LONDYN
Nathan!
Jak się masz, staruszku?
- Dziękuję, wybornie. - A wyglądasz jak zombie.
Cóż, rano faktycznie bywam zziębnięty.
Zdradzi mi pan, czemu wezwano mnie o ósmej w niedzielę?
Przeglądając te rolki, odkryjesz, że 2 dni temu
przejęto silnie strzeżony ładunek w Odessie,
a 20 strażników wyrżnięto w pień.
Masz to odzyskać,
dowiedzieć się, kto to sprzedaje
kto kupuje
i co to w ogóle jest.
Nawet nie wiemy, o co chodzi?
Tu mamy zagwozdkę.
Nasi analitycy donieśli, że jest już oczkiem w głowie
typów najgorszego sortu.
Przy cenie rzędu 10 miliardów
nie stać nas już na takie zagwozdki.
Przyznaliśmy jej kryptonim "Rączka".
Czemu ja, a nie jakiś funkcjonariusz wywiadu?
Taki fortel.
Niestandardowa taktyka wojenna.
Przechwycenie tykającej bomby
wymaga sprytu i kreatywności.
Kuriera na rowerze, który przechytrzy korek,
nie służbistów, którzy grzęzną w papierologii,
gdy zegar tyka.
Komu oddasz stery?
Temu, co zwykle. Orsonowi Fortune.
Takiego chuja! To zmora biurokracji!
Przez klaustrofobię lata tylko prywatnymi odrzutowcami,
z agorafobii leczy go najdroższe wino.
a pieprzoną chmurofobię kuruje na Malediwach.
Rozumiem, ale zakręcenie mu kurka i wysłanie do psychiatryka,
to otwarcie puszki Pandory.
Szkolono go, by przechytrzył każdy system,
więc to wymarzony kurier dla was.
- Gdzie jest? - Pięknie się składa,
- bo na kolejnej kuracji. MAROKO, AFRYKA PÓŁNOCNA
Za którą pan też płaci, ale spokojnie.
Przekonam go.
A ty tu po chuj?
- W porządku, Orsonie? - Nie. Miałem być na wakacjach,
a ty 4000 mil w tamtą mańkę.
3000 mil w tę mańkę, ale mniejsza o większość.
- Mogę wejść? - Takiego wała.
Nie spytasz, co mnie sprowadza?
Niedoczekanie. Właśnie wychodzisz.
- Nie fatygowałbym się bez powodu. - Który mi dynda.
Mam urlop i żadna praca mi się nie uśmiecha.
Za wyjątkowe umiejętności płaci się wysoką cenę.
Geniusz zobowiązuje.
Nie obraź się,
ale rząd płaci ci tak hojnie, że nie możesz wybrzydzać.
Przywidziałeś mi się. Gadam do siebie.
Krzyżyk na drogę. Panna na mnie czeka
przy barze.
W temacie rzeczonej panny...
Niestety nie masz jej na wyłączność.
Bez obaw. Wróci do domu w luksusie.
- Śledzicie mnie? - Bardzo mi przykro,
ale wykradziono coś strasznego.
Jak bardzo?
Drugi dokument w teczce.
Lista potencjalnie rozochoconych kupców spod ciemnej gwiazdy.
Masz odkryć, co skradziono.
i zapobiec, by nie trafiło na rynek.
Atak jest nieuchronny.
- Jak bardzo? - Nieuchronnie.
W skrócie: gdy samolot wyląduje, ty wystartujesz z kopyta.
Biznesowy Boeing, tegoroczny model.
I twoja standardowa apteczka.
Roczniki '82, '96 i '04.
Dojrzyj do tej misji.
Widzimy się za 2 minuty.
Czyli to Orson przejmie stery.
A John, spec od komunikacji?
- Niestety nie. - Nie jest najlepszy?
Możliwe,
ale okazał się być fałszywą żmiją.
Dołączył do ekipy Mike'a Hooka.
- Konkurencja. - I mam nadzieję,
że nie będziemy znowu rywalizować.
Rząd ma kilka komórek do spraw bezpieczeństwa. Mike dostał inną misję.
Świetnie, sir.
Dzień dobry, Lucindo.
Już się martwiłem.
- Musiałem się odświeżyć. - Norma. Kapitanie, ruszamy?
- Tak jest. - '82?
- Wchodzi jak marzenie. - To miały być moje ziółka.
Tak suszyło?
Pijesz do lustra, jak zwykle?
Stała ekipa?
- Bez Johna. - Bo?
- Podebrany. - Kto?
- Przez kogo. Nie twoja sprawa. - Właśnie moja. Zaufany kumpel.
I zawodowiec.
- Podbili cenę? - Tak.
- Mogę podbić swoją? - Próbuj.
- Zapłacisz? - Nie.
Nie jesteś pazernym materialistą, lecz patriotą.
Od twojego przybytku może już rozboleć głowa.
Mówisz chyba o sobie.
Moja prawa ręka?
Wyborny następca.
- Godność? - Sarah Fidel.
Mocarne pseudo.
- Nie znam. - Bo to Amerykanka.
"Ona".
Lucindo, przynieś proszę Haut-Brion z 2004.
Sam sobie naleję piwa.
Mam wyśmienite zastępstwo za Johna od komunikacji.
O wiele bardziej wszechstronna i pomysłowa Amerykanka, Sarah Fidel.
Nie pracowała kiedyś z Mikiem?
W Bejrucie ten łotr ją wystawił,
a ja zatrudniłem.
Ktoś jeszcze do pomocy?
Świeży narybek - JJ Davies.
Człowiek orkiestra.
Szpieg, strzelec, szofer, raper i wykidajło. Do wyboru do koloru.
Para od wszystkiego.
Multitalenty.
MADRYT, HISZPANIA
JJ? Co on tu robi?
Dołącza do nas.
Dobry, ale szczaw.
Nie próżnował od waszego ostatniego spotkania.
Nazwałbym go nienasyconym. Młody, głodny jak wilk.
Nie wyciągaj ręki, jeśli ci palce miłe.
- JJ. - Sir.
Pan Fortune, panna Fidel.
Panna Fidel.
Wasza wysokość.
Nasz nowy przybytek.
Oby nie wygódka czy świątynka dumania.
Proszę, nie sikaj na mnie. Już mnie to nie kręci.
Poprzedni nie miał charakteru.
Za to go lubiłem.
Możesz ją nazywać John dla wygody.
- Mogłem na niego liczyć. - Do czasu.
Ponoć podebrała go wam moja stara drużyna.
Twoja drużyna?
Drugi ulubiony najemnik waszego rządu.
Pracowałaś dla Mike'a?
Naszego konkurenta?
Możesz go nie lubić, ale to fachowiec.
Na czym stoimy?
Szantażysta ma przylecieć z twardym dyskiem.
Namierzamy i sprawdzamy, dokąd jedzie.
Przekazuję ci info i puszczam playlistę.
Podrzucam płyty, a ty rządzisz parkietem.
Lubisz tańczyć?
Lubiłem Johna.
Wyślemy mu bukiecik od ciebie.
- Jakieś nowości? - Powoli coś się kroi.
Łączę się. Słyszysz?
Umiesz w ogóle obsługiwać komputer?
Jakoś to ogarnę, tylko powiedz, czym się włącza.
Czekamy 3 godziny. Nogi mi puchną.
To twój wynalazek. Jej wtopy idą na ciebie.
- Zatrudniłem ją, bo jej ufam. - Mamy 3 godziny, jasne?
Musi się zaraz pojawić.
Jak na zawołanie.
Chyba go mam.
W samą porę.
Dysk schował w tym krokodylu. Nie wiemy, co na nim jest.
Orson, pamiętaj, że to przewoźnik.
Emerytowany profesor, nie zakapior z Mogadiszu.
Może nie przestraszę go na śmierć.
Dowiedz się, kto jest odbiorcą.
- Czego szukam? - Kapelutek,
pingle i walizka z krokodyla.
Zaraz go obczaisz.
Wbiłam na jego komórkę. Wysyłam esa:
- "Wóz opóźniony". Widzisz go, skarbie? - Tak.
Idzie do Baru Luigiego na parterze.
- Na pewno on? - Ty tańczysz, ja gram, jasne?
Jane, jest twój.
Czekam.
JJ, jedź drugimi schodami.
Mija mnie, idzie do kawiarni.
Jest wasz.
Nie odeszłaś? Jane, odpowiedz.
Jane?
- Pobudka, nowa. - Orson, Jane milczy.
JJ, gały szeroko, rączki na kołderkę.
Gały szeroko.
Łapy na widoku.
Marcia, klient przy ladzie.
- Potwierdź wrzutkę nadajnika. - Ruszam.
Coś mi tu śmierdzi.
Mi też.
Marcia, podrzuciłaś?
Marcia, potwierdź wstawienie nadajnika.
Czuję cudze grzybki w naszym barszczu.
Wiedziałbym o tym.
Dziwne.
