En de moeder huilde,
"Is dit mezelf die ik zie, weerspiegeld in jouw ogen?"
En de dochter zei,
"Zie ik mezelf, gespiegeld in de jouwe?"
Helena.
Kom terug.
Ze laat je twee keer zoveel klusjes laten doen als je terugkomt.
Ik vind de ruil niet erg.
Misschien als we lang genoeg weg zijn, vergeet ze dat ze gek is.
Oké.
We lopen langzaam, Kleine Schaduw.
Het was hier.
Hardlopen of wandelen?
De passen zijn breder dan voorheen.
En dieper aan de buitenkant.
Het liep.
Waarom?
Omdat het bang was van iets.
Bang waarvoor?
Voor ons.
Als jij bang was,
en rende voor je leven, waar zou je heen gaan?
Waar niemand me kon zien.
Het is tijd om de jacht af te maken.
Wat als ik mis?
Dan hebben we vanavond honger.
Ik maakte geen geluid.
Wat denk je dat er gebeurd is?
Het rook me.
Je hebt het vuur niet nodig.
Helena, kom halen wat je vandaag verdiend hebt.
Ze is altijd boos op me.
Oh, je moeder kan geen geluk zien zoals wij.
Oké.
Ik ben oké.
Het wordt al laat.
Helena, niet meer.
Waar is de rest?
Het is nu gratis.
Hij heeft zijn eigen been eraf gekauwd?
Opgeofferd wat nodig was, om te overleven.
Wanneer kan ik de mijne in huis houden zoals jij?
Als je zo'n goede jager bent als ik.
En dat zal nooit zijn.
Wat zeggen de merktekens?
Ze zeggen,
"Als je op de vlucht bent voor een boze eland,
pas dan op voor lage takken."
Ik hoorde het huilen.
Ze heeft honger.
Nou, we hebben wat restjes binnen. We kunnen misschien...
Wat gebeurt er als die weg zijn?
Er is niets puurder dan het instinct om te overleven.
De wolf heeft geen medelijden.
Enkel het verlangen om nog een dag te leven.
Wat zou je met de wolf doen, als je uitgehongerd was?
Jij bent zijn prooi.
Dat zijn we allemaal.
Maar hoe zit het met de baby?
Die zal lijden en alleen sterven.
Doe nu wat ik zeg, Helena.
Maar als... - Helena, vooruit.
Je moet altijd je familie beschermen.
Nee. Dit is een van mijn reizen alleen.
Maar ik kan helpen. - Nee, kom op. Je kent de regels.
Ik breng je een verrassing. - Wat voor verrassing?
Het soort verrassing waar je zult op moeten wachten om te ontdekken wat het is.
Ga nu terug.
Ik ben snel weer thuis.
Sorry dat ik je lastig val.
Is je vader of moeder in de buurt?
Hé.
Ik hoop dat ik niet op verboden terrein ben of zo.
Ik wist niet dat hier iemand woonde.
Ik ben al uren weg, en ik raakte helemaal in de war. Ik...
Ik kan de weg niet terugvinden naar het pad.
Er is hier nergens ontvangst.
Kijk, als je me gewoon in de richting van...
Help!
Alsjeblieft. Voordat hij terugkomt.
Wat?
Wat doen we?
Wat doe je?
Kom op, Helena. - Wacht even.
Hij zal snel terug zijn. - Wie?
Alsjeblieft, we moeten gaan. Nu! - Ik...
Ik wil niet gaan. - Ik kan je niet zomaar meenemen.
Ik weet niet eens zeker waar we zijn. Daarom ben ik...
Nee!
Moeder! Moeder, stop!
Moeder! Moeder, stop! Stop!
Helena! Nee!
Vader!
Helena?
Vader! - Helena?
Nee!
Stop! Stop!
Iemand!
Kijk eens wie er wakker is.
Het is oké, Helena.
Je moeder is in de kamer hiernaast.
Waar is mijn vader?
Hij is hier niet. Je bent nu veilig.
