‎(ผลงานซีรีส์อนิเมะจาก NETFLIX)
‎วิธีการทำงานแบบนั้นไม่น่าประทับใจเลย
‎ถ้าคุณทำงานได้มีประสิทธิภาพกว่าใคร
‎ก็น่าจะบอกความลับของคุณกับคนอื่นด้วยสิ
‎ทำเสร็จจริงๆ ด้วย
‎ทำได้ยังไงกันเนี่ย
‎ผมแค่ทำให้ขั้นตอนปกติ ‎เป็นการทำงานโดยอัตโนมัติ
‎ทำงานโดยอัตโนมัติเหรอ
‎ผมใช้โค้ดนิดหน่อยเพื่อเร่งให้งานเสร็จเร็วขึ้น
‎แยกประเภทและส่งงานได้ในคลิกเดียวเลย
‎สะดวกสบายที่สุด
‎มันไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไรเลยครับ
‎ระบบของเรามันแค่เก่าเกินไป
‎แล้วมันเสถียรดีหรือเปล่า
‎ผมใช้มาสามปีไม่เคยมีปัญหานะครับ
‎สามปีเลยเหรอ
‎ผอ.ตันไม่ค่อยชำนาญเรื่องเทคโนโลยีเท่าไร
‎เขาเลยปัดตกวิธีนี้ไปไม่ให้ผมสอนใคร
‎ผมประทับใจมาก
‎ถ้าคุณมีไอเดียอะไรอีก บอกผมได้เลย
‎เข้าใจแล้วครับ
‎(เกรี้ยวกราด)
‎ขอโทษที่มาได้แค่ล็อบบี้ของบริษัท ‎ไม่ใช่ที่ร้านอาหาร
‎ไม่ใช่ความผิดของนายสักหน่อย
‎ไว้ฉันจะชดเชยให้นะ
‎ไม่ต้องกังวลน่า
‎และที่สำคัญ นายเก่งสุดๆ เลย
‎อะไรเหรอ
‎ก่อนหน้านี้เธอชมฉันว่าเก่งมาครั้งหนึ่งแล้ว
‎จริงเหรอ
‎ดีมากที่ได้เห็นท่านประธานมีความสุขขนาดนั้น
‎ใช่
‎ที่จริงฉันคิดเรื่องนี้มาสักพักแล้ว
‎เรื่องอะไรเหรอ
‎พวกเรางานเยอะมากเลยใช่ไหมล่ะ
‎ใช่ เยอะจริง
‎นี่อาจเป็นโอกาสที่เราได้จัดการงานให้เสร็จ
‎การลางานจะไม่ใช่ปัญหาอีกต่อไป
‎ถ้าเราทำได้ตั้งแต่ก่อนหน้านี้
‎คุณคาบาเอะก็คงยังอยู่ที่นี่
‎(คาราโอเกะ)
‎(ตกลง)
‎ความรู้สึกรักข้างเดียว ‎ได้แต่เก็บเอาไว้ในใจ
‎มิน่าล่ะ ช่วงนี้เขาก็เลยยุ่งมากๆ
‎ใช่ ตอนนี้เขาก็ทำงานล่วงเวลาอยู่
‎แทนที่จะมาอยู่กับเธอเนี่ยนะ ‎น่าสงสารจริงๆ เรตสึโกะ
‎แต่ฉันไม่เคยเห็นเขาตั้งใจทำอะไรแบบนี้มาก่อน
‎ดูมีเสน่ห์จริงๆ นะ
‎นี่ข่มกันเหรอ
‎เงียบไปเลยนะ
‎เงียบน่า ช่วยฟังก่อนสิ
‎ฉันเหนื่อยจะตายอยู่แล้ว
‎วันนี้มันเลวร้ายที่สุดเลย
