อัลเคนนี นี่คือบ้านของเรา เราเป็น หนึ่งเดียว และสู้เช่นหนึ่งเดียวกัน
ทลายกำแพง!
เมื่อปลายฤดูหนาว มีหญิงคนหนึ่งเร่ร่อนมายังเผ่าเรา
นางตั้งครรภ์ได้สามเดือน นางไม่เคยบอกว่าใครคือพ่อของเด็ก
เจอร์ลามาเรล
คนนอกรีตที่ท่านกำลังตามหา
นักล่าแม่มดกำลังมา
- เราติดแหง็กแล้ว - เปล่าเลย
ยังมีอีกทางหนึ่งออกจากภูเขานี้
เจอร์ลามาเรลไม่ใช่แค่ยังมีชีวิตอยู่ แต่เขาให้กำเนิดชีวิตเพิ่ม
ตามหาลูกของมัน แล้วพากลับมาหาข้า
คำบรรยายโดย ศันสนีย์ บวรกีรติขจร
เชท เชท!
เชท เชท เชท!
ส่งเสียงหน่อย ขอให้ไม่เป็นไร
เฮ้ย อย่า!
เฮ้ เฮ้ หันมาทางข้า
เฮ้ มองมาทางนี้
มองมาทาง...
เฮ้ หันมาทางนี้
หันมาทางนี้
นั่นใครน่ะ ตอบข้ามา นั่นใคร
เห็นแล้วว่าลูกของข้า ได้รับการดูแลอย่างดี
เจอร์ลามาเรล...
นั่นเจ้ารึ
ใช่
เจ้ามาเพื่อพาตัวเด็กไปรึ
เปล่า ข้าหลบหนีมา
ข้ามีงานต้องทำที่อื่น
เด็กๆ ปลอดภัยกว่าเมื่ออยู่กับเจ้า
ข้าอยู่ใกล้ๆ เพื่อให้แน่ใจว่า เจ้าจะเจอสถานที่ศักดิ์สิทธิ์
และฆ่าพวกหมีในหุบเขา
ข้าว่านี่คือหมีตัวสุดท้าย
เด็กเหล่านี้คือของขวัญ
ฝากดูแลพวกเขาจนโต
ยื่นมือมา
นี่... คืออะไร
ณ สถานที่ศักดิ์สิทธิ์ ข้างน้ำตกมีถ้ำเล็กๆ
ปีนเข้าไป แล้วเจ้าจะกล่องใบหนึ่ง
ข้าให้กุญแจเพื่อเปิดกล่องนั้น
บอกพาริสด้วย
บอกนางว่าของที่อยู่ในกล่อง มีไว้สำหรับลูกข้า
เปิดกล่องนั้น เมื่อทั้งคู่อายุครบ 12 ฤดูร้อน
โตมากพอที่จะเข้าใจของที่อยู่ข้างใน
ข้างในมีอะไร
ความรู้
ความรู้ที่จะช่วยเริ่มโลกใบใหม่
โลกที่ดีกว่าโลกบรรพบุรุษของเรา
วันหนึ่ง เราจะได้มาอยู่ร่วมกัน
ตั้งชื่อพวกเขาว่า ฮานิวาและโคฟุน
ข้าจะได้รู้เมื่อพวกเขามาหาข้า
แล้วพวกเขาจะไปหาเจ้าเมื่อไหร่
คำตอบอยู่ในกล่อง
รอเดี๋ยว เจอร์ลามาเรล
เจอร์ลามาเรล!
เจอร์ลามาเรล
เจอร์ลามาเรล!
ข้าได้ยินบาบาวอส เรียกชื่อพวกแม่มด
เจ้าไม่หงุดหงิดเหรอ
- ที่นี่ไม่มีกฎหรือไง - ที่นี่เราไม่จำเป็นต้องมีกฎ
บาบาวอสเป็นผู้ปกครองอยู่ เราไม่ควรขัดใจเขา
บาบาวอสไม่ใช่กฎหมาย
พระเจ้าต่างหากคือกฎ
ที่นี่ไม่มีเรื่องพระเจ้าเช่นกัน
บาบาวอสกับพาริสที่ลงโทษแม่ของข้า...
พี่สาวของเจ้าแท้ๆ สู่กองไฟ
เพราะอะไรน่ะเหรอ
เพราะนางตั้งคำถามว่า เหตุใดจึงให้ผู้ชายเช่นเขา
คนแปลกถิ่นที่ไม่รู้ที่มาที่ไป มาปกครองเผ่า
พวกเขาเผานางเพราะ พวกเขากลัวที่นางพูดความจริง
พระเจ้าไม่ได้มองข้าม เรื่องเหล่านั้นหรอกนะ
และต่อให้พระองค์ลืม...
