Κάθε δέκα δευτερόλεπτα,
οι άνθρωποι σκοτώνουν 24.000 ζώα για τροφή.
Σύνολο 75 δισεκατομμύρια τον χρόνο.
Γίνεται με αφάνταστη ταχύτητα και αποτελεσματικότητα.
Ενώ ο παγκόσμιος πληθυσμός διπλασιάστηκε τα τελευταία 50 χρόνια,
το σύνολο του κρέατος που παράγουμε, τετραπλασιάστηκε.
Υπάρχουν ένα δισεκατομμύριο γουρούνια, ένα δισεκατομμύριο πρόβατα,
ενάμιση δισεκατομμύριο αγελάδες
και 23 δισεκατομμύρια κοτόπουλα στον πλανήτη.
Να μεγαλώνεις τόσα ζώα αποτελεί θαύμα της τεχνολογίας,
αλλά φτάνει και σε κρίσιμο σημείο.
Η γη, το νερό και τα αέρια του θερμοκηπίου που σχετίζονται με την παραγωγή κρέατος
γίνονται ολοένα μη βιώσιμα.
Ο τρόπος που τρώμε κρέας θα καταγραφεί ως ιστορική ανωμαλία,
η οποία άρχισε στα μισά του 20ου αιώνα
και δεν μπορεί να συνεχιστεί για πολύ τον 21ο αιώνα.
Η ζήτηση για κρέας δεν μειώνεται.
Βασικά, αναμένεται να φτάσει
τους 455 εκατομμύρια τόνους το 2050.
Οπότε...
πώς θα ικανοποιήσουν οι μελλοντικές γενιές τη λαχτάρα τους για κρέας;
Μάλλον η πρώτη χρήση των ζώων ήταν για να φαγωθούν.
Δεν έχουν αρρώστιες και τρώγονται χωρίς φόβο μόλυνσης.
Τα δέρματα μπαίνουν στο μηχάνημα επεξεργασίας.
Η υπερβολική κατανάλωση κρέατος
είναι που το κάνει μη βιώσιμο για τον πλανήτη.
Τι θα κάνουν; Θα απαγορεύσουν το βοδινό;
Είμαστε φτιαγμένοι να τρώμε φυτά. Τα ζώα είναι μεσάζοντες.
Καθαρό, ασφαλές, υγιεινό. Και λέει την αλήθεια στην ετικέτα.
Είναι ωραίο για ψητό.
ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΤΟΥ ΚΡΕΑΤΟΣ
Είναι δύσκολο για όσους τρώνε κρέας να περιγράψουν γιατί είναι τόσο νόστιμο.
Έχει... ικανοποιητική γεύση.
Με κάνει να αισθάνομαι χορτάτος.
Είναι ζουμερό.
Και νόστιμο γιατί...
είναι πολύ ζουμερό.
Δεν συγκρίνεται με τίποτα, γιατί δεν είναι ίδιο με τίποτα.
Η απερίγραπτη αίσθηση που παίρνουμε από το κρέας
ανάγεται πολύ παλιά.
Αυτό το κόκαλο ηλικίας 3,4 εκατομμυρίων ετών βρέθηκε στην Αιθιοπία.
Εκείνη την εποχή, ο Australopithecus afarensis
περιπλανιόταν στις πεδιάδες της Ανατολικής Αφρικής.
Αυτοί οι πρώιμοι άνθρωποι είχαν μεγάλα επίπεδα δόντια
για να τρώνε φρούτα, σπόρους και φύλλα.
Αυτά τα σημάδια είναι η πιο παλιά ένδειξη μιας νέας συμπεριφοράς,
της σφαγής.
Οι άνθρωποι είχαν αρχίσει να τρώνε κρέας.
Τρία παμφάγα του κόσμου είναι οι άνθρωποι, οι αρουραίοι κι οι κατσαρίδες
γιατί είμαστε παντού. Πάντα βρίσκουμε κάτι να φάμε.
Το κρέας είναι γεμάτο θερμίδες, πρωτεΐνες, λίπη, μέταλλα και βιταμίνες,
συμπεριλαμβανομένης της Β12,
που δεν βρίσκεται εύκολα πέρα από τα ζωικά προϊόντα.
