ในปี 2004 แคโรไลนาแพนเธอร์สเผชิญหน้า กับนิวอิงแลนด์แพทริออตส์
ถือว่าเป็นหนึ่งในเกมซูเปอร์โบวล์ ที่ดีที่สุดเท่าที่เคยมีการเล่นมา
แต่มันถูกบันทึกในหน้าประวัติศาสตร์ เพราะอีกเรื่องหนึ่ง
หลายคนที่ดูการแข่งขันทางช่องซีบีเอส ได้เห็นสิ่งที่พวกเขาไม่คาดคิด
ผลของการแสดงช่วงพักครึ่ง ผู้ชมเห็นนักร้อง เจเน็ต แจ็คสันเผยเรือนร่างออกสื่อ
อุบัติเหตุหรือแผนเตี๊ยมกันชวนช็อก
หรือข้อผิดพลาดของชุด ไม่ว่าจะเป็นอะไร…
ไวอาคอมซึ่งเป็นเจ้าของซีบีเอส
จะต้องจ่ายเงินจำนวน 550,000 ดอลลาร์
วันต่อมาเจเน็ต แจ็คสันออกมาขอโทษ
ฉันขอโทษจริงๆ ค่ะ
หากฉันทำให้ใครไม่พอใจ ฉันไม่ได้ตั้งใจให้เป็นอย่างนั้นจริงๆ ค่ะ
แต่สื่อก็ยังไม่หนำใจ
คำบอกเล่าจาก "เพื่อน" ของจัสติน ทิมเบอร์เลค
บอกทางสำนักข่าวว่า
เธอโกหกเขาและเอาเปรียบเขา
เพื่อรักษาอาชีพตัวเองไว้
ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของคำตำหนิเหมารวม ที่เจเน็ต แจ็คสันได้รับ
(เจเน็ต แจ็คสันเป็นคนแบบนี้แหละ)
และสัปดาห์ต่อมาเมื่อจัสตินออกมาขอโทษ
เขาเริ่มต้นด้วยมุกตลก
คืองี้ ผมรู้ว่าสัปดาห์ที่ผ่านมา มันยากลำบากสำหรับทุกคน และ…
และแทบจะกลั้นยิ้มไว้ไม่อยู่
สิ่งที่เกิดขึ้นเป็นเรื่องที่ไม่ได้ตั้งใจ
เราเสียใจอย่างยิ่ง และผมอยากขอโทษถ้าทำให้พวกคุณรู้สึกไม่พอใจ
คนในสมัยนี้คงไม่ยอมรับคำขอโทษแบบนี้
เราอยู่ในยุคแห่งการขอโทษ
ทุกครั้งที่อ่านข่าว
เราจะเจอข่าวว่ามีคนกล่าวขอโทษอีกแล้ว
จากนักการเมือง
คนดัง
และแม้แต่รัฐบาลที่ออกมาขอโทษ อาชญากรรมในอดีต
ผมคิดว่าสิ่งหนึ่งที่ผู้คนอาจจะกังวล
นั่นคือการที่มีคนกล่าวคำขอโทษมากมาย
เสียจนอาจทำให้มันได้ผลน้อยลง
มีสิ่งที่เรียกว่าการเจือจางบรรทัดฐาน
ยิ่งมีคนขอโทษมากเท่าไร
เรายิ่งคาดหวังให้มีการขอโทษเพิ่มมากขึ้นเท่านั้น
แต่เราจะไม่ค่อยอยากให้อภัย
เมื่อผู้คนเริ่มซับซ้อนมากขึ้น
และเห็นการขอโทษรูปแบบนี้มากขึ้น พวกเขาก็จะคาดหวังมากขึ้น
พวกเขาอยากเห็นสัญญาณบางอย่าง ว่ามันเป็นคำขอโทษจากใจ
แล้วอะไรที่ทำให้มันเป็นคำขอโทษที่ดีล่ะ
และมันมีพลังอะไรอยู่กันแน่
(ภาพยนตร์สารคดีชุดของ NETFLIX)
ผมเสียใจจนบอกไม่ถูกเลยครับ
เขาต้องมีคำอธิบายดีๆ ว่าทำไมเขาถึงมาสายแบบนี้
- แล้วเขาต้องขอโทษ - ขอโทษ!
