Δεν θα πεθάνω εγώ για την πόλη! Η πόλη θα πεθάνει για μένα.
Νάιρι!
Τι μου έχετε φέρει;
Θα σου μιλήσω. Έκανες λάθος...
Αναρωτιέμαι ποια να 'σαι που ισχυρίζεσαι κάτι τέτοιο.
Οπαγιόλ. Αυτοί πήραν τα πράγματά μας.
Δεν είναι κανείς. Μοιάζει εγκαταλειμμένο.
Σταμάτα! Ψηλάφησε! Το στήθος του.
Βλέπει.
Ο Μπουτς είναι γιος του Τζερλαμαρέλ. Ο αδελφός μας.
Η μαμά; Τι έγινε;
Την άρπαξαν;
Όχι! Εκείνη μου άφησε το χέρι!
Ταμάκτι Τζουν!
Πριγκίπισσα Μάγκρα...
του Οίκου των Κέιν.
τσετ-τσετ
τσετ-τσετ-τσετ
Μάγκρα!
Εδώ είμαι.
Μπαμπά!
Αγόρι μου.
Έρχονται κι άλλοι. Μας περικυκλώνουν.
- Μπαμπά! - Τι έγινε;
Τι έγινε;
Εγώ δεν το είδα, μα το είδε αυτός, και...
- Τι είδε; - Τι;
Τι εννοεί;
Βρήκες τη μαμά;
Την είδα να βγαίνει απ' το δάσος.
Την είδα μαζί τους και...
την είδα να πεθαίνει.
Τι;
Την πήγαν στον αρχηγό τους.
Τον ικέτευε.
Έμοιαζε ν' ακούει, μα τότε, τράβηξε σπαθί και την έκοψε.
Τη σκότωσε.
Όχι. Δεν είναι νεκρή.
- Λέει ψέματα. - Όχι.
Γιατί να τον πιστέψω;
Ούτε εγώ το πίστεψα.
Πήγα να την ψάξω.
Και βρήκα αυτό.
- Το πουγκί της ματωμένο. - Τι;
Το είδα με τα ίδια μου τα μάτια.
Λυπάμαι, μα πρέπει να φύγουμε!
Όχι. Δεν φεύγω.
Δεν πάω πουθενά, αν δεν βρούμε τον Ανιχνευτή να τον σκοτώσουμε.
- Όχι. - Πατέρα!
Θα φύγουμε.
- Τι; - Θα βρεθεί άλλη στιγμή,
που θα επιλέξουμε εμείς, μα τώρα πρέπει να σας προφυλάξω.
- Όχι, θα πάω χωρίς... - Άκουσέ με!
Πρέπει να σας προφυλάξω.
Πρέπει να φύγουμε! Έρχονται.
Ξέρω μια ασφαλή κρυψώνα!
Ακολουθήστε με!
Ήσουν νεκρή και τώρα δεν είσαι.
Πώς γίνεται αυτό;
Πού είναι η οικογένειά μου;
Εκείνα τα παιδιά με την όραση είναι δικά σου...
σωστά;
Δεν απαντώ σε τίποτα μέχρι να με διαβεβαιώσεις
ότι δεν θα πειράξετε την οικογένειά μου.
Έχω εντολές να τα αιχμαλωτίσω με κάθε μέσο.
Σου δίνω διαφορετικές εντολές, λοιπόν, σωστά;
Δεν είσαι η βασίλισσα.
Και ποιος φταίει γι' αυτό;
Πες στους άντρες σου να τους φέρουν εδώ ζωντανούς και σώους,
και θα σου πω αυτό που θες να μάθεις.
Κι ακόμη περισσότερα.
Στρατηγέ.
Μήνυσε στον στρατό πως οι φυγάδες πρέπει να αιχμαλωτιστούν ζωντανοί.
Οποιοδήποτε κακό τούς προκαλέσουν, θα επιστραφεί σε κάθε δέκατο άντρα μας,
με τυχαία επιλογή.
Καταλαβαίνεις;
Μάλιστα, στρατηγέ.
Η εντολή δόθηκε, όπως ζήτησες.
Και τώρα, θα απαντήσεις στην ερώτησή μου;
Υπήρξε καιρός...
που αν σου είχα δώσει τον λόγο μου,
δεν θα είχες διστάσει να με πιστέψεις.
Πάει πολύς καιρός από τότε.
Πράγματι.
Μα είμαστε αυτοί που είμαστε.
Ο χρόνος δεν μπορεί να το αλλάξει αυτό.
Αν με εμπιστευόσουν τότε, κάνε το και πάλι τώρα.
Σε παρακαλώ...
πες μου τι συνέβη.
Από δω.
Πού είμαστε;
Είναι μια σπηλιά, καλά κρυμμένη.
Έπαιζα μέσα παιδί.
Είναι βαθιά και σκοτεινή. Κανείς δεν θα μας βρει εδώ.
Έχει ακόμη αέρα.
- Είναι αδιέξοδο. - Όλα καλά. Έχουμε φτάσει.
Μπουτς!
Τι κάνεις;
- Άνοιξε τη σιδερόπορτα. - Δεν μπορώ.
Μπουτς.
Άκουσέ με. Άνοιξε τη σιδερόπορτα.
