நான் உங்களைத் தேடிக்கொண்டிருந்தேன்...
உங்களை அறிவித்துக்கொள்ளுங்கள், கிராமம் பிழைக்கும்.
சூனியக்காரர்கள் தப்பிவிட்டனர்.
ஜெர்லாமரெலிடம் இருந்து ஒரு செய்தி.
இது கண்களுக்கான ஒரு செய்தி.
"என் அன்பு குழந்தைகளே,
நீங்கள் என்னிடம் வருவதற்கான உங்கள் நீண்ட பயணத்தின் முதல் படிதான் நதி."
நான் ஒன்றை தொலைத்துவிட்டேன்.
எனக்கு மிகவும் முக்கியமான ஒன்று. அதை திரும்பப் பெற வேண்டும்.
நம் பொருட்களை எடுத்தவரை எனக்குத் தெரியும். பார்.
உங்களைப் பற்றி புதிய கிசுகிசுக்கள் எழுந்துள்ளன.
யார் கிசுகிசுக்கிறார்கள்? சீமாட்டி ஆன்? சீமான் டியுன்?
அவளது மரணத்தில் போராட்டம் இருக்கக்கூடாது.
மனிதர்கள் செய்தது தெரியக் கூடாது.
இந்த நகரத்துக்காக நான் இறக்க மாட்டேன். இந்த நகரம் எனக்காக இறக்கும்.
ஜெர்லாமரெல், நீங்கள் எனக்காக வரவில்லை.
எனவே நான் உங்களிடம் வருகிறேன்.
ச்செட்-ச்செட்!
ச்செட்-ச்செட்-ச்செட்!
இங்கே இருக்கிறீர்களா.
என்ன நடந்ததென்று பாருங்கள்.
என்ன செய்தேனென்று பாருங்கள்.
உங்கள் கதை இதோடு முடிந்தது.
உங்கள் அனைவருடையதும்... நான் முடித்துவிட்டேன்.
ஆனால் என் கதை இப்போதுதான் தொடங்குகிறது.
போய் வருகிறேன், அப்பா.
நான் எப்போதும் உங்களை நேசித்தேன்... நீங்கள் அன்பு செலுத்தவில்லை என்றாலும்.
தயவுசெய்து, என் ராணியாரே.
கடவுள் நம்மை கைவிட்டுவிட்டார்!
நாம் பாயன்கள். நாம் புனிதமானவர்கள். நாம் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டவர்கள்...
சீக்கிரம் வா.
சரி. நல்ல பையன்.
மிருகம் நீண்ட காலம் தூங்கிவிட்டது.
அது இப்போது விழித்துக்கொண்டது.
அனைத்தும் நம் முன்னே உள்ளது...
முக்கியமானவை அனைத்தும்.
நன்றி.
நான் என்ன செய்தேன்?
தனியாக இருக்க சிறிது நேரம் தந்தீர்கள்.
என்னால் தர முடியாது என்று தெரிந்த பதில்களை சொல்ல தூண்டுவதை தவிர்த்தீர்கள்.
உன் பிள்ளைகள் மற்றும் கணவரின் உயிருக்கு ஆபத்தை விளைவிக்கும் அளவுக்கு
அப்படி என்ன உன் தந்தை கொடுத்தது மிகவும் முக்கியமானது...
அதை மீட்பதற்கு?
நீ ஏற்கனவே சொன்னதை விட அந்தக் கதையில் வேறு எதுவும் இருந்தால் எனக்குத் தெரியும்,
நீ என்னிடம் சொல்வதற்கு முன்பு அவர்களிடம் சொல்லியிருப்பாய்.
ஆனாலும், நான் சொல்வேன்...
வேறு ஒரு கேள்வி உள்ளது...
நான் கடந்த கொஞ்ச நேரத்தை கழித்தேன்...
என் மனதை அமைதிப்படுத்த முடியாமல்.
என்ன கேள்வி அது?
எங்கள் வாழ்க்கையில் நீ நுழைத்த அந்த நாள்...
ஜெர்லாமரெல் பிரிந்த போது என்னிடம் கடைசியாக சொன்னது உனக்கு ஞாபகம் இருக்கிறதா?
எனக்கு நினைவில்லை.
அவர் சொன்னார், "கவனமாக இரு."
அந்த தருணத்தில், அதற்கு பிறகான ஒவ்வொரு தருணத்திலும்,
அவர் இந்த அர்த்தத்தில் சொல்லியிருப்பார் என நினைத்தேன்...
