NETFLIX - ORYGINALNY SERIAL ANIME
PRZEDMIEŚCIA
Światła mogą oślepiać
Ale pokażę ci inny świat
Boże, spełnisz moje życzenie? Nigdy o wiele nie prosiłam
Stanę się małym cudem
Przepraszam.
PRZEDMIEŚCIA
ZŁOŚĆ
SEZON 3
KAWIARNIA PTASZEK
Księgowo, wyćwiczyłaś już akord F?
Tak... Tylko potrzebuję dwóch sobowtórów do pomocy.
- Jak bas? - Ciężki.
- A perkusja? - Niewygodna.
W ogóle się staracie?
Cóż...
Ja już znalazłam nauczyciela i chodzę na lekcje.
- Nie wierzę. - Wspaniale, Manaka!
Pan Hyodo też chyba zaszalał. Zamówił jeszcze 5 000 płyt na festiwal.
- Ostro. - Wszystko albo nic!
Być może
to nasza ostatnia szansa, by dostać się na szczyt.
Dlatego daję z siebie wszystko.
Nauczyciel śmiał się ze mnie i powiedział, że to potrwa latami, ale nieważne.
Jak Manaka, to ja też.
I ja.
Rozumiesz? Ty też musisz coś z siebie dać.
Jeśli nie poradzisz sobie z jedną,
na pierwszy rzut oka trudną przeszkodą, nikogo nie zainspirujesz.
Zaraz, powinnyśmy coś krzyknąć?
- Nie wiem. - Chyba tak.
Ustalmy to na przyszłość.
Cześć.
No to postanowione. W sobotę o 17.00.
Dobrze, postaram się być w domu.
Świetnie! Nie mogę się doczekać.
Właściwie...
Co zrobimy z kolacją?
Znam jedno świetne miejsce w pobliżu.
Cudownie.
A nie wolałbyś, żebym coś ugotowała?
Rany, co się dzieje?
Stary, Inui ostro się za ciebie wzięła.
Przestań tak się drzeć.
Ale ja mam ochotę krzyczeć!
Czy to znaczy,
że zrezygnujesz z Retsuko?
Na dobre przestajesz coś do niej czuć?
Inui jest miła i lubię spędzać z nią czas.
A poza tym być może ona czuje...
Co to za spojrzenie?
Co ci się w ogóle podoba w Retsuko?
Pytasz mnie teraz, kiedy to już nie ma znaczenia?
Ma znaczenie.
Słucham o tej nieodwzajemnionej miłości już od pięciu lat.
Pomóż mi chociaż zrozumieć.
W biurze Retsuko jest uważana
za miłą i pracowitą osobę, prawda?
Tak.
Na początku myślałem, że pracuje zbyt ciężko.
Półtora roku po tym, kiedy zaczęła pracę,
zauważyłem, że przed wyjściem do domu się czaiła.
Zachowywała się podejrzanie.
Ciekawiło mnie, co kombinuje, a ona po prostu...
napełniała butelkę wodą z biurowego źródełka
i zabierała ze sobą do domu!
Co to za historia?
To były tylko dwie półlitrowe butelki.
O czym ty mówisz?
Wtedy się zakochałem.
Nie powiedziałeś, dlaczego ci się podoba!
Chyba moja miłość składa się z takich drobiazgów.
Od razu poczułem z Retsuko więź.
Ja też bywam skąpy i nieuczciwy.
Jesteś głupim, skąpym frajerem.
To nie było miłe.
Ale nie sądzę, byś był nieuczciwy.
Jestem.
Nawet z Inui...
Ale wyznałeś uczucia Retsuko.
Dlaczego płaczesz?
Nie płaczę!
Może nigdy nie miałem szansy.
Zawsze byłem dla niej tylko kolegą z pracy.
Po pięciu latach nie traktuje mnie jak przyjaciela.
DOBRY WIECZÓR
HAIDA, GRASZ NA GITARZE?
CZY MÓGŁBYŚ MNIE NAUCZYĆ?
Co? To Retsuko?
Po co do ciebie pisze?
Przecież gram na basie...
- Chyba jej odmówisz? - Co?
Przestań się wahać. Postaw kreskę.
Tak...
Trzy cechy Retsuko, których nienawidzisz!
- Pomyliła gitarę z basem. - Dobrze!
Nigdy nie chodzi na drinka.
- Jej mama ma koszmarny gust! - Tak!
No to odmów jej!
JASNE.
- Co? - Żadne „co”, matole!
JASNE.
Odpisała.
No to odmów jej teraz.
Ale już się zgodziłem.
Nawet nie próbujesz zerwać z nią.
Nie przychodź do mnie potem z płaczem.
Co?
Co się stało?
JESTEM WOLNA W SOBOTĘ
O, cześć. Witaj.
Trafiłaś bez problemu?
Tak, bez żadnych przeszkód.
Przepraszam, że wyskoczyłam z tą dziwną prośbą.
W porządku.
Dlaczego tak nagle chcesz uczyć się gry na gitarze?
A...
Koleżanka poprosiła mnie, żebym zagrała na jej ślubie...
Rozumiem. To chyba niełatwe.
Właśnie.
Naprawdę wydała dźwięk! I to dobry!
Nie aż tak. Poza tym właściwie nie gram na gitarze.
Poważnie?
Zaczynałem od gitary akustycznej,
ale z kolegami założyliśmy zespół
i potrzebowaliśmy basisty.
Od tamtej pory gram na basie.
Ojej, przepraszam, nie odróżniam gitary od basu.
Zauważyłem.
Jakoś tak?
Połóż palec w poprzek.
Tak?
Zamiast opuszka palca, spróbuj użyć... krawędzi?
Palce mają krawędzie?
Przecież to niemożliwe! Bolą mnie palce.
- Właśnie! - Tak!
I jeszcze raz! Jeszcze!
Właśnie!
Będzie ci szło coraz lepiej.
Postaram się, ale potem jest jeszcze trudniej, prawda?
Jesteś gitarzystką amatorką.
Przestań, wystarczy mi już stresu!
Ale to prawda.
Dziękuję. Było fajnie.
No.
Przepraszam, zamierzałam zapisać się na lekcje.
Ale narzuciłam się przyjacielowi.
No to do zobaczenia.
Witaj.
Dzięki za zaproszenie.
Kupiłam składniki.
Potrzebne mi miejsce w lodówce.
Dobrze.
Kupiłam też pudding. Zjemy go na deser.
Dziękuję.
Coś nie tak?
Tu jest czyściej, niż się spodziewałam.
Przygotuję kolację.
Dobrze.
Jesteś wspaniały.
Coś nie tak?
Nie, tylko trochę tu duszno.
Przepraszam.
Sam bas jest mało interesujący.
Naprawdę?
Mnie się podoba.
Co się stało?
Coś świetnie pachnie. Będziemy jeść curry, prawda?
Jestem strasznie głodny, Inui.
Zjemy kolację?
Racja. Chodźmy.
Należę do drużyny curry na ryżu. A ty?
Curry obok ryżu.
Poważnie? Przyjąłem.
Mogę skorzystać z toalety?
Oczywiście.
Dziękuję.
Inui, przepraszam.
Przypadkiem nałożyłem curry na oba.
Co?
Inui?
- Idę do domu. - Co?
A curry?
Zjedz je sobie, Haida.
Kiedy wystygnie, schowaj do lodówki, będziesz miał na jutro.
Zaczekaj, Inui.
Przepraszam.
Nie masz za co przepraszać.
Nic się nie stało.
Proszę, powiedz mi tylko jedno.
Lubisz mnie?
Napisy: Patrycja Miljević