‎เกิดอะไรขึ้นเหรอ
‎ฉันได้ฝึกพนักงานใหม่ที่ทำงานน่ะสิ
‎อือ
‎ชายวัยกลางคนคนนี้ไร้ประโยชน์สุดๆ
‎ยังไงเหรอ
‎เขาตัวใหญ่มาก เกะกะขวางทาง
‎สอนอะไรไปก็ลืมหมด
‎อือ
‎ที่เครื่องคิดเงินจะมีเครื่องอ่านบาร์โค้ด
‎แต่เขาไม่ชอบใช้
‎เขากลับคิดราคาทั้งหมดด้วยลูกคิด
‎ลูกคิดเหรอ
‎(ดูมาร์ต)
‎เคลียร์รางลูกคิดแล้วก็
‎ราคา 298 เยน 472 เยน 128 เยนคูณสอง ‎ราคา 365 เยน
‎คุณตัน ฉันบอกแล้วไงว่าอย่าใช้ลูกคิด ‎เราต้องการข้อมูลการขาย
‎แต่ว่า มานากะ…
‎ราคา 98 เยน 158 เยน
‎ฉันบอกแล้วไงว่าอย่าใช้
‎ตาแก่ไร้ประโยชน์เอ๊ย
‎ผอ.ตันเหรอ
‎เหมือนเขาเลยแฮะ
‎แต่ทำไมเขาถึงมาทำงานที่นี่
‎เขามีร่างแฝดเหรอ
‎หวัดดี ว่ายังไง
‎เฟนเนโกะ ฉันเพิ่งส่งรูปไปให้
‎รูปเหรอ รูปอะไร ตอนนี้ฉันไม่ว่าง… ฮ้า
‎ผอ.ตันเหรอ
‎ใช่แน่นอน ผอ.ตันนี่แหละ
‎นี่
‎นี่ เธอ
‎มากับพวกเราหน่อย
‎โอเค
‎(ครัวของอากิ)
‎ผอ.ตันไม่ได้ทำงานที่บริษัทแล้วอย่างนั้นเหรอ
‎ใช่
‎ช่วงนี้พ่อทำตัวแปลกๆ พวกเราเลยแอบตามพ่อ
‎ตอนนี้พ่อทำงานที่ร้านสะดวกซื้อ
‎แม่ของพวกเธอรู้เรื่องนี้ไหม
‎น่าจะไม่รู้
‎พ่อออกจากบ้านและกลับบ้านเวลาเดิม
‎เป็นไปได้ไหมว่าทางบริษัทไล่พ่อออก
‎และพ่อต้องต่อสู้ดิ้นรนอยู่คนเดียว ‎โดยที่ไม่กล้าบอกพวกเรา
‎เรตสึโกะ
‎ได้โปรดช่วยพ่อของพวกเราด้วย
‎(ห้องเปลี่ยนเสื้อผ้าหญิง)
‎อายุขนาดนั้นหางานใหม่ยากมากนะ
‎อือ
‎เขาต้องจ่ายค่าจำนองด้วยใช่ไหม
‎อือ
‎แล้วลูกสาวของเขาสองคน ‎ต้องสอบเข้ามหาวิทยาลัยในปีหน้า
‎อือ
‎นี่ไม่ได้เป็นเพราะ
‎เราบ่นเรื่องของเขาให้ท่านประธานฟังใช่ไหม
‎อือ
‎(แผนกบัญชี)
‎เลิกสร้างปัญหาได้แล้ว แบบเดิมมันก็ดีอยู่แล้วนี่
‎เถอะน่า ลองดูหน่อยนะครับ
‎ผมต้องการความเห็นจากผู้ใช้ที่อาวุโสหน่อย
‎ขอโทษที่ฉันอาวุโส ฉันไม่เอาด้วยหรอก
‎- ฉันไม่อยากโดนไวรัส ‎- ผมบอกแล้วไงว่าไม่ใช่ไวรัส
