‎(ผลงานซีรีส์อนิเมะจาก NETFLIX)
‎(ชานเมือง)
‎แสงสีอาจบาดตา
‎แต่ฉันจะนำเธอดูโลกอีกใบ
‎พระเจ้า โปรดประทานพรที่ฉันขอ ‎ฉันไม่เคยขออะไรมากเท่านี้
‎ฉันจะเป็นปาฏิหาริย์ชิ้นน้อยๆ
‎ขอโทษครับ
‎(โอทีเอ็มเกิลส์)
‎(ชานเมือง)
‎(บ้าเลือด)
‎(ซีซั่นสาม)
‎(ร้านอาหารเบอร์ดี้)
‎ผู้จัดการบัญชี ‎เธอเล่นคอร์ดเอฟเก่งหรือยัง
‎ก็... เสียดายฉันไม่มีตัวเอง ‎อีกสองคนไว้คอยช่วย
‎- เบสล่ะ ‎- มันหนักเป็นบ้า
‎- กลองล่ะ ‎- ใหญ่เทอะทะ
‎นี่ พวกเธอพยายามกันบ้างไหม
‎ก็...
‎ฉันหาครูมาเริ่มเรียนไปแล้วนะ
‎- ไม่จริง ‎- ยอดเลย มานากะ
‎คุณเฮียวโดเองก็เต็มที่มาก ‎เขาสั่งซีดี 5,000 แผ่นสำหรับเทศกาล
‎- จริงจังนะนี่ ‎- ไม่ลุยก็ตายสถานเดียว
‎นี่อาจเป็น...
‎โอกาสสุดท้ายที่เราจะดังสุดขีดก็ได้
‎ฉันถึงได้ทุ่มหมดหน้าตักไงล่ะ
‎ครูหัวเราะใส่และบอกฉันว่า ‎ต้องฝึกสิบปี แต่ฉันไม่สน
‎ถ้ามานากะทำฉันก็จะทำ
‎ฉันด้วย
‎เข้าใจไหม ตอนนี้ถึงคราว ‎เธอเป็นฝ่ายให้บ้างละ
‎ถ้าเธอผ่านอุปสรรคเดียว ‎ที่ดูหนักหน่วงไปไม่ได้
‎เธอก็เป็นแรงบันดาลใจให้ใครไม่ได้สิ
‎ขอโทษที เราควรตะโกนอะไรบ้างไหม
‎- ฉันไม่แน่ใจ ‎- ฉันว่าต้องมี
‎คราวหน้าเราคิดกันก่อนนะ
‎ไง
‎งั้นตามนั้นนะ วันเสาร์ห้าโมง
‎ตกลง ผมจะได้อยู่บ้าน
‎เยี่ยม ฉันรอแทบไม่ไหวเลย
‎อันที่จริง
‎เราจะทำอะไรกินมื้อเย็นดี
‎อ้อ ผมรู้จักร้านอร่อยแถวห้องผม...
‎มันก็ได้อยู่หรอก
‎แต่ฉันขอทำอาหารเองแทนได้ไหม
‎โอ้โฮ อะไรกัน !
‎ให้ตาย อินุอิเอาจริงกับนายมาก
‎หยุดเสียงดังได้แล้ว
‎แต่ฉันฟังแล้วอยากกรี๊ดนี่
‎งั้นนี่หมายความว่า...
‎นายจะตัดใจจากเรตสึโกะแล้วเหรอ
‎นายจะตัดความรู้สึกที่มีต่อเรตสึโกะ ‎อย่างถาวรแล้วใช่ไหม
‎อินุอิน่ารัก และฉันชอบอยู่กับเขา
‎ยิ่งกว่านั้น เขาอาจจะรู้สึก...
‎ทำสีหน้าแบบนั้นทำไม
‎แล้วนายชอบเรตสึโกะตรงไหนบ้าง
‎เธอมาถามฉันตอนนี้ ‎ตอนที่มันไม่สำคัญแล้วเหรอ
‎มันสำคัญนะ
‎ฉันฟังนายเล่าเรื่องรักเขาข้างเดียว ‎มาห้าปีแล้ว
‎อย่างน้อยช่วยให้ฉันเข้าใจที
‎ตอนอยู่ที่ทำงาน เรตสึโกะขึ้นชื่อ
‎ว่าขยันทำงานและใจดีมาก ถูกไหม
‎ใช่
‎ตอนแรกฉันคิดว่าเขาขยันเกินไป
‎แต่ผ่านไปครึ่งปีหลังเขาเข้าทำงาน
‎ฉันแอบเห็นเขาทำลับๆ ล่อๆ ‎ก่อนจะกลับบ้าน
‎เขาทำตัวน่าสงสัยมาก
‎ฉันสงสัยว่าเขาทำอะไร ซึ่งเขาแค่...