Er is niets om nog bang voor te zijn.
Maak je daar geen zorgen over.
Helena.
We zouden hier niet moeten zijn. Ik wil naar huis.
Dat was niet ons huis. - Wat heb je gedaan?
Wat heb je gedaan?
Ik wil vader. - Hij kan niet bij ons zijn.
Nooit meer.
Hij nam me mee, Helena.
Jacob...
ontvoerde me en nam me mee naar het bos.
Je liegt.
Je bent een leugenaar. Je bent altijd een leugenaar geweest.
Vader vertelde het me.
Stop met wenen!
Dat mag je niet doen.
We moeten je moeder laten rusten.
Een paar minuten maar.
We redden het wel. Helena?
Vader?
Wie ligt eruit? - Ja.
Oké, we moeten gaan. Kom op.
Je hebt het goed gedaan. Kom op.
Oké, laten we deze kant op gaan.
Daar is hij! - Politie! Geen beweging!
Gaan we naar huis?
Op een dag zullen we dat doen.
Hé! Niet bewegen!
Ga weg van het meisje.
Nee! - Op je buik!
Nu!
Hij deed niets verkeerd.
Toon me je handen.
Ik kom je zoeken, Kleine Schaduw.
Hij rent weg! Ik heb hem!
Handen achter je rug! - Papa!
Schieten.
Niet rennen, Marigold.
Hoi, lieverd.
Mrs. Haver zei dat ze haar eigen leven heeft, en als je te laat komt,
gaat ze jou huur in rekening brengen voor mij.
Deed ze dat? - Wat betekent dat?
Het betekent dat je zo waardevol bent, dat ze denkt dat ik voor je moet betalen.
Wat heb je hier?
Mijn wetenschappelijk project. Het is een habitat.
Habitat? Voor wie is de habitat?
Een babyhert.
Het slaapt hier, naast de rotsen, om hem te beschermen tegen jagers.
Slimme hert.
Mama!
Wat voor blad is dit?
Een walnoot.
Van welke boom? Zeg jij het maar.
Daar.
En wat is dat voor boom?
Een rode eik.
Hij ziet er niet rood uit.
Dat zal hij in de herfst zijn.
Zie je de vogel?
Een houtlijster.
Hoe ken je alle namen?
Ik kan het je leren als je wilt.
Ik zie een konijntje.
Waar?
Je moet je hoofd kantelen. Zie je de oren?
Oh, ja. Ik zie het. Met de staart deze kant op?
Ja.
Het betekent dat we één zijn.
Familie.
Mam?
Wanneer kan ik er zo een krijgen?
Pas als je 82 jaar bent.
Dat is de regel, weet je nog?
Dat is niet eerlijk.
Jij kreeg ze toen je jong was.
Ik was veel ouder dan jij, en ik wou dat ik ze niet had gekregen.
Ik vind ze leuk.
Ik vind jou leuk.
Papa is thuis!
Leg je spullen binnen, liefje.
We gaan naar de campus voor papa's werkpicknick.
Picknick? - Sorry dat we laat zijn.
Ik vergat jouw ding vanavond.
Dat is oké. Laten we gewoon gaan.
Ik moet me omkleden. Waarom ga je niet met haar mee, en kom ik later.
Dat hebben we geprobeerd. Je komt nooit opdagen.
Ik ben gewoon niet goed in die dingen. - Ik ook niet.
Daarom kom je mee.
Plus, je bent mijn mooie vrouw, en ik wil met je pronken.
Weet je, het is grappig.
Dank je.
Hé, alles goed? - Ja.
Heeft Marigold het naar haar zin?
Ik weet het niet. Het gekke is,
mijn studenten proberen het niet eens meer te verbergen.
Telefoons gaan af bij mijn hele lezing.
Nou, in hun verdediging, ik heb een aantal van uw lezingen.
Daar hou ik van. Het is ongebruikelijk.
Oh, bedankt. - kreeg je het hier ergens?
In San Francisco, toen ik een tiener was.
