‎(ผลงานซีรีส์อนิเมะจาก NETFLIX)
‎(ชานเมือง)
‎ฉันมิกิค่ะ
‎ฉันฮิดารินค่ะ
‎ฉันมานากะค่ะ เป็นเซ็นเตอร์ของวง
‎เราคือสามสาวโอทีเอ็ม ‎ไอดอลใต้ดินที่นำสมัยที่สุด
‎ไอดอลใต้ดินเหรอ
‎พวกเธอเป็นวงไอดอล อย่างที่คุณเห็น
‎ผมคัดพวกเธอมา ปัจจุบันผมจัดการวง ‎แต่พวกเธอยังไม่ดัง โอ๊ย
‎คุณโยกหัวเยอะเกินไปไง
‎โปรดิวเซอร์ที่ไหน ‎ไปไล่หวดผู้ชมแบบนั้น
‎ก็อย่าให้คนดูยืนทื่อๆ สิ
‎พวกเธอต้องดึงอารมณ์ร่วมของพวกเขา
‎จริงด้วย
‎คุณเป็นโปรดิวเซอร์เหรอ
‎ใช่ ถูกต้อง
‎ผมจะจ้างคุณเป็นผู้จัดการฝ่ายบัญชี ‎เริ่มตั้งแต่วันนี้
‎โดยนำเงินเดือนมาหักลบกับหนี้
‎เป็นข้อเสนอที่ไม่เลวใช่ไหม
‎แต่ฉันมีงานอยู่แล้วนะ
‎อะไรนะ
‎คุณบอกว่าจะจัดการเรื่องนี้ให้ดี
‎อะไรนะ
‎คุณบอกว่าจะยอมทำทุกอย่าง
‎คือฉัน...
‎จริงเหรอ คุณยอมทำทุกอย่างเหรอ
‎เออ...
‎ถ้างั้นไปซื้อกัมมี่กับทิชชูเปียก ‎ที่ร้านค้าให้ฉันที
‎- หา ‎- ซื้อกัมมี่กับทิชชูเปียกให้ฉันที
‎- คือว่า... ‎- กัมมี่กับทิชชูเปียก
‎- เดี๋ยวนี้ ‎- ก็ได้
‎(บ้าเลือด)
‎(ซีซั่น 3)
‎คืนนี้คืนวันศุกร์
‎เราจะทำให้คืนนี้สนุกสุดเหวี่ยง ‎ทุกคน เร้าใจหน่อย
‎เย
‎- นี่ ผู้จัดการบัญชี ‎- คะ
‎- ยกของทั้งหมดนี่ ‎- ได้ค่ะ
‎- เอาไปไว้ด้านหลัง ‎- ได้ค่ะ
‎ผู้จัดการบัญชี
‎- ฉันขอกัมมี่หน่อย ‎- ได้เลย
‎- ฉันขอชาอู่หลง ‎- ทันที
‎ฉันขอซาลาเปาไส้หมู
‎รับทราบ
‎ฉันสั่งซาลาเปาพิซซ่านี่
‎แต่เธอบอกว่าซาลาเปาไส้หมู
‎ฉันจะสั่งของแบบนั้นเหรอ
‎ไปซื้อซาลาเปาพิซซ่ามาให้ฉัน
‎ได้สิ
‎นี่ใบเสร็จนะ
‎ค่ะ
‎บางส่วนก็วางอยู่ตรงหน้าปัดรถ
‎ค่ะ
‎ผมฝากคุณทำด้วย
‎เข้าใจแล้วค่ะ
‎เราจะทำให้คืนนี้ของคุณ ‎สนุกที่สุดในชีวิต
‎ให้ตาย น่าหงุดหงิดจริงๆ
‎เราไม่ใช่ผู้จัดการบัญชีหรอก ‎เราเป็นแค่สารพัดเบ๊
‎(ใบเสร็จ 950 เยน)
‎แถมเขายังไม่พูดเรื่องเงินเดือน ‎ของเราเลยสักนิด
‎เงินเดือนของคุณเหรอ
‎ใช่ค่ะ รู้สึกคุณยังไม่เคยบอกเลย ‎ว่าฉันได้เท่าไร
‎คุณดูสถานะการเงินเราหรือยัง
‎เราขาดทุนอยู่ ถูกไหม
‎เออ... ค่ะ
‎ฉันว่าเราเปลืองเงินไปมากโข ‎กับการซื้อสินค้ามาขาย
‎ดังนั้นคุณจะไม่ได้รับเงินเดือน ‎จนกว่าเราเริ่มมีกำไร
‎ผมบอกคุณแล้วว่าคิดค่าแรงเป็นชิ้น
‎คุณไม่ได้บอก
‎สามสาวก็ทำงานนี้ฟรีๆ เหมือนกัน ‎อดทนไว้ก่อน
‎นี่คือช่วงของการเพาะเมล็ดพันธุ์
‎ไม่มีใครสนเลย
‎คนอู้งาน
‎หือ เธอไม่อยู่งั้นเหรอ
‎ครับ มีอะไรให้ผมช่วยครับ
‎ถ้าคุณต้องการอะไร ผมทำให้แทนนะ
‎ฉันอยากเจอคนอู้งาน
‎- คนอู้งานนั่นอยู่ไหน ‎- ไม่รู้ครับผอ.
