Odnajdźcie odkupienie, bracia i siostry.
Czekamy, aż świat wróci do normalności,
choć nigdy nie znaliśmy normalności.
KONIEC JEST BLISKI
Jeśli świat skończy się jutro,
czy będziecie wśród tych, którzy czekają, aż wyzwoli was proklamacja?
Wyzwólcie swój głos! Wyzwólcie swoją duszę.
Koniec świata jest bliski.
Gotowi do szkoły?
- Tak. - Tak.
Jace, czy ten nowy tablet ze szkoły lepiej się sprawdza?
Tak.
To dobrze. Nie narób sobie zaległości.
- Muszę iść… - Miłego dnia, mamo.
Wzajemnie.
Uważaj na siebie.
Dziękuję. Pa, kochanie.
Muszę ci coś pokazać.
Zaczynam lekcje za 10 minut, więc pospiesz się.
Dostałam wczoraj list od taty.
Co?
Mówiłam, że do niego napiszę i tak zrobiłam.
I co napisał?
Zatrzymałam się na zdjęciu.
„Droga Jackie, przepraszam, że odpowiedź zajęła mi tyle czasu.
Zaskoczył mnie twój list. Jak się miewasz?
Wyobrażam sobie, jak wyrośliście, od kiedy widziałem was po raz ostatni.
Cieszę się, że twój brat dobrze sobie radzi.
Przepraszam, że nie było mnie przy was.
Nie wiedziałem, jak wrócić do waszego życia.
Często o was myślę.
Zastanawiam się, co robisz,
jakiej muzyki słuchasz.
Wiem, że mama zaraziła cię tym całym go-go”.
„Kiedy nie ułożyło nam się z waszą mamą,
pojechałem odwiedzić kuzyna na Florydzie i już tam zostałem.
Zacząłem od nowa i mam drugą…”.
Co, Jace?
„I mam drugą córkę.
Jest o pięć lat młodsza od Jace'a i trochę go przypomina.
Może kiedyś ją poznacie.
Żałuję, że sprawy nie potoczyły się inaczej.
Pamiętaj, że cię kocham. Jace'a też.
Z pozdrowieniami, twój ojciec, Grant Carson”.
Musiałam go odnaleźć i…
przez cały ten czas miał inną córkę?
Pieprzy głupoty.
Więc powiedzmy mu to. Razem. Możemy mu wspólnie odpisać.
Nie, Jack. Koniec z pisaniem listów.
Spotkajmy się z nim twarzą w twarz.
Dobra, a jak niby mamy to zrobić?
Mam lekcję.
Tak.
MIĘDZY ŚWIATEM A MNĄ
WIEM, DLACZEGO
ŻYCIE MIŁOSNE
AKADEMIA LIDERÓW MOBLEY WITAJCIE Z POWROTEM!
Hej, Musa.
Królowo Tamiko. Muszę przemówić ci do rozsądku.
Naprawdę wracasz na lekcje na żywo?
Tak.
Czemu? Możemy wybrać opcję online.
Wiem, ale moi rodzice pracują
i nie chcą, żebym całe dnie spędzała sama w domu.
Poza tym cholernie się nudzę.
Nuda to moja nowa codzienność.
Jesteś zajęty w sobotę wieczorem?
W sobotę?
Nie.
Moi rodzice zapraszają cię na kolację.
Naprawdę?
Chyba nie jestem jeszcze gotów na podróże samolotem.
Wiem. Będziesz gościem wirtualnym.
Ale jeśli jesteś zbyt zajęty nudzeniem się…
Nie. Nie jestem. Przyjmuję zaproszenie. Dziękuję.
To dobrze. Muszę lecieć.
Widzimy się w sobotę o piątej twojego czasu.
Dobra. Jesteśmy umówieni.
Okej.
To znaczy… Będę.
Pa.
POMIAR TEMPERATURY COVID-19
- Witaj. - Dzień dobry.
W kolejnym równaniu XY plus 2X minus Y,
jeśli Y równa się cztery, wskaż X.
Kto z państwa, panie i panowie,
chciałby rozwiązać kolejne równanie?
Jeśli X równa się szesnaście, a Y równa się dwa…
Widzę, że wreszcie przestali masowo zamykać
boiska do kosza w całej okolicy.
Chciałeś pogadać?