เรามารวมตัวกันในวันนี้ เพื่อขอโทษในนามประเทศของเรา
ผมขอรับผิดชอบทุกการกระทำแต่เพียงผู้เดียว
ผมไม่ได้มาที่นี่เพื่อขอโทษ
ผมจะไม่เปลี่ยนใจและผมจะไม่ขอโทษ
นี่คือโอกาส
ที่จะก้าวข้ามเรื่องในอดีตไปเสีย
(คำขอโทษ)
"อภัยให้ลูกที่กระทำบาป"
เป็นเวลาหลายพันปีในโลกที่พูดภาษาอังกฤษ
นานเท่าที่มีใครจำได้ นี่คือคำขอโทษเดียวที่เรารู้จัก
คำขอโทษต่ออำนาจเบื้องบน
นักวิจัยวิเคราะห์ข้อความที่ยังหลงเหลืออยู่ ในภาษาอังกฤษโบราณ
และไม่พบตัวอย่างที่แน่ชัดของคำขอโทษเลย
แต่แล้วในทศวรรษ 1590
เชกสเปียร์ได้เขียนคำเหล่านี้ขึ้น
"นายท่านมิจำเป็นต้องขอโทษเช่นนั้น"
"ข้าต้องขอความกรุณาให้ท่านให้อภัย"
นั่นเป็นครั้งแรกที่มีการใช้ "คำขอโทษ" ในมุมมองของยุคปัจจุบัน
และเป็นพิธีกรรมใหม่
ที่แสดงความรู้สึกผิดภายในใจของเรา ต่อเพื่อนมนุษย์
การขอโทษเป็นเรื่องยาก
และมันยากมากที่จะขอโทษออกมา ให้จริงใจและมีความหมาย
แต่ที่จริงแล้วมันมีองค์ประกอบสำคัญอยู่
อย่างแรกคือการแสดงความสำนึกผิด
นี่คือสิ่งที่เรานึกถึงเมื่อเราคิดถึงคำขอโทษ
"ฉันเสียใจ ฉันขอโทษ ฉันรู้สึกแย่มาก " คำพูดเหล่านี้ค่ะ
อย่างที่สอง
รับรู้ถึงความเสียหาย และความทรมานที่เหยื่อได้รับ
ที่เกิดจากการกระทำของเรา มันทำให้พวกเขารู้สึกว่าตนถูกต้องและมีคนเข้าใจ
คุณก็จะต้องแสดงความรับผิดชอบด้วย
มันเป็นเรื่องสำคัญทางจิตใจ ที่เหยื่อจะต้องได้ยินคำขอโทษค่ะ
การอธิบายเหตุผลที่คุณทำแบบนั้นก็ช่วยได้
จากนั้นก็ขยับไปสู่
การเสนอที่จะแก้ไข หรือแสดงความจำนงว่าจะเปลี่ยนแปลง
และสุดท้ายก็ขอการอภัย
ในงานวิจัยของคาริน่า คนมักจะบอกว่าพวกเขา
ใส่องค์ประกอบเหล่านี้ประมาณสี่ห้าข้อ ในการขอโทษทั่วไป
แต่ในความเป็นจริงมันมักจะมีเพียงสองข้อ
คุณกำลังต่อสู้ระหว่างความอยากทำสิ่งที่ถูกต้อง
อยากซ่อมแซมความสัมพันธ์ เพื่อให้อีกฝ่ายรู้สึกดีขึ้น
แต่ยังปกป้องภาพลักษณ์ตัวเองให้ดูเป็นคนดีอยู่
ไม่ใช่แค่ดูดีในสายตาคนอื่น แต่ยังสำหรับตัวคุณเองด้วย
นั่นอาจทำให้รู้สึกอึดอัดมาก
และการขอโทษต่อหน้าสาธารณชน อาจเป็นทักษะการใช้โวหารที่ยากยิ่งกว่า
มันยากที่จะทำให้ผู้ชมหลายล้านคนพอใจ
มีเรื่องต้องพิจารณาเยอะมาก เวลาที่คนคนหนึ่งตัดสินใจว่าจะขอโทษดีไหม
