Poprzednio.
Jak ochronić ich przed czymś, co nie powinno istnieć?
Hope została wykiwana przez potwora
i tylko dwa klucze dzielą nadprzyrodzoną społeczność przed odejściem w zapomnienie.
- Co się stało? - Wyciek gazu.
Panujemy nad sytuacją.
Zjesz ze mną kolację?
Zaczęłam się z kimś spotykać.
- Ślimaki? - Zaraziły nas.
Nienawidzę tej urny.
Pozbędę się jej.
Wypijmy za ciebie, tydzień wolnego
i odpoczynek od potworów.
Na zdrowie.
Nie lubię robali.
Miałaś ślimaka w mózgu, a boisz się żuka?
To lęk z dzieciństwa.
Pojedziesz ze mną w góry?
Myślisz, że potrafię rozbić namiot?
Przyszłaś na piknik w szpilkach.
Dlatego wynająłem pokój w motelu.
Nie włożyłabyś takich butów,
gdybyś mnie nie lubiła.
Uciekajmy stąd.
WAMPIRY: DZIEDZICTWO
Nie znalazłem jej.
Bo jej tam nie ma.
Wykonałem pięć zanurzeń.
Teraz to odkryłem.
- Kiedy ostatnio spałeś? - Wyśpię się, gdy znajdziemy urnę.
Przestań się zadręczać.
Wyrzucenie magicznego artefaktu było głupie,
ale to wina ślimaka.
Odpowiadam za swoje czyny.
Możliwe, że obudziłem kolejnego potwora i muszę naprawić błąd.
Dlatego zwracam uwagę na anomalie.
Burze piaskowe, szarańcza, skorpiony.
Ciebie zaatakowały żuki. To małe plagi.
Prąd zniósł urnę.
Plagi zwiastują przybycie kolejnego potwora.
Nawet wiem, co to będzie.
Ja też. Jeśli mam rację, urna jest tutaj.
To tama.
- Która zatrzymała urnę. - Właśnie.
Spakuj płetwy. Jedziemy na wycieczkę.
Chciałem...
zrezygnować z wyjazdu z Emmą, żeby pomóc ci zwalczać zło.
Przepraszam, że zepsułem romantyczny weekend.
Nie przejmuj się.
Zabiorę ją z sobą.
Jasne.
- Dokąd? - Maple Hollows. Będzie fajnie.
- Nie chciałeś wracać do domu na ferie. - Bo mam szaloną rodzinę.
Co roku jest to samo. Grill, karty i bójki.
Chcę odpocząć.
Chcesz żywić się na ludziach.
Rozumiem. Nie ufa mi pan.
Wcale.
Nie chcę, żebyś deprawował M.G.
Pojedź ze mną. Musisz tylko przestrzegać zasad.
- Jakich zasad? - Są proste.
Nie używasz mocy i nie używasz mocy.
- A potem da mi pan spokój? - Z przyjemnością.
Zgoda.
Ale nie pojedziemy do miasta szkolnym autobusem.
Nie chcemy się wyróżniać.
Wiem.
Biali lubią takie minivany.
- Jest retro. - Jest odrażający.
Zabrałam przekąski.
Spakowałaś je zanim wprosiłaś się na naszą wycieczkę?
Nie odpuszczę polowania na potwory.
Nie wolisz przytulać się do swojego chłopaka?
Muszę naprawić popełnione błędy.
Urna wywołuje plagi, bo zlekceważyłam jednorożca.
Jestem odpowiedzialna. Może mają bransoletkę, która tego uczy.
Albo chciałaś zepsuć kolejne ferie Saltzmanów.
Już jakieś zepsułam?
Spędzimy sześć godzin w tym klasycznym samochodzie.
Nie kłóćcie się.
Strasznie tu gorąco. Cała płonę.
Płoniesz? Co za ironia.
Jak to?
Przejrzałam cię.
O co ci chodzi? Miałaś być miła.
Skończyłam z tym.
Muszę być sobą. Nie zmienię tego.
Prawda, Josie?
Josie?
Słucham?
Nie zostawiaj mnie z nią.
Mam mdłości, gdy nie słucham muzyki.
Te nerwy są zbędne. Przestańcie.
Poradzimy sobie.
