Każdego dnia na świecie
miliony ludzi zmaga się z tym samym pytaniem:
z wykrzyknikiem czy bez?
Wykrzykniki są przyjazne.
Mogą też być przesadnie przyjazne.
Pokazują twoją ekscytację,
ale innym razem mogą obrazować krzyk.
W mailu służbowym łagodzą nastrój,
ale mogą uczynić ton niepoważnym.
A jeśli ich nie używasz,
możesz zabrzmieć złośliwie.
Napisałeś: „Myra ma dziecko”, ale nie użyłeś wykrzyknika.
Elaine została przez to rzucona.
Dodam wykrzykniki na końcu tych zdań!
Na końcu tego i tamtego!
Możesz też dodać do tego: „Wychodzę!”.
Ich postrzeganie w kontekście służbowym
zależy od płci.
WYSŁANE PRZEZ KOBIETĘ
Gdy autorem jest kobieta,
prawie połowa mężczyzn uważa
użycie wykrzykników za odpowiednie zachowanie.
Jeśli ten sam e-mail wysłałby mężczyzna,
poziom akceptacji znacznie spada.
Ludzie komunikują się i są innowatorami.
Wysłaliśmy człowieka na Księżyc.
A zdanie możemy zakończyć tylko na trzy sposoby.
Wykrzykniki są wszechobecne w kulturze popularnej,
mimo że nie do końca wiadomo, co oznaczają.
Czemu wykrzyknik jest taki mylący?
Czym go zastąpić?
NETFLIX — ORYGINALNY SERIAL DOKUMENTALNY
To ptak! To samolot!
- Zrób to dla dobra gazety. - Spadaj!
Gdzie są ludzie?
Jestem największy!
Oto Jeopardy!
Utrzymajmy Amerykę wielką, wykrzyknik!
Wysyłają wiadomości.
Za nic mają pisownię i gramatykę.
Tylko ty możesz powstrzymać pożary lasów!
To wykrzyknik!
Kreska z kropką poniżej.
Kto lepiej pomógłby nam zrozumieć używanie wykrzykników
niż czciciele interpunkcji: edytorzy tekstu?
I kiedy usłyszeć to bez owijania w bawełnę,
jeśli nie na bankiecie podczas ich konferencji?
Hej, twoje drużyna wygrała! Super!
Na Boga!
Kurka wodna! Albo...
Jestem w ciąży! Albo...
Rozwiodłam się!
To nie było o mnie.
Masz jeden wykrzyknik do użycia w swojej karierze. Zrób to z głową.
W szkole dla edytorów kazali używać ich oszczędnie.
Ale nie posłuchałam...
bo uważam, że są fajowe.
Jeśli używasz zbyt wielu wykrzykników,
brzmisz jak podekscytowany czternastolatek.
W korespondencji służbowej nie użyłbym go ponad dwa razy.
Osobiście używam wykrzykników... cały czas.
To jest aż rażące i powinnam coś z tym zrobić.
Kwestia używania wykrzykników była kiedyś prosta.
Używa się ich
CÓŻ! TAKIE CZASY!
po wykrzyknieniach.
Słowa takie jak: "Patrz!", Słuchajcie" czy "Podziwiajcie!"
Słowach zwracających uwagę słuchacza.
Włoski poeta Iacopo Alpoleio da Urbisagila uważał się za ich twórcę.
I. A. DA URBISAGLIA POETA HUMANISTA
W renesansie było przeświadczenie, że ówczesna kultura...
E. WEISKOTT PROF. LITERATURY ANG. ŚREDNIOWIECZA
ulegała rozpadowi
i zaistniała potrzeba powrotu do lepszych fundamentów
sztuki, kultury i społeczeństwa.
Zaczęto czerpać z antyku, starożytnych Aten i Rzymu
i twórczości Cycerona.
POLITYK, PRAWNIK, MÓWCA
Da Urgisaglia postanowił zaznaczać wyższy ton,
aby wskazać, które fragmenty mają zostać przeczytane żywiej.
Nazwał swój wynalazek punctus admirativus
albo punctus exclamativus.
"Zacząłem zaznaczać końce takich paragrafów za pomocą plain punctus
i przecinka położonego wzdłuż niego."
Nowy znak przyjął się i był używany przez wieki.
Do początku XVIII wieku Hiszpanie ujednolicili go, obracając
i umieszczając także przed zdaniem.
Misjonarze i europejscy kolonialiści
upowszechnili jego użycie na świecie w dziesiątkach języków.
Jednak dodawanie wykrzykników
do tekstów kultury, które ich nie zawierały, może być trudne.
Gdy jedno z największych dzieł staroangielskich, Beowulf,
zostało ponownie odkryte na początku XIX wieku,
wielu edytorów dyskutowało nad sensem dodawania wykrzyknika
po pierwszym słowie poematu.
