ทุกวัน ทั่วโลก
คนหลายล้านคนมีปัญหาอยู่กับคำถามเดิม
ต้องใส่เครื่องหมายอัศเจรีย์ หรือไม่ต้องใส่เครื่องหมายอัศเจรีย์
เครื่องหมายอัศเจรีย์เป็นมิตรครับ
แต่มันก็อาจจะเป็นมิตรมากเกินไปได้ด้วย
มันทำให้รู้ว่าคุณตื่นเต้น
แต่ก็อาจทำให้ดูเหมือนคุณกำลังตะโกนอยู่
ในอีเมลเรื่องงาน มันทำให้น้ำเสียงเป็นกันเองขึ้น
แต่ก็อาจทำให้คุณดูจริงจังน้อยลงเหมือนกัน
และถ้าคุณไม่ใช้เครื่องหมายอัศเจรีย์
บางครั้งอาจเสี่ยงต่อการดูใจร้าย
คุณเขียนว่า "ไมร่ามีลูกแล้ว"
แต่คุณไม่ใส่เครื่องหมายอัศเจรีย์
อีเลนเคยโดนทิ้งเพราะเรื่องนี้
ฉันจะใส่เครื่องหมายอัศเจรีย์ ท้ายทุกประโยคพวกนี้เลย
ท้ายประโยคนี้ และท้ายประโยคนั้น
คุณใส่ในท้ายประโยคนี้ด้วยก็ได้ "ผมไปละ!"
วิธีที่คนมองมันในส่วนของอาชีพการงาน อาจแตกต่างกันมากขึ้นอยู่กับเพศ
เมื่อส่งโดยเพื่อนร่วมงานหญิง
ผู้ตอบที่เป็นผู้ชายเกือบครึ่งพบว่า
การใช้เครื่องหมายอัศเจรีย์ในอีเมลฉบับนี้ มีความเป็นมืออาชีพมาก
แต่เมื่ออีเมลฉบับเดียวกันถูกส่งโดยผู้ชาย
ตัวเลขนั้นลดลงอย่างมาก
มนุษย์คือนักสื่อสารและนักบุกเบิก
เราส่งคนไปดวงจันทร์มาแล้ว
แต่เรากลับมีวิธีจบประโยคแค่สามวิธี
เครื่องหมายอัศเจรีย์มีอยู่ทุกที่ ในวัฒนธรรมสมัยนิยม
ถึงแม้จะไม่ชัดเจนนักว่ามันหมายถึงอะไร
ทำไมเครื่องหมายอัศเจรีย์ถึงได้ชวนงงนัก
แล้วมีอะไรดีกว่านี้หรือเปล่า
(ภาพยนตร์สารคดีชุดของ NETFLIX)
มันคือนก! มันคือเครื่องบิน!!
- อย่าทำเพื่อผม ทำเพื่อนสพ. - ไปซะ สเวนกาลี!
ผู้คนอยู่ไหนกัน!
ผมเจ๋งสุด!
นี่คือรายการเจ็ปพาร์ดี!
ทำให้อเมริกายิ่งใหญ่ต่อไป เครื่องหมายอัศเจรีย์!
พวกเขาส่งข้อความหากัน
พวกเขาไม่ต้องสะกดเป็น ไม่ต้องรู้ไวยากรณ์
คุณเท่านั้นที่ป้องกันไฟป่าได้!
มันคือเครื่องหมายอัศเจรีย์!
มันคือเส้นหนึ่งเส้นที่มีจุดอยู่ข้างใต้
(ไขประเด็น !)
ใครจะช่วยให้เราเข้าใจ การใช้เครื่องหมายอัศเจรีย์
ได้ดีไปกว่าเจ้าพ่อแห่งเครื่องหมายวรรคตอน
"บรรณาธิการต้นฉบับ"
แล้วจะมีวิธีไหนที่จะได้ความจริงที่เที่ยงแท้
มากไปว่าการไปที่การประชุมบรรณาธิการต้นฉบับ ช่วงพักดื่มได้อีก
เฮ้! ทีมคุณชนะการแข่งขัน วิเศษสุดๆ เลย!
คุณพระช่วย!
โอ้แม่เช็ด!