Dobra. Może ja zacznę.
Podczas ostatniej rozmowy straciłem nad sobą panowanie. Przepraszam.
Co stało się na mistrzostwach stanowych 13 lat temu to skomplikowana sprawa.
Proszę zachować to dla kogoś, kogo to obchodzi.
Dobra.
To po co tu jestem?
Złożyłem obietnicę drużynie i sobie.
My chcemy być mistrzami.
I choć chętnie bym pana olał,
ich nie oleję.
Więc wysłucham strategii,
ale nic poza tym.
To nie twój styl, dzieciaku.
Co?
Gra pod wpływem gniewu? To do ciebie nie pasuje.
Do niektórych owszem.
Ale ty musisz grać z miłości. Nie zrozumiałeś tego jeszcze?
Proszę podać mi cholerną piłkę.
Widzisz? Emocje wzięły górę.
Ja też taki nie jestem.
Próbowałem robić to, co próbujesz robić.
Być wściekłym na boisku i wściekłym na świat.
Ale to nie podziałało.
Bo pieprzy pan głupoty!
Teraz już wszystko rozumiem.
Jest pan osobą dwudziestoczterogodzinną, kiedy to wygodne.
Tak jak mój ojciec.
Rzadko mówisz o tacie. Ale ja tu jestem.
Za to jego najwyraźniej nie ma.
Więc kiedy przestaniesz się wściekać…
Przestanę?
Naprawdę myśli pan, że wie, jaki jestem.
Taki jestem.
Jeden zero.
Myśli pan, że obchodzą mnie te bzdurne lekcje o „miłości do gry”?
Myślę, że cierpisz. Myślę, że się boisz.
Dwa zero. Boję? Niby czego?
Że nie możesz mi ufać.
Czemu miałbym panu ufać?
Wiem, jak to jest, kiedy ktoś cię zawiedzie.
Nie martwię się tym. Wie pan dlaczego? Bo mam siebie.
Trzy zero. Chce pan dalej przegrywać?
Cholera!
Niech to szlag.
Koniec meczu.
- Rewanż. - Nie ma drugich szans.
Zbliża się mecz z G-Dubs.
Pokonali nas w sezonie zasadniczym i zremisowaliśmy z Dominion Ballers.
Nie wygramy, jeśli ty i ja nie zamkniemy naszych spraw.
Ja je zamknąłem, trenerze.
Proszę robić swoje.
Czy… Mówiłeś komuś o…
Nie mogą wiedzieć, że jest pan śmieciem.
Muszą być skupieni.
Dobra.
Tylko strategia.
8 WYGRANYCH DO MISTRZOSTW KRAJOWYCH!
PLAYOFF ABO LEAGUE LANDOVER, MARYLAND
Dawaj, Jace!
GOSPODARZE 14 – GOŚCIE 20 1. KWARTA
Dawajcie, G-Dubs!
Co to ma być?
JACE CARSON. NAJLEPSZY ZAWODNIK W DMV!!!!
KONIEC MECZU
G-Dub.
Czysty fart, Wielkoludzie.
Umiejętności nie mają tu nic do rzeczy?
Odrobinę.
Z twoich ust to największy komplement w historii koszykówki.
Ale serio, trzymam za was kciuki.
No jasne!
Świat się zmienił, Wielkoludzie.
Świat miałby się zmienić a ja nie? Kumasz?
- Kumam. To fakt. - Dawaj.
- Widzimy się w przyszłym roku. - Dobra, Pip.
Dobra. Chodźcie, G-Dub!
Tak!
Hej!
Och…
Co?
Nic.
Nie rozumiem, czemu wciąż próbujesz atakować strefę.
Nie „próbuję” atakować strefy. Zdobywam punkty.
Ciężko się w tym oddycha. Mogę?
Śmiało.
Masz boisko pełne niekrytych strzelców.
Strzelców? Oszalałeś? Te dziewczyny były do kitu.
Jak miały się poprawić, jeśli im nie ufałaś?
To samolubny styl gry.
Zdobyłam 30 punktów i wygrałyśmy.
Zdobywanie punktów to tylko jeden z elementów gry.
Podczas narad trenerka mówiła: „Podajcie piłkę Meg”.
Nie mówiła tego po to, żebym komuś podała.
