NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
„Do wszystkich zainteresowanych...”
- Co? - Zbyt oficjalnie.
DO: HOLLAND TEMAT: KIEPSKA FORMA
„Serwus, Holland, ty władcza mordo”.
Za bardzo na luzie.
Droga Bertie, co się dzieje?
„Świątobliwy panie, pokornie zawiadamiam,
iż zaniemogłam o poranku...”
Zbyt poetycko.
Dlaczego tak główkuję, gdy zgłaszam, że jestem chora?
Co bym napisała, gdybym wymiotowała?
- Jesteś chora? - Nie.
Albo tak. Jestem roztrzęsiona.
Skuteczność szczepionki na grypę to zaledwie 65%.
- Słabo. - Wszechświat nie ma podłogi.
Jasne.
I muszę wygłosić ważną prezentację w pracy.
No właśnie!
Wiem, że żyjesz w dużym napięciu, odkąd dostałaś awans,
ale może to tylko jeden z objawów poprzedzających atak paniki.
- Świrujesz z powodu błahostek. - Nieprawda!
Zdarza się to kilka razy w miesiącu.
A jeśli wąż wpełznie mi do dzioba, złoży jaja
i młode wyklują się podczas spotkania?
- Ale byłby obciach! - To w ogóle możliwe?
To tylko kwestia czasu.
Mnie też czeka stresujący dzień w pracy,
ale czasami wystarczy się tam pokazać.
Wiem, czego potrzebujesz.
Odkurzacza Niepokoju!
WYIMAGINOWANY ODKURZACZ WSYSACZ ZMARTWIEŃ
Podłączę go do prądu.
Może tak: „Cześć, Holland. Nie mogę przyjść do pracy.
Jutro wpadnę na kawkę”.
Okropne.
Odkurzacz Niepokoju wsysa wszystkie twoje lęki!
Zwiększymy moc, żeby wyssać z ciebie panikę.
Kurde! Spokojnie.
To zadanie dla prawdziwego odkurzacza.
Czuję się jeszcze gorzej.
- Tuca. - Tuca.
Cisza! Musicie wznieść się na wyżyny, żeby przechytrzyć sędzinę Wróbel.
Nie po to siedziałam godzinę u fryzjera, żeby teraz stroszyć piórka.
Załatw ich, sędzino Wróbel!
Siema! Nie zapłaciłam za kablówkę, a kumpel Ryan występuje w Ptasim Sądzie.
Ten Ryan, którego potrącił samochód?
Okazało się, że to on najpierw walnął wóz.
Informuję. Ptaki znoszą jaja, a nie gówniane zeznania.
JATKA!
Znaleźliście babeczki, które wczoraj upiekłam.
Coraz lepiej pichcisz.
Są przepyszne!
Skąd.
Robiłam je naprędce... i są idealne.
Idę się ubrać. Nie gadajcie o mnie.
Nigdy.
- Dlaczego nie szykujesz się do roboty? - Jestem chora.
Znam cię. Masz jeden z tych dni...
„Nie wyjdę z domu, bo wszystko mnie przeraża
i moje ciało zawładnęło umysłem”.
Nazywam to „atakiem Bertiozy”.
Lepiej weź się w garść i...
Idź do pracy. Wiem.
Nie! Olej ją i pobujaj się z Tucą!
Kit z robotą. Prezentacje są drętwe.
- Skąd wiesz o... - Wszystko słyszałam.
Ściany są cieniutkie.
O nie! Szparka dla bzykaczy!
Nie chcę wychodzić.
Dzisiaj powinnam zostać w domu.
Musisz pójść ze mną do sklepu.
Mam...
robaki łoniaki!
- Jasne. - Serio. Zobacz.
Robaki łoniaki!
- Że co? - To portaskowe świerszcze.
Dżuma w gnieździe! Wszy w spódnicospodniach!
- Przestań. - Pomóż.
Idź sama kupić jakiś preparat.
Znasz mnie. Potrzebuję cię, żeby skupić się na zadaniu.
Zajmie nam to góra dziesięć minut.
Według twojego czasu czy tego prawdziwego?
Prawdziwego. Obiecuję.
- Po swojemu? - Musisz pójść!
Jeśli sama pójdę po lek, nie wiadomo, z czym wrócę.
Rozplenię robale.
No dobra! Nie potrafię ci odmówić.
Dokończę maila do szefa.
„Ja chora. Kaszlę. Kaszlę”. Wyślij.
