Sanırım India'yı o gruba çeken şey
birleşik amaç duygusuydu.
Bu grup NXIVM'di
ve birleşik amacı da "Yönetim Başarısı" için
patentli "Rasyonel Sorgu" yöntemini kullanarak
kişisel gelişimdi.
Başlarındaki kişi Keith Raniere'ydi.
Raniere'nin dünyanın en yüksek IQ'lerinden birine sahip olduğu iddiası,
öğrencilerin onun duvardaki resmine selam vermesi
ve ona "Öncü" demeleri Catherine'i rahatsız etmişti.
Sonunda India yanıma gelip
"Anne, bu tam benlik." dedi.
Ağzım açık kaldı. Şok oldum.
Nihayetinde India NXIVM'e yüz binlerce dolar verdi
ve "Yönetim Başarısı"ndan daha sinsi bir şeye bulaşmış oldu.
Biri beni aradı
ve NXIVM içinde gizli bir grup
olduğunu söyledi.
İlk kez o zaman "DOS" terimini duydum.
"Dominus Obsequious Sororium."
Sözde kadınların güçlendirilmesini amaçlayan bir gruptu ama...
Bu Latince "kadın kölenin efendisi" anlamına geliyor.
Daha sonra bu kadınları damgaladıklarını öğrendim.
Damgalama DOS'a kabulün bir parçasıydı.
Yeni üyenin gözü bağlanır,
soyunması ve masaj masasına yatması istenirdi.
Diğer üç kadın bacaklarından ve omzundan tutar
ve şu söyletilirdi:
"Efendim, lütfen beni damgala. Bu bir onurdur."
Bu sembolün elementleri temsil ettiği söylenirdi
ama Keith Raniere'nin baş harfleriyle damgalanırlardı.
Tarihte NXIVM gibi binlerce grup doğdu.
Bunlar genelde tarikat olarak addedilen gruplardı.
Sayısını bilmek imkânsız
zira çoğu tarikat olmadığını iddia ediyor
ve tarikattakiler tarikatta olduğunun farkında değil.
Peki bir grubu tarikat yapan nedir?
Ve bazıları sıradan insanlara korkunç şeyleri
nasıl yaptırıyorlar?
Tanrı olacağım. Yanımda bir başkası olmayacak.
NETFLIX ORİJİNAL BELGESEL DİZİSİ
Bilgiyi herkesle paylaşmak istiyoruz.
Gerekli görülen her türlü yöntem kabuldü...
...çünkü cennetin çocuklarıydık
ve Tanrı bunu niye yaptığımızı biliyordu.
Waco ATF'ye karşı tanıklık edecek.
Bu oyuna devam ederseniz birileri zarar görecek.
Ailenizi değiştirmeniz ve eski kimliğinizi bırakmanız isteniyor.
Hayatta kalmak için tek şansınız bizimle gitmek.
TARİKATLAR
Sevgi iyileştirici bir devadır.
Peoples Temple o vakit eşsizdi.
Siyahiler, beyazlar, Kızılderililer ve Hispanikler vardı.
Hepimiz masum düşüncelerle katıldık:
"Peki, Jim bir ütopya istediğini söyledi. Ben de istiyorum."
Dünyayı iyileştirecek bir akıma katıldığımızı sanıyorduk.
Ama katıldıkları şey
dünyada modern tarikat fikrini tanımlayan şey olacaktı.
Sağ ol, canım.
1970'lerin sonunda grubun lideri Jim Jones Kaliforniya'daki Peoples Temple'tan
Guyana'nın ücra ormanlarına dek yaklaşık bin müride sahipti.
Amerika'yı zehirleyen şiddet ve ırkçılıktan uzak,
kendine yeten ütopya olarak yutturulan
Jonestown'ı kuracaklardı.
Burada mutlusunuz? Mutlu musun, Tom?
Evet.
Burada herkes mutlu. Bunu bariz olarak görebiliyorsunuz.
Endişeli akrabalar yetkililere baskı yapmaya başladı.
Jonestown'daki kâbusla ilgili broşür dağıttılar.