สิ่งหนึ่งที่สำคัญที่สุดคือ ผู้ชมที่สำคัญที่สุดสำหรับคุณ
แมทธิว ฮิลต์ซิกเป็นนักจัดการเหตุวิกฤต
ให้ลูกค้าคนดังมากมาย
มันเป็นธุรกิจที่เฟื่องฟูมาก
ผมจะตอบคำถามนี้นะครับ ผมแค่ต้องไปคุยโทรศัพท์แป๊บนึง
ขอเวลาผมหน่อย เดี๋ยวผมกลับมาครับ
ขอหยุดสักครู่ได้ไหมครับ ขอโทษที ผมต้อง
ขอโทษที่ต้องขอพักแบบนี้นะครับ ขอเวลาแค่ไม่นาน
งานยุ่งกว่าที่คิดไว้ครับ ใช่ เป็นช่วงยุ่งๆ พอดี
ผมขอโทษล่วงหน้านะครับ
คุณเห็นการลดทอนความสำคัญ ของประเด็นหลักในการสัมภาษณ์มาแล้ว
ที่สัมภาษณ์คนดังออกสื่อ
วันนี้ผมมาที่นี่เพื่อยอมรับในเรื่องนี้ และเพื่อมาขอโทษ
ผมแค่อยากจะขอโทษ
ผมขอโทษและผมไม่สมควร ได้รับหรือคาดหวังการให้อภัยจากคุณ
พวกเขาจะไม่ทนให้คนอื่นดำเนินการสัมภาษณ์
พวกเขามีโอกาสได้พูดตรงๆ กับผู้ชม
ในแบบที่ไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อน
ซึ่งเป็นการใช้คำขอโทษคนละแบบกับ การอัดวิดีโอพูดกับกล้องโดยตรง
ฉันเสียใจจริงๆ ต่อทุกคนที่รู้สึกไม่ดีกับเรื่องนี้
- ฉันขอโทษทุกคนที่ฉันทำให้เจ็บปวด - ผมขอโทษ
หรือการเขียนถ้อยแถลงที่ให้ความรู้สึก เป็นส่วนตัวขึ้นด้วยการเขียนบนแอปโน้ตในไอโฟน
ถ่ายภาพหน้าจอและโพสต์ลงโซเชียลมีเดีย
ซึ่งในแง่หนึ่งมันก็เยี่ยมมาก เพราะมันง่ายกว่ามาก
คุณสามารถพูดสิ่งที่คุณอยากพูด ออกมาได้ในแบบที่คุณต้องการ
แต่แม้จะมีการควบคุมเป็นพิเศษ
หลายคนก็ยังไม่สามารถ ขอโทษได้ครบถ้วนสมบูรณ์แบบ
ความผิดพลาดที่ใหญ่ที่สุดที่คนชอบทำ เวลาขอโทษก็คือการเพิ่ม
คำพูดปกป้องตัวเองลงไปด้วย
เพื่อให้พวกเขาได้รักษาหน้า และช่วยปกป้องภาพลักษณ์ของตัวเองไว้
การแสดงความสำนึกผิดที่ฟังดูไม่สำนึกผิด
ฉันขอโทษอย่างจริงใจ ฉันเป็นตลก
(ปกป้องตัวเองเล็กน้อย)
ฉันล้ำเส้นไป ทำเกินไป
(กลอกตา)
หรือฟังดูสำนึกผิดเกินไป
ฉันขอโทษจริงๆ ค่ะ
(ลอร่า ลี บล็อกเกอร์)
หวังว่าสักวันพวกคุณ…
(น้ำตาท่วมจอ)
จะเห็นฉันเป็นผู้หญิงที่ฉันเป็นจริงๆ
(เน้นเรื่องตัวเอง)
ลอร่า ลีออกมาขอโทษ กับคำขอโทษของตัวเองในภายหลัง
ในวิดีโอนั้น ฉันทำตัวเหมือนเป็นเหยื่อมากกว่า
ซึ่งในเหตุการณ์นี้ฉันไม่ใช่เหยื่อเลย
ไม่ว่าจะในรูปแบบไหน
