Πείτε μου τι ξέρετε για τον Τζερλαμαρέλ! Πείτε μου για τα παιδιά του.
Στη μικρή σπηλιά θα βρεις ένα κουτί, για τα παιδιά μου.
Θάψτε τα βιβλία. Και για 12 καλοκαίρια, δεν θα ξαναπούμε λέξη γι' αυτό.
Δώδεκα χρόνια φυλάξατε ένα μυστικό. Μπορείτε άλλο ένα;
Είναι βιβλία από τον πραγματικό σας πατέρα.
Άνοιξες το κουτί. Η Μάγκρα θα κάψει τα βιβλία.
Μην της το πεις, λοιπόν. Τα βιβλία θα τους χαρίσουν γνώση.
Ο Μπάμπα Βος ήταν εκείνος που καταδίκασε τη μητέρα μου και αδελφή σου στην πυρά.
Θα στείλω μαντάτα ότι υπάρχει μάγος. Ένα μήνυμα. Ποιος ξέρει ποιος θα το βρει;
Υποτιτλισμός: Εύα Τανταλίδου
Ακόμη αναγνωρίζω τη μελωδία σου...
την πιο βαριά περπατησιά σου από τα δεξιά.
Τώρα, όμως, μετατοπίζεται ανήσυχα από πόδι σε πόδι.
Ποτέ δεν το έκανες. Ήσουν σταθερός.
Η ζωή, η πείρα...
με ταλαντεύουν απ' τη μια στην άλλη.
Καλώς όρισες, Ταμάκτι Τζουν.
Μεγαλειοτάτη.
Η θητεία μου έληξε.
Η ανάθεσή μου ήταν για 20 καλοκαίρια.
Κι εκείνα τα καλοκαίρια έχουν γίνει χειμώνας.
Έφερες τέλη και φόρους τιμής;
Ναι.
Οι άξονες στέναζαν μέσα απ' τα βουνά.
Εκατό άμαξες, θείο οστό, σιτηρά,
διαμάντι για πελέκεις, τσεκούρια για ξύλο, σκλάβοι.
Είσαι καλός φοροεισπράκτορας.
Μα δεν είσαι ανιχνευτής μάγων.
Σε κάθε χωριό που ανέκρινα,
οι προάγγελοι έλεγαν "Τζερλαμαρέλ. Όχι, κύριε, δεν το ξέρω αυτό το όνομα".
Έκαψα όλους όσοι μου είπαν ψέματα.
Διέδωσες τ' όνομά του.
Για να τον βρω.
Ήσουν ο προφήτης του;
Μιλούσες για τη δύναμή του στους συγκεντρωμένους,
τους έλεγες τ' όνομά του, σκόρπιζες τον σπόρο του;
Ως στρατηγός των Ανιχνευτών Μάγων,
έχω έρθει να αναφέρω πως έχω απογοητεύσει τη βασίλισσά μου...
και αποδέχομαι τις φυσικές συνέπειες.
Μα ζητώ μόνο αυτό.
Αντί της εκτέλεσης στον βωμό...
επιτρέψτε μου να αφαιρέσω μόνος μου τη ζωή μου...
με τον τρόπο ενός πολεμιστή.
Μεγαλειοτάτη, ο λαός είναι ευτυχής.
Οι πρεσβύτεροι μοιράζουν τα λάφυρα. Οι αποθήκες γεμίζουν.
Εξελίσσεται ήδη ένα σκλαβοπάζαρο.
Ο πιο δοξασμένος στρατηγός μας έχει επιστρέψει.
Ταμάκτι Τζουν;
Ναι. Είμαι εγώ, ο Ταμάκτι Τζουν...
που έχω επιστρέψει μ' εκατό άμαξες, ενώ θα 'πρεπε να είναι εκατό και μία.
Μεγαλειοτάτη, η αποτυχία του να βρει έναν άντρα, έναν αιρετικό,
πρέπει να αντισταθμιστεί με τις ζητωκραυγές για τ' όνομά του.
Λόρδε Ντιούν, πήγαινε στην Αγία Τράπεζα.
Πες στον λαό να συγκεντρωθεί. Θα τους μιλήσω.
Θα χαρώ κι εγώ μαζί τους.
Ταμάκτι Τζουν.
Ναι.
Σε αναγνώριση των 20 χρόνων πιστής υπηρεσίας...
έχεις την άδειά μου...
