Kolej na Crystal Jarrett.
Dawaj, Crystal!
Dawaj!
Dasz radę!
SZKOŁA PODSTAWOWA SEAT PLEASANT KONKURS TALENTÓW
Śmiało, kochanie.
„Powstanę” dr Mayi Angelou.
- Tak! - Jace, usiądź porządnie.
„Możecie zapisać mnie w historii Gorzkimi, pokrętnymi kłamstwami…”.
Możecie wdeptać mnie w ziemię…
„Możecie wdeptać mnie w ziemię Ale niczym pył, powstanę”.
Świetnie ci idzie.
„Czy moja zadziorność was irytuje? Czemu popadacie w przygnębienie?
Bo chodzę tak, jakby szyby naftowe Pulsowały w moim salonie.
Jak księżyce i jak słońca Mając w sobie pewność fal,
Jak nadzieje, wzbijające się w górę, Jednak powstanę”.
Hibachi!
AUTOBUS SZKOLNY
„Chcecie widzieć mnie złamaną? Spuszczoną głowę i spuszczony wzrok?
Ramiona opadające w dół niczym łzy, Tłumione przez rozpaczliwe krzyki?
Czy moja wyniosłość was obraża? Czy nie przyjmujecie jej tak źle,
Bo śmieję się, jakby żyły złota Przechodziły przez mój ogród.
Możecie zastrzelić mnie słowami, Możecie pociąć mnie oczami,
Możecie zabić nienawiścią,
A jednak, jak powietrze…
Powstanę.
Powstaję,
Powstaję”.
Tak! Dobra robota, Crystal!
Hej, Jace.
Co tam?
Cholera, co tak śmierdzi?
Stary, Phil pierdnął.
Obrzydliwe.
Jeśli chciałeś zachować dystans społeczny, mogłeś powiedzieć.
- Serio. - Nie ściemniaj.
To zapach świeżo upieczonych ciastek.
- Joł. - Joł.
Sam się okłamujesz.
Mama każe mi wracać. To nie mogło zaczekać do jutra?
Nie mogło.
Musicie wiedzieć, że nie jesteście już tylko moimi kumplami z drużyny.
Jesteście moimi braćmi. Kumacie?
- To na pewno. - Jasne.
Nie myślałem, że będę na takim proteście.
Nigdy tego nie zapomnę.
Zawsze uważałem się za jednego z was.
Ale kiedy wracam na przedmieścia, nie muszę być jednym z was.
- Nie, też jesteś naszym bratem. - To prawda.
Joł. Niszczą nas w sieci.
Napisali: „Zawodnicy Swagger DMV
przynoszą hańbę sportom młodzieżowym w całym kraju”.
„Ostatnią rzeczą, jakiej nam trzeba, są zbiry na boisku do koszykówki”.
Na stronie The Undefeated piszą:
„Jesteśmy dumni, że ci młodzi ludzie są na tyle odważni,
- by podjąć ten dialog”. - Hej.
- Jest takich więcej. - Prześlij mi to.
Spoko, stary. Czekaj.
- Mnie też. - Hej. J. Cole właśnie to udostępnił.
- Nie ściemniaj. - Bez jaj. Pokaż.
- To prawda. - Ściemniacie.
Stary, to prawda.
- Nie wierzę. Co? - Co?
- On nie żartuje. - To prawda.
- Tak jest. - Nie wierzę!
Hej, no nie. Patrzcie na to.
- Co, stary? - Do wszystkich królów i królowych…
…wasz ziomek Overtime Larry rozmawia ze Swagger DMV.
Pogadam z moim ziomkiem Jacem Carsonem.
- Powiedz im. - Jace.
Co sobie myślałeś, kiedy ukląkłeś na tamtym meczu?
No.
Oby mama nie dostała zawału.
Hej, Nick Mendez.
Wiemy, że odebrano ci ten piękny, decydujący rzut w ostatniej sekundzie.
Chcesz coś powiedzieć fanom?
Tak, jasne.
Co nas nie zabije, to nas wzmocni.
Tak.
- I o to chodzi. - Elegancko.
Trener mówi,
że jeśli chcemy zakwalifikować się do mistrzostw krajowych,
musimy wygrać wszystkie mecze turnieju Fall Ball.
Więc jeśli przegramy, to koniec?
To koniec.
Ale damy radę.
Jesteśmy silniejsi niż kiedykolwiek.
Skoro przetrwaliśmy ostatni mecz, przetrwamy wszystko.
To tyle. Wszystko jasne.
Koniec z przegranymi.
Wygrywamy wszystko.
„Koniec z przegranymi” na trzy.
Raz, dwa, trzy. Koniec z przegranymi!