Περιέχει επίσης και πολύ σίδηρο,
σημαντικό για την υγεία των ερυθρών αιμοσφαιρίων μας.
Κι ενώ τα φυτά έχουν σίδηρο,
ο περισσότερος είναι διαφορετικού είδους,
που δεν απορροφάται καλά από το σώμα μας.
Ο σίδηρος στο κρέας είναι ειδικός,
γιατί περιέχει μια ένωση που λέγεται αίμη,
κι η κύρια πηγή της είναι το ζωικό αίμα και οι μυς.
Αυτή η εισροή πρωτεΐνης και θρεπτικών ουσιών
ίσως είναι ο λόγος που άλλαξαν τα σώματά μας.
Μικρότερα στομάχια, πιο μικρά έντερα, μεγαλύτεροι εγκέφαλοι.
Πιστεύεται πως το κυνήγι για κρέας οδήγησε τους προγόνους μας
να δημιουργήσουν εργαλεία,
πολύπλοκη γλώσσα και κοινωνικές δομές.
Η κατανάλωση κρέατος σίγουρα μας έκανε ανθρώπους.
Είναι φυσικό, θα έλεγα, να μας αρέσει το κρέας.
Είναι μέρος της βιολογίας μας.
Οι άνθρωποι ήθελαν πάντα περισσότερο κρέας από όσο μπορούσαν.
Πριν από 10.000 χρόνια όμως, κάτι σπουδαίο συνέβη.
Μάθαμε πώς να εξημερώνουμε ζώα για να τα τρώμε.
Μετατρέψαμε τα άγρια βόδια σε αγελάδες,
τα αγριογούρουνα σε γουρούνια,
και τις κόκκινες όρνιθες σε κότες.
Είναι από τα πιο σημαντικά στην ανθρώπινη ιστορία...
η εξημέρωση φυτών και ζώων.
Άλλαξε τον κόσμο.
Η γεωργία οδήγησε σε οικισμούς.
Ο πληθυσμός μας άρχισε να αυξάνεται και μέσω της επιλεκτικής αναπαραγωγής,
μετατρέπουμε ζώα για να ικανοποιήσουμε την επιθυμία μας για κρέας.
Και τότε, πριν από έναν αιώνα,
η σύγχρονη επιστήμη μάς επέτρεψε να μετατρέψουμε ζώα όπως ποτέ άλλοτε.
Η έρευνα οδήγησε στον έλεγχο ασθενειών,
τη βελτίωση της ράτσας, την εξέλιξη της παραγωγής.
Κι αυτή η μεγάλη βιομηχανία,
κάνει σοβαρή προσπάθεια βελτίωσης του προϊόντος.
Για να καταλάβετε πώς είναι αυτό, σκεφτείτε τα κοτόπουλα.
Και τα δύο έχουν ίδια ηλικία,
κι αυτό έπαιρνε αντιβιοτικό.
Δείτε τη διαφορά στο μέγεθος.
Ενώ το μικρότερο εδώ πέρα, έτρωγε κανονική τροφή.
Βλέπετε ένα κοτόπουλο του 1957
σε σύγκριση με ένα του 2005.
Τεράστια στήθη, αυτό το τέρας,
ίδια ακριβώς ηλικία με το κοτόπουλο του 1957,
που μοιάζει λίγο με περιστέρι.
Σήμερα γίνονται τέσσερις με πέντε φορές μεγαλύτερα
χάρη στα αντιβιοτικά που ενισχύουν την ανάπτυξη,
βιταμίνες και επιλεκτική αναπαραγωγή.
Βλέπετε ότι αυτό το κοτόπουλο,
πρέπει να σφαχτεί στις πέντε εβδομάδες,
γιατί τα πόδια του δεν κρατάνε πια το σώμα του.
Φτάσαμε στα βιολογικά όρια των όσων μπορούμε να κάνουμε με τα ζώα.
Φτάνουμε επίσης στα όρια του πόσα οικόσιτα ζώα χωράνε στη Γη.
Αν όλος ο κόσμος έτρωγε τόσο κρέας όσο οι κορυφαίες σε κατανάλωση χώρες,
κάθε τετραγωνικό κατοικήσιμης γης
θα χρησιμοποιούνταν για να ταΐσει τους ανθρώπους.