"நான் நேசிக்கும் இவளுடன், பெற்றெடுக்க போகும் குழந்தைகளிடமும் கவனமாக இருங்கள்."
அவரது வார்த்தைகள் வலுவானதாக இருந்தது...
இவ்வளவு வருடங்களாக தாங்கும் அளவுக்கு வலுவான ஒன்று.
நாம் நீர்வீழ்ச்சியை விட்டு விலகி ஆற்றுக்கு சென்றவுடன்
அவை அனைத்தும் மாறிவிட்டது...
அவர் சொன்னதை தவறாக புரிந்து கொண்டேனா என்று ஆச்சரியமாக இருக்கிறது.
அவர் வேறு என்ன சொல்லியிருக்க முடியும்?
இப்போது உன் கணவரும், குழந்தைகளும்,
நீ கூறியதால் நிராயுதபாணியாக ஆபத்தை நோக்கி சென்றுள்ளனர்.
அவர்கள் தயங்கவில்லை.
நீயும்தான்.
நதியில் இந்த பயணத்தை தொடங்கியதிலிருந்து உன்னுள் ஏதோ வளர்வதை நான் உணர்கிறேன்.
உன் குரலில், உன் நடவடிக்கையில், மாக்ரா.
வலிமையான ஒன்று.
இருளடைந்த ஒன்று.
நான் நீங்கள் வாழ்நாள் முழுவதும் அறிந்த அதே நபர் தான்.
உங்கள் குழப்பம் எனக்கு புரிகிறது, அதோடு ஆர்வத்தை பொறுத்துக்கொள்கிறேன்.
என் கெட்ட எண்ணங்களால் தான் என் கணவரோ அல்லது குழந்தைகளோ ஆபத்தில்
இருப்பதாக தயவுசெய்து சொல்ல வேண்டாம்.
அல்லது அவர்களது நலனில் எனக்கு அக்கறை இல்லை என்று.
என் கையை பிடியுங்கள்.
என்னோடு பிரார்த்தியுங்கள்...
அவர்கள் அனைவரும் பாதுகாப்பாகவும் பத்திரமாகவும் திரும்புவார்கள் என்று.
இவை சுவடுகளாக இருக்கலாம்.
எங்கே?
இது பொருத்தமற்றது.
உங்களுக்கு என்ன கேட்கிறது?
ஒன்றுமில்லை.
எனக்கு ரீங்காரம் கேட்கிறது.
ஆம்.
ஒரு சிறிய மக்கள் கூட்டம், அவர்கள் ரீங்காரம் செய்கிறார்கள்.
அந்த திசையில் இருந்து வருகிறது.
ரீங்காரமா? யார் ரீங்காரம் செய்கிறார்கள்?
ரீங்காரம்.
இது என்ன?
ஓபயோல். ஸ்கேவென்ஜெர்கள்.
அங்கு கீழே யாரும் இல்லை. வெறிச்சோடி காணப்படுகிறது.
அப்படி இருக்காது.
அவர்கள் இரவில் வேட்டையாடுவார்கள், பகலில் தூங்குவார்கள்.
நம் பொருட்களை திருடியது அவர்கள் தான்.
அவர்கள் கண்டிப்பாக அங்கே இருக்கிறார்கள்.
எத்தனை பேர் என்று சொல்ல முடியவில்லை.
நம்மை விட அதிகமாக இருப்பார்கள் என்று எண்ணுகிறேன்.
-சுலபமாக. -நாம் பின்வாங்கப்போவதில்லை.
அவர்களிடம் நம்மை விட ஆயுதம் அதிகமாக இருக்கும் என்று கூட நினைக்கிறேன்.
உங்கள் அம்மாவின் உடைமை எவ்வளவு முக்கியமானதாக இருந்தாலும்,
அதற்காக நீங்கள் இறப்பதை விரும்பமாட்டாள்.
ஆம்.
ஆனால் என்னால் அவர்களுக்கு தெரியாமல் போய்வர முடியும்.
யாரும் தனியாக போகப்போவதில்லை.
நான் தனியாகத்தான் போக வேண்டும்.
அந்த வகையில் சிக்கிக் கொள்ளும் வாய்ப்பு குறைவு.
என்னால் நழுவி போக முடியும்.
அவர்கள் ஒருவேளை தூக்கத்தில் இருக்கலாம் என்றீர்களே.
ஆனால் நீ ஒருவரை எழுப்பினாலும், மற்றவர்களும் வந்துவிடுவார்கள்.
