ห้าสิบปีก่อน นักดาราศาสตร์ ได้รับสัญญาณวิทยุนี้จากอวกาศอันไกลโพ้น
สัญญาณนี้เกิดขึ้นซ้ำๆ อย่างสม่ำเสมอ
มันรักษาจังหวะแม่นยำกว่านาฬิกาอะตอมซะอีก
ชู่ ชู่ มันจะเป็นอะไรได้
มันไม่ใช่ธรรมชาติแน่
พวกเขาคิดว่าอาจเป็นสัญญาณจากมนุษย์ต่างดาว
พวกเขาจึงตั้งชื่อเล่นให้สัญญาณนี้ว่าเอลจีเอ็ม-1 ย่อมาจาก "เจ้าจิ๋วตัวเขียว"
ปรากฏว่ามันคือพัลซาร์... คลื่นวิทยุจากดาวนิวตรอน
แหลกสลายไปเมื่อ 5.5 ล้านปีที่แล้ว
พวกเราหลายๆ คน จัดว่ามนุษย์ต่างดาวอยู่ประเภทเดียวกับผี
หรือสัตว์ประหลาดล็อกเนสส์ ตัวเอกในนิยายวิทยาศาสตร์
หรือไม่ก็เป็นเรื่องของพวกบ้า ตัวประหลาด และนักสมคบคิด
ผมโดนยกตัวขึ้นจากพื้นทันที
ถึงระดับความสูงประมาณที่พวกมันลอยอยู่จากพื้น
นั่นคือครั้งแรกที่ผมเห็นเจ้าสิ่งนี้ดิ่งตรงลงมา เหมือนลิฟต์เลยครับ
นี่คือศูนย์กลางสำหรับการกระจายข้อมูล
ที่ส่งถึงฉันทางกระแสจิตจากคนนอกโลกค่ะ
แต่ครั้งแล้วครั้งเล่า นักวิทยาศาสตร์ผู้จริงจัง คิดว่าพวกเขาพบหลักฐาน
ของชีวิตนอกโลก
นี่คือคลองบนดาวอังคารจริงหรือเปล่า
ขั้วของดาวเป็นน้ำแข็งหรือเปล่า
เมื่อเร็วๆ นี้ ในปี 2016
นักดาราศาสตร์เสนอว่า
รูปทรงสลัวๆ ที่ไม่เคยพบเห็นมาก่อน จากดาวดวงหนึ่ง
อาจเป็นหลักฐานของโครงสร้างขนาดยักษ์
ที่สร้างโดยอารยธรรมล้ำสมัย
เพื่อใช้ประโยชน์จากพลังของดวงดาว
ปรากฏว่ามันคือฝุ่น
นักวิทยาศาสตร์รู้สึกมั่นใจ ว่าต้องมีสิ่งชีวิตอยู่นอกโลก...
(เซธ โชสแต็ก นักดาราศาสตร์)
ไม่ใช่เพราะเราพบมัน เราไม่เคยพบมัน
สาเหตุที่เราคิดว่ามีพวกมันอยู่นั้นก็เพราะถ้าไม่มี
งั้นโลกก็ต้องเป็นสิ่งมหัศจรรย์แล้ว
สำหรับนักวิทยาศาสตร์ส่วนใหญ่ที่ศึกษาจักรวาล
การค้นหามนุษย์ต่างดาวนั้นไม่ได้บ้า...