Ακόμη κι έτσι, δεν θα υπήρχε αρκετός χώρος.
Ήδη στοιβάζουμε αυτά τα ζώα μαζί όσο πιο πολύ μπορούμε.
Κατά την παράδοση της βιομηχανίας πουλερικών,
όλα οφείλονται σε αυτήν τη γυναίκα:
τη Σεσίλ Στιλ.
Το 1923,
παρήγγειλε 50 μικρά κοτόπουλα.
Εξαιτίας ενός παραπάνω μηδενικού στη φόρμα παραγγελίας,
κατέληξε να έχει 500.
Η Στιλ αποφάσισε να τα κρατήσει.
Τα στρίμωξε μέσα σε καλύβες και προσπάθησε να τα μεγαλώσει όλα μαζί.
Τότε, οι άνθρωποι δεν έτρωγαν κοτόπουλα. Τα είχαν μόνο για τα αβγά.
Λόγω της οικονομίας της κλίμακας,
η Στιλ πουλούσε τα κοτόπουλά της πιο φτηνά.
Την επόμενη χρονιά, έφτασε από τα 1.000 στα 10.000.
Θέλετε ένα ξεχωριστό κυριακάτικο δείπνο;
Κοτόπουλα, ελεγμένα και ταξινομημένα,
υπάρχουν άφθονα κάθε μέρα.
Ναι, σε μία γενιά,
οι άνθρωποι αυτής της χώρας διπλασίασαν την κατανάλωση πουλερικών.
Εκτοξεύτηκε η βιομηχανική αναπαραγωγή,
το ίδιο και η όρεξή μας για κοτόπουλο
και κάθε άλλο κρέας.
Και εφηύραμε νέους τρόπους να το φάμε.
Στα 1930 δοκιμάσαμε κρέας σε κονσέρβα.
Στα 1940, απογειώθηκαν τα μπέργκερ,
φτιαγμένα από υπολείμματα σφαγείων.
Και στη δεκαετία του '80 είχαμε την κροκέτα κοτόπουλο.
Η κατανάλωση ζώων δεν σήμαινε ότι θα βλέπαμε το ζώο.
Οι κτηνοτροφικές επιχειρήσεις μάς κάνουν να αποστασιοποιηθούμε από την αλήθεια
του ποιον τρώμε, όταν τρώμε ζώα.
Πολλοί αισθάνονται άβολα τρώγοντας ζώα
που θυμίζουν ποιο ζώο είναι.
Σήμερα, η πλειονότητα των ζώων μεγαλώνει αθέατη
σε ειδικούς χώρους σαν αυτόν.
Ο μόνος λόγος που δεν αρρωσταίνουν από το στρίμωγμα
είναι ότι τους δίνουν αντιβιοτικά.
Δεκαετίες αναφορών δείχνουν ότι αυτό δεν πετύχαινε πάντα.
Δύο εκατομμύρια Αμερικανοί προσβάλλονται από σαλμονέλα κάθε χρόνο.
Μπορεί να ξανασυμβεί.
Άλλη μια επιδημία δηλητηρίασης από αλλοιωμένο κρέας.
Μπορούν να αγοράσουν καθαρό κρέας;
Αυτός είναι ο στόχος, αλλά δεν μπορείς να το κάνεις 100% καθαρό.
Πήγα να αγοράσω κρέας και φοβήθηκα.
Το μύρισα κιόλας και δεν μου άρεσε.
Τα αντιβιοτικά δεν πιάνουν στους ιούς.
Μερικές φορές,
οι ιοί περνάνε από τα ζώα στους ανθρώπους, όπως η νόσος των τρελών αγελάδων
κι η γρίπη των χοίρων και των πτηνών.
Πρέπει οι άνθρωποι να συνειδητοποιήσουν
ότι τα ζώα έχουν πολύ σοβαρές επιπτώσεις για τις ζωές μας στο περιβάλλον.
Σε λίγο, δέκα δισεκατομμύρια άνθρωποι θα ζουν σε έναν χώρο που
θα απαιτεί περισσότερη τροφή τα επόμενα 30 χρόνια,
από όση είχαμε εξασφαλίσει ποτέ.
