คุณรู้จักช่วงเวลาอันโด่งดังเหล่านี้ในวงการเพลง
เดอะบีเทิลส์บินลงสู่สหรัฐฯ คือจุดเริ่มต้นของยุคเพลงอังกฤษครองเมือง
จิมี่ เฮนดริกซ์เล่นเพลง "เดอะ สตาร์ สแปงเกิลด์ แบนเนอร์"
มาดอนน่าที่งานวีเอ็มเอครั้งแรก
นี่คือช่วงเวลาที่คุณอาจไม่รู้
ซอแทจีแอนด์บอยส์ แสดงในรายการประกวดดนตรีที่เกาหลีใต้
แต่คุณรู้แน่ๆ ว่าช่วงเวลานี้ทำให้เกิดอะไร
อุตสาหกรรมระดับโลกที่เราเรียกว่า...
- เคป๊อบ - เคป๊อบ
เคป๊อบ
(ผลงานภาพยนตร์สารคดีชุดของ NETFLIX)
วัฒนธรรมป๊อบเกาหลีที่ท่วมท้นเอเชีย ตอนนี้บุกยึดที่นี่แล้ว
การปะทุของวงการเพลงเกาหลี ที่มีมูลค่าห้าพันล้านดอลลาร์ทั่วโลก
ตอนที่พวกเขามาถึงสนามบินแอลเอ มันเหมือนเดอะบีเทิลส์มาที่นี่
(ไขประเด็น เคป๊อบ)
และนี่คือคำถาม
(ปี 2018 โซล)
เกาหลีใต้สร้างวงการเพลง ที่สำเร็จระดับโลกได้อย่างไร
(ปี 2016 ปารีส ฝรั่งเศส)
เพื่อเริ่มตอบคำถามนั้น
เราต้องย้อนกลับไปยังช่วงเวลาอันโด่งดังนั้น
(ปี 1992 ซอแทจีแอนด์บอยส์)
ดูสีหน้าซอแทจีก็พอรู้
กรรมการคงไม่ปลื้มพวกเขาสักเท่าไหร่
และผมคิดว่า
ทำนองเพลงยังไม่ดีมากพอ
(กยูแทกลี กูรูเคป๊อบ)
ทุกคนที่ได้ดูรายการนั้น ตกตะลึงมาก
กับการแสดงบนเวทีของพวกเขา
เพื่อให้เข้าใจว่า ทำไมการแสดงนี้ถึงน่าตกตะลึงนัก
ต้องไปฟังเพลงที่ดังที่สุดในทศวรรษก่อนหน้า
("โอ้! สาธารณรัฐเกาหลี")
(โอ้ เกาหลี! โอ้ ประเทศของเรา)
(โอ้ ฉันจะรักเธอไปตลอดกาล)
มันคือเพลงปลุกใจที่ซ่อนอยู่ในเพลงป๊อบยุค 80
มันเรียกว่า...
มันคือโอ้! เกาหลี
ผมจะได้ยินเพลงนี้
อย่างต่อเนื่องจากทีวีและวิทยุ
ที่เขาได้ยินเพลงนี้อยู่ตลอด เพราะมันคือ "เพลงที่มีประโยชน์"
เพลงปลุกใจที่ผลิตและสนับสนุนโดยรัฐบาล
การควบคุมวัฒนธรรมป๊อบนี้กำหนดโดย ผู้นำเผด็จการเกาหลีใต้ พัคชังฮี
และยังดำเนินต่อไป หลังจากที่เขาถูกลอบสังหารในปี 1979
(ปี 1962 เคทีวี "ฟันโชว์")
ในยุคนี้ รัฐบาลควบคุมระบบการออกอากาศ
ซึ่งแพร่ภาพรายการวาไรตี้เพลงป๊อบ กันอย่างเป็นบ้าเป็นหลัง
เพื่อให้ออกอากาศได้
เพลงป๊อบต้องเป็นปลุกใจ เช่น "โอ้ เกาหลี"
(ปี 1984 ชุงซูรา "โอ้ สาธารณรัฐเกาหลี")
หรือไม่ก็ปลอดภัย เช่น "เธอไกลเกินกว่าจะใกล้ชิดได้"