Albo usterka, albo prawdziwy... magik.
To raczej nie wina systemu.
Jakieś typy?
John.
John mógłby to zrobić. Druga załoga!
Nathan, co tu się odpierdala?
Jeśli wesz John na nim siedzi, kundel Mike też musi niuchać.
Czekajcie.
Nathan.
Mike nie ma innej misji.
Nie jest przypadkiem na madryckim lotnisku?
Jeśli tak, to nie ja go wysłałem.
W moim świecie jest jak w twoim.
Rząd kieruje się dewizą: rywalizacja to optymalizacja.
Mike jest dobry w 2 rzeczach: pieprzeniu konspiry i siebie.
Dzięki, że mnie uprzedziłeś.
Orson, potwierdzam: Mike czatuje na krokodyla.
Pospolity partacz. Ma przejąć profesorka.
Usterka naprawiona. Pełny podgląd.
JJ, zmiana strategii.
- Wychodzisz. Metoda na kleszcza. - Robi się, szefie.
Dwóch nowych, na ósmej i szóstej.
Zrozumiano.
To on popieścił laski prądem?
Dokładnie.
Nowa, wyklep mi rytm.
- Idę w tany. - 3, 2, 1.
Głęboki wdech. Pięknie.
Cel idzie do wyjścia. Dwóch rywali za nim.
Wychodzę za nim.
Podchodzi do taksówki nr 49502.
- Nathan, potrzebujemy cię. - Idę.
- JJ, ty gdzie? - Wychodzę od wschodu.
Panie Bakker.
Nie mogę z panami iść.
Kolejnych dwóch w wozie.
Pan pozwoli z nami.
Serce.
JJ, prowadzisz.
Serce.
- Co z nim? - Nie wiem.
Gorąco mu.
- Nie, serce. - Poluzuj krawat.
- Bez temperatury. - To nie gorączka, tumany, tylko choroba serca.
Dwóch na ogonie.
Dysk zakodowany, ale można go zdalnie kopiować.
Łącz mnie.
Zapora.
Mają moją żonę. Zabiją ją.
JJ, blokuj drzwi.
Chyba dziesięciu. Uzbrojeni po zęby.
Wysiadać!
Więcej czasu. 20 sekund.
Nie wiedzą, jak wyglądam.
Jedźcie do Księżnej. Stolik 12 o 18:00. Ratujcie mi żonę!
4.
3... 2...
Otwieraj!
Mam! Możecie ich wpuścić.
Łopata się przyda.
- Nathan. - Mike.
Miło, że zapukałeś.
Orson.
Mike.
To moje?
- Co zrobiłeś naszemu koledze? - Na śmierć go wystraszyłeś.
W porządku, sir.
Dla drugiego psa kiełbasa.
Ruszamy.
Dysk działa, ale jest zaszyfrowany. Bez klucza dupa.
Trzeba go tylko dostarczyć i rozkminić kupca.
KSIĘŻNA MADRYD
Od 40 minut nikogo ciekawego na dachu.
Twój gość
musiał być wcześniej.
I proszę. Nathan, ponoć marnie udajesz akcenty. Lepiej milcz.
Bakker?
To dla mnie?
Miłego wieczoru.
Chyba go mam.
Nazywa się Ben Harris.
Prawnik i doradca Grega Simmondsa.
- Kto to? - Miliarder i handlarz bronią.
- Pływa tylko z rekinami. - Simmonds.
Spluwy opyla dzieciom, tomahawki terrorystom.
Nieuchwytny jak cień.
Ben Harris zapina mu największe interesy.
Gdy stawia się osobiście... robi się grubo.
A to co?
Jak miło. Greg robi bibę charytatywną w Cannes.
ZBIÓRKA NA SIEROTY WOJENNE - Fartownie tam lecimy.
- Lubi sierotki. - Nie dziwota, tyle ich narobił.
Nadgoniliśmy z czasem. Będziemy w Los Angeles za 4 godz.
W Los Angeles?
Gdy się kładłem, lecieliśmy na południe Francji.
Wytłumaczcie mi, po co nam Los Angeles.
Siła odmowy.
- Słucham? - Krok w tył, a potem w przód.
Lecimy do L.A. po zaproszenie.
- Czyje? - Danny'ego Francesco.
Danny'ego Francesco? Tego gwiazdora?
Szlag!
Ja zajmę się kaskaderką, wy tylko kręćcie.
Pobudka, mili państwo!
Chad, wypieprzaj z wozu!
Idol Grega Simmondsa. Danny Francesco.
Co nam po nim?
Na grubą rybę nie wystarczy zwykła przynęta.
Jak każdy, Greg chce zakazanego owocu.
Może kupić wszystko, oprócz Danny'ego,
który ostatnio odmówił 10 milionów dolarów,
za wyskok z tortu i zaśpiewanie mu "100 lat".
Gość ma chcicę na celebrytów, a największą na ich partnerki.
Sarah zagra laskę Danny'ego.
Najlepsza rybka nigdy nie daje się złowić.
Siła odmowy.
Jak zmusisz gwiazdora, żeby nam nie odmówił?
Mamy coś na niego.
Szantażem?
A jak inaczej?
Fortel.
Pięknie. Kontynuujmy.
Plan gry?
Mam brudy na niesławnego producenta Saula Goldsteina.
Skłoniłam go do pomocy.
Saul zwabi nam Danny'ego do Las Vegas ofertą 5 filmów.
Greg organizuje charytatywny bal, na który chcemy wbić,
więc poprosisz Francesco, by nas tam wprowadził.
Pomysłowo. Co mamy na Danny'ego Francesco?
Romans ze szwagierką.
Mówiłem, że jest niezła.
Ja się tym zajmę.
Szwed, kurwa?
Jak ty coś wymyślisz, Saul!
Jesteś świetnym producentem. Złamasem, ale mistrzem.
Chcę z tobą pracować, jak każdy.
Szwedzki akcent?
Bez jaj, jestem Amerykaninem!
- Nie gram z akcentem. - Cześć, Natasha. Jesteś już wolna.
- Serio? - Wiesz, jak jest.
Rozumiem, Danny, ale bardzo nam na tym zależy.
"Nam"?
Co to za sławetni "my"?
W sensie: musisz to dla nas zrobić.
Muszę?
Nie żebym gwiazdorzył,
ale ja nic nie muszę. Dla nikogo.
Mnie też daleko do gwiazdorzenia, ale każdy coś musi.
Przepraszam.
Myślałem, że jesteś baristą.
Lecicie ze mną na dwa baty? Kim jesteś?
Twoim nowym agentem.
Przykro mi.
Na mnie też coś mieli.
Saul, ty dokąd?
Przegadaj sprawę z nowym menago.
Poradzisz sobie. Jesteś wielki, Danny.
Saul!
- Ty dokąd? - Na razie.
Nie waż się... Natasha!
A ją gdzie wcięło?!
Kto go tu wpuścił?!
Natasha!
- To mój samolot! - Owszem, Danny.
Eleganckie latadełko.
Proszę cię tylko o 2 minuty.
- Z jakiej racji? - Jako aktor.
Gwiazda kina i zawodowiec.
Wyobraź sobie, że teraz grasz.
Proszę, spocznij.
- Patriota? - Nie głosuję na republikanów, jeśli o to pytasz.
Inaczej się wyrażę.
Świat czeka na twoją rolę życia.
Pójdziemy razem na imprezę.
- Kim ty jesteś? - Twoim agentem. Charlie Rosewood.
Nie lecimy do Vegas,
tylko do Cannes.
Nie.
Wynocha z mojego samolotu. Natasha cię wykopie. Natasha!
- Co z nią zrobiłeś, chamie? - Uspokój się, proszę.
Znalazłeś się w niewygodnej sytuacji ze swoją szwagierką,
którą niepotrzebnie sfilmowałeś.
Naprawdę kocham moją szwagierkę.
Tak, Danny. Dobitnie tego dowiodłeś.
CANNES FRANCJA
Każdy uważa cię za gwiazdę.
Gdy usłyszeli, że przyjeżdżasz, sami się do nas zgłosili.
Dość.
Nie dam rady.
Danny.
Uwierz w siebie.
Tylko bez spiny.
Bez spiny? Tam są mordercy.
Wszyscy widzieliśmy, jak ich rozwalasz.
A w życiu jak w kinie.
W czym brylują agenci? W grze.
W tym nie masz sobie równych.
Najlepsi agenci to aktorzy,
a najlepsi aktorzy to gwiazdy kina.
W sumie tak.
Jesteś aktorem? To graj.
Aktor i gwiazda kina to nie to samo.
Stąd ich obsesja na twoim punkcie.
I dlatego, że nie wyskoczyłem z tortu za 10 baniek.
Ja będę się wcielać, a wy?
Musimy zbliżyć się do Grega Simmondsa, żeby zhakować jego telefon.
Gotowy.
Do roboty.
