May sasabihin lang kami.
Alejandro, ipinagmamalaki ka namin.
At masaya kami dahil parte na ng buhay natin si Malik.
Salamat, Mom at Dad.
Ngayon, sumayaw na tayo!
Okey ka lang?
Oo.
Oo. Okey lang ako.
-Pwede ba akong magtanong? -Siyempre.
Alam mong ang ganda na ng lahat dito,
at mahal natin ang isa't isa.
Oo.
'Di mo ba nararamdamang may dapat pa tayong ayusin?
Nagbibiro ka, 'di ba? Biro 'yan.
Parang, malakas na kutob?
Hindi. Alma, kailangang pagtiwalaan mo 'to, okey?
-Tiwala ako. -Okey.
Tiwala ako rito.
Pindutin mo ang button.
Bakit? Masaya tayo rito.
-Pero ako hindi. -Ano'ng hindi?
Lintik.
Ano 'yon? Mom?
Na-stroke ang tatay mo. Nasa ospital kami.
Diyos ko. Pupunta ako r'yan.
May mali sa katotohanang ito.
-Maaring mangyari ito sa ibang reyalidad. -Di ko alam.
-Dumating din kayo. -Siyempre.
-Nasaan siya? -Ano'ng nangyayari? Nasaan si Dad?
Dinala siya sa surgery.
Nagka-blood clot siya.
Paralisado ang kanang bahagi niya.
'Di makapagsalita.
Paano niya nagawa ito sa akin?
-Okey lang. Gagaling din siya. -Mom.
Aayusin natin 'to.
Tawagin si Rosario. Alam niya ang gagawin.
Oo. Mag-umpisa tayo ro'n.
Natutuwa ako nandito kayo.
Magiging okey 'to.
Patawad, Dad.
Kasalanan ko ito.
'Di sana kita pinilit.
Kung 'di mo pinagod ang sarili mo sa pagligtas kay Lola Ruchel...
"Huwag mong
"sisihin ang sarili mo."
Pero pinagod ka nito, Dad.
Ang pagtulong ko sa nanay ko
ay ang pinakamagandang regalong maibibigay mo sa'kin.
'Wag mong alisin 'yon.
Pero maaaring may magagawa tayo.
Bagay na magbabago nito.
Kailangan kong magpahinga na muna.
Sige.
Ang ganda ng bahay mo.
-Sa tingin mo? -Oo.
Ang galing ng enerhiya. Nagpapagaling ka ng mga tao rito.
Parang naririnig ko sina Mom at Dad. Sandali.
Ano'ng nangyari sa pinto?
'Yong hindi n'yo mapasok?
Ang pagkabata ng lola namin ay naipit sa likod nun.
Nung tinulungan namin siyang patawarin ang sarili, bumukas 'yon,
at nagpagaling sa buong pamilya.
Gano'n lang.
Para ngang "gano'n lang."
Mahirap paniwalaan 'to.
Hanggang ngayon.
Huwag kang mag-alala.
Tutulungan natin siya.
Sigurado kang wala nang iba pa sa likod ng pinto?
Oo...
-Bakit? -Wala naman.
May bisita tayo.
Tingnan mo nga. Okey ka na.
Kumusta, mahal.
Salamat sa pagdating.
Siyempre.
-Kukuha ako ng mga tuwalya. -Okey.
Kita tayo ro'n.
Ni-lock n'yo ba ang kabinet?
Hindi na siya mawawala ulit, Becca. Maaasahan mo 'yan.
Hindi natin alam kung ano'ng mangyayari. Maaaring magagamot siya nito.
-Kung hindi? -Walang pagbabalik ang makakapagbago nito.
Ikaw mismo nagsabi na sinabi sa'yo ni Dad na hindi mo mababago ito.
'Di tayo pwedeng bumalik do'n no'ng inabandona si Alejandro.
Tama, bago na ang timeline ngayon.
Pwede nating hanapin ang sanhi ng stroke at patigilin 'yon.
Kahit na mapatigil nating manigarilyo at kumain ng matatamis si Dad,
'di tayo sigurado kung mapipigil nun ang stroke.