ข้าก็จะไม่ลืม
เจ้าไปไหนมา
บาบาวอส
เกิดอะไรขึ้น
บอกความจริงมา
นั่งลง ที่รัก
ทำไม
เพราะว่าเจอร์ลามาเรล... ปรากฏตัว
มันบอกว่าเราจะเจอนาง ที่ยอดต้นไม้ล้ม
ข้าเคยได้ยินแต่เรื่องเล่า
ไม่ยักรู้ว่ามนุษย์เงา อยู่ในเผ่าของเราด้วย
ถึงได้เรียกว่ามนุษย์เงาไงล่ะ ไม่มีใครรู้ว่าพวกเขาคือใคร
แต่อัลเคนนีมักจะมีมนุษย์เงาอยู่เสมอ
ข้าทิ้งข้อความไว้ที่แท่นบูชาของนาง พอข้ากลับไป ข้อความนั้นก็ไม่อยู่
นางอยู่ที่นี่แน่
แล้วเราจะรู้ได้ยังไงว่ามันมาแล้ว
ข้าไม่รู้ ข้าไม่เคยทำแบบนี้มาก่อน
ข้าคิดว่านางจะปรากฎกายกับเราเอง
ทำไมเจ้าถึงเอาแต่เรียกว่า "นาง"
เพราะมนุษย์เงามักจะเป็นผู้หญิง ผู้ชายจะงุ่มงามเกินไป
แล้วเจ้าคิดว่ามันคืออะไร
คนที่เราอาจจะพูดคุยด้วยทุกวัน
คนที่มีพลังในการหลบเร้นกาย
ไม่ใครที่จะปรากฏตัวและซ่อนตัว พร้อมกันได้หรอก
นางเคลื่อนไหวก็ต่อเมื่อ อีกฝ่ายเคลื่อนไหว
กระทั่งอายูราก็ไม่ได้ยินเสียงนาง
นางกำจัดความคิดตนเอง กระทั่งการพยากรณ์ก็เข้าถึงนางไม่ได้
ราวกับนางอยู่ในโลกอื่น ไม่อาจสัมผัสถึง
กระทั่งสุนัขก็คิดว่า พวกนางคือก้อนหิน
นางอยู่ที่นี่แล้ว
มนุษย์เงา...
ข้าขอทักทายเจ้า
มนุษย์เงา ข้าต้องการให้เจ้า สะกดรอยตามคนผู้หนึ่งในเผ่า
และรายงานทุกสิ่งที่เจ้าได้ยิน
นางจะไม่ตอบ หากเจ้าไม่ยอมจำนน
ยืนนิ่งๆ
มนุษย์เงา เจ้าทำตามที่ข้าขอได้ไหม
แปลว่าตกลงเหรอ
สองคือ "ได้" หนึ่งคือ "ไม่" ตกลงมั้ย
มนุษย์เงา คนๆ นั้นคือพาริส
เราเชื่อว่านางเป็นแม่มด เราต้องการหลักฐาน
เจ้าสะกดรอยตามแม่มดได้รึเปล่า
มนุษย์เงา เจ้าสะกดรอยตามแม่มดได้รึเปล่า
แล้วเราจะตอบแทนเจ้าอย่างไรดี
มนุษย์เงา
"โลกใบใหม่" เขาว่าเช่นนั้นรึ
บางทีการจะสร้างโลกใหม่ โลกเก่าต้องถูกทำลายก่อน
มันก็แค่กล่องใบหนึ่ง ที่รัก
นี่คืออะไรน่ะ
สำหรับเด็กๆ น่ะ อาจจะเป็นของเล่น
ไม่หรอก ต้องมีความหมายบางอย่าง
ทุกอย่างที่เขาทำมีความหมาย
ความหมายที่ข้าไม่เคยเข้าใจ
ข้าเก่งเรื่องการดูแล แต่ไม่เก่งเรื่องการเข้าใจ
บาบาวอส ข้าเลือกชายที่ดูแลข้า
มากกว่าชายที่เข้าใจข้าอยู่แล้ว
พาริส
ข้าเอง
สามีของเจ้าเรียกข้ามา
เจอร์ลามาเรลบอกว่า เราต้องปรึกษานาง
มาสิ
มีอะไรในกล่องอีก
เอบีซี
ข้อความนี้บอกว่า เราจะต้อง เก็บของที่อยู่ข้างบนไว้ข้างบน
และของที่อยู่ข้างใต้ไว้ข้างใต้
เราจะสร้างโลกใหม่ ด้วยเปลือกไม้ได้ยังไง
สายลมก็ไม่อาจทำให้มองเห็นเช่นกัน
ของที่เหลือก็เหมือนๆ กัน
พาริส
อะไร เจ้ารู้ว่ามันคืออะไรรึ
รู้
พวกมันคือหนังสือ
หนังสือคืออะไร
ยายของข้าเล่าเรื่อง ที่ยายของยายเล่าให้ฟัง
ข้าเคยสัมผัสพร้อมกับยาย
หนังสือคือสัญลักษณ์อันศักดิ์สิทธิ์
มันไม่ส่งเสียง แต่พูดตรงๆ กับเราผ่านจินตนาการ
เราเอาไปเผาไฟได้ แต่มันทรงพลังยิ่งกว่าไฟ
ความรู้สมัยโบราณทุกอย่าง รวบรวมไว้ในนั้น
ความลับของยุคสมัยแห่งการมองเห็น
ยายของยายข้าเคยครอบครองหนังสือ
แต่นักล่าแม่มดเผาทิ้งจนหมด
ข้านึกว่าหนังสือถูกเผาหมดเสียแล้ว
เจอร์ลามาเรลบอกว่า เราต้องรอให้ผ่านไป 12 ฤดูร้อน
จึงจะมอบสิ่งนี้ให้เด็กๆ ได้