να αφαιρέσεις μόνος τη ζωή σου.
Έχε γεια.
Λόρδε Ντιούν, γιατί είσαι ακόμη εδώ;
Θα μπορούσατε να τον διατάξετε να ζήσει.
Ο Ταμάκτι Τζουν κατανοεί καλύτερα τη φύση της αποτυχίας του.
Έξω, γιορτάζουν την ίδια τους την καταδίκη.
Ένας άντρας χαμένος.
Όχι!
Η δύναμή μας χαμένη!
Ο Τζερλαμαρέλ είναι θεός, που δρασκελίζει τον κόσμο, φτιάχνοντας κι άλλους θεούς,
που θα φτιάξουν κι άλλους θεούς!
Ο Ταμάκτι Τζουν ξέρει τι χάθηκε.
Πήγαινε.
Ταμάκτι Τζουν! Ταμάκτι Τζουν!
Έλα. Εκεί είναι, κάτω απ' το δέντρο.
Ποιος είναι πού, σε ποιο δέντρο;
Γαλοπούλες.
Πήγαινε απ' την άλλη και στείλ' τες προς τα μένα.
Έτοιμη;
Σώπασε, μπαμπά μου.
Ψηλάφησε.
Έφτιαξα κάτι.
Απ' τα βιβλία, για κυνήγι.
Άκου...
και μάθαινε.
-Την πέτυχα! Έλα! -Τι;
Σ' ένα βιβλίο απ' το κουτί διάβασα
κάτι πολύ ενδιαφέρον για εκείνους που ζούσαν στην Αμερική.
Τι είναι η Αμερική;
Αυτή είναι μόνο η αρχή. Έχω διαβάσει τόσο πολλά.
Με τα σωστά μηχανήματα και αρκετή δύναμη
μπορούμε να φτιάξουμε όπλα πολύ ισχυρότερα απ' αυτό τώρα,
για να σκοτώνουμε εκατό την ώρα.
Ή είχαν κάτι βόμβες...
Πράγματα που λέγονται "βόμβες" κι αφανίζουν ολόκληρες πόλεις.
Τα μισά σου λόγια είναι λόγια των βιβλίων, και δεν σκαμπάζω.
Κι αυτή η γαλοπούλα;
Γαλοπούλα σημαίνει δείπνο.
Μπορώ να κυνηγάω κάθε μέρα.
Να πιάνω ακόμη κι ελάφια.
Όπως ο Τζερλαμαρέλ.
Μιλάς για ελάφια.
Και πώς θα το εξηγούσα στη μητέρα σου αυτό;
Τα ίδια λέει κι ο Κοφούν. Θέλει να κρύβουμε οτιδήποτε μαθαίνουμε.
Ξέρεις πόσο μ' αρέσει ένα νόστιμο ελάφι.
Ούτε καν μ' αρέσει η γαλοπούλα.
-Μου φέρνει υπνηλία. -Το ξέρω, μπαμπά!
Τι κάνεις;
Θα μπορούσα να σκοτώσω οποιονδήποτε, οποιαδήποτε στιγμή...
και δεν θα 'ξεραν από πού τους ήρθε.
Θα 'λεγαν πως είναι η εκδίκηση του Θεού Φλόγα.
Παρότι εμείς ξέρουμε
πως ο Θεός Φλόγα είναι σκέτο αέριο, 150 εκατομμύρια χιλιόμετρα μακριά...
-που καίει στο εξώτερο... -Σταμάτα!
Δεν μας άφησε βιβλία για να φτιάξουμε όπλα.
Πού το ξέρεις εσύ; Για ποιον λόγο μας άφησε βιβλία;
Για πες, κε Καθηγητή.
Σταμάτα.
Το σκέφτεσαι;
Ποιο πράγμα;
Πώς θα είναι όταν τον συναντήσουμε.
"Αν" τον συναντήσουμε.
Αυτό θα μας καθοδηγήσει. Είναι μια εικόνα του κόσμου.
Κοίτα, ήδη έχω βρει πού είμαστε.
Δες, ο ποταμός μας εκβάλλει σ' αυτόν τον μεγαλύτερο, τον Μισισιπή.
Επίσης...
εδώ ήταν κάποτε η πόλη Πίτσμπουργκ.
-Πίτσμπουργκ. -Πρέπει να 'ταν...
Βιομηχανική πόλη, παραγωγός προϊόντων χάλυβα.