หรือ... ฉันท้อง! หรือ... ฉันหย่าแล้ว!
ไม่ตรงกับฉันเลยสักอย่าง ตายจริง
คุณใช้เครื่องหมายอัศเจรีย์ ในอาชีพคุณได้แค่ครั้งเดียว ใช้ให้ดีนะคะ
ที่โรงเรียนบรรณาธิการ พวกเขาบอกให้ใช้มันให้น้อยเข้าไว้
แต่ฉันไม่เชื่อค่ะ...
เพราะฉันคิดว่ามันเจ๋งดีออก
ถ้าคุณใช้เครื่องหมายอัศเจรีย์เยอะๆ
คุณจะดูเหมือนเด็กอายุ 14 ตื่นเต้นเกินจริง
ถ้าเป็นจดหมายเกี่ยวกับงาน ผมจะไม่ใช่มันเกินสองครั้ง
ฉันใช้เครื่องหมายอัศเจรีย์ โดยส่วนตัวนะคะ... ตลอดเวลาค่ะ
เหมือนมันเป็นเรื่องใหญ่โตมโหระทึก และฉันต้องการความช่วยเหลือจริงๆ
แต่คำถามที่ว่าต้องใช้ เครื่องหมายอัศเจรีย์ยังไงนั้นเคยตอบได้ง่ายมาก
ใช้เครื่องหมายอัศเจรีย์
หลังคำอุทานไงล่ะ
คำเช่น "ดูสิ"
"ฟังนะ"
"ดูนี่"
เพื่อเรียกร้องความสนใจจากผู้อ่าน
กวีชาวอิตาเลียน ยาโคโป อัลโปเลโอ ดา อูร์บิไซยา
อ้างว่าเป็นผู้คิดค้นมัน
ในยุคเรอเนสซองซ์ มีความรู้สึกว่าวัฒนธรรมร่วมสมัย...
(เอริก ไวส์กอตต์ อาจารย์วรรณคดีอังกฤษยุคกลาง)
...ถูกทำลายหรือทำให้เสื่อมถอย และต้องย้อนกลับไปและค้นหารากฐานที่ดีกว่า
เพื่อศิลปะ และวัฒนธรรม และสังคม
และพวกเขาหันไปหาช่วงโบราณกาล หันไปหาเอเธนส์และโรมโบราณ
และหันไปหาคำสั่ง เช่น ซิเซโร
ดา อูร์บิไซยาตัดสินใจทำเครื่องหมายอัศเจรีย์
เพื่อบ่งชี้วิธีการอ่านออกเสียง ที่พวกเขาควรอ่านให้มีชีวิตชีวามากขึ้น
เขาเรียกสิ่งที่เขาสร้างสรรค์ว่าจุดชื่นชม
หรือจุดอุทาน
"ผมเริ่มทำเครื่องหมายท้ายข้อความแบบนั้น
ด้วยจุดเรียบๆ และเครื่องหมายจุลภาค วางไว้ตามยาวข้างบนจุด
จุดแบบใหม่กลายเป็นที่นิยม และถูกใช้แบบนี้มาหลายศตวรรษ
ในยุค 1700 ชาวสเปนได้กำหนดมาตรฐาน ด้วยการกลับหัวมัน
และยังวางไว้หน้าประโยคอีกด้วย
มิชชันนารีและประเทศมหาอำนาจในยุโรป
เผยแพร่การใช้มันไปทั่วโลก และใช้กับหลายสิบภาษา
แต่การประยุกต์ใช้เครื่องหมายอัศเจรีย์
ในประเพณีที่ถ่ายทอดผ่านงานเขียน ซึ่งไม่ได้ใช้มันตั้งแต่แรกก็จะค่อนข้างยาก
เมื่อหนึ่งในวรรณกรรมชิ้นเอก ในภาษาอังกฤษเก่าเรื่องเบวูล์ฟ
ถูกค้นพบอีกครั้งในต้นยุค 1800
บรรณาธิการหลายคนถกเถียงกันว่า ควรใช้เครื่องหมายอัศเจรีย์
กับคำแรกของบทกวีหรือไม่
อะไรนะ
"ฮวัต!" ซึ่งแปลว่า ฟังนะ
หรือในเพลงแร็ป ก็จะเหมือนกับว่า "โย่!" หรือ "เอโย!"