Boże, dopomóż!
Jedziemy na wycieczkę!
- Gotuję się. - Marznę.
Umieram z głodu.
Garbus!
- Kto chce kanapkę? - Ja!
- Wszystkie są z mięsem? - To kiełbasa.
Garbus! Bez oddawania.
Dziewięćdziesiąt dziewięć butelek piwa...
Niedobrze mi.
Daleko jeszcze?
Do torebki!
Daleko jeszcze?
Nie zgubiłem się.
Trzydzieści siedem butelek piwa,
weź jedną i podaj dalej, trzydzieści sześć butek piwa...
Śpiewajcie dalej.
- Możesz przestać? - Przepraszam.
Daleko jeszcze?
Jesteśmy na miejscu.
To na pewno tutaj?
Kto inny szukałby przy tamie, ale w tym miejscu rzeka zakręca i zwalnia.
Znajdę urnę.
A potem pojedziemy w góry.
Rozejrzymy się po mieście.
Jeśli pojawi się nowa plaga, powiemy, że doszło do wycieku gazu.
Opiekuj się moją dziewczyną.
Uważaj na siebie.
MAPLE HOLLOWS, KAROLINA POŁUDNIOWA
Witamy w Maple Hollows.
Dziewczyny porozmawiają z ludźmi przy fontannie.
Ustaliłam, że mają tu największy kłębek włóczki w kraju.
- Nikt nie zauważył niczego dziwnego. - Nie palą się do rozmów.
Nasz plan poszedł z dymem.
Nawiązujesz do pożaru w moim pokoju sprzed trzech lat?
Wywołałaś go, żebyśmy nie pojechały na ferie z tatą.
- Straciłaś rozum. - Straciłyśmy tydzień rodzinnych wakacji.
Tata musiał odwołać wyjazd. Osiągnęłaś swój cel.
To stare czasy.
Coś mnie ukąsiło.
Ohyda!
- Dlaczego wylądowałem z emerytami? - Słucham?
Miałem chronić was przed niezręcznością?
- Wcale nie jest niezręcznie. - Ani trochę.
Czekajcie. Nasłuchuję.
Nie używaj mocy. Musimy być dyskretni.
Nie mogę wyłączyć uszu. Dźwięk jest słaby.
Może to generator na skraju miasta.
Nie jestem pewny, ale chyba się zbliża.
To nie jest generator.
Uciekajcie!
Czy tak wygląda plaga?
Tak.
Do samochodu!
Chyba dobrze trafiliśmy.
Te szerszenie występują w Afryce i Azji Południowo-Zachodniej.
Jesteśmy na innym kontynencie.
Gada pan jak kujon.
Co one tu robią?
Przecież to oczywiste.
Mam dość. Nie dam rady.
Nienawidzę robali.
- Spójrzcie! - Gdybym chciała patrzeć,
nie zasłaniałabym oczu.
One... umarły.
Musimy znaleźć waszego tatę.
Tędy.
Będziemy mijać straż pożarną?
Powtarzam, że nie wznieciłam pożaru i nie zepsułam wam ferii.
- Odpuść. - W piątej klasie zaraziłaś mnie grypą
przed Tygodniem Czarownic.
Możliwe, że już nigdy nie zobaczę Florida Keys.
To twoja wina.
Alissa Chang pojechała z nami mimo zapalenia płuc.
Nie zaraziłam cię i nie podłożyłam ognia.
Widziałam, jak się na mnie gapisz.
Mam czyraka na czyraku.
Ohyda.
Chyba znowu zwymiotuję.
Ruszmy się.
Siostra potrzebuje...
Nic wam nie grozi. Wsiadajcie do autobusów.
...pomocy.
Proszę ustawiać się w kolejce do namiotu medycznego.
Miejscowi nie zauważyli niczego dziwnego.
Szerszenie pojawiły się po naszym przyjeździe.
Skąd oni się tu wzięli?
To nie jest zwykły atak owadów.
Są zbyt dobrze przygotowani i wyposażeni.
Jesteście razem?
Przyjechaliśmy zobaczyć wielki kłębek włóczki.
Kto to?
Żona Emma i córki...
z pierwszego małżeństwa. A Kaleb to...
Mój chłopak.
Mam powodzenie.
