มันมีเหตุผลที่โฆษณาผลิตภัณฑ์ดูแลผิว ไม่ซูมเข้าไปใกล้เกินไป
และถ้าพวกเขาจะให้ดูภาพผิวใกล้ๆ มันก็จะเป็นภาพแอนิเมชันล้วนๆ แบบนี้
ภาพผิวระยะใกล้ของจริงนั้น อาจจะไม่ชวนมองเท่าไร
นั่นอะไรน่ะ
แม้แต่ผิวที่สมบูรณ์แบบที่สุด
ก็ยังเป็นภาพพื้นผิวแตกระแหงขรุขระ
มีร่องน้ำมันเยิ้มเป็นหย่อมๆ และรูขุมขนตะปุ่มตะป่ำ
และในพื้นที่แปลกประหลาดแห่งนี้
มีมังกรซ่อนอยู่
นักวิทยาศาสตร์เชื่อว่าไรดีโมเด็กซ์พวกนี้ อยู่บนใบหน้ามนุษย์ผู้ใหญ่ทุกคน
ตอนนี้พวกมันคงกำลังฝังตัว อยู่ในรูขุมขนของคุณอย่างแน่นอน
และมันไม่ได้อยู่เพียงลำพังด้วย
ผิวหนังของเราเป็นแหล่งพักพิง ให้สิ่งมีชีวิตหลายกลุ่ม
ทั้งแบคทีเรีย เชื้อรา
และแม้แต่ไวรัสขนาดเล็ก
นี่ไม่ใช่ปริมาณปรสิตที่เป็นอันตราย
อันที่จริง เราต้องการปรสิต ขนาดเล็กจิ๋วมากมายพวกนี้
เพื่อทำให้ผิวเราสุขภาพดี
แต่บริษัทผลิตภัณฑ์ดูแลผิว กลับบอกเรื่องราวที่ต่างออกไป
ส่วนใหญ่คือบอกว่าคุณจำเป็น
ต้องใช้ผลิตภัณฑ์จำนวนมากมายมหาศาล
- เจลล้างหน้าป้องกันสิวแรกรุ่น - เซรั่มไฮยาลูโรนิก
- ไมโครสคัลป์ติ้งครีม - เป็นทั้งโฟมล้างหน้าและมาสก์
ผิวชุ่มชื้นคือรากฐานของผิวที่แข็งแรง
ตื่นมาพบกับผิวที่ดูอ่อนเยาว์ได้ในห้า…
เราจะไว้ใจให้ผลิตภัณฑ์พวกนี้ทำตามสัญญาได้ไหม
และมีเคล็ดลับเพื่อผิวสวยสุขภาพดีหรือไม่
เริ่มจากผิวหนังก่อน
ด้วยการมองจากมุมมองของแพทย์
ผิวเธอสวยมาก นั่นคือสิ่งที่ฉันประทับใจที่สุดค่ะ
ถ้าคุณรักษาความสะอาดผิว ก็จะมีโอกาสเกิดโรคน้อยลง
ถ้าผิวฉันสดชื่นและดูสุขภาพดี
นั่นก็เพราะฉันใส่ใจพื้นฐานสำคัญ
จากคางถึงใบหู
จากรูจมูกถึงขมับ
ผิวที่แข็งแรงคือผิวที่สวยงาม
(ผิวพรรณ)
ถ้ามีสิ่งหนึ่งที่ผู้เชี่ยวชาญ อยากให้คุณรู้เกี่ยวกับผิวหนังก็คือ…
มันคืออวัยวะที่ใหญ่ที่สุดของเรา
อวัยวะที่ใหญ่ที่สุดของเรา
อวัยวะใหญ่ที่สุดของเรา
ผิวหนังเป็นแนวป้องกันด่านแรกที่ดีที่สุด
ของระบบภูมิคุ้มกันของคุณ
ฉันชอบเปรียบเทียบมันเป็นกำแพงอิฐ
เท่ากับว่าอิฐคือเซลล์
และปูนคือน้ำมันตามธรรมชาติของเรา
กำแพงนี้คือชั้นหนังกำพร้า
ซึ่งจะถูกสร้างขึ้นใหม่ทุกเดือน
เซลล์ใหม่จะเกิดขึ้นมาด้านล่าง
และดันตัวขึ้นมาที่พื้นผิวด้านบน ซึ่งมันจะแตกลอกออก
รูบนผิวที่คุณเห็นคือปากรูขุมขน
ซึ่งมีเกือบทั่วทุกที่ในร่างกายคุณ ไม่ใช่แค่บริเวณที่ดูขนดกเท่านั้น
ต่อมที่ติดกับรูขุมขนจะปล่อย สารคล้ายขี้ผึ้งมันเยิ้มที่เรียกว่าซีบัมออกมา