เพลงรักสำหรับทุกเพศทุกวัย
(ไพรมารี โปรดิวเซอร์เพลง)
สมัยนั้น เรามีแค่สามบริษัท ที่แพร่ภาพกระจายเสียง
มันก็เลยยากที่จะพบวัฒนธรรมใหม่ๆ
การเปิดตัวทางทีวีของซอแทจีแอนด์บอยส์ ในฤดูใบไม้ผลิปี 1992
เป็นช่วงเวลาสำคัญที่แสดงให้เห็นว่า ความเจริญทางวัฒนธรรมของเกาหลีใต้
คือสิ่งที่เป็นไปได้
ซอแทจีแอนด์บอยส์อาจเป็นสัญลักษณ์ทางวัฒนธรรม
ที่แสดงการเปลี่ยนแปลงทุกอย่าง ไม่ใช่แค่ในอุตสาหกรรมวัฒนธรรม
แต่รวมถึงสภาพแวดล้อมทั้งหมดของเกาหลีด้วย
ซอแทจีแอนด์บอยส์ร้องแร็ป ใส่กางเกงทรงหลวม
และเต้นเหมือนบีบอย
คือสิ่งที่ผู้ชมชาวเกาหลี แทบไม่เคยได้ยินกลุ่มนักร้องเกาหลีทำ
(ซันคยูยอง เจ้าของ เดฟแด๊นซ์สคูล)
ตอนผมเด็กๆ ผู้คนมีความคิดแง่ลบกับการเต้น
ผู้ใหญ่ไม่ได้มองมันในแง่บวกเลย
ที่จริง หนังสือพิมพ์เริ่มพูดถึงพวกเขา
ว่าเป็นนิวคิดส์ออนเดอะบล็อกแห่งเกาหลี
ถ้าพวกเขาใส่อะไร มันจะกลายเป็นกระแส
ผมคิดว่าพวกเขานำแฟชั่น ฮิปฮอปแบบอเมริกันมาสู่เกาหลี
(เอพิก ไฮ วงฮิปฮอป)
ขอบคุณพวกเขา สิ่งที่เรามองว่าปกติ ในวัฒนธรรมป๊อบในเกาหลีจึงแพร่หลาย
เพลงฮิตปี 1995 ของพวกเขา "คัมแบ็กโฮม" ซึ่งเกี่ยวกับเด็กวัยรุ่นหนีออกจากบ้าน
(อนาคตของซอแทจีแอนด์บอยส์ "คัมแบ็กโฮม")
(ความโกรธแค้นของฉันต่อสังคมนี้ มันมากขึ้นทุกที)
(สุดท้าย มันกลายเป็นความขยะแขยง ความจริงหายไปที่ปลายลิ้น)
เพลงนี้รอดการเซ็นเซอร์มาได้
แต่ "รีเกร็ตออฟเดอะไทมส์" อีกเพลงในอัลบั้มเดียวกัน
ถูกแบนเพราะเนื้อเพลง
ไม่ให้เกียรติคนรุ่นก่อนโดยตรง
แต่สิ่งนั้นไม่อาจหยุดซอแทจีแอนด์บอยส์
จากการเป็นหนึ่งในการแสดง ที่โด่งดังที่สุดในเกาหลีใต้
พวกเขาอยากลาวงการตอนยังดัง
ดังนั้นเมื่อถึงช่วงที่โด่งดังสุดขีด พวกเขาได้ประกาศยุบวง
และเพราะเข้าใจเรื่องพลังของภาพลักษณ์ จึงมีการปล่อยมิวสิกวิดีโออำลาออกมา
พวกเราเสียใจมาก เพราะพวกเขาทิ้งพวกเราไปแล้ว
(ปี 1996 เอ็มบีซี)
เกือบ 40 ปีก่อนหน้านั้น
เกาหลีใต้เป็นประเทศที่ยากจนมาก
แต่ได้มีการพัฒนาเศรษฐกิจขึ้นมาอย่างมีกลยุทธ์ โดยเริ่มต้นจากศูนย์
และในปี 1996 เมื่อซอแทจีแอนด์บอยส์ยุบวง