Ιστορία της Αμερικής. Γκόντενς.
Ο πατέρας μας μας άφησε τη γνώση και σοφία όλων των περιόδων της ανθρωπότητας,
και πάλι, καταφέρνεις να το κάνεις βαρετό, Κοφούν.
Βαρετά είναι τα βέλη και τα τόξα.
Είναι να διαβάζεις και να μην κάνεις.
-Τσετ-τσετ! -Τσετ-τσετ-τσετ!
Χθες βράδυ, γεννήθηκε ένα μωρό...
από τη Σούτερ Μπαξ.
Μα το μωρό δεν ήταν ολόκληρο.
Το μωρό δεν είχε ανθρώπινη μορφή.
Επειδή με καταραστήκατε εσείς οι μάγοι!
Πρέπει να τους κάψετε.
Όχι να τους ακολουθείτε.
Αυτό που βγήκε από μέσα της ήταν...
ένας διάβολος.
Και φταίνε εκείνοι.
Το μωρό δεν γεννήθηκε έτσι εξαιτίας κάποιας κατάρας.
Θεέ Φλόγα, υποδέξου τη.
Γεννήθηκε έτσι απ' την έλλειψη φρέσκου αίματος.
Όταν τόσο λιγοστοί είναι μαζί για τόσο καιρό,
το αίμα της φυλής πυκνώνει.
Γνωρίζουμε μέσα απ' τις γενιές ότι δίχως νέο αίμα,
γεννιούνται τέρατα.
-Απλή γενετική. Συσσωματώματα DNA... -Σιωπή, Χάνιβα.
Αυτό το μωρό είναι μια προειδοποίηση προς εμάς.
Και πρέπει να την ακούσουμε.
Πρέπει να διαθέτουμε τους εαυτούς μας.
Όχι.
Πρέπει να βγούμε ξανά έξω στις γιορτές, να χορέψουμε για ν' απαλείψουμε τα τέρατα.
Υπάρχει λόγος που αποφεύγουμε τις γιορτές.
Έξω στον κόσμο, είμαστε κυνηγημένοι.
Εδώ, είμαστε ασφαλείς.
Ίσως εδώ, θέλει λίγο μεγαλύτερη εξυπνάδα η επιλογή συντρόφων.
Η ανάγκη είναι βαθιά, Μπάμπα Βος.
Χρειάζεται νέο αίμα εδώ, καιρό τώρα.
Είπα, όχι.
Ο κόσμος έχει εγκλωβιστεί εδώ τόσο καιρό.
"Έχει εγκλωβιστεί";
Είναι προστατευμένοι εδώ.
Το ένα δεν αναιρεί το άλλο,
ιδίως όταν τόσο πολλοί αμφιβάλλουν
αν είμαστε εδώ για να προστατευτούν εκείνοι απ' τον Ανιχνευτή
ή τα παιδιά σου.
Άντεξαν δίχως φάρμακα στην αρρώστια.
Άντεξαν δίχως εμπόριο στην ανάγκη.
Άντεξαν δίχως τίποτα.
Κι αν τους απαγορέψεις να ταξιδέψουν...
θ' αρχίσουν να φεύγουν από μόνοι τους.
Οι δικοί μας να περιπλανιούνται στην ύπαιθρο μόνοι.
Θα μας βρει αμέσως ο Ανιχνευτής Μάγων.
Οπότε ίσως είναι καλύτερο να ελέγχουμε κάπως πού περιπλανιούνται
και με ποιον έρχονται σ' επαφή.
Τι προτείνεις, αγάπη μου;
Ξέρω τον δρόμο για ένα μέρος με γιορτή.
Έχουν φάρμακα... αγαθά... και νέο αίμα.
Θα προστατέψουμε τη Χάνιβα και τον Κοφούν μόνο αν είναι ασφαλές αυτό το μέρος.
Κι αν αυτό σημαίνει πως πρέπει να ελέγχουμε πού πάνε οι Άλκενι...
τότε, αυτό θα κάνουμε.
Θα μου πείτε πότε τελείωσε;
Μάλιστα, Μεγαλειοτάτη.
Τελείωσε;
Νέα από τον Τύμβο του Ηλίου, Μεγαλειοτάτη.
Νέα;
Μέγα Θεέ Φλόγα,
αποδέξου τη σπίθα μου μες στη φλόγα σου,
και επίτρεψέ της να υψωθεί για να σε συναντήσει.