MIĘDZY ŚWIATEM A MNĄ
ŻYCIE MIŁOSNE
Tęsknisz za tatą?
No i proszę, wąchasz sobie.
Może powinnaś zostać…
NARZĘDZIA I NAPRAWY INDEPENDENCE
Jeśli chce pan czegoś ponad standardową toaletę,
to ten model ma podwójny strumień, który zapewnia skuteczne mycie.
Dałbym głowę, że się skądś znamy.
Pracuję tu od kilku lat.
A oto tesla pośród toalet.
Wyposażona w czujnik, który automatycznie otwiera i zamyka pokrywę.
Żadne sranie w banie.
- Słucham? - Taki kiepski żart.
Ma pan dziecko w szkole podstawowej Kenilworth?
Moja córka pójdzie do szkoły dopiero za parę lat.
Fantasy Football Draft, knajpa Smitty's, tak? Trafiłem.
Nie, to nie ja.
Widocznie ma pan jedną z tych znajomo wyglądających twarzy.
Zwłaszcza w maseczce.
Cóż, wezmę teslę wśród toalet.
Doskonały wybór. Jest tutaj.
Chwila.
To nie o pana drużynie było głośno w mediach społecznościowych?
Icon, prawda?
- Tak. - W liceum oglądałem twoje mecze.
Byłem na meczu w Fairfax,
kiedy po raz pierwszy wyszedłeś w butach o dwóch różnych kolorach.
Pamiętasz to?
To były różne kolory sznurówek.
Tak czy inaczej tłum oszalał.
Powiem jedno.
To, co spotkało ciebie i drużynę, było niesłuszne.
Każdy mówi o wolności słowa,
do czasu, aż się z tobą nie zgadza.
Tak. To prawda.
Ostatnio sam bawiłem się w trenera.
- Tak? - Tak.
Uczę ośmiolatków piłki nożnej.
Przez większość czasu próbuję zwrócić ich uwagę.
Wierz mi, to się nie zmienia.
Masz jakieś rady, trenerze?
Ktoś mi kiedyś powiedział:
„Wielki trener uczy podopiecznych wygrywać w życiu,
na boisku do koszykówki i poza nim”.
Albo na boisku do piłki nożnej.
Zapamiętam to.
Dobrze, że Icon wrócił.
Możemy zrobić sobie szybkie selfie?
Jestem w pracy. Poza tym dystans społeczny…
Totalnie rozumiem. Przepraszam.
To znaczy…
- W sumie czemu nie? - O rany. Dziękuję.
Trzy, dwa, jeden.
Hej!
RODZINA
MAMY NOWE RODZINNE MASKI!
Hej. Róbcie dalej swoje. Jestem z was dumny…
Tu wasz ziomek Overtime Larry,
robię przerwę od pandemicznego treningu, żeby zapropsować Swagger DMV.
Tak! Postawcie się światu.
Dzieciaki z dziewiątej klasy.
Ledwo wznowiono sezon,
a niektórzy już popełnili błąd i jedli, będąc czarnymi.
Ktoś nasłał na nich gliny.
Parę godzin później uklękli podczas hymnu.
To kontrowersyjny ruch, a w mediach społecznościowych zawrzało.
Ludzie ich wspierają.
Inni chcą ich zniszczyć.
Ale propsy dla ich trenera, Ike'a „Icona” Edwardsa.
Niektórzy z was nie słyszeli o tym bracie.
Licealna legenda z DMV,
facet, który postanowił kształtować młodych ludzi.
SĘDZINA LANE C. VINCENT
Ciężko jest nie tylko chłopakom.
Gapił się albo się do mnie uśmiechał.
Odważne młode kobiety z DMV przemówiły
i doczekały się sprawiedliwości po tym, jak były molestowane przez trenera.
Może coś jest na rzeczy, bo koszykarze i koszykarki w DMV…
- …było najgorsze. - …odnajdują swój głos. Szacunek.
Dawaj. Jak się czujesz?
Witam, trenerze.
- Gotów do pracy? - Tak.
Podoba mi się.
- Widział pan to? - Tak.
Co tam?
Gotowi? Zaczynamy.
Zamknięcie.
Zamknij ich, Ricky. Dawaj! Ruchy. Żwawo.
Dobrze. Ruchy.
Trzymaj się blisko. Tak jest.
Jak ci się to udało?
Miałem zapytać o to samo.
Twoja kolej. Dawaj. Zamknij…
Dobrze. Musisz się ruszać, Rick.
- Ładny rzut. - Lester Davis?
Taa, jasne.
Kazałby wszędzie wyryć swoje nazwisko.
- Fakt. - Trzymaj się go. Dawaj.
Tata Royale'a?
- Dawaj. - Proszę cię.