(นาซา)
...สิ่งที่บ้าคือเราหาพวกมันไม่พบ
ในจักรวาลอันแสนกว้างใหญ่ ทุกคนอยู่ที่ไหนกัน
(ผลงานภาพยตร์สารคดีชุดของ NETFLIX)
ยูเอฟโอ
เสียงแตรรถเตือนทั่วโลก
พระเจ้า ดูนั่นสิ
ความแตกแยกของเราจะหายไปเร็วแค่ไหน
ถ้าเราเผชิญหน้ากับการคุกคาม ของมนุษย์ต่างดาวจากนอกโลก
ข้างนอกนั่นมีอารยธรรมอื่นอีกเป็นล้าน
พวกมันดูอัปลักษณ์สุดๆ
และพวกมันฉลาดกว่าเรามาก
(ไขประเด็น ชีวิตนอกโลก)
ถังขยะหายไป จากทางเดินเท้าในเมืองเป็นจำนวนมาก
ถังขยะถูกขโมยสร้างความรำคาญ ให้ชาวบ้านมายาวนาน
คุณอาจเคยเห็นข่าวท้องถิ่นรายงานเรื่องนี้
นิตยสารนิวยอร์กเกอร์เคยตีพิมพ์การ์ตูน เกี่ยวกับเรื่องนี้ด้วย ในปี 1950
โดยกล่าวโทษมนุษย์ต่างดาวตัวป่วน
มุกตลกงี่เง่านั้นทำให้เกิด หนึ่งในความเข้าใจที่ลึกซึ้งที่สุด
ในประวัติศาสตร์วิทยาศาสตร์ยุคใหม่
เพราะนักฟิสิกส์ เอนริโก เฟอร์มี เห็นการ์ตูนเรื่องนั้น
และว่ากันว่าเขาโพล่งออกมา "ทุกคนอยู่ไหน"
การที่เราไม่เคยพบหลักฐานใดๆ ของมนุษย์ต่างดาวเลย
เป็นที่รู้จักในชื่อข้อขัดแย้งของเฟอร์มี
มีดาวฤกษ์อยู่ทั้งหมดประมาณสิบยกกำลัง 22 ดวง
นั่นเท่ากับมีดาวฤกษ์ ประมาณ 10,000 ดวงในทรายทุกเมล็ดบนโลก
การคาดการณ์ทางวิทยาศาสตร์เชิงอนุรักษ์ระบุว่า
ห้าเปอร์เซ็นต์ของดาวฤกษ์เหล่านั้น คล้ายกับดวงอาทิตย์ของเรา
ซึ่งหมายความว่ามีดวงอาทิตย์อยู่ ห้าร้อยล้านล้านล้านดวงในจักรวาล
นักวิทยาศาสตร์หลายคน มั่นใจย่ิงกว่าเดิมว่ามนุษย์ต่างดาวมีอยู่จริง
เพราะการค้นพบที่เปลี่ยนเกมบางอย่าง เมื่อสองสามทศวรรษที่ผ่านมา
(นาซาไม่ได้ให้ทุนค้นหา... จะให้เร็วๆ นี้ไหม)
ไม่มีใครกล้าพูดอย่างมั่นใจว่ามีดาวดวงอื่น นอกระบบสุริยะของเราหรือเปล่า
จนกระทั่งทศวรรษที่ 1990
ตอนนี้นักวิทยาศาสตร์คิดว่า ดาวฤกษ์ หนึ่งในห้าดวงที่เหมือนดวงอาทิตย์มีดาวเคราะห์
คล้ายโลกของเรา
เวลามีคนถามฉันว่า โอกาสที่จะมีสิ่งมีชีวิตนอกโลกมีแค่ไหน
ฉันตอบว่า "100 เปอร์เซ็นต์" เสมอค่ะ
เพราะมีดาวฤกษ์ และดาวเคราะห์อยู่มากเหลือเกิน
เราคิดว่าดาวฤกษ์ทุกดวงมีดาวเคราะห์อยู่
เรายังพบชีวิตบนโลกในสภาพแวดล้อม
ที่ไม่มีใครคาดคิดว่าจะพบด้วย
เราพบชีวิตอยู่ลึกลงไปใต้ผิวดินของดาวเคราะห์
ลึกหลายไมล์ ลึกประมาณเหมืองทอง
เราพบชีวิตอยู่ใกล้หลุมปล่องภูเขาไฟ
เราพบชีวิตบนเครื่องปฏิกรณ์นิวเคลียร์
เราพบชีวิตในที่ที่ไม่เอื้ออำนวยที่สุด