நான் அவர்களை தவிர்த்துவிடுகிறேன்.
இது எவ்வளவு கடினம் என அம்மாவுக்கு தெரியும்,
அப்படியிருந்தும் கேட்டிருக்கிறார்.
அப்போது அதை பற்றிய அவருடைய புரிதலை நாம் நம்பக்கூடாது என்கிறோமா?
அந்த மாதிரியான முடிவை அவரால் எடுக்க முடியாது என்கிறோமா?
சரி.
நீங்கள் இருவரும் இங்கேயே இருங்கள்.
உதவி தேவைப்பட்டால் அழைக்கிறேன்.
ஆனால் நான் முயற்சிக்க வேண்டும்.
இது ஒரு ஆபத்தான யோசனை.
இல்லை, நாம் அவளை தடுத்திருக்க வேண்டும்.
எப்படி?
அவள் நம்மில் யாருக்காகவும் இதைச் செய்திருப்பாள்.
அவளை நம்மில் யாராக இருந்தாலும் நிறுத்த முடியாது.
உண்மையாக, இதற்கும் நாம் ஏதும் செய்ய முடியாது.
நான் நினைக்கிறேன், அம்மா அவளது தந்தையை குறிப்பிட்ட தருணம்,
அவருடனான அவளுடைய தொடர்பு,
ஹனிவாவின் முடிவு எடுக்கப்பட்டது.
உங்களுக்குத் தெரியும், அதில் முடிவு செய்ய எதுவும் இல்லை, அது தவிர்க்க முடியாதது.
இல்லாத தந்தையின் யோசனை,
மீண்டும் இணையும் வாய்ப்பு,
இது...
இது அவளுக்கு மிக அதிகமானது.
மேலும், நான் பயப்படுகிறேன், அங்கே...
ஓ, இல்லை.
ஹனிவா!
ஹனிவா.
-மூச்சு இன்னும் இருக்கிறதா? -ஆம்.
-எங்கே அடிபட்டுள்ளது? -எனக்கு தெரியவில்லை.
அப்பா!
பொறு. வேண்டாம். பொறு. வேண்டாம்!
வேண்டாம். நிறுத்துங்கள்! அவன் யார் என்று உங்களுக்கு தெரியாது!
அதை பற்றி எனக்கு கவலையில்லை!
அவன் நெஞ்சில்.
பாருங்கள். உணருங்கள்.
எழுந்திரு.
அவனால் பார்க்க முடிகிறது.
இங்கே காலியாக உள்ளது.
நான் என்ஜின்களின் ஒலியில் பிறந்தேன்...
இடி, சக்தி...
அதன் அர்த்தம்.
என் முழு வாழ்வையும் இதிலேயே மூழ்கி கழித்துவிட்டேன்.
அதை என்னால் கேட்க முடியாத அளவுக்கு தலைநகரிலிருந்து வெகுதூரம் சென்றதில்லை.
நான் இன்னும் கொஞ்ச தூரம் சென்றால் உலகம் எப்படி இருக்கும் என எப்போதும்...
வியப்படைவேன்.
ஆனால் அப்படி பெரிதாக ஒன்றுமில்லை.
எவ்வளவு நம்பமுடியாத சலிப்பு.
என் ராணியாரே, தண்ணீரின் சத்தத்தை கேளுங்கள்
மற்றும் காற்று.
ஒருவேளை நீங்கள் கேட்டால், அதன் ரகசியங்களை உங்களிடம் கிசுகிசுக்கக்கூடும்.
இங்கு எந்த ரகசியங்களும் இல்லை.
எந்த தகவலும் விலை பேசப்படவில்லை.
எந்த கதையும் புனையப்படவில்லை.
வலிமை இல்லை, பயம் இல்லை.
ஒன்றுமில்லை.
மக்கள் தங்கள் வாழ்க்கையை இப்படித்தான் வாழ்கிறார்களா...
எந்தவொரு முக்கியத்துவமும் இல்லாத நிலையில்?
நான் அப்படித்தான் நினைக்கிறேன், ராணியாரே.
இந்த பயணத்திற்கு இது தேவைப்படும்,
ஆனால், நான் அந்த நபர் போல நன்றாக இருப்பேன் என்று நினைக்கவில்லை.
என்னுடைய சிறு பகுதி கூட இதற்காக செய்யப்பட்டது என நான் நம்பவில்லை.
எனக்கு பசிக்கிறது.
