Er is absoluut een look die momenteel erg de trend is…
…en die zie je elke keer als je Snapchat of Instagram opent.
Het Coca-Cola-lichaam. -Gitaarvormig.
Men ziet de zandloper als het Instagram-figuur.
Ik vind het meer de vorm van een lepel.
En dat lichaam wordt vaak gecombineerd met een bepaald type gezicht.
Grote lippen, de vossenogen.
Een slank neusje.
Zoals Kylie Jenner, denk ik, en een dergelijke groep.
Ik vind die Instagram-look absoluut niet echt.
Hangt ervan af wat je met echt bedoelt.
Ja, een deel van die gezichten is wellicht aangepast…
…met vooraf ingestelde filters of met apps zoals Facetune…
…waarmee je details kunt verbeteren.
Resizen, effen maken, de structuur van je gezicht wijzigen.
Er zijn allerlei kleine verbeteringen die we op onszelf hebben kunnen zien.
En steeds meer mensen die de middelen hebben om het na te jagen…
…beginnen dat gezicht in het echte leven aan te nemen.
Het aantal cosmetische ingrepen is bijna verdubbeld in dit decennium.
Ze zijn veiliger, goedkoper, en verfijnder geworden.
En de patiënten die ze ondergaan, zijn jonger en diverser geworden.
We stevenen af op een toekomst waarin ons uiterlijk wezenlijk veranderlijk is.
Dus is dat iets slechts?
En verandert plastische chirurgie de manier waarop we onszelf zien?
U zult een nieuw mens zijn als uw herstelproces erop zit.
EEN NETFLIX ORIGINAL-DOCUMENTAIRESERIE
Een bron van jeugd uit een relatief pijnloos spuitje.
Maar er is geen garantie dat alles in glimlachen zal eindigen.
Een beetje pijn moeten ze wel verwachten.
Het is een kwestie van er zo lang mogelijk zo goed mogelijk uitzien.
Het maakt niet uit hoe ik me voel. M'n gezicht verandert niet.
Wat we doen om er goed uit te zien, bestaat op een spectrum.
Aan één kant heb je dingen als douchen, make-up dragen, je haar verven.
Dat werd al lang als goed beschouwd. Je aangeboren schoonheid verhogen.
Wie de taal van schoonheid bekijkt, ziet meteen dat het om moralen gaat.
Het druipt van de moraal.
'Je verdient het. Je bent het waard.
Verwaarloos jezelf niet. Je had je niet moeten verwaarlozen.'
Altijd als er schaamte, blaam, lof, beloning in het spel is…
…is er een morele claim gaande.
Aan de andere kant van het spectrum…
…zijn dingen riskanter, pijnlijker, en permanenter.
Daar hebben mensen ook morele oordelen over.
Neem The Swan, een realityshow uit 2004 die in Amerika opzien baarde.
De show wist dat hij grenzen opzocht en noemde zichzelf…
De ongewoonste wedstrijd die ooit is bedacht.
Een team van chirurgen…
…en een cosmetisch tandarts, therapeut, trainer en lifecoach…
…vormden vrouwen die zichzelf als lelijk eendje zagen om te zwanen…
…en zette ze toen tegen elkaar op in een schoonheidswedstrijd.
Kijkers vonden het geweldig. Miljoenen keken elke week weer.
Maar recensenten reageerden met vrijwel algehele afschuw.
Ze noemden het akelig, belachelijk, kwetsend en weerzinwekkend.
Het haalde zelfs CNN's primetime.
Je maakt ze niet lelijk. Je maakt ze niet eens middelmatig.
Je kleedt ze mooi aan en geeft ze borsten.
Helaas reageerden sommige mensen negatief op de show.
Cindy was een deelneemster aan het eerste seizoen.
Ik begin bovenaan.
Goed, ik kreeg een wenkbrauwlift.
Ik kreeg wangimplantaten. Ze haalden wat vet onder m'n ogen weg.