และเบวูล์ฟก็จะกลายเป็นคนละเรื่องเลย ขึ้นอยู่กับว่าคุณใส่เครื่องหมายวรรคตอนยังไง
ฟังนะ! เราได้ยินเรื่องชัยชนะของสเปียร์ เดนส์
ราชาแห่งเผ่า ในอดีตกาล ว่าเหล่าขุนนาง กระทำสิ่งที่กล้าหาญเพียงใด!
ถ้ามีเครื่องหมายอัศเจรีย์ในนั้น
ผู้บรรยายคงตื่นเต้นกับอดีตนี้มาก
ไม่มีเครื่องหมายวรรคตอนอะไร ที่มีพลังในการบ่งบอกความรู้สึก
เหมือนเครื่องหมายอัศเจรีย์อีกแล้ว
ในสมัยศตวรรษที่ 18
คนเริ่มใช้มัน ไม่ใช่เพื่อไวยากรณ์เท่านั้น
แต่เพื่อน้ำเสียงด้วย
"เพื่อนยาก! การจัดการนี้ทำให้ฉันทึ่งมาก!"
นักเขียนชาวอเมริกันผู้ยิ่งใหญ่ อย่างเฮอร์แมน เมลวิลล์
นำเครื่องหมายอัศเจรีย์มาใช้ เพื่อถ่ายทอดความรู้สึก
ผลงานคลาสสิกของเขา "โมบิดิก" ใช้อัศเจรีย์ 1,683 ตัว
"ฉันเห็นรูปร่างนั้นแล้ว...
สะอาดอย่างซีดเผือด น่านับถืออย่างน่าเวทนา
สิ้นหวังอย่างไร้ทางเยียวยา!"
แต่แล้ว หลังปี 1920 เครื่องหมายอัศเจรีย์ก็กลายเป็นเรื่องไม่เท่
นักเขียนเริ่มเชื่อมโยงเครื่องหมายอัศเจรีย์...
(เจฟฟ์ นันเบิร์ก นักภาษาศาสตร์)
ในแง่หนึ่ง กับพาดหัวข่าวที่น่าตื่นเต้น ของหนังสือพิมพ์เดอะเยลโลว์เพรส
และในอีกแง่หนึ่ง กับนิยายสะเทือนอารมณ์ที่ผู้หญิงเขียน
เช่น คุณนายเซาธ์เวิร์ธ
ทั้งสองกรณี เครื่องหมายอัศเจรีย์
ไม่มีความเป็นชาย
มันน่ารังเกียจ
และนักเขียนที่ทรงอิทธิพลมากที่สุดในยุคนั้นคนหนึ่ง
ก็มีความเป็นชายมากที่สุดคนหนึ่งซะด้วย
เออร์เนสต์ เฮมิงเวย์
เฒ่าทะเลผู้ยิ่งใหญ่มีอัศเจรีย์หนึ่งตัว
("เดี๋ยวนี้!")
ในยุคเดียวกับเฮมิงเวย์ เอฟ. สกอตต์ ฟิตซ์เจอรัลด์
ต้องยอมจำนนตามแรงกดดัน
ในบันทึกความทรงจำความสัมพันธ์
ชีลา เกรแฮมอ้างว่าฟิตซ์เจอรัลด์เคยบอกเธอว่า
"เอาเครื่องหมายอัศเจรีย์พวกนี้ออกไปให้หมด
เครื่องหมายอัศเจรีย์เหมือนการหัวเราะ มุกตลกของตัวเอง"
มันคือทัศนคติที่ยังคงมีอยู่ ในบรรดานักเขียน แม้กระทั่งปัจจุบัน
ผมคิดว่าอัศเจรีย์ค่อนข้างไร้ประโยชน์
มันเพิ่มน้ำหนักของการจบประโยคโดยไม่จำเป็น
ผมเลยหลีกเลี่ยงมัน
ในงานเขียนส่วนตัวและการเขียนเรื่องงาน
นักเขียนอาจหลบเลี่ยงเครื่องหมายอัศเจรีย์
แต่ใช่ว่าทุกคนจะหลบเลี่ยง
โฆษณานำเครื่องหมายอัศเจรีย์มาใช้ ให้เกิดประโยชน์
เพื่อให้คุณสนใจ เพื่อขายของให้คุณ
ตั้งแต่ยุค 1930 ถึงยุค 1940 และยุค 1950
จำนวนโฆษณาสิ่งพิมพ์ ที่ใช้เครื่องหมายอัศเจรีย์ เพิ่มขึ้นถึงสองเท่า
และในขณะที่โฆษณารักเครื่องหมายอัศเจรีย์
หนึ่งในการสร้างสรรค์ครื่องหมายวรรคตอนใหม่ ที่ประสบความสำเร็จที่สุดก็เกิดขึ้น
มันคืออินเทอร์โรแบง
ไม่เคยมีเครื่องหมายที่ใช้
สองเครื่องหมายในเครื่องหมายเดียว...