นั่นทำให้เรามีความหวัง ในการค้นหาสิ่งมีชีวิตที่อื่นมากจริงๆ
เพราะเราคาดหวังไม่ได้ว่าดาวเคราะห์ทุกดวง
จะมีสภาพเดียวกับโลก
การประเมินว่ามีดาวเคราะห์เหมือนโลกกี่ดวง ที่สิ่งมีชีวิตจะเติบโตได้นั้นมีหลากหลายวิธี
เอาเป็นว่าแม้จะมี ความมั่นใจทางวิทยาศาสตร์ใหม่นี้
ก็ยังมีแค่ทุกๆ หนึ่งในพัน
นั่นแปลว่าทรายเมล็ดที่สิบทุกเมล็ดบนโลก
เป็นตัวแทนดาวเคราะห์ที่มีสิ่งมีชีวิตอยู่
และถ้าทุกๆ หนึ่งในพันของดาวเคราะห์เหล่านั้น พัฒนาสิ่งมีชีวิตที่มีภูมิปัญญาได้
เท่ากับมีอารยธรรมมนุษย์ต่างดาวที่มีภูมิปัญญา อยู่ในจักรวาลถึงหนึ่งพันล้านล้านอารยธรรม
หนึ่งหมื่นอารยธรรมเฉพาะในกาแล็กซีของเรา
ชีวิตนอกโลกยังมีเวลาคอยเข้าข้างมันด้วย
โลกมีอายุแค่ประมาณ หนึ่งในสามของจักรวาลเท่านั้น
จึงมีเวลามากมาย
(พอล เดวีส์ นักฟิสิกส์)
ให้สิ่งมีชีวิตได้วิวัฒนาการ
สู่อารยธรรมล้ำสมัย
และให้อารยธรรมเหล่านี้ แพร่กระจายไปทั่วกาแล็กซีด้วย
ด้วยเวลาทั้งหมดนั้นและพื้นที่ว่างทั้งหมดนั้น
การคำนวณดูเหมือนจะชัดเจน
เราควรพบมนุษย์ต่างดาวแล้ว หรือพวกมันควรจะพบเราแล้ว
(จานบิน)
มีคำอธิบายหนึ่งที่เป็นที่นิยมว่าทำไม เราถึงยังไม่พบหลักฐานของมนุษย์ต่างดาว
เราพบมันแล้ว
เพียงแต่รัฐบาลปกปิดเรื่องนี้ไว้
ผมเชื่อว่าจานบินที่สายการบินมากประสบการณ์ และนักบินกองทัพอากาศเห็น
คือวัตถุจากดาวดวงอื่น
นักวิจารณ์ของเรายังคงกล่าวหาอย่างต่อเนื่อง
ว่ากองทัพอากาศสหรัฐฯ ปิดบังข้อมูล
จากสาธารณะเกี่ยวกับประเด็นนี้
เรื่องนี้ไม่จริงเลยครับ
มีบางอย่างปรากฏเป็นครั้งคราว ที่ทำให้ทฤษฎีนี้มีชีวิตใหม่
อย่างเช่นที่มีการเปิดเผยในปี 2017 ว่ารัฐบาลสหรัฐฯ ใช้เงินหลายล้าน
กับโครงการลับ เพื่อตรวจสอบความจริง
ในการเห็นยูเอฟโอ
แต่อย่างที่นักวิทยาศาสตร์หลายคนจะบอกคุณ
การพยายามหาข้อมูลเกี่ยวกับยูเอฟโอไม่เหมือน
การค้นหาชีวิตนอกโลก
คำว่ายูเอฟโอคือวัตถุบินกำหนดเอกลักษณ์ไม่ได้
มันกำหนดเอกลักษณ์ไม่ได้
ดังนั้นจากนิยาม เราต้องปล่อยให้มันเปิดกว้างไว้
มันไม่ได้หมายความว่ามันถูกกำหนดไว้แล้ว ว่าเป็นยานอวกาศของมนุษย์ต่างดาว
นักวิทยาศาสตร์มีทฤษฎีที่โปรดปรานของตัวเอง
ว่าทำไมเราถึงยังไม่พบมนุษย์ต่างดาว
เป็นไปได้ว่าพวกมันมาที่นี่แล้ว
ไม่ชอบสิ่งที่เจอ เลยไปต่อ
ลองนึกถึงช่วงเวลาที่มีมดบุกรุกเข้ามาในบ้านคุณ
มันเกิดขึ้นได้ค่ะ
ทีนี้สุมมติว่าคุณอยากคุยกับมดพวกนั้น
บอก "โทษที ช่วยออกไปได้ไหม"