‎เขากรอกน้ำในออฟฟิศใส่ขวดของตัวเอง
‎เพื่อที่จะเอากลับบ้าน
‎เดี๋ยว เล่าเรื่องอะไรกันนี่
‎ซึ่งมันก็แค่น้ำ 500 มล. สองขวด
‎นายพูดอะไรของนาย
‎ฉันอาจจะหลงรักเขาตอนนั้น
‎อะไรนะ นายยังไม่บอกฉันเลย ‎ว่าชอบเขาตรงไหน
‎ความรักของฉันอาจจะก่อตัว ‎จากเรื่องเล็กน้อยแบบนั้น
‎ฉันเข้าใจเรตสึโกะโดยทันที
‎บางทีฉันก็ขี้งกและขี้โกง
‎ใช่ นายออกจะโง่ เห่ย และขี้งก
‎ว่าแรงนะ
‎แต่ฉันว่านายไม่ขี้โกง
‎แต่ฉันขี้โกงนะ
‎ขนาดกับอินุอิ...
‎แต่กับเรตสึโกะนายก็สารภาพตามตรง
‎นี่ เธอร้องไห้ทำไม
‎ฉันไม่ได้ร้องไห้
‎คงเพราะฉันไม่มีโอกาสแต่แรก
‎ฉันเป็นแค่เพื่อนร่วมงานของเขามาตลอด
‎ขนาดผ่านไปห้าปี ‎เขาก็ยังไม่เห็นฉันเป็นเพื่อนเลย
‎(สวัสดีตอนเย็น)
‎(ไฮดะ นายเล่นกีตาร์ใช่ไหม)
‎(ถ้าไม่รังเกียจ ช่วยสอนฉันทีสิ)
‎ฮะ เรตสึโกะทักมาเหรอ
‎เธอส่งข้อความหานายทำไม
‎แถมฉันก็เล่นเบสด้วย...
‎- นายจะปฏิเสธเขาใช่ไหม ‎- เอ๊ะ
‎หยุดใจเสาะซะที ขีดเส้นคั่นซะ
‎ก็ได้...
‎เอาละ บอกมาสามข้อของเรตสึโกะ ‎ที่นายไม่ชอบ
‎- เขาคิดว่าเบสคือกีตาร์ ‎- ดี
‎- เขาไม่เคยไปดื่มด้วย ‎- เยี่ยม
‎- แม่ของเขาแต่งตัวไม่ได้เรื่อง ‎- ยอด
‎งั้นปฏิเสธเขาได้
‎(ได้สิ)
‎- เอ๊ะ ‎- อย่ามา "เอ๊ะ" ฉัน เจ้างั่ง
‎(ได้สิ)
‎เขาตอบอีกแล้ว
‎งั้นบอก "ไม่" ไปเดี๋ยวนี้เลย
‎แต่ฉันตอบตกลงไปแล้วนี่
‎นายไม่ได้พยายามตัดขาดจากเขาด้วยซ้ำ
‎พอเสียใจแล้วอย่ามาร้องไห้ใส่ฉันนะ
‎เอ
‎อะไรเหรอ
‎(ฉันว่างวันเสาร์)
‎(โอทีเอ็มเกิลส์)
‎อ้อ ยินดีต้อนรับ
‎เธอหาห้องเจอง่ายไหม
‎ง่าย ไม่ติดขัดเลย
‎ขอโทษนะที่ขอร้องนายแปลกๆ แบบนี้
‎ไม่หรอก ไม่เป็นไรเลย
‎ทำไมจู่ๆ เธออยากเล่นกีตาร์เป็นล่ะ
‎ก็...