- Tuca! - Nie pora na kłótnie.
Mail wysłany. W drogę!
PO DOMU NA ZEWNĄTRZ
Nie... Tak!
- Chwilunia. Wytłumacz. - Dają mi poczucie bezpieczeństwa.
Normalnie powiedziałabym: „Chcesz, by ktoś wtranżolił ci stopy”.
- Ale skoro się niepokoisz, przemilczę. - Dziękuję.
- Gówniarze! - Z drogi, pędy!
Fajne buty.
Wyglądasz jak dziecko. Szał.
To był sarkazm?
Nie, naprawdę nam się podobają.
Są takie milusie.
Dziękuję.
Wasze słowa są uprzejme,
ale sposób, w jaki je wypowiadacie, sprawia, że brzmią wrednie.
To nastolatki. Kłamią jak z nut.
- O Boże. Jesteśmy wredne? - Nie ma szans.
Dlaczego mam wrażenie, że wszyscy się na mnie gapią?
Obym nie spotkała nikogo z pracy.
Rzuć tę robotę. Twoim powołaniem jest pieczenie.
- Koleś z cukierni dał ci swój numer. - To tylko hobby, mam dobrą pracę.
No i dostałam awans.
W naszym wieku trudno się robi nową karierę.
- Ja zaczynam nową co tydzień. - A mnie nie wspiera bogata ciotka.
Że jak?
Lubię skakać na bombę do basenu pełnego cudzej forsy.
- Cześć, szorty. Niezłe drapanko. - Wal się, Bruce!
Po raz trzeci dzisiaj? Nie omieszkam.
To od Bruce’a masz robaki?
- Nie musisz... - Nie!
Nie uprawiałam seksu od sześciu miesięcy.
Łoniaki mogą przeżyć w stanie uśpienia sześć miesięcy, 11 dni i osiem godzin.
- Skąd wiesz? - Przeczytałam.
W takim wypadku mogłam je złapać od każdego.
Przez 11 dni i osiem godzin przed półroczną abstynencją szalałam.
Gziłam się na prawo i lewo.
- Jednego razu... - O nie! To mój szef.
Wie, że nie jestem chora i że masz robaki łoniaki.
- Halo? - Cześć, Bertie.
Dostałem twojego maila i sprawdzam, jak się czujesz.
Dzięki.
To jakiś okropny... wirus.
Wybacz, że nie zrobię tej prezentacji, ale kontynuujcie beze mnie.
Wykluczone. Jesteś szefem zespołu.
Nie da się ciebie zastąpić.
Bez ciebie wszystko zaczyna się sypać.
Zapraszam na spotkanie.
- Co to? - Program w telewizji.
O ptaku, który chodzi na wagary.
Boże, dlaczego?
„KOZM”.
- „Kobiety Od Zajmowania Miejsca”. - Kozm.
Odzyskajmy ławki. Okupujmy krzesła.
Uciszasz mnie?
Nie, uciszam telewizję.
Kupiłaś ten nowy telewizor sterowany dźwiękiem? Nieźle.
Nawet lepiej, że jutro zrobisz prezentację.
Przyjadą szefowie innych filii.
Nie wspomnę o kamerzyście, zagranicznych inwestorach
i grupie zatroskanych nastolatków wsłuchujących się w każde twoje słowo.
Zdrowia życzę! Do jutra!
Odpuszczę. Uwielbiam zajmować miejsce.
Oprzyj zadek, siostro!
Nie sądziłam, że na nowym stanowisku będę musiała występować publicznie.
Pomożemy ci w tym.
Uczymy kobiety stanowczości i mówienia „Nie!”.
- Nie, dziękuję. - Weź ulotkę.
- Wolałabym nie. - Bierz!
Dobra. Jak chcesz.
To był test i oblałaś.
Uwaga, klienci Ptak Marketu. Melony nie są przeterminowane.
Owoce organiczne wydzielają intensywny, naturalny zapach.
To nie melony cuchną, tylko wy.
- To miało trwać dziesięć minut. - Droga do sklepu się nie liczy.
Teraz już możesz włączyć stoper.
Dlaczego dzisiaj jest tak tłoczno?
Spokojnie! Nic ci nie grozi.
Powąchaj.
ZAPACHOWE BEZWONNE
Uwielbiam te świece.
Na etykietach drukują zabawne ciekawostki.
„Pszczoły się przystosowały, by żywić się wyrobami cukierniczymi”.
Dziękuję, świeczko.
Ale czad.
