‎(ผลงานซีรีส์อนิเมะจาก NETFLIX)
‎ข้าวกล่องมาแล้วครับทุกคน
‎ขอบคุณครับ
‎ขอบคุณ
‎ข้าวกล่องอาหารจีนนี่อร่อยดีแฮะ
‎อาไน มีเงินทอนไหม
‎หลังจากวันขอบคุณครอบครัว
‎อาไนก็เริ่มทำข้าวกล่องราคาถูก ‎มาขายตอนเที่ยง
‎และกลายเป็นที่ชื่นชอบ ‎ของพนักงานวัยรุ่น
‎แย่แล้ว ท่านประธานมา
‎- หา ‎- หา
‎เด็กรุ่นใหม่นี่ขยันขันแข็งจริงๆ
‎แต่เราปิดไว้ไม่ให้เบื้องบนรู้
‎ในที่สุดอาไนก็ปรับตัวได้
‎ส่วนปัญหาของฉันก็คลี่คลาย
‎แบบนั้นมันก็ดีแล้ว ไม่ใช่เหรอ
‎(เกรี้ยวกราด)
‎(เบอร์ดีคาเฟ่)
‎ทำงาน กลับบ้าน เล่นเน็ต นอน
‎พอไม่มีปัญหาอะไรแล้ว ‎ชีวิตฉันก็เหลือแค่นี้ค่ะ
‎ไม่มีอะไรที่ฉันอยากทำจริงๆ จังๆ เลย
‎ฉันไม่แน่ใจว่ามันดีหรือเปล่า ‎ที่จะใช้ชีวิตอย่างไร้จุดหมายแบบนี้
‎ยิ่งเห็นอาไนประสบความสำเร็จ ‎ฉันยิ่งไม่แน่ใจ
‎แล้วเรื่องใบขับขี่ล่ะ ‎มันจะช่วยให้ใบประวัติเธอดูดีนะ
‎ไม่ใช่แบบนั้นค่ะ ‎ฉันหมายถึงเป้าหมายในชีวิต
‎เด็กสมัยนี้เป็นแบบนี้กันหมดเลยเหรอ
‎แผนกการตลาดก็มีเด็กแบบนี้เหมือนกัน
‎เป็นปัญหาของคนรุ่นนี้มั้ง
‎ถ้าอยากจะเปลี่ยนแปลงสิ่งที่เป็นอยู่ ‎ทำไมเธอไม่ทำอะไรสักอย่างล่ะ
‎ถ้าไม่ทำอะไร เธอก็ได้แค่บ่นไปวันๆ
‎ตอนเป็นเด็กฉันก็มีเป้าหมายที่วางไว้
‎ลองทำอะไรใหม่ๆ ‎และเสริมสร้างทักษะให้ตัวเอง
‎การก้าวผ่านอุปสรรค ‎มันไม่ใช่เรื่องง่ายๆ นะ
‎กอริ...
‎เธอเริ่มสวดแล้วนะ
‎ก็ฉันตั้งใจจะสวด
‎ตายจริง ฉันต้องไปแล้ว
‎เรื่องนี้ไว้คุยต่อวันหลัง
‎จะไปเวิร์กช็อปใช่ไหมคะ
‎ใช่ เรื่องการจัดการการตลาด
‎คุณวาชิมิก็ไปด้วยเหรอคะ
‎ฉันเริ่มเรียนภาษาจีน ‎ตั้งแต่เดือนที่แล้ว
‎"ทำงาน กลับบ้าน เล่นเน็ต นอน" ‎อะไรกันล่ะนั่น
‎น่าเบื่อ
‎แล้วเฟนเนโกะทำอะไรบ้าง
‎ฉันใช้ชีวิตอย่างมีประโยชน์ทุกวัน
‎ฉันจะไล่ดูอินสตาแกรมของพวกหัวกลวง
‎เริ่มจากยัยสึโนดะ
‎คนไหนที่รู้สึกว่าควรค่า ‎ฉันก็จะไปตามหาที่อยู่
‎และบางทีก็ได้เจอ ‎อดีตที่ไม่สวยงามของพวกนั้น
‎ขอแบบสั้นๆ
‎ทำงาน กลับบ้าน เล่นเน็ต นอน
‎ก็เหมือนฉัน
‎จริงด้วยนี่หว่า
‎พอถึงแยกหน้าแล้วเลี้ยวซ้ายนะ
‎เช็กทางซ้าย
‎เปิดไฟเลี้ยว รอสามวินาที ‎แล้วเบี่ยงไปเลนซ้ายมือ
‎ดูกระจกหลัง เอาล่ะ เลี้ยวได้
‎ฉันทำตามคำสั่งได้เป๊ะมาก
‎ฉันเก่งในเรื่องนี้จริงๆ นะ
‎เยี่ยมยอด เธอขับรถดีมากเลยนะ
‎แต่ว่า...
