تیم ترجــمه‌ی شـــوتایـــم تقــــــدیم می‌کند « WwW.Show-Time.iN »
زیرنویس از H1tmaN امیر و آقای سیَه چُرده
‏باز داشتی تو خواب راه می‌رفتی؟
‏وایسا، چی؟
‏
‏- ‏باز داشتی تو خواب راه می‌رفتی؟ ‏- اوه، آره فکر کنم
‏
‏چیکار می‌کنی؟
‏دنبال عینکم می‌گردم
‏تو که عینک نمی‌زنی
مطمئنی؟
‏سازدهنی منو ندیدی؟
!‏اه! اه! بس کن
‏نه؟ اینجا چطور؟
‏داری نزدیک‌تر میشی
‏عکس‌های توی راهرو رو جابجا کردی؟
‏- چی؟ ‏- ترتیب عکس‌های توی راهرو عوض شدن
‏وقتی من بیمارستان بودم جابجاشون کردی؟
‏- فکر نکنم ...‏- هومم
‏حس می‌کنم عقلم داره پاره‌سنگ برمی‌داره
‏
‏می‌دونم دو هفته زمان زیادی بود که پیش‌تون نبودم
‏نزدیک یک هفتادوهشتم زندگی آدمـه
‏ولی منم حس کردم زمان زیادی بود
‏یعنی، خیال کنید تولدتون ،‏هر شیش سال یه‌بار می‌بود
‏اون‌وقت هیج‌کدومـتون تا الان تولد نداشتید
‏و مجبور بودید برای کیک و شمع ‏قدر یه عمر دیگه صبر کنید
‏منم حس کردم این‌قدر زمان ازتون دور بودم
‏- چه مدل کیکی؟ ‏- ربطی به موضوع نداره. اصل حرف رو بچسب، کسی
‏بله، زبت؟
ترسیدی؟
...من
‏یادم نمیاد
واقعاً هیچی یادت نمیاد؟
‏دکتر گفت موقع ضربه‌ی روحی عادیه
.‏فقط روزهای دم تصادف اینطوریه ‏ولی بعداً برمی‌گرده
‏جای زخم هم داری؟ ‏از تصادف؟ ‏جای زخم داری؟
‏- خب... اینو دارم !‏- اَییییییی
...‏- شاید لازم نباشه پیرهنت رو بدی بالا ‏- اون چی؟
‏اوه، اون مال قدیمه
،‏بابام فوت کرد ‏و فکر کردم تقصیر منه
‏ولی مال خیلی وقت پیشه
‏«فوت کرد» یعنی چی؟
‏
،‏خیلی‌خب، خیلی‌خب. هی !‏چطوره همه‌مون بریم بازی؟ هورا
‏
‏حالا، هی
.‏من حواسم هست ‏چطوره بری یه استراحتی کنی؟
‏
‏- خیلی‌خب ‏- و اگه خواستی می‌تونی مرخصی بیشتری داشته باشی
‏- عجله‌ای نیست ..‏- می‌دونم، ولی
‏اگه اوضاع برگرده به ‏روال سابق برام بهتره
!‏آره، البته ‏یا حتی بهتر از روال سابق
مثلاً جلو بچه‌ها لخت نشی و اینا
.‏چیزی نیست. چیزی نیست ‏من اینجام. بابات اینجاست
!‏می‌دونم «!‏پس فکر کردی برای چی گفتم «آه
کجا بودی؟ جریان چیه؟
کِی اوضاع دوباره عادی میشه؟
اوضاع قرار نیست عادی بشه
.‏درباره‌اش حرف زدیم ‏یادت نیست؟
.‏نـ... نمی‌تونم این‌کارو بکنم ...‏نمی‌تونم مدام
‏سر از جاهای مختلف دربیارم ‏و چیزمیز ببینم و از چیزها جا بمونم
‏نه، می‌تونی این‌کارو بکنی، باشه؟
،‏مطمئنم که می‌تونی ‏چون‌ از پسش برمیای
،‏چون به‌ نحوی ‏همین‌الانش هم از پسش براومدی
،‏چون‌که زمان یه شکل محدود از تجربه‌اس ‏می‌دونی منظورم چیه؟