เขาเชื่อว่าเด็กๆ ได้สืบทอด ความสามารถที่จะได้ยินความเงียบนี้
เขาเชื่อ แต่ไม่ได้ หมายความว่าเป็นจริง
ลูกข้าต้องไม่ถูกสาป
สาปรึ
เราอยู่ที่นี่ตามลำพังตลอดกาล ในเผ่าที่เชื่อเรื่องโชคลาง
เด็กๆ อาจจะไม่ต้องอยู่ที่นี่ตลอดไป
หมายความว่าไง
หมายความว่าไง พาริส
จนกว่าเราจะแน่ใจว่า เด็กๆ มีความสามารถที่ว่า
เราจะต้องห้ามทะเลาะกัน
เราต้องฝังมันเหมือนกับ เมล็ดพืชที่มีค่า
เพราะว่ามันคือของขวัญ จากเจอร์ลามาเรล
ของขวัญของเจอร์ลามาเรล เป็นสิ่งที่ดีเสมอ
เจ้าก็รู้ดีว่าไม่ใช่ มักห์รา
บาบาวอส...
ฝังหนังสือไว้ใกล้ต้นไฮยาซินท์
ตลอด 12 ฤดูร้อนข้างหน้า เราจะไม่พูดถึงเรื่องนี้อีก
ที่นี่ไม่ได้มีแค่เรา
มนุษย์เงา
ข้าได้ข้อความเจ้าแล้ว
ข้าอยู่นี่
เจ้าอยู่ตรงนั้นมั้ย
มนุษย์เงา
นางไม่พูด
นางมัดปมว่านางได้ยินอะไรมาบ้าง
มีสามคน บาบาวอส พาริส และมักห์รา
พวกเขาพูดถึงเด็กทารก
คนไหนคือแม่มด
เด็กทารก
เด็กเอาแต่ร้องไห้ กิน และครางอ้อแอ้แค่นั้น
นางบอกมาแบบนี้
มนุษย์เงาโกหก
อาจจะจริง
นางอาจไม่ได้ตอบคำถามข้า
แต่ข้าจะส่งข่าวเรื่องแม่มด
แล้วนักล่าแม่มดก็จะถามพวกนั้นเอง
ข่าวรึ เจ้าจะส่งข่าวยังไง
ข้อความ
ข้าจะปล่อยมันไหลไปตามแม่น้ำ ผ่านหุบเขานับสิบ
อาจจะมีคนมาเจอ
ตัวบีเวอร์ล่ะมั้ง
แต่ข้าจะส่งวันละสองครั้ง
หรือวันละสามครั้ง
วันหนึ่งความปรารถนาของข้า ก็จะสัมฤทธิ์ผล
มีหุบเขาและแม่น้ำมากมาย อาจใช้เวลาหลายปี
อาจจะใช่
แต่เราก็มีหวัง
จับไว้
สหายข้า
ข้ารู้ว่าต้องเจอเจ้า อยู่ตรงนี้ตามลำพัง
เป็นยังไงบ้าง
สบายดี
ดีแล้ว
แล้วเจ้าล่ะ
เจ้าสบายดีมั้ย
อยากรู้จริงๆ หรือ
แน่นอน
ไม่ค่อยสบายเท่าไหร่
ข้านอนไม่ค่อยหลับ
แย่จังนะ
ข้าได้ยินเรื่องบางอย่างตอนกลางวัน จนทำให้ข้านอนไม่หลับ
เรื่องอะไร
ข้ารู้สึกถึงความไม่ไว้ใจรอบตัวข้า
ข้ากลัวว่าอาจจะมีใครบางคน พยายามอย่างยิ่ง
ที่จะแอบสืบเรื่องข้าและคนใกล้ชิด ในบ้านของข้าเอง
เป็นไปไม่ได้หรอก
ข้ารู้ดีว่าเจ้าและน้าของเจ้า ไม่ชอบใจข้าและครอบครัวข้า
หากมีใครสักคนที่โง่พอ ที่จะยั่วโมโหข้า
เจ้าน่าจะรู้ดีที่สุด
แต่เจ้าไม่รู้ ใช่มั้ย
ไม่ ข้าไม่รู้
ดีแล้ว ดีแล้วล่ะ
ข้าอยากเตือนเจ้าว่า ที่นี่ข้าคือกฎหมาย
ทุกคนเข้ามาพูดคุยปรึกษากับข้าได้
และถ้าเขามาพูดกับข้าตรงๆ
เขาก็จะได้เจอชายที่ยุติธรรมที่สุด
ชายอย่างที่ข้าเป็นในตอนนี้
แต่หากข้าได้ยินเสียงกระซิบ แว่วมาตามสายลม
และข้าจะต้องหาตัวผู้กระซิบจนเจอ
เขาหรือนางผู้นั้นจะเจอกับ ชายที่ข้าเคยเป็นในอดีต
ชายที่ถวิลหาเลือดและความหวาดกลัว
หากใครคนนั้นมีอะไรจะกล่าว เกธเธอร์ แบกซ์
โปรดบอกมันให้มาหาข้า และพูดตรงๆ
ก่อนที่ข้าจะตามหาตัวมันเจอ
ฟังข้า
พวกเจ้าหาข้อมูลที่ข้าขอไม่สำเร็จ
และพวกเจ้ายังสูญเสียบ้าน
พูดมา จะได้ไม่ต้องเสียชีวิตไปด้วย
บอกข้าว่าพวกเจ้ารู้จักคนนอกรีต และปีศาจที่ชื่อเจอร์ลามาเรล
บอกข้าว่าพวกเจ้ารู้เรื่องลูกของมัน
เรา... เราไม่ได้ยินอะไรเลย
ขอร้องล่ะ ปล่อยพวกเราไปเถิด
ถ้าเจ้าไม่ได้ยินอะไร หูเจ้าก็ไม่จำเป็นสำหรับข้าแล้ว
ผู้ส่งสาร!