- Hwaet. - Co?
Słowo to oznacza: „Słuchajcie”,
a w rapie mówią: „Joł!” albo „Heja!”.
Beowulf może stać się inną historią w zależności od użycia interpunkcji.
Słuchajcie! O sławie ludów duńskich,
królach plemion, czasach zamierzchłych, bohaterskich czynach wielkich panów!
Obecność wykrzyknika sprawia,
że narrator brzmi podekscytowany tą historią.
Żaden inny znak interpunkcyjny nie ma takiej mocy jak wykrzyknik
w komunikowaniu emocji.
Już przed XVIII wiekiem
przestał być tylko elementem gramatyki i wskazywał też intonację.
"Przyjacielu! To zachowanie mnie zadziwia!"
Wielcy amerykańscy twórcy, tacy jak Herman Melville,
zaczęli korzystać z niego, aby przekazać swój entuzjazm.
Jego dzieło, Moby Dick, zawierało 1 683 wykrzykniki.
„Ukazał mi się on...
dostojnie nędzny, żałośnie pokaźny, nieuleczalnie zbolały!”.
Później, po 1920 roku, wykrzyknik przestał być lubiany.
Pisarze zaczynają wiązać wykrzyknik...
G. NUNBERG LINGWISTA
z jednej strony z nagłówkami gazet taniej sensacji,
a z drugiej, z łzawą literaturą pisaną przez kobiety.
Jak pani Southworth.
W obu przypadkach wykrzyknik jest niemęski.
Jest pogardzany.
Jednym z najbardziej wpływowych pisarzy owych czasów
był jeden z najbardziej męskich, Ernest Hemingway.
Stary człowiek i morze miał jeden wykrzyknik.
„TERAZ!”
Rówieśnik Hemingwaya, F. Scott Fitzgerald
HISTORIE EPOKI JAZZU WYKRZYKNIKI: 544
We wspomnieniu romansu,
Sheila Graham cytowała jego opinię o wykrzyknikach:
"Dość tych wykrzykników.
To jak śmianie się z własnego dowcipu."
Takie podejście jest powszechne wśród pisarzy nawet teraz.
Uważam, że wykrzykniki są trochę bezużyteczne.
Nadają niepotrzebnej wagi końcowi zdania.
Przestałem ich używać
w twórczości osobistej i zawodowej.
Jedni pisarze mogli odrzucić wykrzykniki, ale inni nie.
Reklamy używają wykrzykników i są nimi napędzane,
zdobywając twoją uwagę i sprzedając produkty.
Od lat 30. aż po lata 40. i 50. XX wieku,
liczba reklam prasowych z wykrzyknikami uległa podwojeniu.
I podczas gdy reklamodawcy romansowali z wykrzyknikami,
wprowadzono jedną z najefektywniejszych innowacji interpunkcyjnych:
interrobang.
Nigdy wcześniej nie istniał symbol łączący wykrzyknik ze znakiem zapytania.
P. SPECKTER ŻONA JEGO WYNALAZCY
Zawsze łączono dwa albo trzy znaki, to nieestetyczne.
Penny i jej późniejszy mąż, Martin Speckter,
prowadzili z sukcesem agencję reklamową podczas boomu reklamowego.
Spotkaliśmy się we wrześniu, a pobraliśmy w grudniu.
Chodziłam się napić i potańczyć,
a on ani nie pił, ani nie tańczył.
Musiałam znaleźć inne zainteresowania.
Jednym z nich
była praca nad niewielkim magazynem o typografii - Type Talks.
Byliśmy kiedyś na kolacji i brakowało czterech stron.
I nagle on wpadł na pomysł interrobanga.
Zadzwonił do naszych grafików
i zapytał: „Macie jakiegoś dostępnego rysownika?”.
I pojechaliśmy tam.
Byliśmy do ok. trzeciej nad ranem.
Miał kilka pomysłów na interrobanga.
Nazwa zawierała „interro” od przesłuchiwania
i „bang” jako wykrzyknik,
który pochodził z komiksów.
Interrobang Martina Specktera miał obiecujący początek.
Został dodany do popularnej czcionki Americana,
a także do wielu maszyn do pisania.
Został nawet tytułem włoskiego thrillera erotycznego z 1969 roku.
Chciałabyś się z nim kochać?
Czy ty mnie przesłuchujesz?
Zmiana wykrzyknika mogła wydawać się rozwiązaniem.
OSKUBAĆ PTAKA
Francuski pisarz, Herve Bazin, zaprezentował znak owacji,
pokazujący uznanie i podziw,
znak przekonania,
aby zasygnalizować ogromną pewność,
a także znak autorytetu, podkreślający rolę eksperta dziedziny.
Jednak żadne z nich, ani interrobang, nie przyjęły się, bo powstały zbyt późno.