Δεν τελείωσε.
Δεν τελείωσε!
Θα λείψουμε μια βδομάδα. Η γιορτή είναι μερικές μέρες δρόμος.
Η Αντία, που είναι μικρότερη, θα 'ρθει.
Χάνιβα, δεν θα διακινδυνεύσω να μάθει κάποιος για το χάρισμά σας.
Κρατήσαμε ασφαλές το μυστικό 17 καλοκαίρια.
Όχι χωρίς υποψίες.
Δεν φαντάζεσαι πόσο καλοί είμαστε στα μυστικά.
Που σημαίνει;
Δεν είστε σε ηλικία να μοιράζεστε τον σπόρο σας.
Δεν θα μοιραστούμε αηδιαστικούς σπόρους!
Τότε, να χαίρεσαι που δεν θα έρθετε.
Γιατί κάποια σαν εμένα να θέλει τον σπόρο ενός τυφλού;
Έλα εδώ.
Είπα, έλα εδώ.
Γιατί λες τέτοια λόγια;
Δεν ξέρω. Συγγνώμη.
Επειδή σας αγαπώ όλους...
και μ' αγαπάτε κι εσείς όλοι,
αγνοώ κάποιες φωνές μέσα μου,
γιατί ξέρω πως δεν θα μου λέγατε ψέματα.
Τυχαία, από γεννησιμιού σου, έχεις το χάρισμα να βλέπεις.
Μην περνιέσαι για ανώτερη επειδή οι άλλοι δεν βλέπουν.
Και κράτα για σένα τα λόγια των βιβλίων, γιατί ενίοτε, είναι όλο κακία.
Μαμά, τα λουλούδια θα σαπίσουν προτού καν φτάσω.
Είναι για να τα μυρίζεις εσύ στο ταξίδι,
ώστε να βρεις τη διάθεση να μπεις στον χορό.
Ποιος είπε πως θα χορέψω;
Θα 'πρεπε από καιρό πια, Τοξοφόρε. Κι εγώ με τον πατέρα σου χορέψαμε.
Παραταχθείτε.
-Μπάμπα; -Αγάπη μου;
Να θυμάστε, Άλκενι, πως είμαστε η φυλή του καταρράκτη.
Δεν μιλάμε για το παρελθόν.
Καλό κατευόδιο.
Να σου πω.
Χάνιβα.
Πιο αργά!
Πάμε κόντρα στον άνεμο. Δεν μας ακούν.
Κι έτσι θέλω να παραμείνει.
Ευχαριστημένος;
Κοφούν...
Θα δούμε τον κόσμο.
Τι είναι αυτό;
Ίσως να 'ναι από εκείνα τα μέρη απ' όπου το διαστημόπλοιο πήγε στη σελήνη.
Δες εκείνη τη ρόδα.
Δεν θυμάμαι να διαβάζω για τόσο τεράστια αμάξια.
Πάμε, πριν σκοτεινιάσει πολύ.
Φρέσκο μαλλί. Φίνο, σαν μετάξι.
Πλέγμα για να μαντάρετε τα ρούχα σας.
Είμαι ο ιερέας του Θεού Φωτιά,
του αδερφού της φωτιάς, που με διαπλάθει σαν το θείο οστό!
Εκτελεστής του θελήματος του Θεού!
Έχουμε χτίσει αυτόν τον ναό της φλόγας.
Έχουμε φέρει μάγους να κάψουμε.
Όλοι έχουν καταδικαστεί για κατοχή της δύναμης του φωτός!
Ένας Ανιχνευτής Μάγων είναι δω.
Ιδού!
Όχι. Αυτό είναι διαφορετικό.
...καθώς μετατρέπουμε τους μάγους του φωτός σε θερμότητα!
Σας παρακαλώ!
Ούτε καν βλέπουν!
Κοίτα τα μάτια τους.
Τους καίνε αναίτια.
-Μη! -Σας παρακαλώ!
Κάνετε λάθος! Ούτε καν...
Ο Ανιχνευτής δεν μας βρήκε, αλλά το μήνυμά του έχει εξαπλωθεί.
Έφτιαξε μαθητές.
Τα παιδιά δεν θα είναι ποτέ ασφαλή.
Θα είναι ασφαλή, στην εστία μας.
Όλοι θεωρούν ασφαλή την εστία.
Ώσπου να μην είναι πια.
Βοήθεια!
Χάνιβα!
