Το 2004 οι Καρολίνα Πάνθερς αναμετρήθηκαν με τους Νιου Ίνγκλαντ Πάτριοτς.
Θεωρείται ένα από τα καλύτερα παιχνίδια στην ιστορία του Σούπερ Μπόουλ,
αλλά έμεινε στην ιστορία για άλλον λόγο.
Όσοι παρακολουθούσαν το παιχνίδι στο CBS είδαν κάτι που δεν περίμεναν
στο ημίχρονο όταν η τραγουδίστρια Τζάνετ Τζάκσον εκτέθηκε στο κοινό.
Ατύχημα, προγραμματισμένο κόλπο
ή ενδυματολογικό λάθος. Ό,τι κι αν ήταν…
Η Viacom, η οποία έχει το CBS,
θα πρέπει να πληρώσει 550.000 δολάρια.
Την επόμενη μέρα η Τζάνετ Τζάκσον ζήτησε συγγνώμη.
Λυπάμαι πολύ
αν πρόσβαλα κάποιον. Δεν είχα τέτοια πρόθεση.
Αλλά αυτό δεν ήταν αρκετό για τα ΜΜΕ.
Ένας "φίλος" του Τζάστιν Τίμπερλεϊκ
είπε ανώνυμα στα σκανδαλοθηρικά έντυπα
ότι εκείνη του είπε ψέματα και τον εκμεταλλεύτηκε
για χάρη της καριέρας της.
Αυτό ήταν μέρος μιας γενικευμένης επίθεσης κατά της Τζάνετ Τζάκσον.
ΑΥΤΗ ΕΙΝΑΙ Η ΤΖΑΝΕΤ ΤΖΑΚΣΟΝ
Την επόμενη βδομάδα, όταν ο Τζάστιν ζήτησε συγγνώμη,
ξεκίνησε με ένα αστείο.
Ακούστε, ξέρω ότι ήταν μια δύσκολη εβδομάδα για όλους…
Με το ζόρι συγκρατούσε το χαμόγελό του.
Αυτό που συνέβη ήταν ακούσιο,
εντελώς ατυχές και ζητώ συγγνώμη αν προσβληθήκατε.
Αυτή η συγγνώμη δεν θα γινόταν δεκτή σήμερα.
Διανύουμε την εποχή της συγγνώμης.
Δεν υπάρχει περίπτωση να διαβάσουμε ειδήσεις
και να μη μάθουμε για κάποιον που ζήτησε συγγνώμη.
Πολιτικοί,
διασημότητες,
ακόμα και κυβερνήσεις που ζητούν συγγνώμη για παλιά εγκλήματα.
Μία από τις ανησυχίες που ίσως έχει ο κόσμος
είναι ότι με τόσες συγγνώμες που ακούγονται
μειώνεται η αποτελεσματικότητά τους.
Αυτό αποκαλείται "κανονιστική μείωση".
Όσο πιο πολλοί ζητούν συγγνώμη,
τόσο πιο πολλές συγγνώμες περιμένουμε
και τόσο λιγότερο πρόθυμοι είμαστε να συγχωρήσουμε.
Καθώς οι άνθρωποι εξελίσσονται
και βλέπουν κι άλλες τέτοιες συγγνώμες, ελπίζουν σε περισσότερες.
Ελπίζουν ότι πρόκειται για ειλικρινείς συγγνώμες.
Τι καθιστά, λοιπόν, μια συγγνώμη καλή
και ποια είναι η δύναμή τους;
ΜΙΑ ΠΡΩΤΟΤΥΠΗ ΣΕΙΡΑ ΝΤΟΚΙΜΑΝΤΕΡ ΤΟΥ NETFLIX
Λυπάμαι πολύ.
Ελπίζω να έχει μια καλή εξήγηση που άργησε τόσο.
-Θα ζητήσει συγγνώμη. -Συγγνώμη!
Μαζευτήκαμε σήμερα για να σας ζητήσουμε συγγνώμη ως έθνος.
Πρέπει να αναλάβω την πλήρη ευθύνη των πράξεών μου.
Δεν ήρθα για να ζητήσω συγγνώμη.
Δεν θα αλλάξω γνώμη και δεν θα ζητήσω συγγνώμη.
Είναι μια ευκαιρία
να αφήσετε το παρελθόν πίσω σας.