มันช่วยหล่อลื่นผิวเราและทำให้ผิวมีฤทธิ์เป็นกรด
ค่าพีเอชของผิวคุณไม่ได้เป็นกลาง มันจะอยู่ประมาณระดับห้า
และนั่นทำให้แบคทีเรีย ที่เป็นอันตรายเติบโตได้ยากขึ้น
ถ้ากำแพงอิฐที่ทำหน้าที่ป้องกันผิวคุณพังทลาย
มันจะทำให้สิ่งแปลกปลอม หรือเชื้อโรคเข้ามาได้ง่ายขึ้น
ระบบภูมิคุ้มกันของคุณจะเริ่มทำงาน
ผิวคุณจะเริ่มแดงและคัน
และเซลล์ภูมิคุ้มกันทั้งหมดนี้ จะตรวจจับและโจมตีผู้บุกรุก
และยังมีคุณสมบัติอันน่าทึ่งที่สุดของผิวหนัง
นั่นคือการเป็นบ้านให้สิ่งมีชีวิตเหล่านี้
หลายพันล้านปีก่อนที่เราจะเริ่มวิวัฒนาการ
จุลินทรีย์ได้ยึดครองทุกอณูบนโลก
ตั้งแต่ธารน้ำแข็งขั้วโลกเหนือ
ไปจนถึงแอ่งกำมะถัน
ไปจนถึงปล่องภูเขาไฟใต้พื้นมหาสมุทร
และเมื่อผิวหนังถือกำเนิดขึ้นมา
ก็เป็นอีกหนึ่งพื้นที่ให้จุลินทรีย์ยึดครอง
ปกติแล้วคุณจะมีสิ่งมีชีวิตที่แตกต่างกัน
ราวล้านล้านอย่าง ทั้งแบคทีเรีย เชื้อรา ไวรัส โปรโตซัว
(ดร. จูเลีย โอ ห้องปฏิบัติการแจ็คสัน)
และแม้แต่แมลงตัวเล็กๆ
ผิวหนังมีสภาพแวดล้อมที่แตกต่าง
หลากหลายน่าทึ่งมาก
หน้าคุณเป็นหนองน้ำมัน
รักแร้คุณเป็นป่าดิบชื้น
แขนของคุณเป็นทุ่งสะวันนาแห้งแล้ง
ไมโครไบโอมของคุณกำเนิดขึ้นครั้งแรก เมื่อคุณเกิดขึ้นมาบนโลกนี้ครับ
(เจมส์ แฮมบลิน ผู้เขียน คลีน)
จู่ๆ ไบโอมของแม่คุณ
ก็มาอาศัยอยู่ในตัวคุณ
และนั่นจะสร้างรากฐานอันมั่นคง
ที่จะติดตัวคุณไปตลอดชีวิต
และเมื่อคุณเติบโตขึ้น มันจะพัฒนาไปเรื่อยๆ
ถูกหล่อหลอมจากประสบการณ์ของคุณ
ขึ้นอยู่กับว่าคุณอาศัยอยู่ที่ไหน เลี้ยงสัตว์หรือเปล่า
อาศัยอยู่กับใคร และคุณไปเจอใครเป็นประจำบ้าง
เราแต่ละคนมีเอกลักษณ์ที่แตกต่างกันออกไป
นักวิทยาศาสตร์ใช้เวลาสองทศวรรษที่ผ่านมา
เพื่อศึกษาว่าสปีชีส์ไหนอาศัยอยู่ที่ใด
ตอนนี้พวกเขาพยายาม คิดว่าสัตว์พวกนั้นทำอะไรบ้าง
มีแบคทีเรียบาซิลลัสอาศัยตามซอกนิ้วเท้าเรา
กินสารประกอบในเหงื่อเรา ที่เรียกว่าลิวซีนเป็นอาหาร
และมันจะก่อให้เกิดกลิ่นเท้าที่เหม็นอับนั่น
แล้วทำไมเราถึงควรวิวัฒนาการร่วมกับจุลินทรีย์
ที่ก่อให้เกิดกลิ่นเหม็นนี่ด้วย
ปรากฏว่าเจ้าบาซิลลัสนี้
ช่วยยับยั้งการติดเชื้อราได้มีประสิทธิภาพมาก
เท้าเราผลิตลิวซีนออกมามากอย่างประหลาด
ราวกับว่าร่างกายเรา อยากจัดงานเลี้ยงให้แบคทีเรียพวกนี้
เพื่อให้พวกมันช่วย ไม่ให้เราเป็นโรคน้ำกัดเท้านั่นเอง
แล้วก็มีสตาฟีโลค็อกคัส เอพิเดอร์มิดิส