Zażądałby, żeby Royale prowadził nasz atak.
- Dobrze. - Cóż.
- Wszystko jasne. - Twoja kolej, Rick.
Koszykarski Święty Mikołaj.
To twoja.
- Zabawne. - To szaleństwo.
Kendrick Lamar zaczął mnie śledzić na Insta!
- Nie wierzę. - Ściemniasz.
Kendrick Lamar śledzi mnie na Insta!
Kendrick Lamar!
Kendrick Lamar! Hej.
Bądź skromny, siadaj!
Bądź skromny
Siadaj
Bądź skro…
Od kiedy bawimy się komórkami na treningu?
Nie, trenerze. Miałem go w kieszeni spodenek…
Dobrze się bawicie, co?
- Tak. - Dobrze się bawicie?
- Tak. - To dobrze. Cieszę się.
Bo zabawa się skończyła.
Co zrobiliśmy?
Naprawiam to, co zaraz zrobicie.
Wiara w błyskawiczną sławę to pułapka.
Musicie potraktować to poważnie.
Traktujemy to poważnie.
Tak, trenerze. Nie widział pan naszych „rodzinnych” maseczek?
Na pewno się panu podobają.
Myślicie, że wygramy,
bo macie zestaw maseczek?
Kto jest naszym kolejnym przeciwnikiem?
- Go-Go Hoops. - O tak.
Dawna drużyna Jace'a.
Wierzcie mi, trener Harrison
marzy o tym, żeby ściągnąć nas na Ziemię.
Nie jest też moim największym fanem.
Trenerze, byłem jedynym dobrym zawodnikiem w tej drużynie.
- Nie zatrzyma nas. - Racja.
Jasna sprawa.
Harrison zdobył nowych zawodników.
Ale masz rację.
Nie powstrzymają nas. Wiecie dlaczego?
„Jeśli od środka nie ma wroga,
to wróg z zewnątrz nie może nam zaszkodzić”.
To takie afrykańskie powiedzenie.
Więc pójdziemy na pusty basen,
z dala od tej nowej, lśniącej zabawki.
Z dala od komórek i raperów.
Będziemy biegali. Będziemy ćwiczyli zagrania.
A kiedy ze zmęczenia nie będziecie mogli chodzić,
będziemy tu wracali i trenowali dalej,
aż osiągniemy absolutną perfekcję.
- Trzeba było uważać. - Czemu to robi?
Ty pierwszy, bracie.
Nie ma opcji.
- Co jest, do cholery? Wiedziałaś? - Nie.
Zaszalejemy.
Święty Mikołaj działa mi na nerwy.
Ale to niesamowity gest.
Dwa, trzy, cztery.
Czekaj.
- Co? - Nie wiem.
Władza w ręce ludu.
Może nie zauważyłaś…
…bo zwykle pudłujesz,
ale nie ma tam obręczy.
Może nie zauważyłeś, ale cuchniesz chlorem.
Wypełnili basen w naszym ośrodku, więc wszyscy wskoczyliśmy.
W strojach i w ogóle.
Przysięgam, to była komedia.
Jesteście durni.
Nieważne. Chodź zjeść.
Poprosiłem o zapakowanie kurczaka, żeby nie dotykał frytek.
- Tak jak lubisz. - Dziękuję.
Więc aresztowali twojego trenera?
Tak.
To dobrze.
Mimo że robiłam to przez Zoom,
…zeznawanie było naprawdę przerażające.
Dziwnie było opowiadać to wszystko sędzinie i prawnikom, wiesz?
Jak sobie z tym radzą twoi rodzice?
Nigdy nie widziałam taty tak wściekłego.
A mama boi się spuścić mnie z oczu.
Cieszę się, że im powiedziałam.
Czuję, że mogę na nich liczyć.
Na mnie też.
To już chyba wiem.
Zacznę terapię.
To jest nasza terapia.
Rodzice uważają, że dobrze mi zrobi
rozmowa z kimś, kto mnie nie zna.
Może to coś da.
Rozumiem. Cieszę się.
Tak?
Dostaniecie nowego trenera?
One tak.
One?
Rodzice niektórych koleżanek z drużyny są wściekli, że zeznawałam.
Ale dorosłe zawodniczki piszą mi na Insta, że są ze mnie dumne.
Muszę zacząć od nowa.
Po prostu tyle się dzieje…
Tak sobie myślałam…
Nie chcę, żeby zrobiło się dziwnie.
Z czym?
Z nami.
Hę?
Ilekroć mówimy, że będziemy tylko przyjaciółmi,
coś się dzieje i znów się całujemy.
Może to coś znaczy.
Może to znaczy, że jesteśmy durni.
Za dużo się dzieje.