นอกจากนี้ยังมีแนวโน้มที่จะโยนความผิด
อย่างการบอกว่าปฏิกิริยาดังกล่าวต่างหาก ที่เป็นปัญหา
ผมไม่ได้อยากให้คนมากรี๊ด
และตะโกนใส่เรื่องทริปนี้
เพื่อจะเบนความสนใจไปจากปัญหาจริงๆ
ที่ผมว่าชาวเทกซัสสนใจ
หรือเลี่ยงรูปประโยคที่ "ฉัน" เป็นผู้กระทำ
ผมเสียใจที่เธอถูกปฏิบัติในลักษณะนั้น
หรือในกรณีของจา รูล
ที่เป็นโปรดิวเซอร์ร่วม ของงานไฟร์ เฟสติวัลอันย่อยยับ
คุณพูดให้ชัดเจนกว่านี้ได้มาก
(ผมไม่ผิด แต่ผมเสียใจอย่างสุดซึ้ง)
การยืนกรานหนักแน่นและพูดว่า "ฉันเชื่อในสิ่งที่ได้ทำลงไป"
"ฉันจะไม่ขอโทษในเรื่องนี้"
นี่เป็นการเสริมพลังและเสริมความมั่นใจ
เพราะคนจะรู้สึกว่า พวกเขาได้กลับมาควบคุมสถานการณ์อีกครั้ง
และนั่นเป็นแรงกระตุ้นตามธรรมชาติ
โดยเฉพาะเมื่อสถานการณ์นั้นมีความกำกวม
บ่อยครั้งที่เราทุกคนรู้สึกว่า ตัวเองตกเป็นเหยื่อไม่มากก็น้อย
และเราทุกคนรู้สึกว่าเราควรจะเป็นฝ่าย
ที่ได้รับคำขอโทษจากอีกฝ่ายหนึ่ง
ซึ่งเป็นเหตุผลที่ผู้เชี่ยวชาญบางคนบอกว่า
คำขอโทษที่ดีไม่ควรเป็นการพูดฝ่ายเดียว
แต่ควรเป็นการพูดคุยที่แท้จริง
ผมชื่อดอนเนล เพนนี ผมมาจากบรุกลิน นิวยอร์กครับ
แถวสวนลาฟาแยต ไม่ไกลจากที่นี่ครับ
ในช่วงฤดูร้อนปี 2011 ดอนเนลเกือบได้ใช้ชีวิตตามปกติแล้ว
จนกระทั่งน้องชายของเขา พรวดพราดเข้ามาในห้อง
ตาเขาบวมเป่ง เลือดกำเดาไหล
เขาดูแย่มาก แล้วผมก็ถาม "เกิดอะไรขึ้น"
เขาบอกว่าโดนทำร้ายที่ป้ายรถเมล์
บอกไว้ก่อนนะครับว่า ตรงนั้นมันเป็นจุดที่เกิดเรื่องบ่อยๆ อยู่แล้ว
เพราะมันเป็นหัวมุมที่แบ่งเขตระหว่างสองแก๊ง
น้องชายของดอนเนลเป็นเด็กเงียบๆ เป็นหนอนหนังสือ
สำหรับผมแล้ว มันคือ "ฉันจะไปข้างนอก พวกนั้นจะได้เห็นว่าฉันคือใคร
แล้วเราจะได้สะสางเรื่องนี้กัน"
ขณะที่ดอนเนลกับน้องชายเดินกลับไปที่เกิดเหตุ ฝูงชนก็เริ่มมาร่วมขบวน
เมื่อพวกเขาไปถึงป้ายรถเมล์ พวกเขาก็เผชิญหน้ากับชายคนหนึ่ง
ที่พวกเขาคิดว่ามีส่วนเกี่ยวข้องด้วย
พวกเขาเริ่มล้อมผมไว้
และพวกเขาก็ถามผมว่า
ทำไมผมถึงทำแบบนั้นกับเพื่อนเขา
บนรถเมล์วันนั้น
ซึ่งผมก็บอกไปว่า
"ไม่นะ ผมไม่รู้เรื่องเลย ไม่ใช่ผมนะ"
แล้วพวกเขาก็เอาแต่บอกว่าผมเป็นคนทำ
ผมเริ่มโมโห