Nie oglądaj się, ale ten facet był przed domem Seylah w Kansas.
Miałeś się nie oglądać.
Co on tu robi?
Pewnie to samo, co my.
Tuszuje sprawę.
Istnieje wiele grup monitorujących zjawiska paranormalne.
Są nieźle uzbrojeni.
Mają sprzęt do nurkowania.
Przyjechali po urnę.
Dorian!
Weźmiemy to.
Byłem pierwszy.
Już!
Emma wciąż myśli o Dorianie.
Trzeba ją uspokoić.
Martwi się pan o przyjaciela, czy o nią?
- O oboje. - Mhm.
Musimy odzyskać telefon i zadzwonić do Doriana.
Pomożesz?
- Miałem nie używać mocy. - Cel uświęca środki.
Pomogę, ale chcę to usłyszeć.
- Wykluczone. - Szkoda.
Witam.
Jestem agent Clarke.
Przepraszam za niedogodności.
- Przyjechaliście z Richmond? - Z Roanoke.
Im szybciej was przebadamy, tym szybciej zobaczycie kłębek włóczki.
Nic nam nie dolega.
Jesteście z Raleigh?
- Z Roanoke. - Przepraszam.
Był pan w Kansas?
Kto to?
Spotkaliśmy w Kansas, gdy odwiedzałyście Europę.
Co tam robiliście? Chyba się domyślam.
Znów zostałaś bohaterką.
- Zgadłaś. - Dla uwagi zrobisz wszystko.
Jesteś narcyzką.
Ty też.
Przestańcie.
Może byłam zazdrosna o to,
że możesz spędzić dzień z bliskimi,
ale w pożarze straciłam połowę dobytku
i jedyny obraz namalowany z tatą. Dlaczego miałabym go wywoływać?
To wszystko?
Chciałem porozmawiać na osobności
z panem i pańską córką Jessicą.
Nie ma o czym.
Możemy pogadać o...
Mystic Falls,
albo o szkole dla istot nadprzyrodzonych.
Pracuję w organizacji, która ukrywa istnienie potworów przed ludźmi.
- Poznałem pana i Jessicę... - Jestem Hope.
Przeszukaliśmy wasz samochód.
Nazywa się pan Alaric Saltzman i jest dyrektorem Szkoły Salvatore.
- Cieszy się pan świetną reputacją. - Szkoła nie ma z tym związku.
Wspieram misję szkoły.
Ułatwiacie mi pracę.
- Więc co tu robimy? - Musimy pozbawić tych ludzi wspomnień.
Zazwyczaj przekonujemy farmera, że nie widział chimery,
albo rybaków, że ich przyjaciela nie pożarło yeti.
Tu chodzi o całe miasto.
Przyda nam się pomoc wampira.
Zauważyłem pierścień na palcu chłopaka córki.
Nie jest... Nieważne.
Powiedzcie ludziom, że to zwykłe szerzenie.
Ktoś mógłby odkryć, że są zwiastunem.
- Czego? - Poważnie?
To dzieło mumii.
Mówiłem.
Kierowca, który przeżył atak nad rzeką, śledzi mumię.
Zmierza w naszym kierunku.
Jesteśmy Czyścicielami.
Nie poradzimy sobie z potworem.
Pomożecie nam? Zatrzymacie mumię i uratujecie tych ludzi?
To dzieci.
Dzieci z mocami i miasto pełne bezbronnych ludzi.
Pomożemy.
Potrzebuję broni.
Oczywiście.
Zbierzcie przyjaciół. Jesteśmy do waszej dyspozycji.
Nie pamiętasz wyprawy do Kansas,
ale portal do Malivore znajduje się na polu w Georgii.
Ukryła go firma o nazwie Triada.
Poznajesz?
Mumia przejęła urnę tutaj.
Jeśli przypomina inne potwory, spróbuje odnieść ją do Malivore.
Droga dwadzieścia jeden przecina miasto i prowadzi do międzystanowej.
To najkrótsza trasa.
Mumia idzie w naszym kierunku.
Oddajmy jej urnę. Niech inni się tym zajmą.
Mamy doprowadzić do apokalipsy?
Cholerna odpowiedzialność.
Cholerne sumienie.
A skoro mówimy o sumieniu,
chyba poszukam Doriana.