Dediklerine göre Jones "zihin programlama yapıyor"
ve onları "ülkü için ölmeye" şartlayacak "sahte toplu intiharlar" düzenliyordu.
Kaliforniya kongre üyesi Leo Ryan bunu araştırmak için Guyana'ya gitti
ve bir daha dönmedi.
Artık çok geç.
JIM JONES'UN SESİ
Kongre üyesi öldü, kongre öldü.
Barış içinde yaşayamıyorsak barış içinde ölelim.
Yaklaşık bin kişinin yer aldığı,
modern tarihteki en büyük toplu katliam-intiharın görüntüleri
dünyayı dehşete düşürdü.
Jim Jones'un söylediği her şeye inanan müritler
canlarına kıymıştı.
Bazıları vurulmuştu. Çoğu kendini zehirlemişti.
Boş potasyum siyanür şişeleri vardı.
Aileler hep birlikte zehir içmişti.
Cesetler arasında Temple'ın fanatik kurucusu
Papaz Jim Jones da vardı.
Jones onlara "Başka bir yerde buluşma vaktimiz geldi." demişti.
Karizmatik liderleri olan,
aşırı inançlara ve fanatik müritlere sahip tarikat adı verilen gruplar
tüm dünyada neredeyse her ülkede mevcut.
Ancak Jonestown'daki yıkımın büyüklüğü
"tarikat" sözcüğüne yeni bir korkunç çağrışım kattı
ve ABD'deki bilim insanlarının
bu yıkıcı grupların ortak noktasını
tanımlamaya yöneltti.
Üç ana özellikte mutabık kaldılar.
Tarikat başında karizmatik, otoriter
ve Tanrı gibi görülmek isteyen
bir liderin bulunduğu
bir grup veya sosyal harekettir.
Söylediklerinin doğruca Tanrı'dan geldiğine
inanmamız öğretildi.
Bizim tabirimizle "cemaatte"
o, Tanrı'nın temsilcisiydi.
Tarikatın ikinci önemli ögesi şudur:
Grubun bazen "düşünce reformu" denilen
bir tür telkin programı vardır.
Ya da zihin kontrolü.
Sanki işletim sistemi İncil'di
ve bunun üstüne tüm programlarını oraya yüklüyordu.
İnsanlar bunu kabul ediyordu
çünkü İncil'i kabul etmişlerdi. İncil'i sorgulamazlardı.
İnanmak zorundaydılar.
İster cinsel ister maddi olsun
bir sömürü var.
Üyeler bir şekilde sömürülüyor.
Sun Myung Moon bir görev için ne zaman aileme ihtiyaç duysa
tarikat liderinin istekleri
çocuklarından önce gelirdi.
Mesela babam.
Çocukluğumda yılın çoğunda evde olmazdı.
Ancak bu tarikat tanımında ufak bir sorun var.
İşlevsel bir söz olmasından ziyade bir değer yargısı.
Her büyük dinin her peygamberi karizmatik bir lider olarak görülebilir.
Din çalışmalarındaki en büyük espri
"tarikat artı zaman eşittir din"dir.
Tarikat kelimesi Latince "cultus"tan geliyor.
Anlamı "Sürmek veya işlemek."
Eski çağlarda tanrıların rızasını kazanmak için yapılan
sunu, adak ve tapınakları tanımlamak için kullanılmış.
Zamanla geleneksel olmayan dinler anlamına gelmiş.
Roma İmparatorluğu Museviliği bir tarikat olarak görüyordu.
Bazıları İslamiyetin belli versiyonlarını tarikat olarak tanımlar.
Günümüzde çoğu âlim "yeni din hareketi" veya "YDH" sözünü tercih ediyor.
Birçoğu da müritlerini sömürmek için değil,
dış tehdit karşısında hayatta kalmalarını sağlamak için çıkmış.
Kolektifin ta kendisi dünyanın saldırısı altındadır
ve kimliğini kurtarmanın tek yolu
bu karizmatik otoritenin liderliği altında bir araya gelmek
ve sıfırdan yeniden kurmaktır.
Nasıralı İsa Orta Doğu tarihinin
belki de siyasi ve sosyal açıdan en çalkantılı döneminde
yaşamıştır.
Bu çok şey anlatıyor.