Daleko doszłyście w playoffach z tą durną filozofią?
Dostałam stypendium z Syracuse, więc coś chyba robiłam dobrze.
A w Syracuse podawałaś piłkę?
Czyli twoi kumple nie nagrywali i tamtych meczów?
Na ostatnim roku miałam najwięcej asyst w drużynie.
Ale kto by liczył?
Kiedy wznawiasz chemię?
Nie wydaje się, żeby mogła mi pomóc.
Przykro mi.
Miałem dobre życie.
Nie… Nie potrzebuję współczucia.
Muszę być z tobą szczera.
Nie dam rady patrzeć…
jak odchodzisz.
Kochanie, nie proszę, żebyś przy mnie była w chwili śmierci.
Nie po to tu jestem.
Więc możesz śmiało przewinąć
do kolejnego ze swoich meczów.
Okej.
Okej, widzę.
Podoba ci się? To…
Tak! Podoba mi się.
Co powinienem powiedzieć, żeby jej rodzice mnie polubili?
Musisz tylko powiedzieć, że nie wierzysz w seks przedmałżeński,
a cię pokochają.
Boże, tato. Pytam poważnie.
Dobra…
Słuchaj, masz już dobre maniery,
mówisz „proszę pani”, „proszę pana”, „dziękuję”, „proszę”
i znasz resztę grzecznych formułek. Tak?
Okej.
Zapytaj o ich życie i zainteresowania.
Mała tajemnica.
Im bardziej skłaniasz ludzi do mówienia o sobie,
tym chętniej uznają cię za dobrego rozmówcę.
Okej.
Jak ci minął dzień?
Porucznik chodził z miną, jakby chciał nam dać nadgodziny.
Dobrze, że w porę stamtąd uciekłem.
Gdzie pan pracuje, panie Johnson?
W wydziale policji Seat Pleasant.
Tata zajmuje się brutalnymi przestępstwami.
To ciekawe.
Zajmował się pan tym w Oakland?
Robię to od piętnastu lat.
Myślałem, że w Maryland będzie spokojniej,
ale w tym mieście się nie nudzę.
Zwłaszcza w ostatnich miesiącach.
Tak. Przed lockdownem i protestami Leon zajmował się sprawą Joego Warricka.
Pewnie o nim słyszałeś. Był trenerem koszykówki.
Tak. Ja… Chyba coś o tym słyszałem.
Trener drużyny dziewcząt został napadnięty przez czterech chłopaków w maskach.
Zakładaliśmy, że to próba rozboju.
Teraz wiemy, że to coś więcej.
Naprawdę?
Uważam, że facet był ohydny,
ale padł ofiarą brutalnego przestępstwa.
Nie mogę mówić o sprawie,
ale pojawiły się interesujące tropy.
To ciekawa zagadka.
Jakie interesujące tropy?
Myślisz, że pytałem?
Udawałem, że niewiele wiem o sprawie.
Moose, musisz przestać gadać z Tamiką.
- Dokładnie. - Co?
Jeśli coś palniesz…
- Nie palnę. - Na pewno.
- Cholera. - Co tam?
Idą. To nasze sprawy.
Słuchaj. Równie dobrze
mogła cię zaprosić na kolację,
żeby jej tata mógł cię wypytać.
To szaleństwo. Zresztą jeśli zacznę ją ignorować,
- mogą nabrać podejrzeń. - Szczerze?
Za bardzo się stresuję, żeby to ogarniać.
Moja mama jest w więzieniu i nie chcę tam trafić.
Żaden z nas nie pójdzie do więzienia.
Musa, zachowuj się normalnie. Dobra?
Wszyscy się zachowujmy. Nie dekoncentrujmy się.
Mamy mecze do wygrania.
- Do mnie! - Dobra?
- Widzimy się później, stary. - Dobra.
Wszyscy w dywizji o nas gadają.
Nie kłamię, trenerze?
Nie kłamiesz.
Przeciwnicy nagrywają teraz nasze mecze.
To fakt.
Więc dołożymy parę zagrywek,
utrzymamy świeżą obronę, trochę namieszamy.
Tak?
To, że trenerzy przeciwników wiedzą, co zrobimy,
nie znaczy, że nas powstrzymają.
Jak mówiłem,
dorzucimy parę nowych zagrywek.
Linia końcowa.