รายงานราชินี
"เราค้นหาทั่วเทือกเขาแห่ง สุสานพระอาทิตย์มาหลายเดือนแล้ว
เราอ้อนวอนให้พระเจ้านำทาง
แต่เราไม่ได้ข่าวคราวใดๆ ไม่มีกลิ่น ไม่มีร่องรอย ไม่มีหวัง
แต่เผ่าต่างๆ ของสุสานพระอาทิตย์ ได้แตกกระเจิง
มีภูเขาอีกหลายลูก และที่ราบสูงที่สาบสูญ
ผู้คนหวาดกลัวหมีและสิงโต และหลบซ่อนเพื่อป้องกันตัว
ดังนั้นข้าสลดใจที่ต้อง ขอคำสั่งจากท่าน
ภารกิจของข้าจบลงหรือยัง
ข้าเชื่อว่าไร้ความหวังแล้ว
ข้าขออนุญาตกลับไปสู่พายัน
ข้าจะอุทิศตนรับใช้ท่านเสมอไป ทามัคที จุน"
ข้าขออ่านข้อความเองได้มั้ย
- ข้าอ่านให้ท่านฟังทั้งหมดแล้ว - เอามาให้ข้า
ข้ามีปลายนิ้วที่อ่อนไหวมาก เจ้าอาจจะอ่านข้ามอะไรไป
ความยาวช่วงแขนแรกมาจาก ทามัคที จุนจริงๆ
แต่ช่วงแขนที่สองไม่ใช่
ทามัคที จุนไม่ค่อยอ่อนน้อม เขาไม่ใช่คนรับใช้
ด้วยข้อตกลงลับๆ ระหว่าง ทามัคทีกับข้า
เขาจะผูกปมรูปหัวใจทุกๆ สิบปม เพื่อป้องกันคนปลอมแปลง
และข้อความนี่ ท่านลอร์ดซัก มันคือของปลอม
คนอื่นเป็นคนเขียน เจ้าได้รับมา คุกเข่าลง
- ฝ่าบาท... - ข้าบอกให้คุกเข่า!
ทามัคที จุนคือคนเก็บภาษีของวัง และเป็นนักล่าแม่มดชั้นเลิศ
เขารับคำสั่งให้ทำหน้าที่ 20 ฤดูร้อน เขาก็จะทำตลอด 20 ฤดูร้อน
และทุกๆ วันที่เขาปฏิบัติหน้าที่ เขาจะตามล่าเจอร์ลามาเรล
ความเกลียดชังและความเคียดแค้น เปรียบเหมือนม้าสองตัวที่คอยลากรถ
ใครสั่งให้เจ้าโกหกข้า
คนอื่นที่กังวล
คนอื่นไหน
คนอื่นที่อยากให้ท่านทำตัวมีเหตุผล ฝ่าบาท
ฝ่าบาท ไอ้คนนอกรีต เจอร์ลามาเรล หายสาบสูญไปแล้ว
เรามีปัญหาอื่นที่ต้องเผชิญ
พลังศักดิ์สิทธิ์กำลังอ่อนแรงลง
น้ำเริ่มไหลมาตามรอยแตก ของกำแพงนิรันดร์
ระดับน้ำก็เริ่มสูงขึ้น
เทพสามารถร้องเพลงได้ แค่สองเสียงเท่านั้น
ผู้คนกำลังสงสัยในพลังของท่าน
ท่านต้องการกองทัพที่นี่ ฝ่าบาท
ใครเป็นคนมัดปมปลอม
ลอร์ดคาร์น
เลดี้ซี
มีใครอีกมั้ย
ไม่มีแล้ว
สำลักคำโกหกของตัวเองซะ
ข้าอยากจะสวดภาวนา
เจอร์ลามาเรล รักแท้หนึ่งเดียวของข้า
ข้าเคยสวดภาวนากับเจ้าเช่นนี้
เราเคยสนทนากันโดยไม่มีคำพูด...