İsa bizim bildiğimiz en az bir düzine Mesih'ten
yalnızca biriydi.
Yeni Din Hareketleri tarih boyunca çalkantılı zamanlarda
insanlara yol göstermek için doğmuştur.
Avrupa'da Rönesans hengamesinde ve kurumsal dinlere tepki olarak
birçok yeni din hareketi doğmuştur.
Hindistan'da tarıma geçişin yol açtığı sosyal karmaşa dolayısıyla
ve sonrasında İngiliz sömürgeciliğine tepki olarak ortaya çıkmışlardır.
Ancak bir ülke kuruluşundan bu yana yeni dinleri kucaklamıştır.
1600'lere dönersek
Amerikan kolonileri dinî radikaller için
güvenli bir liman olmasıyla nam salmıştı.
Bu yeni dinî coşkunun özellikle sardığı
ufak bir Amerikan bölgesi vardı:
Yanık Bölge olarak bilinen
Albany'den Buffalo'ya kadar uzanan arazi.
Yanık Bölge Mormonluğun,
Yedinci Gün Adventizmi'nin ve spiritüalizmin doğduğu yerdi.
Diğer birçok sosyal, siyasi ve dinî akım da burada doğmuştu.
Dinî boşluğun olduğu her yerde
kaçınılmaz olarak siyasi boşluklar da olur.
Jemima Wilkinson o bölgenin peygamberlerindendi.
Az kalsın tifodan ölmek üzereydi
ve sonrasında kendini kutsal ruhun reenkarnasyonu ilan ederek
adını Halkın Evrensel Dostu koydu.
Çoğu Amerikalı,
muhtemelen ilk kez bir kadının halk içinde vaaz verdiğini veya konuştuğunu görüyordu.
Bir tür Amerikan Sina dağıydı.
İnsanlar illa dinî olması gerekmeyen her türlü mesajı ve icazeti alıyordu.
Bu şablon kendini sürekli tekrarladı.
Sonra Yanık Bölge'nin ötesine yayıldı.
Mesela 1930'larda New York'ta
on binlerce insan Peder Divine adlı bir adamı
dünyadaki Tanrı addetti.
Tüm insanlık için yayın yapıyorum.
Peder Divine vatandaşlık hakları akımının
ilk öncüllerinden olarak görülebilir.
Peder Divine'ın ilk müritleri
vatandaşlık haklarını talep eden protestolara,
dilekçe ve mektup kampanyalarına katılıyorlardı.
Bu, o zamanlar Amerikan hayatında pek dillendirilmeyen bir talepti.
Ama bu çağrı, şiddete ve siyasi suikastlar dalgasına dönüşen
ırksal gerilimlerle sosyal karmaşanın olduğu yeni bir döneme dönüşecekti.
Çoğu kişi Vietnam savaşının haklılığını sorguladı.
Amerikalıların devlete güveni azalmıştı
ve yaklaşan nükleer yıkımın hayaleti
tüm ulusun kuşatılmış gibi hissetmesine yol açtı.
Bu, bir neslin yeni topluluklar ve alternatif anlam kaynakları
aramasına sebep oldu.
O zaman gördüğümüz şey
karizmatik liderlerin yükselişiydi.
Bazıları Amerikalıydı, çoğu da Doğu'nun geleneklerinden yararlanıyordu.
Bilhassa da Hindistan'da.
"Biz haklı azınlığız."
"Cevap bizde."
Bu bilgi yaşadığımız çalkantılı dönemde bir panzehirdi.
Ama bu bilginin bazen bir bityeniği vardı.
Alternatif anlam arayışlarının
çok güçlü bir cazibesi vardır.
Bazen insanlar, hatta liderlerin kendisi
bu cazibeye inanmaya başlar.
Ama insan doğasında bir kusur vardır.
İdealizm çok kolay bir şekilde otoriterciliğe dönüşebilir.
Ülkenin gelişmesini sağlayan bu dinî hoşgörü...
O adımı atın.
...Amerikalıları manipülasyona açık hâle getirdi.
Peder Divine bile müritlerini maddi açıdan kullanmakla suçlanıyordu.