(เพนนี สเป็กเตอร์ ภรรยาผู้คิดค้นอินเทอร์โรแบง)
...มันมักจะเป็นสองสามตัวแยกกัน
ซึ่งไม่โก้เลย
เพนนีและสามีผู้จากไปของเธอ มาร์ติน สเป็กเตอร์
เป็นเจ้าของบริษัทโฆษณาที่ประสบความสำเร็จ ในช่วงยุคทองของการโฆษณา
เราพบกันในเดือนกันยายน แต่งงานกันเดือนธันวาคม
เมื่อก่อนฉันชอบไปดื่มและเต้นรำ
แต่เขาไม่ดื่มและเขาไม่เต้นรำ
ฉันเลยต้องหางานอดิเรกใหม่
หนึ่งในงานอดิเรกนั้น
คือการทำนิตยสารออกแบบตัวอักษรเล็กๆ ชื่อไทป์ทอล์กส์
เรากินมื้อค่ำกันในคืนหนึ่งและเขายังขาดอยู่สี่หน้า
แล้วอยู่ๆ เขาก็นึกถึงอินเทอร์โรแบงขึ้นมา
เขาเลยโทรไปหาสตูดิโอศิลปะที่เราใช้อยู่
และเขาถามว่า "แถวนั้นมีใคร ที่วาดรูปเป็นบ้างไหม"
แล้วเราก็แวะไป
เราอยู่ที่นั่นกันถึงประมาณตีสาม
แล้วเขาก็คิดค้นอินเทอร์โรแบง มากมายหลายรูปแบบ
ชื่อนี้เป็นการรวมกันของ "อินเทอร์โร" ที่หมายถึงการซักถาม
และแบงที่หมายถึงเครื่องหมายอัศเจรีย์
เป็นคำแสลงที่ว่ากันว่าเกิดจากหนังสือการ์ตูน
อินเทอร์โรแบงของมาร์ติน สเป็กเตอร์ เริ่มต้นอย่างมีความหวัง
มันถูกรวมอยู่ในฟอนต์อเมริกานายอดนิยม
และเป็นตัวเลือกบนเครื่องพิมพ์ดีดหลายเครื่อง
มันยังเคยเป็นชื่อภาพยนตร์ แนวอีโรติกเขย่าขวัญอิตาเลียนปี 1969 ด้วย
เธออยากร่วมรักกับเขาหรือเปล่า
คำถามที่ไม่มีวันจบสิ้นนี้คืออะไรกันแน่
ดูเหมือนว่าการออกแบบ เครื่องหมายอัศเจรีย์ใหม่อาจเป็นทางออก
("ถอนขนนกกัน")
นักเขียนชาวฝรั่งเศสเอร์เว บาซิง นำเสนอเครื่องหมายสนับสนุน
เป็นการแสดงถึงความเป็นมิตรหรือความยินดี
เครื่องหมายเชื่อมั่น
เมื่อคุณอยากพูดอะไรด้วยความมั่นใจเต็มเปี่ยม
และเครื่องหมายอำนาจ เพื่อใช้ประโยคของคุณ เป็นข้อความที่แสดงความเชี่ยวชาญ
แต่ไม่มีเครื่องหมายใดในนี้ รวมทั้งอินเทอร์โรแบงได้รับความนิยมเลย
เพราะพวกมันมาช้าเกินไป
กระแสการออกแบบที่แตกต่าง ได้ฉวยความนิยมไปแล้ว
โฆษณาดอยล์ เดนชื่อดังของโฟล์กสวาเกน
ที่ทำให้รถเต่าแพร่หลายมากในต้นยุค 1960
เป็นไปในอีกทิศทางโดยสิ้นเชิง
โฟล์กสวาเกนส่งสารด้วยความเรียบง่าย ของฟอนต์เฮลเวตติกาและเครื่องหมายจุด
