Ognia!
Zamknąć bramę.
Haniwa!
Tu jestem.
Jeśli znowu się ode mnie oddalisz, to sama cię zabiję.
Zgoda.
Trivantianie!
Ruszać!
Weźcie się w garść. Oddychajcie.
Będziemy się bronić tutaj.
Jest ich zbyt wielu. Nie mamy dość żołnierzy.
- Odeprzemy ich. - Jak długo?
Babo.
Dość długo, by wysłać wiadomość waszej matce, by ewakuowała miasto.
Kofunie, Haniwo, jak najszybciej jedźcie do Pennsy.
Co?
Nic więcej tu nie zdziałasz, synu.
Możemy walczyć.
Jestem waszym jedynym łucznikiem.
Jeśli zostaniecie, zginiecie.
To zginiemy.
Dwójka upartych głupców!
Dowódco Feriku.
Główny łowco.
Wyślij z tym swojego najlepszego jeźdźca do królowej Maghry.
Tak jest.
Wycofali się do fortecy i zamknęli bramę.
Sforsujmy tę bramę! Już!
Podnieść!
Naprzód!
Stać!
Żołnierze, zająć pozycje!
Ruszać.
Tato.
Słyszycie to?
- Forsują bramę. - Nie to.
To.
Co to?
Ukryte plemiona.
Bow!
Kofunie, ty żyjesz.
- Paris! - Babo.
Babo.
Lion.
- Walczymy z Babą. - Przyprowadziłaś Valier.
To nie wszystko.
Plemię Valier walczy z Babą Vossem!
- Plemię Salvin walczy z Babą Vossem! - Walczymy!
Plemię Yeliss walczy z Babą Vossem.
Plemię Reyenne walczy z Babą Vossem.
Ilu wojowników?
Ponad 100.
Setka wojowników jest warta tyle, co dwustu łowców.
Oby była.
Kofunie, zabierz Paris w bezpieczne miejsce.
Będę na górze.
Chet-chet.
Toad.
Kofun.
Widzę, że każdy może brać udział w wojnie.
Jakaś rada?
Trivantianie są cali w skórze i stali. Jeśli coś dzwoni, dźgaj.
Widzę, pamiętasz?
Tego się boję.
Kto tam?
Maghra.
Jestem zaskoczona, że przyszłaś, skoro prowadzisz wojnę.
Którą ty rozpoczęłaś.
Tak.
Słyszałam, że twoje dzieci się przyłączyły.
A tyle czasu mi marudziłaś o ich bezpieczeństwie…
Bądź cicho.
Nie przyszłam tu rozmawiać.
Musisz mi odpowiedzieć na jedno pytanie.
Dziecko, które nosisz…
kto jest ojcem?
Daj spokój.
Wiem, że masz swoje podejrzenia.
Słodki Kofun.
Nie mój pierwszy wybór, przyznaję, ale dobrze się spisał.
Kłamiesz.
Tamacti powinien był cię zabić.
Mój syn będzie nie tylko twoim siostrzeńcem.
Ale też wnukiem.
Nie będzie żadnym z nich,
bo nigdy nie będzie twoim synem.
Odbiorę ci go zaraz po narodzinach
i nigdy cię nie pozna.
Nie pozna nawet twojego imienia.
Może teraz jestem twoim więźniem, ale uważaj, co mówisz.
Nie pierwszy raz jestem zakuta w kajdany.
Zwykle nie trzymają mnie długo.
Pochowają cię w nich.
Dbaj o moją koronę, Maghro.
Będę chciała jej zwrotu.
Jak się czujesz?
Bywało lepiej.
Powiedziano mi, że wyzdrowiejesz.
W każdym razie nie ma za co.
Słucham?
Za ocalenie ci życia?
To chyba ja ocaliłam twoje.
Nie, nie tak to pamiętam.
I nie tak będę to opowiadał.
To byli Zabójcy z Nizin.
Niewielu przeżywa, by móc o nich mówić.