Użyjesz wszystkiego?
Najpierw przeczytaj ulotkę.
Mogą wystąpić skutki uboczne.
Twoja zatroskana brodawka znów zaczyna kłapać dziobem.
WĘŻE, PRACA, RAK DZIOBA, ZMIANY KLIMATYCZNE, KRABY
Zaraz wrócę, zluzuj gacie.
Pospiesz się, bo muszę wracać do domu.
Trzymaj.
Już dobrze.
Stoję sobie i czytam.
Fakty ze świeczki.
Skarbie, angażujesz się w tę zabawę.
- Jak się czujesz? - Morda, tatusiu!
Ktoś tu dostanie kolejną nalepkę na mapie zdrowej komunikacji.
Prawie 30 tysięcy.
Zaraz zwariuję przez tych ludzi.
Wyciskanie soku różni się od blendowania!
Smoothie to sok!
Przepraszam, czy mogę...
Przyznacie mi rację, że sok nie jest pożywieniem.
Pierdol się!
- Smoothie. - Wyciskanie?
- Lekarza? - Gdzie jest Tuca?
KREM DO KROCZA
„Działa po 12 godzinach”.
NIE ŁĄCZYĆ Z INNYMI PREPARATAMI
Bardzo silny, więc...
ŁĄCZYĆ Z INNYMI PREPARATAMI
Jeśli je połączę, będą dwa razy lepsze.
Medyczna matma!
- Sok! - Smoothie!
ZADZWOŃ DO CĘTKA
BIURO PROJEKTOWE ALTANNIK
No nie wiem. Okno nie wygląda na stabilną konstrukcję.
Cętek, znowu to zrobiłeś!
Jesteś kozakiem architektury.
Maxwell, już nie jesteś kozakiem architektury.
Dostaję na łeb Z wielu powodów
Tracę kontrolę Czas paniki epizodów
Strachowi nie umiem sprostać Nie pozwala mi tu zostać
Dostaję na łeb w tej chwili
- Dostaje na łeb! - Dostaje na łeb!
- Nie ma powodu! - Nie ma powodu!
- Tracę kontrolę! - Traci kontrolę!
- Z wielu powodów! - Jakich?
Mój problem nie jest wybujany
Węże, trzęsienia Krew i huragany
Wariuję i dostaję na łeb
- Nic na to nie poradzę - Nie poradzi
Nie poradzę
W tej chwili
Śmieje się z mojego bólu Jedna i druga męta
To nie nasza wina Że jesteś stuknięta
Kogoś tu niepokój łapie
Łyknij pigułę, idź na terapię
Joga i medytacja to klucz
Zdrowie psychiczne jest ważne Jak mycie kłów
Może ten świat jest popitolony
I wszystko ze mną w porządku
Jesteś w błędzie.
Robaki łoniaki to my!
Robaki łoniaki!
Traci kontrolę I ja to chromolę
Sexy robaki łoniaki
Cętek nie odbiera od rana Tuki nie ma, jestem sama
Mam nadzieję, że wszystko gra Zostawiłem telefon w aucie
Poszedłbym po niego Ale jestem leniem na chilloucie
Ogarnij się, świrze
Powinnaś leżeć w wyrze Brać leków walizę
Wolałabym kipnąć wnet
Niż tutaj dostawać na łeb
Kurde, mogłam wziąć zapałki.
Wróciłam! Coś mnie ominęło?
Czaderski namiocik.
Odwala mi! Ciągle tu jesteśmy!
- Wszystko w porządku? - Ogólnie to tak.
Robaki łoniaki!
Oprócz tego, że łoniaki urosły, ale to nie moja wina.
MELONY
Przestań! Co mówiłem o ujeżdżaniu robaków?
To niestosowne!
Świetne kardio.
To kasa do dziesięciu artykułów. Nie umiem pana rozliczyć.
PRZYCISK ALARMOWY ROBAKI ŁONIAKI
O Boże!
Po co ta spina? No tak.
Olbrzymie robaki to moja sprawka.
Mówiłam, żebyś nie mieszała preparatów. Wiedziałam, że stanie się coś takiego.
Spójrz na robale. Dobrze się bawią.
Masz wolne, więc powinnaś zrobić to samo.
Nie mam wolnego!
Zgłosiłam, że jestem chora, bo wiedziałam, że sobie nie poradzę.
Pewnie sprawy się posypały i wszyscy mnie nienawidzą.
Musieliśmy przełożyć prezentację Bertie,
więc obejrzymy film!