ซึ่งพบตามจุดต่างๆ ทั่วร่างกายเรา
เรารักสตาฟีโลค็อกคัส เอพิเดอร์มิดิส
มันระดมพลเซลล์ภูมิคุ้มกันได้
ซึ่งช่วยรักษาบาดแผลและต่อสู้กับการติดเชื้อ
มันช่วยฆ่าแบคทีเรียก่อโรค
ยาปฏิชีวนะก็ทำได้แบบเดียวกันนั้น
แต่ยาปฏิชีวนะจะทำลาย แบคทีเรียที่เป็นประโยชน์ไปด้วย
และแบคทีเรียก่อโรคบางตัว จะวิวัฒนาการจนดื้อยาเหล่านี้
นี่คือกระแสที่น่ากลัวไปทั่วโลก
โดยเฉพาะในโรงพยาบาล
ห้องทดลองของจูเลีย โอ กำลังปรับแต่งสายพันธุ์ของเอพิเดอร์มิดิส
เพื่อโจมตีหนึ่งในแบคทีเรียที่ดื้อยามากที่สุด
เหมือนหุ่นยนต์ค้นหาและทำลายน่ะค่ะ
เอพิเดอร์มิดิสรุ่นเสริมพลังนี้จะโจมตี
ก็ต่อเมื่อมันรับรู้ว่ามีจุลินทรีย์ก่อโรคตัวนี้เท่านั้น
และสร้างกระบวนการโต้ตอบแบบระเบิดนาปาล์ม
และในที่สุด นักวิทยาศาสตร์ก็คิดว่าจุลินทรีย์นั้น
ได้ฝึกให้ระบบภูมิคุ้มกันของเรา แยกแยะระหว่างมิตรและศัตรูได้
เพื่อที่เราจะได้โต้ตอบสิ่งที่เป็นภัยเท่านั้น
เราไม่รู้ว่าจะเกิดอะไรขึ้นถ้าไม่มีไมโครไบโอม
เราไม่เคยสร้างมนุษย์ไร้จุลินทรีย์มาก่อน
แต่เราเคยสร้าง
หนูไร้จุลินทรีย์
พวกมันโตมาโดยไม่ได้สัมผัสจุลินทรีย์มีชีวิตเลย
พวกมันใช้ชีวิตอยู่ในฟองสบู่
และหนูพวกนี้มีข้อบกพร่องมากมาย
เมื่อไม่ได้เข้าค่ายฝึกรับมือจุลินทรีย์ตั้งแต่เล็ก ระบบภูมิคุ้มกันของพวกมัน
จึงสับสน
พวกมันอาจมองข้ามภัยแท้จริง
ในขณะที่ไปโจมตีสิ่งที่ไม่เป็นอันตราย
หรือแม้แต่โจมตีเซลล์ของตัวเอง
เด็กในปัจจุบัน โตมาในสภาพแวดล้อมที่ปลอดเชื้อมากขึ้น
และเด็กจำนวนมากขึ้นทุกทีเริ่มมีความผิดปกติ
จากระบบภูมิคุ้มกันที่ไวเกินไป
ผิวหนังอักเสบ ภูมิแพ้
หอบหืด ไข้ละอองฟาง
จำนวนเด็กป่วยโรคนี้พุ่งสูงขึ้นมากค่ะ
แต่ไม่ใช่ในสังคมอามิช
นักวิทยาศาสตร์รายงานว่าเด็กอามิช
มีอัตราเป็นโรคหอบหืดและภูมิแพ้ ต่ำอย่างน่าประหลาดใจ
เด็กอามิชโตมากับพี่น้องมากมาย
ใช้เวลานอกบ้านเยอะมาก
และมักจะมีคอกสัตว์
ที่มีสัตว์หลายชนิดอยู่ติดตัวบ้านเลย
พวกเขาสัมผัสจุลินทรีย์มากมายหลากหลาย
และดูเหมือนว่าชีวิตแบบนี้ช่วยพัฒนา ระบบภูมิคุ้มกันที่ดีให้พวกเขา
ส่วนหนึ่งของเคล็ดลับการมีผิวสุขภาพดี
ก็คือการไม่ไปยุ่มย่ามกับไมโครไบโอมของคุณ
และเป็นเวลาหลายแสนปี ที่มนุษย์ไม่ได้ไปวุ่นวายกับมัน
จนกระทั่งพวกเขาสร้างอารยธรรมขึ้นมา
มนุษย์ทั่วทุกมุมโลกเริ่มใช้น้ำชะล้างผิว
ซึ่งมักจะเป็นส่วนหนึ่งในพิธีกรรมทางศาสนา
แล้วพวกเขาก็เข้าไปกระจุกตัว อยู่ในเมืองใหญ่มากขึ้น