แต่เจ้าไม่พูดกับข้าอีกแล้ว
ข้าเลยจะพูดกับเจ้าผ่านการสวดมนต์
เจอร์ลามาเรล... กลับบ้านมาอย่างปลอดภัยเถิด...
เอาชนะผู้ไล่ล่าเพื่อมาหาข้า
ข้าจะให้อภัยบาปของเจ้า
กลับมาแล้วมอบลูกให้แก่ข้า ด้วยพลังของเจ้า
ข้าจะยกโทษเรื่องการมองเห็นนอกรีต
ข้าจะละทิ้งบรรดาเทพ
เพราะลูกของเราจะเป็นเทพเอง
และข้าจะเป็นเทพที่เจ้าเคยปฏิเสธ
ตลอดกาลและตลอดไป
ดูเถิด...
ลอร์ดคาร์นและเลดี้ซี...
ซึ่งข้าคิดว่าภักดีต่อข้า
ได้โปรดเถิด ฝ่าบาท
ข้าพบว่าพวกเขามีความผิด ฐานกบฏและปลอมแปลง
เราพูดเรื่องจริงทั้งนั้น
เรื่องจริงที่พวกเจ้าทราบดี
นางคิดถึงแต่เจอร์ลามาเรลเท่านั้น ขณะที่บ้านแห่งนี้
เครื่องจักรใกล้จะพัง ระดับน้ำสูงขึ้น
นางไม่ใช่เท...
จริงหรือ
สงครามที่ข้ารบ เพื่อช่วยชีวิตพวกเจ้า...
และช่วยเมืองพายันศักดิ์สิทธิ์นั้น ลำบากยิ่งนัก
แต่ข้าสู้เพราะว่า นั่นคือชะตาของตระกูลข้า
อย่างที่เทพได้สอนข้าไว้ ข้าเป็นเทพได้อย่างที่เทพให้เป็น
ในฐานะหัตถ์ของเทพบนโลกนี้ ข้าหยุดยั้งการทำลายล้าง
ให้ฤดูหนาวอบอุ่น ฤดูร้อนเย็นสบาย ร่ายเวทมนตร์เป็นสิ่งกำบังพวกเรา
จากสิงโตและหมี ที่จะทำร้ายลูกๆ พวกเจ้า...
ทั้งยังทำให้พวกเจ้าอิ่มท้อง
แต่สงครามที่ยิ่งใหญ่กว่านั้น คือรบกับแสง...
พลังที่ทำให้มนุษย์อยู่เหนือเทพ...
พลังที่อาจจะทำให้
เกิดบังเหียนและโซ่ล่าม บนโลกนี้อีกครั้ง
กองทัพของเราอยู่ข้างนอกนั่น สู้รบกับปีศาจแห่งแสง
พวกเราควรยกย่องพวกเขา
ไม่ควรกระซิบใส่ร้ายพวกเขา
การพูดให้ร้ายข้า...
ยิ่งทำให้แสงและการทำลายล้าง กลับมาเร็วขึ้น
ข้าจะไม่ให้อภัย
เสียใจด้วย สหายเก่า...
ลงมือ
เราคือพายัน
เราคือผู้ศักดิ์สิทธิ์
เราคือผู้ถูกเลือก
- เราคือ เราคือ เราคือ - เราคือ เราคือ เราคือ
เราคือพายัน
เราคือผู้ศักดิ์สิทธิ์
เราคือผู้ถูกเลือก
- เราคือ - เราคือ
สามปีต่อมา
ข้าเอาผลกุหลาบมาฝากเด็กๆ
มักห์รา...
- ข้ารู้สึกในอากาศ... - อื้อ
เจ้ารู้สึก
เจ้ารู้สึกถึงความเศร้าหรืออาจจะสุข แต่หลักๆ คือเศร้า
นี่
ของเล่นโปรดของพวกเขา
วางตรงไหนก็ได้ตามใจ วางเบาๆ
ฮานิวา โคฟุน ของเล่นพวกเจ้าอยู่ไหน
ไปเอาของเล่นมา
หาเจอมั้ย
ดีมากเด็กน้อย
เอาไปให้ป้าพาริสสิ
ไปเล่นได้จ้ะ
ถ้าข้าปิดตาพวกเขา พวกเขาจะทำแบบนี้ไม่ได้
ข้ารู้มานานแล้ว และข้า...