Nie potrzebuję chłopaka. Potrzebuję przyjaciela.
W sumie myślałem to samo.
Poza tym zgraliśmy się z trenerem.
Cała drużyna się zgrała.
Próbujemy dostać się na mistrzostwa krajowe.
Więc skupiam się teraz na grze.
Rozumiem to.
Teresa.
Jak często nasze dzieci powinny mieć testy?
Dwa szybkie testy w tygodniu.
Kontrola temperatury przed meczami i treningami.
I maseczki poza boiskiem.
- Przepraszam. - Eva.
Drew ma w przyszłym tygodniu kwalifikacje do licealnej drużyny.
Co zrobić, jeśli terminy się nałożą?
Napiszcie mail z wyprzedzeniem.
Oczywiście chcemy, żeby dzieciakom dobrze szło w liceum,
ale turniej Fall Ball pozwoli im zaprezentować swoje umiejętności.
A ponieważ są w dziewiątej klasie…
…trenerzy z uczelni będą oglądali część meczy online.
- Mam pytanie. - Jenna.
Jace nie może mieć kolejnej półrocznej przerwy.
Więc jestem skłonna pozwolić mu grać.
Niełatwo to mówić, więc będę po prostu szczera.
Czemu nie ściągnąłeś ich z boiska,
kiedy tłum ich atakował?
Ci ludzie nie wyglądali na fanów koszykówki.
Wyglądali na wściekły motłoch.
To prawda.
Uznałem, że to ważne, by nasi zawodnicy się nie wycofywali.
Tamta chwila była ważniejsza od meczu.
To było życie.
Dokładnie. Ich życie.
Dla jasności, Jenna, klękanie nie było zaplanowane.
Dzieciaki zrobiły to spontanicznie,
a my chcieliśmy ich wesprzeć.
Zgadzam się, że nie należy dawać się zastraszyć czy przepędzić.
Ale nie należało ich też prowokować.
Protest podczas hymnu na turnieju ku czci żołnierzy?
Oni nie… My nie oprotestowywaliśmy hymnu.
Od niedawna jesteś rodzicem.
Wiesz, że nie ma nic ważniejszego niż ochrona własnego dziecka.
Zrozumiesz, że to się nie zmienia,
kiedy to dziecko staje się nastolatkiem.
Z całym szacunkiem, nie mów mi, co rozumiem.
Dobra. Wiecie co? Uspokójmy się.
Posłuchajcie. Jesteśmy dumni z tego, jak chłopcy stawili czoła przeciwnościom.
Ale jak przekuć tę porażkę w zwycięstwo?
Na tym trzeba się teraz skupić.
- Prawda, trenerze? - Prawda.
Ja akurat się cieszę, że drużyna się zjednoczyła.
- Ja też. - To prawda.
Wszyscy się zgadzamy, że te dzieciaki są niesamowite.
Cóż, dziękujemy.
Będziemy w kontakcie.
- Dobranoc. - Dziękuję.
Jesteś rodzicem od niedawna, więc nic nie wiesz.
Serio, użyła tego argumentu?
Za kogo Jenna Carson się uważa, do cholery?
Za Jennę Carson.
- Tak. - Jakieś dramaty?
Dzień jak co dzień, Phil.
Odrobiłeś lekcje?
Tak.
Chodźmy wybrać rozkładaną kanapę, o której mówiliśmy.
Dobra.
Kocham cię, Czarna Królowo.
Kocham cię.
Dobra.
Muszę o coś zapytać.
Chodzi o Ike'a.
Myślałem, że moje rady nie są dla ciebie dość dobre.
W żadnym wypadku.
Jesteś ojcem chrzestnym koszykówki w tym regionie.
Doceniam te słowa.
Co chcesz wiedzieć?
Niepokoją mnie pewne cechy Ike'a.
Tak? Ja mam ich całą listę.
Mów dalej.
Robi z siebie perfekcyjny wzór do naśladowania.
Ale dlaczego skonfliktował się z przyjacielem z licealnej drużyny
i ze swoim ojcem, który był jego trenerem?
Jego dawny kolega, Lester, wszedł na poziom profesjonalny.
Ike nie. Wszyscy wiemy, o co tu chodzi.
A czemu skonfliktował się z ojcem?
Jakiś ojcowsko-synowski szajs.
Nikt nie wie.
Ktoś musi wiedzieć.
Może Lester?
Czy możesz spróbować coś ustalić?
Mielibyśmy u ciebie dług wdzięczności.
Skoro instynkt macierzyński podpowiada ci, że coś jest nie tak,
czemu go nie posłuchasz?
Bo w tej sytuacji potrzebuję czegoś konkretniejszego.
Jest o nich tak głośno w mediach społecznościowych,
że mój syn jest wpatrzony w trenera jak w obrazek.