என் இரவு உணவை சாப்பிட தயாராக இருக்கிறேன்
முட்டைகள் கிடைத்ததா? இதுதான் அதற்கான காலம்.
ஓட்டுநரே?
நெருப்பு அனையும் சத்தம் கேட்கிறது. உணவை கண்டிபிடித்தாயா?
ஓட்டுநரே, எங்கே இருக்கிறாய்?
நெருப்பை அனையவிடாதே. அது புகைகிறது.
ஓட்டுநரே?
ஓட்டுநரே? பதில் கூறு.
நைரி!
நைரி.
நைரி!
உனக்கு வேண்டியது என்னிடம் உள்ளது.
மோதிரங்கள் மற்றும் கடவுள் எலும்பு உள்ளது.
மிகவும் மென்மை.
நேர்த்தியான விரல்கள்.
மோதிரங்கள் இல்லை.
கடவுள் எலும்பு இல்லை.
உன்னை கொண்டு செல்கிறோம்.
நைரி?
நைரி!
அம்மா, நாங்கள் தான்.
ஹனிவா.
வா.
அதை கண்டுபிடித்தாயா?
நன்றி.
நான்கு நபர்களை உணர்கிறேன்.
யார் நம் புதிய நண்பர்?
இவனை பூட்ஸ் என அழைக்கிறார்கள்.
ராக்கூன் தோல்கள்.
இந்த உயிரினம் தான் நம் பொருட்களை எடுத்தது.
ஆம்.
ஆனால் நாம் யாரென்று இவனுக்கு தெரியாது, இவனுக்கு வேறுவழியும் இல்லை.
தயவுசெய்து நான் விளக்குகிறேன்.
சரி.
ஜெர்லாமரெல் நம்மை விட்டுப் பிரிந்து,
அவர் வாக்களித்தபடி, அறிவொளி மாளிகைக்குச் செல்ல நம்மை விட்டு சென்றபோது...
நேரடியாக அங்கு செல்லவில்லை போல.
குளிர்காலத்தில் பயணத்தை நிறுத்திக்கொண்டார்.
அவர் ஓபயோலிடம் சென்றிருக்கிறார்.
அவர்களோடு ஒரு வருடம் வாழ்ந்திருக்கிறார்.
ஒரு வருடமா?
ஆனால்... அவரது குழந்தை பிறந்தவுடன்...
பயணத்தை தொடர்ந்திருக்கிறார்.
பூட்ஸ் தான் அந்த குழந்தை.
பூட்ஸ் ஜெர்லாமரெலுடைய மகன்.
எங்கள் சகோதரன்.
ஜெர்லாமரெல் தன் பயணத்தை தொடர்ந்த பிறகு...
ஓபயோல் பூட்ஸை அடிமை போல நடத்தியிருக்கிறார்கள்.
அவர்களுக்காக தேடி, திருட அவனை வற்புறுத்தியிருக்கிறார்கள்.
விட்ச்ஃபைண்டர் இந்த பகுதி வழியாக பயணம் செய்கிறார் என்ற செய்தி வந்தவுடன்,
ஓபயோல் வேறு இடங்களில் பாதுகாப்பை தேடி சென்றுவிட்டனர்.
அவன் தன்னைத்தானே தற்காத்துக் கொள்ள இங்கேயே விட்டுவிட்டார்கள்.
குழந்தாய்!
அவனை நம்மோடு அழைத்துப் போக பரிந்துரைக்கிறாயா?
ஆம்.
விலங்கு போல நடத்தப்படுவதிலிருந்து அவனை விடுவிப்பதை தவிர...
ஒரு திறமையான போராளியாக அவன் நமக்கு ஒரு சொத்தாக இருப்பதை தவிர...
அவனால் பார்க்க முடியும்.
முடியும்தானே?
ஆம், இவனால் பார்க்க முடியும்.
நீங்கள் இருவரும் உடன்படுகிறீர்களா?
எல்லோரும் ஏன் இப்படி இருக்கிறீர்கள்?
அவன் நம் குடும்பம். நாம் அவனை விட்டுவிடக்கூடாது.
உன்னிடம் உள்ள அதே கேள்விகளை நானும் கேட்டுவிட்டேன்.
அதே கவலைகளை நான் வெளிப்படுத்திவிட்டேன்.
பிறகு?
இங்கு நடப்பதை நான் தடை செய்தால், பாரிஸ்,
அதை நான் இந்நேரம் சொல்லியிருப்பேன்.
இல்லையா?