เกาหลีใต้คือประเทศที่ร่ำรวยที่สุด อันดับ 11 ของโลก
แล้วอีซูมานก็เข้ามา
อดีตศิลปินเกาหลีที่ผันตัวมาเป็นนักธุรกิจ เขามองว่าดนตรีคือสินค้าส่งออก ที่ยิ่งใหญ่ลำดับถัดไป
ควรเน้นคำว่าผลิตในเกาหลี
และเราควรทำการตลาดดนตรี ให้เป็นสินค้าทางวัฒนธรรม
(ปี 1996 เอชโอที)
สินค้ายอดฮิตชิ้นแรกของอีซูมานคือเอชโอที
โอ้ "แคนดี้"
ผมเคยเต้นเพลงนี้ที่โรงเรียนด้วย
ถุงมือคือส่วนที่สำคัญที่สุด
ใช่แล้ว ถุงมือสกีมาแรงมาก
ถ้าเอาซอแทจีแอนด์บอยส์กับเอชโอทีมาเทียบกัน
คุณจะเห็นความเหมือนบางอย่างที่โดดเด่น
พวกเขาผสมผสานฮิปฮอปกับเพลงแดนซ์
และพวกเขาแต่งตัวเหมือนจะไปเล่นสกี
คุณต้องเข้าใจนะ เรารักเอชโอที
แต่มิวสิกวิดีโอของพวกเขา ทำให้เราสับสนเหมือนกัน
คนใส่ถุงมือแบบนั้นเดินตามท้องถนน
ตอนนั้นผมยังเด็ก เห็นแล้วก็อึ้งเลย
พวกเขาใส่ชุดสกีออกมาทีเดียว เกิดอะไรขึ้นต่อไปรู้ไหม
ทุกคนที่ลานสกี แต่งชุดแบบเดียวกับพวกเขาเลย
จากนั้นก็มีท่าเต้นที่ได้รับการออกแบบ
แล้วก็มีท่านี้ ท่า...
ใช่ ท่า... ท่านี้
เรียกว่าท่ามานชิชุม ซึ่งเหมือนท่าทุบด้วยค้อน
ถ้าคุณเป็นเด็กที่ไม่ชอบท่าเต้นเจ๋งๆ
ก็ไม่ใช่เด็กจริงแล้วล่ะ
(ปี 1997 คยุงฮยัง ชินมุน)
เพลงนี้ดังมาก
และมีอีกประมาณ 200 เพลง ที่พยายามทำให้เหมือนเพลงนี้
อีซูมานค้นพบอย่างชัดเจน ถึงความต้องการบางอย่าง
และหนึ่งปีต่อมา เมื่อวิกฤตการณ์การเงินที่รุนแรง
โหมกระหน่ำเอเชีย
รัฐบาลเกาหลีใต้ก็มีความคิดเดียวกับอีซูมาน
วัฒนธรรมอาจเป็นสินค้าส่งออก ที่ยิ่งใหญ่ลำดับถัดไปของประเทศ
พวกเขายังผ่านกฎหมายเพื่อสนับสนุนศิลปะด้วย
และรับปากว่าจะสละเงินงบประมาณประเทศ อย่างน้อยหนึ่งเปอร์เซ็นต์ให้กับวัฒนธรรม
มีสามบริษัทหลักที่พร้อมใช้โอกาสนี้
เอสเอ็ม เอนเตอร์เทนเมนต์ของอีซูมาน และค่ายเพลงใหม่อีกสองค่าย
เจวายพีและวายจี
ผู้ก่อตั้งวายจีไม่ใช่ใครที่ไหน แต่เป็นยอนฮยุนซอก
สมาชิกวงซอแทจีแอนด์บอยส์
สามบริษัทนี้ได้สร้างสูตรสำเร็จ สำหรับทำเคป๊อบขึ้นมา
ที่ยังคงอยู่ในทุกวันนี้
อย่างแรกเลย ตัวเคในเคป๊อบ หมายถึงเกาหลี ดังนั้นมันคือ...
เพลงป๊อบเกาหลี
ผมจะพูดถึงเคป๊อบให้คนที่ ไม่เคยรู้จักมันว่ามันคือ...