Er is wat wangvet verwijderd…
…m'n kin is verkleind en ik heb een minifacelift gehad.
Borstvergroting. Toen nog een buikwandcorrectie.
En lichte liposuctie aan de binnenkant van m'n dijen.
Ik begon meer over plastische chirurgie na te denken na m'n tweede kind.
M'n lichaam had zo'n grote fysieke verandering doorgemaakt.
Toen ik stopte met borstvoeding, waren m'n borsten gewoon echt misvormd.
Hoeveel ik ook trainde, hoeveel crunches of sit-ups ik ook deed…
…ik kwam niet van m'n babybuikje af.
Maar ze waren een jong gezin en konden het geld voor een ingreep niet missen.
Dus toen ik op de radio hoorde dat The Swan mensen zocht…
…wist ik dat ik het op z'n minst moest proberen.
En ze heeft geen spijt. -Ik ben erg blij met de resultaten.
Ik was verbluft. Ik had een kleine taille. Ik had nooit een taille gehad.
Prachtige neus. Ik was die dag heel blij. Het is best wel cool.
Na het eerste seizoen…
…schreven een half miljoen vrouwen zich in voor het tweede.
Meer mensen dan er in heel IJsland wonen…
…waren bereid op tv te komen voor plastische chirurgie.
In de vroege jaren 2000 was ons idee van extreem aan het veranderen.
Maar dit hele spectrum was eigenlijk al bijna 100 jaar aan het verschuiven.
De Eerste Wereldoorlog was een nieuwe ervaring voor de mensheid.
Moderne wapens, tanks, machinegeweren, en gifgas doodden miljoenen mensen…
…legden steden in puin…
…en lieten een generatie van gewonde soldaten achter.
Veel van hen hadden een mismaakt gezicht door granaatscherven en kogels.
Chirurgen hadden nog nooit zulke wonden gezien.
Om ze te genezen, moesten ze dus creatief zijn.
Ze maakten neuzen van kraakbeen uit ribben…
…gaven verbrijzelde kaken vorm met stukjes bot…
…en vulden uitgeholde wangen met vet en weefsel van de patiënt zelf.
Chirurgen werkten jarenlang aan dezelfde patiënten…
…en trachtten ze weer op zichzelf te laten lijken.
Als dat niet lukte met vlees alleen…
…huurden ze kunstenaars in om prothetische maskers te maken.
Hun werk ging niet alleen om functie.
Het ging om vorm.
Een van die chirurgen uit WO I…
…wordt nu beschouwd als de stichter van esthetische chirurgie.
Zoals Joseph schreef:
'Iemand die simpelweg een normaal voorkomen wil…
…die onopvallend wenst te zijn…
…moet niet lijden onder de last van ijdelheid.'
Hij behandelde de gewonden niet alleen.
Joseph was Joods en veel van z'n patiënten ook.
Ze wilden dat hij de kenmerken van hun etniciteit wiste…
…zodat ze onopvallend konden zijn in een jegens hen vijandige samenleving.
Hij hielp plastische chirurgie op het spectrum te plaatsen…
…als iets dat je om esthetische redenen kon doen.
In het midden van de jaren 1920 ging half Amerika wekelijks naar de film…
…en veel aankomende sterren gingen onder het mes voor het witte doek…
…omdat hun gezicht hun handelsmiddel was.
Het was alom bekend dat komiek Fanny Brice een nieuwe neus had…
…en dat de oren van hunk Rudolph Valentino een nieuwe vorm hadden.
In 1924 kwam een krant zelfs met de eerste plastische chirurgie-wedstrijd.
Een zoektocht naar het lelijkste meisje in New York…
…zodat ze van haar pech een fortuin konden maken.
Ene Jacqueline Naagel won, en het werkte.
Ze kreeg een filmcontract en trok naar Californië.
En in de decennia sindsdien…
…is plastische chirurgie goedkoper, veiliger en toegankelijker geworden.