Δυνατός.
Νεαρός.
Υγιής.
Επιτέλους, αυτά τα πρόβατα δεν είναι προφυλαγμένα πίσω από φράχτες.
Φέθιν;
Φέθιν!
Δουλέμποροι!
Τι τρέχει;
Πέρασαν Δουλέμποροι!
Μου πήραν τη Φέθιν μου! Μου πήραν το κοριτσάκι μου!
Φέθιν!
Δουλέμποροι ήταν!
Μαμά, μπαμπά, ξυπνήστε! Εγώ είμαι!
Τι ζητάς εσύ εδώ;
Μαμά, νομίζω πως κάτι κακό...
Πού είναι ο Κοφούν;
Νομίζω πως...
Πως τον άρπαξαν.
Ποιος;
Νομίζω πως τον άρπαξαν Δουλέμποροι.
Τι νομίζεις πως κάνεις;
Γιατί σταματήσαμε;
Ο μικρός ήθελε μια ανάπαυλα.
-Κάτι τρέχει με δαύτον. -Θα το μάθω.
Όχι.
Εγώ θα μάθω.
Αν φωνάξεις, σε ξεντέρισα.
Δεν την ακούς; Είναι χτυπημένη.
Όλο σκοντάφτει, και σκοντάφτω κι εγώ.
Μη σκοντάφτεις, λοιπόν.
Όχι, σε παρακαλώ! Αιμορραγεί.
Πώς το ξέρεις εσύ;
Είμαι Οσμιστής.
Οσφραίνομαι το αίμα. Και χωλαίνει.
Τους πελάτες μου δεν τους ενδιαφέρει το πόδι της.
Έχει λίγη τόλμη.
Τούτος δω θα πιάσει καλή τιμή.
Κουνηθείτε!
Εκεί! Βλέπω καπνό. Κινούνται στον Δρόμο του Σοφού.
Θα ξεστρατίσουν!
Για σας, μα όχι για μένα.
Θ' αφήσουν ίχνη. Θα τα δω.
-Μαζεύω πολεμιστές να τους καταδιώξουμε! -Δεν υπάρχει χρόνος.
Ελάχιστοι θα 'ρθουν. Τους χρειάζομαι πίσω.
Χάνιβα, καθοδήγησέ μας.
Κώνειο. Δικό τους είναι.
Είσαι σίγουρος;
Απόλυτα.
ΕΙΜΑΙ ΖΩΝΤΑΝΟΣ ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΕ ΤΟ ΜΟΝΟΠΑΤΙ
Μαμά; Μπαμπά;
Υπάρχει ένα μήνυμα εδώ.
Ο Κοφούν άφησε μήνυμα.
Τι μήνυμα;
Πώς τ' άφησε;
Πρέπει να μ' εμπιστευτείτε.
Να σ' εμπιστευτούμε; Τι μήνυμα;
Ο Κοφούν έχει γράψει ένα μήνυμα και μπορώ να το διαβάσω.
Όχι! Πώς ξέρεις 'κείνες τις λέξεις;
Πώς ξέρεις το "γράφω" και "διαβάζω";
Είναι γνώση απ' το κουτί, μαμά.
Το ανοίξαμε.
Έχουμε μάθει ανάγνωση και γραφή.
Και διαβάσαμε όσα βιβλία άφησε εκείνος.
Ποιος το άνοιξε;
Εγώ.
Τι λέει το μήνυμα;
-Μαμά, εγώ... -Ο γιος μου αγνοείται!
Τον θέλω πίσω! Τι λέει, λοιπόν;
Φρουροί!
Κάτω!
Πώς σε λένε;
Κοφούν.
Εμένα με λένε Φέθιν.
Πραγματικά πίστευες πως αν τους έλεγες ότι είμαι χτυπημένη θα με βοηθούσαν;
Καλά, παρακαλώ.
Όχι, δεν το εννοούσα έτσι.
Σ' ευχαριστώ.
Προσοχή. Πολλές πέτρες. Πολλές.
Μαμά.
Μπορώ.
Ναι.
Βλέπω μπροστά καπνό να βγαίνει από ένα κτίσμα.
-Οι πύργοι είναι από θείο οστό; -Ναι.
Εκεί πάνε τους σκλάβους πριν πουληθούν.
Αν δεν τον βρω αμέσως, θα πουληθεί στο σκλαβοπάζαρο.