Buna onları kendisine otel aldırmak
ve bir kadını mirasından vazgeçirmek de dâhildi.
Bir adam da tüm bunları izliyor ve not alıyordu.
Jim Jones.
Jim Jones, Peder Divine'ın cemaatini nasıl kurduğunu görmek için
araştırma yapıyordu.
Jones'un ondan öğrenme arzusu
1980'lerdeki bir mini dizide ölümsüzleştirilmişti.
Peder Divine'ı oynayan kişi James Earl Jones.
Bu hareket nasıl sürdürülebilir?
Evladım, Musa sürüsünü nasıl sürdürdü?
Bedeli ne?
Sorarsan öğrenirsin, evladım.
Sorarsan öğrenirsin.
Jim Jones, Peder Divine'ın mesajlarında
bulunan sosyal adalet albenisini aldı
ve önce insanları çekmek, sonra da manipüle etmek için kullandı.
Sosyal bilimcilere göre bu manipülasyon yıkıcı olduğunda
bir grup tarikat oluyor.
Yalnız başına inanç sistemiyle ilgili değil.
Grubun davranışları
ve üyelerini sömürmek için kullandığı çeşitli etki ve kontrol yöntemleriyle
ilgili diyebiliriz.
Charles Manson bir ırk savaşı başlatmak için
müritlerini dokuz kişiyi öldürmeye ikna etti.
Shoko Asahara müritlerine Tokyo metrosuna sarin gazı salmayı emrederek
13 kişiyi katletti.
Cennetin Kapısı'ndan Marshall Applewhite müritlerini şuna ikna etti:
Periyodik olarak bu seviye yaklaşıyor
ve yeni seviye sunuyor,
bu evrimsel seviyeden, şu evrimsel seviyeye bir hayat sunuyor.
Bu, çoğu kişinin kendini kısırlaştırıp öldürmesine yol açtı.
Böylece bir üst seviyeye ulaşacaklarına inanıyorlardı.
Tarikatların bitmez çekiciliği
liderlerin tam bir kontrol uygulayabilme gizeminden kaynaklanıyor.
Kullandıkları şey temel sosyal psikoloji.
Günlük etki ve kontrol tekniklerini kullanıyorlar.
Kamu hizmeti adına, bilim insanlarının belirttiği
telkinle tarikata girilmesini sağlayabilecek yedi ögeyi sunuyoruz.
Birincisi:
Belki de zor bir geçiş dönemi yaşıyorsunuz.
Açtım, başarısız bir oyuncuydum.
20'li yaşlarımda New York'taydım.
Böyle hassas bir durumdayken
bir şey denemeye daha açık olursunuz.
İlan panosundan "Bu yoga kursuna gelin" yazan
bir yazı alabilirsiniz.
İlk meditasyon başladı ve üst üste
sevgi ve bağlanmışlık dalgası yaşamaya başladım.
Bu, yumuşak iknanın bir parçası.
Bir anket doldurdum.
Hayat ve evrenle ilgili sorular vardı. "Mutlu musun?" gibi.
O ilk adımı atıp
ilk toplantıya, sohbete, meditasyon veya İncil grubuna gittiğinizde
alımcılar üzerinizde çalışıp sizi tekrar davet eder.
Süreç buradan itibaren başlar.
Onları daha da telkinde bulunabileceğimiz
ücradaki eğitim merkezlerine gelmeye teşvik ederiz.
Bu yeni bir gerçeklik oluşturma yolunda ilk adımdır.
Kapalı bir ortamda tutulduk.
Dışarıdan kitap, televizyon, film yasak.
Ailem "Dünyanın pisliğinden korumak için." derdi.
Zamanla kendini kapama sistemi adını verdiğim bir yolla
daha da kuşatılmış oluyorsunuz.
Ta ki en önemli ilişkiniz sevgili liderle olan ilişkiniz olana dek.
Sun Myung Moon ve/veya onun aile fertlerini şöyle sunarlardı:
"Hanımlar ve beyler, insanlığın gerçek ebeveyni
Muhterem Sun Myung Moon!"
Cevabı bulmuş bir gruptasınız
ve tek lider, bu yolda sizi götürebilecek tek kişi olan bu lider var.