ข้าแสร้งทำว่าข้าไม่รู้
ตอนนี้ข้าแน่ใจแล้ว
ใครบ้างที่รู้
บาบา
มานี่หน่อยลูกรัก มาเถอะ
พวกเจ้าออกไปเล่นข้างนอกนะ
เดี๋ยวพ่อตามไป
ข้ารู้ตั้งแต่ฮานิวาจับมือข้า
แล้วบอกข้าว่าพระอาทิตย์มีน้องสาว ที่ออกมาเล่นเวลากลางคืน
ข้ารู้
งั้นสิ่งที่เจอร์ลามาเรลพูดไว้ ก็เป็นเรื่องจริง บาบาวอส
ฝาแฝดนี้คือจุดเริ่มต้นของโลกใหม่
ข้าเสนอให้ประกาศความจริง
พวกเขาคือลูกของข้า
ซูเตอร์ แบกซ์กับเกธเธอร์ แบกซ์ กล่าวหาว่าเราเป็นแม่มดอยู่แล้ว
พวกเขามีคนสนับสนุนมากขึ้นเรื่อยๆ
ข้าเสนอว่าเราปิดบังความจริงไว้ก่อน
เจอร์ลามาเรลบอกว่า 12 ฤดูร้อน
เราจะปิดปากเงียบจนกว่าจะถึงตอนนั้น
จนกว่าจะถึงเวลานั้น พวกเขาต้องอยู่แบบปิดตา
กาลครั้งหนึ่ง
มีพี่น้องชายหญิงสี่คน อยู่อย่างมีความสุขในหมู่บ้านหนึ่ง
เช่นเดียวกับพวกเรา
พวกเขาทำงานด้วยกันทุกวัน
คนหนึ่งทำน้ำหอมที่หอมหวลที่สุด
อีกคนอบเค้กแสนหวาน
อีกคนหนึ่งเล่นดนตรีได้ไพเราะที่สุด
คนที่สี่ทอผ้าไหมเพื่อทำผืนผ้าและชุด
ที่นุ่มราวกับหิมะอุ่นๆ
แล้วพวกเขาก็ทำงานด้วยกัน อย่างมีความสุขทุกวัน
และไม่เคยทะเลาะกัน
แต่แล้ววันหนึ่ง
เด็กหนุ่มคนหนึ่งก็เข้ามา บอกว่าเขาคือพี่ชายที่หายไปนาน
แต่เมื่อพี่น้องชายหญิงถามเขาว่า เขาทำอะไร...
เขาตอบว่าเขาบอกความจริงกับคนอื่น
"ความจริงอะไร" พวกเขาถาม
"ก็คือ" เขาตอบ...
"ข้าบอกได้ว่าหนึ่งในพวกเจ้า หน้าตางดงามมาก...
คนหนึ่งค่อนข้างน่ารัก คนหนึ่งหน้าตาธรรมดา...
ส่วนอีกคนหนึ่งหน้าตาขี้เหร่"
ครอบครัวนั้นงุนงงมาก กับคำพูดของเขา...
เพราะถ้าพวกเจ้ายังเดาไม่ออก ชื่อของพี่น้องชายหญิงเหล่านี้
คือกลิ่น รส
เสียง และสัมผัส
ไม่มี "ขี้เหร่" และไม่มี "น่ารัก" ในโลกของพวกเขา
"แต่คนไหนเป็นอย่างไหนเล่า" พวกเขาถามเด็กหนุ่มผู้เป็นพี่
"ในเมื่อพวกเจ้าไม่รู้ ก็ไม่สำคัญหรอก" เขาตอบ
จากนั้น เขาก็เดินจากไป
"เดี๋ยวก่อน เจ้าชื่ออะไร" พวกเขาร้องถาม
"ข้าชื่อรูป" เขาตอบ
แล้วเขาก็ขี่ม้าไกลออกไป ทิ้งให้ที่เหลือสงสัยอยู่ลำพัง
ในไม่ช้าครอบครัวนี้ก็เริ่มทะเลาะกัน ว่าใครคือคนที่งดงาม
และใครคือคนที่ขี้เหร่
แต่ละคนมัวแต่คิด ถึงสิ่งที่รูปได้กล่าวไว้...
จนทำให้น้ำหอมหมดซึ่งกลิ่น
เค้กหมดรสชาติ
ดนตรีสูญเสียความไพเราะ
ผ้าไหมเสื่อมและขาดกระรุ่งกระริ่ง
ท้ายที่สุด วันหนึ่งพวกเขา ก็มารวมตัวกันอีกครั้ง...
แล้วตัดสินใจว่าจะลืม สิ่งที่รูปได้บอกไว้
เพราะก่อนที่เขาจะมา พวกเขาทุกคนก็มีความสุขดี
ในไม่ช้าพวกเขาก็กลับ มามีความสุขอีกครั้ง
เพราะพวกเขาตัดสินใจว่า มีแค่สี่คนก็เพียงพอแล้ว
แล้วพวกเขาทุกคนก็อยู่ อย่างมีความสุขตลอดกาล
สวัสดี
ไง
ข้านำของขวัญมาให้เด็กแฝดแบ่งกัน...