அவனை பற்றி வேறு என்ன உனக்கு தெரியும்?
ஒரு திருடனாக அவனது திறமையைத் தவிர.
நீ அவனை நம்புகிறாயா?
நீங்கள் ஒருவருக்கொருவரை பார்த்துக்கொள்வதை போல என்னைப் பார்த்துக் கொள்ள யாரும் இல்லை.
உங்களில் ஒரு பகுதியாக நான் இருக்க,
நீங்கள் சொல்வதையெல்லாம் நான் செய்ய தயார்.
அப்போது அவனை வர விடுங்கள்.
பார்வையுள்ள ஒரு இராணுவத்தை நமக்காக உருவாக்க ஆரம்பிக்கலாம்...
அதன் புதியவர்கள் நம்மிடையே உள்ள ஒரே தளபதிக்கு தங்கள்
விசுவாசத்தை காட்ட தயாராக இருக்கும் வரை.
நான் சத்தியம் செய்கிறேன்.
வேண்டாம். எங்களுக்கு காட்டு.
என்னவொரு சரியான தினம்.
அவள் அமைதியை விட உன் அமைதியை சுவாரஸ்யமாக பார்க்கிறேன்.
உங்கள் கழுத்தை அறுக்கும் போது நான் அங்கு இருப்பேன் என உங்களுக்குத் தெரியும்,
இன்று நீங்கள் என்ன தவறு செய்தீர்கள் என்பதை உங்களுக்கு நினைவூட்ட.
பல முறைகள் உன்னை விட்டு பிரிந்திருக்கிறேன்...
அதுதான் கடைசி என வருத்தப்படுவேன்.
மீண்டும் ஒருபோதும் நாம் பிரிய வேண்டாம்.
அவரை பற்றி உங்களிடம் அதிகம் கூறியதில்லை...
என் தந்தையை பற்றி.
நான் உன்னிடம் கேட்டதில்லையே.
நீ எங்கிருந்து வந்தாய் என்பது எனக்கு முக்கியமல்ல.
எனக்கு தெரியும். எனக்கும் தான்.
அவர் இறக்கும் நாளில் இதை என்னிடம் கொடுத்தார்.
அவருக்கு தெரிந்தவரை இது அவரது குடும்பத்தில் பல காலமாக இருந்துள்ளது.
இதை திறந்து பாருங்கள்.
அவை அனைத்தும் இதற்காகவா.
அவரை மிகவும் நேசித்திருக்க வேண்டும்.
அவர் மிகவும் நல்ல மனிதர்.
அன்பானவர், புத்திசாலி.
அவருக்கு உங்களை பிடித்திருக்கும்.
இதை பற்றியே நினைத்துக் கொண்டிருக்க வேண்டாம்.
நான் அவரை சந்தித்திருக்க வேண்டும்.
அவரைப் பற்றி நீ எப்போதாவது என்னிடம் சொல்லலாம்.
நானும் அதை விரும்புகிறேன்.
கோஃபூன் சொன்னது சரிதான்.
நான் நகர வேண்டும்.
கண்டிப்பாக.
அந்த பையன், பூட்ஸ்...
நீங்கள் அவனை நம்பவில்லை, சரியா?
சிறிது காலத்திற்குக் புதியவர்கள் யாரையும் நான் நம்பப்போவதில்லை.
அப்படியா, சரி.
பிறகு ஏன் அவனை அனுமதித்தீர்கள்?
இதில் எனக்கு வேறு வாய்ப்பு இருந்தது என்று நீ நினைத்ததில் மகிழ்ச்சி.
நான் நிஜமாக கேட்கிறேன்.
-தெரியும். -ஏன் நீங்கள் அதை தடுக்கவில்லை?
'ஏனெனில் பயணத்தின் முடிவில்...
அவர்களுடைய புது அப்பாவை சந்திப்பார்கள்.
அவர்களுக்கு வேறு புதிய காரணத்தை என்னால் கூட முடியவில்லை.
கோஃபூன் நம் விருப்பங்களை புரிந்துகொள்கிறான்.
அவன் எப்போதும் செய்வான்.
தனிப்பட்ட முறையில் பார்க்கமாட்டன்.
ஆனால் அவள்...
நான் அவளை இழக்க விரும்பவில்லை.
அப்படி நடக்காது.
சரி.
உன்னை விரும்புகிறேன்.
அவர்களுக்கு என்ன பிடிக்கவில்லை, சரியா?
