‎(ผลงานซีรีส์อนิเมะจาก NETFLIX)
‎ฉันต้องการ
‎เป็นที่ซ่อนที่ปลอดภัยให้เธอ
‎อะไรนะ
‎ขอโทษ
‎ฉันทำไม่ได้ ฉันกลัว
‎ฉันกลับบ้านก่อนนะ
‎อะไรนะ
‎เดี๋ยว รอก่อน
‎อย่าทิ้งฉันสิ พาฉันลงไปด้วย
‎อย่าเพิ่งไป
‎ฉันต้องการเป็นที่ซ่อนปลอดภัย…
‎ไม่อยากได้ยินคำนั้นจากปากคนเฮงซวยอย่างนาย
‎ฉันขอโทษนะไฮดะ ฉันบอกเธอหมดเลย
‎(เกรี้ยวกราด)
‎(สตูดิโอซ้อมดนตรี ‎ชั้นบีหนึ่ง)
‎ฉันเคยเป็นคนหมดอาลัยตายอยาก
‎เอาแต่นอนบนโซฟาในห้องนั่งเล่น
‎ติดอยู่ที่เดิม ไม่รู้จะไปไหน
‎ตอนนี้ฉันเข้าใจชัดเจน ฉันได้แต่คิดฝัน
‎เอาละ พรุ่งนี้ต้องตื่นเช้า ฉันกลับละนะ
‎- ไว้เจอกัน ‎- ไว้เจอกันนะ
‎ไว้เจอกัน
‎แล้วนายล่ะ อยากไปดื่มอะไรหน่อยไหม
‎นายเลี้ยงเหรอ
‎ใส่สูทอะไรของนาย นายไม่มีงานทำนี่
‎แล้วก็เลิกใส่แว่นดำในร้านได้แล้ว
‎ใจเย็นน่า เพื่อน มันก็แค่ชุด
‎นายผอมลงนะ ได้กินบ้างหรือเปล่า
‎ฉันอิ่มเอมเพราะความฝันไง
‎นายวงแตกใช่ไหม
‎ฉันถังแตกมาก่อนหน้านั้นอีก
‎ฉันหวังว่ามันจะง่ายเหมือนพวกไอดอล ‎ที่ได้เงินจากค่าจับมือ
‎นายก็พูดแบบนั้นมาตั้งแต่ตอนเรียนมัธยมปลายแล้ว
‎การเป็นไอดอลมันไม่ง่ายแบบนั้นหรอก
‎ไฮดะ
‎นายมีแฟนใช่ไหม
‎ไม่มี
‎ยื่นมือมาทำไม
‎ฉันก็โสดเหมือนกัน
‎พูดจริงเหรอ
‎นายเลิกกับแฟนแล้วเหรอ
‎ฉันโดนทิ้งน่ะ
‎เธอกำลังจะแต่งงานกับนักธุรกิจ ‎ที่อายุมากกว่าเธอสิบปี
‎วันหนึ่ง อยู่ดีๆ เธอก็ร้องห่มร้องไห้แล้วบอกกับฉัน
‎ฉันต่างหากที่ต้องเป็นฝ่ายร้องไห้
‎ฉันว่าสุดท้ายแล้ว ‎หน้าที่การงานทำให้คนเรามีค่าขึ้นมา
‎ฉันไม่มีความสามารถพิเศษหรือทักษะไว้ใช้หาเงิน
‎ฉันก็แค่คนไม่เอาไหนที่เช่าสตูดิโอไว้เล่นดนตรี ‎กับเพื่อนๆ สมัยมัธยมปลาย
‎ฉันมันก็เป็นแบบนั้นแหละ
‎เป็นชาวพังก์ร็อกไง ใช่ไหมล่ะ
‎อย่าลงเอยแบบฉันก็แล้วกัน ‎คุณพนักงานบริษัท ไฮดะ
‎นี่ เรตสึโกะ
‎อย่าวิ่งออกไปแบบนั้นสิ
‎ฉันจะไป ฉันจะไปเรียกแท็กซี่
‎เงียบไปเลย เธอเมาแล้ว
‎ฟังอยู่หรือเปล่า รอตรงนี้นะ ฉันจะเรียกแท็กซี่
‎นี่ แท็กซี่
‎เฮ้ย เดี๋ยวก็เจ็บตัวหรอก เธอเมาแล้ว
‎ฉันไม่ได้เมาสักหน่อย ฉันสบายดี
‎หยุดนะ มันอันตราย นั่นไฟแดง
‎ปล่อยนะ ฉันจะกลับบ้าน
‎ไฮดะ
‎เมื่อกี้ไฮดะไม่ได้เป็นคนทำ
‎หยุดนะ คุณมองถนนบ้างหรือเปล่า
‎ใจเย็นๆ เรตสึโกะ
‎เสื้อผ้าของฉันเปียกหมดแล้ว คุณคิดว่ายังไงล่ะ
‎ผมขอโทษจริงๆ