‎คนอู้งาน
‎ตื่นเร็ว เรตสึโกะ ‎ผู้คุมเรือนจำจะมาหาแล้ว
‎(ห้องชา)
‎ฉันแทบไม่เคยเห็นเธอหลับในที่ทำงาน
‎ใช่
‎เกิดอะไรขึ้น
‎เปล่าหรอก ฉันแค่เพลียนิดหน่อย
‎เธอแน่ใจเหรอ
‎ฉันไม่เป็นไร
‎เข้าใจละ
‎งั้นไว้เจอกันนะ
‎กำลังมีเรื่องบางอย่างแน่นอน
‎แต่ไม่ยอมบอกเรา
‎ตามเคยแหละ
‎เขาเห็นเราเป็นอะไร
‎เราคงเป็นแค่เพื่อนร่วมงานของเขา ‎ไม่มากไม่น้อยกว่านั้น
‎ยังไงเราก็เป็นผู้ใหญ่กันแล้ว
‎เรตสึโกะมีเรื่องอะไรหรือเปล่า
‎ฉันไม่เห็นได้ข่าวอะไร
‎(ชานเมือง)
‎วันนี้ยอดมาก เธอคือนางฟ้า มานากะ
‎ฉันดีใจจัง ขอบคุณค่ะ
‎ฉันคิดอยู่คนเดียวหรือเปล่า ‎ว่าสักวันโอทีเอ็มจะเป็นเบอร์หนึ่ง
‎ฉันดีใจจัง ขอบคุณค่ะ
‎ผมขอ...
‎ผมขอถ่ายรูปกับคุณนะ
‎ได้สิ
‎พันเยนค่ะ
‎รับเสื้อยืดด้วยไหม
‎เอาละ ยิ้มนะ
‎ไม่ใช่แค่ร้องเพลงและเต้นนะ
‎หน้าที่อีกอย่างของไอดอล ‎คือการสละเวลาพบปะแฟนๆ
‎และขายสินค้าแบบนั้นแหละ
‎ดูหนักจัง
‎แล้วเรื่องสินค้า...
‎คุณสั่งเข็มกลัดใหม่มา 300 อันเหรอคะ
‎ก็ขั้นต่ำต้องสั่ง 300 อัน
‎แต่วันนี้มีแขกมา 20 คนเอง
‎แถมเข็มกลัดเก่าคุณก็ยังไม่หมด
‎เงียบได้แล้ว
‎แต่คุณทำแบบนี้ต่อไม่ได้นะ
‎เธอจะไปรู้อะไร
‎เธอก็แค่สาวออฟฟิศไม่รู้ประสา
‎(ครัวของอากิ)
‎นี่ เมื่อกี้เพิ่งว่าอะไรนะ ‎ไหนพูดอีกทีซิ
‎นี่คุณเพิ่งบอกว่า ‎คุณเป็นคนโปรโมตให้ผมเหรอ
‎คุณหัวเราะอะไรกัน ให้ตาย
‎เขาโกรธจัดเชียว
‎เขาคุยกับใครอยู่
‎โปรโมเตอร์จัดงานจากวันก่อนไง
‎ผมเป็นฝ่ายเรียกแขก ‎ไปยังสถานที่ของคุณนะ
‎ไปงานห่วยๆ ของคุณน่ะ
‎เข้าใจไหม
‎ผมจะส่งลูกน้องคนหนึ่งไปหาคุณ
‎คุณวอนเองนะ
‎คุณจะได้หลาบจำ เจ้างั่ง
‎ผู้จัดการบัญชี คุณไปนะ
‎อะไรนะ ฉันเหรอคะ
‎คุณต้องไปเก็บหนี้เลยกำหนด
‎อย่ากลับมาจนกว่าเขาจะจ่าย
‎เฮียวโดนี่ไม่เข้าใจวิธีทำงาน ‎ร่วมกับคนอื่นเลยนะ