.‏نه، نمی‌دونم ‏هیچ‌کدوم اینا رو متوجه نمیشم
...‏خیلی‌خب. فقط
،‏بیا اینجا ‏می‌خوام یه چیزی نشونت بدم
‏- این مکعب‌ها رو می‌بینی؟ ‏- آره
‏تصور کن کل جهان این مکعب‌ها هستن
،‏منظورم اینه، همه‌ی چیزهای توی جهان هستن ‏درواقع، همه‌ی چیزهای تو کائنات
،‏مثلاً، این مکعب اهرامـه ،‏و این مکعب جولیا رابرتزه
‏و این مکعب یه ساندویچِ ‏پنیر گریل‌شده‌اس
...‏خب، این آقای کارگر ساخت‌وسازه
‏اوه، ما دوست‌ داریم وانمود کنیم ‏اون یه مادر همجنسگراست
،‏البته، یه مادر همجنسگراست ...‏و داره قدم می‌زنه، و دوروبر رو نگاه می‌کنه، و
‏و از دید اون، خب، همه‌چیز این مکعب‌ها هستن
،‏ولی من و تو، این بالا هستیم
،‏می‌تونیم ببیـنیم که، نه ‏اونا فقط مکعب هستن. متوجهی؟
...‏- صحیح، ولی ‏- ببین، تو واقعاً این بالا نیستی
،‏خب، تو یه پات این بالاست
‏و یه پات اون پایین ‏هنوز میون مکعب‌هاست
‏- آره ...‏- همیشه اینطوری نمی‌مونه. ببین
‏یه جورایی مثل روندن ماشین دنده‌ای
‏در مقابل ‏یه ماشین اتوماتـه
،‏منظورم اینه، ماشین اتومات راحت‌تره
‏ولی آدم واقعاً رانندگی نمی‌کنه، مگه نه؟
.‏این ماشینه که داره آدم رو می‌رونه ...‏پس، ازت می‌خوام که
‏ازت می‌خوام چشم‌هات رو ببندی ‏و یه نفس عمیق بکِشی
‏و اون حسی که اولین‌بار که ‏ماشین دنده‌ای روندی رو به یاد بیاری
‏- من هیچ‌وقت ماشین دنده‌ای نروندم ‏- واقعاً؟
‏ماشین دنده‌ای روندن بلد نیستم
‏- هیچ‌کس ماشین دنده‌ای روندن بهت یاد نداده؟ ‏- نه
‏- واقعاً؟ ‏- آره
‏- ماشین دنده‌ای روندن بلد نیستی؟ ‏- نه
‏- مامانت هیچ‌وقت ماشین دنده‌ای روندن یادت نداده؟ ‏- چیه، تو یه چرخه گیر کردیم؟
!‏- ‏نه، مرد ‏‏- آخه واقعاً باورم نمیشه یکی بگه
‏ماشین روندن بهت یاد داده، و هیچ‌وقت ‏ماشین دنده‌ای روندن رو بهت یاد نده
!‏- این پایه‌شه ‏- خب، این چطوره
‏اگه می‌خوای به دخترت ماشین !‏دنده‌ای روندن یاد بدی، نمیر
...‏خب، اگه می‌خوای اینو بکوبی سرم
‏و راستی، ‏تو مگه عنوانِ مختصص ماشین‌روندن» رو»
‏وقتی توی تصادف مُردی از دست ندادی؟
،‏وایسا، وایسا، وایسا! بهت که گفتم ‏تصادف نبود
‏یکی داشت سعی می‌کرد منو بکُشه
‏قکر کردی این‌قدر بی‌محابا ‏رانندگی می‌کنم که بیفتم تو درّه؟
‏و اینجا ولت کنم؟ ‏هیچ‌وقت همچین کاری نمی‌کنم
‏- آخه کی می‌خواسته تو رو بکُشه؟ .به ضرس قاطع نمی‌دونم - برای همین کمک تو رو می‌خوام
‏- ولی چرا من؟ ‏- چون‌که تو در لحظه نمیگنجی. و می‌تونی
‏منظورم اینه، خودم هردفعه سعی کردم ،‏به مرگ خودم نزدیک بشم