Hej.
Dostałam mail od twojego zespołu stepowego.
Piszą, że nie zapisałaś się na nowy sezon.
- Wiem. - Czemu nie?
Bo nie mam ochoty.
Albo próbujesz coś udowodnić.
Niby co udowodnić?
Że jesteś męczennicą.
Tak. To dokładnie to.
Nie musisz porzucać czegoś, co kochasz, bo cię zraniłam.
Przeprosiłam za to, że opuściłam występ i znów przepraszam.
Nie chcę twoich przeprosin.
W porządku.
Ja nie potrzebuję twoich.
Nie przestanę sprzedawać kosmetyków,
choć upokorzyłaś mnie podczas prezentacji.
Muszę to dalej robić.
Chcę, żebyśmy się stąd wyprowadzili.
I muszę udowodnić, że zdołam to zrobić.
Sobie.
Mogłabym sięgnąć po wiele wymówek.
Jestem samotną matką. Ledwo wiążę koniec z końcem.
Moja córka chce dostać się na dobrą uczelnię.
Mój syn chce zawodowo grać w koszykówkę.
Jakikolwiek błąd czy pomyłka pogrzebią przyszłość moich dzieci.
Łatwo mówić, że nie radzę sobie z presją.
A jak sobie radzisz?
Modlę się.
Próbuję patrzeć nieco dalej, poza to, co mam bezpośrednio przed sobą.
Widzieć to, czego nikt inny nie widzi.
I zadbać o to, by moim dzieciom nic nie przeszkodziło rozbłysnąć.
Rozbłysnąć?
To było trochę tandetne, mamo.
Ale…
Może zapiszę się na stepowanie.
Przemyślę to.
Nie musisz tego robić.
Już cię zapisałam.
Dobra. Dziękuję.
To tandetne tylko wtedy, gdy w to nie wierzysz.
O Boże. Przestań.
- O mój Boże. - Tak, zapamiętałam.
Ciasno. Dawajcie. Szybciej.
Zamiana!
- Tutaj. - Dawaj, Belton.
Dawaj.
Nie mogę gadać. Mam trening.
Wyluzuj, stary.
- Tutaj. - Podanie!
Przepraszam. Chcę dołączyć do Swagger.
Dalej! Następny!
- Jesteś Crystal Jarrett. - Tak.
Zeznawałaś przeciwko trenerowi Warrickowi.
To wymagało dużej odwagi.
Nie chcę być znana tylko z tego.
Jestem najlepszą rzucającą obrończynią w DMV.
Moja drużyna licealna tylko trenuje, ale ja chcę grać mecze.
Musicie wygrać wszystkie mecze w sezonie. Mogę pomóc.
Nie myli się.
W żadnej kwestii.
Nie wątpię. Ale nie mam wolnych miejsc.
I wątpię, żeby liga pozwoliła dziewczynie…
- Poradzę sobie z ligą. - Zawrzyjmy układ, trenerze.
Jeśli pokonam pięciu zawodników, wchodzę do drużyny.
- Podanie! - Tutaj.
Mój wynik szybkiego testu.
Dobrze? Ostro.
- Dobra. - Nie wierzę.
Kto pierwszy?
Ogarnę to.
- Dobra, Royale. - Dawaj, Royale.
Chcesz się ośmieszyć?
- Obrona, Royale. - Dawaj.
Co? Nie rozciągnąłem się.
Dawajcie.
Następny?
Dobra, ja wybieram. Drew.
- Tak, idź. - Nie ma opcji.
To szaleństwo.
- Dawaj. Do boju. - Dawaj, Drew.
Dawaj.
Broń, idioto.
- Obrona, Drew. - Nic osobistego.
To było coś osobistego.
Hej, Drew. Stań sobie tutaj.
Po prostu odpocznij.
Wyświadczę ci przysługę i spróbuję nie zrobić ci krzywdy.
Dawaj, wielkoludzie.
Dorwij ją, Phil.
Tak, Phil.
Mój błąd.
Bardzo śmieszne.
Joł.
Hej, moja kolej.
Hej, Nick. Obrona, stary.
Co jest? Mam z tobą grać jak dziewczyna?
- Rzucaj. - Nie da rady.
- Widzieliście? - …trzy.
Ładny rzut.
Dobra. Jeszcze jeden ochotnik.
- Kto teraz? - Nie ma opcji.
- Jace. - Zatrzymaj to.
Na co czekasz?
Odpuść, póki prowadzisz.
Boisz się, że cię pokonam, tak jak to robiłam całe życie?
Cholera!
Dawaj, niezdaro. Twoja piłka.
Dasz radę.
Obrona, stary.
Powodzenia.