Oczywiście.
Poszedłbym z tobą, ale...
Dziewczynki cię potrzebują.
Znają magię, a po okolicy grasuje mumia.
Może to ty ich potrzebujesz.
Niezłe ferie.
Uważaj na siebie.
Gość udaje, że chroni niewinnych,
choć strzeże portalu do piekła.
Czegoś w rodzaju piekła.
To otchłań, która więzi potwory.
Aha.
Co będzie, jeśli urna dotrze do Malivore?
Coś w rodzaju apokalipsy?
Otworzą się dwa z trzech zamków do Malivore.
A to oznacza śmierć istot nadprzyrodzonych.
Mamy odebrać urnę mumii
i agentowi Clarke'owi,
a potem zabrać ją do szkoły i czekać na kolejne potwory?
Przechlapane.
Przebijacie moją rodzinę.
Z kim mam walczyć?
Przekonaj miejscowych,
żeby o wszystkim zapomnieli.
Zamiast walczyć z mumią,
mam przekonywać wieśniaków, że nie widzieli szerszeni?
Nie znam zamiarów Triady,
ale nie oddam im urny.
Mają myśleć, że jesteśmy po ich stronie.
Nuda.
Chcę, żebyś zrobił coś jeszcze.
Jeśli nam wyjdzie, na pewno nie będzie nudno.
Niektórzy mówią, że warto oczyścić sumienie przed walką.
- Śmiało. - Nie teraz.
Prawda to podstawa.
Jeśli nie wywołałaś pożaru, dlaczego byłaś dla mnie wredna?
Bo czułaś się winna.
Cisza!
To ty byłaś wredna.
Mówiłaś ludziom o moim epizodzie.
- O czym? - O epizodzie po odwołanej wycieczce.
Rozpowiadałaś, że jestem wiedźmą dwubiegunową.
- Nigdy bym tego nie zrobiła. - Odpuśćcie.
Po pierwszym ataku
mama zabrała mnie do lekarza, a ty to wykorzystałaś.
Nie wiedziałam o tym. Przysięgam.
- Dziewczyny! - Co?
Na ulicy jest mumia.
Poradzisz sobie. W poniedziałek zażądasz podwyżki
Muszą się zgodzić.
I nie daj odebrać sobie premii.
Walcz o kasę.
Nie widziałeś dziś szerszeni.
Nie widziała pani szerszeni.
Perfumy nie zamaskują zapachu papierosów.
Zamiast się ukrywać, zgnieć ostatnią paczkę i rzuć palenie.
Wierzę w ciebie.
Nie obchodzi mnie, że mieszka pan gdzie indziej.
Może się pan przejść.
- Będziesz chłopcem do bicia. - Kozłem ofiarnym?
Nieważne.
Będziesz idealnym kandydatem.
Słuchaj moich poleceń.
Szarżujemy?
Jest ogromna. Poczekamy aż się zbliży.
- Stań za nami. - Wykluczone. Muszę was chronić.
Ta kusza nie może się równać z trzema wiedźmami.
Racja.
Co mumia może nam zrobić?
Zaraz się przekonamy.
Ładnie współpracujecie.
Szarżujemy?
Jeszcze nie.
- Teraz? - Nie.
Powinnyśmy szarżować.
Na trzy.
Raz...
Dwa...
Co się dzieje?
Resistus maledi!
Ignalusa!
Najgorsze ferie w historii!
Proszę ustawiać się w kolejce do autobusów.
Odjazd za pięć minut.
Dziękuję za pomoc.
Mam nadzieję, że więcej się nie zobaczymy.
Oby nie przydzielono mnie do przyjrzenia się pańskiej szkole.
Mumia wciąż żyje?
Jeśli się nie mylę, klątwę podtrzymuje skarabeusz.
Gdy dziewczyny pozbawią go mocy, mumia umrze.
A jeśli pan się myli?
On się nie myli.
Co teraz?
Czekamy na urnę.
Jak długo będziemy czekać?
Jeśli znów zwymiotuję robalami, więcej się do ciebie nie odezwę.
To nie była moja wina.
Wciąż czuję smak tych żuków.
Oddajmy urnę mumii.
Może otwarcie portalu do Malivore nie jest groźne.