Tak, Jace. Tutaj.
Do mnie.
Dawaj, Royale!
Royale! Wykończenie!
Dobra. Popracujemy nad tym.
- Idźmy dalej. - Ricky.
- Phil! Masz być nisko. - Tak, trenerze?
Jak ci idzie terapia?
Zadaje dużo pytań. A ja po prostu mówię.
Cieszy się, że wróciłam na boisko.
Jak my wszyscy, co?
Mówiłam jej o tobie.
Co powiedziałaś?
Że jesteśmy przyjaciółmi i zawsze mnie wspierasz.
Chciała, żebym ci coś powiedziała.
Co?
Że doceniam twoje wsparcie i w ogóle.
Ale nie zawsze chcę o tym rozmawiać.
Więc zmieńmy temat.
Rozumiem.
Co się dzieje między tobą a trenerem?
Pogadaliśmy w zeszłym tygodniu.
Myślisz, że będziemy dalej wygrywać?
Musimy.
Tylko tak wszystko nabierze sensu.
Nabierze sensu?
Jackie odkryła, że nasz ojciec mieszka na Florydzie.
Co?
Chcę, żeby zobaczył, jak gram.
Chcę, żeby wiedział, co stracił.
W tej chwili tylko to mnie obchodzi.
Nie tylko, ale… wiesz.
Wiem.
Więc wygrywajmy dalej.
Tym bardziej że za chwilę przegrasz.
Chyba jesteś zbyt pewna siebie.
Przereklamowany.
JACE CARSON PROWADZI DRUŻYNĘ DO ZWYCIĘSTWA 67-47!
CRYSTAL JARRETT TRIUMFUJE
SWAGGER MIAŻDŻY KOLEJNEGO PRZECIWNIKA!
DREW MURPHY ROBI TO DOBRZE #PRAWOMURPHYEGO
Proszę umieścić w pojemniku klucze i metalowe przedmioty.
Proszę.
Widzę, że wciąż masz dredy.
Tak.
Dobrze się odżywiasz?
Wiesz, że nie możesz jeść tylko skrzydełek z sosem mumbo.
Nie mogę?
Żartuję. Dalej bywam w knajpce, ale trener Ike i pani Tonya
dbają o to, żebym się dobrze odżywiał.
Dziś rano zrobiłem im nawet śniadanie.
Jajka, tak jak mnie uczyłaś.
No proszę.
Wszystko w porządku, mamo?
W porządku.
Coraz bardziej przypominasz ojca.
Kiedy się urodziłeś, nie chciał cię odłożyć, taki był dumny.
Kiedy pani Tonya powiedziała mi, jak cię traktował…
Byłam taka wściekła.
Nie ochroniłam cię.
Myślę, że tata mnie tak bił, bo uważał, że mnie chroni.
To jest najdziwniejsze.
To, że nie pozwalał ci mnie odwiedzać…
Odzywał się?
Mówiłem, żeby nie dzwonił.
Ale nadal uczestniczy w programie, który ma mu pomóc.
Wiesz coś o zwolnieniu?
Tak. Moi prawnicy pracują z panią Tonyą,
żeby załatwić mi rozmowę o zwolnieniu warunkowym.
I wtedy wrócisz do domu?
Możliwe, że na początku będę musiała iść do ośrodka resocjalizacyjnego.
Chcą się upewnić, że nie wrócę do starych nawyków.
Ale mogłabym się z tobą codziennie widywać.
Więc nie traćmy wiary.
Codziennie się za ciebie modlę, mamo.
Wiem o tym.
Dedykuję ci wszystkie pozostałe mecze.
Zawsze jestem tam z tobą, kochanie.
- Kocham cię, mamo. - Koniec widzenia, Keisha.
Ja też cię kocham.
ZAKŁAD KARNY DLA KOBIET W MARYLAND
Phil?
Wciąż myśli, że to ojciec zabraniał mi ją odwiedzać.
Ale to moja wina.
Już dobrze. Chodź tutaj.
Nie chciałem widzieć jej w tym miejscu.
Już dobrze.
TURNIEJ FALL BALL DMV PÓŁFINAŁY!!
Dawajcie.
Tak. Łapcie ją.
Tak. Dalej.
SWAGGER O DWA ZWYCIĘSTWA OD MISTRZOSTW KRAJOWYCH!!!