அவர்கள் பயப்படுகிறார்கள்...
மற்றும் குழப்பமடைகிறார்கள்.
ஆனால் அவர்கள் நல்லவர்கள். அவர்கள் கண்டிப்பாக புரிந்துகொள்வார்கள்.
அவர்களுக்கு உன்னை பிடிக்குமா?
நீ என்ன சொன்னாய்?
அவர்கள் உன்னை திட்டுவார்களா.
கேள்விகள் கேட்டு உன்னை சிறுமைபடுத்துவார்களா.
என் மக்கள் இப்படித்தான் என்னை நடத்துவார்கள்.
ஏன் அவர்கள் உன்னை முகமூடி அணியவைத்தனர்.
நான் அவர்களை போல இல்லையென்று சொன்னார்கள்.
மனிதனாக இல்லை, ஆனால் வேறுவிதமாக இருப்பதாக.
முகமூடி எனக்கு நினைவூட்டும் என்றார்கள்.
என் குடும்பம் என்னை நேசிக்கிறது.
அவர்கள் எல்லா நேரமும் புரிந்துகொள்வதில்லை.
ஆனால் அவர்கள் நேசிக்கிறார்களா என ஒரு நொடி கூட சந்தேகப்பட்டது கிடையாது.
உன்னை நடத்திய விதம் தவறு.
அதை விட நீ தகுதியானவன்.
ஆனால் நான் உறுதியளிக்கிறேன்...
இப்போது நீ எங்களில் ஒருவன்.
உன்னை மறுபடியும் தவறாக நடத்த மாட்டார்கள்.
உன் அம்மா.
உன் அம்மா ஏற்கனவே உன்னையும் உன் சகோதரனையும் நேசிக்கும் போது
வேறொரு பையனுக்கு இடம் கொடுப்பாரா?
அதற்கு சிறிது காலம் பிடிக்கும்.
இது அவருக்கு கொஞ்சம் சிக்கலானது.
ஆனால்...
நான் சந்தித்ததிலேயே மிகப்பெரிய மனது படைத்தவர் என் அம்மா தான்.
அவர் சரியானதைத்தான் செய்வார்.
எப்போதும் சரியானதைத்தான் செய்வார்.
-ஏன் ரகசியத்தை சொல்லாமல் வைத்திருந்தாய்? -நீ எப்படி அதை செய்கிறாய்?
என்ன செய்தேன்?
நீ வேவு பார்க்கிறாய் என்பதை பார்க்கக்கூடியவர்களையே வேவு பார்ப்பது.
நான் வேவு பார்க்கவில்லை. ஒருவேளை நீ கவனிக்காமல் இருந்திருக்கலாம்.
என் கேள்விக்கு பதில் சொல்வாயா?
நீ எதை பற்றி பேசுகிறாய்?
என்ன இரகசியம்?
இது இன்னும் ரகசியம்தானா என்ற அளவுக்கு நீ நீண்ட காலமாக வைத்திருக்கிறாய்.
ஏன் அல்கெனியில் யாருக்கும் தெரியவில்லை...
உனக்கு பார்வை உண்டு என்று?
விட்ச்ஃபைண்டர் திரும்பியதும் எல்லோரும் செய்ததை பொறுத்தவரை,
எனது பெற்றோர்கள் புத்திசாலிகள்
இந்த தகவல் குறித்து அவர்களை நம்பாமல் இருந்ததற்கு.
பாபாவும், மாக்ராவும் அல்கெனியில் சிக்கிக்கொண்டனர்.
உங்கள் இருவரையும் பாதுகாக்க ஒரு இரகசியத்தை வைத்திருக்கலாம்.
அப்படி ஏதோ ஒன்று, ஆம்.
நீ அவர்களைக் கவனிக்கிறாய் என்பதை அறியாத மக்களைக்
கவனிப்பது எதை போன்றது என்று சொல்லட்டுமா?
அவர்கள் உன்னால் முற்றிலும் பாதிக்கப்படலாம்.
நீ அவர்களின் இரகசியங்களை வைத்துக்கொள்ளலாம்.
நீ அவர்களின் எதிரிகளுக்கு அதை பரப்பலாம்.
நீ அவர்களை தாக்கலாம்...
அவர்களுக்கு தெரியாத வண்ணம், யார் செய்தார்கள்
அல்லது எப்படி, அல்லது ஏன் என்று.
நீ அவர்களின் வாழ்க்கையை மாற்றலாம்.
அவர்களை கொல்லலாம்...