ΣΥΓΓΝΩΜΕΣ
"Συγχώρεσέ με, Θεέ μου, αμάρτησα".
Για χιλιάδες χρόνια στον αγγλόφωνο κόσμο,
απ' όσο ξέρουμε, αυτές ήταν οι μόνες συγγνώμες.
Συγγνώμες προς μια ανώτερη δύναμη.
Ένας ερευνητής ανέλυσε όλα τα διασωθέντα κείμενα στα παλαιοαγγλικά
χωρίς να μπορεί να βρει κανένα αυθεντικό παράδειγμα συγγνώμης.
Αλλά μετά, τη δεκαετία του 1590,
ο Σαίξπηρ έγραψε αυτά τα λόγια.
"Άρχοντά μου, δεν χρειάζεται συγγνώμη.
Εγώ εκλιπαρώ τη Χάρη σου να με συγχωρέσει".
Ήταν η πρώτη γνωστή χρήση μιας συγγνώμης με τη σύγχρονη έννοια
και ένα ολοκαίνουριο τελετουργικό,
η έκφραση της εσωτερικής μας μεταμέλειας στον συνάνθρωπο.
Είναι δύσκολο να ζητάς συγγνώμη,
ειδικά με ειλικρινή και ουσιαστικό τρόπο.
Αλλά συνήθως υπάρχουν μερικά βασικά στοιχεία.
Πρώτον, μια έκφραση μεταμέλειας.
Αυτό σκεφτόμαστε όταν φέρνουμε στο μυαλό μας τη συγγνώμη.
"Με συγχωρείς. Ζητώ συγγνώμη. Νιώθω απαίσια". Τέτοιες δηλώσεις.
Νούμερο δύο.
Αναγνωρίζουμε πόσο πληγώθηκε και υπέφερε το θύμα
ως αποτέλεσμα των πράξεών μας. Έτσι, νιώθει δικαίωση και ανακούφιση.
Καλό είναι επίσης να αναλάβεις την ευθύνη.
Είναι σημαντικό για το θύμα από ψυχολογική άποψη.
Μια εξήγηση για τη συμπεριφορά σου μπορεί να βοηθήσει.
Και για τη συνέχεια…
Προσφέρεσαι να επανορθώσεις ή δεσμεύεσαι να αλλάξεις.
Και τέλος, παράκληση για συγχώρεση.
Στην έρευνα της Καρίνα οι πιο πολλοί λένε ότι εντάσσουν τέσσερα ή πέντε
από αυτά τα στοιχεία στις καθημερινές συγγνώμες τους.
Στην πραγματικότητα, είναι συνήθως μόνο δύο.
Βρίσκεσαι εν μέσω μιας μάχης, ανάμεσα στην επιθυμία να κάνεις το σωστό,
να αποκαταστήσεις τη σχέση, να κάνεις τον άλλο να νιώσει καλύτερα,
και να προστατεύσεις την ταυτότητά σου ως καλού ανθρώπου
τόσο στον άλλον όσο και στον εαυτό σου.
Μπορεί να γίνει πολύ άβολο.
Οι δημόσιες συγγνώμες μπορεί να είναι μια πιο δύσκολη παράσταση.
Είναι δύσκολο να ικανοποιήσεις ένα κοινό εκατομμυρίων.
Όταν κάποιος αποφασίζει αν θα ζητήσει συγγνώμη, πρέπει να λάβει πολλά υπόψη.
Ένα από τα πιο σημαντικά είναι ποιο κοινό σε ενδιαφέρει.
Ο Μάθιου Χίλτζικ είναι διαχειριστής κρίσεων
κι έχει πελάτες πολλούς διάσημους.
Πρόκειται για κερδοφόρα επιχείρηση.
Θα δώσω απάντηση.
Αλλά πρέπει να απαντήσω σ' ένα τηλεφώνημα μια στιγμή.
Απαντάω και επιστρέφω αμέσως.
Να κάνουμε μια διακοπή; Ζητώ συγγνώμη. Πρέπει να…
Με συγχωρείτε για τις διακοπές. Δεν θα αργήσω.
Δεν περίμενα να έχω τόση δουλειά. Δύσκολη μέρα.
Ζητώ προκαταβολικά συγγνώμη.