Tak. Szukaj pozycji!
- Komunikacja! - Ruchy!
Rzucaj. Bierz. Tak.
Atak. Dobrze! Tak.
Co my robimy? Rozmawiajcie ze sobą!
DOMINION 19 – SWAGGER 11 1. KWARTA
Wymiana!
Dawajcie!
Pięknie!
Przerwa!
Na ławkę. Chodźcie.
- Hej, Jace. - To wszystko jest w twojej głowie, stary.
Joł. W porządku?
Jasne.
Myślicie o tym, jak ostatnio się z nimi mierzyliście.
I jak to bolało.
Ja też.
Trenerze…
Musimy zachować spokój. Dobra?
- Skupcie się na zadaniach w obronie. - Ale trenerze.
- Co? - Damy radę.
- Ruszajmy. - Dobra.
Pokażcie to. Poprowadź ich.
- Swagger na trzy! Raz, dwa, trzy… - Swagger!
Dawajcie!
- Damy radę. - Mocno przy piłce.
- Dobra. - Atakuj.
Zróbcie im małą osłonę!
Defensywa!
Dawaj, Nick! Środek!
DOMINION 36 – SWAGGER 28 2. KWARTA
Mój błąd.
Twój błąd.
- Tak jest! - Trzynastka, przewinienie.
Tak! Dawajcie!
Zostańcie tam i grajcie.
DOMINION 45 – SWAGGER 43 4. KWARTA
Bierz go! Dobra obrona!
Tak!
Tak to robimy.
Jej tata oglądał transmisję.
Zaczął wypytywać o Crystal.
Powiedziałem, że słabo ją znam i że o ile wiem,
przyszła na trening, żeby dostać się do drużyny.
Stary, przestań spędzać z nią czas.
Podoba mi się.
Na tyle, żeby wylądować w pace?
To ty mówiłeś, że nikt nie trafi do paki.
Bo nie trafimy. Ale to zaczyna nas rozpraszać.
Musisz to ogarnąć, Moose.
Wiem.
Zrobię to.
Oby.
- Hej, co tam? - Joł.
Nic. Gadamy z Musą.
- Hej, co tam, Musa? - Co dobrego, Royale?
Kolejna wygrana. Jest dobrze. O tak.
Jestem ciekaw, kiedy powiecie nam, co się dzieje.
- Co? - To znaczy?
Wiecznie się kryjecie.
Szepczecie. Dzwonicie do Musy.
O co chodzi?
Ma trochę problemów z pandemią.
- Tak. - Dokładnie.
Po prosty mu pomagamy.
Tak, stary. Siedzę w domu non stop i mi odwala.
To wszystko?
- Tak, to wszystko. O co wam chodzi? - To wszystko.
Jesteśmy rodziną. Prawda?
Jasne.
Joł, Moose, odezwę się później, dobra?
Dobra, rodzino.
- Dobra. - Nara.
- Na razie. - Dobra.
- Dziękuję, że zgodziłaś się spotkać. - A więc?
Przyszedłem pogadać i…
Naprawdę powiedziałeś mojemu dziecku, że nie obchodzi cię, co o tobie myśli?
Jesteś oszustem, Ike. Nie obchodzi mnie, co masz do powiedzenia.
Gramy z Maryland Prodigies w mistrzostwach regionalnych.
Wiem o tym.
Ich trenerem jest Deandre Wilson.
Trener, z którym Jace miał do czynienia na naszym pierwszym meczu.
Trener, którego uderzyłeś.
Jace nie jest już tym samym zawodnikiem.
Za to ty, mam nadzieję, nie trafisz znowu za kratki.
Deandre będzie chciał wyprowadzić go z równowagi.
Nie przestanie, dopóki nie zdoła zajść Jace'owi za skórę.
A kiedy to się stanie,
mam nadzieję, że przypomnisz mu, żeby był liderem.
I nie traktował tego osobiście.
Czemu tak ci zależy?
Jeśli Jace pokona swoją psychikę, pokona wszystko.
Wierzę w to.
Przychodzisz tu w celach charytatywnych? Mistrzostwa nic dla ciebie nie znaczą?
Znaczą dużo dla mnie…
i dla programu.
Mógłbyś pewnie odejść ze sklepu.