-Gumawa tayo ng time loop. -Time loop?
Mabubuhay tayo mula nang binago natin ang timeline, hanggang ma-stroke siya.
Doon lang tayo mananatili sa happy zone habambuhay.
Pero hindi na lalaki kahit kailan si Nicolás, at maiipit lang tayo sa...
Alma, 'di ba dapat nating tanggapin na mangyayari ang mga paghihirap.
Na ang dumaan ka sa ganitong uri ng pamumuhay, iyon ang buhay.
Pero 'di ang mamatay si Dad.
Ba't 'di natin tanungin si Dad? Baka marami siyang ideya.
Ayaw niyang mamuhay nang ganito.
Sige.
Maaaring may pwede tayong gawin para baguhin ito.
Paano ka namin matutulungan?
"No'ng minamasahe ako,
"lumapit sa akin ang nanay ko at sinabi sa aking
"Sasama ako sa kanya malapit na.
"May bahagi sa akin na natatakot.
"Pero 'di katapusan ang kamatayan.
"Handa na ako.
"Sa tingin ko
"siguro
"handa na ako."
Sabi mo mas masama ako sa masasamang desisyong ginawa ko.
Sa loob ko, gusto kong tumulong. Sa tingin mo saan ko nakukuha yan?
Sandali. Nasaan si Dad?
Dapat may paraan.
Matutulungan ba ng sarili mo ngayon ang siya noon?
-Sino? -Ibig kong sabihin...
Kailangan ko ba talagang tanggapin ito?
Kailangan ba?
May tumatawag.
Siyempre.
Sinikap ni Dad na gawin ang tama.
Minsan, nagkakamali siya.
Pero kapag gano'n, natatanto niya 'yon sa sarili n'ya at sinusubukan ulit.
At hindi lang para sa kanya,
para sa mga tao sa buhay niya, para gumanda ang buhay natin.
Baka 'yon ang talagang mga sadyang pakay nating gawin dito.
Harapin ang ating sarili, para sa kapakanan ng mga relasyon natin.
Para sa mga taong mahal natin.
Siguro 'yon lang ang mahalaga,
itong mga invisible thread na tumatakbo sa pagitan namin at sa amin, ng buong oras.
Ang mga hindi nakikitang linyang ito na nagbubuklod at nagpapalaya sa atin.
Napakasaya ko na nakatali sa inyong lahat.
At alam kong ganoon din si Dad.
Hindi ako makapaniwalang wala na siya,
dahil ramdam ko pa rin ang paghatak ng taling 'yon.
Pero may nagsabi sa'king napakakalmadong tao
na parte ng buhay ang pagtanggap na mangyayari ang masasamang bagay,
at paghahanap ng mga paraan
para kayanin ang mga ito,
nang sama-sama.
-May problema na naman sa pinto mo? -Wala, ayos lang ako. Kaya ko na.
Ano ang nakita mo ro'n?
Ano'ng kinakatakutan mo?
Nakita ko lola ko noong bata pa siya.
At ang kapatid ko sa orphanage...
At ang sarili ko.
Mula sa kabilang timeline, bago ako dumating.
Nung hindi ako sigurado kung nailigtas ko ang dad ko.
Kung baliw ako o hindi.
Nakaupo lang siya ro'n,
naghihintay ng sagot.
-At natatakot ka ro'n? -Hindi na ako makakabalik sa kanya.
Pero tingin mo kailangan mo?
Naiwan ang lola ko at kapatid ko.
-Kaya, iniwan mo ang sarili mo? -Hindi.
Hindi, wala akong utang sa kanya.
Sige.
Marumi na ang mga 'to.
Uy. "Anong tawag mo sa unggoy na may saging sa tenga?"
-Ano? -Kung ano gusto mo, 'di ka niya naririnig.
Ano'ng ginagawa mo?
Naghahanap ng biro kay Nicolás.
Mahilig siya sa mga unggoy.
Sige. "Ano ang pula, pero amoy asul na pintura?"