‏ضربه‌ی روحی نمی‌ذاره هولم میده عقب
،‏سعی می‌کنم تمرکز کنم ...‏ولی سر از یه جای دیگه درمیارم
‏
!‏هی، هی! مواظب باش، مواظب باش ‏ممکنه بهش آسیب بزنی
‏- خوبی؟ معذرت‌خواهی کن ‏- هومم
‏- معذرت می‌خوام ‏- اشکال نداره
‏خیلی‌خب، برو بازی کن
‏داشتی چیکار می‌کردی؟
‏
‏"چیچیمکا" یک قبیله‌ی عشایری ...‏تندخو بود که در شمال درّه‌ی
‏آهان. البته
‏آره، می‌دونی، فکر کنم اگه یه‌کم بیشتر وقت بذاریم
‏اوضاع خودبه‌خود درست بشه
‏آهان. باشه. حله. خداحافظ
‏"تونده" بود. نگرانـته
‏- فکر می‌کنه شاید باید یه‌کم بیشتر مرخصی داشته باشی ‏- و به تو زنگ زد؟
‏مگه تو بابامی؟ ‏گوشیم کو؟
،‏منم فکر کردم عجیبه. منظورم اینه ‏احتمالاً خودت بهتر از حال خودت خبر داری
‏و تو حالت خوبه، مگه نه؟
‏بیا، می‌خوام یه چیزی نشونت بدم
‏بابا، اگه اینطوری بودن ‏برام خطرناک داشته باشه چی؟
‏اگه یکی آسیب ببینه چی؟
‏اگه توی جهان همه‌چی از ،قبل مقرر شده باشی چی
‏و ملت باید آروم بگیرن
‏چون کنترل هیچی دست اونا نیست
‏- این حرف حقیقت داره؟ ‏- ببین، تو به آدم‌ها آسیب نمی‌زنی
.‏تو به آدم‌ها کمک می‌کنی ‏شخصیت تو اینجوریه
‏یادته وقتی ۸ سالت بود ،‏رفتی اون مدرسه جدیده
،‏و همه دستت می‌انداختن ‏حتی اون دختر بوگندوئه ریتا؟
‏آره. عجب دخترهای مزخرفی بودن
‏آره، از طرف مدیر مدرسه به ‏من و مامانت زنگ زدن
‏چون‌که تو هِی بدون یونیفورم می‌رفتی کلاس ورزش
‏آخرش معلوم شد هروقت ریتا خودشو خیس می‌کرد ‏تو شرت‌های خشکـت رو به ریتا قرض می‌دادی
‏احتمالاً فقط می‌خواستم ‏بالا رفتن از طناب رو بپیچونم
.‏نه، تو یه بچه‌ی باملاحظه‌ای ‏مهربون و خوب و خاصی
.‏بابا، کاش می‌دیدی چه گندهایی که نزدم ‏اون‌وقت این چیزها رو نمی‌گفتی
،‏جان‌مایه‌ی تو هنوز همونه ‏می‌دونی؟
‏- من باباتم. این چیزا رو می‌دونم ‏- البته
‏تنها کسی که تو خانواده‌ام ‏بهم باور داره اونیـه که مُرده
‏البته فعلاً. می‌دونی من چیکار کردم؟ ‏و کی بودم؟
.‏تو یه استاد دانشگاه بودی ‏یه استاد دانشگاه علوم
‏- علوم؟ لااقل بگو فیزیک نظری ‏- گفتم علوم دیگه
‏به فیزیک نظری «علوم» گفتن
‏مثل این می‌مونه بگیم ‏جان لنون یه خواننده بود
‏خب، خواننده بود دیگه
‏خب، بیاید راجع به ‏سفر در زمان حرف بزنیم
،‏از لحاظ نظری ‏چرا سفر در زمان غیرممکنه؟
،‏بجنبید دیگه، بچه‌ها .‏هفته‌ی پیش درباره‌اش حرف زدیم ‏مانع راه کجاست؟
‏مانع سرعت نور؟
.‏مانع سرعت نور ‏ممنون، فرناز