SIEROTY WOJENNE IMPREZA CHARYTATYWNA
GOSPODARZ GREGORY SIMMONDS
Wchodzimy na plan.
Dobrze.
Pamiętaj, że niczego tam nie kupujesz.
Nie muszę przypominać,
że wydałeś roczny budżet na wino w trakcie lotu.
Zamiast degustacji skup się na hakowaniu telefonu Grega
i rozpoznaniu kupca Rączki.
Zrozumiano. W porządku, Danny?
Ty żartujesz?
Pamiętaj, jesteś zawodowcem. Grasz samego siebie.
- Pierwszy raz. - Dasz radę.
Panie i panowie pozycja nr 4 z kolekcji Quintess.
Diamentowe i szafirowe kolczyki.
Brawa dla sir Jonathana Mendesa.
Zwycięska suma to 258 tysięcy dolarów.
Szczęśliwy finał tej historii? Rozpoznali u niego tego...
- Raka, co tak śmiesznie brzmi? - Jest coś takiego?
Nie pamiętam nazwy. W skrócie rak kutasa.
- Co? - Uszczypnijcie mnie.
- Po co? - Ja chyba śnię.
Czy to...
Danny Francesco?
Już się rajcuję.
- Uwielbiam Danny'ego Francesco. - A kto go nie uwielbia?
Jestem jego patofanem. Nic nie poradzę.
- Dobry wieczór. - I wzajemnie.
Danny, masz ochotę...
...na to cacko?
Boskie.
Rozumiem naciąganie agencji
na twoją "nadwątloną psyche".
Ale nie puszczaj jej z torbami.
On tutaj? To twoja sprawka, Benek?
Niewinny, panie Simmonds.
- Czyli twoja. - Sama jestem w szoku.
Po ile takie precjoza?
Pozycja nr 15. Półtora miliona dolarów.
Pozycja z kolekcji Habsburgów.
- Podoba ci się, Danny? - Wspaniały.
Półtorej bańki?
Niech Danny sam się szarpnie. Stać go.
- Podoba mu się. - Nie waż się, kurwa.
- Biorę. - Orson!
Niestety, już niedostępny.
- Wielka szkoda. - Niewielka, bo to prezent.
Od pana Simmondsa. Pańskiego wielbiciela.
Pan Danny Francesco.
Co za widok.
Niepowtarzalny. Żywa legenda.
- Jak miło. - Greg Simmonds.
Nie wiem, jak dziękować
za umilanie nam życia przez tyle lat.
Jestem naprawdę wzruszony, ale nie mogę tego przyjąć.
Możesz, i to z dwóch powodów.
Po pierwsze, należy ci się.
Po drugie, to na szczytny cel.
Przy okazji
zechciałbyś poznać Trenta i Arnolda z biotechu?
Trochę to prostackie, ale warci są 22 i 17 miliardów.
Darujcie niedyskrecję, ale walę kawę na ławę.
Oni sponsorują dzisiejszą galę.
Jestem wielkim fanem.
- Dziękuję. Bardzo szlachetnie. - Potrzeba serca, wiadomo.
Sieroty, wojna.
Przedstawiam...
u...roczą Michaelę.
Niewymownie mi miło.
Mi bardziej.
Tak jeszcze można mówić?
- A pana godność? - Charlie Rosewood.
Witam.
Mój manager Charlie Rosewood.
Aby na pewno?
Nie wygląda pan na takiego.
Nie ocenia się po okładce.
Spore tomisko.
W trzy lata podwoił mi dochody.
Serio? Doradzisz coś?
Panu rad nie trzeba.
Zdziwiłbyś się. Chciwemu zawsze mało.
Może sypniesz dziś z własnego mieszka.
Bez ulg podatkowych to nie ma sensu.
A Danny nie przepada za dziećmi.
On żartuje.
Całkiem słusznie.
Mamy tutaj dwie sierotki. Wkurzające.
Nie chcę się narzucać,
ale mamy tu zacnych gości i chciałbym...
Emilia, mogłabyś to przejąć, serdeńko?
Pora ich panu przedstawić.
Z rozkoszą, panie Simmonds tylko jestem... nieśmiały.
Danny, powinieneś.
Pan Simmonds właśnie wydał na ciebie półtora miliona.
Właściwie nie na Danny'ego,
tylko na Michaelę.
Drobna sugestia:
przenieśmy się na koktajl z pompą.
Ty tak do mnie mówisz, skarbie.
Bez koktajlu.
Ladaco...
Nie wierzę. Udam, że nie słyszałem.
Przejdźmy do baru.
Wypłuczemy ci ten niewyparzony język.
Jakże hojny datek.
Za jajca go
i mówię, że jak się tak do niej odezwie, urwę mu łeb i nasram do szyi.
Nagle czuję jakąś grudkę.
Po 2 dniach zdiagnozowali mu raka jąder.
Po roku wygrał pierwszy raz Tour de France.
Piękna historia. Jajcarz z niego. I zboczek.
Opowiedz coś jeszcze.
Jak mu wbić na komórkę?
Trzyma go obstawa. Idźcie po nią.
Robota dla nowej.
Serio? Ty nie możesz?
Chciałaś się wykazać.
Zawodowiec musi się ubrudzić.
Jeszcze po drinku.
Niech się nie leni, kosztował fortunę. Patrzcie, jaki magik!
Żongluj, małpko. No podrzuć.
- Ogarnę drinka, a ty się przypudruj. - Jakiś ty kochany.
Żadna magia. Sam tak zrobię.
A waść czym się zajmie, gdy ja będę się pudrować?
Kelner za tobą też był na lotnisku w Madrycie.
- Nathan, znowu mamy Mike'a. - Biorę go, a ty Grega.
Każdy ma robić swoje.
Już, robaczku.
Jeszcze jedną. Coś sprośnego, bo takie są najlepsze.
Kapcie wam pospadają.
Pozycja nr 6 z kolekcji Delamont to unikalny błękitny szafir...
- I gdzie? - Przy gabinecie.
- Wiem, dzięki, ale gdzie to jest? - Do końca i na lewo.
Poczekaj, żebym zdążył namierzyć.
Dobry wieczór, Nathanie. Pachołki znowu ci wszystko chrzanią?
Mike, nikt cię nie lubi.
Nawet twoja żona.
Powiedziała to, gdy wyplątywała się z włosów na mojej klacie.
Gdy wreszcie dorośniesz,
zrozumiesz, że mam więcej kasy,
ludzi i informacji.
- Nie masz ze mną szans. - W czym niby?
Zdradziła, że masz zatrważająco mikrą kuśkę.
Mózg zresztą nie większy.
I to ja mam się martwić?
Bawisz się w operacje w swoim garażu? Ja mam prawdziwą.
Zoperowałbyś sobie co nieco. Ja nie muszę.
Jesteś w lesie, Nathanie. Jak zwykle zdeklasowany.
Znowu zawalisz sprawę, Mike. Nie wchodź mi w paradę.
Bądź grzeczną pluskiewką.
Co teraz?
Zostań tam.
Emilia jest za tą ścianą.
Nie ruszaj się, to ją namierzę. Cofnij się do drzwi.
Jeszcze trochę i tyłkiem je wyważę.
JJ, co to za gość?
- Chwila, pilna sprawa z Sarą. - Tempo, mam go na widelcu.
- Mam telefon. URZĄDZENIE ODNALEZIONE
Pomóc w czymś?
Przyglądam się temu dziełu.
- Przepraszam, pani...? - Michaela.
Jestem tu z Dannym Francesco.
A tak. Widziałem już panią.
Greg wspominał o tym arcydziele. Wie, że jestem koneserką sztuki...
Jestem kuratorem kolekcji pana Simmondsa.
- Niemożliwe. - To oryginalny Rhed.
Rhed przez "h".
Faktycznie zna się pani na rzeczy.
Zajmuje się tym pani zawodowo?
Nie, hobbystycznie.
Jeszcze parę minut.
Zagaduj go.
Intryguje mnie filozofia,
którą kierują się kolekcjonerzy.
Chcemy się tak zagłębiać?
A czemu nie?
Orson, to typ spod ciemnej gwiazdy.
Vincent Young, były agent. Chodząca maszyna do zabijania.
Dobra, nie czytaj mi całej metryki.
Nazwisko styka. Wyłącz go.
Dobry wieczór.
Vincent, prawda?
Vincent, słyszę Orsona?
- Pomóc panu? - Wyluzuj.
Mike już cię nie usłyszy.
Jak sobie życzysz, Mike.
- Vincent? - Mike?
Vincent!
- Wyłączony. - Jaki Mike?
Możemy dalej bawić się w te gierki,
ale wcześniej czy później
dopłyniesz do tego brzegu.
Vincent!
Proszę kontynuować.
Ciekawią mnie paradoksy dualizmu w ich motywacji.
Nie daj się przekupić.
Pytanie, czy wyjdziesz z tego ze złamanym nosem,
czy z nietkniętą buźką
i tym zegarkiem?