คุณจะทำแบบนั้นได้ยังไง
ฉันชอบทฤษฎีนั้นที่ตอนนี้เราโง่มาก
เราไม่อยู่ในระดับที่แม้พวกมันจะอยากคุยกับเรา
สิ่งมีชีวิตมีภูมิปัญญาที่อยู่นอกโลกพวกนี้ จะสามารถสื่อสารกับเราได้ค่ะ
เป็นไปได้ว่าพวกมันมีอะไรให้ทำที่ดีกว่า
การร่อนเร่ไปทั่วกาแล็กซี
มันเห็นดาวเราแล้ว
มันแค่ไม่อยากยุ่งกับเรา
จนกว่าเราจะไปถึงจุดที่
มีการพัฒนาทางเทคโนโลยีหรือสังคม
ที่เราพร้อมที่จะให้พวกมันมีปฏิสัมพันธ์ด้วย
กาแล็กซีอาจตกเป็นอาณานิคมไปแล้วก็ได้
อาจตกเป็นอาณานิคมอย่างหนัก
เพียงแต่ไม่ใช่ที่ที่เราอยู่
พูดง่ายๆ ก็คือ การที่เราดูเหมือนจะอยู่ตามลำพัง
อาจเป็นเพราะเราอยู่ในบริเวณที่ซบเซา
แต่จำเป็นต้องจำไว้ว่าตอนที่เฟอร์มีคำนวณโอกาส
ของการมีมนุษย์ต่างดาวอยู่นอกโลก
มันเป็นแค่การคาดเดาอย่างมีหลักการ
เพราะมีดาวฤกษ์และดาวเคราะห์มากมาย
เขาจึงพนันว่าอย่างน้อย ต้องมีบางดวงที่จะเกิดสิ่งมีชีวิตขึ้น
ซึ่งจะวิวัฒนาการและแพร่กระจายออกไป
ปัญหาของการพนันนี้คือ มีหลายสิ่งเกี่ยวกับชีวิตที่เราไม่รู้
ทฤษฎีตัวกรองอันยิ่งใหญ่ ช่วยให้เราคิดถึงสิ่งที่เราไม่รู้
สมมุติว่าวิวัฒนาการของชีวิต คือเครื่องกีดขวางเป็นชุด
ขั้นแรก โมเลกุลเริ่มแบ่งตัว
ซึ่งพัฒนาไปเป็นสิ่งมีชีวิตเซลล์เดียว จากนั้นก็เป็นสิ่งมีชีวิตหลายเซลล์
จากนั้นก็เป็นสัตว์ที่มีสมองขนาดใหญ่ ที่ใช้เครื่องมือได้
จากนั้นก็เป็นสัตว์ที่ฉลาดกว่า ที่สร้างสรรค์เครื่องมือที่ดีกว่า นั่นคือพวกเรา
และสุดท้าย สัตว์ที่สามารถ หาทางยึดอาณานิคมกาแล็กซีได้
จากขนาดและอายุของจักรวาล
ดูเหมือนว่ามนุษย์ต่างดาวจำนวนมาก น่าจะเอาชนะเราในขั้นสุดท้ายนั้นได้
เว้นแต่ว่าหนึ่งในขั้นตอนเหล่านั้น จะยากกว่าที่เราคิดมาก
ความคิดดูเหมือนว่า
ถ้ามีสภาพที่เหมาะสม ชีวิตก็จะเกิดขึ้นอย่างยินดี
แต่ความจริงคือไม่มีใครรู้อะไรเลย
เราไม่รู้เลยว่า
สิ่งไม่มีชีวิตเปลี่ยนเป็นมีชีวิตได้ยังไง
เรารู้ว่าชีวิตสร้างโครงสร้างตัวเองยังไง
แต่ช่องว่างของเราอยู่ในช่วงเปลี่ยนผ่านครั้งใหญ่
เรารู้ว่าอุปสรรคใหญ่คืออะไร ในวิวัฒนาการของชีวิต
แค่ไม่รู้ว่าพวกมันจะผ่านไปได้ยากแค่ไหน
ถ้ามีตัวอย่างของชีวิตอีกชนิด มันก็จะช่วยให้เราเข้าใจชีวิตได้ดีขึ้น
แต่ถึงตอนนี้
ก็ยังไม่มีมนุษย์ต่างดาวติดต่อเรามา
ดังนั้น ขึ้นอยู่กับเราแล้วที่ต้องหาพวกมัน
ฟังเสียงของดวงอาทิตย์และดวงดาวให้ดี
ฉันทำงานอยู่ที่สถาบันเซติ เอสอีทีไอ...