Παρότι η κατανάλωση κρέατος είναι σταθερή στις πλουσιότερες χώρες,
έχει εκτοξευτεί στις αναπτυσσόμενες.
Ουσιαστικά, το 20 τοις εκατό του κόσμου
που τρώνε πολύ κρέας ανησυχούν ολοένα πιο πολύ
για τις συνέπειες.
Και το 80 τοις εκατό
που ασχολείται μόνο με το να έχει αρκετά καλή διατροφή
αυξάνεται.
Καθώς πλουτίζουν οι χώρες, όπως προφανώς η Κίνα κι η Ινδία,
οι μεσαίες τάξεις τρώνε όπως εμείς.
Γεύματα με κρέας. Θέλουν πολλή πρωτεΐνη.
Το κρέας είναι από τους λιγότερο αποδοτικούς τρόπους διατροφής.
Κάθε 100 γραμμάρια φυτικής πρωτεΐνης που ταΐζουν μια αγελάδα
παράγει μόνο τέσσερα γραμμάρια ζωικής πρωτεΐνης στο βοδινό.
Στις θερμίδες, ακόμα λιγότερο.
Υπάρχουν τεράστιες λωρίδες γης
στα Μεσοδυτικά, στη Βραζιλία, στην Κίνα, αποκλειστικά για την εκτροφή ζώων
και θα ήταν ωραία να τρέφουν εμάς.
Το πρόβλημα είναι ότι μας αρέσει το κρέας
και τα φυτά δεν έχουν ίδια γεύση.
Κι αν γινόταν;
Οι λάτρεις του κρέατος το αγαπάνε όχι επειδή προέρχεται από ένα πτώμα
αλλά παρότι προέρχεται από το πτώμα ενός ζώου.
Αυτό είναι το Απίθανο Μπέργκερ.
Κι αυτό το Υπέρτατο Μπέργκερ.
Είναι και τα δύο φυτικά μπιφτέκια και συναγωνίζονται το κρέας.
Το κλειδί είναι πολύ απλό.
Πρέπει να δημιουργήσεις...
κρέας αναμφισβήτητα πεντανόστιμο,
να δίνει καλύτερη πρωτεΐνη και σίδηρο κι άλλες θρεπτικές ουσίες,
που αρέσουν στον κόσμο στο κρέας, να ψήνεται καλά,
να είναι προσβάσιμο και φτηνό.
Αν τα κάνεις αυτά, τότε τέλος παιχνιδιού.
Από τη δεκαετία του '80,
το φυτικό κρέας περιείχε κυρίως σόγια και γλουτένη για να είναι σαν κρέας.
Κι οι διαφημίσεις, σαν αυτή για το Quom,
υπονοούσαν ότι μπορούσε να αντικαταστήσει το κρέας,
αλλά δεν ισχυρίστηκαν ποτέ πως είχε ίδια γεύση.
Τα μπέργκερ Quom είναι μια γευστική εναλλακτική
και πολύ υγιεινή.
Όπως τα άλλα μπέργκερ, τα τρως όπως θέλεις.
Ακόμα κι όσοι τα πουλούσαν, δεν ήξεραν πώς να διαφημίσουν τη γεύση.
Είναι σαν γαλοπούλα.
-Μοιάζει... -Θα έχει γεύση γαλοπούλας;
Μάλλον, λίγο.
Το ψυχολογικό εμπόδιο είναι ότι
οι περισσότεροι λάτρεις του κρέατος περιμένουν κάθε φυτικό προϊόν
να είναι χάλια ως κρέας.
Αυτή παραμένει η μεγαλύτερη πρόκληση για τις εταιρείες...
να φτιάξουν κάτι που έχει γεύση, μυρωδιά και αίσθηση κρέατος.
Το πιο σημαντικό επιστημονικό ερώτημα στον κόσμο τώρα:
τι κάνει το κρέας τόσο νόστιμο;
Η απάντηση είναι πολύ δύσκολη.
Δεν υπάρχει ένα μοναδικό μόριο που να δίνει άρωμα και γεύση βοδινού.