Czy uwięzione tam potwory wyglądały na zadowolone?
Zgadzam się z Josie.
Odpuśćmy wymiotowanie robalami i chodźmy na naleśniki.
Mamy szansę wyzwolić mumię z klątwy.
Biedna mumia.
Będziemy współczuć mumii, czy zrobimy swoje?
Zaczyna się.
- Co się dzieje? - Powinna być martwa.
- Ale nie jest. - Widzę.
- Szuka urny. - Co robimy?
Oddajcie jej urnę.
Przynieście urnę.
Zniknęła.
- Kto tam wchodził? - Tylko nasi.
Zróbcie coś.
Kaleb?
Fajna błyskotka. Mogę?
Mam go!
Szybciej!
Dużo szybciej!
Klątwa została zdjęta. Mumia jest martwa.
Niedługo będziecie musieli nas zatrudnić.
Spadamy stąd.
Dobranoc!
- Gdzie ona jest? - Nie wierzy pan we mnie?
Tam.
Dziękuję. Ukryj się na jakiś czas.
Nie ma za co.
Jedziemy do domu.
Chwila!
Mają Doriana i Emmę.
Czekajcie tu.
Zaimponowałeś mi. Prawie nie chcę ci jej odbierać.
Znaleźliśmy twoją żonę, gdy szukała Doriana.
Uznaliśmy, że mogą się nam przydać.
Chyba wiesz, jak ich odzyskać.
Puść ich.
Jeśli myślałaś, że naśmiewam się z twojej choroby,
miałaś prawo mnie nienawidzić.
Mój ojciec i dziadek mieli podobne problemy.
Traktuję to bardzo poważnie.
Wierzę ci.
Kto mógł oskarżyć mnie o coś takiego?
Kto ci o tym powiedział?
Kaleb!
Chciałem cię podziękować.
Nie wiemy, co nas czeka, ale dziś pokazałeś, jaki jesteś naprawdę.
Pomogłeś nam.
Mogę być szczery?
Jasne.
Nieważne, z kim walczymy,
musimy mieć dostęp do naszych mocy.
Jestem wykończony, a używałem jedynie perswazji.
Potrzebuję prawdziwej krwi.
Czarownice potrzebują magii ofensywnej.
Szanuję pana i to, co próbuje pan osiągnąć,
ale czasy się zmieniają.
Zasady też powinny.
Dlaczego skłóciłaś mnie z Hope?
- Dlaczego kłamałaś? - Też jestem ciekawa.
Skłamałam i...
wznieciłam pożar.
Lizzie powtarzała, że mam obsesję na twoim punkcie.
Odparłam, że nie przyjaźnię się z ludźmi, którzy obrażają moją siostrę.
- Nie obrażałam jej. - Zmyślałam.
Dlaczego?
Nie chciałam, żeby Lizzie poznała prawdę.
Podkochiwałam się w tobie.
Rano wsunęłam liścik pod twoje drzwi.
Od razu tego pożałowałam,
ale nie mogłam wejść do środka,
więc rzuciłam zaklęcie ognia.
Tylko liścik miał spłonąć.
Dlaczego nie mogłam się dowiedzieć?
Bo podrywasz każdego, kto mi się podoba.
I zawsze jest twój.
Kochałaś się we mnie?
Oczywiście.
Jak każdy.
Prawie cię straciliśmy.
Wszystko się ułożyło. Jesteśmy bezpieczni.
Przepraszam, że nie mówiłam, co do ciebie czuję.
Teraz już wiem.
Zawsze wiedziałem, co do ciebie czuję.
Nie.
Jest coś jeszcze.
wiedziałam, bo byłam pogubiona.
Pocałowałam Alarica.
Miałam w sobie ślimaka, ale to żadna wymówka.
I tak byś go pocałowała?
Już tego nie chcę.
Na pewno?
Tak.
Czy całując cię Ric miał w uchu ślimaka?
Przepraszam za dzisiaj.
Odchodzę.
Wygląda jak rupieć.
Pozory mylą.
Pospiesz się. Ona chce, żeby to trafiło do sejfu.
Ona tu rządzi.
Już niedługo.
Wersja polska na zlecenie HBO Start International Polska
Tekst: Antoni Regulski