‎ข้างหน้าฉันไม่มีจุดหมายที่อยากไปเลย
‎เป็นการรู้ตัวที่เจ็บปวดมาก
‎แย่แล้วๆ
‎ฉันมาสอบใบขับขี่ก็เพราะแม่บอกให้มา
‎แต่การทำตามคำสั่งก็เป็นพรสวรรค์นะ
‎ใช่ว่าจะทำกันได้ทุกคน
‎เรตจังได้ออกถนนจริงแล้วด้วย ‎สุดยอดเลย
‎ฉันไม่ได้สุดยอดอะไรเลย ‎ทาดาโนะนั่นแหละห่วย
‎ยังเรียนทฤษฎีอยู่เลยใช่ไหม
‎ใช่
‎แล้วทำไมถึงยังไม่ผ่าน
‎ฉันช่วยได้นะ
‎ฉันติดตรงเช็กดูความปลอดภัย ‎ตอนจะเลี้ยวซ้ายเนี่ยแหละ
‎ฉันรู้ว่ามันสำคัญ
‎แต่ในเมื่อไม่มีใครอยู่แล้ว ‎จะให้เราหันคอไปดูทำไม
‎ทำไปเถอะน่า ไม่มีข้อยกเว้น ‎มันเป็นกฎก็เพราะมันสำคัญ
‎ก็ใช่ แต่ว่า...
‎ไม่ต้องมา "แต่"
‎แบบนี้ไงเขาถึงไม่ให้นายออกถนนจริง
‎หา
‎อะไรนะ
‎หนูไม่ได้ยิน
‎แม่บอกว่าลูกโดนปฏิเสธ
‎ปฏิเสธอะไร
‎จำคนนี้ได้ไหม
‎อ๋อ คนนี้เอง
‎แม่บอกปัดไปตอนลูกไปเรียนขับรถ
‎แต่สุดท้ายแม่ก็ไปเจอกับเขาแทนลูก
‎เลิกตัดสินใจแทนหนูเลยนะแม่
‎แต่ที่น่าตกใจก็คือ เราโดนเขาปฏิเสธ
‎เขาบอกว่า "ไม่เป็นไรหรอกครับ"
‎เรื่องนี้มันตลกขนาดนั้นเลยเหรอ
‎ลูกอยากรู้สาเหตุหรือเปล่า
‎พอเลย หนูไม่อยากได้ยิน
‎ลูกเสียใจเหรอ
‎ก็นิดหน่อย
‎เรื่องแบบนี้มันก็เกิดขึ้นได้
‎ลูกอาจเข้าใจผิดว่า ‎ลูกมีสิทธิ์เลือกฝ่ายเดียว
‎อุ๊ย
‎อีกฝ่ายเขาก็มีสิทธิ์เหมือนกัน
‎แล้วสุดท้ายพอถึงเวลา ‎ที่เรตสึโกะคิดเรื่องแต่งงาน
‎มันก็อาจจะสายเกินไปแล้ว
‎นี่ฟังอยู่หรือเปล่า
‎ฟังอยู่ค่ะ
‎ไม่ใช่ทุกคนนะ ‎ที่จะชอบลูกอย่างคุณชิโรตะ
‎คุณชิโรตะพูดอะไรบ้างไหม ‎หลังจากที่เราเจอกัน
‎ตอนนี้มันสายไปแล้วล่ะ
‎เขาไปดูตัวอีกรอบ ‎แล้วเจอคู่ที่เข้ากันได้ดี
‎จริงเหรอเนี่ย
‎เล่นเอาเราช็อกไปเลย
‎เราก็ไม่ได้ชอบคุณชิโรตะ ‎อะไรมากมายสักหน่อย
‎ความรู้สึกนี้มันคืออะไร
‎อะไรกัน
‎หวาดกลัวเหรอ
‎เรื่องต่อไป
‎แม่ไปเจออะไรดีๆ มาล่ะ
‎ลูกเคยได้ยินไหม
‎ปาร์ตี้หาคู่
‎(ปาร์ตี้หาคู่)
‎(หมายเลข 24)
‎ทุกคนได้ใบข้อมูลแล้วใช่ไหมครับ
‎ความประทับใจแรกสำคัญมาก ‎คิดให้ดีนะครับว่าจะกรอกอะไรลงไป
‎นี่เราโดนแม่หลอกให้มาอีกแล้ว
‎(ใบข้อมูล)
‎เอ๊ะ
‎รายได้ต่อปีเหรอ
‎"งานอดิเรก"
‎(หมายเลขสาม)
‎ไหนขอฉันดูหน่อย
‎ดูไม่ได้นะคะ
‎(งานอดิเรก: ทำอาหารกับทำความสะอาด)
‎งานอดิเรกเธอไม่ใช่ร้องคาราโอเกะเหรอ
‎(อายุ: 29)
‎คุณอายุ 40 แล้วไม่ใช่เหรอ
‎ทีแรกจะใส่ว่า 27 ‎แต่รู้สึกผิดก็เลยบวกเพิ่มไป
‎อย่างน้อยก็ชมฉันหน่อย
‎งานนี้มันสำหรับ ‎คนอายุรุ่น 20 กับ 30 นะคะ
‎ฉัน...