Er zijn meer aanbieders. Er zijn meer soorten aanbieders.
Verschillende prijzen.
Het is zoals andere diensten geworden. Er is een heel scala.
Wat is het verschil tussen routine en extreem?
Gaat het om de tijd die het kost?
Of om of je het thuis kunt doen of dat een expert het voor je moet doen?
Of om hoe riskant en pijnlijk het is?
We bedoelen vaak alleen wat we zelf doen of zouden willen doen.
Is een push-upbeha extreem?
Of een beugel, of haar weg laten laseren?
Een moedervlek verwijderen? Je vet weg vriezen? Fillers? Botox?
Nog niet zo lang geleden zag men botox als iets geks dat maffe celebrity's deden.
Dat ze gif in hun gezicht spoten.
Het is enorm veranderd.
Ik denk dat er veel stigma was voor mijn tijd als plastisch chirurg.
Maar over het algemeen zie ik nu dat er minder schuldgevoel…
…en geheimhouding is.
Voor m'n kinderen had ik een goed figuur. Toen ik in de 20 was.
Ik heb de dokter m'n voorbeeldfoto laten zien.
Dat was ik zelf, toen ik jonger was.
Ik begon veranderingen te zien.
M'n oogleden leken wat zwaarder, wat vermoeider…
…en zo voelde ik me niet. Ik was niet moe.
Ik voelde me prima, maar ik zag er moe uit en dat stoorde me.
Ik had gynaecomastie als kind.
Toen ik ouder werd, heb ik een dubbele mastectomie gehad.
Daarbij wordt borstweefsel en vetweefsel verwijderd.
Ik geloof dat alles makkelijker gaat in het leven als je er goed uitziet.
Ik merkte altijd vrouwen op die langsliepen…
…en dan dacht ik altijd: die vrouw is zo mooi.
Altijd vrouwen met grote borsten.
Het spectrum is voor iedereen anders.
Het hangt af van wie je bent en uit welke cultuur je komt.
Er zijn plekken waar het routine is, een overgangsrite.
Zoals in Zuid-Korea, waar 33 procent van de twintigers het heeft gehad.
Ze hebben een speciale naam voor operaties om je baankansen te verbeteren.
WERKGELEGENHEIDSCHIRURGIE
Of in Brazilië.
Er is een verhaal over het recht op schoonheid…
…en dat de dienstmeid daar net zoveel recht op moet hebben als haar bazin.
Dat is deels te danken aan deze man, Ivo Pitanguy…
…een wereldberoemde chirurg voor rijkelui en beroemdheden.
Lucratief werk. Hij heeft een privé-eiland gekocht.
Maar hij hielp berooide mensen ook, voor niets…
…wat hem de bijnaam 'de paus van plastische chirurgie'…
…en de status van nationale held opleverde.
Hier zie je hem bij het carnaval van 1999…
…omringd door een zee van dansers…
…op z'n hoogstpersoonlijke uitvoerige praalwagen.
Pitanguy was een pionier.
Hij deed z'n buikwandcorrecties zo dat het litteken onder de bikinilijn zat…
…was voorstander van minder invasieve minifacelifts…
…en ontwikkelde de Braziliaanse billift.
Bij die ingreep, de BBL, zuigen ze vet uit een ander deel van je lichaam…
…meestal de dij of de buik, en injecteren ze het in je billen.
In de jaren 80 publiceerde de Braziliaanse Playboy een coverstory…
…die billen een nationale passie noemde.
En decennia eerder…
…had de Braziliaanse deelneemster aan Miss Universe 1954, Martha Rocha…
…meer rondingen dan de gemiddelde vrouw op dat podium.
Miss Brasil is een schitterende stapper terwijl we de finale naderen.
Ze verloor.
En het is Miss USA.
Omdat de jury haar heupen te breed vond.
Ik weet nog dat witte vrouwen geen dikke kont wilden.
Ik herinner me dat als deel van de geschiedenis.
