NETFLIX – ORYGINALNY SERIAL ANIME
Sprawdź przód i tył!
Sprawdź tył!
Wsiądź do samochodu!
Sprawdź lusterka!
Zapnij pas! Włącz silnik! Noga na hamulcu!
Kierunkowskaz w prawo! Przełącz na D!
Opuść ręczny! Powoli popuszczaj pedał hamulca.
Ojej. Rusza się!
Ja jadę!
To trochę przerażające.
Ale jak fajnie!
ZŁOŚĆ
SEZON 2
ZŁOŚĆ
SEZON 2
KSIĘGOWOŚĆ
Tam jest Anai.
Nie nadużywałam władzy i nie wyżywałam się na nim.
Pracujemy razem. Musicie o tym wiedzieć!
Ale Anai złożył pisemną skargę i wziął trzy dni wolnego.
Coś się jednak stało.
Nie chciałam wam tego pokazywać, ale…
OD: ANAI
Powiedziałam mu oczywiste rzeczy, jak zwykle.
Ale zrozumiał to opacznie.
Nie wiem, co robić.
Retsuko, tak nie można.
Poważnie?
„Nie potrafisz nawet odebrać telefonu? Ale z ciebie dorosły!”
Nie mówiłam tego w ten sposób!
Uspokój się!
Nie możesz nic z tym zrobić. Po prostu źle to przyjął.
GABINET DYREKTORA
Dzień rodziny?
To dobry pomysł, prawda? Wpadłem na to w zeszłym tygodniu.
Kolejna głupota.
- Co? - Nic.
Co pan ma na myśli?
Zaprosimy rodziny pracowników i okażemy im naszą wdzięczność.
Wynajmiemy dużą halę,
żeby każdy dział ustawił stoiska z poczęstunkiem albo z grami.
I będzie wesoło!
To nieformalna impreza. Pracownicy spędzą czas z rodziną.
Stworzą się więzi,
poprawi się komunikacja w miejscu pracy
i produktywność!
To świetny pomysł!
I odbędzie się w weekend?
Z pewnością wszyscy się ucieszą!
Tak jest.
KSIĘGOWOŚĆ
Muszę psuć sobie weekend, spędzając czas z rodziną.
Co za koszmar!
Zupełnie się zgadzam!
Każdy dział potrzebuje komitetu organizacyjnego.
Co zrobimy?
Ilu członków?
Dwóch.
Dwóch, tak?
Przepraszam, Anai.
Możemy porozmawiać? Chodzi o formularze wydatków.
Sprawdzam teraz pocztę.
Rozumiem. Przepraszam. W porządku.
Od rana nic innego nie robisz!
Dlaczego mnie ma się za to oberwać?
Anai, tu są dane do wpisania.
Nie ma pośpiechu, ale zrób to.
Tak. Rozumiem.
Przynieś mi je, gdy skończysz.
Dobrze.
Samochody nie zatrzymują się od razu.
DYSTANS
Musicie trzymać dystans od innych, by uniknąć stłuczki.
To powinno być
70 metrów przy 70 km/h
i 80 metrów przy 80 km/h.
„Bezpieczny dystans…”
By uniknąć niepotrzebnych kłopotów, powinnam trzymać dystans od Anai.
Ale dyrektor Ton powiedziałby…
Staraj się! Po prostu się staraj!
Ten chłopak ciągle ziewa.
Następny samochód przyjedzie o 20.00. Zaczeka pani?
Tak, zaczekam.
Następny samochód przyjedzie o 20.00.
No to zaczekam.
Przy okazji, Tadano,
odpowiada panu takie tempo?
Nie ma żadnych postępów.
Lepiej wezmę się w garść.
Oby, bo inaczej marnuje pan pieniądze.
Jasne.
Enio...
Możesz mnie odebrać o dziewiątej?
Nie, nie jutro rano.
Dziś wieczorem.
To właśnie miałem na myśli.
Jak idzie nauka?
Ciężko, ale jest fajnie.
Rozumiem.
Haida.
Dziękuję za wczoraj.
W porządku. Też jestem jego przełożonym.
Mam szczęście, że mi nie pyskuje.
Tu jesteś, Retsuko.
Mam dla ciebie wiadomość: wracaj do księgowości.
Co się stało?
Woła cię dyrektor Ton.
Ciebie i Anai.
KSIĘGOWOŚĆ
Pamiętacie informację o dniu rodziny?
Każdy dział ma przygotować stoisko.
Włącznie z księgowością.
A skoro tak...
Krótkoterminowa!
A także Anai!
Jesteście naszym komitetem organizacyjnym z okazji dnia rodziny.
Połączcie siły i wykorzystajcie inteligencję!
W zdrowiu i chorobie!
Szanujcie się
i przyrzeknijcie, że zrobicie wszystko, by impreza stała się sukcesem.
Nie!
Dun!
Dun! Dun, dun, dun!
Dun, dun, dun! Dun!