Diğer her şey, diğer herkes yanlış.
Her pazar sabahı 5.00'te
Muhterem Moon ve eşinin resmi önünde diz çökerdik.
Bizlere
Muhterem Moon ve eşinin ebeveynimiz,
hatta ebeveynimizden fazlası olduğu söylenirdi.
Lider, bir dış düşman yaratarak gücünü pekiştirir.
Bana şöyle dedi: "Tecavüze uğrayacaksın, dövüleceksin.
Bir çukura atılacaksın."
Ayrılırsam başıma gelecekler konusunda bu korkunç şeyleri söylerdi
zira dünya böyle kötü bir yerdi.
Bunun anlamı, psikolojik olarak tarikat liderine danışacaksınız demek.
Kendi mantık gücünüzü sürekli olarak inkâr etmeye başlıyorsunuz.
Artık mantığınız yok.
Bu tür bir bilişsel uyumsuzluk hâlindekiler
sürekli tarikatı veya tarikat liderini seçeceklerdir.
Bu da bizi tarikat liderinin kontrollerini artırma yöntemine getiriyor:
Basit mahalle baskısı.
İnsanlardaki bu temel, bir grubun parçası olması arzusu
gerçeklik algımızı bile bastırabilir.
Sosyal psikolog Solomon Asch 1951'de odaya birçok öğrenci koyduğu deneyde
bunu göstermiştir.
Sadece biri deneyin farkındaydı.
Göreviniz çok basit:
Soldaki çizgiye bakıp
sağdaki çizgilerden hangilerinin eşit uzunlukta olduğunu söyleyeceksiniz.
-İki. -İki.
İki.
Test edilenlerin yüzde 75'i cevapları apaçık yanlışken bile
çoğunlukla hemfikir oldu.
Üyelerini kontrol etmek için
liderler de bu baskıya başvuruyor.
Jonestown'daki son günde o da bunu yaptı.
Bir isyan çıkarttı
ve sonra arkasına yaslanıp mahalle baskısını kullandı.
Tüm bunlar olası bir sosyopat narsistin heveslerine hizmet etmek için.
Şöyle dedi: "Bensiz yaşayamadınız. Ben öldüğüm için siz de öleceksiniz.
Asıl ben mühim olduğum için o kadar da önemli değilsiniz."
Çocuklar çadırın dışındayken
sekreterleri ve metreslerini dışarı çıkarttı
ve ağızlarına zehir sürdü. Sonra çocukları öldürmeye başladı.
Çocuklarının az ötede öldüğünü bile bile oturan ebeveynler
ABD'ye dönüp de bir hayat kuramayacaklarını biliyorlardı.
Bugün farklı bir tehdit
insanları yeni anlam arayışına sürüklüyor.
Bir sosyal izolasyon salgını var.
Öyle ciddi ki birçok ülkede kamu sağlığına tehdit olarak görülüyor.
Tıp uzmanları
Avustralya'nın en yeni sağlık krizinin yalnızlık olduğunu söylüyor.
Amerika yalnızlık salgınının pençesinde.
Hükûmet yalnızlıktan sorumlu bir bakan atadı.
Toplumdan tamamen çekilmiş 800 ila 900 bin orta yaşlı insan var.
İster aile düzeyinde, ister kilise düzeyinde
ister mahalle düzeyinde olsun, insanların sabit bir toplumu yoktur.
Organize bir din ve onun sunduğu toplanma alanlarıyla
kendini özdeşleştirenlerin sayısı azaldıkça
sanal topluluklar bu boşluğu dolduruyor.
İnternet insanlık tarihinde ilk kez
topluluk tanımını
coğrafyaya bağımlı olmaktan çıkardı.
Bizi, kimliğimizi güçlendiren, bizim gibi insanlardan oluşan,
istatistiksel olarak küçük, kişisel açıdan büyük gruplar buluyoruz.
Bu, ateşli sanal takipçileri çekmek için sosyal medya araçlarını kullanan
yeni çevrim içi liderler neslinin doğmasına yol açtı.
Elinizin
kendi kilinizin içinde olduğunu hissedeceksiniz
çünkü öyle.