‎เพื่อนคนหนึ่งขอให้ฉันไปเล่น ‎ในงานแต่งของเขา
‎อย่างนี้นี่เอง ท่าจะหนักนะ
‎หนักสิ
‎มันมีเสียงแล้ว เสียงเพราะด้วย
‎ไม่เพราะขนาดนั้นหรอก อีกอย่าง ‎ที่จริงฉันไม่ได้เล่นกีตาร์
‎อ้าว งั้นเหรอ
‎ฉันเริ่มหัดด้วยกีตาร์อะคูสติก ‎ที่เก็บไว้ที่บ้าน
‎แล้วฉันกับเพื่อนก็ตั้งวงกัน
‎แต่เราขาดมือเบส
‎ตั้งแต่นั้นฉันก็เล่นเบสตลอด
‎โอ้โฮ ขอโทษนะ ‎ฉันแยกกีตาร์กับเบสไม่ออกเลย
‎ฉันพอรู้
‎ประมาณนี้เหรอ
‎พยายามพาดนิ้วชี้ขวางสาย
‎อย่างนี้เหรอ
‎แทนที่จะใช้ตรงกลางนิ้ว ‎ลองใช้ตรงขอบนิ้วดู
‎นิ้วมันมีขอบด้วยเหรอ
‎อะไรกันเนี่ย มันทำไม่ได้ ‎ฉันเจ็บนิ้วหมดแล้ว
‎- ได้แล้ว ‎- ได้แล้ว
‎ได้แล้วๆ
‎ได้แล้ว
‎ถ้าเธอฝึกเรื่อยๆ ก็จะเก่งขึ้น
‎ฉันจะพยายามสุดฝีมือ ‎แต่ต่อจากนี้ก็จะยากขึ้นสินะ
‎ในที่สุด ‎เธอก็เป็นมือกีตาร์สมัครเล่น
‎ไม่เอาน่า อย่าชมให้ฉันกดดันสิ
‎แต่มันจริงนี่
‎ขอบคุณสำหรับวันนี้ มันสนุกมาก
‎ได้
‎ขอโทษนะ ตอนแรกฉันว่าจะลงเรียน
‎แต่สุดท้ายก็มารบกวนเพื่อน
‎แล้วเจอกันนะ
‎ยินดีต้อนรับ
‎ขอบคุณที่ต้อนรับฉัน
‎ฉันซื้อวัตถุดิบมาแล้ว
‎ฉันยืมที่แช่ของหน่อยนะ
‎ได้สิ
‎ฉันซื้อพุดดิ้งมาด้วย ‎ไว้กินเป็นของหวานนะ
‎ขอบคุณ
‎อะไรเหรอ
‎ฉันแค่คิดว่า ห้องคุณสะอาด ‎กว่าที่ฉันคาดไว้
‎ฉันเตรียมอาหารก่อนนะ
‎ได้สิ
‎คุณเก่งจังเลย
‎เป็นอะไรเหรอ
‎เปล่าหรอก แต่ในห้องอากาศน้อยจัง
‎ว่าแต่ผมขอโทษนะ
‎เสียงเบสเปล่าๆ ไม่น่าฟังใช่ไหมล่ะ
‎งั้นเหรอ
‎แต่ฉันชอบนะ
‎เอ๊ะ เป็นอะไร
‎อะไรไม่รู้หอมจัง อ้อ ‎เราจะกินแกงกะหรี่ใช่ไหมล่ะ
‎ผมนี่หิวสุดๆ เลย อินุอิ
‎เรากินข้าวกันเลยดีไหม
‎คุณพูดถูก กินข้าวกันเถอะ
‎ผมชอบตักแกงราดข้าว คุณล่ะ
‎เหรอ ฉันชอบแยกแกงกับข้าว
‎เอางั้นเหรอ รับทราบ
‎ฉันขอเข้าห้องน้ำได้ไหม
‎ได้สิ
‎ขอบคุณนะ
‎อินุอิ ขอโทษนะ
‎ผมเผลอตักแกงราดข้าวไปทั้งสองจาน
‎เอ๊ะ
‎อินุอิ
‎- ฉันกลับบ้านก่อนนะ ‎- อ้าว
‎แล้วแกงล่ะ
‎คุณกินเถอะไฮดะ
‎พอเย็นแล้ว คุณเอาเข้าตู้เย็น ‎ไว้กินพรุ่งนี้ต่อได้
‎เดี๋ยว อินุอิ
‎ผมขอโทษ
‎คุณไม่ได้ทำอะไรผิดให้ต้องขอโทษ
‎ตอนนี้ยังไม่เป็นไร
‎แค่บอกอะไรฉันอย่างหนึ่งสิ
‎คุณชอบฉันไหม
‎คำบรรยายโดย วริยา ธาวนพงษ์