Het zat in Sir Mix-a-Lots beruchte lied.
ik hou van dikke konten en ik kan niet liegen
Het stukje aan het begin drukt dat perfect uit.
O, mijn god. Becky, kijk naar haar kont.
Wat echt hielp om dat mainstream te maken, was Kim Kardashian.
En de rest van haar zussen, die een voor een haar voorbeeld volgden.
En de BBL werd verreweg de snelst groeiende ingreep.
Brazilië's passie voor dikke billen is universeel geworden.
Maar als je Playboy voor de artikelen las, had je een veel somberder verhaal gezien.
Een socioloog claimde dat het weelderige schoonheidsideaal…
…terug te voeren was tot Afrikaanse slavinnen…
…die de kinderen van hun witte slavenhouders baarden…
…wat resulteerde in eugenetische experimenten…
…om 'Afrikanoïde overdrijvingen' te vermijden.
Met andere woorden, de billen van een zwarte vrouw…
…op een lichaam dat er verder wit uitzag.
De obsessie met dikke billen is absoluut toe-eigening…
…en het zorgt ervoor dat zwarte vrouwen die niet dat lichaamstype hebben…
…nu worden gezien als minder zwart…
…of als minder aantrekkelijk als zwarte vrouw.
Duim voor me.
Soms zag ik m'n vriend door social media scrollen…
…en het type meiden van wie hij de foto's likete…
…leek niet op mij qua uiterlijk of op mij qua lichaamstype.
En ik dacht gewoon: op deze manier kan ik het voor elkaar krijgen.
Waarom zou ik iets dat me niet bevalt niet rechtzetten?
M'n operatie zit er net op.
Een beetje pijn, dat is waar. Zonder pijn… Weet je, wat is schoonheid?
Wat is schoonheid zonder pijn?
En dan is er het Instagram-gezicht…
…dat eigenlijk een mengelmoes is van kenmerken van allerlei etniciteiten.
Die schuine vossenogen en die grote, volle lippen…
…zijn eeuwenlang bespot in racistische karikaturen…
…en mensen betalen er nu voor.
Ze laten hun slapen naar achteren trekken met oplosbare draden…
…en hun lippen voller maken met een paar spuitjes filler.
Nu meer mensen in staat zijn om een lichaamstype na te jagen…
…dat zwaar beïnvloed is door technologie, social media en entertainment…
…wordt de verwachting over hoe je eruit zou moeten zien…
…omdat we weten hoe je eruit kunt zien op basis van alle mogelijkheden…
…steeds kleiner en kleiner.
Dat kader wordt steeds nauwer.
Wat normaal is, wordt beperkter en convergeert.
Dat hebben we nog niet eerder gehad.
Lichaamsbeharing, bijvoorbeeld.
Als je een tijdje teruggaat in het westen, merk je dat het meer een sociale norm is.
Sommige mensen verwijderden het haar, sommige niet.
De iconische schoonheid Sophia Loren deed het vaak niet.
Maar toen werd haarloos zijn de standaard.
We hebben een haarloos lichaam wereldwijd genormaliseerd.
We vergeten dat het verfraaiing is, een kunstgreep.
Het is een feedbackloop.
We maken keuzes om ons naar het schoonheidsideaal te voegen…
…en dat bekrachtigt het…
…waardoor het doel van perfectie nog verder buiten bereik schuift.
Als kind was ik nogal geobsedeerd door de Victoria's Secret Angels.
Zo van: wauw, moet je hen zien.
Ze waren heel indrukwekkend en ik wilde er ook zo uitzien.
Ik worstel wel met het idee van: als Victoria's Secret niet had bestaan…
…en ik die modeshows nooit had gezien, had ik dan nog zo'n obsessie met borsten?
Wilde ik dan een borstvergroting?
Ons schoonheidsideaal wordt nu gevormd door plastische chirurgie…
…wat het moeilijker te bereiken maakt zonder ingrepen.