Płótno powinno wyrażać to, co abstrakcyjne,
nieskończone i transcendentne,
bo to decyduje o wartości dzieła.
Mike, zgłoś się...
Wal się, Orson.
Zgłaszam się.
Gdzie tu paradoks?
To piękno ukryte...
w brzydocie.
Coś jeszcze?
Dobre pytanie.
Doceniam instynkt samozachowawczy.
Jednak wszystko ma swoje granice.
Zegarek to mało?
Najpiękniejsze róże wyrastają z najbardziej obrzydliwego gnoju.
Jakbym był na kozetce.
Jeszcze minutka.
To tylko niczym nie poparta teoria.
A to skąd? Podzielisz się?
Vincent?
Ostatnia szansa,
byś zachował prosty kinol.
W której?
Lewej czy prawej?
Był w prawej.
A zegarek do zwrotu.
SIMMONDS NAMIERZONY
- Jest! - Kończcie.
Jeśli nie zauważyła pani, bogacze lubią szpan.
Muszę wracać.
Miło się gawędziło.
Jak pani na imię?
Michaela.
- Miłej nocy. - Wzajemnie.
Kogo zagra Danny Francesco?
Następna rola?
Gram tajemniczego i ambitnego miliardera,
który przeistacza się z geniusza finansów
w duchowego giganta.
Mam ciarki.
Wypisz wymaluj ja.
- Ja nie... - Mam pomysł. Ciii...
Może pobędziemy trochę ze sobą.
Poznasz postać, popracujesz nad rolą i takie tam.
- Charlie? - Michaela. Zwycięstwo?
- Oczywiście. U ciebie? - Totalne.
- Jestem za sekundę. - Idę ratować gwiazdora.
Pomyślnych wiatrów, Vincencie.
Michaela, najdroższa. Mam być muzą dla twojego chłopaka
przy następnym filmie. Może wpadlibyście na weekend
do mojej tureckiej willi?
Danny mógłby co nieco podejrzeć.
Pośledzić.
Porobić to, co ja.
I przekonać się, jak ja to robię.
Sprawdzimy.
Genialne, co nie?
Mam coś umówione,
ale mogę to i owo odkręcić.
Kto by się z tobą nie umówił.
To jak, weekendowy wypadzik?
- Gregory, jak się masz? - Kogo ja widzę?
Czekamy, aż przedstawisz nam Danny'ego Francesco.
Naturalnie. Przedstawiam ci moich dobrych przyjaciół
Aleksandra i Natalię, wielkiego Jiwa, marudę Katię
i lekko upiornego Dimitriego.
Miło mi.
Jestem wielkim fanem.
- Mogę...? - Selfiaka?
Fotka musi być.
Tylko nie molestuj.
- Może tutaj? - Świetnie.
No super.
Możecie się trochę ścisnąć?
Jak wygłodniałe piranie.
Rzuciły się na mięso.
Jeszcze jedno!
Mamy to!
Zostanie z niego szkielet.
Naprawdę mi miło,
ale uważaj, gdzie trzymasz ręce, Dimitri.
Czemu mnie tak lustrujesz, Greg?
Sama dobrze wiesz.
A ty wiesz, że jestem zajęta.
Owszem i to szanuję.
Pozwolisz, że cię trochę połechtam?
Danny to światowa sława. Jestem pełen podziwu,
ale wszyscy aktorzy to wyrobnicy, prawda?
Nie wyglądasz na kobietę, która słucha się innych.
Cisza, ja teraz mówię.
Jesteś wolnym duchem.
O co ci chodzi?
Serio, przemiło.
Kozacko im nakopałeś, gdy grałeś tego złola.
Podejdź.
Świat jest o wiele większy,
niż ci się wydaje.
Mogę ci go pokazać.
Michaela.
Charlie.
Ratować cię, Danny? Pozwolisz?
Michaelo.
Przemyśl to.
Agent przyszedł cię chronić.
Zanim go nie ogryziecie do kości.
- Weź mnie za rękę. - Pilnuj się, Danny.
Zostań!
- Kocham cię. Jesteś ziom! - Wracaj!
Normalnie mistrz. Obczajcie, jakie mam piękne fotki.
Dimitri, język ci wisi. Trzymasz mu łapę w kroczu.
Możesz być dumny.
Zapowiada się weekend z Gregusiem.
Nie róbcie mi tego.
Nie wiem,
czy to był największy odlot, czy koszmar mojego życia.
Danny Francesco grający samego siebie
to moja przyszłość.
Gratulacje, ekipa. Pełen sukces.
Odprawa o 7:00. Dobra robota.
- No, Greg - No, Aleksander.
Jeśli chodzi o naszą letnią wyprzedaż,
czyli 10 miliardów dolarów,
umowa stoi.
Rewelacja!
Kto jest kupcem?
Nie powiem ci tego.
Mam strzec każdego ogniwa w tym łańcuchu.
Dla ich i twojego dobra.
Przekażę im, że jesteś zachwycony
i wtedy wszystkim nam się ten zachwyt udzieli.
Trzeba to oblać.
Dobrze gadasz. Emilio!
Skombinuj kretyńsko drogą wódkę.
Z jakąś pięciokaratową zakrętką.
Mówię ci, malina.
Komunikacja wam kuleje między departamentami.
Tajne dane wyciekają do Mike'a.
Najwyraźniej nie pracuje dla naszego rządu.
Chwilę mi zajmie sprawdzenie, kto go wynajął.
Mów, co masz.
Nie możemy potwierdzić, że to Rączka,
ale Aleksander sprzedaje coś za 10 miliardów.
Greg Simmonds w tym pośredniczy.
A kupiec?
To pozostaje tajemnicą.
Ale już niedługo.
Orson się nie myli.
Greg lubi podbierać dziewczyny, zwłaszcza gwiazdom kina.
Przyjmijcie jego zaproszenie.
To ruchome piaski.
Radziłam sobie już z gorszym elementem.
Ruchome?
Może być trudno się stamtąd wyrwać.
Gwiazda nam w końcu wymięknie.
Poradzi sobie. Co macie na Trenta i Arnolda?
Nasi miliarderzy skupują tony złota.
Poza tym nic specjalnego.
I że kręcą się przy tym Ukraińcy.
Greg ma wielką chcicę na ich towar.
Wiem, gdzie się zatrzymali. Niestety nie włamię się do ich komputerów.
Propozycje?
Najszybciej byłoby założyć im pluskwę.
Włamać się i zainstalować pendrive'a?
Tak będzie najprościej.
Droga wolna.
Nowa ma wolną rękę?
- Magik. - A ty młot.
Kto?
- Problem? Ja to załatwię. - Nie ma problemu, JJ.
Ja to zrobię.
- Spenetruję tych Ukraińców. - Najpierw zaproś na kolację,
zanim ich tam...
sss...
penetru...
Elegancko się przedostałeś.
- Przekierowujemy klimatyzację. WYŁĄCZ WENTYLACJĘ
Zasypiają jak niemowlaki.
Nieprędko się obudzą.
Możesz wchodzić.
Otwieram ci drzwi.
URZĄDZENIE ROZPOZNANE - Pierwsze piętro, pokój po lewej.
Gdy wprowadzisz pendrive'a, upozoruj włamanie.
Zwiń zegarki,
rozwal sejf i oskub ich z siana, mały.
Im bardziej ich skroisz, tym realniejsza ściema.
Nie gap się w telewizor, słoneczko. Robota czeka.
Masz laptopa?
Jest.
Teraz wciśnij mu ten pendrive i przyklep enter.
Myślą, że wszystko kontrolują, ale ja im pokażę.
Ich komputer stoi przed nami otworem.
Wyssałeś ich do cna. Wyjdź ostrożnie.
Masz tam jeszcze dwóch strażników.
Wyjdź frontem.
Dobra robota, kochanie. Odbieramy cię z przodu.
Ani kroku!
Nie...
A to co?
Pies ochronny.
Ochrona i pies.
Psy mnie lubią.
Ale fart.
A koleżka?
Podładowuje się. Zaraz będzie jak nowy.
Nie pitolić. Strzał?
Trupy?
Nie, ale to nie twoja zasługa.
- Co? - Miało być czysto.
Od frontu.
I tak wyszedłem.
Olimpijskie baseny zwykle buduje się z tyłu.
Przód, tył, jeden wuj.
I chuj. Ruszamy?
JJ.
- Sir? - Witam.
Wg Sary nic nie przegapiłem.
- Szybka akcja. - Nie widzieli cię?
- Tak. - Nikt cię nie widział?
- Tak. - Czy tak, bo ktoś cię widział?
- Tak. - Jak gnojek.
Bez paniki, Nathan.
Wtryniaj bezglutenowe śniadanie bez laktozy jak miękiszon.
Ściągnęłam to z laptopa Ukraińców.
RACHUNEK POWIERNICZY - Chyba się dogadali.
i jest link do rachunku.
Czym handlują?
Zagadka.