Inny styl stał się popularny.
Słynne reklamy Volkswagena stworzone przez Doyle'a Dane'a,
które rozsławiły Garbusa na początku lat 60.,
poszły w zupełnie innym kierunku.
Volkswagen postawił na prostotę Helveticy
w kontraście do konkurentów, takich jak Chevrolet.
Użycie wykrzykników w reklamach prasowych spadło,
ale w filmach i serialach opartych na komiksach stały się kultowe.
W starym Batmanie, puszczanym w telewizji,
słyszymy „Wham” i widzimy dymki z tym napisem.
Możemy więc cieszyć się tymi drobiazgami,
nie biorąc ich na poważnie.
Dzięki temu są używane,
ale zawsze z przymrużeniem oka.
Wykrzykniki pojawiły się w sztuce popularnej Roya Lichtensteina,
znanych piosenkach, po raz pierwszy w hasłach wyborczych
i wreszcie trend się odwrócił.
SAMOLOT!
Popkultura staje się obsesją kultury amerykańskiej,
ale zawsze jest przyjmowana z dystansem.
Jest pełna ironii, wyolbrzymienia.
Ta zmiana w kulturze zbiegła się z inną:
zwiększeniem uznania zawodowego kobiet.
Na stanowisku decyzyjnym na kobietę czekają dwa wymagania.
D. TANNEN LINGWISTA
Jeśli spełnia wymóg bycia dobrą kobietą,
będzie lubiana, ale niedoceniana.
Jeśli spełnia wymagania bycia liderem albo menadżerem, będzie szanowana...
ZDOLNOŚCI PRZYWÓDCZE
NIE ZNOSZĘ JEJ!
ale też pewnie nazywana słowem na S.
Kropki były bezpośrednie, wydawały się poważne.
Wykrzykniki stały się synonimem życzliwości.
Mogę zapytać cię: „Idziemy na randkę?”,
a ty powiesz: „Jasne”.
I myślę, że tego nie chcesz.
Jasne!
Potrzeba entuzjazmu w języku pisanym.
Bez wykrzyknika to tak, jakbyś tego nie chciała.
A wiele kobiet potrzebuje ich nawet kilku.
W badaniu z 2006 roku, jedynym w tej kategorii,
prawie trzy czwarte wykrzykników w korespondencji przez internet
zostało użyte przez kobiety.
Nie oznaczało to, że wykrzyknik
nie przestał wskazywać na ekscytację albo ironię...
podniesienie głosu, rozkazy, działanie, ostrzeżenie, zaskoczenie,
i oczywiście, wykrzyknienia, takie jak tweety Donalda Trumpa.
W ciągu dnia, jeśli pełnię obowiązki,
mam listę ludzi do oznaczenia w tweetach.
- Oznaczanie: „Wykrzyknik!” - Tak robię.
Pisownia wykrzyknika nie zmieniła się aż tak,
UPRZEJMOŚĆ ROZKAZY
Przypisaliśmy mu tak wiele znaczeń, prawda?
Może być wszystkim, co może czynić go niczym konkretnym.
Ciągłe pisanie do siebie maili, SMS-ów i przez media społecznościowe
zmieniło naszą komunikację
i w pewnym sensie wykrzyknik
przeżywa swój renesans w internecie.
„Informujemy: Kanye West zmuszony wprowadzić się do Kris Jenner...
przez Kim Kardashian!".
To absurdalne.
Widzi się nagłówek Bossip czy Media Takeout,
mocno przesadzony,
ale również używający języka internetu
w ciekawy i unikalny sposób.
Ale w internecie to zwyczajna zabawa.
Na Twitterze umieszczam pięć wykrzykników w tweecie
tylko dlatego, że łapie mnie głupawka.
Ale jest w tym cel. Próbuje się podkręcić emocje.
W internecie mamy wiele sposobów na użycie odpowiedniego tonu.
Emotikony, emoji, memy, gify.
Wszystkie pomagają powiedzieć:
„Nie bierz tego dosłownie i nie myśl, że to coś negatywnego”.
Wiele z nich pokazuje dobre chęci,
ale w czasach, gdy komunikacja przenosi się do internetu,
szczególnie ludzie starsi obawiają się, to nic nowego,
że to język haseł ze zderzaków.
LOL czy LMAO, śmiać się do rozpuku.
IDK jako nie wiem.
Wielu z nas, lingwistów, zauważa, że to istniało zawsze.
Przykładowo - ASAP.
Myślę, że to ten sam proces zmian zachodzących w języku i adaptacji
do bieżących trendów.
Język i pisownia powinny być płynne,
a także giętkie. Powinna istnieć możliwość nagięcia ich.
Mimo to, w wielu aspektach, internet jest nowością
i pewnego rodzaju Dzikim Zachodem. Wszystko tam przechodzi.