แล้วแบรนดอนก็ดึงมีดคัตเตอร์ออกมา
บาดหน้าของน้องดอนเนลแล้ววิ่งหนีไป
ผมเดือดสุดขีดเลยครับ
พวกเขาไล่ตามแบรนดอนไปในร้านอาหาร
เราเริ่มสู้กัน
แล้วก็มีผู้ชายคนหนึ่งที่มากับเรา
คว้ามีดจากเคาน์เตอร์ร้านอาหารมาแทงเขา
ปอดผมเกือบทะลุ เย็บไปทั้งหมด 160 เข็ม
ทั้งดอนเนลและแบรนดอนถูกจับ และต้องติดคุกหลายปี
ฉันชื่อแดเนียล เซเรด
ฉันเป็นผู้อำนวยการของคอมมอนจัสติส
อัยการเขตและศาลจะตกลงกันว่า
ถ้าพวกเขายินดีเข้าร่วมคอมมอนจัสติส
และเมื่อจบกระบวนการแล้ว
ทางการก็ยินดีจะยกฟ้อง ข้อหาทางอาญาให้คนคนนั้น
หัวใจหลักของงานเราคือกระบวนการยุติธรรม เชิงสมานฉันท์ที่เป็นตัวเลือกอื่นนอกจากคุก
คำว่า "กระบวนการยุติธรรมเชิงสมานฉันท์"
กลายเป็นที่นิยมในอเมริกาช่วงยุค 70
ถึงแม้ว่ามันถือกำเนิดมาจาก วัฒนธรรมที่มีมานานก่อนหน้านั้น
แนวคิดหลักคือแวดวง
ในแวดวงนี้จะมีคนที่รับผิดจากการทำร้ายผู้อื่น
คนที่ถูกทำร้าย
คนที่สนับสนุนเขา คนที่เขารัก
หนึ่งในนั้นคือแม่ผม อีกคนเป็นน้าผม
ผมเข้าร่วมวงนี่พร้อมกับแม่และแฟนผม
และผู้อำนวยความสะดวก
กระบวนการนี้จะผ่านขั้นตอน การขอโทษหลายขั้นตอน
แต่ไม่จำเป็นต้องพูดขอโทษ
พวกเขาเริ่มจากคำอธิบาย
เราต้องเชื่อมโยงเรื่องราวเข้าด้วยกัน
เพื่อให้เข้าใจว่าทำไมเราถึงมีปฏิกิริยาแบบนั้น
และมันก็มีเรื่องบางส่วนที่พวกเขาไม่รู้
ก่อนที่ผมจะกรีดหน้าน้องชายของเพนนี
ผมเห็นคนถือปืน
ปืน
ดอนเนลไม่รู้เลยว่า มีคนในกลุ่มของเขาเอาปืนออกมา
แล้วผมก็ปิ๊งขึ้นมาเลย "แน่นอนว่าคุณจะต้องปาดมีด"
ความโกรธของผมเปลี่ยนไปเลย
ผมเปลี่ยนไปโกรธคนที่อยู่ข้างหลังผมแทน
และสำหรับผมแล้วการมีคนไม่ดีอยู่รอบๆ
ผมเริ่มขอโทษซ้ำๆ แบบว่า
"ผมขอโทษ" และผมก็พูดซ้ำไปซ้ำมา
ผมออกมาเพื่อจะปกป้องน้องชาย
แต่ผมกลับไปทำร้ายพี่น้องคนอื่นแทน
และผมเสียใจจริงๆ ที่ทำร้ายเขา
เขาเอ่ยปากขอโทษอย่างสมัครใจ โดยไม่มีใครร้องขอ
ผมจำได้ว่าคำขอโทษของเพนนีมันจริงใจแค่ไหน
ผมรู้สึกได้ว่าเขาจริงใจ
ผมก็ขอโทษเหมือนกัน
และผมก็รู้สึกเหมือนเรารู้จักกันมาหลายปี
ในหลายๆ แง่
บาดแผลทางใจจะยิ่งทำให้รู้สึกไร้พลัง
ซึ่งแปลว่าสิ่งที่ตรงกันข้าม กับบาดแผลทางใจนั้นไม่ช่วยอะไร