ย่อมาจาก การค้นหาสิ่งมีชีวิตทรงภูมิปัญญาจากต่างดาว
แต่ความจริงเราไม่รู้ว่า จะค้นหาสิ่งมีชีวิตโดยตรงยังไง
เวลาที่นักวิทยาศาสตร์ ค้นหามนุษย์ต่างดาวผู้มีปัญญา
พวกเขามองหาสิ่งที่เรียกว่า สัญญาณของเทคโนโลยี
หลักฐานของเทคโนโลยีมนุษย์ต่างดาว
เราต้องการพบสิ่งมีชีวิตทรงภูมิปัญญาจากต่างดาว
ด้วยการค้นหาบางอย่างที่เป็นวิศวกรรม
บางอย่างที่ประดิษฐ์ขึ้นมา
บางอย่างที่ธรรมชาติสร้างเองไม่ได้
ถ้าฉันพบเทคโนโลยี
ฉันก็จะเชื่อว่าอย่างน้อยในบางเวลา
มีนักสร้างเทคโนโลยีที่ทรงภูมิปัญญาอยู่จริง
จากระยะใกล้ โลกมีสัญญาณของเทคโนโลยี ในรูปแบบของแสงไฟในเมือง
จากระยะไกล มนุษย์ต่างดาวอาจสังเกตเห็น ดาวเทียมและสถานีอวกาศ
โคจรอยู่รอบดาวของเรา
จากระยะไกลกว่านั้น พวกมันอาจจับสัญญาณวิทยุ
หรือบังเอิญพบยานสันจรตรวจสอบ
ที่พุ่งไปในอวกาศระหว่างดวงดาว
(ข้อมูลมนุษย์บนยาน)
บางทีสิ่งที่เราคิดว่าเป็นสัญญาณของเทคโนโลยี
กลับเป็นปรากฏการณ์ทางธรรมชาติ เช่นพัลซาร์นั้น
แต่เพราะสัญญาณวิทยุ ยังคงเป็นเบาะแสที่มีความหวังมากที่สุดของเรา
นักวิทยาศาสตร์จึงฟังเสียงของท้องฟ้ามาก
ถ้าเคยดูเรื่องอุบัติการณ์สัมผัสห้วงอวกาศ
จะเห็นโจดี้ ฟอสเตอร์ นั่งอยู่บนฝากระโปรงรถและใส่หูฟัง
มันตลกนิดๆ ค่ะ
เพราะความจริง คอมพิวเตอร์ที่อยู่ใน
ห้องควบคุมการสังเกตการณ์
ทำการประมวลสัญญาณอยู่
มันวิเคราะห์สมมูล ของสารานุกรมบริตานิกาทุกวินาที
จิลล์ ทาร์เตอร์น่าจะรู้
ตัวละครของโจดี้ ฟอสเตอร์อ้างอิงมาจากเธอ
แม่เจ้า!
เธอพูดว่า "แม่เจ้า!"
เราหวังว่าสักวันจะมีช่วงเวลาแบบนั้นค่ะ
แต่นั่นเป็นเพียงหนึ่งในวิธีการค้นหาชีวิตนอกโลก
ยังมีสัญญาณของชีวิตอีกด้วย
สัญญาณของชีวิตคือตัวบ่งชี้ว่า
มีสิ่งมีชีวิตอยู่หรือครั้งหนึ่งเคยมีอยู่
ในสภาพแวดล้อมใดๆ ก็ตาม
ถ้ามนุษย์ต่างดาวมาที่โลก เพื่อค้นหาสิ่งมีชีวิตหลังจากเราจากไปนานแล้ว พวกเขาอาจพบสัญญาณของชีวิต ในรูปแบบของฟอสซิล
และหลักฐานทางเคมีของกระบวนการแห่งชีวิต
ประโยคที่ฉันชอบพูดกับลูกๆ
คือทุกชีวิตต้องอึ
ดังนั้นเรารู้ว่าทุกชีวิตรับพลังงานเข้ามา และปล่อยของเสียออก
ถ้ามนุษย์ต่างดาวเฝ้าสังเกตเราอยู่ไกลๆ