ในทิศทางตรงกันข้ามกับคู่แข่งอย่างเชฟโรเลต
ในโฆษณาสิ่งพิมพ์ การใช้อัศเจรีย์ของพวกเขาลดฮวบ
แต่ในรายการทีวีที่สร้างจากหนังสือการ์ตูน กลับโดดเด่นขึ้น
ถ้าคุณดูแบทแมนต้นฉบับทางทีวี
เวลาพวกเขาพูดว่า "ตู้ม" จะมีลูกโป่งเล็กๆ โผล่ขึ้นมา
เราจึงชื่นชมที่สิ่งเหล่านี้ทำได้โดยเข้าใจเสมอ
ว่าเราไม่ได้จริงจังมากเกินไปนัก
และนั่นคือสิ่งที่ทำให้คนใช้มัน
แต่ด้วยความรู้สึก "ฉันไม่ได้หมายความอย่างนั้น" เสมอ
เครื่องหมายอัศเจรีย์ปรากฏอยู่ใน ศิลปะประชานิยมของรอย ลิกเทนสไตน์
ในชื่อเพลงยอดนิยม และในสโลแกนหาเสียงเป็นครั้งแรก
จนสุดท้าย ฟองสบู่แตกพร้อมการเสียดสี
(เครื่องบิน!)
วัฒนธรรมสมัยนิยมในยุคนั้นเกือบเป็น
ความหมกมุ่นของวัฒนธรรมอเมริกัน
แต่มาพร้อมกับการวางเฉย รูปแบบใดรูปแบบหนึ่งเสมอ
มันย้อนแย้ง มันประหลาด
และการเปลี่ยนแปลงทางวัฒนธรรมนี้ เกิดขึ้นพร้อมกับอีกสิ่งหนึ่ง
การเติบโตของผู้หญิงในที่ทำงาน
ในตำแหน่งผู้มีอำนาจ ผู้หญิงมีสองสิ่งที่ต้องทำให้สำเร็จ
ถ้าเธอทำความคาดหวังที่จะเป็นคนดีสำเร็จ
เธอจะเป็นที่ชื่นชอบแต่เธอจะถูกประเมินค่าต่ำไป
ถ้าเธอทำความต้องการที่จะเป็นผู้จัดการ หรือผู้นำสำเร็จ เธอจะได้รับความนับถือ...
แต่เธออาจถูกเรียกด้วยชื่อที่เป็นคำหยาบ
เครื่องหมายจุดนั้นตรงไปตรงมา และอาจดูเข้มงวด
เครื่องหมายอัศเจรีย์ กลายเป็นสัญลักษณ์ของความสุภาพ
เช่น ฉันถามคุณว่า "คืนนี้อยากออกไปข้างนอกไหม"
และคุณตอบว่า "อยาก"
ฉันจะคิดว่าคุณไม่ได้อยากไปจริงๆ
อยาก!
คุณต้องกระตือรือร้น เพื่อให้หมายความอย่างนั้นจริงๆ ในการเขียน
ถ้าคุณไม่ใส่เครื่องหมายอัศเจรีย์ มันเหมือนคุณไม่ได้หมายความอย่างนั้น
และสำหรับผู้หญิงหลายๆ คน คุณต้องใช้หลายตัวเลยละ
ในการวิจัยเมื่อปี 2006 ผลงานวิจัยชิ้นเดียวที่ศึกษาเรื่องนี้
เครื่องหมายอัศเจรีย์เกือบสามในสี่ของทั้งหมด ที่พบในการเขียนจดหมายออนไลน์
ผู้หญิงเป็นผู้ใช้
แต่นั่นไม่ได้หมายความว่าเครื่องหมายอัศเจรีย์
ไม่ได้หยุดการบ่งชี้ความรู้สึก หรือความย้อนแย้ง...