สิ่งที่ตรงกันข้ามกับบาดแผลทางใจคืออำนาจ
พวกเขาจึงเข้ารับการฟื้นฟูด้วยเหตุนี้
คนในแวดวงพูดคุยถึงปัญหาด้วยกัน
ช่วยกันคิดว่าจะทำอะไรบ้าง ที่จะช่วยทำให้ทุกอย่างถูกต้อง
และทำสัญญาตกลงร่วมกันเพื่อแสดงต่อศาล
มีคนบอกให้ผมเขียนจดหมายถึงลูกชาย
อธิบายถึงสิ่งที่เกิดขึ้น
และสอนบทเรียนชีวิต จากเหตุการณ์นี้ที่ผมอยากให้ลูกรู้
ดอนเนลกับแบรนดอนกลับไปที่เกิดเหตุด้วยกัน
เรากลับไปที่ป้ายรถเมล์นั่น
ในตอนเช้าตรู่เมื่อไม่มีคนอยู่
พร้อมดอกไม้และตุ๊กตาหมี
แล้วก็ปล่อยลูกโป่งขึ้นไปบนฟ้า
เหมือนเป็นการรำลึก
เวลาคุณเห็นงานรำลึกแถวบ้าน คุณจะพูดว่า
"คนคนนี้ได้ไปอยู่ในที่ที่ดีกว่า แต่เรื่องร้ายเกิดขึ้นไปแล้ว"
หลายรัฐบาลยอมรับ กระบวนการยุติธรรมเชิงสมานฉันท์เช่นกัน
คณะกรรมการความจริง และการปรองดองแห่งแอฟริกาใต้
หรือทีอาร์ซีเป็นตัวอย่างที่โด่งดังที่สุด
โดยการนำของอาร์ชบิชอปเดสมอนด์ ทูทู
มันเป็นความพยายามที่จะเยียวยา หลังเหตุการณ์แบ่งแยกสีผิว
โดยรวบรวมคำให้การจากเหยื่อ เกี่ยวกับอาชญากรรมที่เกิดขึ้น
และนิรโทษกรรมแก่ผู้กระทำผิด
ที่ออกมายอมรับและบอกความจริงทั้งหมด
ชาวแอฟริกาใต้ราว 40 เปอร์เซ็นต์ต่างจับตาดู
เมื่อเหยื่อรายแรกขึ้นให้การ
รวมทั้งหญิงสาวที่ชื่อโนมอนเด
ฉันรู้มานานแล้ว
ว่าสามีฉันถูกตำรวจความมั่นคงของรัฐฆ่า
ฉันจึงอยากพูดให้ประชาชนทราบ
ในปี 1985
ฟอร์ต คาลาตา สามีของโนมอนเด
พร้อมกับนักเคลื่อนไหวต่อต้านการ แบ่งแยกสีผิวอีกสามคน
ถูกซ้อม ถูกแทง
และถูกเผาพร้อมกับรถยนต์
ไม่มีการจับตัวผู้กระทำผิด
อาร์ชบิชอปเดสมอนด์ ทูทู
เรียกเสียงร้องไห้ของเธอว่า "เสียงที่นิยามทีอาร์ซี"
ฉันทนไม่ไหวจริงๆ
ฉันไม่เคย
ได้ใช้เวลากับสามีมากพอ
ตลอดชีวิตแต่งงานของเรา
มันเร็วเกินไปและสั้นเกินไป
ในทุกๆ วัน มันรู้สึกเหมือนเพิ่งเกิดขึ้นเมื่อวาน
เธอเป็นตัวแทน
ของผู้หญิงทุกคน
ที่อัดอั้นตันใจไม่เคยได้ระบายความขมขื่น
ไม่กี่เดือนต่อมา ทีอาร์ซีก็ติดต่อโนมอนเด
ว่ามีคนออกมายอมรับ
เขาชื่อเอริค เทย์เลอร์
และเขาจะรับผิดชอบความผิดฐานฆาตกรรม
ฟอร์ต คาลาตาแต่เพียงผู้เดียว
โนมอนเดดูตอนที่เอริค เทย์เลอร์ขึ้นให้การ
ผมตีคุณคาลาตาจากด้านหลัง
ด้วยวัสดุทำจากเหล็กหนักๆ