Βλέπουμε ότι έχουν μειωθεί οι πολύ αποκαλυπτικές συνεντεύξεις,
όπου ο διάσημος κάθεται σ' έναν καναπέ.
Είμαι εδώ σήμερα για να το αναγνωρίσω και να ζητήσω συγγνώμη.
Θέλω να ζητήσω συγγνώμη.
Συγγνώμη, δεν αξίζω ούτε περιμένω τη συγχώρεσή σας.
Δεν μπαίνουν στη διαδικασία να υποβληθούν σε συνέντευξη από άλλους.
Έχουν την ευκαιρία να μιλήσουν απευθείας στο κοινό τους
με τρόπο που δεν συνηθιζόταν παλιά.
Πρόκειται για μια διαφορετική παράσταση, αφού απευθύνονται κατευθείαν στην κάμερα.
Ζητάω συγγνώμη από όλους όσους πρόσβαλα.
Ζητώ συγγνώμη απ' όσους πλήγωσα.
Ζητώ συγγνώμη.
Ή δηλώσεις με προσωπικό τόνο, που γράφονται στις σημειώσεις του κινητού
και ανεβαίνουν ως στιγμιότυπο οθόνης στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.
Από τη μία, είναι τέλειο γιατί είναι πολύ πιο εύκολο.
Μπορείς να πεις ό,τι θέλεις και όπως το θέλεις.
Ακόμα και με αυτόν τον επιπλέον έλεγχο,
πολλοί συνεχίζουν να δυσκολεύονται να τα καλύψουν όλα.
Το μεγαλύτερο λάθος που κάνουν όσοι ζητούν συγγνώμη είναι ότι μπλέκουν
μερικά στοιχεία αμυντικής στάσης
για να σώσουν την υπόληψή τους, να προστατεύσουν την εικόνα τους.
Εκφράσεις μεταμέλειας που δεν φανερώνουν και τόση μεταμέλεια.
Ζητώ ειλικρινά συγγνώμη. Είμαι κωμικός.
ΛΙΓΟ ΑΜΥΝΤΙΚΗ ΣΤΑΣΗ
Ξεπέρασα τα όρια. Υπερέβην τα εσκαμμένα.
ΑΠΟΣΤΡΟΦΗ ΒΛΕΜΜΑΤΟΣ
Ή που φανερώνουν υπερβολική μεταμέλεια.
Λυπάμαι πάρα πολύ.
ΛΟΡΑ ΛΙ ΜΠΛΟΓΚΕΡ ΟΜΟΡΦΙΑΣ
Ελπίζω μια μέρα όλοι σας…
ΠΟΛΛΑ ΔΑΚΡΥΑ
να δείτε τον πραγματικό μου εαυτό.
ΕΜΦΑΣΗ ΣΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΤΗΣ
Η Λόρα Λι αργότερα ζήτησε συγγνώμη για τη συγγνώμη της.
Σε αυτό το βίντεο εμφανίζομαι περισσότερο ως θύμα.
Δεν είμαι θύμα με κανέναν απολύτως τρόπο
σε αυτήν την περίσταση.
Υπάρχει και η τάση να μετατοπίζεται η ευθύνη,
να υπονοείται ότι η αντίδραση είναι το πραγματικό πρόβλημα.
Δεν ήθελα οι φωνές
και οι αντιδράσεις γι' αυτό το ταξίδι
να αποσπάσουν την προσοχή από τα πραγματικά ζητήματα
που απασχολούν τους Τεξανούς.
Ή να αποφεύγεται η χρήση ενεργητικής φωνής.
Λυπάμαι που έλαβε τη μεταχείριση που έλαβε.
Ή στην περίπτωση του Τζα Ρουλ,
που ήταν συνδιοργανωτής του καταστροφικού Fyre Festival,
μπορείς να είσαι πολύ πιο σαφής.
ΔΕΝ ΦΤΑΙΩ ΕΓΩ ΑΛΛΑ ΛΥΠΑΜΑΙ ΠΟΛΥ
Πατάς πόδι και λες "Υπερασπίζομαι τις πράξεις μου".
"Αρνούμαι να ζητήσω συγγνώμη".
Αυτό ενισχύει τη δύναμη και την αυτοεκτίμηση
επειδή το άτομο νιώθει ότι ξαναπαίρνει τον έλεγχο της κατάστασης.