எந்த காரணத்திற்காகவும்...
அல்லது காரணம் இல்லையென்றாலும்.
அதைத்தான் கடவுள்களும் செய்கிறார்கள்.
இந்த உணர்வு எப்படிப்பட்டதென்று உனக்குத் தெரியாது
ஏனெனில், அந்த சக்தியால் மற்றவர்களை கட்டுப்படுத்த நீ ஒருபோதும் நினைத்ததில்லை
இது உனக்காக உன் பெற்றோர்கள் செய்த முடிவு.
ஆனால், எனக்கு தெரியும்.
மேலும் ஜெர்லாமரெலுக்கும் தெரியும் என நான் சந்தேகிக்கிறேன்.
எனக்கு, இது நான் வேவு பார்த்தவர்களுக்கு அருகில் என்னை கொண்டு வந்தது.
ஜெர்லாமரெலுக்கு...
அவர்களிடையே ஒரு குழந்தைக்கு தந்தையாகி அவனைக் கைவிட்டார்.
எனவே, இவற்றால் உனக்கு என்ன ஆகப்போகிறது?
உன்னால் பார்க்க முடிந்தாலும், கொஞ்சமே கவனிக்க முடிகிறது என்பது வியப்பளிக்கிறது.
நான் எங்கே இருக்கிறேன்?
புழுக்களின் நகரத்தில்.
நான் எங்கே இருக்கிறேன்?
என் நண்பர்கள்.
எனக்காக என்ன கொண்டு வந்தீர்கள்?
என்னிடம் ஒரு குதிரை இருக்கிறது. அதற்கு தண்ணீர் தேவை.
மேலும் நான் சோர்வாக இருக்கிறேன். நான் தூங்க வேண்டும்.
நாள் முழுவதும் பயணித்திருக்கிறேன்.
என் உடலுக்கு எண்ணையும் மற்றும் அதை தடவ வேலையாளும் தேவை.
நான் தூங்கி எழுந்த பிறகு, பேசுவேன்.
நீங்கள் தவறு செய்துவிட்டீர்கள்...
நேர்த்தியான விரல்கள்.
நன்றாக செய்துள்ளீர்கள். இதற்கு நன்றி. அவள்... சரியானவள்.
பட்டுப்புழு ஒரு கண்கவர் உயிரினம்.
உனக்கு ஏன் என்று தெரிய வேண்டுமா?
மிகவும் சிறியவளாக, மிகவும் அப்பாவியாக, கர்வமில்லாமல் தொடங்குகிறாள்.
ஆனால் அவளது குறுகிய வாழ்க்கையின் போக்கில்,
அத்தகைய அழகான, கச்சிதமான ஒரு பொருளை அவள் உருவாக்குகிறாள்,
அதை கொண்டு உலகின் பணக்கார மனிதர்கள்,
ஆண்கள் தங்களையும், மனைவிகளையும், வைப்பாட்டிகளையும் அலங்கரிப்பர்,
அவர்களின் விருப்பப்படியே,
இதை... தேர்வு செய்கிறார்கள்.
அவளுடைய வாழ்க்கை முடியும் போது, அவளுடைய பயனும் முடிகிறது,
அவள் இறுதி நாட்களை சோகமாக விகாரமாக செலவிடுகிறாள்.
பறக்க வேண்டும் என்ற வெறியுடன் சிறகு கொண்ட உயிரினம்
ஆனால் அது மறுக்கப்படுகிறது.
தனது புறத்தோல் பயன்படுத்தப்பட்ட பிறகு,
இறப்பதற்கு ஆவலுடன்.
நீ அவளை இங்கே நன்கு அறிந்து கொள்வாய்.
நீ அவளை புரிந்து கொள்வாய்.
என் நண்பரே, என்னை இங்கே வைத்திருப்பது நல்லதில்லை.
என் வாழ்வில் புழுவையே நான் பார்த்ததில்லை.
ஆம். ஒருவேளை கொஞ்ச காலத்திற்கு, இது உங்களை மகிழ்விக்கலாம்.
ஆனால் விரைவில் இதற்காக வருத்தப்படுவீர்கள்!
அப்படியா?
அப்படி சொல்ல நீ யார் என்று எனக்கு ஆச்சரியமாக இருக்கிறது.
வேலை செய்ய பயன்படுத்தப்படாத மென்மையான கைகள்.
அதிகப்பிரசங்கித்தனமான ஒரு வாய்.
பணக்கார பெண்...