Dingen die ooit extreem waren, zijn routine geworden.
En op een gegeven moment gaan dingen die routine zijn als een vereiste voelen.
Het is net als andere dingen. Als iedereen z'n haar verft…
…en jij gewoon grijs haar hebt, ben je dan een uitzondering?
Vrijwel iedereen vindt dat je haar verven minder extreem is dan chirurgie.
Vooral iets als de BBL.
Het risico bestaat dat vet verkeerd wordt geïnjecteerd…
…en in je bloedbaan komt, waar het kan klonteren…
…en slagaderen in hersenen of longen kan blokkeren…
…wat leidt tot infecties, beroertes, of de dood.
Er is iets vreemds gaande.
In de zin dat we van praktijken die uiterst schadelijk en riskant zijn…
…toch denken dat ze bevorderlijk voor ons zijn.
Het is beperkend, maar het geeft ons ook wat vreugde.
Wetenschappers proberen de voordelen van ingrepen te meten…
…en de resultaten zijn gemengd.
Maar uit een verzameling van de beste onderzoeken…
…bleek dat het de kwaliteit van leven gemiddeld lijkt te verbeteren.
Maar hoeveel, dat hangt van de ingreep af.
Plastische chirurgie geeft sommige mensen de kans op een makkelijker bestaan.
Voor sommige mensen is het een manier om hun genderidentiteit te bekrachtigen.
M'n voorhoofd is bijgeschaafd, m'n wenkbrauwen gelift.
Ik heb m'n neus en m'n kin laten doen.
De ingrepen helpen je te vervrouwelijken en de vrouw te worden die je wilt zijn…
…maar 't is zoveel meer.
Hoe meer ik kan doorgaan voor een cisgender vrouw…
…hoe veiliger ik op straat ben of gewoon normaal kan leven.
We moeten stoppen met het beschouwen van eigenwaarde en eigenliefde…
…en zelfvertrouwen als willekeurige idealen.
Ik zeg vaak dat het niet m'n vak is om mensen er beter uit te laten zien.
Het is m'n vak om te zorgen dat ze zich beter voelen.
Ik ben meer bereid om me open op te stellen en mensen te ontmoeten.
Ik heb meer vrienden gemaakt, denk ik.
Dat komt doordat ik me gewoon beter voel over mezelf.
Ik voel me sterker.
Het is echt bevrijdend, omdat ik weet…
…dat het elke dag alleen maar beter wordt…
…en ik gewoon duizend keer zelfverzekerder dan ooit ga worden.
Het heeft me zelfverzekerder gemaakt in alle aspecten van m'n leven.
Op individueel vlak denk ik dat het kan onderdrukken of empoweren.
Collectief, als iets dat we over het algemeen een goed idee vinden…
Idealiter wil je een wereld waarin we niet in ons lijf hoeven te snijden…
…om ons beste zelf te zijn.
Wat m'n dochter betreft…
Ik vond het zelfs lastig om te vertellen wat ik vandaag ging doen.
Omdat ik niet wist hoe ik het moest uitleggen…
…zonder te zeggen: 'M'n borsten zijn nep. Ik heb een borstvergroting gehad.'
Hoe leg ik dat aan haar uit?
En ik wil niet…
…de kiem planten dat je alleen met grote borsten mooi bent…
…want dan krijgt ze de gedachte in haar hoofd…
…dat ze het moet veranderen als ze later niet zulke grote borsten heeft als mama.
Als we nou posters van oude borsten, hangende borsten, borstvoedende borsten…
…in alle bushokjes zouden hangen…
…was het snel gedaan met het idee dat normale borsten…
…volledig pronte, ronde dingen zijn.
Er moet minder worden gesproken…
…over het goede en het slechte van plastische chirurgie zelf…
…en meer over wat het betekent om iemand in een gemarginaliseerd lichaam te zijn…
…en waarom begeerlijkheid überhaupt zo belangrijk is voor die ervaring.