NETFILX — ORYGINALNY SERIAL ANIME
- Białko. - Retsuko, moja ukochana uczennica.
Białko.
Niczego więcej cię nie nauczę.
Białko.
Możesz jedynie…
Białko!
…pokonać mnie!
ZŁOŚĆ
To już ostatnie pudełko.
Dziękuję. Możesz je otworzyć?
- Jasne. - Już się robi.
- Kto to może być? - Pewnie ktoś z elektrowni.
Niemożliwe! Już?
Tak? Idę!
To absurd.
Dlaczego ofiara ma się przeprowadzać?
Nie da się tego obejść.
Poprzedni dom można znaleźć w Internecie.
Ktoś taki jak ty może połączyć kropki.
Na pewno bym to rozgryzła.
Przeprowadzka była dobrym pomysłem.
W sklepie na dole świeci się w nocy.
Nawet jeśli ktoś spróbuje ją śledzić…
Odbiło jej.
Jeśli zrobią tak,
to ty zrób tak i wykręć.
Jesteś zablokowany. Świetna samoobrona, co nie?
Już dobrze! Zrozumiałem.
Retsuko! Dawaj! Złam ją!
Gdy wychodzę z klasy I patrzę w niebo
Słyszę tyle głosów
Niedługo wychodzę.
Dasz sobie radę, prawda?
Jasne.
Dawno się tak dobrze nie bawiłam.
Ja też.
Posłuchaj, twoje pięcioletnie zauroczenie dobiega dziś końca.
Bądź mężczyzną i weź to na klatę.
Dziękuję za dzisiaj.
Trochę się bałam. Cieszę się, że odprowadziłeś mnie do domu.
Mogę tak jeszcze przez jakiś czas.
Tylko jeśli tego chcesz.
Naprawdę? Mógłbyś?
Tak. Oczywiście.
Dzięki.
Przy okazji…
Haida!
Wejdziesz?
Zrobię kawę.
To by mnie trochę otrzeźwiło. Jasne, czemu nie.
Miło, że zaproponowała.
Nie mogę pić kawy.
Co? W pracy pijesz ją cały czas.
Piłem, ale już nie mogę.
A herbatę?
Nie!
Idę do domu.
Dałam ci szansę, idioto!
Obiecałem, że jeszcze przez jakiś czas będę ją odprowadzał.
To dobrze.
Tsunoda mówi, że najlepiej nie ukrywać swoich zamiarów.
Co? Nie! Ja się tylko martwię o Retsuko!
KSIĘGOWOŚĆ
W tym kwartale nie otrzymamy premii!
Co?
W domowym budżecie założyłem, że z premii spłacę hipotekę!
Dlaczego tak się dzieje?
Nie sądziłam, że brak premii tak negatywnie wpłynie na mają motywację.
Powinniśmy strajkować!
Anai wygląda na podekscytowanego.
Ma nadzieję na walkę z zarządem.
Firma ma ostatnio gorsze wyniki.
KAWA
Pije kawę.
SALA KONFERENCYJNA
Nikt już nie marzy, dlatego właśnie my musimy marzyć o wielkich rzeczach!
- Świetnie, prezesie! - Właśnie!
Budowa naszego ogromnego parku rozrywki, Chararyman Land,
powoli staje się rzeczywistością!
Wizytowałem działkę w Chiba.
I jak?
Same dobre wrażenia!
Świetnie, prezesie!
W tym roku oprzemy przyszłość firmy właśnie na tym!
Wydajność spada, ponieważ ciągle stawiasz na szali los firmy.
Prezesie!
Wpisać ten kopniak do protokołu?
Kogo to obchodzi?
Co zrobiłaś prezesowi?
Zgadzam się z nią.
Proponowane miejsce jest trudno dostępne.
Musielibyśmy zagospodarować całą okolicę,
by zapewnić wystarczającą liczbę odwiedzających.
Koszty znacznie przekroczyłyby początkowe szacunki.
A rynek parków rozrywki w Japonii jest nasycony.
Prezes nie był zadowolony, ale anulował projekt.
Komu jak komu, ale Himurowi mógł zaufać.
Reszta to potakiwacze.
Ten gość jest imponujący.
Zasługuje na lepsze stanowisko niż dyrektor niewykonawczy.
Dość gadania o pracy.
Powiedz nam, Retsuko, jak ci idzie z Haidą?
Wcale nie idzie.
Odprowadza cię do domu, prawda?
Więc jest twoim rycerzem na białym koniu!
Cóż za romantyczny rozwój wydarzeń!
A ty mówisz, że nic się nie dzieje?
Bo tak jest naprawdę!
Dobra, wracam do domu. Muszę wstać wcześnie.
Idę do domu! Tak że ten. Idę do domu!
On zawsze wraca do domu.
Zawsze wymyśla wymówkę.
- Jakieś przypadkowe czułostki? - Nic.
Trzymacie się za ręce w drodze do domu?
Nigdy.
- Co jest grane? - Nie wiem!
Dziwne. Według mojej aplikacji to dla ciebie idealny partner. Spójrz.