Wykazałeś się odwagą, ratując mnie.
Nie zaprzeczę.
Królowo, Lordzie Harlanie. Armia dotarła do Greenhill Gap.
Trivantianie też.
Kolejny posłaniec będzie miał wieści o bitwie.
Dziękuję.
Zaczyna się.
Spędziliśmy życie,
ukrywając się w cieniu przed Trivantianami…
zastanawiając się, kiedy nadejdzie dzień,
gdy wkroczą na nasze ziemie i spróbują je nam odebrać…
zrobią niewolników z naszych żon,
jak i z mężów, synów i córek.
A teraz
ten dzień nadszedł.
Po drugiej stronie muru
jest armia, której tak długo się baliśmy.
Ich zwycięstwo będzie oznaczało koniec wszystkiego, co nam bliskie.
Ale gdy przejdą przez ten mur,
nie znajdą przestraszonej armii, której się spodziewają.
Jesteśmy payańskimi żołnierzami,
wojownikami z gór, łowcami czarowników.
Byli wrogowie zjednoczyli się w jednym celu:
by chronić to, co nasze, za wszelką cenę!
Znam tego wroga.
Byłem nim.
Walczą, by zniewalać. Walczą z chciwości.
My walczymy z miłości.
Oni walczą, by podbijać.
My walczymy za nasze rodziny.
Walczymy za naszą wolność!
Jestem ojcem,
który walczy ramię w ramię ze swoimi dziećmi.
Jestem mężem,
który walczy, by chronić królową.
Jestem waszym przyjacielem, który będzie walczył o waszą wolność.
Jestem Babą Vossem
i mówię, żebyśmy nie czekali, aż przebiją się przez bramę!
Otwórzmy ją teraz
i zaprośmy ich do piekła.
Baba.
Otwierają bramę.
Zwiadowcy.
Kusznicy, ruszać.
Naprzód!
Mierzyć wysoko! Trzy czwarte!
Naprzód.
Mierzyć w lewo, jedna czwarta.
Naprzód!
Mierzyć w środek, wysoko!
Naprzód!
- W środek, wysoko. - Ognia!
Atakować! Zająć ten pieprzony fort!
Z lewej!
Proszę.
Pali się?
Tak.
Cholera.
Nie!
- „Nie”? - Kurwa!
Jesteś z gór. Nie umiesz rozpalić ognia?
Umiem rozpalić ogień.
Zatrzymaj ich.
Babo!
Prawie!
Gorące.
Dobrze, bo tu trwa wojna!
Teraz!
Kusznicy! Do mnie!
Jedna czwarta w lewo!
Ognia!
Trzy czwarte w prawo!
Ognia!
Dwa w lewo!
Ognia!
- Trzy i jedna czwarta w prawo! - Ognia!
Wysoko trzy czwarte. W lewo jedna czwarta.
- Toad, za tym głosem! - Dwa w lewo!
Jedna czwarta w lewo!
Dwa w lewo!
Jedna czwarta w prawo!
Jedna czwarta w lewo!
Kofunie!
Mam wrażenie, że ratowanie ci tyłka to moja praca.
To nie przestawaj.
Szlag.
- Kofunie! - Toad.
Zostaw mnie.
Co robisz? Tam jest bitwa.
Nie zostawię cię tak.
To nie ty odchodzisz.
Powiedz Paris…
Co takiego?
Będzie wiedzieć.
Zrób coś dla mnie.
Idź kogoś zabić.
Tamacti Junie!
Babo Vossie!
Sprawdzam, czy umarłeś.
Jeszcze nie.
Jest ich więcej.
Dużo więcej.
Nie!
Bow Lion!
Teraz!
Gdzie oni są?
Co?
Co się dzieje?
Co to było?
O nie.
Wycofać się!
Wren?
Wren!
Kofunie!
Haniwo!
Kofunie! Haniwo!
- Tato! - Kochanie.
Udało się.
Wygraliśmy.