สำหรับวันเกิดในวันพรุ่งนี้
นับตั้งแต่แม่น้ำละลาย เจ้าก็ไม่เคยพูดถึงมันอีก
พูดถึงอะไร
เราเฝ้ารอให้วันนี้มาถึง
สิบสองปี มักห์รา
แน่นอน เจ้ามีสิทธิ์ เลือกทำอะไรก็ได้ทั้งนั้น
เจ้าช่างเข้าใจดีนี่ พาริส
หากเจ้าคิดว่าพวกเขายังเล็กเกินไป เจ้าจะรออีกนานเท่าไหร่
บาบาวอสกับข้าตัดสินใจแล้ว
สิ่งที่ถูกฝังก็ให้มันถูกฝังต่อไป... ตลอดกาล
เจ้าเลือกเช่นนั้นรึ
เราเลือกเช่นนี้
ไม่ว่าอะไรก็ขัดขวางเราไม่ได้ พาริส แม้แต่เจ้า
งั้นพวกเขาก็ปิดตาเดินไปมา ต่อไปเรื่อยๆ จนโต
ใช้ชีวิตและตายที่นี่
- อยู่แต่ที่นี่... - มีชีวิตอยู่
ก็ดีแล้วไม่ใช่รึ พาริส
ข้าต้องการแบบนั้น ให้พวกเขามีชีวิตอยู่
ถ้าความลับของพวกเขารั่วไหล
ถ้าของในกล่องนั้น ทำให้ความลับเปิดเผย
ถ้าเกิดอะไรขึ้น และเหตุการณ์ "ถ้า" อีกหลายๆ อย่าง
พวกเขาจะถูกเผา
ถ้าหนังสือในกล่องบอกให้ พวกเขาออกจากเผ่าแห่งนี้
แล้วพวกเขากลายเป็น อาหารของสิงโตกับหมี
พวกเขาก็จะตาย
แล้วถ้าเจ้าตาย ดวงตาของเจ้าก็จะปิดตลอดไป
วันหนึ่งจะต้องมีคนมาเจอเรา มาเจอพวกเขา
มักห์รา พวกเขาจะต้องเตรียมพร้อม
- พอได้แล้ว! - ไม่ ไม่พอ!
ชีวิตแบบนี้ไม่พอหรอก
ข้ออ้างของเจ้าก็ไม่พอ
ข้าไม่จำเป็นต้องหาข้ออ้าง
แล้วเจอร์ลามาเรลล่ะ
เจอร์ลามาเรลรึ เจอร์ลามาเรลไม่ได้เลี้ยงเด็กพวกนั้น
เขาไม่ได้เฝ้าไข้
เขาไม่ได้กล่อมให้เด็กๆ นอนหลับ เพราะเขาไม่อยู่ ร่อนเร่ไปทั่ว
น้ำเสียงของเจ้า
เจ้าเกลียดเขา
ทำไมล่ะ
มักห์รา
แล้วทำไมถึงเอาความเกลียดชัง ไปลงที่เด็กๆ
แม่
ไปซะ พาริส
ข้าอยากอยู่กับลูกข้า
พาริส
เฮ้ เข้ามาสิ นั่งลงเลย
โอ เด็กน้อยของข้า
โตแล้วนี่ สุขสันต์วันเกิด
วันนี้พวกเจ้าอายุ 12 ปีแล้ว
ว้าว
เจ้าเก็บความลับมาได้ 12 ปี
และเก็บได้มิดชิดมาก
เจ้าจะเก็บความลับอีกอย่างได้ไหม
อะไรเหรอ
สำหรับพวกเจ้าสองคนเท่านั้น
นี่คือของขวัญวันเกิด ที่ยอดเยี่ยมที่สุด
สิ่งนี้คืออะไร
นี่คือหนังสือ
เราคิดว่าสิ่งนี้คือหนังสือ
เอ้านี่ นี่คือคำแนะนำที่จะช่วยให้ พวกเจ้าได้ยินสิ่งที่หนังสือบอก
คำแนะนำจากใคร
จากพ่อของพวกเจ้า
พ่อรู้อะไรเรื่องนี้เหรอ
เปล่า
จากพ่อที่แท้จริงของพวกเจ้า
อะไรนะ
ข้ารู้แต่เรื่องที่แม่พวกเจ้าบอกข้า
ข้าหวังว่านางจะบอกเจ้าด้วยตัวเอง
เรามีพ่ออยู่แล้ว
ข้ารู้ คนที่รักพวกเจ้ามากๆ โคฟุน
ฮานิวา...
แต่ยังมีชายอีกคนหนึ่ง...