- Może tracimy czas. - Ruch w telefonie Grega.
Tak?
Greg, jesteś na głośnomówiącym. Napawamy się tu widokiem z Arnoldem.
Wróciliście do Disneylandu? Nie opieprzacie się.
Teleportacja, czy co?
Bez przesady. Wczoraj wyglądałem jak jebana bombonierka.
Ciesz się, że przyjechaliśmy. Masz dziwnych przyjaciół.
Nie przeczę.
Ale to raczej znajomi, nie przyjaciele.
Zebraliśmy furę kasy na sierotki.
Dzięki za troskę.
Bogate buraki zawsze chcą się przelicytować
w imię narcystycznej rywalizacji.
Wilk syty i owieczka bogata.
Od kiedy z ciebie gniewny antykapitalista?
I tu się zdziwisz.
Jesteśmy anty-inni-kapitaliści.
Chłopaki, mam drugi telefon.
- Dziękuję, skarbie. - To odbierz.
Po co dzwonicie?
Kontrolnie. Wszystko gra?
Tak.
Dalej gramy w żółte, a wygrywamy złote.
I kocham was nad życie. W kontakcie.
Qasim?
Możesz gadać?
Dawaj.
Rozmawiałem z Aleksandrem.
- Gotowe? - Trudno coś z niego wyciągnąć.
- Zły jak osa. - Czemu?
Ochrona to jego oczko w głowie.
W nocy obrobił go jakiś zwinny rabuś.
Rozpuścił gaz, ogołocił go z kasy i biżuterii.
Gdy wychodził, zatrzymali go ochroniarze Aleksandra.
Ani kroku!
Strzelę.
Nie strzelaj! Proszę cię!
Poddaję się!
Posłał 2 do szpitala.
Bez policji i mamra! Mam dzieci!
Jeden złamany nos, trzy połamane żebra...
Jakaś beksa-lala. Zero problemów.
i potłuczony nabiał.
- Jeden zarobił kulkę w stopę. - Strzeliłeś mi w stopę!
Nie bądź beksa-lalą.
Uprzedzaj mnie.
Upuściłeś pałeczki.
Upaprałeś sobie twarz.
- Mam się bać? - Nic nie zmieniamy.
Czekam na potwierdzenie.
Wypuszczają ptactwo za 72 godziny.
- Informuj na bieżąco. - Jasne.
Dobrze, bobrze.
"Wypuszczą ptactwo"? Co on pieprzy?
Namierzyłam telefon Qasima.
Jeśli nielegalnie przekraczają granicę, muszą unikać władz.
Skąd pochodzi Qasim?
Z Antalyi w Turcji.
Cip cip.
Ptactwo czyli indyk, jak Turcja po angielsku.
Turcja graniczy z Ukrainą, czyli wypuszczają ptactwo do Turcji.
Kapkę naciągane.
Dla ciebie, ale Qasim Amari to dyplomata.
Pracuje dla tureckiego rządu w Antalyi. Geniusz ze mnie.
Łeb jak sklep.
Laska z mózgiem? Normalnie szok.
Ech, te dzisiejsze kobiety. Czego jeszcze nie wymyślą.
Wszyscy się wypuścimy jak ptactwo.
Sprawdzamy, dokąd zmierza Qasim.
Sarah, wyciągniesz od Grega, co będzie kupował.
Musimy mieć pewność.
Teraz jasne, czemu Greguś lubi wypady do Turcji.
Wiesz, jak się nazywa przegraną w 4 ruchach?
Szewski mat.
To nie były 4 ruchy.
Jak to w końcu rozkminisz, mogę cię poczęstować.
Co mamy na Qasima?
Libijski dyplomata, bywał już wszędzie.
Poznał Simmondsa po 2000 r. Szybko trafił na jego listę płac.
Jednych dla niego przekupuje, innych wykańcza.
Dobra robota.
- Częstuj się. - Winko mi nie podchodzi.
2004 r.?
Nie interesuj się. Pionek czeka.
- To nie byle winiacz. - Nie zmuszaj biedaka.
Gratuluję, doktorze Frankenstein. Kolejny potwór na koncie.
Nie wlewa się tranu do ferrari.
ANTALYA, TURCJA
Nasza panna Paradoks.
Siedzi ci w głowie?
- Miło was widzieć. - Ciebie też.
Moi nowi przyjaciele!
Hosgeldiniz, jak mawiamy w Turcji.
Dzięki za jeta.
Nie żartuj, to taki latawczyk.
- Danny Francesco. - Przemiło mi.
Super będzie uczyć się od mistrza.
Jaki tam mistrz.
Na dobry początek muszę wam coś pokazać.
Weźcie drinki.
Corniche z 1975 roku. Cacko.
Podarunek od Eltona.
Chwila, wygląda jak wóz, którym jeździłem...
Wiesz czemu?
Niemożliwe.
A jednak.
Odnowiony tymi oto ręcyma.
Oczywiście, że nie tymi. Jaja sobie robię.
Niebrzydki, przyznacie.
Jaka mina.
Sam nim jeździłem.
- Wiem, kochanie. - I to bez kaskadera.
- Zgadza się? - Tak.
- Podołasz? - Wypadłem z wprawy, ale spróbuję.
Umowa stoi, po lunchu testujemy, ok?
Tym razem spasuję. Dobrej zabawy, chłopaki.
Po lunchu będziesz mogła nacieszyć się masażem gorącymi kamieniami
wprawnymi rękami Suki i Saszy,
które w małym palcu mają zakamarki kobiecego ciała.
Prawda, Emilio?
Oj tak.
Cudownie.
- Pękasz? - Wcale, naprawdę.
- Masz nawet atrapę spluwy. - Jasne, tylko uważaj, bo to nie atrapa.
Nie wierzę, kupiłeś ten wóz.
- Tak bardzo o nim marzyłem. - Poważnie?
No jak bardzo?
Tylko o nim, ze wszystkich, którymi jeździłem w filmach.
Taką miałeś chrapkę?
Tak.
- Brakowało ci go? - Tak.
Śnił ci się?
Po nocach.
Wiesz co?
Jest twój. Chodźmy na lunch.
- Co takiego? - Jest twój.
No ruchy!
- Nieźle. - Lubisz kebaby?
Co tam masz?
Nic.
Chodzisz z pustym plecakiem?
Zapierdoliłeś margaux?
Od razu zapierdoliłem. Miałem zostawić niedopite?
- Wziąłeś na wynos. - Wiesz, po ile ta przyjemność?
Nie ma pojęcia. Krótkie rączki, głębokie kieszenie.
Klucze.
Za godzinę na dole? Trzeba namierzyć Libijczyka.
- Co robisz? To mój klucz. - Wiem, do największego pokoju.
Może już zamieniłem.
Goń się, Nathan.
Za cienki w uszach jesteś.
Normalnie nie wierzę.
Wożę się TAKĄ furą z TAKIM aktorem.
Tył opancerzony? Jakby podsterowny.
Największy bajer tego modelu.
Czym się różni życie miliardera od milionera?
Ciekawie pytasz.
Powinienem powiedzieć, że pieniądze szczęścia nie dają.
Ale uwierz mi, Danny, dają, i to w chuj.
Jestem szczęśliwy i o wiele milszy.
Przejmuję się światem, sierotami wojennymi.
Nie wyglądasz na przejętego.
Ty też nie wyglądasz na pizdę za kierownicą,
- a proszę... - Tak pogrywasz?
Zwolnij, Danny Francesco!
Z tobą jeździ się jak we śnie!
Wszystko porządku, Michaela?
Tak. Boże, olbrzymia ta posiadłość.
Rzeźba naprawdę przepiękna.
Mimar Sinan.
- Szukasz pokoju? - Tak.
Bo on jest... tam.
Przeciwnie.
Jasne.
Do końca korytarza, w prawo i po lewej stronie.
Masaż był genialny.
- Przyłącz się następnym razem. - W prawo.
Załapałam.
Na razie.
- Qasim. - Śledzimy?
Jeszcze nie.
Idzie do kawiarni.
I dzień dobry. Jak on to robi?
Mike?
Zawsze jest do przodu.
To on?
Skąd miał informacje?
Kontrola?
- Słychać mnie, majorze Tom? - Kosmicznie.
Jak nam idzie?
Włączam monitor.
Założyli szczeniacką zaporę.
W minutę ją rozbroję.
Gotowe.
Już się naczytał.
Qasim rusza, Mike też.
Za nimi?
Niech Mike się wykaże. Gazeta jest ważniejsza.
Jak szef uważa.
Lodzika?
Wchodzę.
Super.
Co on kupuje?
Czekaj.
Mam plik od Qasima.
Używa szyfrowania RSA.
- Jakie to przykre. - Co?
Greg robi szemrane interesy.
Ale nic potwornego. Po prostu kombinuje.
Nie bądź sknerą. Podziel się.
Kupuje kontenery z kradzionymi AK-47.
Boki zrywać. Co tam?