ทำให้โรคติดต่อแพร่ระบาด อย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน
ในช่วงกลางศตวรรษที่ 19
นักวิทยาศาสตร์ก็ค้นพบตัวการ
จุลินทรีย์
จุลินทรีย์ชนิดแรกๆ ที่เราค้นพบ คือชนิดที่เป็นอันตรายกับเรา
การระบาดของอหิวาตกโรค คร่าชีวิตคนหลายล้านทั่วโลก
กาฬโรคกลืนกินคนเกือบหนึ่งในสามของยุโรป
และในอเมริกา
การเสียชีวิตหนึ่งในสี่ของประชากร เกิดจากวัณโรค
เราจึงเกิดความคิดที่ว่า บางทีเราน่าจะล้างสิ่งเหล่านี้ออกไป
หลายศตวรรษมานี้เราใช้สบู่หลายรูปแบบ
ส่วนมากใช้ซักผ้า
แต่ตอนนี้ หน่วยงานสาธารณสุข เริ่มผลักดันให้ใช้สบู่กับผิวหนังเป็นประจำ
เป้าหมายของการทำเช่นนี้คือ เพื่อลดจำนวนจุลินทรีย์ก่อโรค
และนั่นคือเหตุผลพิเศษที่คนเราต้องใช้สบู่ล้างมือ
ในช่วงต้นศตวรรษที่ 20 สบู่ได้รับความนิยมมาก
มีสบู่เพื่อความงาม สบู่อาบน้ำ
สบู่เพื่อสุขภาพ
ทั้งหมดนั้นแท้จริงแล้วเป็นผลิตภัณฑ์เดียวกัน
สบู่หรูหราสำหรับคนรวย
ราคาแพงกว่า แต่ทำงานเหมือนกันไม่มีผิดเพี้ยน
มันกลายเป็นสินค้าพะยี่ห้อ ซึ่งตามมาด้วยการโฆษณา
ผู้ผลิตสบู่เป็นผู้บุกเบิกกลยุทธ์ทางการตลาด ที่ยังคงใช้อยู่ในปัจจุบัน
อย่างการใช้คนดังมาโฆษณา
แบรนด์นี้ใช้ผู้มีชื่อเสียงด้านการเรียกร้องสิทธิสตรี เอลิซาเบธ เดดี้ สแตนตัน
(ฉันลองใช้แล้วน่าพึงพอใจ)
โฆษณาชิ้นนี้
ที่มีการโอบกอดโจ่งแจ้ง
และสโลแกนอันหวือหวา
เป็นโฆษณาชิ้นแรกๆ ที่พิสูจน์ว่า
เซ็กซ์ขายได้
สิ่งที่ผลิตภัณฑ์เหล่านี้คิดจะขาย คือความรู้สึกเหนือกว่า
ไม่ว่าจะเป็นการเหนือกว่าอีกเชื้อชาติ
หรือเหนือกว่าอีกชนชั้น
โฆษณาสบู่มักใช้ภาพล้อที่เหยียดเชื้อชาติ
ที่สื่อว่าคนผิวสีเข้มนั้นสกปรก
หรือเป็นคนเถื่อนที่ต้องการ อิทธิพลของสบู่มาสร้างความศิวิไลซ์
สบู่เป็นเรื่องของความงาม
และผิวที่สวย
คือผิวขาว
พูดง่ายๆ คือ ถ้ามีความไม่มั่นใจที่ฝังรากลึกอยู่
ธุรกิจค้าสบู่ก็จะพบวิธีใช้สิ่งนั้นล่าเหยื่อ และล่อหลอกด้วยการเสนอทางแก้ไข
สบู่จะเปลี่ยนชีวิตคุณ
คุณจะเป็นที่ยอมรับของสังคมมากขึ้น
บอกว่ามันจะทำให้คุณเปล่งปลั่งและหาสามีได้
และบริษัทผลิตสบู่ก็ใช้ภาษาวิทยาศาสตร์ เพื่อสนับสนุนการกล่าวอ้างเหล่านี้
พวกเขาเสนอขายสินค้าให้เหล่าแม่บ้าน
ด้วยการมอบทุนผลิตละครวิทยุช่วงกลางวัน
และต่อมาละครขายสบู่พวกนี้ก็ย้ายไปอยู่ในทีวี
ผู้ผลิตสบู่ไอวอรี่เป็นผู้สร้างละคร "เดอะไกด์ดิ้งไลต์"