Για να καταλάβουν τη συνταγή, οι επιστήμονες ζέσταναν κρέας
και συνέλεξαν δείγματα αέρα κατά το ψήσιμο.
Στην άλλη άκρη του σωλήνα βρίσκεται ένα χωνί
προσαρμοσμένο στη μύτη κάποιου.
Αυτό το άτομο κάθεται εκεί για 45 λεπτά και μυρίζει...
...τα στοιχεία αυτού που κάνει το κρέας κρεάτινο.
Τα μόρια που βγαίνουν μυρίζουν σαν σιρόπι σφενδάμου, καμένο λάστιχο,
σπίρτο που μόλις άναψε...
βρόμικη πάνα,
μέντα, πασχαλιές,
ιδρώτα, θειάφι...
Αλλά τι δίνει στο κόκκινο κρέας τη χαρακτηριστική του γεύση;
Η ειδική ένωση που βρίσκεται στα ζώα - ο σίδηρος αίμη.
To 2015, η Impossible Foods βρήκε τρόπο να τον συνθέτει σε εργαστήριο.
Το αποτέλεσμα είναι μια νέα γενιά φυτικών εναλλακτικών
που έχουν γεύση, αίσθηση, αλλά και αίμα σαν το κρέας.
Ενώ τα συστατικά τους μοιάζουν υγιεινά και δεν έχουν χοληστερόλη,
έχουν τις ίδιες θερμίδες με ένα ακαρύκευτο βοδινό μπιφτέκι,
παρόμοια επίπεδα κορεσμένα λίπη
και πέντε φορές παραπάνω νάτριο.
Δεν είναι υγιεινή τροφή.
Είναι μπέργκερ.
Οι επενδυτές έκαναν μεγάλη επένδυση, από τον Μπιλ Γκέιτς και Ρίτσαρντ Μπράνσον
ως τον Jay-Z και την Κέιτι Πέρι, που ντύθηκε κιόλας
Impossible Burger για το γκαλά του Μετ.
Τον Μάιο του 2019, η Beyond Meat γιόρτασε,
καθώς έγινε η πρώτη εισηγμένη εταιρεία εναλλακτικού κρέατος.
Και στο τέλος της ημέρας, η μετοχή είχε ανεβεί 163 τοις εκατό,
κάτι που είχε να συμβεί από την κούρσα του dot com.
Το κίνημα κρέατος από φυτά
έχει το καλό ότι δεν σου ζητάει να συμβιβαστείς.
Σου δίνει την ίδια εμπειρία
και υπηρετείς την ηθική σου.
Είναι καλή συμφωνία,
αν μπορείς να το κάνεις.
Αν αυτό είναι το κρέας της επόμενης γενιάς,
τους αρέσει;
-Σ αρέσουν τα μπέργκερ λαχανικών; -Έτσι κι έτσι.
Δεν έχω φάει ποτέ.
Δεν μ' αρέσουν τα λαχανικά.
Αυτό είναι τραγανό, μου αρέσει.
ΒΟΔΙΝΟ ΜΠΕΡΓΚΕΡ
Σ' αρέσει αυτό;
Αυτό μ' αρέσει.
Έχει καλή γεύση.
Το αγαπημένο μου είναι μάλλον αυτό.
Αυτό έχει γεύση... βοδινού.
Δεν θα καταλάβαινα ποτέ ότι είναι από λαχανικά,
γιατί είχε γεύση αληθινού μπέργκερ.
Αυτό δεν έχει γεύση χάμπουργκερ.
Τι γεύση έχει;
Καρότα.
Έχω συνηθίσει τόσο να τρώω κανονικά μπέργκερ,
που θα είναι δύσκολο να συνηθίσω τα μπέργκερ λαχανικών.
Κι αν σου έλεγα πως το αγαπημένο σου μπέργκερ,
αυτό στη μέση,
είναι φτιαγμένο από φυτά;
Δεν θα το ξανάτρωγα ποτέ στη ζωή μου.
Η αλλαγή συμπεριφοράς είναι δύσκολη.
Πολλοί δεν θα σταματήσουν εύκολα να τρώνε κρέας.