‎คุณซึโบเนะ นี่มันสะดวกสุดๆ ไปเลยนะ ‎เก่งมาก ไฮดะ
‎ผอ.ตันไม่เคยยอมให้เราทำอะไรแบบนี้มาก่อน
‎เขาไม่พอใจทุกครั้งที่พูดถึงเทคโนโลยีใหม่ๆ
‎เทคโนโลยีใหม่ๆ น่ะสุดยอดจะตาย
‎คุณซึโบเนะ ‎วิธีการทำงานของเรามันล้าสมัยไปแล้ว
‎หน้าที่ของเราไม่ชัดเจน และไม่มีใคร ‎บันทึกรายการปกติของกิจการเองอีกแล้ว
‎ขอโทษที่ฉันมันล้าสมัย
‎อะไรน่ะ
‎ไม่รู้เหมือนกัน
‎หลีกไป
‎อะไรน่ะ
‎(ห้องครัว)
‎คุณซึโบเนะ
‎ไปซะ ฉันอยากอยู่คนเดียว
‎เธอคงมีความสุขแน่ๆ ที่ผอ.ตันไปแล้ว ใช่ไหมล่ะ
‎คุณรู้ไหมว่าเกิดอะไรขึ้นกับผอ.ตัน
‎(แผนกบัญชี)
‎ก็เห็นๆ อยู่ว่าผอ.ตันไม่ได้เลื่อนตำแหน่ง
‎เขาโดนย้ายไปอยู่ที่ห้องเก็บของ
‎และไม่มีงานอะไรให้ทำ
‎อย่างนี้นี่เอง เขาโดนบีบให้ลาออกสินะ
‎ฉันว่าแล้วเชียว ‎คำว่า "แคเรียร์" มันฟังดูพิลึกชอบกล
‎คุณซึโบเนะอยากบอกพวกเรา ‎แต่เขาขอร้องไม่ให้เธอบอก
‎ฉันสงสารลูกๆ ของเขา
‎ฉันทำอะไรไม่ถูกเลยตอนที่พวกเธอเริ่มร้องไห้
‎เธอทำอะไรไม่ได้หรอก
‎ทำไมล่ะ
‎ผอ.ตันตัดสินใจลาออกเอง
‎แต่มันใช่อย่างนั้นเหรอ
‎นายเรียกแบบนั้นว่า ‎เป็นการตัดสินใจของเขาได้เหรอ
‎เขาจะตัดสินใจไม่ลาออกก็ได้
‎เธอไม่ควรต้องรู้สึกผิด
‎เรื่องของเรื่องคือ
‎ตอนที่ท่านประธานเลี้ยงอาหารเย็นพวกเรา…
‎อะไรเนี่ย มันปิดไปเอง ‎ฉันสำรองไฟล์ไว้หรือเปล่านะ
‎ไม่รู้สิ
‎อย่าหายไปหมดนะ
‎ว่าแล้วเชียว ข้อมูลหายหมดเลย เสียเวลาชะมัด
‎ทำไมฉันถึงซวยขนาดนี้
‎(แผนกบัญชี)
‎ในที่สุดก็ใช้งานได้
‎เซฟไว้ก่อนดีกว่า
‎คุณยังไม่กลับอีกเหรอ
‎ผมไม่ประทับใจเลย
‎การทำงานหนักเป็นเรื่องดี
‎แต่มันจะไม่ดีถ้าถึงจุดที่ทำงานหนักเกินไป
‎ผมเข้าใจความรู้สึกนะ
‎ที่จริงนี่เป็นครั้งแรกที่ผมสนุกกับการทำงาน
‎คุณเห็นค่าความพยายามของผม
‎และทำให้ผมคิดว่าผมจะทุ่มเททำงานให้
‎ผมว่าผมคงทำงานเพลินไปหน่อย ขอโทษครับ
‎(ยิม ‎ฟิตเนสหรู)
‎ตอนที่ผมเป็นผู้อำนวยการ