Mówię poważnie.
Myliliśmy się. Sam zobacz.
POBIERANIE
AKT SPRZEDAŻY BRONI
O proszę.
Znajoma twarz.
- Ruchy? - Ja po lody, ty po wóz.
Niemożliwe.
Taki cyrk o spluwy za 30 baniek? To pikuś dla takich graczy.
Jeśli to zmyłka, pogratulować.
Dowodów starczy na pudło, ale nie na stryczek.
Rozumiem.
Nic nie łączy go z Rączką.
Dupa.
Wracaj szybko do nas.
Jeszcze trochę pokopię.
Może znajdę coś, co go skutecznie umoczy.
Byle szybko.
Orson, jesteś tam?
Co tam?
Zwijamy się. To był błąd.
Tu chodzi o broń, a nie Rączkę. Gonimy złego króliczka.
- Ty leżakuj, ja to ogarnę. - Sarah znalazła dowód.
Kończymy.
Nie ma mowy.
Wrócił stary dobry Ben Harris.
Jeśli Greg go w to wkręcił, stawka musi być większa.
Idź za nim, ale żadnych akcji.
Powiem Sarze, że piłka w grze.
Mamy kontakt, JJ?
Widzę szefa.
Zgarniamy gościa?
Nie, kotek skrada się za myszką.
- Namierzysz mu telefon? - Jeśli zbliżysz się na 50 metrów.
Przez twój telefon przejmę jego sygnał.
Szybciej, jeśli go użyje. Niech nabierze podejrzeń.
Byle nie uciekł. Ważne, żeby włączył komórkę.
Ktoś nas śledzi?
BEN HARRIS COŚ ZA MNĄ ŚMIERDZI
Blokuję mu SMS-a.
ŁĄCZENIE!
Mam go.
Zablokowałem mu połączenie.
Nie łączy. Brak sygnału.
- Zajmij się tym. - Tak jest.
Zgubił się pan?
Dziękuję. Może pan mi pomóc?
Szukam portu.
To tędy.
Chwila, zablokowałem kolejną wiadomość.
AGENT FRANCESCA MNIE ŚLEDZI?
Jesteśmy spaleni. Rozpoznał nas.
Dziwne,
bo akurat mapa...
kieruje mnie tam.
Nie, pan idzie tam.
Niesamowite.
No przecież. Dziękuję.
WYŚLIJ WSPARCIE - Chce się ewakuować.
Orson, jeśli nam zniknie, nie zablokuję komórki. Leć za nim.
Jest po twojej lewej.
10 metrów przed tobą.
Wsiadł na skuter. Prowadź.
Za 15 metrów w prawo.
- W lewo czy prawo? - Ostro w lewo.
Znika mi.
- JJ, odezwij się. - Stanął. Jest przed tobą.
- Odfrunął. Schody? - W prawo.
Dzień dobry.
Przepraszam. Zrobiłby mi pan zdjęcie na tym tle?
- Parę schodków. Tempo! - Sam drałuj, a ja popierdzę w wozie.
Mogę sprawdzić?
Pięknie.
Zrobię panu, poproszę telefon.
Dalej tam jest.
Żywej duszy.
Musi być. Widzę jego telefon.
Jezu, po co by skakał?
Czekaj, dojechałem.
60 metrów poniżej widzę rozkwaszonego denata.
To Harris.
Zabierz komórkę, gazetę
i zapakuj ciało.
To nie Ben Harris.
Jak to?
Teraz jest Ben Harris.
Zapakowany?
Tak.
Potwierdzasz, Nathan?
Plik, który Sarah ściągnęła z komputera Grega
otwierał pendrive Bakkera,
czyli to była Rączka.
Czyli co?
Pierwsza programowana sztuczna inteligencja.
Myśleliśmy, że to sprawa przyszłości,
ale, jak widać, sprawa już się rypła.
Zhakuje każdy system,
nawet inną A.I.
- W celu? - Jakimkolwiek.
Rozpocznie atak nuklearny i pozaciera ślady,
wskazując innego winnego.
Może opanować wszystko, czym sterują komputery.
A nawet nie wiemy, do czego ma im posłużyć.
Owszem.
Przynajmniej dowiedliśmy, że Aleksander sprzedaje Rączkę,
a Greg Simmonds pośredniczy w interesie wartym 10 miliardów.
Potwierdzili.
Co teraz?
- Kiedy podpisują? - O 9:00.
Gazeta i dane, ściągnięte z telefonu,
wskazują, że Ben Harris miał zostać zabrany z hotelu Amara
przez człowieka Aleksandra
i przekazać pełnomocnictwa do rachunku powierniczego.
Ma zadzwonić do Grega po 15-cyfrowy kod.
Niestety Ben Harris będzie nam potrzebny.
Trzeba było go nie ukatrupiać.
Dziecinada. Mogę pobawić się w Bena Harrisa?
- A jaśniej? - Nie wiedzą, jak on wygląda.
Pilnie strzegł swojego wizerunku.
- Pan Harris? - Tak.
Przed wejściem stoi zielony mercedes.
Moi ludzie pana odprowadzą.
Sam to zapnę.
Po telefonie do Grega.
Miło mi, panie Harris.
Pański telefon.
Jeszcze coś?
Nie.
- Pan pozwoli? - Proszę.
- Mogę cię upodobnić, ale głosu nie zmienię. - A ktoś może?
Mówię wam, to jest dar.
Mój ojciec go miał. Szpanował na imprezach taką sztuczką.
Cokolwiek mu dałeś: zabawkę czy buty,
kładł na nich rękę, zamykał oczy i podawał ich cenę.
Mówił: "14,99". Naprawdę tak potrafił.
Nie przerywaj sobie. Idę tylko do toalety.
Trafisz, złotko?
Trzeba minąć Mimara Sinana i skręcić w prawo przy Timurze.
Jajcara z niej.
- Sama rozkosz. - Farciarz. Patrz i podziwiaj.
Opuszczasz daszek.
I mówisz: "Odpręż się, panie steku".
Od razu wymięka.
Z żalem donoszę, że Ben Harris wyzionął ducha.
- Kiedy? - Parę godzin temu.
- Orson namówił go na skok bez linki. - Biedaczek.
- Upodobnisz mu głos do Harrisa? - Masz jakieś nagrania z nim?
Owszem.
Pobierz i mi wyślij. Dam radę.
- Jak? - Syntetyzatorem.
- Sprytne. - Sztuczna inteligencja rządzi.
Jeszcze jedno. Sprawdź dostęp do całej sieci Aleksandra.
Potwierdzony.
Proszę się rozgościć. Woda dla pana.
Na razie jak po maśle.
Informuj mnie.
Teraz możecie pofiglować przez godzinę. Mam ważną rozmowę.
Może małe leżakowanie?
- Bardzo chętnie. - Mówisz?
Wróć.
Danny, ty za mnie dzwonisz, ja poleżakuję.
Z tobą, Michaelo.
Ech, Greguś!
Zjeżdżają z trasy. Zatrzymam się.
Co za gość! Gruba fisza.
- Jak on na ciebie leci! - Znasz się na rzeczy.
Mogę cię zastąpić.
Krzyżyk na drogę.
- Gdzie tu paradoks? - Co to?
- Orson musi brzmieć jak prawnik Grega. - Czemu?
Ben Harris kipnął. Zamykamy za niego sprzedaż broni.
Kipnął?
- Kiedy? Kto go zabił? - Spokojna twoja rozczochrana.
- Byle nas szybko nie rozgryźli. - A mogą?
Wiem, że masz uroczy romansik z miliarderem.
Ale za 20 minut ochrona Grega rozwali nam czaszki.
Co robić?
Szykować się do następnej sceny.
- Czyli? - Ucieczki.
To mój konik. Akcja.
Bystrzak.
- Zbiórka w garażu. - Tak, skarbie.
Zaraz tu będą.
Zaczęło się.
NAWIĄZANE POŁĄCZENIE
- Sergi. - Szefie.
Gotowy.
Pan Harris, jak mniemam.
Miło mi.
I wzajemnie.
Gwóźdź programu.
Pana ludzie sprawdzili, że to autentyk.
Oto Rączka.
Poproszę telefon.
Tak, Benek?
Panie Simmonds, mamy połączenie.
Dobrze.
W porządku.
Kod na 15 cyfr.
- Proszę o chwilę na osobności. - ...chwilę na osobności.
- Emilia. - Tak?
Ktoś złamał naszą zaporę internetową.
Musimy poczekać, aż włączy się system.
Czekam.
Jakby ktoś włamując się, włączał to i wyłączał.
Kto nas hakuje?
Sygnał jest stąd.
Gotowy na 15-cyfrowy kod.
Jedziemy.
2, 6, 2...
- Harris robi transfer. Uważajcie. - Uaktualnij.
Ruszyło.
Znajdź na kamerach.
Skacze po serwerze.
zakręcony myślnik, 8...