แล้วจุดไฟเผาทั้งสองศพ
เขาได้รับคำสั่งให้ลงมือฆาตกรรม
แต่ไม่ยอมบอกว่าใครคือคนสั่ง
เขาขอให้ฉันยกโทษให้เขา
ฉันก็อยากจะให้อภัยเขานะคะ
แต่ฉันจะให้อภัยคุณได้ยังไง
ในเมื่อคุณยังโกหกอยู่
ทีอาร์ซีปฏิเสธคำขอนิรโทษกรรม ของเอริค เทย์เลอร์
แต่เขาไม่เคยถูกดำเนินคดีจริงๆ
จนกว่าจะถึงวันที่คุณพูดความจริง
ต่อหน้าทุกคน
และคุณได้รับโทษที่ฆ่าสามีฉัน
ฉันถึงจะคิดอีกทีเรื่องการให้อภัย
ฉันคงจะไม่เหมารวมบอกว่า
คนทุกคนต้องการการให้อภัยเพื่อจะฟื้นฟูจิตใจ
บางคนอาจจะฟื้นฟูจิตใจได้ดีกว่า หากรู้สึกอาฆาตแค้น
บางคนอาจจะฟื้นฟูจิตใจได้ดีกว่า จากการหลีกเลี่ยงมันไป ลืมมันไป
ลบไปจากความทรงจำ และจากชีวิตประจำวันให้ได้มากที่สุด
แก่นแท้ของความจริงจะฟื้นฟูจิตใจของเรา
ใครก็ตามที่อยู่เบื้องหลัง
ของการพรากความจริงไปจากเรา
กำลังทำให้บาดแผลในใจเราคงอยู่ไปตลอดกาล
ส่วนหนึ่งของสิ่งที่ช่วยให้เราผ่านความเจ็บปวดได้
คือการสร้างเรื่องเล่าที่เชื่อมโยงกัน
เช่นเรื่องราวของเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น
ที่ช่วยอธิบายโลกที่เราจะดำรงอยู่ได้
พอเราเริ่มคุยกันถึงเรื่องราววันนั้น ผมก็อธิบายให้ดอนฟัง
แล้วพวกเขาก็อธิบายมุมมองของเขาให้ผมฟัง
ตอนนั้นเองที่ผมรู้ว่ามันคือของจริง
มันไม่จำเป็นต้องเป็นเรื่องเล่าที่ตรงกันเสมอไป
บางครั้งมันก็มีช่องโหว่
บางครั้งยังมีความตึงเครียด แต่มันก็เป็นจริงมากพอให้คุณแบกรับไหว
(ปลดปล่อยแอฟริกาใต้)
ในฐานะคนในสังคม เรื่องราวที่เราบอกกับตัวเองว่าใครถูกทำร้าย
และอะไรสมควรได้รับความถูกต้อง มันเปลี่ยนไปตลอดเวลา
ในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมา
เรื่องที่หญิงสาวถูกล่วงละเมิดทางเพศ กลายเป็นเรื่องที่รับรู้กันในวงกว้าง
ว่าเป็นปัญหาที่ร้ายแรงและครอบคลุมหลายวงการ
และเหตุฆาตกรรมจอร์จ ฟลอยด์ โดยฝีมือตำรวจในฤดูร้อนปี 2020
การที่ทั่วโลกประท้วงและพูดถึงเรื่องนี้ จุดประกายให้
คนอเมริกันอีกหลายล้านคนตระหนักว่า
การเหยียดเชื้อชาติเป็นปัญหาใหญ่ในประเทศ
ผู้คนอาจเรียกว่านี่คือยุคสมัยแห่งคำขอโทษ
แต่ในปี 2020 มีจำนวนคำขอโทษ
ที่รายงานในนิวยอร์ก ไทม์สพอๆ กับในปี 2010