ที่ช่วยแม่เจ้าจากพายุหิมะ
นั่นคือเรื่องที่แม่ของเจ้าเล่า
นางหลงทาง และเขาช่วยชีวิตนางไว้
แล้วเขาก็อยู่กับนาง
เมื่อแม่เจ้ามาถึงหมู่บ้านของเรา
พวกเจ้าที่เป็นฝาแฝด ได้อยู่ในครรภ์ของนางแล้ว
- เขาชื่อว่าเจอร์ลามาเรล - ไม่จริง
- เดี๋ยวก่อน ฮานิวา - โคฟุน
ฮานิวา ห้ามเขาบอกใครนะ
เอานี่ รับข้อความนี้ไปแล้วอ่านซะ
เจ้าเป็นคนกล้าหาญ ไปเร็ว
บางทีเราอาจจะเป็นแม่มด
บางทีเรื่องเล่าเกี่ยวกับ การมองเห็นคือเรื่องจริง
ไม่หรอก
ข้ามีความจริงอยู่ในมือ
เดี๋ยวข้าก็จะรู้ แต่เจ้าไม่
อ่านเลย
"กาลครั้งหนึ่ง
มนุษย์แทบทุกคนมีพลังที่เจ้ามี
มนุษย์ใช้พลังนี้ พร้อมกับพลังแห่งความคิด
ในการพิชิตโลก
พวกเขาสร้างเครื่องจักรที่บินได้
เครื่องจักรที่ทำให้พูดข้าม ระยะทางหลายไมล์ได้
พวกเขายังสร้างเรือขนาดใหญ่อีกด้วย
เมื่อพวกเขามีพลัง พวกเขาก็เริ่ม เติบโตล้นโลกและผลาญโลกนี้
บางคนบอกว่าพระเจ้าริบการมองเห็นไป เพื่อช่วยไม่ให้โลกใบนี้ถูกทำลาย
แต่เมื่อเวลาผ่านไปหลายปี ของขวัญแห่งแสงก็กลับคืนมา
มอบให้แก่คนที่ถูกเลือกพร้อมกับ คำแนะนำให้สร้างโลกอีกครั้ง
ข้าคือพ่อของเจ้า
ข้าจึงขอส่งของขวัญนี้มาให้พวกเจ้า
เป็นหน้าที่ของเจ้า ที่จะใช้ประโยชน์จากมัน
เรียนรู้จากหนังสือที่ข้าทิ้งไว้
ข้าตั้งใจเลือกหนังสือมาอย่างดี
ข้ายังทิ้งคำแนะนำว่าเจ้าควรไปที่ไหน
เมื่อเจ้าเข้มแข็งพอแล้ว ที่จะออกจากเผ่า
เมื่อเจ้ามาถึง ข้าจะรออยู่
แล้วเราจะสร้างโลกใบใหม่นี้ด้วยกัน
ด้วยรัก จากพ่อที่รักของเจ้า...
เจอร์ลามาเรล"
เราควรจะทำยังไง
เจ้าเปิดกล่องแล้ว
ข้าเปิดแล้ว บาบาวอส
โดยไม่ได้ขออนุญาต
เจอร์ลามาเรลช่วยชีวิตพวกเขาจากหมี และชีวิตของเจ้า
เขาสร้างสะพาน
และนำทางให้เผ่าเรามายังที่ปลอดภัย
เขาขอร้องเจ้าเพียงอย่างเดียว
"ให้พวกเขาได้เรียน"
ให้พวกเขาได้พบความจริง
และให้พวกเขาเลือกเอง
มักห์ราจะเผาหนังสือ
- เพราะฉะนั้น ห้ามบอกนาง - เจ้าจะให้ข้าโกหกเหรอ
หลายปีที่เจ้าบอกฝาแฝดว่า เจ้าคือพ่อของพวกเขา ด้วยความหวังดี
ตอนนี้เจ้าต้องหวังดีต่อมักห์ราด้วย
ความเงียบไม่ใช่การโกหก
ข้าได้ยินพวกเขา คุยเรื่องออกจากที่นี่
เจ้าก็รู้ว่าวันหนึ่งก็ต้องมาถึง
- และเมื่อพวกเขาจากไป... - ไม่
เมื่อพวกเขาไป หนังสือก็จะให้ปัญญาแก่พวกเขา
บาบาวอส เจ้าเป็นคนดี
- แต่เจ้าไม่ได้เป็นแบบนั้นเสมอไป - พอแล้ว
แค่เพราะเราซ่อนตัวอยู่ที่นี่ ไม่ได้แปลว่าโลกจะเปลี่ยนแปลง
แต่ฝาแฝดนั่น บาบา ฝาแฝดอาจจะเปลี่ยนโลกได้
พวกเขาคือความหวัง บาบา
นึกถึงสิ่งที่เจ้าได้เจอสิ
นึกถึงสิ่งที่เจ้าได้กระทำ
ตอบแทนโลกบ้าง บาบา
ความเงียบไม่ใช่การโกหก
บาบา
ไม่ต้องเสียไม้ไปเปล่าๆ ข้าจะทำให้เจ้าอุ่นเอง
เจ้าเป็นอะไรหรือเปล่า
สบายดี ทุกอย่างเรียบร้อยดี
มาที่เตียงเถอะ
เจ้าได้อะไรมา
ฆ่าม็อกกิ้งเบิร์ด
แล้วเจ้าล่ะ
จอร์จ ออร์เวลล์
คำบรรยายโดย ศันสนีย์ บวรกีรติขจร