Poprzednio.
Europa jest niesamowita.
W szkole panuje chaos.
Wszedłem w posiadanie kolejnego artefaktu z Malivore.
Atakują nas potwory, które nie powinny istnieć.
- Gdzie Hope? - Była w moim śnie.
- Co tam robiła? - Walczyła.
Nie chcę się bać, że cię stracę.
Będę walczył, aż znów cię odnajdę.
- Co robisz? - Otoczę urnę barierą.
W ten sposób uwięzimy kolejnego potwora.
Pułapka działa.
Mogłeś włożyć spodnie.
Jest za wcześnie na złośliwości.
Jakiego filmowego potwora zabijemy dzisiaj?
Może Cthulhu.
Fałszywy alarm.
To tylko koń.
Musiał uciec ze stajni i przejść barierę.
Nie mamy białego konia.
- Nie strzelajcie. - Przybył po artefakt.
Chcesz zabić jednorożca?
Nie odpuszczę tylko dlatego, że jest ładny.
Dajmy mu spokój.
Wpadł w pułapkę. Jest nieszkodliwy.
Hope ma racje. Jeśli utrzymamy go przy życiu,
inne stwory nie przyjdą po urnę.
Niech tu zostanie. Bądźmy czujni.
Będę czujny w łóżku.
WAMPIRY: DZIEDZICTWO
Cześć, przystojniaki!
- Uwielbiam węglowodany! - Masz dobry humor.
- Wstałam prawą nogą. - Pierwszy raz w życiu?
Uwielbiam twoje żarty.
Pamiętaj, co mówiła mama.
Jesteśmy chmurami sunącymi ponad niespokojnym morzem konfliktów.
Nie przejmujemy się naszymi byłymi chłopakami.
I nie całujemy z byłymi dziewczynami.
Dzięki mamie myślę pozytywnie.
Nowa wersja bliźniaczek Saltzman.
Dzień dobry.
Cześć. Jak było na wycieczce?
Super. Dziękujemy. Witaj z powrotem.
- Wyrzuciłaś mnie stąd. - To już przeszłość.
- Czy wszyscy czekają na wieczór? - Co dzieje sie wieczorem?
Szkolny konkurs talentów.
Czarownice nie poradziłyby sobie bez was.
Dzięki.
Proszę o uwagę.
Wczoraj schwytaliśmy potwora na terenie szkoły.
Panujemy nad sytuacją, ale na wszelki wypadek
przekładam konkurs talentów.
To niezwykłe wydarzenie odbędzie się w późniejszym terminie.
Dużo późniejszym.
Przesada. Mówiłam waszemu tacie, że jednorożec nie jest potworem.
Najdroższy ojcze,
czy tym potworem jest magiczny kucyk?
Możliwe.
Spośród wszystkich forteli...
Z całym szacunkiem, uważam, że to sprawa dla Rady Honorowej.
- Porusz ją na zebraniu. - Zwołamy posiedzenie nadzwyczajne.
Wiem, jak zagłosujemy.
Konkurs talentów odbędzie się zgodnie z planem.
Lizzie zachowuje się dziwnie.
Nie tylko ona.
Powinniśmy wystąpić.
Co?
- Ty i ja? - Kiedyś musiałabym występować sama.
Teraz mam ciebie.
Trybryda i ty.
Drużyna „Innych”.
Jest super. Dlaczego nie robimy tego częściej?
Gdzie są głupie laski, z którymi występujemy?
- Lizzie prosi, żebym je znalazła. - Nie lubisz lasek?
Co roku prezentujemy to samo.
Zwrócę na nie uwagę.
Tymczasem ktoś zwrócił uwagę na ciebie.
Ukryj mnie!
Cześć.
Przeczytaj na osobności.
W ogóle nie przeczytam.
Co napisała? Chce cię pocałować, czy zabić?
Nie interesuje mnie to.
Chętnie pomogę ci załatwić diablicę.
Czy Emma daje ci antydepresanty?
- Nie. Mam dobry dzień. - Zazdroszczę.
Wkrótce poczujesz się lepiej. Czuję to.
Wampiry, wilkołaki, smoki.
Prowadziłem niebezpieczne życie,
ale tylko jeden dzień w kalendarzu zaznaczam na czarno.
Dzień, którego boję się bardziej niż innych.
Jeśli znów będę musiał słuchać, jak ktoś śpiewa o minutach w roku,
chyba rzucę się jednorożcowi na pożarcie.