Pewnie bym mógł.
To najuczciwsze słowa, jakie usłyszałam z twoich ust.
Miłego dnia.
Wzajemnie.
Swagger!
FINAŁY MISTRZOSTW!!
ZWYCIĘZCA JEDZIE NA KRAJOWE!
Swagger!
- Swagger! - Swagger!
GIMNAZJUM PRODIGIES
Właśnie na to pracowaliśmy.
Każdą kroplę potu na basenie wylaliście właśnie dla tej chwili.
Nie pozwólcie, by ktokolwiek wam to odebrał. Jesteście ze mną?
Tak, trenerze.
- Jesteście ze mną? - Tak, trenerze!
To do dzieła! Nick, prowadź.
Swagger!
Rodzina na trzy.
- Raz, dwa, trzy! - Rodzina!
Dawajcie!
- Raz, dwa, trzy! - Lekceważenie!
Tak jest! Do dzieła!
Dawajcie, Swagger!
Tak!
Dawaj, Phil!
MISTRZOSTWA REGIONALNE
Jest przereklamowany. Dawaj.
O tak!
Tak! To jest to, co kocham.
Powrót! Szybko!
Obrona!
No już! Przereklamowany. Presja. Nie chcesz tego?
OBRZUCANIE BŁOTEM!
Za nim. Nie!
I to mi się podoba!
CHŁOPAK NIE MOŻE PRZEGRAĆ!
Tak! Powrót.
Dobrze. Tak. Naprzód.
Obrona!
Przereklamowany. Nie ogarnia rzutów z wyskoku!
Niech rzuca z linii za trzy!
Nadal przereklamowany.
O tak!
Sam jesteś przereklamowany! Dawaj, co masz!
Nie przejmuj się nim. Wracaj!
Dawajcie!
Tak jest!
Sędzio, popchnięcie!
Sędzio, proszę to odgwizdać!
Siłownia, młoda damo.
Przebij się!
Hej! Zwariowałeś?
Faul, sędzio.
- Jace, wyluzuj. - Już po tobie!
- Jace, przestań! - Już po tobie!
Dam sobie radę. Wyluzuj.
- Nie pozwolę im cię tak traktować. - Słyszysz mnie w ogóle?
Przerwa!
Halo?
Kłopoty w raju.
PRODIGIES SĄ BEZWZGLĘDNI!!
Mój tata jest na OIOM-ie. Muszę lecieć.
Jasne. Leć.
Musicie wyluzować.
Hej! Chodź tu.
- Nie… - Nie, posłuchaj!
Nie pozwól, by ktokolwiek odebrał ci tę chwilę.
- Nie pozwalam! - Zamknij się i słuchaj.
- Jak myślisz, czemu atakuje Crystal? - Bo jest frajerem.
Ale czemu akurat ją?
Bo widzi, że mnie to wpienia.
To jest twoja chwila.
Nie jego. Nie moja. Twoja.
Zachowuj się adekwatnie do tego.
Dawaj.
Graj swoje, Jace.
No nie!
Hej, nie, nie.
Sędzio! Faul niesportowy!
Zabieraj go stąd!
Cofnij się, pajacu.
Hej!
- Jesteśmy z tobą. - Trzymasz się?
Uwaga. Uwaga.
Mamo. Zajmą się tym.
Phil. Drew. Podnieśmy go. Powoli.
Będzie dobrze.
Powoli.
- Nic mi nie jest. - Weźcie go na ławkę.
- Nie schodzę. - Na ławkę.
Przyniosę mu lód.
Dajcie go tu.
Ostrożnie.
Spójrz na mnie.
- Trenerze, mogę grać. Jest dobrze. - Wyluzuj.
Nie zejdę w trakcie meczu.
Royale, wchodzisz.
Słuchajcie. Nadal musimy wygrać.
Więc reszta ma się skupić i do dzieła.
Dawajcie.
Obrona!
Trzymaj się go!
Royale! Uważaj na zasłonę!
Tak!
Dawajcie!
Tak!
Mój chłopak!
SWAGGER 43 – PRODIGIES 45 MISTRZOSTWA REGIONALNE
Dobra. Zrobią podwójne krycie Nickowi.
O to nam chodzi.
Zagramy Indianę.
Drew, wychodzisz do przodu. Szukasz sobie miejsca.