- Nie jesteś ranna. - Nie, jestem cała.
Kofun też. Widziałam go wcześniej.
Zostań tu.
- O co chodzi? - Rób, co mówię.
Znajdź Paris. Sprawdź, czy jest cała.
Okej.
Kocham cię.
Ty widzisz.
Mamy tego samego ojca.
Jerlamarel jest twoim ojcem?
Tak.
Ale walczysz po złej stronie.
Nie.
Ludzie tacy jak my, są zawsze po tej samej stronie.
To jest Charlotte.
Zabiorę cię w bezpieczne miejsce.
Nie chcę z nią iść.
A ja nie chcę cię zabierać, ale nie narzekam.
Możesz wstać? Tak? Okej.
Edo.
Zawsze miałeś lepszy słuch od Ayura.
A ty wciąż masz gwizdek Rangera.
Dał mi go,
nim go zamknęli za to, że ci pomógł w ucieczce.
Wszyscy twoi bliscy
zawsze cierpią.
Teraz twoja kolej.
Odejdź stąd, Edo.
Proszę. To koniec.
Nie, to nie koniec.
Nie, gdy jeszcze oddychasz.
Nie chcę cię zabić.
Bez obaw.
Nie zabijesz.
Żegnaj, bracie.
Nasz ojciec nie zmusił mnie, bym cię zabił,
i ty też tego nie zrobisz.
Nie!
Edo.
Coś ty zrobił?
Nie mógłbym wrócić do domu po porażce.
Mógłbyś pójść ze mną.
Nawet ty nie uchroniłbyś mnie przed stryczkiem.
Nie musiało się to tak skończyć.
Wychowano nas na wojowników.
Taka śmierć zawsze była naszym przeznaczeniem.
Wykrwawienie się w ziemię.
Powiedz mi…
czy nasz ojciec kazał ci mnie zabić?
Tak.
Co za kutas.
Edo.
Mogę cię jakoś przekonać, byś ze mną wróciła?
Nie musiałabyś ukrywać, kim jesteś.
Wiesz, że nie mogę.
Dlaczego?
Moja rodzina,
mój dom,
nie mogłabym ich zostawić, tak jak ty swojej rodziny.
Nie mogę z tobą walczyć.
Ja też tego nie chcę.
Wciąż nosisz naszyjnik.
Jest na nim napisane „na zawsze”.
W takim razie…
nigdy go nie zdejmuj.
Co ty robisz?
Porozmawiamy później.
Uwolniłaś wrogiego oficera, bo widzi.
Tak to działa?
- Jeśli widzisz, to ci wybaczamy? - Nie.
Słyszałem, co powiedziałaś dziecku.
„Ludzie tacy jak my, są po tej samej stronie”.
Wciąż uważasz, że jesteś wyjątkowa?
Jesteśmy wyjątkowi.
Właśnie zabijała naszych ludzi!
Jest jednym z nich!
Jest jednym z nich.
To kim ja jestem?
Kim ja jestem?
To on.
Koń Toada?
Tak.
Gdzie jest Haniwa?
- Haniwo. - Tu jestem.
Wracajmy do domu.
- Nie wiem, gdzie to jest. - Wiesz.
To tam, gdzie ona jest.
Haniwa?
Mamo.
Haniwo!
Mamo.
- Kofun? - Mamo.
Dziękuję…
że przyprowadziłeś nasze dzieci.
To one przyprowadziły mnie.
Miałaś rację.
Musimy przestać traktować ich jak dzieci.
Walczyli dzielnie.
Już mnie nie potrzebują.
Potrzebują cię bardziej, niż myślisz.
Jak my wszyscy.
Cieszę się, że wróciłeś.
To nie jest moje miejsce.
Twoje miejsce jest przy mnie.
Przez wiele lat łowcy czarowników byli filarem tej monarchii.
Święci wojownicy w służbie korony.
I za to macie moją dozgonną wdzięczność
i wdzięczność tego narodu.