- Hura! Film! - Niech żyje Bertie!
Wiem, że wyglądają strasznie, ale wystarczy je poznać.
Są takie słodkie. To Greg. Rozbujany urwis.
Athena. Mądrala.
Poznasz po okularach.
Leonardo, uważaj!
DUPA
Kiepsko to wygląda.
Robaki łoniaki!
Niegrzeczny robak!
Dosyć tego!
Byłam tu dłużej niż dziesięć minut.
Jestem taka spięta, że chcę umrzeć!
Te melony cuchną!
Idę do domu!
Zaczekaj!
Nie ruszać się.
Centrum Kontroli Robaków Łoniaków. Nikt nie wychodzi.
Nie!
Masz fart, że to tylko jogurt.
Dzień dobry.
Jestem Ebony Black z CKRŁ,
a to moja partnerka, dorosła córka Sophie.
Wyleciała ze szkoły handlowej i teraz pracuje dla mnie.
Mamo, przedstaw mnie tylko z imienia.
Przeprowadzimy rutynową dezynsekcję, a potem was wypuścimy.
Dezynsekcję? Nie możecie ich zabić. Nie było nawet rozprawy.
Słucham? To standardowa procedura.
Zamierzacie wytępić niewinne stworzenia, które chcą się tylko zabawić.
Żądam procesu! Bertie będzie moim adwokatem.
- Co? - To pani robaki?
Tak, nie wstydzę się tego.
PACJENT ZERO
Kurka, zawstydziliście mnie.
- Tuco, nie jestem... - Dupki chcą być ławnikami?
Mimo że to niekonwencjonalne działanie,
zgadzam się, ponieważ o tej porze dnia korki na drodze są niebotyczne.
Nie podołam.
Super!
TOALETY PUNKTY GASTRONOMICZNE
Nie jestem adwokatem.
Nie wiem, co masz robić.
Ale tylko ty możesz mi pomóc.
Prościzna! Rób to samo, co sędzina Wróbel.
Spokój, młotek,
płaszcz się, winny, niewinny, ple, ple.
Co tam robisz ze swoją obleśną koleżanką?
- Więcej robaków łoniaków? - A nawet jeśli?
- Ona nie jest obleśna. - Co mówiłaś, słodki bucie?
Po raz drugi nie wiem, czy ktoś prawi mi komplement.
Moja koleżanka nie jest obleśna!
Będziesz traktować moją klientkę z szacunkiem.
- Zrozumiano? - Tak. Jezu.
Bertie, chcesz wygłosić mowę wstępną?
Sophie, przyznasz, że niespłacony kredyt mieszkaniowy
był złą inwestycją?
Miałam widok na morze.
Szanowni ławnicy, moja koleżanka źle oceniła sytuację.
Wszystkim się to zdarza.
Na przykład wzięłam dziś chorobowe
i teraz jestem w sklepie, gdzie sprzedaje się powietrze w butelkach.
Marnuje!
I muszę bronić koleżanki w procesie robaków łoniaków.
Wszystko przez to, że źle oceniłam sytuację.
Ja mam świetną ocenę sytuacji.
Czyżby? Nie umie pan skarcić dziecka.
Zabraniają tego w książkach!
Czy osoba lub znajomi tej osoby powinni zostać wytępieni,
bo źle ocenili sytuację?
Wzywam pierwszego świadka.
Jego!
O raju.
Zakładam, że jest pan ekspertem od tego, co tu się sprzedaje.
Zgadza się?
- Niezupełnie. - Nieistotne.
Proszę przeczytać instrukcję
znajdującą się na preparacie na robaki łoniaki.
„Krok pierwszy, odkręć nakrętkę. Krok drugi, nałóż maść”.
Jak dużo? Całą tubkę?
Nie wiem.
Kiedy nałożyć? Jak długo?
Czemu się parkuje na podjeździe i podjeżdża na parking?
Zdradzam żonę!
Skoro on może być niewierny żonie,
dlaczego Tuca ma być wierna instrukcji?
Połączyła dwa niepowiązane wątki.
To musi być prawda.
Zwycięstwo mamy w kieszeni.
A tę kieszeń mamy w innej kieszeni.
Pojechałaś po bandzie!
Kolej na ciebie. Laska nie będzie się certolić.
Nie daj się zastraszyć.
Nie zawiodę cię.
Może i jestem popularną cwaniarą z licencjatem prestiżowej uczelni...
- Rozdają dyplomy wyrzuconym? - Mamo!