Nick, podajesz do niego. A Drew rzuca do kosza.
Nie idziemy po remis. Idziemy po zwycięstwo.
Wykonajcie to dobrze, a będziemy mistrzami DMV.
Niezależnie od wyniku, dajcie z siebie wszystko.
Jace, poprowadzisz?
Zróbmy to.
Zwycięstwo na trzy.
- Raz, dwa, trzy! - Zwycięstwo!
Dawajcie!
Dawaj, Ricky! Oczy do góry!
Dawajcie, Swagger!
Dobra, Swagger! Nie odpuszczaj, Royale!
Przebij się.
Drew!
Tutaj!
Tak. Dobra!
Tak jest. Dobra robota, synu.
Tak!
ROYALE HUGHES ZABIERA DRUŻYNĘ NA MISTRZOSTWA KRAJOWE!!
Tak!
- Uwaga. - Już prawie.
Dobra. Trzymasz się?
Wsiadaj.
Przepraszam, Jenna?
Przedstawiam Alonzo Powersa z Gladiator Sneakers.
Witam.
Miło cię poznać.
Masz niesamowitego syna i chciałbym zaoferować pomoc.
Dobrze. Jaką?
Mówiłem Ike'owi, że przyjaźnię się
z jedną z najlepszych ortopedek w regionie.
Mogłaby od razu przyjąć Jace'a.
- Jeśli to poza ubezpieczeniem… - Nie.
To zwykła przysługa. Bez płacenia. Zaufaj mi.
Naprawdę. Załatwiłem jej wielu pacjentów.
Jest mi winna przysługę. Chętnie pomoże.
Serio, mamo, nic mi nie jest.
Dobrze byłoby to sprawdzić.
Byłabym wdzięczna. Dziękuję.
Oczywiście.
- Witajcie. - Dzień dobry.
- Miło was widzieć. - Wzajemnie.
Dobre wieści są takie, że nie ma pęknięć ani złamań.
Mówiłem.
To te dobre wieści.
Złe wieści są takie, że prawie na pewno nadwerężyłeś więzadło.
Musimy zrobić rezonans, żeby to potwierdzić.
Nadwerężenie? To nie brzmi zbyt poważnie.
Mogło być zdecydowanie gorzej. Ale jeśli mam rację,
nie może obciążać nogi przez co najmniej sześć tygodni.
Nie mogę tyle pauzować. Krajowe za trzy tygodnie.
Widywałam sportowców, którzy szybciej z tego wychodzili.
Ale i takich, którym się pogorszyło, bo za szybko wrócili do gry.
Ale może się pani mylić. Mogę dojść do siebie za trzy tygodnie.
- Jace. - Chciałabym się mylić.
Zróbmy rezonans.
- Dziękuję, pani doktor. - Nie ma za co.
Mówili, że możesz mnie słyszeć.
Myślę, że możesz.
Mówiłam, że nie chcę tu być.
To dlatego, że nie chciałam czuć tego, co czuję teraz.
Czyli gniewu.
Jestem na ciebie wściekła.
Bo cię kocham.
Nie chcę znów za tobą tęsknić.
Choć nie przychodziłeś na moje mecze, wyobrażałam sobie, że tam jesteś.
Grałam dla ciebie,
bo zawsze chciałam, żebyś był ze mnie dumny.
A kiedy myślałam, że nie jesteś, nie chciałam mieć z tobą nic wspólnego.
Ale jeśli mnie słyszysz…
Jestem tu.
Twoja dziewczynka tu jest.
Tatusiu?
Pomocy!
Meg, możesz poczekać na zewnątrz?
Trzymasz się?
Tak. Jestem zmęczona.
Jasne.
Za Franka Baileya.
Trenera i ojca.
Niech spoczywa w pokoju.
Żałuję, że nie byłam delikatniejsza…
milsza w tych ostatnich miesiącach.
Robiłaś, co mogłaś.
A kiedy to miało znaczenie, byłaś przy nim.
Swagger jest najlepsze w DMV.
To niepodważalne.
Wiesz, co z Jace'em?
On…
Czeka na wyniki rezonansu.
Skąd to napięcie między wami? Co się dzieje?
Meg.
Rozmowa o meczu to hołd dla mojego ojca.
Jasne.