Κι αυτό είναι μια φυσική παρόρμηση,
ειδικά όταν η κατάσταση δεν είναι τόσο ξεκάθαρη.
Συχνά, όλοι νιώθουμε ότι στοχοποιούμαστε λίγο.
Και όλοι αισθανόμαστε
ότι αξίζουμε μια συγγνώμη από τον άλλο.
Γι' αυτό κάποιοι ειδικοί λένε
ότι μια καλή συγγνώμη δεν πρέπει να έχει τη μορφή παράστασης,
αλλά συνομιλίας.
Ονομάζομαι Ντόνελ Πένι. Είμαι από το Μπρούκλιν της Νέας Υόρκης.
Από το Λαφαγιέτ Γκάρντενς, εδώ κοντά.
Το καλοκαίρι του 2011 ο Ντόνελ ετοιμαζόταν για μια συνηθισμένη μέρα,
μέχρι που ο αδερφός του μπήκε στο δωμάτιο.
Το μάτι του είναι πρησμένο, η μύτη του αιμορραγεί.
Φαίνεται πολύ χάλια. Και τον ρωτάω τι έγινε.
Μου είπε ότι του την έπεσαν σε μια στάση λεωφορείου.
Υπόψιν, πάντα υπήρχε ένα είδος αρνητικής ενέργειας σε εκείνη τη γωνία,
επειδή εκείνο το σημείο χώριζε τις περιοχές δύο αντίπαλων συμμοριών.
Ο αδερφός του Ντόνελ ήταν ένα ήσυχο, διαβαστερό παιδί.
Σκέφτηκα ότι έπρεπε να πάω έξω για να δουν ποιος είμαι
και να ξεκαθαριστεί η κατάσταση.
Καθώς ο Ντόνελ κι ο αδερφός του πήγαιναν στο σημείο, τους ακολούθησαν κι άλλοι.
Όταν έφτασαν στη στάση, πλησίασαν κάποιον
που πίστευαν ότι εμπλεκόταν.
Άρχισαν να σχηματίζουν έναν κύκλο γύρω μου
και με ρώτησαν
γιατί πείραξα έναν από τους φίλους τους
στο λεωφορείο νωρίτερα εκείνη τη μέρα.
Κι εγώ τους είπα
"Όχι. Δεν έχω ιδέα τι λέτε. Δεν ήμουν εγώ".
Συνέχισαν να λένε ότι εγώ το έκανα.
Ταράχτηκα.
Και μετά ο Μπράντον έβγαλε ένα κοπίδι,
χάραξε τον αδερφό του Ντόνελ στο πρόσωπο κι άρχισε να τρέχει.
Τα πήρα πολύ άγρια.
Κυνήγησαν τον Μπράντον μέχρι ένα μαγαζί.
Αρχίσαμε να παλεύουμε.
Ένας από τους τύπους που ήταν μαζί μας
άρπαξε ένα μαχαίρι από τον πάγκο και τον μαχαίρωσε.
Παραλίγο να τρυπήσει τους πνεύμονές μου. Μου έκαναν 160 ράμματα.
Ο Ντόνελ και ο Μπράντον συνελήφθησαν και ήρθαν αντιμέτωποι με φυλάκιση.
Ονομάζομαι Ντανιέλ Σέρεντ.
Είμαι η εκτελεστική διευθύντρια του Common Justice.
Ο εισαγγελέας και το δικαστήριο θα συμφωνήσουν
ότι εφόσον κάποιος συμμετέχει πλήρως στο Common Justice,
είναι πρόθυμοι στο τέλος της διαδικασίας
να αποσύρουν τις κατηγορίες εναντίον του.
Θέλουμε μια εναλλακτική της φυλακής στη βάση της επανορθωτικής δικαιοσύνης.
Ο όρος "επανορθωτική δικαιοσύνη"
έγινε δημοφιλής στις ΗΠΑ τη δεκαετία του '70,
παρόλο που πηγάζει από πολύ παλαιότερες παραδόσεις.
Η κεντρική ιδέα είναι ένας κύκλος.
Περιλαμβάνει τον υπεύθυνο για τη βλάβη,
το άτομο που υπέστη τη βλάβη,
τα άτομα που τους στηρίζουν, τους αγαπημένους τους.
Δύο από αυτούς ήταν η μητέρα μου και η θεία μου.