จนกระทั่งเรื่องนี้อวสานในปี 2009
นำเสนอโดยสบู่ไอวอรี่ สบู่ที่โด่งดังที่สุดในโลก
ในช่วงกลางศตวรรษที่ 20
อย่างน้อยในประเทศที่ร่ำรวย ทุกคนจะใช้สบู่เป็นประจำ
และพวกเขาใช้มันไปทั่วทั้งร่างกาย
ในทุกๆ วัน
สบู่เป็นสารเคมีล้วนๆ
ซึ่งสามารถกำจัดคราบไคล แห่งอารยธรรมที่สั่งสมมา
สารเคมีที่ระคายเคืองผิว เหมือนมลภาวะ เครื่องสำอาง
และจุลินทรีย์ที่ก่อให้เกิดโรค
การล้างด้วยสบู่ช่วยชีวิตคนมากมาย
แต่สบู่ก็กัดเซาะปูนในกำแพงอิฐนั้นด้วย
ทำลายปราการป้องกันผิวคุณ
และเพราะว่าสบู่มีค่าความเป็นด่างสูง
สบู่จึงเปลี่ยนค่ากรดด่างบนผิวคุณได้
เมื่อเราทำความสะอาดมากไปและล้างมากไป คุณจะขัดขวางการทำงานของผิว
คุณไปวุ่นวายกับเคมีบนผิวคุณ คุณไปเปลี่ยนแปลงสภาพน้ำมันบนผิว
และถ้าน้ำมันคือดิน ให้ระบบนิเวศของจุลินทรีย์เติบโต
คุณก็ไปวุ่นวายกับมันเสียจนผลที่ได้คือ
ผิวเสียสมดุล
หลายสิบปีก่อน ผู้คนไม่เข้าใจ ปัญหาเหล่านี้ที่เกิดจากการใช้สบู่มากเกินไป
พวกเขาแค่สังเกตว่า มันอาจทำให้ผิวรู้สึกแห้งและคันได้
และอุตสาหกรรมสบู่ก็หาทางแก้ไขให้ด้วย
สบู่ทำให้ผิวแห้ง
แต่โดฟจะเคลือบผิวคุณให้ชุ่มชื้นขณะชะล้าง
โดฟมีมอยส์เจอร์ไรเซอร์
และนั่นก็ทำให้เกิดความคิดใหม่ขึ้นมา
ว่าคุณอาจต้องการผลิตภัณฑ์อื่นๆ
ผลิตภัณฑ์ที่จะมาตอบโต้กับสบู่ที่ใช้อยู่
คุณต้องการผลิตภัณฑ์อย่างที่สอง
ซึ่งเปิดประตูให้ผลิตภัณฑ์ตัวอื่นๆ นอกจากสบู่
ไหลบ่าเข้ามา
ในปี 1968
คลีนิกข์เปิดตัววิธีดูแลผิวสามขั้นตอน
ซึ่งพวกเขาแนะนำว่าสำคัญพอๆ กับการแปรงฟัน
ผู้ผลิตสบู่เก่าแก่บางเจ้าแตกแขนงทำผลิตภัณฑ์อื่นๆ
และเติบโตเป็นยักษ์ใหญ่ระดับโลก
และก็มีผู้เล่นใหม่เพิ่มเข้ามา
คุณพบกับระเบิดลูกใหญ่
ของแบรนด์ความงามจากเกาหลี ที่เข้ามาในโลกตะวันตก
และทุกคนก็คลั่งไคล้มันมาก
(ความงามจากเกาหลีเบ่งบานเต็มพิกัด)
(เสน่ห์แห่งตะวันออก)
(ผลิตในเกาหลี)
(ค้นหาโซล)
(โฉมหน้าตะวันออก)
การดูแลผิวสิบขั้นตอนของเกาหลี เป็นสิ่งที่ฉันคิดค้นขึ้นเมื่อหลายปีก่อน
ช่วงปี 2015
เป็นตอนที่ฉันเริ่มเล็งเห็น
ว่ามีคนพูดถึงกระแสนี้มากขึ้นเรื่อยๆ
เป็นเวลาหลายสิบปีมาแล้ว
ที่เกาหลีใต้พยายาม เพิ่มการส่งออกสินค้าทางวัฒนธรรม
ละครเกาหลี
เคป๊อป
และความงามแบบเกาหลี
ในเกาหลี ผิวมาเป็นที่หนึ่งเสมอ
พวกเขาให้ความสำคัญกับผิว
มากยิ่งกว่า
การแต่งหน้าหรือแฟชั่นอีกค่ะ
พวกเขาฉลาดมาก พวกเขาใช้ส่วนผสม
ที่หลายแบรนด์ไม่เคยคิดจะใช้มาก่อน