5, 9...
małe "b" jak brudas
5...
6...
5, 5, przecinek...
SZYBCIEJ, CHUJU
wielkie "C" jak Cipa
TRANSFER POTWIERDZONY
Poszło.
Kucyk na jedenastej.
Biuro Grega?
On tam jest, to czemu puste?
- Masz? - Jest.
- Dopięte. - Dobra, Ben.
Leć do domu i nie gadaj z obcymi.
TRANSFER NA 10 MILIARDÓW POTWIERDZONY
Sprawdź wszystkie połączenia z willi z ostatniej doby.
Ma focha.
Goryl z willi.
Biorę go.
Płatność przeszła.
10 miliardów potwierdzone.
Jest.
- Mazel tov. - Mamy to.
Kucyk zgłasza reklamację.
- Dziękuję, panie Harris. - Stać!
To nie Ben Harris!
Zabić go!
JJ?
Sarah, donoś.
Właśnie odwołuję potwierdzenie.
TRANSFER ODWOŁANY
Potwierdź jeszcze raz!
JJ, kim oni są?
- Skanuję. - Sprawdź.
Sekunda.
30 sekund.
- Nie łapię. - Czego?!
KONTO ZAMKNIĘTE
Przepadło.
Tylko nie mów, że to Mike.
Jasne. To nie powiem.
- Kto? - Mam szlaban.
Chuj!
Kurwa, ja pierdolę!
- Orson opanowany. - Zjeżdżaj z tą klamą. Dawaj radio.
Jesteś w tym helikopterze, Mike?
Orson, ciśnienie ci skoczyło?
Nie przejmuj się. Jest mi jak w niebie.
Kłopocik? Silnik szwankuje?
Spokojna twoja. Wrócisz busem.
Moi ludzie was zastąpią.
No dawaj.
Kim ty jesteś?
Kim jesteś, Michaelo?
Jak to zrobiłaś?
Połączyło nas
coś silnego, prawda?
Wiesz, jak nazywają to Turcy?
Ogień.
Bogowie się wkurzają, jeśli on gaśnie.
Wiesz, co ja zrobię?
Ugaszę go dla Danny'ego.
To przyjaciel. Szanuję go.
Jestem mu to winny.
Przykro mi, jeśli to zawód.
Przeżyję. Do zobaczenia na kolacji.
Zbierz wszystkich, którzy przeżyli. Zwiąż ich, zlej i sprowadź tutaj.
Startujemy jak najszybciej.
Orson, wiesz, po co tu jestem. Nie róbmy większego rozpierdolu.
Bądź grzeczną dziewczynką i zwróć mi nagrodę.
Jak cię tak kręci,
złaź tu i sam ją odbierz.
Mam od tego ludzi.
Jest zguba.
Trzęsie dupą na dystans.
Bez kręgosłupa, jak polip.
- Yatom, przynieś walizkę. - Idę!
Weź sobie.
Sam ci ją daję.
A to co?
- O, nie. On ma spluwę. - Wyluzuj.
Chce selfie!
- Powie mi ktoś, co tu się odwala? - Rozbili zaporę serwera.
Znaczy zapora do dupy.
Gorzej.
Rozmawiałeś z oszustem.
Gotowy na 15-cyfrowy kod.
No i? To Ben.
Gotowy na 15-cyfrowy kod.
Zatrzymać Danny'ego Francesco i tego zjeba.
Migiem!
- Złap ich i sprowadź tutaj! - Przyjąłem.
- Yatom, wszystko ok? - Tak jest.
Sprawdź walizkę!
Macie ją, więc po co klęczymy?
Już niedługo, przyjacielu.
Orson, coś nie halo na górze.
- Luz, szefie. - Dobrze.
Mamy nowy klimat.
Mike urwał się ze smyczy. Zlikwidował Ukraińca.
Mamy to. Connors?
Tak, szefie?
Zabij Orsona.
Mają cię wykończyć.
To ich zdejmij.
Ma się tę rękę, nie tylko do psów.
Schludnie.
Został helikopter z odstrzelonym pilotem.
- Spotkajmy się tam. - Idę.
Nathan, ochrona Grega nas ściga.
To ją prześcignijcie.
Fart, że tył opancerzony! Niefart, że go nie opanuję!
Oblatany?
Wyleciałem z wprawy, ale bujać to my, a nie nas.
To tylko helikopter.
No to bujamy.
Depniesz, do cholery?!
Co ty chcesz zrobić?
Puknąć ich, Danny.
Postaram się pomóc.
Skończyły się kule.
- Nathan, jesteś? - Co jest?
Twój kumpel Mike wrócił jako wróg.
Wróg?
Zabił Ukraińców i skradł technologię. Gonię go helikopterem.
Reszta przeżyła?
Nie martw się. Poradzą sobie.
Droga zamknięta!
- I co? - Zdemaskowali ich.
Ścigają ich goryle Grega. Ty odbierz walizkę Mike'owi.
- Znajdź ich. - Robi się.
2 minuty na płd.-zach.
Wbiją do tunelu.
Włączałeś wyrzutnię?
Jakaś filozofia?
F jak forward, r jak rakieta.
To już po nas.
- Chyba "r" znaczyło "do tyłu". - Dzięki, już się skapnąłem.
Oby mieli dla nas miejsca.
Wg Knightona Mike nie działa dla żadnego rządu.
Jest wolnym strzelcem.
- Jakoś mnie to nie dziwi. - Namierz go.
Sam to zrób, my wracamy po Grega.
- Serio? - Serio?
Serio, serio?
Nie mogę tam wracać.
Danny, nie panikuj. JJ cię zabierze.
Usiądź sobie.
Może ty się stęskniłeś, ale on za tobą nie bardzo.
I tu się mylisz. Nie może się mnie doczekać.
Utonie pod brudami, które Sarah na niego ściągnęła.
Możemy go szantażować do usranej śmierci.
- Już dla nas pracuje. - Zawsze najmądrzejszy.
JJ, zapowiedz nas. Greg nie może nam odmówić.
Czekamy na jego telefon.
Jak sobie szef życzy.
Podrzucicie mnie gdzieś?
Nie bój nic. Greg cię kocha.
- Zapniesz się? - Klapnij, Danny.
Jeśli jeszcze wątpicie, czy czuję się jak... dzban,
to owszem. Jak skończony debil.
- Żenada roku, Emilio? - Tak.
Możemy jeszcze dobić targu?
- Tak. - Ano właśnie.
Nic nie umniejszając geniuszowi twojego planu...
Orsonie Fortune.
Jak to seksownie brzmi.
Na pewno cię kręci, lipna Michaelo.
Ty mnie jeszcze też, trochę.
Ale użycie tego tu...
jako przynęty,
celebryckiego konia trojańskiego, to już klasa.
Za to twojemu rywalowi, Mike'owi, jej brakuje.
Wpierdziela się, zgrywa prawego i sprawiedliwego
tobie kradnie sukces, a mnie pewnie i prowizję.
Możesz ją zachować, Gregory.
- Naprawdę? - Tak.
Prowizję,
dobre imię i wolność.
Bo przelejesz ową prowizję
twojej ulubionej fundacji dla sierot wojennych.
Mówisz?
Kim jest kupiec?
Nigdy ich nie ujawniam.
- Emilia, powiedz im. - Pamiętacie Trenta i Arnolda?
...zechciałbyś poznać Trenta i Arnolda?
- Miliarderzy z biotechu? - Dokładnie.
Właśnie używają waszej bezcennej sztucznej inteligencji,
Rączki, jak ją ponoć zwiecie,
do łączenia z konstelacją satelit.
Napawamy się widokiem.
W celu zniszczenia
światowego systemu bankowego.
Po to skupili złoto za 40 miliardów
i pozacierali ślady.
Genialne, Orsonie. Gdy już skończą,
złoto będzie jedyną walutą na świecie.
- Zaprowadzisz nas do nich. - Może.
Moją przepustką jest coś,
czego nie mogą zignorować.
Kompleksowa polisa ubezpieczeniowa.
Bardziej martwiłbym się, czy was zaproszą.
Trent i Arnold wynajęli armię wyjątkowo niesympatycznych typków.
To już moje zmartwienie.
Jeszcze jedno.
Marzę o tym, żeby zobaczyć cię w akcji.
Danny.
Jak mogę ci odmówić?
Co zrobią z tą Rączką?
To może być...
finansowa bomba atomowa.
Zakłóci działanie światowego systemu bankowego
na zaledwie kilka minut,
ale zniszczy wiarę w tradycyjne rynki.
Złoto, jak zawsze,
pozostanie jedyną wiarygodną walutą,
a jej wartość wzrośnie wykładniczo.
Zapanuje anarchia, póki świat się znów nie uporządkuje.
Nathan, pora, by twój człowiek
udowodnił, ile jest wart.
Proszę wyjść!
- Anito. - Tak, panie Knighton.
Łącz mnie z premierem.
Ptaszek poszybował. Zaraz będzie podgląd.