‏خب، چیزی هست که از ‏سرعت نور سریع‌تر باشه؟
!‏- نه ‏- سوپرمن؟
‏- درهم‌تنیدگی کوانتومی سریع‌تره ‏- درهم‌تنیدگی کوانتومی سریع‌تره. خیلی خوبه
‏حالا، این چطور توی ‏سفر در زمان بهمون کمک می‌کنه. کسی می‌دونه؟
‏بجنبید دیگه. هیچکی نمی‌دونه؟
‏خب، مایه‌ی شرمـه. چون ‏امیدوار بودم شما بهم بگید
‏چون منم نمی‌دونم
‏من دروغ گفتم. می‌دونم
‏- چی رو؟ ‏- درهم‌تنیدگی کوانتومی. سفر در زمان. همه‌شو
‏اون تحقیقی که با شمن‌ها ‏انجام می‌دادم رو یادته؟
‏یکی از دوست‌هامون رو راضی کردم ‏توی دستگاه اِم.‌آر.‌آی یه دوری بزنه
‏اوه، خدای من. این مغز یه شمنـه؟ ‏شگفت‌انگیزه
...‏- اگه این مسیر رو ادامه بدیم ‏- دانشگاه عمراً برای فاز دوم بودجه بده
‏کاشکی می‌تونستیم یه ‏کمک‌هزینه‌ی مستقل بگیریم
،‏اوه، می‌دونی چیه، یادم رفت بهت بگم ‏یه کمک‌هزینه‌ی مستقل گرفتیم
!‏یا خدا
...‏باورم نمیشه
‏جریان تو و این خایه‌مالت چیه؟
‏حس می‌کنم داری به قسمت ‏غیرمهم ماجرا دقت می‌کنی
‏ما داریم درباره‌ی بازآرایی ‏مبانی زمان حرف می‌زنیم
‏بازآرایی؟
سم؟
‏- بله؟ ‏- باز عکس‌ها رو عوض کردی
،‏خب، آره. گفتی ترتیبش غلطه ‏منم عوضش کردم
‏هنوز فکر می‌کنم ترتیب‌شون ‏درست نیست
‏راستش، خودم حتی نمی‌دونستم ‏ترتیب خاصی دارن
ولی از اولش چطوری از ترتیب در اومدن؟
‏می‌دونی، شرط می‌بندم ‏کارْ کارِ یکی از اون دزدهاست که میان خونه‌ی آدم
‏و هیچی رو نمی‌دزدن، ولی فقط ‏چیزمیزها رو این‌ور اون‌ور می‌کنن که گیج بشی
.‏صحیح، یکی از اون دزدهای شوخ ‏البته، البته، البته، البته
‏همه‌چی یه معمای بزرگ نیست، باشه؟
‏احتمالاً فقط افتادن زمین ‏و من برگردوندمـشون بالا
واقعاً افتادن زمین و برگردوندی‌شون بالا؟ - آره. شاید. احتمالاً -
‫- مطمئن نیستی؟ ‫- متأسفم، باشه؟
‌‫تو تنها کسی نیستی که این چند هفته‌ی ‫اخیر بهش بد گذشته
‫باشه. متأسفم.
‫
‫ببین، لازم نیست نگران من باشی
‫- چون من تقریبا حالم خوبه ‫- تقریبا؟
بیشتر حواسم رو جمع می‌کنم. قول میدم.
،‫آلما، من تو رو به چشم یه دوست می‌بینم ‫ولی در کنارش از نظر فنی، رئیست هم هستم.
‫و باید کاری رو که برای امنیت بچه‌ها ‫درست هستش انجام بدم
‫همون‌قدر که گاهی آرزو می‌کنم ‫کاش این داستان زمان
‫وارد یه سیاه چاله بشه و همه‌شونو با خودش ببره
‫یعنی، اینطوری میشد که خیلی باحال بود.
‫و همچنین، یه فاجعه! ‫و اصلا هم باحال نیست!
‫باشه، یه‌بار دیگه امتحان می‌کنیم
‫ولی اگه نسبت به هرچی حس عجیبی داشتی
‫فقط بیا با من حرف بزن تا حلش کنیم.