Chodź ze mną na wagary.
No co?
Potwór jest nieszkodliwy, twoje córki są grzeczne
i nikt nie zwraca uwagi na szkołę.
Zrób sobie wolne.
Jesz siano i zgrywasz niewinnego.
Nabrałeś innych, ale ja cię obserwuję.
Zgadza się!
To tylko jednorożec. Nie przejmuj się nim.
Pięć, sześć, siedem, osiem.
Chyba nie ćwiczyłyśmy.
A niektóre stroje się skurczyły.
Albo za często podjadałyście...
To nic. Dopasujemy je.
Od początku. Josie?
Gdzie Josie?
Spóźniłam się?
Gdzie są laski?
Nie wiem.
Szukałam ich, a potem uznałam, że nie warto się tym stresować.
Słucham?
Zajmij miejsce.
Nie chcę stać w ostatnim rzędzie.
Nie ćwiczyłaś.
- Jeśli chcesz być bliżej... - Zapomnijmy o tym układzie
i pokażmy coś nowego. Będzie super.
Bez lasek.
Kochana siostro, wykonujemy ten układ co roku,
bo zawsze zapewnia nam wygraną.
Zaśpiewam inną piosenkę,
a reszta zatańczy.
W końcu będziemy współpracować.
Czyż to nie brzmi cudownie?
Dziękuję, że przyszedłeś.
Miałem dość rozmów o głupim konkursie.
Okazuje się, że to samiec Alfa decyduje, co zaprezentujemy.
Po zmieszaniu żelu, natnijcie skórę ochotnika.
Ufasz mi?
Chyba tak.
Powinnaś robić to z Landonem.
Ty goisz się szybciej.
I jesteś silniejszy.
I co zrobisz?
Pytam o konkurs.
Nauczą mnie żonglować.
Pokaż coś odważnego, spontanicznego
i zaskakującego.
Dobra robota.
Dziękuję.
Widzisz? Muszę pomyśleć, co mogę zrobić z Landonem.
Poza całowaniem się.
Rozumiem.
Kiedyś byłam tu samotna,
a teraz mam chłopaka i prawdziwego przyjaciela.
Cieszę się, że was poznałam.
Chwila...
Może zmusimy ludzi do wykonywania głupich sztuczek?
Spokojnie. Wolicie stand up?
Nie chcecie się pośmiać?
Tracimy tylko czas.
Możemy zbojkotować konkurs.
Wykorzystajmy tę okazję, by się postawić.
Mam rację? Powinniśmy...
Powinniśmy zaśpiewać.
Zaśpiewajmy!
Pokażemy im!
Załatw pianino. M.G. zajmie się oświetleniem.
Reszta pokaże mi swoje wykopy.
Patyczek musi być suchy.
Czy dekorowanie tortów jest talentem?
Nie znasz karate, podeptałeś mnie podczas salsy
i nie chciałeś tańczyć ze wstążką.
Wybacz, ale nie włożę trykotu.
Możesz wyciągnąć notes z tekstami i zaśpiewać piosenkę.
Te utwory są zbyt osobiste.
Pozostaje nam dekorowanie tortów.
Polubisz to.
Co w ciebie wstąpiło?
Ten dzień byłby jeszcze lepszy,
gdybyśmy pozbyli się urny.
Ukradłem nóż i rozpocząłem ten obłęd. To kiepski pomysł.
Zabierzemy ją i pojedziemy tam, gdzie nas zaprowadzi.
Nekromanta twierdzi, że do Malivore. Dobrze się czujesz?
- Porozmawiamy o tym w drodze. - Tort!
Włącz wentylację.
O Boże!
Co to?
Widziałaś „Gniew Khana”?
Potrzebujemy pomocy.
Doktor Saltzman zniknął, a z mojego ucha wypadł jakiś ślimak.
Taki?
- Dokładnie. - Próbował we mnie wejść.
Myślałem, że był jedyny.
Nasz nieszkodliwy jednorożec chciał nas zarazić.
Widzicie?
Jest nieszkodliwy.
Występ z laskami nie obędzie się bez lasek.
Znajdź je i się przebierz.
Proszę.
Cześć.
Myślałam, że mnie unikasz.
Unikam.
Nie jesteś w tym dobra.
Mam dość bycia dobrą.
Chcesz się stąd wyrwać?
Musimy ustalić, ile czasu minęło od zarażenia do śmierci jednorożca.