Έχουμε συνηθίσει τόσο πολύ να τρώμε ζωικές τροφές,
που πολλοί πιστεύουν ότι δεν θα χάσουμε αυτήν την επιθυμία,
γιατί ξυπνάμε κι αναγνωρίζουμε ότι αυτές οι τροφές είναι προβληματικές.
Μερικές εταιρείες δοκιμάζουν διαφορετική προσέγγιση
φτιάχνοντας κρέας χωρίς να σκοτώνουν το ζώο.
Βλέπετε κύτταρα κοτόπουλου.
Σε μερικές εβδομάδες,
θα τα πανάρουν και θα τα τηγανίσουν σαν αυτήν την κοτομπουκιά,
αλλά τα κύτταρα δεν μεγαλώνουν μέσα στο κοτόπουλο.
Το τεχνητό κρέας δεν είναι διαφορετικό
από το συμβατικό κρέας που τρώμε δεκάδες χιλιάδες χρόνια.
Είναι φτιαγμένο από ζώο.
Δίχως να χρειάζεται να σκοτώσεις το ζώο.
Η συνταγή είναι πολύ εύκολη. Είναι κρέας.
Βασικά, είναι πολύ δύσκολη.
Υπάρχουν τέσσερα στοιχεία.
Το πρώτο είναι ένα κύτταρο,
ένας μικροσκοπικός ιστός από το σώμα του ζώου.
Έπειτα, το πλαίσιο,
η επιφάνεια που κολλάνε τα μυικά κύτταρα που αναπαράγονται.
Για να μεγαλώσουν, τα κύτταρα θέλουν και ένα μέσο,
τη σούπα που παρέχει πρωτεΐνες, βιταμίνες, σάκχαρα και ορμόνες
για να ταΐζει τα κύτταρα, καθώς διαιρούνται.
Και ένας βιο-αντιδραστήρας,
το περιβάλλον με ελεγχόμενη θερμοκρασία, που λαμβάνει θρεπτικές ουσίες
και αποβάλλει τα άχρηστα.
Είναι σαν τεχνητό σώμα για να μεγαλώνει το κρέας.
Σε εννέα εβδομάδες,
θα έχει μετατραπεί από σύνολο κυττάρων, σε φαγώσιμο κομμάτι κρέας.
Πρώιμες έρευνες δείχνουν
πως αυτή η διαδικασία παραγωγής χρειάζεται τη μισή ενέργεια,
ένα ελάχιστο κομμάτι γης και νερού,
και μειώνει δραστικά τις εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου.
Το βασικό ερώτημα:
έχει καλή γεύση;
Το 2013, ο κόσμος είδε το πρώτο τεστ κρέατος από εργαστήριο,
σε εκπομπή του BBC.
Είπαν πως έμοιαζε κάπως με τη γεύση του κρέατος.
Έχει έντονη γεύση.
Είναι κοντά στο κρέας.
Δεν είναι τόσο ζουμερό.
Μια μεγάλη διαφορά είναι ότι αυτό το χάμπουργκερ
κόστισε 330.000 δολάρια για να φτιαχτεί
και κατασκευάστηκε από τον Ολλανδό φαρμακολόγο Μαρκ Ποστ.
Μόνο έξι χρόνια αργότερα, η εταιρεία του Ποστ, η Mosameat, έκοψε το κόστος
κατά 99,997 τοις εκατό στα δέκα δολάρια το μπέργκερ.
Σήμερα, δεκάδες εταιρείες παραγωγής κρέατος από κύτταρα
κάνουν αγώνα δρόμου για να βγουν στην αγορά
από την Ολλανδία, το Ισραήλ,τη Σιγκαπούρη,
αλλά καμιά τους δεν τελειοποίησε τη συνταγή... ακόμα.
Το πρώτο πρόβλημα είναι το μέσο ανάπτυξης.
Αυτήν τη στιγμή, το υγρό είναι ορός από έμβρυο βοοειδούς.
Είναι ωραιότερος τρόπος να πεις
ότι είναι αίμα από την καρδιά αγέννητης αγελάδας, που πεθαίνει αμέσως.
Οι εταιρείες δημιουργούν ένα φυτικό υποκατάστατο
αλλά οι ειδικοί δεν είναι σίγουροι πότε και αν θα συμβεί.