เพลงป๊อบสุดคึก
ฉันไม่อยากเรียกมันว่าสร้างขึ้นมา เพราะรู้สึกหยาบคาย
แต่มันมีการนำเสนอแบบนี้ทุกวง
มันไม่ใช่ดนตรีแนวเย้ยหยันเลย มันมองโลกแง่ดีสุดๆ
(ยุนฮาคิม ฮุยอาพัค พิธีกรรายการวิทยุเคป๊อบ)
แม้แต่ในตลาดเกาหลีเอง เราก็คุยกันอยู่บ่อยๆ ว่าเคป๊อบคืออะไร
มันหมายถึงวงที่ผลิตในเกาหลีหรือเปล่า ต้องมีไอดอลด้วยไหม
ทั่วโลก เราคุ้นเคยกับคำว่าเคป๊อบ
แต่ในเกาหลีเรียกว่า "กลุ่มไอดอล"
เพราะพวกเขาถูกสร้างขึ้นโดยขั้นตอนที่พิเศษมาก
ค่ายเพลงจะทดสอบหรือค้นหาไอดอล
ฝึกให้พวกเขาร้องเพลง เต้น และแสดง
และค่อยๆ นำพวกเขามารวมกัน
เป็นกลุ่มที่ผ่านการขัดเกลาอย่างดี และมีความสามารถรอบด้าน
ขั้นตอนเหล่านี้อาจนานหลายปี
และเป็นขั้นตอนที่เคป๊อบไม่ได้คิดค้นเอง
ระบบโรงงานแบบเดียวกันนี้ โมทาวน์เคยใช้มาแล้ว
ค่ายเพลงที่สร้างศิลปินยอดนิยม อย่างเดอะซูพรีมส์ เดอะเทมป์เทชันส์
และเดอะแจ็กสันไฟฟ์
เมื่อพูดถึงเดอะแจ็กสันไฟฟ์แล้ว
วงเคป๊อบมักจะมีสมาชิกในวงอย่างน้อยห้าคน
มักจะมากกว่านั้นมาก และทุกคนต่างก็มีบทบาทเฉพาะ
(ทามาร์ เฮอร์แมน นักเขียน นิตยสารบิลบอร์ด)
คุณแทบจะไม่เห็นวงที่มีคนสองคนคล้ายกันมากๆ
ปกติวงเคป๊อบจะมีตำแหน่งให้พวกเขา
ตามหน้าที่ของพวกเขา
สำหรับผม รับหน้าที่หัวหน้าวง และเขียนเพลงและร้องแร็ป
จะมีทั้งนักร้อง แร็ปเปอร์ นักเต้น
- เจโฮป คนนี้ - ครับ
เขาคือนักเต้นประจำวง
จะมีมักเน่ หรือน้องเล็กของวง
ซึ่งเป็นหน้าที่ในตัวมันเอง
ทำให้เกิดความลงตัวในพวกเรา
มันเหมือน ดิ อเวนเจอร์ส
ลองนึกภาพ ดิ อเวนเจอร์ส ที่มีโทนี่ สตาร์คเก้าคน
ไม่ไหวแน่
คุณต้องมีแอนท์แมน ต้องมีฮัลค์
ต้องมีบุคลิกที่แตกต่างหลากหลาย
ตอนนี้พวกเขาอาจจะแตกต่างกัน แต่ไอดอลเคป๊อบทุกคน
ต้องมีพฤติกรรมใสสะอาดจริงๆ
ไอดอลต้องอ่อนโยนและสุภาพ
และไม่ข้องเกี่ยวกับแอลกอฮอล์ ยาเสพติด หรือข่าวฉาวเลย
ความรักคือเรื่องใหญ่ที่สุด
และยังเป็นเรื่องที่ศิลปินเคป๊อบ
ไม่เคยได้รับอนุญาตให้พูดถึงเป็นการส่วนตัวด้วย
มีความเชื่อว่าศิลปินเคป๊อบทุกคน
เกิดมาเพื่อแฟนคลับ
และเวลาที่วงเคป๊อบจะเจาะกลุ่มผู้ชม
พวกเขามักจะมองไปไกล กว่าพรมแดนเกาหลีแทบทุกครั้ง
คุณจะเห็นเบาะแสของกลยุทธ์ระดับโลกนั้น
ในการตั้งชื่อวง
มันมักจะเป็นอักษรย่อ
เพื่อให้ไม่มีปัญหาในการแปลในตลาดโลก
มันเริ่มจากชื่อเกาหลีไม่ซ้ำใครอย่างซอแทจี...