Je hebt er een heleboel.
Te veel.
Ik wist niet dat dat je van San Francisco was.
Ook van andere plekken. We verhuisden veel. - Wat deden je ouders?
M'n vader werkte in de verzekeringen, m'n moeder deed soms telemarketing.
Veel saaier dan dat wordt het niet.
"Toen nam ze 20 matrassen en legde ze op de erwt.
Hier moest de prinses de hele nacht op liggen.
's Ochtends werd haar gevraagd hoe ze had geslapen.
En de prinses zei...
"Oh, heel slecht."
Wat is er aan de hand? Waar is mijn dochter?
Helena Erikkson?
Waar is Marigold?
Ze is hier niet. Dit gaat niet over haar.
Ik ben Speciaal Agent Illing.
Wat doe je in mijn huis?
Ms. Erikkson. Mijn naam is Pelletier.
Daarvoor was het Jones, correct?
Dan Mitchell, nadat je hem veranderd had van Bekkum.
Maar je bent geboren uit Jacob Holbrook en Beth Erikkson.
Wat wil je?
Je vader, Jacob Holbrook.
Hij en een andere gevangene ontsnapten gisteravond
tijdens het transport over de staatsgrens naar de Alger Gevangenis.
Wanneer sprak je hem voor het laatst?
Toen ik tien jaar oud was.
Probeerde hij je onlangs te contacteren? - Nee.
Weet je het zeker? Zelfs niet één keer?
Je had me kunnen bellen. Je hoefde niet hierheen te komen.
Wat gebeurt er?
Gaat het?
Weet je waar je vader naar toe is?
Je vader?
Je kunt niet zomaar mijn huis binnenkomen.
Met ons bevelschrift kunnen we elk mogelijke communicatie controleren
aan of van je vader.
Waarom blijf je dat zeggen? Helena's vader...
Hij weet niet waar ik woon, kent m'n achternaam niet,
weet niets over mij.
En dat is hetzelfde voor je familie en vrienden? Hebben jullie...
Ik zei nooit iemand dat Jacob Holbrook m'n vader is.
Dus 20 jaar.
Geen brief, verjaardagskaart, niets?
Nee.
Ik ben in de war.
Ik dacht dat je ouders omkwamen bij een auto-ongeluk.
Dat heb ik je gezegd.
En Holbrook, dat is de Marsh King jongen. Degene die net ontsnapt is.
Ik hoorde het op de radio.
Dat klopt.
Is er een risico dat hij hierheen komt?
Dat proberen we uit te zoeken.
Hij weet niet waar ik woon.
Oh, daar kan je niet zeker van zijn.
Christus, Helena. Hoe kon je me dat niet vertellen?
Ik zei dat je in de auto moest blijven, liefje.
Wie zijn deze mensen? - Politie. Ze zijn gewoon...
Ik neem haar mee. Ik bel je later.
We moeten je telefoon en computers die je gebruikt zien.
Met een beetje geluk zal je vader snel gevonden worden.
Je kent mijn vader niet.
Als hij de wildernis haalt, zul je hem nooit meer zien.
In een zaak die landelijke bekendheid kreeg,
ontvoerde Jacob Holbrook, de zogenaamde "Moeraskoning", Beth Erikkson
en hield haar 12 jaar vast
in de wildernis van Michigan's Bovenschiereiland,
totdat ze uiteindelijk ontsnapte
met de dochter die ze baarde terwijl ze in gevangenschap was.
Na de rechtszaak, had Erikkson moeite zich aan te passen aan het normale leven
en werd zelden in het openbaar gezien.
Ze stierf tragisch 4 jaar geleden door een ogenschijnlijke zelfmoord.
Ja?
Komen jullie naar huis?
Ik heb een hotelkamer voor vannacht. Mari ligt in het zwembad.
Ik kan haar schoolkleren brengen, als je wilt.
Ik hou haar morgen thuis, voor het geval dat.
Ik had niet gedacht dat dit zou gebeuren.