Μπήκα στον κύκλο με τη μητέρα μου και την κοπέλα μου.
Κι έναν συντονιστή.
Η διαδικασία περιλαμβάνει πολλά από τα βήματα της συγγνώμης,
αλλά δεν απαιτείται να πεις συγγνώμη.
Αρχίζουν με την εξήγηση.
Έπρεπε να ενώσουμε τα κομμάτια της ιστορίας
για να καταλάβουμε γιατί αντιδράσαμε έτσι.
Και υπήρχαν κομμάτια της που δεν γνώριζαν.
Κάποια στιγμή πριν χαράξω με το κοπίδι τον αδερφό του Πένι,
κάποιος τράβηξε όπλο.
Το όπλο.
Ο Ντόνελ δεν είχε ιδέα ότι κάποιος από την ομάδα του έβγαλε όπλο.
Και ξαφνικά μου ήρθε ως αποκάλυψη "Φυσικά κάποιος θα έπαιρνε όπλο".
Ο θυμός μου μετατοπίστηκε.
Μετατοπίστηκε στον τύπο πίσω μου
και σ' εμένα, επειδή είχα τέτοιους βλάκες γύρω μου.
Άρχισα να το βγάζω από μέσα μου και να λέω
"Συγγνώμη". Το έλεγα συνεχώς.
Βγήκα έξω για να προστατέψω τον αδερφό μου,
κι έκανα κακό σε κάποιον άλλο.
Και λυπάμαι που τον έβλαψα.
Η συγγνώμη που δεν απαιτούνταν προσφέρθηκε οικειοθελώς.
Θυμάμαι τη συγγνώμη του Πένι, πόσο αυθεντική ήταν.
Ένιωσα ότι βγήκε φυσικά.
Ζήτησα κι εγώ συγγνώμη
κι ένιωσα σαν να γνωριζόμασταν χρόνια.
Σε μεγάλο βαθμό,
το τραύμα καταλήγει να γίνει αδυναμία,
άρα το αντίθετο του τραύματος δεν είναι η βοήθεια.
Το αντίθετο του τραύματος είναι η δύναμη.
Έτσι προσεγγίζουν την επανόρθωση.
Τα μέλη του κύκλου σκέφτονται από κοινού
μια σειρά ενεργειών που θα βοηθούσαν στην επανόρθωση
και συνάπτουν δεσμευτική συμφωνία που μπορεί να δει το δικαστήριο.
Μου είπαν να γράψω ένα γράμμα στον γιο μου,
να του εξηγήσω τι συνέβη
και τι θα ήθελα να πάρει ως μάθημα ζωής από αυτό το περιστατικό.
Ο Ντόνελ κι ο Μπράντον πήγαν μαζί στο σημείο.
Πήγαμε στη στάση του λεωφορείου,
πολύ νωρίς το πρωί, όταν δεν είχε κόσμο.
Με λουλούδια και ένα αρκουδάκι.
Και μερικά μπαλόνια που αφήσαμε στον αέρα.
Σαν μνημόσυνο.
Όταν βλέπεις ένα μνημόσυνο στη γειτονιά σου, λες
"Αυτό το άτομο πήγε σε ένα καλύτερο μέρος, αλλά συνέβη κάτι αρνητικό".
Και οι κυβερνήσεις στηρίζουν μοντέλα επανορθωτικής δικαιοσύνης.
Η Επιτροπή Αλήθειας και Συμφιλίωσης της Νότιας Αφρικής,
η TRC, είναι το πιο γνωστό παράδειγμα.
Με πρόεδρο τον αρχιεπίσκοπο Ντέσμοντ Τούτου,
ήταν μια προσπάθεια επούλωσης μετά το απαρτχάιντ
μέσω συγκέντρωσης καταθέσεων από θύματα για τα εγκλήματα που διαπράχθηκαν
και χορήγησης αμνηστίας σε δράστες
που μίλησαν ανοιχτά και είπαν όλη την αλήθεια.
Περίπου το 40% των Νοτιοαφρικανών παρακολούθησε
τις πρώτες μαρτυρίες θυμάτων,
συμπεριλαμβανομένης μιας γυναίκας με το όνομα Νομόντε.
Το γνώριζα πολύ καιρό
ότι ο σύζυγός μου είχε σκοτωθεί από την Αστυνομία Κρατικής Ασφάλειας.