-Ano? -Pulang pintura.
Ano? Parang lahat ng pintura? Ano'ng ibig sabihin no'n?
Alma...
Akala ko malilinaw na visions mo?
Maaaring hindi pa.
Alma, kailangan mong makita 'to.
Halika.
Ikaw 'yan.
-Mula sa lumang buhay ko. -Tama.
Alma.
Alma, bumibisita kami.
Kausapin mo kami?
Hindi n'yo kailangang magpunta rito.
Gusto namin.
-Tingin n'yo sira na buhay ko. -Anak...
Gusto naming mapabuti ka.
'Wag.
Diyos ko!
Bakit ba?
-Sinasaktan mo ang sarili mo? -Lumabas kayo.
Labas.
Labas!
Lintik! Kailangan kong bumalik.
Sa lumang timeline mo?
Kinabukasan niya ito na wala ako.
Ito ang nararamdaman kong kailangang maayos. Siya.
Ako.
Bakit sobrang lungkot niya?
Hindi niya alam na mapapabuti 'to.
-Ayaw kong umalis ka. -Ayaw ko rin.
Pero ako ang nagsasabi sa mga tao na harapin ang katotohanan, at ngayon...
Ito ang katotohanan ko.
Okey, pero paano mo siya matutulungan?
Hindi ko akalaing matatanggap ko ang pagkamatay ni Dad.
Pero sa karanasang ito na kasama ka,
iba ang pakiramdam ko.
Mas malakas.
Mas malakas ang relasyon natin.
Kailangang iparating ko 'yan sa kanya.
Gusto ko lang sabihing ang sarap makita kang masaya.
Mahirap mawala ang tatay n'yo,
pero kakayanin ko.
Ibig kong sabihin, ang buhay natin.
Ang makita kayong magkasama ni Dad,
na nagmamahalan, at nasa atin si Alejandro.
Ang makita ang saya mo na dulot niya.
na dulot niya sa ating lahat.
Napakaganda talaga.
Oo.
Sa tingin ko ang ganda ng buhay.
Mahal na mahal kita, Mom.
Alam mo 'yan, 'di ba?
Patawad po kung naging masama ako sa'yo.
Hindi ko lang naintindihan ang pinagdaraanan mo.
Mahal din kita.
Grabe, basang-basa ang mga gwantes mo.
Alam ko.
Sige.
'Eto na.
Uy.
Huwag mo akong kalilimutan.
Paano kita kalilimutan?
Oo, Mom, siyempre ligtas kami.
Kaya 'wag nang hihinto, pero kung daraan ng Saltillo,
hihinto at bibili ng tile para sa'yo.
Okey, nakuha ko.
'Andito na si Alma, sige na.
Gusto ka niyang kausapin. Si Mom 'to.
-Hi, Mom. -Anak, nag-aalala ako sa'yo.
-Si Sam din. -'Andiyan si Sam?
Natutuwa kaming uuwi ka.
At kukuha tayo ng tutulong sa'yo, okey, anak?
Sige.
Pwede nating subukan.
'Yan ang mabait na anak ko.
Sige. Gusto kang kausapin ni Sam.
Kumusta, Alma.
Uy.
Patawad talaga sa mga nangyari.
-Oo nga. -Pag-usapan natin pagbalik mo
Ibig kong sabihin, kung gusto mo lang, o anuman. 'Di sapilitan.
-Tingnan natin. -Okey.
Enjoy kayo sa pagmamaneho pabalik.
Hindi enjoy. Mag-ingat.
Tama. Sabi ng mom mo, "'Wag mag-enjoy. Mag-ingat"
Hindi ko sinabing 'wag mag-enjoy. Mag-ingat lang muna.
Oo, narinig ko siya. Bye, Sam.
Ba-bye.
May nakikita ka?
Akala ko, pero hindi na ako sigurado.
Gusto mong bumalik?
Hindi.
Uwi na tayo.
Ang pagsasalin ng subtitle ay ginawa ni Maribeth Pierce
Mapanlikhang Superbisor Reyselle Aura Ruth Revita