Dat ik erachter zou komen?
Nee. Ik bedoel, ik wou dat ik...
Mari roept me. Ik moet gaan.
Kleine schaduw.
Tijd om onze strikken te controleren.
En een echte jager...
heeft een echt mes nodig.
Dit is nu van jou.
Laten we eens kijken hoe je het ermee doet.
Hoi.
Ik heb eerder gebeld, maar je nam niet op.
Ik ben niet zo goed met telefoons.
Dat is zacht uitgedrukt.
Ik zag het nieuws.
Ik dacht ik loop langs om hallo te zeggen.
Hallo, Clark.
Misschien een glas water pakken voordat ik terugga.
Ik weet dat je niet wilt dat ik binnenval,
maar ik dacht dat alles nu een beetje veranderd is.
De aap is uit de mouw.
Hoe neemt je man het op?
Niet goed.
Hij draait wel bij. Gewoon een kwestie van tijd.
De kleine is niet meer zo klein.
Je moeder had haar graag ontmoet.
Ik dacht eerder dat je Marigold mee naar huis zou brengen,
tenminste voor de begrafenis.
Ze zou haar toen ook niet ontmoet hebben.
Dat is zeker waar.
Nou, ik bedoelde dat ik wou dat je eerder was gekomen.
Dat had ze leuk gevonden.
Heeft hij nog altijd die job op de universiteit?
Doe jij nog steeds... - Er is niets veranderd.
Oké.
Dit is niet hoe ik het zag uitspelen.
Het spijt me, ik kan dit nu niet doen.
Nou, het staat tenminste niet in de pers.
Niemand zet je bij hem.
Ik wilde er enkel zeker van zijn dat je je geen zorgen maakte over dingen.
Dat doe ik niet.
Weet je, er was een plek toen je ongeveer 13 was of zo.
Ik dacht dat we een kans hadden om een leuk gezinnetje te zijn, wij drieën.
We waren nooit met z'n drieën, Clark.
Ze wilde me niet in de buurt hebben.
Als ze naar me keek, zag ze m'n vader.
Jij ook.
Nee.
Je vergeet enkele goede dagen.
Ze hield van je.
Ik hou nog steeds van je.
Ik mis je.
Maar zeker, misschien zagen we soms een beetje Jacob in jou.
Of misschien zag je nooit genoeg van hem in mij.
Ben je hier om deze kerel af te lossen? - Nee, ik moet...
Mrs. Pelletier, de FBI wil graag dat je naar het kantoor komt.
Is er iets opgedoken?
Ver boven mijn salarisschaal.
Wil je dat ik met je meega?
We hebben je vaders lichaam gevonden.
Net binnen de staatsgrens.
We nemen aan dat ze op weg waren naar Canada.
Het traliewerk, 20 meter hoog op de dijk was versplinterd.
De bestuurder verloor de controle of viel in slaap.
De auto raakte een boom en vloog in brand.
Beide mannen waren onherkenbaar verbrand.
We denken dat ze een medeplichtige hadden. We zijn nu naar hem op zoek.
Hoe weet je zeker dat het Holbrook is?
Hij heeft drie gouden tanden met snijwerk die bij je vader passen.
Gaat het?
Mijn vader stierf 20 jaar geleden.
Het spijt me van je vader.
We zagen het op tv.
Dank je, lieverd, maar hij was lange tijd mijn papa niet.
We hebben wat eten voor je meegebracht voor het geval je niet wilde koken.
Laat me raden, extra pepperoni?
Ik ben zeker in de stemming voor pizza. - Ja!
Hoe gaat het met je?
Ik ben oké.
Ik wou dat je me de waarheid zei.
Wat is het ergste dat had kunnen gebeuren?
We zouden Mari niet hebben. - Dat weet je niet.
Ja, toch wel.
Wie bij z'n volle verstand zou betrokken willen raken met de dochter...
Als je wist dat ik Holbrook heette, was je nooit op date gegaan met mij.