‎ชอบคนเด็กกว่าน่ะ
‎คิดไว้ไม่มีผิด
‎คุณกอริมาปาร์ตี้แบบนี้บ่อยๆ เหรอ
‎แลกข้อมูลกับคนตรงหน้า ‎แล้วเริ่มคุยกันได้ครับผม
‎มีเวลาให้คุยกันแค่สามนาที
‎เราจะคุยเรื่องอะไรดีล่ะ
‎(รายได้ต่อปี)
‎(สามล้านห้าแสนเยน)
‎นี่ก็จริงเกิน
‎เอ่อ...
‎ค่ะ
‎งานอดิเรกทำอะไร
‎- ก็เขียนไว้ในนั้นแล้วน่ะค่ะ ‎- อ๋อ จริงด้วย
‎- แล้ว... ‎- ครับ
‎ชอบทำอะไรตอนวันหยุดคะ
‎หมายถึงงานอดิเรกเหรอครับ
‎ถ้าใช่ก็...
‎เขียนอยู่ในนั้นแล้ว
‎จริงด้วยสินะ
‎ห่วยแตกจริงๆ เรา ‎กดดันแบบนี้คุยกับใครไม่รู้เรื่องเลย
‎แต่งงานแล้วจะอยู่บ้านพ่อแม่ ‎หรือซื้อบ้านอยู่เอง
‎จะมีลูกกี่คน
‎ดอกไม้ที่ปลูกไว้ดูใกล้ตายแล้ว ‎จะทำยังไง เลือกมา
‎ก.รดน้ำ ข.โยนทิ้ง
‎สุดยอด นางมาบ่อย ‎จนมีวิธีการของตัวเองแล้ว
‎หมดเวลาแล้ว
‎คุณผู้ชายขยับไปด้านข้างด้วยครับ
‎อ้าว จบแล้วเหรอเนี่ย
‎เราต้องคุยกับคนสามสิบคนแบบนี้เหรอ
‎ตายแน่เรา
‎(ข้าราชการ รายได้สี่ล้าน)
‎- สวัสดีครับ ผมชื่ออาราอิ ‎- เมาฮีเลียมเหรอ
‎- เอ่อคือว่า คือว่า เอ่อ คือ... ‎- ตาจะหมุนไปถึงไหน
‎ผมแต่งกลอนครับ
‎ดูรายได้แล้วกากแน่นอน
‎เอ่อ งานอดิเรกอะไร
‎ก็เขียนอยู่ในนั้นแล้วไงเล่า
‎คุณผู้ชายขยับไปด้านข้างด้วยครับ
‎ไม่มีสมาธิแล้วตอนนี้
‎นี่เราทำอะไรอยู่เนี่ย
‎ผู้ชายๆ
‎ส่องผู้ชาย แล้วก็ปล่อยผ่านไป
‎ผู้ชายๆ
‎การศึกษา รายได้ ที่ทำงาน
‎ซูชิสายพาน วนเวียนไป
‎เจอกันสามนาที
‎ซูชิสายพาน วนเวียนไป
‎เจอกันสามนาที
‎หาดีไม่ได้สักคน
‎คุณเรตสึโกะเป็นนักบัญชีเหรอครับ
‎ขอโทษค่ะ ฉันไม่ทันได้ฟัง
‎ไม่เป็นไรครับ
‎ผมชื่อโทราจิมะ
‎ยินดีที่ได้เจอครับ
‎ยินดีที่ได้เจอเช่นกันค่ะ
‎(รายได้ต่อปี สิบสองล้านเยน)
‎แม่เจ้า
‎งานอดิเรกคือทำอาหารเหรอ ดีจังเลย
‎หรือว่านี่จะเป็น...