Na pewno tego chcesz?
To banał.
Cholera. Znam każdy twój ruch.
Tak. Tak. Tak.
Ten też już widziałem. I ten. I ten.
Hej! To się nie liczy.
- Hej. - Tak to robię!
Hej, to się liczy.
To się nie liczy.
Jest tylko jedna próba przy Królu Boiska. Takie są zasady.
To nie była prawdziwa próba. Oszukałam cię.
Chcesz zagrać jeszcze raz?
- Nie chcesz tego. - Wiesz, że zawsze cię pokonam.
Nie chcesz tego powtarzać.
- Wiesz o tym. - Woda.
Trzy minuty.
- Zniszczyła cię. - Crystal.
- Nic nie poradzisz, Royale. - Zniszczyła cię.
- Żadnego przeklinania. - Dobrze, trenerze.
Po treningu podaj Meg rozmiar koszulki.
Spoko.
Spoko? Tyle masz do powiedzenia? Wiesz, że weszłaś do drużyny?
Gratulacje, trenerze.
ZAMKNIĘTE PRZEZ COVID-19 CZARNY WŁAŚCICIEL – ZAMKNIĘTE
No weź. Wiedziałam, że jestem dobra, ale…
- Zaczyna się. - Serio, możliwe, że jestem legendą.
Legendą, która dostaje dwa rzuty w Królu Boiska.
- Królowej… Boiska. - Nie sądzę.
Ale tak serio.
Miałam wiele dni, kiedy nie chciałam już grać.
Ale fajnie było sobie pograć.
Prawie pozwoliłam, by trener Warrick mi to odebrał.
Wciąż szukam drogi powrotu.
Tak.
A teraz jesteśmy kumplami z drużyny. To szaleństwo.
Nie dam ci taryfy ulgowej.
Proszę cię, niezdaro. To ja ci jej nie dam.
Tak?
Może odtąd powinniśmy nosić maseczki.
Dobry pomysł.
Cześć, mamo.
Cześć, kochanie.
Widziałem, jak odjeżdżał koleś od ABO League. Rozmawiałaś z nim?
Tak. Trener Max. Miał dla mnie pewne informacje.
O czym?
O Ike'u.
Nie powinni się wściekać o to, co stało się na turnieju.
Prawdę mówiąc, uważam, że jestem dzięki temu lepszą osobą.
To wielkie słowa.
Trener kazał mi zostać liderem i zjednoczyć drużynę,
i tak zrobiłem.
Mogło ci się coś stać. Wam wszystkim.
Trener Max przekazał mi informacje, które nie do końca pasują
do człowieka, za jakiego się podaje.
Za jakiego się podaje?
- Trener Max jest hejterem. - Wysłuchaj mnie.
W ostatniej klasie liceum drużyna Ike'a była niepokonana.
Ale w meczu finałowym
pokłócił się ze swoim przyjacielem Lesterem Davisem.
Jego ojciec tak się wściekł,
że nawet nie poszedł na konferencję prasową syna,
który kilka tygodni później ogłosił, że idzie do Georgetown.
No i?
Przegrali mecz, którego nie powinni przegrać.
Ike miał wyniki dużo poniżej swojej średniej. Zaliczył wiele strat.
Druga drużyna podkręciła obronę.
Trener pewnie się zestresował.
Nie tracisz najlepszego przyjaciela i taty-trenera
przez jeden nieudany mecz.
Co sugerujesz?
W tamtym okresie wiele osób
stawiało pieniądze na licealne drużyny. To była wielka rzecz.
Uważam, że Ike chciał przegrać.
Po co miałby to robić?
Dla pieniędzy.
Pieniądze zamiast mistrzostwa stanowego?
Mamo, słyszysz, co mówisz?
Ike… Nigdy by tego nie zrobił.
- Zapytam go. - Nie zapytasz.
- Zawsze to robisz. - Co?
Nie znosiłaś trenera lekkoatletyki. Był za mało inteligentny.
Potem nienawidziłaś trenera Harrisona, bo uważałaś, że jest staroświecki.
Teraz hejtujesz Ike'a,
bo miał jeden nieudany mecz pod koniec liceum?
To nie są moi ojcowie.
Nie chodzi o twojego ojca. Chodzi o ciebie.
Zawsze chodzi o mojego ojca.
Nawet tego nie widzisz.
Muszę iść po coś do sklepu.
NIEUDANY MECZ „ICONA”
ISAAC EDWARDS BUDZI WIELE SKOJARZEŃ.
EDWARDS BYŁ MŁODYM TALENTEM IDĄCYM PO SŁAWĘ.
W 2007 WYWALCZYŁ Z DRUŻYNĄ MISTRZOSTWO STANOWE.