Ile użyła pani preparatów na robaki łoniaki?
Odpowiednią ilość, czyli jedno lekarstwo.
Interesujące. Nawet bardzo.
Sprzeciw! W najlepszym wypadku to jest niezbyt interesujące.
Oddalam. Sophie, do rzeczy. Natężenie ruchu maleje.
Dobrze.
Pomyszkowałam w toalecie i zgadnijcie, co znalazłam.
Dawać to, chłopcy!
Nie!
Dlaczego zawsze zapominam zniszczyć dowody?
Wiedziałam! Połączyłaś maści, robaki urosły i teraz im współczujesz.
Historia stara jak świat.
To nie ich wina.
Usmażymy te robale.
Może pomyślisz, zanim znowu opitolisz kolby swoją rubinową pipką
i złapiesz robaki łoniaki.
Nie złapałam ich podczas seksu. Przelazły na mnie z krzaku!
Szłam ulicą i poczułam potrzebę.
Ujrzałam wyjątkowo zachęcający krzak.
Tu jest czyściej niż w publicznych toaletach.
Nie osądzajcie mnie.
Robaki łoniaki!
Gotowe.
Musiałam się czymś podetrzeć. Nie osądzajcie mnie.
Jednak osądzę.
Stąd miałam robaki. Z krzaczorów.
Chwileczkę.
- Mam pytanie! - Sprzeciw!
- Spokój! - Słuchać!
- Wyczha! - Tuca!
- Zezwalam. - To moja kwestia.
Zezwalam.
Czyli mogę podejść?
Panno Tukan, gdzie znajdował się ów krzak?
Przy ulicy Robaka Łoniaka.
Ma pani na myśli ulicę,
którą Towarzystwo Medyczne Ptaszyskowa uznało za obszar historyczny,
gdzie nie można legalnie zabić robaka łoniaka?
Ulica Robaka Łoniaka, obszar historyczny, nie zabijać.
Oddalam zarzuty.
Ja naprawdę chciałam wytępić te robale.
Nie miałam okazji użyć mojego nowego miotacza ognia.
Spalimy podanie o kredyt studencki?
Tak.
- Ten, który musiałam ci podżyrować? - Mamo!
Robaki łoniaki!
Udało się, ty cudna, kochająca wosk i knoty wiedźmo!
Szkoda, że Cętek tego nie widzi.
Cętek, ty skubańcu!
Nominuję cię do nagrody Archiego!
Na razie Maxwell da ci swoją.
Szkoda, że Bertie tego nie widzi.
Nie wierzę, że wygrałyśmy.
A ja nie wierzę, że mam czyste włosy łonowe.
Spędziłaś godzinę za domem, mimo że miałaś ostry przypadek Bertiozy.
Występowałam publicznie i nie rzygnęłam wężami.
Cóż za osiągnięcie!
Przez zadymę z łoniakami uwierzyłam, że poradzę sobie ze wszystkim.
Właśnie! Mam coś ważnego do załatwienia.
Śmigaj, mała!
- Do zobaczenia na kolejnym spotkaniu! - Bogini z tobą.
- Spoko babka. - Tak, spoko.
Wciąż was nie mogę rozgryźć, ale dzięki!
- Ej! Chcę piec! - Wyśmienicie.
- Ale już mam robotę. - Zatem praktyka?
Super! Czyli?
Przyjdziesz wieczorem kilka razy w tygodniu, a ja nauczę cię fachu.
Świetna propozycja, pogodzę praktykę z pracą
i nie wiem, dlaczego wciąż krzyczę!
Zjem twoje stopy!
Głuptas.
Patrzysz na nowego kozaka architektury.
Dostałem ksywę, bo jestem grzeczny.
Wspaniale. Też miałam udany dzień.
Będę pracować w cukierni kilka razy w tygodniu.
I nie zrezygnujesz z Conde Nest?
Dużo obowiązków.
- Dam radę. - Wiem.
Ogarnijcie się.
Greg, mógłbyś zajrzeć w nuty przed próbą.
I nikt nie odpisał na mojego maila co do logo.
Chcemy mieć prawdziwy zespół czy tylko się wygłupiamy?
Atheno, przestań posuwać tamburyn!
Uwielbiam was.
I w ten sposób potroimy dochód na koniec trzeciego kwartału.
Chciałbym dodać...
Ale obciach.
To mi się nigdy nie zdarza!
Gdzie ja jestem?
Napisy: Bartosz Ostrowski