‎ให้ผมได้ชดใช้ให้คุณนะ
‎ท่านประธานเหรอ
‎อร่อยมากเลยค่ะ ท่านประธาน
‎ไม่เคยดื่มสาเกที่ดีขนาดนี้เลย
‎สมกับเป็นท่านประธานของเรา
‎ผมดีใจที่คุณชอบ
‎ขอโทษด้วยที่คุณต้องมาเลี้ยงอาหารพวกเรา
‎ไม่เป็นไรครับ ‎เรื่องที่เกิดขึ้นเป็นความผิดของผมเอง
‎มิหนำซ้ำ ผมยังได้รู้เรื่องบริษัทอีกมากมาย ‎จากคุณสองคนด้วย
‎เขาไม่เหมือนผอ.ตันเลย
‎ใช่
‎ผมเพิ่งเจอผอ.ตันเมื่อไม่นานมานี้
‎เขาเป็นคนที่เก่งมาก
‎ไม่ๆๆ
‎- อย่าพูดแบบนั้นเลย ‎- อย่าหลงกลเขา
‎เขานี่อย่างกับมะเร็งร้าย นี่ใช้คำที่สุภาพแล้ว
‎คนโรคจิตนั่นไม่ยอมให้เราเปิดแอร์
‎พวกคุณมีเรื่องร้องเรียนเยอะทีเดียว
‎แน่สิคะ
‎โดยเฉพาะเรตสึโกะ ที่โดนรังแกมาหลายปี
‎โดนรังแกเหรอ
‎มันไม่ได้แย่ขนาดนั้น
‎ช่างมันเถอะค่ะ
‎พูดตรงๆ นะ
‎คารารีแมนเทรดดิ้งคือบริษัทเก่าๆ ‎ที่มีวิธีการทำงานที่ล้าสมัย
‎ผมอยากทำให้รู้สึกเหมือนใหม่อีกครั้ง
‎นั่นคือความต้องการของท่านประธานคนก่อน
‎ผอ.ตันอาจต้องการความเปลี่ยนแปลงเช่นกัน
‎ขอโทษนะครับ ช่วยเติมให้สาวๆ อีกรอบที
‎ไม่ต้อง ไม่เป็นไรค่ะ จริงๆ
‎สำหรับสาวๆ ครับ
‎ถ้าอย่างนั้นก็ได้ค่ะ
‎เอาละ ทีนี้
‎ช่วยเล่าให้ผมฟังอีกสิ
‎เฟนเนโกะ
‎ยังมีชีวิตอยู่หรือเปล่า
‎เราบอกอะไรท่านประธานไปบ้าง
‎ตั้งแต่กลางทางเป็นต้นไป ฉันจำอะไรไม่ได้เลย
‎ฉันสงสัยว่าพูดอะไรหยาบคายไปหรือเปล่า
‎อย่าถามฉัน
‎- เธอไม่อาบน้ำก่อนกลับเหรอ ‎- อือ
‎ฉันไม่ชอบใช้ฝักบัวอาบน้ำของคนอื่นน่ะ
‎เข้าใจแล้ว
‎ไว้เจอกันนะ บาย
‎โอเค
‎บาย
‎ฉันต้องการเป็นที่ซ่อนปลอดภัยให้เธอ
‎แล้วมาบอกว่าเขากลัวเนี่ยนะ ไม่ได้เรื่องเลย
‎เขาไม่ได้พูดด้วยเสียงประหลาดแบบนั้น
‎ไม่สำคัญหรอก
‎ตอนฉันเจอเขาครั้งแรก ‎เขาให้ความรู้สึกเหมือนพวกขี้แพ้ตัวจริง
‎เขาไม่ใช่คนไม่ดีนะ
‎เธออยากคบกับเขาหรือยังไง
‎ไม่ ก็แค่…
‎ฉันยังไม่รู้จักเขาดีพอ
‎ถ้าอย่างนั้นก็พอได้แล้ว
‎ฉันนึกภาพไม่ออกเลยว่าเธอกับเขาจะเข้ากันได้
‎เธอเหมือนเป็นผู้ตามมากกว่า
‎เธอต้องการคนที่นำพาเธอไปด้วยได้
‎ลองนึกดูว่าถ้าเธอคบกับไฮดะ
‎เธอทั้งคู่ไม่มีใครกล้าเริ่มทำอะไร
‎ต่างฝ่ายต่างประนีประนอมกัน ‎และเอาแต่ยอมซึ่งกันและกัน
‎และสุดท้ายก็ไม่ได้อะไรเลยทั้งคู่
‎โดนไวรัสหรือเปล่า โดนไวรัสใช่ไหม
‎ผมบอกแล้วว่าไม่ใช่
‎บอกความจริงฉันมาเถอะ โดนไวรัสใช่ไหม