Myślałem, że potwory przychodzą pojedynczo.
Jednorożec nie był potworem, tylko żywicielem pasożyta.
Przybył tu w koniu trojańskim, a potem przeszedł na nas.
Zdaje się, że atakuje korę przedczołową,
odpowiedzialną za zahamowania.
Upiłam się ślimakiem?
Jest ich więcej, co oznacza, że mnożą się w żywicielu,
a potem zarażają innych.
Oszczędź mi szczegółów. Jak je powstrzymamy?
Legendy nie wspominają o takich stworzeniach.
„Inwazja łowców ciał”, „Oni”,
„Gniew Khana”. Science fiction to współczesne mity.
W tych filmach chodziło o kontrolę umysłów.
Przed pozbyciem się ślimaka, Hope chciała wywieźć stąd urnę.
Pewnie do Malivore.
To przypomina infekcję. Stan pogarsza się z czasem.
Na początku pozbywasz się zahamowań,
a potem robisz to, czego pragnie ślimak.
Na koniec umierasz jak jednorożec.
Widzieliście?
Ślimak jest bioluminescencyjny.
Sprawdzę.
Wolę nie wiedzieć.
Raczej nie.
Dzięki latarkom sprawdzimy, kto został zarażony.
Trzy poprzednie bary podobały mi się bardziej.
Gdy mieszkasz w małym miasteczku, masz niewielki wybór.
Rzeczywiście.
Dość zmieniania tematu.
Pogadajmy o tobie.
Zabawa nazywa się „Prawda albo shot”.
Wyjaśnię zasady.
Mam doktorat z historii i gier pijackich.
Opisz najbardziej wstydliwe wspomnienie z dzieciństwa.
Aż tak źle?
Narobiłem w majtki podczas meczu Małej Ligii.
Moja kolej.
Opisz swój pierwszy pocałunek.
Robi się ciekawie.
Koniec rozgrzewki.
Dlaczego zawsze tyle od siebie wymagasz?
Bo nie mogę pozwolić sobie na błędy.
Każdy z nich wpływa na setki dzieci.
Także moich.
One potrzebują, bym miał odpowiedź na wszystko.
A czego ty potrzebujesz?
Zjesz ze mną kolację?
Żartujesz?
Minęło tyle czasu, a ty pytasz właśnie teraz?
Kiepski timing?
Zaczęłam się z kimś spotykać.
To porządny facet.
Nie mów nic więcej.
Dlatego nienawidzę science fiction.
Musimy pomóc zarażonym.
Ślimak wypadł, gdy poraził mnie prąd.
Poraźmy uczniów próbując ich nie zabić.
Jeśli tego nie zrobimy, i tak umrą. Zadzwonię do Rica.
Jestem Rafael. Mój talent to poezja spoken word.
Obiecał, że nie będzie tego robił.
Bezruch.
Światło załamuje się wewnątrz.
Zjednoczenie i podział.
Napięcie.
Właśnie dlatego nie chciałam w tym uczestniczyć.
Wilki gapią się pragnąc odpowiedzi.
Oczekiwanie jak rak w nich siedzi.
Jeśli nie ty, to kto?
Dwaj bracia razem wychowani.
Jeden zostaje porzucony, bo stał się zbędny.
Przemoc we mnie.
Ból bezwzględny.
O czym on mówi?
Nie wierzę w to, co czuje, od kiedy ze mną zatańczyła.
Nie mogę tego ukrywać, ona mnie zauroczyła.
To nie odchodzi, wciąż uwiera.
Niczego ci nie zazdrościłem.
Aż do teraz.
Dlaczego artefakt tu ukrywają?
Potwory się pojawiają, ludzie uciekają,
odpowiedzi na pytania wciąż nie znają.
Pozbądźmy się go.
- Wszyscy są zarażeni? - Załóżmy, że tak.
Vessera portus.
To ich spowolni. Ruchy!
Co słychać?
Ślimaki sprawiają, że uczniowie wariują.
Rozwiązaniem jest prąd. Musimy porazić zarażonych.
Wracamy.
Ślimaki?
Zaraziły nas.
Dlatego pijemy w tygodniu.
- Musimy porazić się prądem? - Tak.
Albo ucieknijmy z urną i wrzućmy ją do rzeki.
Lepiej nie. Jesteśmy zarażeni.
Pewnie masz rację.