ซอแทจี
ที่ตามมาด้วยชื่อที่ทำการตลาดได้ง่าย อย่างเอชโอที
ถ้าคุณลองพิจารณาวงเคป๊อบเอ็กโซให้ดีๆ
คุณจะเห็นกลยุทธ์ ทางการตลาดอีกอย่างคือ กลุ่มย่อย
มีสมาชิกในวงสองคน ร้องเพลงและแร็ปภาษาจีนโดยเฉพาะ
วงนี้ไม่ได้แค่ปล่อยเพลงๆ เดียว ออกมาสองเวอร์ชั่นเป็นประจำ
บางครั้งพวกเขายังถ่ายมิวสิกวิดีโอ สองเวอร์ชั่นด้วย
(ปี 2014 เอ็กโซเค เอ็กโซเอ็ม) ผู้คนบอกว่าเคป๊อบคือแนวเพลง
มันไม่ใช่แนวเพลงค่ะ แต่เป็นมุมมองทางดนตรี
และมันมีความเป็นทัศนศิลป์พอๆ กับที่เป็นดนตรี
คุณจะเห็นสีสันที่เด่นชัด และการเต้นตรงจังหวะอย่างไร้ที่ติ
ในมิวสิกวิดีโอของพวกเขา
ในจุดนี้ แม้คุณจะมาจากค่ายเพลงเล็กๆ
การผลิตมิวสิกวิดีโอของคุณก็ยัง
ดีกว่ามิวสิกวิดีโอจากสหรัฐฯ เป็นไหนๆ
มิวสิกวิดีโอของเคป๊อบมันดู...
โอ้พระเจ้า
ท่าเต้นที่บ้าคลั่งและฉากที่มีความประณีตสุดเจ๋ง
และเครื่องแต่งกายสุดพิลึก
ผมว่าไม่มีวงไหนเลยที่เต้นไม่ดี
มันจะมีเรื่องราวที่คลุมเครือที่ดูลึกลับสุดๆ
อย่างเช่นเพลง "บลัด สเวท แอนด์ เทียร์ส" ของบีทีเอส
พิพิธภัณฑ์ศิลปะดูเป็นยุโรปเอามากๆ
แต่ไม่มีใครรู้เลยว่าจะเกิดอะไรขึ้น จากนั้นพวกเขาก็กระหน่ำ
ท่าเต้นสวยๆ ออกมา ซึ่งมันเลิศมาก
มิวสิกวิดีโออย่างเพลง "บลัด สเวท แอนด์ เทียร์ส" คือแรงผลักดัน
ความสำเร็จที่แพร่หลายของเคป๊อบทั่วโลก
และในขณะที่เพลงเคป๊อบส่วนใหญ่ ร้องเป็นภาษาเกาหลี
แต่คงไม่ง่ายนักที่จะหาเพลงเคป๊อบ ที่ไม่มีเนื้อร้องภาษาอังกฤษแทรกอยู่เลย
ใช่แล้ว บางครั้งก็มีคำอังกฤษประปรายอยู่บ้าง
แต่ข้อดีของคำภาษาอังกฤษก็คือ มันทำให้ฟังแล้วติดหู
หลายทศวรรษที่ผ่านมา
จะตะวันออกหรือตะวันตก
อิทธิพลมันก็วนกลับไปกลับมาตลอด
นั่นคือความเป็นป๊อบครับจริงๆ แล้ว
คุณไม่สามารถระบุตำแหน่งของมันอย่างชัดเจน
ความจริง มีเพลงเคป๊อบหลายเพลง
ที่แต่งโดยนักแต่งเพลงต่างชาติ
จากสวีเดนและสหรัฐฯ
เคป๊อบยินดีที่จะรับความคิดดีๆ จากทุกที่
เช่น "เรดเฟลเวอร์" หนึ่งในเพลงเคป๊อบที่ดังที่สุดในปี 2017
แจ็ค แบล็คเลียนแบบมันในคลิปไวรัลตัวหนึ่ง จากรายการเกาหลี อินฟินิต ชาเลนจ์
อินฟินิต ชาเลนจ์เป็นรายการที่ดังมากที่นี่
เพลงนี้แต่งโดยซีซาร์แอนด์หลุย สองโปรดิวเซอร์ชาวสวีเดน