Ach ta apka.
Co to za reakcja?
Nie zwróciła ci się, co?
Jakie to ma znaczenie?
Nie ma znaczenia, co myśli ta apka.
Liczą się uczucia Retsuko.
Haida cię lubi, prawda?
Sprawię, że poczujesz się jak należy!
Tak, na to wygląda.
Jak sądzisz? Nadaje się na chłopaka?
Czy tylko na kolegę z pracy?
Nigdy o tym nie myślałam.
Pewnie nie.
Nie możesz go znać tak naprawdę, skoro nie byliście na żadnej randce.
Ona ma rację. Chyba tak naprawdę nie znam Haidy.
Kiedyś…
TRZYDZIESTA ROCZNICA
…jeździliśmy taksówkami na koszt firmy!
Tak, kiedyś
szkolenia były na Hawajach!
Właśnie!
- I premie… - Były kwartalne!
Kiedyś wszystko było świetnie!
Świetnie! Świetnie!
Co to ma być?
Starsi pracownicy kurczowo trzymają się wspomnień.
Z czasów bańki spekulacyjnej, zanim wyginęły dinozaury.
KUCHNIA
Co? Niespodziankę?
Nie tak głośno!
Przepraszam.
To będzie trzydziesty rok pracy dyrektora Tona w księgowości.
Chcielibyśmy, żebyś przygotowała dla niego prezent.
Dlaczego ja?
Który szef nie chciałby dostać prezentu od cenionego pracownika?
Nie pamiętam, żeby mnie kiedykolwiek cenił.
Nie proś mnie. Nie mam pojęcia, co by go uszczęśliwiło.
Chyba masz rację.
Mogę się wciąć?
Znam kogoś, który chyba jest wolny.
Przepraszam,
że cię w to wciągam.
To nic. I tak odprowadzałem cię do domu.
Więc dokąd idziemy?
Gdzie ci pasuje.
Szybko chodzisz, co?
Możemy trochę zwolnić?
Przepraszam.
Dwoje ludzi na zakupach w mieście to nie jest praca.
Kolejna misja będzie się liczyć jako randka.
Randka?
Nie sądzę, by to…
Jeśli Tsunoda mówi, że to randka – to randka.
Myślałeś o kolacji?
O kolacji?
Nie myślałeś, prawda?
Wybierz modne miejsce z dobrym jedzeniem. Zrób rezerwację.
Co? Teraz?
- Za wolno. - Przepraszam.
Randki to wojna. Wolne reakcje to flirt ze śmiercią.
Musisz wykazać się silnym przywództwem.
Inaczej lądujesz wśród przegrywów.
PRZEGRYWY
Ona zawsze tak robi.
A może portfel?
- Tak, dobry pomysł. - Naprawdę?
Ale może go dostać od rodziny.
Rozumiem.
A kryształowy puchar?
Tak, dobry pomysł.
Naprawdę?
Ale puchar nie jest praktyczny.
Rozumiem.
A co powiesz na grawerowany zegar?
Fantastyczny pomysł!
Naprawdę?
Ale może zbyt banalny.
Może coś bardziej…
- Wybierz coś sam. - Dlaczego?
Cokolwiek wybierzesz, będzie dobre.
Nie mogę się zdecydować.
To jest to!
Złote liczydło!
Idealnie pasuje do dyrektora Tona, prawda?
Można nawet poruszać koralikami! To praktyczne! I niesamowite!
Cieszę się, że znaleźliśmy coś odpowiedniego.
Tak.
Nic nie jadłaś.
Jesteś głodna?
Owszem.
Chcesz gdzieś zjeść?
Jasne, chętnie.
Znam jedno miejsce.
To kawałek stąd, ale…
Ogłoszenie oferty przejęcia Miyabi.
Miyabi stałaby się spółką zależną.
Jeśli oferta zostanie przyjęta, rozwój krajowej sztucznej inteligencji będzie…
Coś nie tak?
Nie, nic.
Czy to ty? Retsuko?
Co? Niemożliwe!
Manaka!
Ostatnio na karaoke śpiewałam twoją piosenkę.
Robi wrażenie!
Wcale nie. Prawie nie dostaję żadnych tantiem.
Muszę pracować dorywczo.
U twojego kolegi wszystko gra?
Przepraszam, mieliśmy iść coś zjeść.
Rozumiem. Fajnie. To następnym razem.
Tak, na pewno.
Retsuko…
mam wrócić do domu?
Dlaczego?
Nie widziałyście się od jakiegoś czasu, prawda?
Jesteś w zespole OTM, prawda? Cześć.
Wracam właśnie do domu.
Nie, w porządku! Naprawdę!
Codziennie widzę Retsuko w pracy!
I mam plany. Kolega do mnie wpadnie!
O nie! Zupełnie zapomniałem!
To ten… Do zobaczenia!
Co to było?
Skąd to dziwne zachowanie?
Jakbym zrobiła coś złego. Fuj!
Chwila. Nie mów, że to twój chłopak.
Nie.
To kolega z pracy.
Napisy: Izabela Tereszczuk-Prusakowska