‫باشه و...
‫اگه تو هم نسبت به هرچی حس عجیبی داشتی
‫نگرانیت رو مستقیم با خودم مطرح کن ‫و سراغ دوست‌پسرم نرو.
‫چون این کار عجیبه
‫مطمئن نیستم برای بهبود احساساتت
‫بهترین قضاوت‌کننده باشی
‫پس به یه نظر خارجی نیاز داشتم.
‫خب، لازم نیست اون کارو بکنی.
‫خب، من کاری رو که صلاح بدونم ‫برای امنیت بچه‌ها انجام میدم.
‫
‫این رقت‌انگیز بود
‫کجا بودیم؟ اینجا... خب...
،‫همه دو تا... نمیشه طور دیگه گفت ‫دو تا خود دارن
‫- بابا... ‫- پس وقتی خودها جدا میشن
‫- این جواب نمیده، باشه؟ از پسش برنمیام ‫- خیلی‌خب. از پسش برمیای
‫- می‌خوام کمکت کنم ولی نمی‌تونم ‫- خواهی کرد
،‫نه، نه، نه، نه. گوش کن ‫داری خیلی سریع پیش میری و من هلت میدم.
‫اینجا داریم هردومون یاد می‌گیریم. ‫می‌تونیم باهم انجامش بدیم
‫باشه، ولی...
‫باید بتونم کارامو انجام بدم. ‫می‌دونی، توی دنیای واقعی.
‫می‌دونم به چی نیاز داری. ‫به یه لنگر نیاز داری.
‫به یه چیز مادی نیاز داری که تو ‫رو توی سطح مادی نگهت داره.
‫یه چیزی مثل تسبیح، یا چرخ دعا ‫(در آیین بودایی استفاده می‌گردد)
‫می‌دونی چیه؟
‫- کجاست؟ ‫- رفتیم داخل زیر شیروانی خونه‌ی مامان؟
‫آره، خب، یه چیزی هست که فکر و ذکرم بود
‫مادرت می‌خواست بندازمش دور
‫ولی می‌دونستم یه روز به درد می‌خوره ‫پس اینجا قایمش کردم
‫دلم برای زیرشیروانی تنگ شده بود
‫وقتی نوجووان بودم، چِت می‌کردم
‫بابت نمرات امتحانام میومدم این بالا و مطالعه می‌کردم
‫بیخیال ‫[نوشته روزنامه: پروفسور محلی و ‫دانشجویش در یک حادثه کشته شدند.]
‫هی! اینو نگاه!
‫
‫- هنوز کار می‌کنه! ‫- وایستا
‫این چیزیه که قراره لنگرگاه من به دنیای مادی باشه؟
‫- آتاری؟ ‫- جسمش مهم نیست
‫عملِ بازی‌کردنه که مهمه ‫عملی که قابل تکرار هستش.
‫به قدری پیچیده هستش که متمرکز نگهت داره
‫در عین حال اون‌قدر ساده است ‫که زیاد فکرتو مشغول نکنه
‫فقط روی الگوی بازی تمرکز کن ‫و این تو رو به
‫بازه زمانی همگانی که در جریان ‫هست، متصل نگه می‌داره.
‫- خب، می‌دونی، در جریان... ‫- الان تو جدی هستی خدایی؟
‫آهان، ۱۹ امتیاز... باید نگهش دارم ولی...
‫بوم! هنوزم بهترینم
‫آلما! بیا بریم!
‫- کجایی؟ باید بریم! ‫- می‌خوان کجا برم؟
‫- بهت نگفتم که الان شنبه است ‫- چـی!؟
‫چه بلایی سر پنجشنبه و جمعه اومد؟
‫نگران نباش. اون روزا به درد بخور نیستن!