Ήθελα πολύ να το πω δημόσια.
Το 1985
ο σύζυγος της Νομόντε, ο Φορτ Καλάτα,
και τρεις ακόμα ακτιβιστές κατά του απαρτχάιντ
χτυπήθηκαν, μαχαιρώθηκαν
κι εγκαταλείφθηκαν σε ένα φλεγόμενο αμάξι.
Σε κανέναν δεν αποδόθηκαν ευθύνες.
Ο αρχιεπίσκοπος Ντέσμοντ Τούτου
αποκάλεσε την κραυγή της "τον πιο αντιπροσωπευτικό ήχο της TRC".
Δεν μπορούσα να το αντέξω.
Δεν πρόλαβα να περάσω
αρκετό χρόνο με τον άντρα μου
όσο ήμασταν παντρεμένοι.
Ήταν πολύ γρήγορο και πολύ σύντομο.
Κάθε μέρα νιώθω σαν να έγινε χθες.
Εκπροσωπούσε
κάθε γυναίκα
που δεν βίωσε ποτέ της τη στιγμή της κάθαρσης.
Λίγους μήνες αργότερα, η TRC επικοινώνησε με τη Νομόντε.
Κάποιος είχε μιλήσει.
Τον έλεγαν Έρικ Τέιλορ.
Ανέλαβε πλήρως την ευθύνη
για τη δολοφονία του Φορτ Καλάτα.
Η Νομόντε παρακολούθησε την κατάθεση του Έρικ Τέιλορ.
Χτύπησα τον Καλάτα από πίσω
με ένα βαρύ σιδερένιο αντικείμενο
και έβαλα φωτιά και στις δύο σορούς.
Είχε εντολή να διαπράξει τους φόνους,
αλλά αρνήθηκε να πει από ποιον την έλαβε.
Μου ζήτησε να τον συγχωρήσω.
Στην καρδιά μου υπάρχει θέση για συγχώρεση,
αλλά πώς να σε συγχωρήσω
ενώ συνεχίζεις να λες ψέματα;
Η TRC αρνήθηκε την αίτηση αμνηστίας του Έρικ Τέιλορ,
ωστόσο δεν του ασκήθηκε ποτέ δίωξη.
Την ημέρα που θα εμφανιστείς και θα πεις την αλήθεια
μπροστά σε όλους
και θα τιμωρηθείς για τη δολοφονία του άντρα μου,
θα ξανασκεφτώ τη συγχώρεσή σου.
Δεν θέλω να υπερβάλω λέγοντας
ότι κάθε άνθρωπος χρειάζεται συγχώρεση για να θεραπευτεί.
Κάποιοι θεραπεύονται με την εκδίκηση,
κάποιους τους βοηθάει περισσότερο να το αποφεύγουν και να το απομακρύνουν
από τη μνήμη και την καθημερινότητά τους όσο περισσότερο μπορούν.
Η ουσία της αλήθειας θα είναι η θεραπεία μας.
Όποιος κυκλοφορεί έξω
και μας στερεί την αλήθεια αυτή
διαιωνίζει το τραύμα στη ζωή μας.
Εν μέρει αυτό που μας βοηθά να ξεπεράσουμε ένα τραύμα
είναι η δημιουργία μιας συνεκτικής αφήγησης.
Μια ιστορία για το τι συνέβη
που περιγράφει έναν κόσμο όπου μπορούμε να ζήσουμε.
Όταν ξεκινήσαμε να λέμε την ιστορία, το εξήγησα στον Ντον
και μετά εκείνοι μου εξήγησαν τη δική τους οπτική.
Τότε κατάλαβα ότι ήταν αληθινό.
Η ιστορία δεν είναι πάντα η ίδια για όλους.
Μερικές φορές έχει ακόμα κενά,
έχει ακόμα εντάσεις, μα και αρκετή αλήθεια για να σηκώσει το βάρος σου.
ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΤΗ ΝΟΤΙΑ ΑΦΡΙΚΗ
Ως κοινωνίες, οι ιστορίες που λέμε για το ποιος έχει αδικηθεί
και τι πρέπει να διορθωθεί αλλάζουν όλη την ώρα.
Μόλις τα τελευταία χρόνια,
η σεξουαλική παρενόχληση των γυναικών αναγνωρίστηκε ευρέως
ως ένα γενικευμένο και σοβαρό πρόβλημα.