พวกเขาจะเห็นสัญญาณของชีวิตในรูปแบบของน้ำ
และก๊าซต่างๆ ในชั้นบรรยากาศของเรา
ออกซิเจนเกิดปฏิกิริยาง่ายมาก
จนมันอยู่ได้แค่ในชั้นบรรยากาศของเรา ถ้ามันถูกผลิตออกมาอย่างต่อเนื่อง
ถ้าไม่มีชีวิต ชั้นบรรยากาศของโลกก็จะไม่มีออกซิเจน
เราจึงพยายามค้นหาก๊าซต่างๆ ที่ไม่ควรมีอยู่
ที่อาจจะเกิดจากสิ่งมีชีวิต และเราเรียกมันว่าก๊าซสัญญาณของชีวิต
แต่การค้นหาสัญญาณของชีวิต บนดาวเคราะห์ดวงอื่นนั้นยากมาก
เรามองไม่เห็นดาวเคราะห์ นอกระบบสุริยะของเราด้วยซ้ำ
ดาวฤกษ์สว่างกว่าดาวเคราะห์มากเหลือเกิน
มันเหมือนการพยายามมองดูหิ่งห้อยในแสงสว่าง
ปัจจุบันเรามีเทคนิคค้นหาดาวเคราะห์ ที่เรียกว่าเทคนิคการเคลื่อนผ่าน
เมื่อดาวเคราะห์เคลื่อนผ่านหน้าดาวฤกษ์ของมัน แสงดาวจะสว่างน้อยลงเล็กน้อย
แสงที่ลดลงนี้เป็นเบาะแสให้นักวิทยาศาสตร์
ว่าดาวเคราะห์อาจมีสิ่งมีชีวิตบนนั้นหรือไม่
เช่นระยะห่างจากดาวฤกษ์ของมัน
เราเรียก "เขตอาศัยได้" ระยะห่างจากดาวฤกษ์
ที่ซึ่งดาวเคราะห์ ซึ่งได้รับความร้อนจากดาวฤกษ์ ไม่ร้อนเกินไป
ไม่เย็นเกินไป แต่พอเหมาะสำหรับสิ่งมีชีวิต
นักวิจัยสามารถคาดคะเน สิ่งที่น่าทึ่งบางอย่างเกี่ยวกับดาวเคราะห์ได้
จากรูปแบบของแสงเหล่านี้
นักวิทยาศาสตร์คิดว่า พวกเขาค้นพบ "ซูเปอร์เอิร์ธ"
ซึ่งมีแรงโน้มถ่วงมากกว่ามาก
ระบบดาวเคราะห์ที่มีดาวเคราะห์เจ็ดดวง ถูกยัดลงไปใน "เขตอาศัยได้"
และแม้แต่ดาวเคราะห์ที่อาจมีพืชผักสีแดง
จากความยาวคลื่นแสงต่างๆ ที่มันได้รับ
ตอนนี้เรารู้จักดาวเคราะห์กว่า 3,500 ดวง นอกระบบสุริยะของเราแล้ว
ส่วนใหญ่เพิ่งถูกค้นพบในช่วงห้าปีที่ผ่านมา และเครื่องมือก็ดีขึ้นเรื่อยๆ
กล้องโทรทรรศน์อวกาศยุคใหม่
จะสามารถมองเห็นกาแล็กซีได้ไกลขึ้น
ดาวเทียมที่ปล่อยเมื่อเร็วๆ นี้
จะสำรวจทั่วทั้งท้องฟ้า เพื่อหาดาวเคราะห์ที่เป็นไปได้
ไม่ใช่แค่ส่วนเล็กๆ
และนักดาราศาสตร์กำลังพัฒนาเทคโนโลยีใหม่
ที่จะทำให้พวกเขามองเห็น ดาวเคราะห์ที่อยู่ห่างไกลได้โดยตรง
เส้นแบ่งระหว่างสิ่งที่ถูกมองว่า
บ้าสุดๆ กับสิ่งที่เป็นแนวทางหลัก
ยังคงเปลี่ยนแปลงอยู่ตลอด