MÓGŁ PONOWNIE ZDOBYĆ MISTRZOSTWO W 2009,
ALE NIE WYKORZYSTAŁ SZANSY.
DYSTANS SPOŁECZNY
Hej!
Dawaj, Drew!
Okej.
Pokaż im, Jace!
Czekajcie.
Hej, co to za buty?
- No nie! - To nie zadziała.
To staroć, który ma nam przynosić szczęście.
Klasyka Icona.
Ekstra sprawa.
Dobra. Słuchajcie.
Macie tam wyjść skupieni.
Są tam członkowie naszych rodzin. Masa ludzi ogląda online.
Czy wam się podoba, czy nie, opowiedzieliście się w pewnej sprawie.
Ludzie będą was za to nienawidzić. I będą was za to kochać.
Będą chcieli, żebyście zawalczyli o wiele spraw.
Ale członkowie drużyny walczą przede wszystkim o siebie.
Dajcie z siebie wszystko.
Jestem bardzo dumny…
że mogę być waszym trenerem.
Chociaż nie umiecie tańczyć.
Załatwmy ich!
DMV TURNIEJ FALL BALL
Powodzenia, trenerze.
Tobie też, Ike.
Gdybyś chciał mi podkraść kolejnych zawodników, daj znać.
Joł, Earl!
- Co u ciebie? Jak tam? - Spoko.
Jak długo grasz u Harrisona?
Ze dwa tygodnie.
Podobno wycięliście mnie na rzecz Royale'a i Crystal.
Poważnie?
Wiesz, że nie mieliśmy z tym nic wspólnego.
- Daj spokój. - Po prostu cieszę się, że cię widzę.
Nie ciesz się za bardzo. Skopię wam tyłki.
Dobra. Tak sobie mów.
Raz, dwa, trzy! Rodzina!
Dobra.
Załatwcie ich! Dobrze! Ręce w górę!
- Jest! - Wycofanie.
Tak jest!
Hej, dawaj.
Zamknąć środek!
Cały dzień!
Phil! Twoja!
Rzucaj!
Dawajcie!
Dawajcie. Rozmawiajcie ze sobą.
Wykończ to. Dawaj!
Tak jest!
Wycofanie!
Odciąć go! Żadnych podań!
Dobrze! Żadnych podań!
Nie twierdzę, że beze mnie byłbyś nikim.
Ale powiem ci jedno.
Jeśli spróbujesz odejść z tej drużyny, mocno pożałujesz.
Dobre krycie! Żadnego ruchu!
- Nic! Tak jest. - Przerwa!
- Do mnie! - Chodźcie.
W porządku. Dobra robota.
Dobra robota, Phil.
Wiesz, co myślę?
Myślę, że Harrison jest gotów przegrać, byle nie pokonał go Jace.
Myślisz, że jest tak małostkowy?
O tak.
Pozwolić mu ukręcić na siebie bicz?
Też potrafię być małostkowy.
To na pewno.
Dobra. Słuchajcie.
Pomożemy Jace'owi wykroić sobie miejsce
- i zniszczyć dawną drużynę. - Dobra.
Pasuje wam to?
- Tak! Tak jest. - Jasne!
- Zróbmy to! - Do roboty!
Proszę to rozrysować.
Dobra. Crystal, wchodzisz.
Podwójne, nawet potrójne zasłony, jeśli będzie trzeba.
Podawajcie do niego. Robimy z niego mambę.
Do dzieła!
Swagger na trzy!
- Raz, dwa, trzy… - Swagger!
Zejdź mi z drogi, stary.
Co tam masz?
- Tak! - Dawajcie!
- Właśnie tak! - To było świetne.
Hej! Mówicie po angielsku?
Jace Carson ma być kryty!
Hej! Kto teraz żałuje?
Phil. Hej, Phil!
Podanie!
Dawaj, Phillie!
Mój błąd.
Dawajcie! O to chodzi!
Dawajcie!
Dalej!
O tak!
Widzimy się, co?
- Nadal jesteśmy rodziną. - Spokojnie, stary.
- Niesamowite. - Prawda?
Zaraz wracam.
Dobra. Do zobaczenia.
Hej, przepraszam.
Zajmuje się pan sprzętem z ramienia Shoot-A-Way, prawda?
Nie widziałam pana dotąd na naszych meczach.
Jesteśmy zachwyceni nową zabawką, ale maszyny do zbiórek są drogie.
Skąd ta nagła darowizna?
To nie mnie należą się podziękowania.
Gratuluję wygranej.
Serio? Ty?
Co ja?
Wiesz może, dlaczego gość z Shoot-A-Way nosi limitowane Gladiatory?
Ma dobry gust.
Ile one kosztują?