Άλλο πρόβλημα είναι η δομή.
Το αλεσμένο κρέας είναι μπέργκερ, το κοτόπουλο κοτομπουκιά,
το δομημένο κρέας είναι η μπριζόλα
και το παχύ κομμάτι τόνου.
Τα αλεσμένα είναι πολύ εύκολα. Τα δομημένα πιο δύσκολα.
Απαιτείται να μπουν θρεπτικές ουσίες στα κύτταρα στο κέντρο,
όπως κάνουν τα αιμοφόρα αγγεία στο σώμα του ζώου.
Οι ερευνητές πειραματίζονται με διαφορετικές τεχνικές,
όπως να χρησιμοποιήσουν τις ίνες ενός φύλλου σπανάκι,
αλλά οι ειδικοί πιστεύουν πως απέχουμε μια δεκαετία
από το να φτιάξουμε κάτι που θα μοιάζει με ζουμερή μπριζόλα.
Υπάρχει και ο παράγοντας αηδίας.
Σε μια έρευνα το 2016,
πολλοί Αμερικανοί είπαν ότι δεν ενδιαφέρονταν
να τρώνε τακτικά κρέας από εργαστήριο.
Μερικοί δεν το δοκιμάζουν καν.
Σου αρέσει ακόμα η ιδέα του κρέατος από εργαστήριο;
Όχι, με κάνει να θέλω να κάνω εμετό.
-Γιατί να μη δοκιμάσεις μια νέα εμπειρία; -Όχι.
-Αν σου έδινα 200 ευρώ; -Ούτε αν με πλήρωνες.
-Χίλια ευρώ; -Όχι.
Δεν ακούγεται καθόλου ελκυστικό το τεχνητό μπέργκερ σωλήνα. Όχι.
Πολλοί βρίσκουν την ιδέα αηδιαστική,
αλλά και πολλοί βρίσκουν αηδιαστικά διάφορα κρέατα.
Η αηδία έχει να κάνει με την κουλτούρα.
Κάθε κουλτούρα έχει επιλέξει μερικά ζώα να τρώει.
Υπάρχουν πολλές πολιτισμικές διαφορές στο τι είναι αηδιαστικό.
Σε πολλές γλώσσες,
τα ονόματα διαφορετικών κρεάτων
κάνουν ευκολότερη την κατανάλωσή τους.
Η γλώσσα μάς φέρνει πιο κοντά ή μας αποσυνδέει από την πραγματικότητα.
Όταν εξετάζουμε τη γλώσσα για το κρέας,
είναι πολύ ενδιαφέρουσα.
Καμουφλάρουμε την προέλευση του κρέατος.
Δεν λέμε αγελάδα,
αλλά ότι τρώμε βοδινό.
Δεν λέμε ότι τρώμε γουρούνι, αλλά χοιρινό.
Όταν σκέφτεσαι το γουρούνι, τρώγοντας ένα παϊδάκι,
θα καταλήξεις χορτοφάγος.
Το κρέας από κύτταρα ίσως έχει πρόβλημα με το όνομα.
Εργαστηριακό, του σωλήνα, δεν ακούγονται πολύ γευστικά.
Γι' αυτό οι εταιρείες παλεύουν για ονόματα όπως
τεχνητά καλλιεργημένο, καθαρό ή από κύτταρα,
αλλά κάποιοι αντιστέκονται.
Το 2018, το Μιζούρι έγινε η πρώτη πολιτεία
που απαγόρευσε προϊόντα τροφής να πωλούνται με τη λέξη "κρέας",
εκτός κι αν προέρχονταν από σφαγμένο ζώο
κι η ποινή ήταν έως ένας χρόνος κάθειρξη.
Την ίδια χρονιά,
η Ευρωπαϊκή Ένωση πρότεινε την απαγόρευση το κρέας
να διαφημίζεται με λέξεις όπως
μπριζόλα, λουκάνικο ή μπέργκερ.
Πολλοί κτηνοτρόφοι
πιστεύουν παθιασμένα πως το βασισμένο στα κύτταρα δεν είναι ίδιο.
Οι καταναλωτές μού λένε συνέχεια
πως όταν αγοράζουν ένα προϊόν,
σκέφτονται τι κάνουμε ως οικογένειες.