การเปลี่ยนแปลงที่แท้จริงคือสิ่งที่ผู้คนขอโทษ
ซึ่งรวมถึงสิ่งที่เมื่อไม่นานมานี้ผู้คนไม่ได้มองว่าผิด
ตอนนั้นผมไม่คิดว่าเป็นการเหยียดเชื้อชาติ
แต่ตอนนี้เรารู้แล้วและนี่เป็นสิ่งที่ยอมรับไม่ได้ และใช่ เป็นการเหยียดเชื้อชาติครับ
ฉันมองย้อนกลับไปถึงการที่ตัวเองพูดเล่น
เกี่ยวกับผู้คน อัตลักษณ์ทางเพศ และรสนิยมทางเพศของพวกเขา
และฉันก็สงสัยในตัวเองตอนนั้นจริงๆ
ตอนนี้ผมเห็นแล้วว่าเราน่าจะปฏิบัติให้เร็วกว่านี้
เพื่อจะได้หยุดยั้งเหตุการณ์ให้เร็วกว่านี้
ผมขอโทษที่เราไม่ได้ทำเช่นนั้น
ความหวังโดยรวมคือตอนที่คุณกำลังจัดการ
สถานการณ์วิกฤตที่ฝังรากลึก
ที่ผู้คนเจ็บปวดจากสิ่งที่ใครบางคนพูด หรือกระทำไป
คือหวังว่าจะมีหนทางย้อนกลับไป
ที่คุณสามารถทำให้ลูกค้า หรือแม้แต่ตัวคุณเองได้เรียนรู้สิ่งต่างๆ
การขอโทษต่อหน้าสาธารณชน อาจเป็นทักษะการใช้โวหาร
แต่มันยังเป็นมาตรวัดคุณค่าของเราด้วย
และยังสามารถช่วยเผยแผ่คุณค่านั้น
สิบเจ็ดปีหลังจากที่จัสติน ทิมเบอร์เลค
และเจเน็ต แจ็คสันขอโทษต่อคนอเมริกัน
จัสติน ทิมเบอร์เลคก็ได้ขอโทษเจเน็ต แจ็คสัน
ที่ได้ประโยชน์จากระบบ
ที่ยอมรับความเกลียดชังและการเหยียดเชื้อชาตินี้
การขอโทษอาจต้องใช้เวลา
มีโอกาสสูงมากที่คุณจะ ติดค้างคำขอโทษที่คุณยังไม่พร้อมจะพูดออกมา
เพราะคำขอโทษมีอะไรมากกว่า ความเหมาะสมและถูกต้อง
ฉันอยากกระตุ้นให้ผู้คนเห็นว่ามันคือการกระทำ
ที่ช่วยให้คุณควบคุมโชคชะตาในแบบของคุณเอง
มันเป็นการกระทำที่กล้าหาญมากนะคะ
สิ่งที่ทำให้ผมรู้สึกผิดคือการเชื่อมโยง
และได้รู้ว่าเขาเองก็เป็นมนุษย์ที่มีคนรัก
มีความฝันและอยากได้สิ่งดีๆ เหมือนกันกับผม
ผมเข้าใจเขามากจนรู้สึกว่าผมเสียใจ
ผมรู้สึกผิดกับสิ่งที่ก่อและทำลงไป
ผมขอโทษกับผลกระทบที่เกิดกับครอบครัวของคุณ
ผมยอมรับคำขอโทษของเขาทันที เพราะผมต้องการอยู่แล้ว
ผมพร้อมและเต็มใจ
ผมมองวันนั้นว่ามันเป็นทั้งของขวัญและคำสาป
เพราะผมอาจเจอเหตุการณ์นั้นกับคนอื่น
และมันอาจจะไม่ออกมาในรูปแบบนี้ และมันช่วยให้ผมโตขึ้นมาก
และตอนนี้เขาก็เป็นพี่น้องกับผมแล้ว
เหตุการณ์ครั้งนั้น ทำให้คนแปลกหน้าสองคนมาเจอกัน
มันเจ๋งจะตาย
คำบรรยายโดย นันทพร อนุชิตดัสกร