(ชาเขียว)
(หินภูเขาไฟ)
(เมือกหอยทาก)
(คอลลาเจนจากหมู)
(พิษผึ้ง)
(สารสกัดจากปลาดาว)
(น้ำนมลา)
นักวิทยาศาสตร์ยังคงค้นหาคำตอบอยู่ว่า ส่วนผสมเหล่านี้ได้ผลจริงหรือไม่และอย่างไร
แต่ผลิตภัณฑ์ความงามของเกาหลี โดยรวมได้กระแสตอบรับที่ดีมาก
ผ่านการผลิตมาอย่างดีมาก
และราคาไม่แพงด้วย
ถ้าคุณยังไม่เคยใช้ผลิตภัณฑ์ดูแลผิว และอยากจะลองเริ่มใช้
ฉันขอแนะนำให้เริ่มจากผลิตภัณฑ์พื้นฐานก่อนค่ะ
ถ้าคุณทาครีมกันแดด เครื่องสำอาง โลชั่นบำรุงผิวหลังโกนหนวด
คุณควรล้างผลิตภัณฑ์พวกนั้นออกก่อนเข้านอน
และตอนนี้เรามีตัวเลือกมากมายนอกจากสบู่
เช่น สารสังเคราะห์และคลีนเซอร์ ที่มีน้ำมันเป็นส่วนผสม
ที่อ่อนโยนกับปูน ในกำแพงผิวของเรามากกว่า แต่...
คุณจะต้องตะลึงกับจำนวน ของผลิตภัณฑ์ทำความสะอาดที่ทำลายผิวแน่
หลังจากทำความสะอาดผิวแล้ว ปกติค่าพีเอชจะเสียสมดุล
และตอนนั้นเองที่โทนเนอร์จะเข้ามามีประโยชน์
โดยทั่วไปแล้วมันจะทำให้ ผิวของคุณเป็นกรดในระดับที่ดี
เหมือนที่ซีบัมทำตามธรรมชาติ
มอยส์เจอไรเซอร์ยังช่วยซ่อมแซม ความเสียหายของการทำความสะอาดได้
เราใช้มอยส์เจอร์ไรเซอร์ เพื่อเรียกสิ่งที่คุณกำจัดออกไปคืนกลับมา
มอยส์เจอร์ไรเซอร์บางตัว เลียนแบบปูนธรรมชาติบนผิวเรา
คุณอาจไม่จำเป็นต้องขัดผิวตอนอายุยังน้อย
ผิวของคุณผลัดผิวได้เองตามธรรมชาติ
แต่พออายุมากขึ้น
การผลัดเซลล์ผิวก็จะช้าลง
ผิวของคุณเริ่มดูหมองคล้ำ
ทำให้คุณอาจจะอยากขัดผิวสัปดาห์ละหน
เมื่ออายุมากขึ้น อายุเกิน 40 ปีขึ้นไป
แล้วก็มีผลิตภัณฑ์รักษาสิว
อย่าลืมว่าผิวหนังของคุณมีรูขุมขนอยู่
ซึ่งอาจอุดตันจากซีบัมในเซลล์ที่ตายแล้ว
ถ้าการอุดตันอยู่ใต้ผิวหนัง มันคือสิวหัวปิด
ถ้ามันสัมผัสอากาศ ก็จะเกิดปฏิกิริยาออกซิเดชั่นและมีสีคล้ำขึ้น
(สิวหัวดำ)
แบคทีเรียสามารถเติบโตได้ในรูขุมขนอุดตันพวกนี้
เซลล์ภูมิคุ้มกันจะรีบเข้าไปต่อสู้กับการติดเชื้อ
เซลล์ที่ตายแล้วก็จะเริ่มสะสม
นั่นคือสีขาวๆ ในหัวสิวนั่นเอง
เรายังไม่เข้าใจปัจจัยทั้งหมดที่ทำให้เกิดสิว
ทั้งพันธุกรรม ฮอร์โมน แบคทีเรีย
ผลิตภัณฑ์ทั้งหลายที่เราใช้กับผิว หรือว่ามันมีปฏิกิริยากันอย่างไร
แพทย์ผิวหนังถกเถียงกันเรื่องบทบาทของอาหาร
ดูเหมือนอาหารมันๆ จะไม่ใช่ปัญหา
แต่อาหารที่มีน้ำตาลอาจจะเป็นสาเหตุหนึ่งได้
แต่เรารู้อยู่อย่างหนึ่ง นั่นคือสิวไม่ได้เกิดจากผิวสกปรก
ตอนเป็นวัยรุ่น ผมมีสิวเยอะมาก
ผมเกิดความคิดที่ว่า