Aradığınızı bulabileceğiniz tek yer
kendi iç dünyanız.
Kendinizi olduğu gibi, yüzde 100 kabul edin.
Bunu beğenmiyorlarsa çok yazık. Defolabilirler.
Hiçbir sosyal bağlantı olmadan, sadece odanızdayken
birçok takipçiye çabucak bilgi yayabilirsiniz.
İnternetin devasa büyüklüğünden ötürü
neredeyse her şeyin bir topluluğunu bulmak mümkün.
Bu takviye duygusu çok güçlü olabilir.
Teal Swan da böyle bir lider.
Bazıları depresyonu intihardan kaçınma yolu olarak kullanıyor.
İncinmişler ve yalnızlar için
tartışmalı öğütler vererek büyük miktarda takipçi topladı.
İntihar, sıfırlama düğmesine basmaktır.
Doğası gereği ne iyi, ne de kötü bir karardır.
Bazıları Teal'ı internet tarikatı lideri olmakla suçladı.
Bunu reddediyor
ama "tarikatın mükemmel tarifi"nin onda olduğunu kabul ediyor.
"Bu insanlar çaresiz. Onayıma ihtiyaçları var.
Ne dersem yaparlar."
Günümüzün çevrim içi toplanma alanlarının özellikleri
savunmasızların aklını çelebilir.
Bir video izliyorsunuz ve YouTube diğerlerini öneriyor
ve bu da radikalleşme sarmalına yol açabiliyor.
Mesaj panosu gibi birçok çevrim içi yer
hiç lidere ihtiyaç duymadan da tarikat tarzı toplum yaratabilir.
Bu dönüşümlü akımlar cevap, yuva ve onları dinleyecek bir kişi sunuyor.
Dönüm noktasındaki hassas insanlar bu içeriği kolayca bulabilir.
Genelde daha az aşırı içeriğe sahip bir yumuşak satış vardır.
Mesela cinsel hayal kırıklığını açığa vuran erkeklerin olduğu bir forum
bir dış düşmanla körüklenen
ve mahalle baskısıyla güçlendirilen
yeni bir gerçeğe insanları çekebilir.
Erkekler intikam için birbirini teşvik edebilir.
Fiziksel alanlarının olmaması
günümüzün bu tarikatlarını daha zayıf yapmıyor.
Son birkaç yılda bu sahneler dünyayı dehşete düşürdü.
Santa Barbara katili Elliot Roger internette bir dizi tehdit bıraktı.
Altı kişiyi bıçakla veya vurarak öldürdü.
Bu forumlar fiziksel şiddete yol açıyor.
Bir kamyon,Toronto'nun işlek caddesinde yayaların üstüne sürdü.
Incel, yani zoraki bekârlar,
kadınlarla ilşkilerinde hüsran yaşayanların çevrim içi topluluğu.
Toronto saldırısından dakikalar önce
saldırıdan sorumlu kişi 4chan'e mesaj panosundan
çağrıda bulundu.
Sanki komutanıymış gibi
ona çavuş diye hitap etti.
Yeni Zelanda'da camide gerçekleşen toplu katliam
onlarca kişinin ölmesine yol açtı.
Saldırgan olayı sosyal medyada canlı yayınladı.
Yeni Zelanda'daki saldırgan toplu katliam konusunda
çevrim içi topluluğunda övündü.
Topluluğu bunu coşkulu bir şekilde destekledi.
Alternatif bir gerçeğe bir tarikat kadar kendini kaptırmış bir topluluktu burası.
Bu çevrim içi tarikatlar
kendilerini hâkim kültürden soğumuş veya uzaklaşmış görenlere
izleyecek alternatif bir yol, bir senaryo sunuyor.
Bu alternatif yol, internette veya fiziki dünyada
ister sosyal adalet vaadiyle
ister daha iyi, mutlu, başarılı bir kişi olma vaadiyle oluşturulsun,
hepsi aynı kontrol yöntemlerini kullanıyor ve bunlardan kaçmak çok zor.
Tüm dünyaları olduğu için bir tarikattan ayrılmaları zor.
Zamanla tarikat üyelerinin çoğu kendi başlarına ayrılır.