สำหรับวิธีการใหม่ๆ ที่น่าตื่นเต้นทั้งหลาย ในการค้นหาชีวิตในห่้วงอวกาศลึก
(นาซา)
นักวิทยาศาสตร์ยังค้นหา ใกล้บ้านมากขึ้นมากอีกด้วย
- เราลงจอดแล้ว - รับทราบ
ในทศวรรษที่ 1970 เราส่งยานลงจอดไปดาวอังคารสองลำ
เพื่อทดสอบดิน เพื่อหาหลักฐานของชีวิต
ครั้งแรกและครั้งเดียวที่เราพยายาม
หนึ่งในการทดลองกลับมาเป็นลบ
แต่อีกการทดลองกลับมาเป็นบวก ในส่วนของหลักฐานของกระบวนการ
ที่เราโยงความเกี่ยวข้องกับสิ่งมีชีวิต
พอบางการทดลองกลับมาเป็นบวก
และการทดลองอื่นเป็นลบ มันขัดแย้งกันค่ะ
เพราะมันไม่ชัดเจน
ก็เลยพูดยากว่าเราพบสิ่งมีชีวิตจริงหรือเปล่า
ความขัดแย้งอาจหมายถึง
มีปฏิกิริยาทางเคมีที่ไม่รู้จักเกิดขึ้น
ที่ดูเหมือนสิ่งมีชีวิตบริโภคพลังงานเท่านั้นเอง
แต่ตั้งแต่ยุค 70 เราก็ได้เรียนรู้ว่า ชีวิตในสภาพแวดล้อมที่ไม่เหมาะต่อการดำรงชีวิต
ใช้พลังงานแตกต่างกันไป และทิ้งร่องรอย ที่แตกต่างบนสภาพแวดล้อมของมัน
การทดลองที่ถูกออกแบบมา
ออกแบบโดยอ้างอิงจาก สิ่งมีชีวิตที่เรารู้จักในสมัยนั้น
ซึ่งเป็นมุมมองของชีวิตบนโลกที่จำกัดมาก
เราต้องกลับไป
ที่ดาวอังคารและทำการทดลองอีกรอบ
(นาซา ดาวอังคาร 2020)
ภารกิจดาวอังคาร 2020 คือความพยายามครั้งต่อไปของเรา
ไม่เหมือนกับการทดลองไวกิ้ง
มันไม่ได้จะทดสอบหาสิ่งมีชีวิตในปัจจุบัน
แต่มันจะมองหาสัญญาณที่ครั้งหนึ่งเคยมี สิ่งมีชีวิตอยู่ในสภาพแวดล้อมบนดาวอังคารนั้นๆ
ภารกิจนี้ยังดำเนินการหาสัญญาณของชีวิต...
ในทะเลที่เป็นน้ำแข็ง ของดวงจันทร์ยูโรปาของดาวพฤหัสบดีด้วย
ในการค้นหาสิ่งมีชีวิตที่มีภูมิปัญญา
นักวิทยาศาสตร์พยายามขยายความคิด และการค้นหาของพวกเขาคล้ายๆ กัน
ตัวอย่างเดียวของสิ่งมีชีวิตที่มีภูมิปัญญาที่เรามี
ก็คือตัวเรานี่แหละ
รู้ไหม
ในสตาร์ เทรค ผมคิดว่า เป็นหมอที่อยู่บนยาน โบนส์น่ะ
ที่พูดเป็นพักๆ ว่า "มันคือสิ่งมีชีวิต จิม แต่ไม่ใช่แบบที่เรารู้จัก"
อันที่จริง นี่คือการอ้างอิงที่ผิดเป็นประจำ
ประโยคนี้อยู่ในเนื้อเพลง "สตาร์ เทรคกิง" ของเดอะ เฟิร์ม
และไม่เคยถูกเอ่ยถึงในรายการเลย
มันคือสิ่งมีชีวิต จิม แต่ไม่ใช่แบบที่เรารู้จัก
แต่สป็อคพูดอะไรบางอย่างที่คล้ายกัน...