அதிகாரம் செய்தே பழகியவள் அல்லது கணவரின் அதிகாரத்தில் ஒருவேளை.
ஆனால் எங்கிருந்து?
விட்ச்ஃபைண்டரின் பயணம் அவனை சமீபத்தில்தான் இங்கு கொண்டு வந்தது.
அவன் தகவல் கேட்கும்போது,
அவனது உச்சரிப்பு நான் கன்ஸுஅவில் கழித்த நேரத்தை நினைவூட்டியது,
அளவில்லாத பணம் வைத்திருந்த சீமான்களுக்கு பொருட்களை விற்பனை செய்வது.
உன் உச்சரிப்பும் அதே நினைவுகளைத் தருகிறது.
நீ ஒரு சீமாட்டியாக இருக்கலாம் என்று கருதுகிறேன்.
ஒருவேளை அந்த வேசி ராணிக்கு ஒரு ஆலோசகராகக் கூட இருக்கலாம்.
அதை பற்றி கவலையில்லை.
இங்கே நீ மற்றவர்களைப் போலவே அல்லது இன்னும் குறைவாக நடத்தப்படுவாய், ஒருவேளை,
எல்லாவற்றையும் ஆரம்பத்தில் இருந்து கற்றுக்கொள்ள வேண்டியிருக்கலாம்.
நீ எனக்கு கடினமாக உழைத்தால், நீ நன்றாக வாழ்வாய்.
நீ தப்பிக்க முயன்றால், வெகுதூரம் செல்லமாட்டாய், அதன் விளைவுகள்...
கடுமையானதாக இருக்கும்.
நீ சுவாரஸ்யமானவள்.
நாம் இங்கே ஒன்றாக நிறைய நேரம் செலவிடலாம் என்று எதிர்பார்க்கிறேன்.
நான் சொல்வதை கேளுங்கள்...
ஜெர்லாமரெல்.
கோஃபூன்?
ஆம். அப்பா இங்கே.
படகு தயாராக உள்ளதா?
இது கட்டப்பட்டு இல்லை, ஆனால் சிக்கியுள்ளது.
"சிக்கியுள்ளது" என்றால்? எங்கே சிக்கியுள்ளது?
அலைகள் இல்லை.
என்ன செய்யப்போகிறோம்?
காலை வரை நாம் காத்திருக்க வேண்டும்.
வா
ஓடு.
வா.
ஓடு.
அவர்களால் இந்த வழியாக சவாரி செய்ய முடியாதுதானே?
முடியும். ஆனால் இது அவர்களை தாமதப்படுத்தும்.
அவர்களை கேட்க முடிகிறது.
-ஹனிவா. -சொல்லுங்கள்.
அம்மாவையும் பேரிஸையும் பாதுகாப்பான இடத்துக்கு அழைத்துச் செல்.
என் அன்பு உனக்கு உண்டு. போ.
அவர்கள் பரவிவிட்டார்கள்.
அப்பா, நான் உங்களுக்கு துணையாக இருக்கிறேன்.
ஆம், இருப்பாய், மகனே.
இங்கேயே இருங்கள்.
எல்லாம் சரியாகிவிடும்.
மாக்ரா?
பாபா வாஸ்!
அம்மா எங்கே? என்ன நடந்தது?
-அவள் போய்விட்டாள். -ஹனிவா!
-ஹனிவா. -வேண்டாம்.
பாபா, அவளை என் கை பிடியில் தான் வைத்திருந்தேன்.
அவளை கடத்திவிட்டார்களா?
இல்லை, அவள் என் கையை விட்டுவிட்டு சென்றுவிட்டாள்.
அவள் என் காதில் முணுமுணுத்தாள். "கவனமாக இரு" என்றாள்.
அம்மா?
அம்மா!
டமாக்டி ஜூன்!
விட்ச்ஃபைண்டர், என் குரலை கேட்கமுடிகிறதா?
நான் பேசுவது கேட்கிறதா?
பேசு.
விட்ச்ஃபைண்டர்...
நான் பேசுவது கேட்கிறதா?
ஒரு இறந்த பெண்ணின் குரல் எனக்கு கேட்கிறது.
அப்போது, கவனமாக கேள்.
என் கையை பிடித்துக்கொள்.
பேசு.
வாழ்க...
இளவரசி மாக்ரா...
கேன் ராஜ்யத்தை சேர்ந்தவர்.
மரியாதை செலுத்துங்கள்!
வசன தமிழாக்கம் அருண்குமார்