Chciałam to zrobić, dopóki mamy wymówkę.
Powinniśmy mieć je częściej.
Chcesz się porazić?
O Boże!
Ohyda.
Moja kolej.
Zrobiło się niezręcznie.
Czar rzucony na drzwi jest tymczasowy.
Użyj łańcuchów. Pójdę na dół.
Dobrze, że zarażeni są w jednym miejscu.
Co tu robicie?
- Oszaleliście? - Jesteś miła,
- bo twoim umysłem włada pasożyt. - Nieprawda!
- Nie widzę śladów ślimaka. - Odbiło wam?
- Co to było? - Rozkujcie mnie, to ci powiem, hobbicie.
- Nie jest zarażona. - Dlaczego zachowuje się dziwnie?
Zmieniam się.
Bransoletka kopie prądem, gdy jestem wredna.
Najgorszy pomysł w historii.
Dzięki temu nie ma w sobie ślimaka.
Dlaczego nie oglądasz występów?
Szukam Josie. Dziwnie się zachowywała, a potem uciekła.
Pewnie dlatego, że jest zarażona.
Musimy ją znaleźć.
Przestańcie albo wyślę was do kozy.
Odsuń się.
Vessera portus.
Dobrze, że nic ci nie jest.
Schlebiasz mi.
Wiem, jak rozwiązać problem ślimaków.
Pył Anaksymandra został wynaleziony w czasach Cesarstwa Rzymskiego.
Przewodzi prąd,
niczym piorun łańcuchowy.
Wystarczy iskra.
Co było w liściku?
Miałaś go przeczytać.
Powiedz, co napisałaś.
Właśnie to.
Wiesz, że nigdy nie będziemy razem?
Urna!
Ty prowadzisz.
Nie tak szybko, Thelmo i Louise.
- Znalazłam laski. - Nie powinnaś była.
Przestań. Nie jesteś sobą.
- Nie znasz mnie. - Skoro jesteś teraz szczera:
Jestem dobrą siostrą?
Okropną.
Tak mi przykro.
Poczekaj.
Powinniśmy pogadać.
Odbijało mi przez ślimaka.
Mamy za sobą dziwny i ciężki dzień.
Humor poprawi nam...
powtórka konkursu talentów.
Wszystko gra?
Zawsze. Cieszę się twoim szczęściem.
Dzięki.
Widzimy się.
A teraz...
wampiry postanowiły zaprotestować na siedząco.
Łapcie laski . Mam nową choreografię.
Nie wierzę, że chciałam śpiewać.
Zaśpiewasz.
- Co? - Ślimaki pokazały, jaka jesteś naprawdę.
Chcesz wystąpić u boku okropnej siostry?
Ty będziesz gwiazdą.
Cześć. Po trzech prysznicach
- w końcu czuję się czysta. - Aż trzech?
Dlaczego nie zostałem zarażony?
Tylko Lizzie się uchowała, a miała bransoletkę.
Może coś mi dolega.
Nie wiem.
Ty nie masz teorii?
Wciąż próbuję cię rozgryźć.
Co za szalony dzień.
Byłam szczęśliwa.
To, co mówiłam i jak się zachowywałam.
Może tak powinno być zawsze.
Może to ja sama powstrzymuję się przed byciem szczęśliwą?
Gdyby w życiu chodziło o szczęście, nie przeżylibyśmy tak długo.
Co byłoby przykre,
bo nie usłyszałabyś, jak fatalnie śpiewam.
Torturowałam się próbując być miła.
Wszyscy myśleli, że jestem zarażona.
Nikt nie wierzy, że mogę się zmienić. Zakładają, że będę jędzą.
Może powinnam być sobą.
- Upraszczasz. - Czyżby?
Wygrałyśmy.
Wiedzmy są niepokonane.
Dlatego znów będę nieznośna.
Dziękuję, tatusiu, Świetnie się rozmawiało.
Myślisz, że ślimak sprawił,
że byłam sobą?
Niektórzy uważają, że jesteśmy sobą, gdy znikają zahamowania.
Ale moim zdaniem,
liczy się to, czego nie robimy.
Dodzwoniłeś się do Emmy. Zostaw wiadomość.
Chciałem cię przeprosić.
Nie doszłoby do tego, gdyby nie ten ślimak.
Nienawidzę tej urny.
Chyba się jej pozbędę.
Wersja polska na zlecenie HBO Start International Polska
Tekst: Antoni Regulski