(ซีซาร์และหลุย ทีมผลิต)
ที่จริง "เรดเฟลเวอร์" แต่งให้เกิร์ลกรุ๊ปตะวันตก
- ชื่อเพลง "แดนซ์วิตโนบอดี้" - เกี่ยวกับการเลิกกัน
มีประโยค "อย่าเต้นกับใคร อย่าเต้นกับใคร นอกจากฉัน"
สุดท้ายเอสเอ็มได้เปลี่ยนเนื้อเพลง ให้กลายเป็นเพลงฮิตที่สนุกสนานแห่งฤดูร้อน
แต่สิ่งที่ซ่อนอยู่ก่อนท่อนคอรัส คือบทสรรเสริญราชาดนตรีป๊อบแห่งสวีเดน
- แอ็บบา - มีท่อนของแอ็บบาในนั้น
พวกเขามักจะมีท่อนนี้เหมือนเป็นการล้อทำนองกัน
วินาทีที่ 43 ในเพลง "แดนซิ่งควีน"
คุณจะได้ยินสิ่งที่พวกเขาพูดถึง
และวินาทีที่ 43 ในเพลง "เรดเฟลเวอร์" คุณจะได้ยินสิ่งนี้
ซึ่งพาเราไปสู่ส่วนสำคัญต่อไปของสูตรสำเร็จ วิธีผสมผสานแนวเพลงของเพลงเคป๊อบ
เคป๊อบเป็นเรื่องของไอเดียจากการทดลอง
อาจเริ่มด้วยเพลงป๊อบน่ารักใสๆ อยู่หนึ่งนาที
แล้วจู่ๆ ก็กระชากอารมณ์แบบฮาร์ดคอร์
แฟนเพลงเคป๊อบส่วนใหญ่จะไม่แปลกใจกับมันเลย
เช่นเพลง "ไอก็อตอะบอย" ของเกิลส์เจเนอเรชัน ปี 2013
มีอย่างน้อยเก้าท่อน ที่ผสมดนตรีหลายแนวเข้าด้วยกัน
เช่นท่อนนี้
(ฮิปฮอป)
(ป๊อบร็อก)
ผ่านไปแค่ 20 วินาที ก็มีการเปลี่ยนแปลงที่คาดไม่ถึงเกิดขึ้นอีก
(อีดีเอ็ม)
ผมวิเคราะห์เพลง "ไอก็อตอะบอย"
ทุกแนวเพลงที่ได้รับความนิยมในขณะนั้น ถูกรวมอยู่ในเพลงเดียว
มันคือความคลาสสิกของเคป๊อบ
และเค้าโครงลักษณะนี้ ก็พบได้ในเพลงเคป๊อบหลายเพลง
ในแง่ของวิธีการที่ค่ายเพลงสร้างสรรค์เคป๊อบ มันมีความเป็นสินค้ามากกว่ากว่างานศิลปะ
แต่แฟนเพลงไม่ได้บริโภคเหมือนมันเป็นแค่
สินค้าอย่างหนึ่ง เช่นรถยนต์หรือแล็ปท็อป
แต่พวกเขาตีความมัน
และหาวิธีที่จะเพลิดเพลินกับมันในแบบของตัวเอง
ในปี 2011 วงการเคป๊อบ มาถึงจุดสำคัญอันยิ่งใหญ่
ค่ายเพลงยักษ์ใหญ่สามค่าย
จัดทัวร์คอนเสิร์ตครั้งแรกนอกเอเชีย
และทีวีเกาหลีก็ถ่ายทอดภาพเหล่านั้น กลับมายังประเทศเกาหลี
เป็นการพิสูจน์ว่าในที่สุดวัฒนธรรมเกาหลี ได้เข้าถึงผู้ชมระดับโลกแล้ว
ผมเห็นข่าว มีแฟนเพลงชาวยุโรปบางส่วน ที่ทำแฟลชม็อบ
หน้าพิพิธภัณฑ์ลูฟวร์ในปารีส
หนึ่งปีต่อมา
(ปี 2012 ไซ "กังนัมสไตล์")
ก็มีสิ่งนี้
มิวสิกวิดีโอตัวนี้นำพาสไตล์แบบเคป๊อบ ไปถึงระดับที่สุดโต่ง