Je zou de andere kant zijn opgerend.
Dat zal je nu doen. - Wacht even.
Laten we doen alsof dat ik een beter mens ben dan jij denkt dat ik ben, oké?
Wat is het beste dat had kunnen gebeuren?
Je hebt misschien iemand gevonden om te vertrouwen.
Iemand die je door alle rotdagen heen hielp.
Iemand om al je rare tatoeages aan uit te leggen.
Het beste gebeurt nooit, Stephen.
Hoe graag we het ook willen.
Alles oké met Marigold? - Ja.
Ze slaapt.
Geloof je dat echt?
Wat je eerder zei over...
het beste gebeurt nooit.
Want als je dat doet, wat betekent dat dan voor ons?
Kijk ik... ik wil dit niet erger voor je maken.
Maar je moet me binnenlaten, Helena.
Oké, kijk. Ik ga wat werk doen op kantoor.
Waarschijnlijk blijf ik er slapen.
Mijn naam is Helena Holbrook.
Herinner je je de man die die vrouw ontvoerde?
Degene die iedereen "De Moeraskoning" noemde?
Ik ben zijn dochter.
Soms sluip ik 's nachts alleen weg omdat ik me gevangen voel.
Alsof ik er niet achter kan komen in welke wereld ik echt thuishoor.
Ik heb moeite om mensen te vertrouwen omdat...
iedereen me zegt dat de persoon waarin ik het meest geloofde
in feite een monster was.
Hij gaf me dit na m'n eerste vangst.
En deze toen ik miste.
Dit is de plek waar hij me leerde zwemmen.
De naam die hij me gaf.
Dit om me eraan te herinneren nooit te wachten om m'n klusjes te doen.
Dit waren de enige tranen die m'n vader ooit wilde zien.
Wil je op date gaan met mij?
Kom op. Ik weet het. - Ik kan het.
Ik heb uitgekeken naar deze dag.
Ik dacht dat het tijd was om je voor te stellen aan enkele mensen.
Kijk, papa, ze hebben paarden.
Dit is Clark. Hij gaat z'n best doen dat je hem opa gaat noemen.
Laat het hem verdienen.
Dat maakt me helemaal niet bang.
Ik heb niemand anders om het aan te spenderen.
Aangenaam kennis te maken, Marigold.
Insgelijks, Clark.
Deze ga ik leuk vinden.
Wil je de paarden zien?
Wie krijgt er honger?
Twee uur nadat ik dat had genomen,
begon ik telefoontjes te krijgen dat een of andere gangster
vuurwerk afstak in de tuinen van mensen.
Ze scheurde die jurk aan flarden, op de vlucht voor een van m'n hulpsheriffs.
Je kunt nu stoppen.
Oh, verdomme, we zijn nog niet eens bij je moeilijke fase.
Wie is dat?
Dat is je grootmoeder.
Je lijkt zeker op haar.
Ik kan me die foto niet herinneren.
Het lijkt op ons.
Weet je, ik zou niet klagen als dit een gewoonte wordt.
Dank je, Clark.
Graag gedaan.
Hé.
Weet je, Jacob nam veel van het geloof van m'n volk,
verdraaide hen om te passen in wat hem goed uitkwam.
Betekent "eigendom" in Ojibwa. Niet "familie".
Verwar de twee niet.
Kleine schaduw.
Wat scheelt er?
Ik haal gewoon wat water.
Hé, veeg je voeten als je het huis binnenkomt.
Dat heb ik gedaan.
Ik zet haar onderweg af.
Tot straks.
We gaan zwemmen of zo. Vergeet mijn zwembril niet.
Ik heb die conferentie in Detroit vanmiddag.
Misschien ben ik laat thuis.
Komt het goed met je?
Bedankt.
Helena?
Hoe gaat het met je?
Goed. Prima.
Zijn jullie in de buurt dit weekend?
Ik dacht dat Jess en Marigold een speelafspraakje konden hebben.
Oh, ja. Ik denk dat we vrij zijn, alleen...