‎ผมอึ้งไปเลยที่เห็นว่าบริษัทนี้ล้าสมัยขนาดไหน
‎- อย่างกับละครซิตคอมยุค 80 ‎- ผมเข้าใจเลย
‎แต่ผมเริ่มจะเชื่อแล้วว่านี่คือโชคชะตาของผม
‎ที่ต้องเปลี่ยนแปลงบริษัท
‎ในฐานะประธานบริษัท ‎ผมมีอำนาจที่จะทำแบบนั้นได้
‎อำนาจเหรอ
‎อำนาจที่จะตัดสินใจว่าใครจะอยู่ในบริษัทต่อไป
‎ผอ.ยากิวไม่เหมาะที่จะปฏิรูปแผนกบัญชี
‎ผมกำลังคิดว่าเราต้องการคนหนุ่มสาว ‎ที่ทะเยอทะยานอย่างคุณ
‎ก็อย่างที่บอก ‎ผอ.ตันตัดสินใจลาออกเองใช่ไหมล่ะ
‎ค่ะ
‎เขาจะตัดสินใจไม่ลาออกก็ได้
‎ก็ใช่
‎ถ้าอย่างนั้นเธอไม่เห็นต้องรู้สึกผิดเลย
‎แต่ถ้าเรื่องที่เขาโดนย้ายเป็นความผิดของฉันล่ะ
‎เธอคิดมากเกินไปแล้วน่า
‎เขาอาจทำให้ท่านประธานไม่พอใจก็ได้
‎พวกเขาน่าจะเคยทะเลาะกันนี่ ใช่ไหม วาชิมิ
‎ไม่รู้สินะ
‎ฉันเข้าใจความรู้สึกของเธอ…
‎แต่ตอนนี้สิ่งที่บริษัทต้องการ
‎ไม่ใช่ความใจดี ‎แต่เป็นการตัดสินใจอย่างชาญฉลาด
‎ค่ะ
‎เรื่องนั้นตัดสินใจได้ฉลาดหรือไม่ ‎คงต้องรอดูผลเท่านั้น
‎แต่ฉันพูดได้ว่า
‎ถ้าไม่สนวิธีการที่ทำ ‎ไม่มีใครเป็นห่วงอนาคตของบริษัท
‎ได้เท่ากับท่านประธานฮิมุโระแล้ว
‎(หนังสือแต่งตั้ง
‎ข้าพเจ้าขอแต่งตั้งให้ท่าน ‎เป็นผู้อำนวยการแผนกบัญชี)
‎ไฮดะเป็นผอ.คนใหม่ของเราหรอ
‎มันควรต้องเป็นฉันสิ
‎แล้วผอ.ยากิวล่ะ
‎เขาไม่หายใจแล้วครับ
‎อะไรกัน
‎เกิดอะไรขึ้นกันเนี่ย
‎ไฮดะได้เลื่อนตำแหน่งเป็นผอ. มาชนแก้วกัน
‎ชนแก้ว
‎ขอบคุณๆๆ
‎ไฮดะโชคดีเป็นบ้าเลย ว่าไหม อาไน
‎ก็แค่คนขี้ประจบนั่นแหละ
‎ดื่มอีกแก้วสิคะผอ.
‎ขอบคุณๆ
‎สุดยอดไปเลยค่ะผอ.
‎แบบนี้ก็ได้เหรอ พอเรตสึโกะไม่อยู่ ‎สึโนดะก็ไปจีบกับเขาแล้ว
‎เธอได้กลิ่นเงินแต่ไกลเลยละ
‎แล้วเรตสึโกะไปไหน
‎ไม่รู้สิ
‎เธอบอกว่าเธอมีธุระ
‎(เออร์เบินควิซีน)
‎เขารออยู่ด้านในครับ
‎ขอบคุณค่ะ
‎ไม่ได้เจอกันนานเลย เรตจัง
‎คำบรรยายโดย สิริฉันท์ โรจนรัต