ถ้าผมใช้สบู่ล้างหน้าวันละสามครั้ง
ผมก็จะชะล้างจุลินทรีย์ต่างๆ ที่ทำให้สิวเห่อไปได้
และมันก็ชัดเจนมากว่า ผมน่าจะทำให้ทุกอย่างแย่ลงไปอีก
นักวิทยาศาสตร์บางคนคิดว่า วิธีที่ดีที่สุดในการรักษาสิว
คือการเติมแบคทีเรียสู่ผิวเรา
เพื่อสร้างไมโครไบโอมที่สุขภาพดีและมีสมดุล
ดังนั้น คำว่าชะลอวัยนี่…
เป็นปัญหามากค่ะ
มันทำให้เกิดความรู้สึกขึ้นทันทีว่า
มันผิดปกติ
กับการมีริ้วรอย
คุณควรอายุมากขึ้น นั่นคือขั้นตอนธรรมชาติของชีวิต
ใต้หนังกำพร้าของคุณคือชั้นหนังแท้ที่หนากว่า
ซึ่งถักทอด้วยโปรตีน ที่เรียกว่าอีลาสตินและคอลลาเจน
เมื่อผิวของคุณถูกยืดออก โครงสร้างเนื้อเยื่อนี้จะช่วยให้ผิวเด้งกลับคืน
และเมื่อเราอายุมากขึ้น เราก็ผลิตมันได้น้อยลง
ซึ่งทำให้ผิวหนังพับและเหี่ยวย่น
และมีบางอย่างที่ช่วยเร่งปฏิกิริยานี้
สารพิษ มลพิษ
และรังสียูวีจากดวงอาทิตย์ ซึ่งอาจทำให้เกิดมะเร็งได้ด้วย
เม็ดสีที่เรียกว่าเมลานินที่ผลิตในเซลล์เหล่านี้
สามารถป้องกันรังสีบางส่วนได้
ยิ่งมีเมลานินมากเท่าไร สีผิวก็ยิ่งเข้มขึ้นเท่านั้น
และการปกป้องพิเศษนั่น หมายความว่าสีผิวที่เข้มกว่าดูจะแก่ช้ากว่า
แต่เรายังต้องใช้ครีมกันแดด
เพราะเรายังไวต่อรังสียูวีจากดวงอาทิตย์อยู่ดี
ส่วนผสมช่วยชะลอวัยอื่นๆ
ส่วนมากจะไม่มีหลักฐานสนับสนุนมากนัก
สิ่งเดียวที่ได้รับการพิสูจน์ทางวิทยาศาสตร์
จากการวิจัยที่ดี
คือกรดเรติโนอิกและเรตินอล
มันช่วยกระตุ้นการผลิตคอลลาเจน
แต่อาจทำให้ผิวระคายเคือง และไม่ควรใช้กับหญิงมีครรภ์
สรุปก็คือผิวของคุณทำงาน มากมายอยู่แล้วตามธรรมชาติ
ดังนั้นพยายามหลีกเลี่ยงการใช้ ผลิตภัณฑ์ต่างๆ ที่รบกวนการทำงานของผิว
การขัดผิวบ่อยๆ และรุนแรง การใช้สบู่โฟม
อาจทำให้กำแพงอิฐบนผิวเสียหายได้
มองหาคลีนเซอร์ที่มีค่าพีเอชต่ำ
และถ้าคุณกังวลเรื่องสภาพผิว
ก็ลองคุยกับแพทย์ผิวหนัง อาจมีวิธีรักษาที่ช่วยคุณได้
แต่ไม่ต้องกังวลมากไปเรื่องสิวไม่กี่เม็ด
ความคิดที่ว่าเราต้องกำจัดสิ่งเหล่านี้ตลอดเวลา
เป็นสิ่งที่ถูกสร้างขึ้น
อุตสาหกรรมนี้มีวิธี ทำให้ผิวที่เป็นสิวเป็นโรคขึ้นมาได้
ทั้งที่มันไม่ใช่ปัญหาทางการแพทย์จริงๆ
การมีสิว
ที่จริงก็ไม่ใช่ปัญหาเลยครับ
เช่นเดียวกับศตวรรษที่แล้ว
โฆษณาผลิตภัณฑ์ดูแลผิวทุกวันนี้ จะใช้ภาพและภาษาวิทยาศาสตร์เข้าใจยาก
คำศัพท์ฮิตล่าสุดคือ พรีไบโอติกและโปรไบโอติก
โฆษณาบอกว่าผลิตภัณฑ์พวกนี้ ช่วยเพิ่มไมโครไบโอมให้ผิวของคุณ