ในซีซั่นหนึ่ง ตอนที่ 29
มันไม่ใช่สิ่งมีชีวิตที่เรารู้จักหรือเข้าใจ
แต่ชัดเจนว่ามันมีชีวิต มีอยู่จริง
ความก้าวหน้าในเทคโนโลยีของเรา
ทำให้เราเกิดไอเดียใหม่
ว่ามนุษย์ต่างดาวทรงภูมิปัญญาน่าจะเป็นยังไง
สิ่งหนึ่งที่เราทำ
ในศตวรรษนี้
และแน่นอน ในครึ่งแรกของศตวรรษ ดูเหมือนว่า
จะเป็นการพัฒนาปัญญาประดิษฐ์ที่ทำได้มากกว่า
การเล่นหมากรุกเก่ง
มนุษย์คือจุดอ้างอิงภูมิปัญญาที่ดีที่สุดที่เรารู้จัก
เป็นมาตรฐานดีเยี่ยมที่น่าเลียนแบบอะไรเช่นนี้
เราคิดว่ามนุษย์ต่างดาวเป็นชีววิทยานุ่มๆ เละๆ
ในขณะที่จริงๆ แล้ว ภูมิปัญญาส่วนใหญ่ในจักรวาล
น่าจะเป็นภูมิปัญญาสังเคราะห์มากกว่า
ข้อดีข้อหนึ่งในแง่ของการช่วยเราคิด เกี่ยวกับสิ่งที่เราไม่รู้
คือการอ่านนิยายวิทยาศาสตร์
จริงๆ แล้วหนังเรื่องผู้มาเยือน คือหนังเรื่องโปรดของฉัน
เพราะแนวคิด
ที่ว่ามนุษย์ต่างดาวอาจแตกต่าง
จากมนุษย์ผู้มีปัญญา
ฉันคิดว่ามันน่าจะเป็นแบบนั้น
นิยายวิทยาศาสตร์มีอิทธิพล ต่อโครงการอวกาศของเรามาตั้งแต่แรกแล้ว
บันทึกชาวอังคาร อภิมหาสงครามวันล้างโลก นักวิทยาศาสตร์อาวุโสของเราหลายคน
ได้แรงบันดาลใจมาจากนิยายรุ่นแรกๆ พวกนั้น
และพวกเขาสร้างความจริงทางวิทยาศาตร์
ด้วยการสำรวจดาวอังคารที่เรามีในทุกวันนี้ขึ้นมา
มันคือการค้นหาหลายชั่วอายุคน
ตอนนี้เราเพิ่งจะเริ่มต้น
เราเพิ่งจะหว่านเมล็ดพันธุ์ เพื่อความพยายามอันยาวนาน
ลองนึกถึงปริมาณของมหาสมุทรทั้งหมดของโลก
และสมมุติว่านั่นคือปริมาณอวกาศที่ต้องค้นหา
ที่เราอาจพบสัญญาณได้
ในเวลา 50 ปี เราสำรวจมหาสมุทรนั้นมาแค่ไหนแล้ว
น่าผิดหวังมากค่ะ
แค่หนึ่งแก้วเท่านั้นเอง
ไม่ว่าเราจะพบชีวิตนอกโลกหรือไม่ หรือได้รู้ว่ามีแค่เราอยู่ตามลำพัง
มันก็จะบอกเรา เกี่ยวกับความเจริญของเราได้มาก
และบอกได้ว่าอนาคตอาจเป็นอย่างไร
คิดย้อนกลับไปที่ทฤษฎีตัวกรองอันยิ่งใหญ่นั้น
อาจเป็นไปได้ว่าชีวิตไม่ค่อยได้เกิดขึ้น
หรือจักรวาลอาจเต็มไปด้วยชีวิตก็ได้ แต่ไม่มีชีวิตไหนที่ฉลาดเท่าเรา
นั่นคือข่าวดี
สำหรับอนาคตของอารยธรรมของเรา
มันแปลว่าเราอาจเป็น ดาวเคราะห์ดวงเดียวในกาแล็กซี
ที่มีสิ่งมีชีวิตทรงภูมิปัญญา
และไม่มีเหตุผลที่เราจะไม่ประสบความสำเร็จ
ไปอีกพันปีหรือล้านปีในอนาคต
หรือบางที ขั้นตอนที่ยากที่สุดอาจรอเราอยู่
และความท้าทายบางอย่างที่เราไม่รู้ อาจรอมนุษยชาติอยู่
ถ้าชีวิตบนโลกมันปกติทั่วไป และเราก็ปกติทั่วไป
แต่สิ่งที่ปกติทั่วไปคือคุณมีชีวิตรอดได้ไม่นานเท่าไร
อนาคตของเราก็คงไม่ดีเท่าไรนัก
สิ่งสำคัญในการค้นหา
สิ่งมีชีวิตที่อื่นในจักรวาล
เหมือนเป็นการค้นหาเพื่อให้เราเข้าใจตัวเอง
มันจำเป็นที่จะต้องเข้าใจว่าเรา ในฐานะดาวเคราะห์ มาที่นี่ได้ยังไง
และเรามีค่าแค่ไหน หรือไม่มีค่าแค่ไหน
และสำหรับมนุษย์ มันคือการเข้าใจว่า ก้าวสำคัญก้าวต่อไปสำหรับเราคืออะไร