Πώς το ξέρεις, μπαμπά;
Το ξέρω αυτό το μέρος.
Γιατί ο πατέρας μου ήταν Δουλέμπορος.
Το ίδιο κι ο δικός του πατέρας.
Και για κάποιο διάστημα, ήμουν κι εγώ.
Δεν είναι όπως νομίζεις, Χάνιβα. Ο πατέρας σου ήταν διαφορετικός.
Μην της το λες αυτό! Δεν είναι αλήθεια.
Με μεγάλωσαν ν' αλυσοδένω, να μαστιγώνω,
να χτυπώ και να πουλάω αθώους ανθρώπους.
Μου δίδαξε πώς να βασανίζω.
Έχω θάψει, όμως, εκείνο το κομμάτι μου, εκείνον τον άντρα...
βαθιά μέσα σε μια τρύπα.
Μα τώρα θα κάνω κάτι που ορκίστηκα πως δεν θα 'κανα ποτέ.
Τι;
Θα τον ξυπνήσω.
-Θα έρθω μαζί σου. Έχω το τόξο μου! -Όχι.
Όχι, αγάπη μου.
Δεν πρέπει να δεις αυτό που θα γίνω.
Θα φέρω πίσω τον Κοφούν.
Θα πάρω μπόλικο θείο οστό για σένα.
Μπόλικο θείο οστό.
Τσετ-τσετ!
Τι ήταν αυτό;
Κλείσε τα μάτια σου.
Γουέκ.
Ο τρανός Μπάμπα Βος.
Ο τρανός δειλός!
Ο τρανός...
λιποτάκτης!
Επιτέλους, έχει έρθει η μέρα μου.
Και θα σου πάρω το κεφάλι!
Ο θάνατός σου! Θα κόψω και θα βράσω το κεφάλι σου!
Έλα δω!
Πιάσ' το!
Μπαμπά, πρόσεχε!
Ο γιος σου!
Όχι...
Μπαμπά...
Εγώ είμαι.
Μαμά, εγώ είμαι.
Μαμά, όλα καλά.
-Κοφούν; -Όλα καλά.
Κοφούν!
Μαμά, όλα καλά.
Όλα καλά.
Χάνιβα!
Εδώ είμαι, μαμά. Όλοι εδώ είμαστε.
Συγγνώμη...
Χίλια συγγνώμη.
-Συγγνώμη για το κουτί. -Δεν πειράζει.
Συγγνώμη.
Μαμά;
-Μάγκ... -Όχι.
Μαμά!
Όχι!
Μαμά;
Όλα όσα έχουμε μάθει απ' τα βιβλία μας,
κι όλα όσα έχουμε μάθει απ' τη γιορτή...
όλα όσα έχουμε μάθει σε 17 καλοκαίρια...
Τίποτα απ' αυτά δεν με κάνει να θέλω να φύγω.
Και η Χάνιβα;
Εσύ τι λες;
Ένας άνθρωπος είναι νεκρός.
Κακός άνθρωπος...
παρόλα αυτά, και πάλι... είναι νεκρός.
Τον σκότωσα,
γιατί ήξερα πως είχα τη δύναμη να το κάνω και να μη με πιάσουν.
Όλα όσα έχω μάθει...
όλα όσα έχω διαβάσει...
όλα αυτά...
όλα αυτά με κάνουν να θέλω να φύγω από δω.
Όμως, μαμά...
φοβάμαι...
αυτό που είμαι κι αυτό που μπορώ να κάνω.
Και θέλω μόνο να ξέρεις ότι σ' αγαπώ, μαμά.
Κι εσένα σ' αγαπώ, μπαμπά.
Και κάποια μέρα, το στόμα μου μπορεί να με στείλει στην πυρά!
Όχι!
Το ξέρω ήδη.
Το ξέρω.
Σας ξέρω.
Μωρά μου...
Επειδή ήξερα εκείνον.
Και ήρθε η ώρα να σας μιλήσω για 'κείνον.
Για τον Τζερλαμαρέλ.
Ώρα για την αλήθεια...
για όλους μας.
Ήταν καλός άνθρωπος.
Μερικές φορές, όμως, η δύναμη καταπίνει την καλοσύνη.
Θα σας πω για 'κείνον.
Μπάμπα, πήγαινε να φέρεις την Πάρις.
Πρέπει ν' ακούσει κι εκείνη.
Υποτιτλισμός: Εύα Τανταλίδου