เราไม่มีหลักฐานเลยว่าผลิตภัณฑ์พวกนี้
มีประโยชน์ในตัวมันเอง
แต่ในแง่หนึ่ง อุตสาหกรรมนี้
ดูเปลี่ยนไปอย่างสุดขั้ว
เราอาจดูโฆษณาตอนนี้
และเชื่อว่า
อุตสาหกรรมผลิตภัณฑ์ดูแลผิว
มีความหลากหลายอย่างเหลือเชื่อ
แต่นั่นเป็นแค่ผักชีโรยหน้า
มีหลายแบรนด์ที่ฉันไปพูดคุยด้วย
การเดินทางของผลิตภัณฑ์ของพวกเขา
เริ่มตั้งแต่คิดคอนเซ็ปต์
จนไปถึงตอนวางขาย
ในเส้นทางที่ว่านั้น
มีแต่คนขาวเท่านั้นที่มีส่วนร่วม
ตอนที่โดฟปล่อยโฆษณาชิ้นนี้ในปี 2017
บางคนก็เห็นภาพสะท้อนอันน่าขนลุกจากสมัยก่อน
โดฟขอโทษและลบโฆษณาดังกล่าว
แต่บริษัทแม่ของโดฟอย่างยูนิลีเวอร์ ก็ยังขายผลิตภัณฑ์
ที่ออกแบบมาเพื่อทำให้ผิวคุณขาวขึ้น
แบรนด์ใหญ่ๆ หลายแบรนด์
ได้พัฒนาครีมที่ทำให้ผิวขาวขึ้น
และขายผลิตภัณฑ์เหล่านี้มาหลายปีแล้ว
หลังจากการตายของจอร์จ ฟลอยด์
และการประท้วงที่เกิดขึ้นทั่วโลก
แทนที่จะเอาผลิตภัณฑ์พวกนี้ออกจากตลาด
พวกเขาแค่เปลี่ยนชื่อผลิตภัณฑ์
มันไม่ได้แก้ไขอะไรเลย
พวกเขาจะสื่ออะไรน่ะเหรอ
ยิ่งขาวยิ่งดี
เราถูกพร่ำบอกว่าเราต้องมีผิวขาว ผิวใส ผิวชุ่มชื้น
ผิวเปล่งปลั่ง ผิวไร้รูขุมขน
และเราต้องใช้ผลิตภัณฑ์เพิ่มขึ้น เพื่อจะมีผิวแบบนั้นได้
เราใช้ผลิตภัณฑ์กับผิวมากเกินไป
ถ้าใช้น้อยลงแล้วผิวสุขภาพดีขึ้น
ทำไมเราไม่ใช้ให้น้อยลงล่ะ
ผมใช้แค่น้ำเปล่าครับ
ผมล้างมือตลอด ผมโอเคกับการล้างมือด้วยสบู่
แต่ผมใช้แค่น้ำเปล่ากับร่างกายที่เหลือ
คุณจะเริ่มชินกับความรู้สึกนี้ และร่างกายของคุณก็จะปรับตัวได้ด้วย
พระเจ้าช่วย คือว่า…
มันไม่ได้ผลกับฉันแน่ ไม่ได้แน่
ฉันว่าผิวฉันจะสติแตกไปเลยละ
ฉันจึงคิดว่าผิวของทุกคน ไม่ได้ต้องการผลิตภัณฑ์ถึง 15 ตัวหรอกค่ะ
แต่ก็ไม่ได้คิดว่าทุกสภาพผิว ต้องการใช้ผลิตภัณฑ์แค่สามตัว
และจำไว้ว่า ผลิตภัณฑ์เหล่านี้ ไม่ใช่วิธีเดียวที่เราใช้เปลี่ยนสภาพผิว
ที่จริงผิวเป็นสัญญาณบอกสุขภาพโดยรวมของเรา
เรานอนยังไง กินยังไง เครียดแค่ไหน
ดื่มน้ำ ออกกำลังกายพอไหม อยู่กลางแจ้งบ้างหรือเปล่า
ปัจจัยเหล่านั้นมีผลต่อสภาพผิวของคุณ
มีหลายวิธีในการดูแลผิวอย่างถูกต้อง
มีวิธีที่จะทำให้ถูกต้องมากมาย
คุณแต่ละคนไม่เหมือนกัน คุณมีวิวัฒนาการร่วมกันกับจุลินทรีย์ของคุณ
การดูแลผิวอาจเป็นเรื่องสนุก
ที่ให้คุณได้ค้นพบ ความเป็นเอกลักษณ์ของตัวคุณเอง
และ…
มีหลายวิธีครับที่จะเป็นธรรมชาติ
คำบรรยายโดย นันทพร อนุชิตดัสกร