Jakiś czas temu pokłóciliśmy się z Jace'em.
Nie odbudowaliśmy relacji.
Pokłóciliście się o co?
O to, że nie uważa mnie już za osobę, której mógłby zaufać.
Tak.
Widziałaś kiedyś statystyki z mojego ostatniego meczu w liceum?
Ostatniego meczu?
Tak.
Jestem fanką. Ale nie groupie.
Och, nie.
Ale każdy wie, że Icon zbierał średnio ze 30 punktów na mecz.
Tak, cóż,
w ostatnim meczu trafiłem tylko 10 na 26 w finale mistrzostw stanowych.
I przegraliście.
Tak. Przegraliśmy.
Nie poszedł ci mecz. Każdemu się zdarza.
Nie mnie.
Nie w taki sposób.
Co ty mówisz?
To nie był zwykły nieudany mecz.
A mój ojciec…
wiedział o tym.
Wiedział.
Tamtego dnia rozmawialiśmy ze sobą po raz ostatni.
To nie on nie potrafił dotrzymywać zobowiązań.
To ja.
A potem umarł.
Wiele rzeczy pozostało niewypowiedzianych.
Meg to jedna z właścicielek drużyny.
Wszyscy jej współczujemy.
Przykro mi, Musa.
Ale to wspaniałe, że tak się o siebie troszczycie.
Może dlatego wygraliście.
Tak. Jesteśmy jak rodzina.
Chciałem z tobą porozmawiać, Tamiko.
Chyba wiem, co powiesz.
Wiesz?
Tak.
I ja też cię lubię, Musa.
Bardzo.
Nigdy nie czułam czegoś takiego do nikogo.
Jesteś naprawdę miły i zabawny. I przystojny.
Kiedy jestem z tobą, czuję się szczęśliwa.
Wystraszyłam cię?
Nie.
Czuję dokładnie to samo.
Bardzo mi się podobasz.
Podobałaś mi się od dnia, w którym cię poznałem.
Królowo Tamiko.
Masz jedno zadanie: skupić się na pozytywach.
Właśnie wygrałeś mistrzostwa DMV.
I grasz teraz w liceum.
Tyle cię jeszcze czeka.
I tak, obyś mógł zagrać w krajowych.
Ale jeśli nie zagrasz, to nie koniec świata.
- Dla mnie tak. - Bo kochasz rywalizację.
Ale zakończyłeś sezon ABO
jako gracz numer jeden w DMV.
Niczego już nie musisz udowadniać.
Mój ojciec się o tym nie dowie.
Co?
Mieszka na Florydzie, blisko Daytony.
Skąd to wiesz?
Bo go namierzyłam.
Napisałam do niego, a on mi odpisał.
Zrobiłaś to za moimi plecami.
- To nie do końca tak. - A jak?
Nie powiedzieliśmy ci, mamo, bo nie chodziło o ciebie.
Nie chciał być obecny w waszym życiu. Przez długi czas.
Dziesięć lat.
Przez dziesięć lat gówno dla nas robił.
Czego potrzebujecie od tego człowieka?
Nie wiem.
I chcę się dowiedzieć.
Ja też, mamo.
Chcę dojść do mistrzostw krajowych, żeby widział, jaki jestem wysoki.
I jaki dobry się stałem.
Dlaczego?
Po prostu tego potrzebuję.
To lekarka.
Dobry wieczór, dr Wallace.
Tak. Mogę panią dać na głośnik?
Dobrze, świetnie.
Dobrze, pani doktor.
Cześć, Jace. Jak się miewasz?
Niech pani mi powie.
Mamy wyniki rezonansu.
Potwierdził, że to nadwerężenie więzadła.
Możesz wrócić do gry najwcześniej za sześć tygodni.
Wcześniej nie możesz obciążać nogi.
Przykro mi. Wiem, że nie to chciałeś usłyszeć.
Dziękuję, pani doktor.
Doceniamy to.
LICEUM SEAT PLEASANT
Wyluzuj, Isaac. Dasz radę.
LICEUM CLIFTON
- Złap cholerną piłkę. - Co?
Zostało pięć minut. Koniec strat.
Oszalałeś? Stało się. Ktoś przez ciebie zginie.
Słyszałeś.
NAPISY: MARIA ZAWADZKA-STRĄCZEK