Sorry. Ja, dat zou ze leuk vinden.
Wat denk je van zaterdag? Wil ze naar ons toekomen?
Natuurlijk. Ze moet zwemmen tot 10 uur maar daarna...
Heb je een momentje? Sorry.
Je helpt niet.
Het is niet de bedoeling dat ik help. Dit is jouw huiswerk, niet het mijne.
Maar je helpt altijd.
Nou, je kunt dit uitzoeken.
Waarom ben je weer in een slechte bui?
Dat ben ik niet.
Dat is niet mijn bedoeling.
Laten we gaan lezen. We vragen papa om ons te helpen het morgenochtend af te maken.
Oké? - Oké.
"Waterlelies verspreiden zich over het oppervlak van het zwembad
als een tapijt met bloemenmotief.
En op dit tapijt, lag een jonge en mooie vrouw.
De moeder huilde, "Is dit mezelf die ik zie, weerspiegeld in jouw ogen?
En de dochter zei..."
Hé, dochter? Je hebt je intrede gemist.
Helena.
Wat is het? - Het is een pop.
Je speelt ermee.
Als een vriend.
Ze heeft haar zoals ik.
Een kleine Helena.
Oh, God.
Marigold!
Helena!
Hé, ik ben het.
Ik ben het.
Jezus. Wat ben je...
Ik... Wiens bloed is dat?
Van niemand. Een konijn. Ik hoorde iemand buiten.
Probeer misschien de politie te bellen
in plaats van rond te rennen in het donker met een mes.
Ik moet Marigold checken. - Marigold is in orde. Ze slaapt.
Ik kom net van haar kamer.
Heb je daar iemand buiten gezien?
Hé.
We houden de deuren op slot, oké?
Hou een paar politiewagens op patrouille.
Het komt allemaal goed.
Het bloedde uit het hoofd.
Alsof iemand het eerst gedood heeft, en daarna in de strik heeft gestopt.
Of misschien raakte het gewond op een andere manier.
Waar ben je bang voor? Waarom denk je dat er iets meer is?
Ik heb het gevoel dat hij hier is.
De nacht dat je ons vond,
toen we uit het bos kwamen,
was ik zo bang omdat hij niet bij me was.
Maar toen kwam hij.
Verdwaal hier niet in, Helena.
Nu is hij weer terug.
Ik moet hem vertellen om ons met rust te laten.
Je moet proberen hem uit je hoofd te krijgen.
Voorgoed.
Ik weet niet zeker of ik dat kan.
Hoe kon hij in leven zijn?
Ik weet het niet.
Er is niets puurder dan het instinct om te overleven.
Mama!
Marigold?
Ik kon mijn rugzak niet vinden.
Oh, nee, nee, nee. Dat blijft hier.
Ik wil het de mensen laten zien.
Laten we daar even mee wachten, oké?
Oké.
Waar heb je die vandaan?
Ik dacht dat jij ze had gemaakt. Ik vind ze mooi.
Lijkt op jou en mij.
Was de habitat de hele tijd in jouw kamer?
Wat ben je aan het doen?
Kom op.
Na school binnenblijven tenzij papa
of ik hier zijn, oké? Ga met niemand anders mee, wat ze ook zeggen.
Waar gaat dit over?
Ik had er gewoon zin in.
Kun je Marigold oppikken na school?
Natuurlijk.
Waarom?
Ik moet iets doen. Ik kan je niet vertellen wat het is.
Wat is er aan de hand, Helena?
Ik weet dat ik je geen reden heb gegeven om...
vertrouw me alsjeblieft.
Ik bel je als ik terug ben.
Terug van waar?
Laatste geheim, Stephen.
Beloofd.
Jij en Mari hebben me gered.
Kan ik het noemen zoals ik wil?
Het is van jou. Ik heb het je gegeven.
Ik noem het
Helena Watervallen.
Hallo, Kleine Schaduw.
Laten we gaan wandelen.
Hoe heb je me gevonden?