และเป็นวิดีโอยูทูบคลิปแรก ที่มียอดเข้าชมถึง 1,000 ล้านครั้ง
ตอน "กังนัมสไตล์" เกิดขึ้นมา เราอยู่ที่นั่นกับไซ
ตอนที่มันถูกสร้างสรรค์ขึ้น จนแบบว่าตอนที่ดังเป็นพลุแตก
เขางงอยู่ตลอดเวลา แม้แต่ตอนนี้เขาก็ยังไม่เข้าใจ
ไซถาม "เกิดอะไรขึ้น" ผมตอบ "จะรู้ไหม"
แต่มันเจ๋งมาก
เคป๊อบคือความตื่นเต้นเร้าใจทั่วโลกไปแล้ว
ปี 2005 ตลาดเพลงเกาหลีทั้งหมด อยู่ในอันดับที่ 29 ของโลก
ปี 2016 ได้ขึ้นมาเป็นอันดับที่แปด
ความสำเร็จอย่างเหลือเชื่อนั้น ยังทำให้ทั่วโลกสนใจ
กับคำวิจารณ์ที่มีต่อเนื่องยาวนาน ของอุตสาหกรรมนี้
ที่ว่าค่ายเพลงกดดันให้ศิลปินวัยรุ่น ของพวกเขาเซ็นสัญญาระยะยาว
ควบคุมทุกแง่มุมในอาชีพของพวกเขา
อุตสาหกรรมนี้ยังคงมีทางไปต่อ
แต่คำวิจารณ์บางอย่าง ก็ทำให้เกิดการเปลี่ยนแปลง
ในปี 2009 คณะกรรมการการค้ายุติธรรม แห่งเกาหลี
เริ่มต้นกำกับดูแลสัญญาของค่ายเพลง
โดยตัดส่วนที่คิดว่ายาวนานหรือจำกัดเกินไปออก
แน่นอนครับ ยังคงมีปัญหา ความสัมพันธ์ระหว่างศิลปิน
กับบริษัทว่าจะจัดการสัญญากันยังไง
เมื่อก่อนเรื่องนั้นอาจจะจริงครับ แต่เคป๊อบเปลี่ยนไปตั้งแต่ตอนนั้น
นี่คือภาพลักษณ์ของไอดอลไร้อิสรภาพ แม้มันจะไม่ใช่เรื่องจริงแล้วก็ตาม
โครงสร้างโรงงานที่เข้มงวดนั้น
ยังเข้าถึงสิ่งที่พาดหัวข่าวมักจะมองข้ามด้วย
นั่นเข้าถึงแก่นของเคป๊อบอย่างแท้จริง
นั่นเข้าถึงแก่นของเคป๊อบจริงๆ
มันคือ "โซเค" จะพูดอย่างนั้นก็ได้
คือต้องอดทน และยืนหยัด และสุดท้ายการทำสิ่งที่ต้องการได้สำเร็จ
มันมีคุณค่ามาก และได้รับการนับถือมากในเกาหลีค่ะ
แม้แต่หลังความสำเร็จอันเหลือเชื่อ ของ "กังนัมสไตล์"
สหรัฐฯ ก็ยังคงเป็นตลาด ที่อุตสาหกรรมเคป๊อบเจาะได้ยาก
ด้วยเหตุผลหลักข้อเดียว
ในทางประวััติศาสตร์ ตลาดสหรัฐฯ ไม่ยอมรับเพลงที่ไม่ใช้ภาษาอังกฤษ
จนกระทั่งมาถึงบีทีเอส
การเปิดตัวครั้งแรกของพวกเขา ทางจอทีวีในสหรัฐฯ
ขอเสียงต้อนรับวงบีทีเอส
(อเมริกันมิวสิกอะวอร์ด 2017)
ตอนที่พวกเขามาถึงสนามบินแอลเอ มันเหมือนเดอะบีเทิลส์มาที่นี่
บีทีเอสจะเป็นคนพิเศษในใจฉันเสมอ
ฉันรักบีทีเอสมากๆ กอไก่ล้านตัว
ฉันชอบเพลงของพวกเขามาก แต่แฟนเพลงของพวกเขาออกจะน่ากลัวค่ะ
บีทีเอสทุบทุกสถิติในสหรัฐฯ สำหรับวงเคป๊อบ