Η δολοφονία του Τζορτζ Φλόιντ από αστυνομικούς το 2020
και οι διαμαρτυρίες κι οι συζητήσεις που πυροδότησε παγκοσμίως
έπεισαν εκατομμύρια περισσότερους Αμερικανούς
ότι οι φυλετικές διακρίσεις αποτελούν μεγάλο πρόβλημα στη χώρα.
Μπορεί κατά πολλούς να διανύουμε την εποχή της συγγνώμης,
αλλά το 2020 υπήρχαν σχεδόν ισάριθμες συγγνώμες
στους New York Times σε σχέση με το 2010.
Αυτό που άλλαξε ήταν ο λόγος για τον οποίο ζητούσε συγγνώμη ο κόσμος,
όπως για πράγματα που μέχρι πρόσφατα δεν θεωρούνταν λάθος.
Τότε δεν το θεωρούσα ρατσιστικό,
αλλά τώρα ξέρουμε, ήταν απαράδεκτο και ρατσιστικό, όντως.
Σκέφτομαι πώς έχω εκφραστεί κατά καιρούς
για ανθρώπους, την ταυτότητα φύλου, τον σεξουαλικό προσανατολισμό,
και δεν με αναγνωρίζω.
Αντιλαμβάνομαι ότι θα μπορούσαμε και θα έπρεπε να δράσουμε νωρίτερα
και πιο γρήγορα για να σταματήσουμε τους ελέγχους.
Λυπάμαι που δεν το κάναμε.
Γενικά ελπίζεις, όταν έχεις να αντιμετωπίσεις
μια κατάσταση κρίσης με βαθιές ρίζες
όπου κάποιος πληγώθηκε από λέξεις ή πράξεις κάποιου άλλου,
ότι υπάρχει τρόπος να πας πίσω
για να μάθει ο πελάτης σου ή και εσύ ο ίδιος τι συνέβη.
Οι δημόσιες συγγνώμες ίσως είναι μια παράσταση,
αλλά είναι κι ένας τρόπος μέτρησης των αξιών μας
και μπορούν να βοηθήσουν στην εξάπλωση αυτών των αξιών.
Δεκαεπτά χρόνια αφότου ο Τζάστιν Τίμπερλεϊκ
και η Τζάνετ Τζάκσον ζήτησαν συγγνώμη από την Αμερική,
ο Τζάστιν Τίμπερλεϊκ ζήτησε συγγνώμη από την Τζάνετ Τζάκσον
επειδή επωφελήθηκε από ένα σύστημα
που ανέχεται τον μισογυνισμό και τον ρατσισμό.
Οι συγγνώμες χρειάζονται χρόνο.
Μπορεί να οφείλεις κάποια που δεν είσαι έτοιμος να πεις,
επειδή δεν πρόκειται απλώς για μια λίστα με εκκρεμότητες.
Θα ήθελα να ενθαρρύνω τον κόσμο να την αντιληφθεί ως μία ενέργεια
που σου επιτρέπει να πάρεις τον έλεγχο του πεπρωμένου σου.
Είναι κάτι που απαιτεί πολύ θάρρος.
Ήθελα να ζητήσω συγγνώμη, επειδή ένιωσα να ταυτίζομαι.
Ήξερα ότι ήταν κάποιος που αγαπούσε,
που ονειρευόταν κι είχε επιθυμίες όπως κι εγώ.
Ταυτίστηκα κι ένιωσα ότι λυπάμαι.
Λυπάμαι για ό,τι προκάλεσα και ό,τι έκανα.
Λυπάμαι για τις συνέπειες που είχε στην οικογένειά σου.
Τη δέχτηκα αμέσως επειδή το ήθελα.
Ήμουν έτοιμος και πρόθυμος.
Θεωρώ εκείνη τη μέρα δώρο και κατάρα μαζί
επειδή μπορεί να είχα τον καβγά αυτόν με κάποιον άλλον,
και να μην είχε εξελιχθεί έτσι.
Με βοήθησε να ωριμάσω πολύ.
Πλέον είναι αδερφός μου.
Αυτό το συμβάν έφερε δύο ξένους κοντά.
Είναι φοβερό.
Υποτιτλισμός: Δέσποινα Πασσαλή