‫- چی؟ ‫- به علاوه، هر وقت دلت خواست
‫می‌تونی برگردی به اون روزا
‫مخصوصا پنجشنبه رو باید یه نگاهی بندازی
‫چون یه رستوران تایلندی خوب ‫پیدا کردی که خوشت اومد
‫- آلما! اون بالا داری چیکار می‌کنی؟ ‫- باشه
‫بیا بگیرش، وایستا یه دور دیگه هم بزنم
‫خیلی خب، بیا مال خودت. برو
‫- بکا! ‫- بله؟
‫قراره عروسیت مثل یهودی‌ها باشه؟ ‫چون می‌خوام به سبک «حورا» برقصم
‫ما یهودی نیستیم، آلما
‫ولی بابا هستش. بود
‫حرف از بابا شد، اون شب یه شخص دیگه ‫هم همراهش داخل ماشین بود؟
‫فرناز، درسته؟
‫- خب تو که می‌دونستی نه، نمی‌دونستم، هیچ‌وقت بهم نگفته بودی -
‫خب، پس حتما فکر نمی‌کردم مهم باشه
‫وگرنه بهش اشاره می‌کردم
‫یا اگه مهم نبود، ،اون‌وقت بهم می‌گفتی
‫چون یه راز حساب نمی‌شد.
‫فکر ‌کردم گفتم
‫- فکر می‌کنی باهم رابطه داشتن؟ ‫- آلما! نه!
.‫اون دانشجوش بود ‫فقط همینو می‌دونم
‫لعنت بهش!
‫اگه می‌خوای باهام صحبت کنی
‫از اون بازی بکش بیرون
.‫آره، خیلی رو مخه ‫این یکی چطوره؟
‫اون یکی رو ترجیح میدم
‫- من یقه توری نمی‌پوشم، مامان ‫- آره، مامان، بیخیال
‫خب، من از کجا بدونم؟
‫من از جفتتون روی هم رفته ‫عروسی‌های بیشتری دیدم
‫- آره، توی دهه 80 ‫- زدی تو خال! پیر شدی مامان!
‫وای خدای من
‫میشه بیخیال بازی کردن بشی ‫و یه لحظه کمکم کنی؟
‫فقط یکی رو بردار که کمرش باز باشه ‫تا موقع غذا خوردن اذیت نشی
‫اینکارو نکن ‫همه فکر می‌کنن حامله هستی
‫خیلی کمک کننده بود! ‫حالا اگه منو ببخشید
‫میرم یه بالش تزئینی انگشتر ‫بردارم که داخلش جیغ بزنم!
‫- قابلی نداشت ‫- بکا
‫فکر می‌کنی امکانش هست که یکی می‌خواسته بکشتش؟
‫آلما!
‫آخه، چرا باید بابا همینطوری ماشین رو
‫- برونه سمت درّه؟ ‫- آلما، بس کن!
‫- نمی‌خوام درموردش حرف بزنم ‫- خیلی خب، این یکی چطوره؟
‫- زیباست ‫- برش دار
‫- چرا اصلا اومدی؟ ‫- بیخیال، می‌دونی که من توی ‫این چیزا خوب نیستم
‫بعدش می‌خوای بری بار؟ ‫توی اون مورد خیلی خوبم
‫- کدوم بار؟ ‫- همون باری که همیشه میریم
‫- این حرفا چیه؟ چیکار داری می‌کنی؟ ‫- چی؟
‫واقعا «سم» رو میاری به عروسی من؟
‫چرا نباید این‌کارو بکنم؟
‫- واقعا هیچی یادت نمیاد؟ ‫- درمورد چی هیچی یادم نمیاد؟
‫خیلی خب، می‌دونی چیه آلما؟ ‫از این بازی خسته شدم! ‫متأسفم، مامان...
‫
‫چی شد...
‫
‫چون اگه می‌خوای اینطوری زندگی کنی
‫پس می‌خوای اینطوری زندگی کنی!
‫اون بازی رو از کجا آوردی؟
‫
‫اوه!
‫تو خوبی؟
‫- این مبل همیشه اینقدر جلو بوده؟ ‫- آره
‫نه! نبوده!
‌‫ببین! می‌تونی جای پایه‌ی مبل رو روی فرش ببینی
‫عجیبه
‫به خدا قسم می‌خورم وقتی من توی بیمارستان بودم ‫جای همه‌چیز رو عوض کردی
‫تا فقط سر به سرم بذاری.