เพื่อให้เข้าใจ คุณต้องดู ชาร์ตเพลงบิลบอร์ดบนโซเชียลมีเดีย
บีทีเอสขึ้นอันดับสูงสุดนานกว่าหนึ่งปี
ในที่สุดบิลบอร์ดก็ทำเงินจากความคลั่งไคล้นั้น
ด้วยการนำสมาชิกแต่ละคนในวง มาขึ้นปกฉบับสะสม
เพลงเยี่ยมค่ะ แต่สิ่งสำคัญของบีทีเอส
คือการแสดงตัวในโซเชียล
มันทำให้พวกเขาเข้าถึงแฟนเพลงได้จำนวนมาก
และเป็นอะไรที่มีผลกระทบต่อบริษัทเคป๊อบอื่นๆ
บ่อยครั้งที่พวกเขาเป็นเหมือนเพื่อนเก่า
พวกเขายังจริงใจด้วยค่ะ
และพวกเขาเข้ากันได้ดีมาก
พวกเขายังมีความเป็นตัวของตัวเอง แต่ความเข้าขากันนั้น
แทบจะไม่มีวงเคป๊อบวงไหนเทียบได้เลย
แต่สิ่งที่ทำให้บีทีเอสแตกต่าง
จากศิลปินเคป๊อบส่วนใหญ่ก็คือเนื้อเพลง เรามักจะพูดถึงชีวิตของเด็กวัยรุ่นครับ
เนื้อหาของบีทีเอสพูดถึงการบ่อนทำลาย
ซึ่งพูดตรงไปยังคนรุ่นเดียวกัน ที่รู้สึกกดดันอย่างมหาศาล
(ใครทำให้เราเป็นเครื่องจักรการเรียน ไม่ที่หนึ่งก็ล้มเหลว)
(ผู้ใหญ่สร้างกรอบไว้และเราตกลงไป)
เนื้อหาของมันคล้ายกันมากๆ
กับวงที่เป็นแรงบันดาลใจให้ อุตสาหกรรมเคป๊อบมาตั้งแต่เริ่มต้น
ซอแทจีแอนด์บอยส์
ปี 2017 บีทีเอสยังนำเพลงอันคลาสสิก "คัมแบ็กโฮม" ของพวกเขากลับมาร้อง
และตอนที่ซอแทจีจัดคอนเสิร์ต
เพื่อฉลองการเปิดตัวครบรอบ 25 ปีของพวกเขา
บีทีเอสขึ้นเวทีกับพวกเขาด้วย
เกาหลีใต้กลายเป็นมหาอำนาจของวัฒนธรรมป๊อบ
ด้วยการเอาสไตล์ของซอแทจีแอนด์บอยส์ มาเปลี่ยนเป็นสูตรสำเร็จ
สูตรสำเร็จที่ประสบความสำเร็จมาก
จนตอนนี้เคป๊อบเข้าถึงเกือบทุกทวีปแล้ว
สวัสดีค่ะ ฉันอนูภูติจากอินเดีย
- ฉันมาจากฟินแลนด์ - จากฟิลิปปินส์ครับ
- คอสตาริกา - ฉันมาจากแคนาดา
นี่รอยสักเคป๊อบของฉัน เคป๊อบคือชีวิตฉันค่ะ
เคป๊อบช่วยให้โลกเข้าใจและเปิดรับประเทศหนึ่ง
ที่โลกแทบจะไม่รู้จัก
ถ้ามีใครเห็นคลิปกลุ่มไอดอลเคป๊อบ
เป็นครั้งแรก
มีความเป็นได้สูงว่าพวกเขาจะสับสน
นั่นไม่ใช่เรื่องแย่ครับ
มันคือเหตุผลหนึ่งที่เคป๊อบยิ่งใหญ่
แฟนเพลงสามารถเชื่อมโยงกับศิลปินได้
ถึงแม้ว่าจะมีความแตกต่างทางวัฒนธรรมบ้าง
ในขณะที่การแสดงของเคป๊อบ เริ่มออกนอกสูตรสำเร็จ
นำเสนอความคิดของตัวเอง เกี่ยวกับประเทศและวัฒนธรรมของพวกเขา
ก็มีแฟนเพลงหลายล้านคน
ที่พร้อมจะฟัง