‎"พรหมลิขิต" ของเรา
‎ว่าไง เจอใครดีๆ บ้างไหม
‎แล้วผอ.กอริล่ะคะ เจอบ้างไหม
‎ฉันเจอคนหนึ่งนะ
‎เรตสึโกะก็เจอใช่ไหม ‎เขาเป็นยังไง ไหนบอกฉันหน่อย
‎อย่างน้อยก็บอกอายุเขามา ‎ฉันจะบอกของคนที่ฉันเล็งไว้
‎- หนึ่ง สอง ‎- หนึ่ง สอง
‎- อายุ 35 ‎- อายุ 35
‎- ศัลยแพทย์รายได้ 12 ล้าน ‎- ศัลยแพทย์รายได้ 12 ล้าน
‎เธอหน้ามืดเพราะรายได้เขาใช่ไหม
‎ก็ดูอย่างอื่นด้วยน่ะค่ะ
‎เทียบกับคนอื่นแล้ว ‎เขาดูมั่นใจแล้วก็พึ่งพาได้
‎ใช่แล้ว ‎ตัวจริงเรื่องความทะเยอทะยานเลยล่ะ
‎เราเข้ากันได้ดีจริงๆ นะ
‎แต่ฉันก็รู้สึกแบบนั้นเหมือนกัน
‎โทราจิมะคนนั้นน่ะ...
‎เป็นนักต้มตุ๋น
‎พวกขาประจำเขารู้กันหมด
‎แยกความจริงกับคำโกหกให้เป็นหน่อย
‎นี่คือบทลงโทษ ‎ที่เราปล่อยให้ตัวเลขหลอก
‎เราจะเรียนรู้และก้าวต่อไป
‎ฉันโดนมาพอแล้วค่ะ
‎ที่เราคุยกันก่อนหน้านี้
‎ฉันบอกเธอว่าฉันตั้งใจ ‎หาคุณค่าในงานที่ทำใช่ไหมล่ะ
‎แต่ถึงอย่างนั้น บางทีฉันก็สงสัย ‎ว่าฉันเลือกถูกหรือเปล่า
‎แบบนี้ฉันคงอยู่คนเดียวไปตลอด
‎ฉันกลัวจริงๆ นะ
‎แต่ตอนนี้ฉันก็มีความสุขดี
‎มีงานดีๆ ทำ ‎มีเรตสึโกะกับวาชิมิเป็นเพื่อน
‎ตอนช่วงอายุยี่สิบ ฉันไม่กล้าคิดว่า ‎ชีวิตวัยสี่สิบของฉันจะเป็นยังไง
‎แต่พอถึงตอนนี้แล้ว ‎มันก็สนุกอย่างน่าประหลาด
‎หวังว่าฉันจะยังรู้สึกแบบนี้ ‎ไปอีกยี่สิบปีนะ
‎แต่ก็ไม่มีใครทำนายอนาคตได้
‎ยี่สิบปีจากนี้...
‎ฉันนึกภาพไม่ออกจริงๆ
‎ป่านนั้นเรตสึโกะก็แต่งงานแล้ว
‎ไม่รู้สิคะ
‎เวลาโดนลูกกวน ‎เธอก็จะแผดเสียงเดทเมทัลใส่
‎ถ้าแบบนั้นก็พอนึกภาพออกค่ะ
‎(โรงเรียนสอนขับรถ)
‎อ้าว มีอะไรเหรอ
‎ฉันสอบผ่านแล้ว
‎โอ้โฮ ดีใจด้วยนะ ‎ทีนี้ก็แค่รอรับใบขับขี่
‎ขอบคุณมากเลยค่ะ
‎มองหาทาดาโนะเหรอ
‎ก็ไม่เชิง...
‎ใช่แน่ๆ เธออยากบอกให้เขารู้ที่สุด
‎ก็แค่คิดว่าอาจจะ...
‎ฉันไม่เห็นเขาหลายวันแล้ว
‎เดี๋ยวนะ ขอดูก่อน
‎นั่นไง หลักสูตรเขาครบกำหนดแล้ว
‎สงสัยจะยอมแพ้แล้วล่ะมั้ง
‎ยอมแพ้เหรอ