‎เอาเถอะ เขาก็ไม่ได้เริ่มต้น ‎จากธุรกิจนี้นี่
‎คุณคงลำบากใจในสถานะนี้
‎เขาคงบอกคุณสินะว่าอย่ากลับไป ‎จนกว่าผมจะจ่าย
‎คุณนี่น่าสงสาร
‎แล้วเราจะทำยังไงดี
‎ผมไม่คิดจะจ่ายซะด้วย
‎คุณจะคุกเข่าขอร้องหรือเปล่า
‎ได้โปรด ฉันขอร้องให้คุณจ่าย
‎ขอร้องล่ะ
‎อย่าจริงจังนักสิ ผมแค่ล้อเล่นเอง
‎เห็นคนชั้นต่ำอย่างคุณกราบกรานแล้ว ‎ผมไม่ใจอ่อนเลย
‎ใครๆ ก็เป็นหนี้
‎เราต่างแบกรับภาระนั้นตั้งแต่เกิด
‎เพื่อแลกเปลี่ยนกับ ‎การอยู่อาศัยบนโลกนี้
‎ดังนั้นเราจึงทุ่มเททำงาน
‎เสียเวลาในชีวิตไปเพื่อจ่ายหนี้
‎ทุกอย่างที่เราทำก็เพื่อสิ่งนั้น
‎ฉันรับไม่ไหวอีกแล้ว
‎(บ้าเลือด)
‎ไม่มีเงิน ‎ก็ไม่มีสิทธิ์ได้ผุดได้เกิด
‎ชีวิตนี้มันเปล่าประโยชน์หรือไง
‎ทุกอย่างที่ฉันสร้างมา ‎ถูกทลายลงพริบตา
‎หนี้พอกหางหมูทุกเช้า
‎ใช้ชีวิตวนไปอย่างนี้ไม่จบสิ้น
‎มีชีวิตเพื่อผลิตเงินให้พอเลี้ยงชีพ
‎ใช้ชีวิตวนไปอย่างนี้ไม่จบสิ้น
‎เป็นหนี้จนเหลือแต่ซาก
‎ในที่สุด
‎ฉันนึกแล้วต้องเจอเธอที่นี่
‎(ร้านอาหารเบอร์ดี้)
‎ทำไมเธอไม่ลาออกล่ะ
‎หา
‎เธอลำบากเพราะไม่ได้รับค่าจ้าง ‎แล้วทำไมเธอไม่ออก
‎ฉันออกไม่ได้ ‎มันเป็นความผิดของฉันแต่แรก
‎นึกแล้วเธอต้องพูดอย่างนั้น
‎งั้นทำต่อไป
‎แต่เธอจะไม่ได้เงินเร็วๆ นี้แน่
‎กอริเองก็บอกว่าการทำธุรกิจมันยาก
‎ฉันไม่รู้ว่าต้องทำยังไง
‎ฉันนึกแล้วว่าเธอต้องพูดแบบนั้นด้วย
‎จริงเหรอคะ
‎ไม่ใช่ว่าเธอไม่รู้ ‎เธอแค่หยุดเสาะหาทางออก
‎เขาถึงได้เรียกเธอว่า ‎"สาวออฟฟิศไม่รู้ประสา"
‎งานทำยาก แต่เธอไม่ยอมออก ‎แล้วเธอจะต้องการอะไรล่ะ
‎เธอต้องเปลี่ยนอะไรสักอย่าง
‎เธอได้พยายามจนสุดฝีมือหรือยัง
‎(อนิมาร์ต)
‎ฉันต้องแวะร้านนี้แป๊บหนึ่ง
‎ได้สิ
‎ฉันทำให้เธอหงุดหงิดไหมนะ
‎(อนิมาร์ต)
‎ขอบใจที่รอ
‎นี่
‎หา
‎อะไรน่ะ
‎(10,000 เยน)
‎คุณวาชิมิ นี่มัน...