Στη φροντίδα της γης
και των ζώων κάθε μέρα.
Δεν σκέφτονται...
κάποιον να βάζει μερικά κύτταρα μαζί φτιάχνοντας κάτι καινούριο.
Δεν είναι βοδινό αυτό.
Σήμερα, η περισσότερη τροφή μας δεν πάει από τη γη στο τραπέζι.
Πολλά που τρώμε ξεκίνησαν σ' ένα εργαστήριο.
Οτιδήποτε.
Γιαούρτι, δημητριακά.
Το Gatorade.
Ο χυμός μήλου.
Όλα για εμπορική κατανάλωση ξεκίνησαν στο εργαστήριο.
Αλλά κάτι δεν τελειώνει εκεί που ξεκινάει.
Δεν θα γίνει στο εργαστήριο, θα γίνει σε ένα εργοστάσιο.
Τα ζώα που τρώμε έχουν τροποποιηθεί από χιλιετίες
επιλεκτικής αναπαραγωγής, τεχνητής γονιμοποίησης, ορμόνες ανάπτυξης,
χώρους με εικοσιτετράωρο έλεγχο κλίματος
ενισχυμένες τροφές και φάρμακα.
Στις ΗΠΑ, πάνω από το 70 τοις εκατό των αντιβιοτικών κάθε χρόνο
πηγαίνουν στα ζώα της κτηνοτροφίας.
Ο κόσμος θεωρεί το καλαμπόκι ή το βοδινό φυσικά.
Δεν είναι φυσικά. Είναι προϊόντα που έχουμε αλλάξει πολύ.
Έχουν υποστεί τεράστια επεξεργασία από τον άνθρωπο.
Η τεχνολογία μάς επέτρεψε να τρώμε ζώα όπως σήμερα
και μια νέα τεχνολογία ίσως είναι το μόνο
που θα βοηθήσει να ικανοποιήσουμε τη λαχτάρα για κρέας στο μέλλον.
Είμαστε εδώ σήμερα επειδή τα ζωικά προϊόντα είναι φοβερά.
Αλλάζουν την επιφάνεια της Γης, όμως.
Δημιουργούν επιδημίες με ιούς.
Απειλούν τη χρησιμότητα των αντιβιοτικών.
Αυτό που θα αλλάξει την αγορά είναι αυτό που το κάνει πάντα...
τα χρήματα κι ένα προϊόν που αρέσει στον κόσμο.
Είναι η ιστορία της τεχνολογίας
και ξέρω ότι οι άνθρωποι δεν θέλουν να σκέφτονται το φαγητό ως τεχνολογία.
Η ιδέα του κρέατος έχει πιο πολύ
συναισθηματική επένδυση από την ιδέα ενός smartphone.
Το κρέας είναι παραπάνω από τη γεύση του ζώου.
Είναι ταυτότητα, κουλτούρα, οι ιστορίες που λέμε στους εαυτούς μας.
Επί δεκαετίες,
ονειρευόμασταν ένα μέλλον με κρέας, αλλά χωρίς τα ζώα.
Χωρίς κεφάλι... φτερά.
Μόνο κρέας!
Δεν σκλαβώνουμε πια τα ζώα για να τα φάμε.
Είδατε κάτι φρέσκο και γευστικό όπως το κρέας,
αλλά ανόργανα υλοποιημένο,
με σχέδια των μεταφορέων μας.
Το 1932,
ακόμα κι ο Ουίνστον Τσόρτσιλ πρόβλεψε:
"Θα ξεφύγουμε από τον παραλογισμό να μεγαλώνουμε ολόκληρο κοτόπουλο
για να φάμε το στήθος ή τη φτερούγα,
μεγαλώνοντας αυτά τα μέρη ξεχωριστά στο κατάλληλο μέσο".
Σκεφτείτε τον σύγχρονο κόσμο.
Πώς επιλύσαμε προβλήματα στον καθαρισμό του νερού.
Έχουμε δορυφόρους.
Γιατί δεν το κάνουμε αυτό; Κι η απάντηση είναι πως μάλλον μπορούμε.
Υποτιτλισμός: Βασίλης Μανουσάκης