Nie ma dystansu.
Jedziemy na siebie, nie unikniemy kolizji.
Zdjęcie przedstawia ofiarę wypadku.
To straszne.
Wypadki są tragiczne.
Zdarzają się nieodwracalne,
które mogą dotknąć przyjaciół i rodzinę.
Trochę mi słabo…
Pobladła pani. Jest pani gotowa na następną lekcję?
Tak, nic mi nie będzie, muszę tylko trochę odpocząć.
Dzisiejsza lekcja była bardzo przykra.
Może powinienem zrezygnować.
Tak, to straszne.
Przepraszam, że przeszkadzam ci w odpoczynku.
To właściwie może mi pomóc.
Przyszłam prosto z pracy, więc jestem trochę zmęczona.
Rozumiem. Z pracy?
To musi być trudne.
On znowu tu siedzi od lunchu, zamiast iść do pracy.
Nie doszedł do praktyki.
Bierzesz sobie na to wolne?
No...
„Wolne”? Cóż…
Powiedzmy, że się obijam.
Jest bezrobotny?
Jestem Tadano.
Przypuszczam, że jesteśmy w podobnym wieku.
Retsuko.
Też tak myślałam.
Spodziewamy się wielu gości z rodzinami.
Ale nie możemy oczekiwać, że wszyscy pracownicy kogoś przyprowadzą.
Naszym głównym celem są rodzice małych dzieci w wieku od 30 do 40 lat,
bo przypuszczamy, że nastolatki będą unikać rodzinnej imprezy.
Aby zaspokoić potrzeby docelowej grupy i zapewnić im zadowalający lunch,
zrobimy coś łatwego do ugotowania i przynoszącego zyski.
Coś, co możemy zapewnić i wesprzeć reputacją działu marketingu!
A będzie to…
yakisoba!
- Jasne! - Yakisoba!
Mamy zapewniony tytuł najpopularniejszego stoiska.
Dyrektor Gori!
Co marketing robi na dzień rodziny?
To tajemnica.
Nie wiem, co robi księgowość, ale na pewno my będziemy najlepsi!
Co robi księgowość?
- Zwykłe stoisko z yakisobą. - To dosyć przeciętne.
Policzmy… 5 520 jenów za 10 kilo makaronu.
Nie ma czegoś tańszego?
Retsuko, moja droga!
Planujesz stoisko?
A może z yakisobą?
Taki właśnie jest plan.
Dorzuć parówki!
Wyglądają świetnie z makaronem!
I niewiele wnoszą smakowo.
Zastanowię się nad tym.
Moje dzieci uwielbiają parówki!
Zawsze proszą, żeby je pociąć jak ośmiornice,
chociaż ośmiornicy by nie ruszyły!
Dziwne, prawda?
Skoro mowa o lunchu, niedawno…
Co?
Retsuko, masz już plan?
Jeszcze nie.
Uciekłam przed Kabae. Zawraca głowę.
Nie chcę na starość zostać taką paplą jak ona.
Chyba już pójdę.
Chociaż wygląda na paplę,
w rzeczywistości jest bardzo zdyscyplinowaną pracownicą.
Odbiera ze szkoły dzieci, a potem daje im jeść.
Jest prawdziwą mamą, dopóki nie zaśnie.
Naprawdę ją szanuję.
Mówiłeś coś?
Nie,
nic takiego.
Myślę, że tyle składników wystarczy.
Następnie wyposażenie. Muszę wynająć grill gazowy.
Potrzebne mi pozwolenie na wózek z żywnością?
Jest tyle do zrobienia.
Kawę bez cukru czy z cukrem?
Poproszę z cukrem.
KAWA
Jak tam praca w komitecie?
Retsuko robi wszystko sama.
Nie prosi mnie o pomoc.
Spodziewałem się tego.
I tak się z nią nie dogaduję.
Poza tym praca w komitecie nie należy do moich obowiązków.
Jestem zawodowym księgowym.
Ty? Zawodowym?
Powiedziałem coś dziwnego?
Daj spokój. Zastanów się.
Pozwolisz wyższej rangą pracownicy wykonywać wyznaczone wam zadania?
Czyli muszę jej pomagać, bo jest ode mnie wyższa rangą?
Musisz pomagać niezależnie od jej stanowiska.
OD: ANAI
PYTANIE
Retsuko,
chyba mu podpadłem…
3 lipca.
Pan Haida skierował do mnie uwagę:
„Pozwolisz wyższej rangą pracownicy wykonywać wyznaczone zadania?”.
Jako czyn „budzący niepokój psychiczny przez przekraczanie barier
hierarchii pracowniczej”
kwalifikuje się to jako mobbing w pracy.
Jeśli zamierza pan przeprosić, czekam na pisemną odpowiedź.
Przeprosić pisemnie?
Tak! Teraz wiesz, jak się czuję!
To nic nie da.
Nie możemy…
nad nim zapanować.
Nie zadzierajcie ze mną…