Ale świat się zmienił
i w nowym nie ma już czarowników,
więc łowcy nie są potrzebni.
Ale bardziej niż kiedykolwiek
potrzebujemy dzielnych wojowników.
Tamacti Junie.
Główny łowco,
twój oddział się zmienia, ale stopień pozostaje.
Od tego dnia jesteś generałem payańskiej armii.
A wy, dzielni i lojalni żołnierze,
jesteście oficerami Królewskiej Straży.
Są tacy,
którzy się nie zgodzą
z tą zmianą w imię zasad.
Nie będę was zmuszał do czegoś, czego nie wybraliście.
Jeśli ktoś z was tak się czuje,
zwalniam was z przysięgi krwi, którą składaliście.
Możecie odejść
z rocznym żołdem i uznaniem
waszej służby.
- Tak się nie godzi. - Feriku.
Powinieneś wiedzieć lepiej.
Babo Vossie.
Zdradza cię ciężki krok.
Harlanie.
Chcę wyrazić wdzięczność za ochronę mojego miasta.
Twojego miasta?
Wybudowałem je, krwawiłem za nie, więc uznaję je za swoje.
Jak uważasz.
Babo, czekaj.
Byłbyś atutem dla payańskiej armii.
Nie jestem żołnierzem.
Mógłbyś się zaskoczyć.
To nie koniec wojny, Babo.
Dla mnie tak.
Ilu łowców straciliśmy?
Dwudziestu dwóch… dziś.
To nie tak wielu.
Jako generał Ferik miał spory wpływ.
Zrekrutuje więcej.
Będą stanowić problem?
Bez wątpienia.
Ale nie od razu.
Jesteś zmęczony.
Spróbuj służyć swojej siostrze przez 20 lat.
Mam nadzieję, że kolejne 20 lat będzie prostsze.
Myślę, że moje dni służby dobiegły końca.
Tamacti, Paya cię potrzebuje.
- Ma ciebie. - Ja cię potrzebuję.
Przemyślę to.
Dziękuję.
Twoje dowodzenie radą jest inspirujące.
Jesteś prawdziwą córką swojego ojca.
Będziesz wspaniałą królową.
A Paya będzie mieć przywódczynię, na jaką zasługuje.
Wszystko będzie dobrze
Luli laj, luli laj
Wszystko będzie dobrze
Luli laj, luli laj
Wszystko będzie dobrze
Luli laj, luli laj
Luli laj
Olomanie.
Masz mi coś do pokazania.
Tak.
Miejmy nadzieję, że ta próba pójdzie lepiej niż ostatnia.
Tak będzie.
Zaczynaj.
Testujesz moja cierpliwość.
Poczekaj.
Strażnik powiedział, że płaczesz przez sen.
Przepowiadająca położna.
Od wielu lat.
Opisz, co czujesz.
Ból macierzyństwa.
Na to jeszcze za wcześnie.
Zbadam cię.
Dziwne, że się tak o mnie martwisz.
Martwię się o dziecko.
Coś jest nie tak. Czuję to.
Twoja macica jest nienaruszona.
To dziecko przyjdzie na świat.
Maghra mówi, że to dziecko nigdy mnie nie pozna.
Jesteś położną, Paris. Na pewno zgodzisz się,
że nie wolno zabierać dziecka jego matce.
Nie mnie kwestionować zamiary królowej.
Oczywiście, że nie.
Nie można oczekiwać, że Kofun wychowa dziecko.
Sam nim jest.
Kofun jest mężczyzną.
Jest silniejszy, niż ci się wydaje.
Pomożesz mu?
Oczywiście, że pomogę Kofunowi.
Nie pomożesz.
Posłuchaj tego, kobieto z gór.
Prędzej zabiję to dziecko, niż pozwolę, by jest zabrano.
I zabiję każdego, kto spróbuje.
Wszystko będzie dobrze.
Luli laj
Luli laj.
Napisy: Agnieszka Otawska