‎ยังไงฉันต้องถอนเงินอยู่แล้ว
‎และเธอต้องเซ็นสัญญากู้ให้ฉันนะ
‎คุณวาชิมิ คุณใจดีจัง
‎ก็เก็บใส่กระเป๋าซะทีสิ ‎เราอยู่กลางถนนนะ
‎ฉันขอยืมแค่พอจ่ายค่าอาหาร ‎เดือนนี้ได้ไหม
‎อะไรนะ
‎แค่ค่าอาหารเหรอ แล้วหนี้ของเธอล่ะ
‎ฉันจะพยายามให้สุดฝีมือ
‎ฉันหมายถึง ฉันจะทำให้สุดฝีมือ
‎นับหนึ่งถึงสิบ...
‎เราก็จะกลายเป็นนักบัญชีมืออาชีพ
‎(ชานเมือง)
‎หยุดสั่งเข็มกลัดใหม่เพิ่มเถอะค่ะ
‎เธอพูดอะไรน่ะ
‎ขณะนี้เรามีปริมาณสินค้ามากกว่าแขก
‎อุปสงค์และอุปทานไม่สมดุลกัน
‎เรื่องผิดตรรกะ ‎ที่คุณทำจนปกติเสียแล้ว
‎เธอกำลังบอกให้ฉันหยุด ‎ทำเข็มกลัดเพิ่มเหรอ
‎เธอนี่ไม่รู้อะไรเลย
‎งั้นเราก็ซื้อสินค้าไม่ได้สิ
‎นี่เป็นปัญหาใหญ่นะ
‎เธอกำลังพยายามหาประโยชน์ ‎จากสถานการณ์เหรอ
‎เห็นไหม เธอต้องฟังความเห็น ‎จากแฟนๆ ด้วย
‎ไม่ต้องห่วง ฉันตั้งใจจะซื้อ ‎เครื่องนี้มือสอง
‎หืม
‎มันคือเครื่องสำหรับทำเข็มกลัดเอง
‎ถ้าคุณทำแค่ไม่กี่อัน
‎คุณสามารถใช้คอมพิวเตอร์ ‎กับเครื่องปรินเตอร์ทำเข็มกลัดเองได้
‎(โอทีเอ็มเกิลส์)
‎ฟังดูประหยัดนะ
‎ผมจ่ายหมดตัวแน่นอน
‎ฉันจะหาวิธีขายเสื้อยืดกับหมวก ‎ที่เรามีออกไปด้วย
‎คุณจะไว้วางใจฉัน
‎ให้ทำแผนการเงินของโอทีเอ็มได้ไหมคะ
‎ได้ ตกลง
‎ขอบคุณค่ะ
‎ขอบคุณนะ คุณวาชิมิ
‎(แผนกบัญชี)
‎ท่าทางเรตสึโกะจะแก้วิกฤต ‎การเงินของตัวเองได้แล้ว
‎ฉันว่าอย่าเพิ่งวางใจ
‎ทำไมล่ะ
‎เขาอาจดูเหมือนแก้ได้
‎แต่คนเราลองตกหลุมวีอาร์แล้ว ‎ก็ยากที่จะถอนตัว
‎ไม่มีทางถอยกลับได้
‎มีแต่หมกมุ่นต่อแบบไร้สติ
‎เธอก็เล่นด้วยงั้นสินะ
‎อะไร
‎ทำไมนายพูดอย่างนั้น
‎ตอนแรกบอกว่ามันไม่ดี ‎ต่อมาติดหนึบซะเอง
‎นี่น่ะนิสัยเธอ
‎เธอเคยว่าแอปหาคู่กับสมาร์ตโฟนด้วย
‎"โทรศัพท์พับได้ก็เพียงพอแล้ว ‎สำหรับคนญี่ปุ่น"
‎นายนั่นแหละคือคนที่ต้องการ ‎คู่รักเสมือนจริง
‎นายอยากมีแฟนใจจะขาดมาตั้งหลายปี
‎เงียบเลยนะ อย่ายุ่งเรื่องฉัน
‎ขอโทษค่ะ
‎ครับ สักครู่นะ
‎ฝ่ายกิจการทั่วไปสินะ คุณคือ...
‎ฉันชื่ออินุอิค่ะ
‎ครับ คุณอินุอิ มีเรื่องอะไรเหรอครับ
‎เอกสารนี้น่ะค่ะ
‎อ้อ ครับ
‎ผมว่าคงเป็นของเรา
‎ขอโทษที่ทำให้ลำบากนะ
‎ไม่หรอก
‎ไม่ได้ลำบากเลย
‎โอ๊ะ
‎คำบรรยายโดย วริยา ธาวนพงษ์