‎เลิกโทษทุกอย่างว่าเป็นเพราะไวรัสเถอะครับ
‎- นี่คือสาเหตุต่างหาก ‎- มันคืออะไร
‎แรมครับ แรมตัวหนึ่งของคุณเสีย ‎ก็เลยเปิดคอมไม่ติด
‎ผมเปลี่ยนให้แล้ว น่าจะใช้งานได้แล้วละ
‎(ซึโบเนะพีซี)
‎ขอบใจนะ ฉันรู้อยู่แล้วว่านายพึ่งพาได้
‎นายแก้ได้เร็วกว่าโทรตามช่างมาซ่อมอีก
‎ผมก็เก่งแค่เรื่องนี้แหละครับ
‎ฉันกลับบ้านก่อนนะ
‎โอเค
‎ไว้เจอกันนะ
‎ไฮดะ
‎ตอนนี้ฉันไม่เป็นไรแล้ว
‎นายไม่ต้องเดินมาส่งฉันที่บ้านอีกแล้วละ
‎เราพยายามมามากเกินไป
‎แบบนี้มันทำให้รู้สึกอึดอัด
‎เราเป็นแค่เพื่อนกันดีกว่า
‎เข้าใจแล้ว
‎ขอโทษด้วยนะ
‎(โยกย้ายบุคลากร
‎คุณถูกปลดจากผู้อำนวยการแผนกบัญชี
‎เป็นหัวหน้าสนง. แคเรียร์เอกซ์พีเรียนซ์ดีไซน์)
‎นี่มันอะไรครับ
‎การโยกย้ายตำแหน่งไง ‎คุณมีปัญหาอะไรหรือเปล่า
‎จู่ๆ ก็โผล่มาเฉยเลย ‎แล้วทำไมชื่อแผนกมันตลกอย่างนี้ล่ะ
‎สำนักงานแคเรียร์เอกซ์พีเรียนซ์ดีไซน์
‎มีเป้าหมายเพื่อฝึกกลุ่มพนักงานที่เก่ง ‎ซึ่งมีความสามารถหลากหาย
‎ผมยอมรับว่าควรมีชื่อที่ดีกว่านี้
‎สรุปแล้ว
‎ผมถูกย้ายไปแขวนในแผนกอุปโลกน์ใช่ไหม
‎เป็นการลดตำแหน่งที่ไม่ยุติธรรมเลย
‎ยึดตามผลการประเมินทักษะของคุณเป็นหลัก
‎ดูเหมือนว่าคุณจะโมโหง่าย ‎และคุณอาจใช้ความรุนแรง
‎เพื่อความปลอดภัยของผู้ให้ข้อมูล ‎ผมไม่สามารถเปิดให้คุณฟังได้
‎แต่ผมมีบันทึกเสียงเป็นคำบอกเล่า ‎จากนักบัญชีหญิงคนหนึ่ง
‎คุณลืมไปแล้วเหรอว่าเคยถูกกล่าวหาว่ารังแกผู้อื่น
‎ไม่ต้องกังวล
‎ผมจะไม่เปิดเผยเรื่องนี้ให้ใครรู้ ‎และทำลายชื่อเสียงบริษัท
‎ผมทุ่มเทเวลา 30 ปีให้กับแผนกบัญชี
‎ผมอุทิศตนให้กับบริษัทนี้
‎ผมเสียใจจริงๆ กับสิ่งที่ผมเคยทำผิดพลาดไป
‎แต่…
‎ผมมีเรื่องจะพูดเท่านี้แหละ
‎คุณไปได้
‎(แผนกบัญชี)
‎แม้เรื่องนี้มันจะกะทันหันไปสักหน่อย ‎ผอ.ตันตกลงรับตำแหน่งใหม่แล้ว
‎เนื่องด้วยทักษะและประวัติการทำงานของเขา
‎เขาได้รับการเลื่อนตำแหน่งเป็น ‎หัวหน้าสำนักงานแคเรียร์เอกซ์พีเรียนซ์ดีไซน์
‎ฉันว่าคนอย่างฉันน่ะ
‎ไม่ควรถูกจำกัดความสามารถไว้แค่ ‎การนับเงินสดย่อยในแผนกบัญชี
‎ขอเสียงปรบมือดังๆ ให้กับผอ.ตัน
‎เขาย้ายแผนกก่อนวันทำงานครบรอบ 30 ปีเหรอ
‎แล้วของขวัญนั่นล่ะ
‎- เธออยากได้ไหม ‎- ไม่
‎(สำนักงานแคเรียร์เอกซ์พีเรียนซ์ดีไซน์)
‎ไอ้เวรนั่น
‎คำบรรยายโดย สิริฉันท์ โรจนรัต