‫- چرا باید همچین کاری کنم؟ ‫- نمی‌دونم
‫فقط حس می‌کنم همه دارن سر به سرم میذارن
‫آلما، به خدا قسم من اینکارو نمی‌کنم
‫
‫اونجا چی داری؟
‫وقتی من توی بیمارستان بودم ‫اتفاقی بین تو و بکا افتاد؟
‫- اینطور فکر نمی‌کنم ‫- اون فکر می‌کنه که تو به عروسی نمیای
‫خب، خواهرتو می‌شناسی. اون درمورد همه چیز ‫عجیب رفتار می‌کنه. اون یه خانوم عجیبه.
‫اتفاقاً اصلا و ابداً عجیب نیست. ‫یه جورایی مشکل خودشه
‫عروسی همیشه باعث میشه همه تحت فشار باشن
‫گمونم همینطوره
‫لعنت بهش
‫
‫متئو! چه خبرا؟
‫اولیور، دوست من!
‫روسا سلیا! روی دماغت رنگ پاشیده ‫چیکار می‌‌کنی دختر!
‫- کسی! ‫- داری چی بازی می‌کنی؟
‫- یه بازی ‫- منم می‌خوام بازی کنم!
‫کسی! الان نوبت آلماست
‫- شاید دفعه بعدی نوبت تو بشه ‫- نه، نه، نه، نه
‫این بازی برای افراد بالغه. اگه اجازه بدم ‫بازی کنه، یه کار غیرمسئولانه انجام دادم.
‫عادلانه نیست!
‫هی، آلما، یه سوال!
‫آیا واقعاً ضروریه که اون بازی رو به‌طور مداوم بازی کنی؟
‫راستش یه جورایی هست
‫خب، سوالی که بعدش پیش میاد: ‫واقعا؟
‫دستور دکترـه. کمکم می‌کنه ‫تمرکز کنم و تو هم همینو می‌خوای
‫تو اینو می‌خواستی
‫پس یه دکتر برات تجویز کرده که تمام مدت
‫آتاری بازی کنی تا بهتر شی؟
‫چیه نکنه نسخه‌شو می‌خوای ببینی یا چیزی؟
‫آره، راستش خیلی علاقه مندم ببینم.
‫تونده، واقعا ای کاش به حقوق مراقبت‌های درمانی
‫و مداوای یک زن دخالت نمی‌کردی.
‫
‫- باشه، خیلی خب. از بازیت لذت ببر ‫- ممنونم
‫- خدا نگهدار ‫- خدا نگهدار!
‫- مراقب خودت باش ‫- سخت نگیرید
‫خداحافظ، اولیور!
‫- بگو خداحافظ، اولیور! ‫- خداحافظ
‫- خدانگهدار ‫- خدانگهدار
‫چقدر زود دارید میرید.
‫صبر کنید!
‫وا...
‫فقط... از آب دور نگهش دارید، لطفا
‫- متوجه نمیشم. ‫- آلما...
‫- داخل آب چی هست؟ ‫- هیچی
‫- هیچی، آلما فقط داره... ‫- به من گوش کن!
‫- همین الان ‫- هی
‫باید ببریش کلاس شنا، باشه؟
‫می‌دونم به نظر احمقانه میاد ‫ولی فقط سعی دارم کمک کنم
‫باشه! مشکلی نیست آلما ‫ما ثبت نامش می‌کنیم
‫ممنونم
‫
‫- هی ‫- سلام
‫اینا چی هستن؟
‫از زیر شیروانی مادرم دزدیمشون ‫بهش نگو!
‫
‫دارم سر در میارم کی بابامو کشت.
‫نمی‌دونستم همچین اتفاقی افتاده. ‫واقعا همینطور بوده؟
‫آره. تقریبا مطمئنم.
‫- خب، امروز مدرسه چطور بود؟ ‫- خوب بود.
‫خوبه. برمی‌گردی به رخت خواب؟
‫آره، یه ذره دیگه.
‫
‫زیرنویس از H1tmaN امیر و آقای سیَه چُرده
ارائه شده توسط انجمن فيلم و سريال شوتايم « WwW.Show-Time.iN »