Ik ben je nooit verloren, Kleine Schaduw.
Ik mis die geur.
En de smaak.
Geef hier.
Mijn favoriete mes.
We kampeerden hier altijd, weet je nog?
We lagen hier de hele zomer lang.
Omhoog kijkend naar de lucht,
zien wie de meeste vallende sterren kon tellen.
Ik speelde altijd vals en telde vliegtuigen.
Je wist de hele tijd dat ik leefde, niet?
Ik wist niet hoe het mogelijk was.
Niet totdat ik een coyote met drie poten zag.
Offerde z'n eigen been op voor vrijheid.
Zoals jij je tanden hebt opgeofferd.
Slaagt wellicht niet in een medisch onderzoek,
maar het gaf je de tijd die je nodig had.
Je hebt wat graafwerk verricht.
Goed gedaan.
Je sprak niemand anders over je theorie?
Is dat zo?
Ik wou dat je Marigold had meegebracht.
Vertel me over mijn kleindochter.
Ik denk het niet. Je weet al genoeg over haar.
Nou, ik moest even kijken.
Je bracht haar nooit mee om me te bezoeken.
Je hebt me helemaal niet bezocht.
Kom op, Kleine Schaduw.
Ik wil je iets laten zien.
Weet je, Marigold lijkt op haar.
Je moeder.
Ik wed dat ze net zoveel van het water houdt als wij.
Dat is om ons over de grens te brengen.
Wij drieën.
Naar Canada, dan kunnen we weer een familie zijn.
Ik heb een familie.
Je hebt een dochter.
En een echtgenoot.
We hebben samen een leven opgebouwd.
Ben je blij met dat leven?
Niet altijd.
Denk je wel eens hoe het was
toen wij hier woonden?
Inderdaad. - We kunnen het allemaal opnieuw hebben.
Ik herinner me toen je vier jaar oud was,
je deed je ogen dicht
en je wist waar je was door het geluid van het water,
van de geur van de bomen,
en het gevoel van de grond onder je voeten.
Het was net magie.
Dit is waar we thuishoren.
Het is onze thuis.
Ons leven hier
was perfect.
Nee!
Loop nooit meer weg van me!
Oké? Hoor je me?
Ik was niet...
Perfect?
Niet voor mijn moeder.
Nou, het had gekund.
Hoe?
Je hebt haar ontvoerd. - Nee. We zijn samen weggelopen.
Dat is gewoon iets wat ze zei toen ze besloot weg te gaan.
Je hebt die man neergeschoten. - Ik probeerde de motor te raken.
Je zou nooit gemist hebben.
Ik heb gemist.
Er zijn je een hoop verhalen over mij verteld.
Ze zijn niet waar. Ik was nooit de Moeraskoning,
totdat ze zeiden dat ik het was.
Ik weet dit, we waren gelukkig.
Jij was gelukkig.
Al wat ik zeg is, breng Marigold mee, laat haar het zelf zien.
Dat kan ik niet doen.
Dat wil ik niet doen.
Het spijt me. Hier eindigt het.
Ik had hier niet moeten komen.
Ik ben blij dat ik dat gedaan heb.
Nu moet ik naar huis naar mijn familie.
Kom alsjeblieft niet meer in hun buurt.
Het hoeft niet zo te zijn. - Toch wel.
Oké.
Ik begrijp het.
Je zult altijd m'n Kleine Schaduw zijn.
Ik moet gaan.
Clark?
Wat doe je hier? - Ik zou jou hetzelfde kunnen vragen.
Stephen belde me. Hij maakte zich zorgen.
En ik had gewoon een voorgevoel na wat je zei.
Is hij hier?
Laten we teruggaan. Ik vertel het je onderweg.
Helena, was hij hier?
Maar hij is weg.
Clark. Clark.
Clark. Oh, God. Oh, God.
Clark, kijk me aan, oké?
Clark. Clark, blijf bij me.
Zei je hem dat je hierheen zou komen? - Nee, ik heb niets gezegd.