Bu genelde yanılmaz liderlerinin yanılmaz olmadığını anladıklarında olur.
Dünyanın sonunun geleceği bir tarih vermeleri çok yaygındır.
Geçmişine bakarsanız çok tutarsızdır.
Veya ahlaklı yaşam rehberlerinin ikiyüzlülüğünü öğrenince bırakırlar.
Hepsi bekârlık yemini eder,
bu yemine uymuş gibi yapar.
Daha sonra öğrendiğime göre, Muktananda'nın kendisi
çok fena, büyük bir sapıkmış.
Veya kurdukları gerçek çöktüğünde bırakırlar.
Babam vefat etti.
Liderlik cenazesine gitmeme izin verdi.
Durumumdan uzaklaşıp
olaylara farklı bir açıdan bakınca
"Çıkmalıyım. Çocuklarımı da çıkarmalıyım." dedim.
Tarikatı geride bırakıp o dünyaya girme fikri
çok korkutucudur.
Karşıdan karşıya geçmeye korkardım
çünkü Tanrı'nın canımı alacağından korkuyordum.
Kendi kararlarınızı vermeye alışık olmadığınız için zordur.
Yedi, sekiz yıl önce bir kitap kulübündeydim.
"Bu kitabı nasıl buldun?" dediklerinde geçmişi hatırladım.
Sinirlendim ve neredeyse hiç konuşamadım.
Gitmeyi bıraktım.
Sevdiğim insanların, inandığım şeyin
bir anda hayal olduğu ortaya çıktı.
Bundan ötürü kendinizden nefret ediyorsunuz.
Yorucu olacaktır
ve umarım hayatını toparlaması için o kişinin güvenli bir limanı olur.
Keith Raniere'nin mahkûm edilmesi
Catherine ve India Oxenberg'in uzun tedavi sürecine başlamasını sağladı.
Nihayetinde tamamen bir araya geldik.
Bu bir süreç.
Bunun kendisini etkilediğini ve arızalı olmadığını
ama aynı zamanda incinmemiş olmadığını da biliyor.
Öldürmeye çalıştığım yanlarım tekrar ortaya çıkmaya başladı.
Saçma gelecek
ama kuş gözlemciliğine başladım.
ve bu, eski kimliğimin bir parçasıydı.
Hayatta kalma içgüdüm parçalanmamıştı.
Hayatta kalmam için ne gerekiyorsa
ona odaklanacaktım.
Diğer tuhaf kişileri buluyorsunuz.
Kendini sıra dışı veya farklı gören diğer insanları buluyorsunuz.
Yani, ben zaten sanatçıyım
Birçok sanatçı da... Hepimiz tuhafız, değil mi?
Adım adım ilerledikçe
"Burada korkacak bir şey yokmuş." diyorsunuz.
Hâlâ öğreniyorum.
20'li yaşlarımın sonunda sıfırdan başladım.
Hâlâ yeni şeyler öğrenme yeteneğim var, hissediyorum
ve benim yaşımdaki bazı insanlarda bu olmayabilir
çünkü bence öğrenmekten mahrum bırakıldığım için
her zaman öğrenmek isteyeceğim.
21 veya 22 yaşımdayken
hayatımın bir noktasında, insanlara ayrıldığım zaman bana verilmeyen
desteği vermek ve onlara yardım etmek istediğimi fark ettim.
Kendileri adına seçim yapabileceklerini, iyi bir şey yapabileceklerini
ve bağımsız olabileceklerini öğretmek istedim.
Ben hayatta kaldım
ve ilk zamanlardan beri
hayatta kaldığım her gün
bunu Jim Jones'un gözüne sokuyormuşum gibi hissettim.
Luara Kohl, Jonestown'da diğer sağ kalanlarla 2018'de Guyana'ya döndü.
Onlar o trajedinin yaşandığı gün
Jonestown'dan uzakta olan şanslı birkaç kişiydi.
Bunu ne kadar söylesek az gelir.
Mevzu Jim Jones ve insanlar değil.
Önce o 917 kişi, sonra diğer adam.
Alt yazı çevirmeni: Mustafa Üneşi