Nie wiem, co musiałeś zrobić, żeby naprawili ten basen.
Dobra. Niech to zostanie między nami, okej?
Czemu?
To, co stało się w knajpie, kiedy wasze dzieciaki postawiły się…
Chciałem okazać im szacunek. Okej?
Możliwe, że ogarnąłem trochę kasy i butów,
i załatwiłem wam maszynę.
Swoją drogą, dobrze działa?
Nie najgorzej. Ike nie był za to zachwycony wodą na basenie.
Nie będę ściemniał, to było ciężej załatwić.
Twoi szefowie wiedzą o szacunku, który okazujesz Swagger?
Moi szefowie wiedzą tyle,
że to Dominion Ballers a nie Swagger są naszą drużyną w DMV.
Ale z pewnością postąpisz właściwie.
Jestem realistą.
To pozwoliło mi dotrzeć na szczyt.
Jeśli tam pozostanę, mogę czasem zrobić coś dobrego.
Jesteśmy twoim numerkiem na boku?
Muszę tam pozostać.
Panie Marksby.
Co to za niespodziewana wizyta? Nie tak się umawialiśmy.
Nie wiem, co naopowiadaliście o mnie mojemu chłopakowi.
Chwila.
Nie chcę się kłócić. Ale muszę coś powiedzieć. Dobrze?
Wiesz, kiedy…
Kiedy w zeszłym roku tyle się wydarzyło,
pandemia, George Floyd, cała reszta…
Dużo o tobie myślałem.
Bolało mnie, że nie mogę zadzwonić do ciebie i ci poradzić.
Bolało mnie, że choć próbuję cię chronić,
ty się mnie boisz.
Posyłałeś mnie do szkoły posiniaczonego i kulejącego.
Nie jeden raz.
Co mam czuć?
Tak, ja…
Jestem w programie Ochrony Rodziny, do którego zapisała mnie żona Ike'a.
Uczę się strategii rodzicielskich.
Niedługo udowodnię, że jestem gotów, żebyś wrócił i ze mną zamieszkał.
Dobra, Marksby.
To twój trener.
Ale ja jestem twoim ojcem.
W porządku?
Tak.
Wracajmy do domu.
Nie zapytasz, jak mi poszedł mecz?
Jak ci poszedł mecz?
Nie oglądałaś?
Nie.
Dobrze grałem.
Szkoda, że nie oglądałaś.
Szkoda, że osoby, które mogły oglądać,
nie są doceniane i są oskarżane o to, że szkodzą synowi.
Uważam, że nie masz racji co do trenera.
Sam go zapytam.
Podwieziesz mnie?
Co tam, trenerze?
Jace, co się dzieje? Co tu robisz?
Chciałem porozmawiać.
Dobra, wyjdźmy.
Co się dzieje?
Chciałem zapytać o tamten mecz o mistrzostwo stanowe.
Na koniec liceum.
Co z nim?
To wtedy skonfliktował się pan z ojcem?
Co?
Zastanawiałem się, o co poszło.
To sprawa osobista.
Skłócił się pan z Lesterem po tym samym meczu, tak?
Do czego zmierzasz?
Moja mama mówiła,
że ludzie obstawiali mecze drużyn licealnych.
- Twoja mama? - Tak.
Trenerze, te nietrafione rzuty,
te wszystkie straty…
Czy oni mieli jakąś strategię obrony, na którą nie był pan gotów?
Bał się pan?
Czy celowo pan nie trafiał?
- Co mam ci powiedzieć? - Co ma mi pan powiedzieć?
Prawdę.
To skomplikowane.
Co w tym skomplikowanego?
Ma pan powiedzieć: „Nie, Jace. Nie zrobiłem tego celowo.
A teraz się wynoś”.
- Nie wszystko jest czarno-białe. - To jest czarno-białe.
Osoba dwudziestoczterogodzinna. Ktoś, na kogo można liczyć całą dobę.
Pamięta pan? Czy to wszystko była ściema?
Jasne że nie.
Jak można twierdzić, że kocha się grę i celowo przegrać w stanowych?
Mama miała rację.
Pana drużyna musiała walczyć z drugą drużyną
i z jednym ze swoich.
Wracaj do domu.
To afrykańskie przysłowie:
„Jeśli wróg nie może nam zaszkodzić od środka…”.
Ojciec pana tego nauczył?
Tak.
To pan jest tym wrogiem od środka.
Co?
Nie dziwię się, że nie chciał pana znać.
Mój ojciec zmarł, mając mnie za skończonego gnoja.
Sądzisz, że obchodzi mnie, co ty o mnie myślisz? Serio?
A teraz wynoś się.
To koniec.
NAPISY: MARIA ZAWADZKA-STRĄCZEK