Alsjeblieft, kijk me aan.
Clark, ik ben hier.
Clark, hou vol. Alsjeblieft, Clark, hou vol.
Je moet iets gezegd hebben.
Maak je stiefvader nieuwsgierig.
Genoeg om hier helemaal alleen rond te dwalen.
Ga gewoon weg van ons. Wat heb je gedaan?
Alsjeblieft, Clark. Alsjeblieft. Kom op.
Kom op. Alsjeblieft.
Nou, er is niets wat je nu kunt doen om hem te helpen.
Nee!
Heb je liever dat de wolf leeft dan wij?
Wil je dat hij je voedt aan zijn pup?
Nu moet ik Marigold in mijn eentje gaan halen.
Nee! Raak haar niet aan!
We kunnen nog altijd allemaal een familie zijn.
Dat is alles wat ik wil.
Ik kom snel terug met Marigold.
Nee! Nee, nee.
Nee!
Helena.
Wikkel het touw om je heen.
Zei hij dat ik naar boven mocht komen?
Kan me niet schelen, ik haal je daar weg.
Ik heb je, mijn Helena.
Het komt wel goed met je.
Omdat je sterker bent dan ik.
Dapperder dan ik.
Alsjeblieft.
Clark.
Het spijt me zo.
Ik kom terug voor jou.
Alle rivieren maken bochten, Helena.
Is het bloed warm of koud?
Koud. - Koud.
Dan moet je sneller gaan.
Lopen of wandelen?
Lopen.
En als je bang was,
en voor je leven rende,
waar zou je naartoe rennen?
Naar waar niemand me kon zien.
Je weet wat je me geleerd hebt.
Je bent oké, het is maar een vleeswond.
Nu...
wat heeft Marigold eraan
als haar moeder ligt te rotten op de bodem van het moeras?
Ze heeft je nodig.
Denk er over na wat het beste is voor je dochter.
Oké?
Nee!
De boot waarmee je kwam. Toon ze me eens.
Ga verder.
Ik heb mijn hele leven gewacht om je weer te zien.
Ik wist niet zeker wat ik zou voelen als het gebeurde.
Wat voel jij, Kleine Schaduw? - Noem me niet zo.
Nu niet meer.
Ik dacht altijd dat je dat zei omdat ik altijd naast je stond.
Nu besef ik dat je gewoon bedoelde,
zoals elke schaduw, ik niet zou bestaan als jij daar niet stond.
Je moeder heeft goed voor je gezorgd nadat ik weg was.
Nee, dat deed ze niet.
Ik sprak mijn hele leven nauwelijks met haar.
Ik gaf haar ook overal de schuld van. Ik geloofde haar nooit.
Denk je echt dat ze om om jou zoals ik om jou geef?
Ze zou geen pistool op me richten.
Ze had kunnen vluchten.
Wegkomen.
Ze bleef om me te beschermen.
Nu weet ik dat zij de sterke was.
Ze was zwak.
Nee.
Een man die een vrouw mee de wildernis insleurt is zwak.
Voorzichtig, Kleine Schaduw.
Je vergeet alle dingen die ik voor je heb gedaan.
De jaren die ik in een kooi doorbracht
omdat ik terugkwam voor jou.
Wat zou je doen voor Marigold?
Ik zou voor haar sterven.
Papa!
Kom op. Kom op.
"Waterlelies verspreiden zich over het oppervlak van het zwembad
als een tapijt met bloemmotief.
En op dit tapijt lag een sterke en mooie vrouw.
De moeder weende, "Is dit mezelf die ik zie, weerspiegeld in jouw ogen?"
En de dochter zei...
"Ben ik het die ik zie,"
"weerspiegeld in die van jou?"
"Toen stond het kind op in de vorm van een machtige zwaan..."
"en spreidde haar krachtige vleugels."
Ik haat je niet.
Ik heb geen medelijden met je.
Ik herinner me enkel je les.
Bescherm altijd mijn familie.