Właśnie przybyli Greg i Danny.
Wchodzisz na scenę. Czym się popiszesz?
Blitzkriegiem.
Ani się obejrzą, a padną na deski.
Brawo ty.
Będę cię osłaniać, żeby nie było niespodzianek.
Po to mamy ptaszka.
JJ...
Dobrze celuj.
Masz to jak w banku, szefie.
Jak się czujesz?
- Dobrze. - Nerwy?
Nie.
Pamiętaj tekst. Masz tylko 2 linijki.
Nie zapomniałeś o światłach?
Nie.
Jeszcze coś.
Zdejmij te bryle.
I powtórka z rozrywki. 4 goryle przy pagodzie.
Blokuję im łączność.
Gotowe.
Biorę duecik z prawej.
No witam.
Powiało grozą, co nie, Danny?
Pamiętasz Trenta i Arnolda.
Któryś z was to Mike, zgadza się?
Świetnie to rozegrałeś.
Grubo, jak na rządowego wyrobnika, ale liczą się efekty.
Do roboty.
Jeszcze dwóch. Biorę tego na pierwszej.
Czemu panów odwiedzamy, Danny?
Nie wypłaciliście...
prowizji panu Simmondsowi.
Miał dowieźć towar.
Nie zrobił tego.
Mike dowiózł, ty nawaliłeś.
Krzywa akcja. Nie płaciliście za dowóz.
Miałem zapewnić towar i to zrobiłem, prawda?
- Orson, w lewo przez krzaki. - 2 na pomoście.
Już masz czysto.
- Musimy tego słuchać? - Już tłumaczę.
Nie chcę się wam wymądrzać.
Nie jestem hura bura szef podwóra, ale wasza trójeczka
to jeszcze gang świeżaków.
I nie przypadkiem, dosłownie nikomu,
nawet panu Husseinowi, Kaddafiemu i Escobarowi,
że skromnie nie wspomnę innych znajomości,
nie przyszło do głowy mnie wydymać.
- Widzisz mnie? - Spadam.
Już szukam.
Jestem w can-amie.
Za mną widzicie ruinę hotelu z lat 60.
Do rozbiórki. Powinno wystarczyć...
jakieś 18 kilo semteksu. Dobrze kombinuję, Mike?
Dalej cicho i ciemno. Na górze 2 strażników.
Może przekonam was... Światła, Danny.
...pociskiem AGM-65 Maverick.
Mała prezentacja...
za 3 sekundy.
Co znowu?
Odliczmy jeszcze raz.
Za...
3, 2, 1.
Chwilunia. Poprawiny.
To jakby koniec.
Danny, pstryczek?
Co pan chce osiągnąć
tym spektaklem?
Chcę wam uświadomić, chłopcy, jak słabo rozumiecie,
na jakim świecie żyjecie.
Jasne, że ubezpieczyłem się na taką okoliczność.
Danny, karteczki.
W lewej kolumnie widzicie nazwiska i adresy
wszystkich waszych bliskich.
Zjedź jedno piętro windą dla obsługi.
Zaczynamy 2. etap.
RODZINA ARNOLDA ANDERSONA - Po prawej dokładne godziny ich...
Jak to elegancko ująć?
"Wypatroszenia".
Średnio eleganckie.
Może to ich ominąć,
bo jestem przekonany,
że w ciągu 5 minut,
a tyle wam zostało, bo rozpoczęliśmy odliczanie,
jedynym, co je powstrzyma,
jest telefon od mojego agenta
z info, że moja dola
została przelana na moje konto.
Od tej chwili wszystko jest w waszych rękach.
Danny, idziemy na drinusia.
Nara, chłopaki.
Daj mu tę kasę.
Mike, tu jest moja matka.
Gene.
W życiu nie widziałem większego kozactwa.
Serio, serio?
Rób ten przelew.
- I tak miał być. - To zapierdalaj!
Blefuje.
Jakoś z wybuchami nie blefował!
Już rozumiem jego ksywę Czarny Anioł Bezlitośnej Śmierci!
- Słuchajcie, to ściema. - Łatwo ci mówić.
Masz kogoś na liście?
Zapomnij o prowizji. Wszystko idzie do Simmondsa.
Ja to ogarnę, wy puste silikonowe cyce.
Wal się! Przez ciebie siedzimy w tym syfie.
Daruj sobie te mądrości!
Wycofaj się, kurwa!
Już się cofam.
Cofam się.
Spokojnie.
Mike się zdenerwował.
- Orson? - Żyję i jakby szczytuję.
Git. Greg wyszedł z gwiazdą.
Robi się gorąco.
Chris, jak ci idzie?
Jeszcze 30 sekund.
Robią przelew.
Miliard dla sierot.
- Nic nam nie grozi. - Akurat. Widziałeś, co on zrobił?
Wbiłem w ich system. Mam wszystkie kody.
Mogę pobrać ich hajs.
Mogą mi naskoczyć.
Już ich nie potrzebujesz.
...jak debil wiązać się z handlarzami bronią.
Musimy temu zaradzić. Mamy apokalipsę na horyzoncie.
- Nie mów. - Myślisz, że możesz to olać?
Nie!
Mogę wchodzić?
Trudno powiedzieć. Nie widzę ruchu.
Niezła jatka, młoda.
Znalazłem walizkę, JJ.
Sprawdź ją.
Luz, szefie.
Orson, za tobą. 3, 2, 1.
Odpuść, Mike.
Zostaw to.
Muszę mieć tę walizkę.
Muszę, do chuja pana!
Jak cię tak ciśnie,
- to sobie ją, kurwa, bierz. - Orson!
- Co tam masz? - Naszą wypłatę.
- Nathan wysłał nam armię na pomoc? - Nie.
To tajniacy od Knightona. Jak zwykle z poślizgiem.
Nathan nas wystawił. Ma coś ważniejszego.
- Standard. - Wysłał samolot.
Jest w Doha. Był kolejny incydent.
Uprzedził, żebyś nie panikował.
Na pokładzie jest twoja apteczka.
Korkociąg wzięłaś?
- Ja będę twoim korkociągiem, mały. - Ja myślę. Suń się, lecimy na wakacje.
DOHA KATAR
Jesteście z siebie dumni?
Duma przy stawkach, które nam płacisz?
Dobre wieści. Po waszym ostatnim triumfie...
Żeby wam tylko sodówa nie uderzyła.
...mam kolejne zlecenie.
Tym razem zapłata będzie kosmiczna.
Wisi mi twój kosmos. Jadę na urlop.
Dla ciebie.
- Gdzie, kochanie? - Gdziekolwiek.
Byle było ciepło, drogo i na jego koszt.
Lecimy jetem!
Proszę bardzo. Zaszalejcie.
Tarzajcie się w śniegu i piasku.
Ja stawiam, tylko wróćcie za 36 godzin.
- 2 tygodnie. - Orson!
- Marny ze mnie narciarz. - Orson!
- Plaża super. - Nieważne gdzie, byle się nawalić.
- 48 godzin! - 10 dni.
- 96 godzin, zdzierco! - Tydzień.
Oddaj łańcuchy i zegarki, które zwinąłeś Ukraińcom!
Ich rząd ich żąda!
Za późno, opchnięte. Hajs zainwestowałem.
Robimy teraz w kinematografii.
Do zobaczenia w następny wtorek.
Zaraz, zaraz.
Orson, w jakiej znowu kinematografii?!
Tylko nic z Dannym Francesco i jego narzeczonym Gregiem Simmondsem.
Reżyseria
Scenariusz
Płaciliśmy ci za dowóz. Nie zrobiłeś tego.
Mike dowiózł. Ty nawaliłeś.
Grubo, panie Yamamoto.
Miałem zapewnić towar, nie dowieźć.
I nie przypadkiem, dosłownie nikomu,
nawet panu Husseinowi, Kaddafiemu i Escobarowi,
że nie wspomnę innych znajomości...
Za mną widzicie ruiny klasztoru.
Do rozbiórki.
To jak będzie?
Powinno wystarczyć...
18 kilo semteksu. Dobrze kombinuję, panie Yamamoto?
Bo jak nie,
to może pocisk Maverick AMG-65?
Mała demonstracja.
Uderzy za 3, 2, 1 sekundę.
GRA FORTUNY
Jebani amatorzy. Maxie!
- Gdzie te efekty? - Daruj, Danny.
- Jak tu pracować? - Naprawiam.
Gdzie jest Guy?
Przestawiamy kamery!
No i jak, Gregciu?
Tak szczerze?
Byłem bardzo poruszony.
- Piękna sprawa, Danny. - Ta scena?
Dokładnie.
No nie wiem. Średnio to widzę.
A tobie się podobało?
Pięknie. Niby się uśmiechasz, a ja mam ciary.
Zobacz, co mam na głowie. Koszmar.
Jakaś masakra...
O, tutaj!
- Można powtórzyć. - Genialnie.
Wymiatasz.