หรือความดัง คำสั่ง การกระทำ คำเตือน ความแปลกใจ
และแน่นอน คำอุทาน เช่นทวีตต่างๆ ของโดนัลด์ ทรัมป์
ในระหว่างวัน ถ้าผมอยู่ในออฟฟิศ
มีคนเยอะมากที่ผมจะทวีตหา
- คุณทวีต "เครื่องหมายอัศเจรีย์!" - ใช่ครับ
เครื่องหมายอัศเจรีย์ไม่ได้พัฒนาตามกาลเวลา
มากเท่ากับความหมายที่มันสะสมเอาไว้
เราใช้อัศเจรีย์ในหลายความหมายใช่ไหมครับ
มันก็เลยเป็นอะไรก็ได้
และเพราะอย่างนั้น มันเลยไม่มีความหมายอะไร
การเขียนถึงกันอยู่เรื่อยๆ ผ่านอีเมล ข้อความ และโซเชียลมีเดีย
มันเปลี่ยนวิธีการที่เราสื่อสารกัน
และในหลายๆ แง่มุม เครื่องหมายอัศเจรีย์
ก็กำลังอยู่ในยุครุ่งเรือง
บนโลกอินเทอร์เน็ต
"รายงาน คานเย เวสต์ถูกกดดัน ให้ย้ายเข้าไปอยู่กับคริส เจนเนอร์...
โดยคิม คาร์เดเชียน!"
ไร้สาระมาก
คุณจะเห็นพวกพาดหัวข่าวของบอสสิป หรือของบล็อกมีเดียเทกเอาต์
ที่เกินจริงสุดๆ
ซึ่งก็รับเอาภาษาอินเทอร์เน็ตแบบนี้มาใช้
ด้วยวิธีที่แตกต่างและน่าสนใจมากครับ
แต่โลกออนไลน์ มันก็แค่สนุก ก็สนุกกับมันไปเถอะ
ในทวิตเตอร์ ผมใส่อัศเจรีย์ห้าตัวในหนึ่งทวีตเลย
เพราะมันออกแนวไร้สาระ
นั่นก็ประเด็นหนึ่งด้วย คุณต้องพยายามเล่นกับความรู้สึก
แต่ในโลกออนไลน์และในโทรศัพท์ของเรา
เดี๋ยวนี้เรามีวิธีถ่ายทอดน้ำเสียงหลายวิธี
อิโมติคอน อิโมจิ มีม จิฟ
เป็นวิธีการพูดว่า
"อย่าใส่ใจกับสิ่งที่ฉันพูดไปนะ และอย่าคิดไปในทางลบด้วย"
ส่วนใหญ่มันจะแสดงถึงความเป็นมิตร
แต่สมัยนี้มีบทสนทนาเกิดขึ้น บนโลกออนไลน์เยอะมาก
ที่คนแก่โดยเฉพาะมักจะกังวล และมันมักจะเป็นแบบนี้เสมอ
พวกเขารู้สึกว่านี่คือภาษาที่เป็นทางการ
อย่างเช่น แอลโอแอล หรือ แอลเอ็มเอโอ ที่หมายถึงขำมาก
ไอดีเค หมายถึงฉันไม่รู้
และนักภาษาศาสตร์อย่างพวกเราหลายคน ก็บอกว่าใช้มันเสมอ
เช่น เอฟวายไอ เอเอสเอพี
แต่ฉันคิดว่ามันก็เป็นแค่กระบวนการเดียวกัน ของการเปลี่ยนแปลงและปรับตัวของภาษา
ให้ตรงความต้องการปัจจุบัน
ภาษาและการเขียนควรจะเปลี่ยนแปลงได้ง่าย
ควรจะบอบบาง
คุณควรจะยืดมันได้
แต่ในหลายๆ แง่มุม อินเทอร์เน็ตยังใหม่และอ่อนเยาว์มาก
และค่อนข้างจะดิบเถื่อน ผมคิดมันโอเคทุกอย่างแหละครับ