Μη μας αφήνεις εδώ μέσα.
Σταμάτα, σε παρακαλώ.
Γιατί το κάνεις αυτό;
Σε περιμαζέψαμε. Εγώ τους είπα να σε περιμαζέψουμε.
Είναι καλύτερα έτσι.
Είστε πάρα πολλοί για να σας εμπιστευτώ όλους.
Μ' έναν θα ήταν καλύτερα.
- Αντίο. - Αγόρι!
- Όχι. - Αγόρι!
Άνοιξέ μας.
Άνοιξε τη σιδερόπορτα!
Άνοιξέ μας!
- Μπουτς! - Άνοιξέ μας!
Μπουτς!
- Δεν μπορεί να συμβαίνει αυτό... - Το περίμενα.
Ποτέ δεν ήθελες ν' ακούσεις. Κανείς δεν ήθελε ν' ακούσει.
Σου είπαμε να μην το κάνεις.
- Τι είπες; - Με άκουσε.
Κοφούν!
Σου είπαμε ν' αποφύγεις την ενδοχώρα.
Να μην τον εμπιστευτείς. Μα πότε είχε σημασία αυτό;
Πάντα είσαι τόσο σίγουρη ότι έχεις δίκιο, γαμώτο!
Μα δες πού μας κατάντησες τώρα, Χάνιβα!
Γαμώτο!
Τι έγινε;
Πέφτει.
Κοφούν;
Μόλις φτάσουμε στον πάτο, θα βυθιστούμε στο σκοτάδι.
Έχω ένα τσακμάκι. Χρειάζομαι μόνο κάτι ν' ανάψω.
Το γράμμα.
Αφού το κλουβί κατεβαίνει, θ' ανεβαίνει κιόλας.
Βλέπετε κανένα εργαλείο να χρησιμοποιήσουμε;
Δεν νομίζω.
Κάποιος είναι εδώ.
Δεν βλέπω κανέναν.
Δεν γίνεται να μείνουμε εδώ.
Αν δεν μπορούμε να βγούμε όπως ήρθαμε, πρέπει να βρούμε διέξοδο.
Θα βυθιστούμε στο σκοτάδι πάλι σύντομα.
Τότε, ακολουθήστε με.
Τι κάνεις;
Τι σε νοιάζει εσένα;
Σταμάτησες να δουλεύεις.
Θα το προσέξουν, και δεν το θες αυτό.
Το κουκούλι κινείται. Γιατί το κάνει αυτό;
Ακόμη χειρότερα. Κάλεσε κάποιον γρήγορα για να το πάρουν.
Για ποιον λόγο;
Ο μεταξοσκώληκας ετοιμάζεται να βγει
και δεν μπορεί, παρά μόνο αν καταστρέψει το μετάξι απ' το κουκούλι.
Αυτό δεν θ' αρέσει στις Επόπτριες.
Ποιο είναι τ' όνομά σου;
Τι σε νοιάζει εσένα;
Μοιάζει να σ' απασχολεί πολύ το καλό μου, παρότι δεν έχουμε μιλήσει ποτέ.
- Θέλω να το μάθω. - Με λένε Κόρα.
Και με απασχολεί το δικό μου καλό, όχι το δικό σου.
Αν οι Επόπτριες ή, ακόμη χειρότερα, ο Κάτερ θυμώσει με μια από τις δυο,
θα υποφέρουμε κι όλες οι υπόλοιπες.
Θα σου μιλήσω πολύ ειλικρινά, Κόρα.
Δεν είναι τρόπος αυτός να ζεις.
Μάλιστα. Ώστε είσαι από εκείνες.
"Εκείνες";
Δεν είσαι η πρώτη εύπορη γυναίκα που βρέθηκε γονατισμένη στον αργαλειό,
πενθώντας την αλλαγή συνθηκών.
Εδώ, έχω φαγητό, άσυλο και δεν με παρενοχλεί κανένας.
Υπάρχουν πολύ χειρότεροι τρόποι να ζεις, σε διαβεβαιώ.
Ίσως να δικαιούσαι περισσότερα από αυτά.
Τίποτα μέσα μου δεν χρειάζεται κάτι περισσότερο απ' αυτό στο μέλλον.
Ίσως, όπως ο φιλαράκος μας εδώ, να μπορείς
να εξελιχθείς, ώστε να ικανοποιήσεις την ανάγκη ν' αποζητάς περισσότερα.
Εσύ! Γιατί είσαι αδρανής;
Γιατί δεν εργάζεσαι;
Χαίρομαι που ήρθες.
Δεν ήξερα τι να το κάνω αυτό, και ήθελα να...
Αυτό είναι επείγον.
Θα μπορούσε να έχει πάει χαμένο.
Συνέχισε τη δουλειά σου.
Είπα, συνέχισε τη δουλειά σου!
Στους αργαλειούς σας!
Θα σηκωθείς όρθια;
Με εξοργίζεις τόσο πολύ αυτήν τη στιγμή.
Είπα, θα σηκωθείς όρθια;
Όχι.
Πράγματι είσαι πρωτάρα. Θα μάθεις, όμως.
Πείτε μου πότε θα σαλέψει.
Θα ξαναδοκιμάσουμε.
Τόσο πολλά πρόκειται ν' αλλάξουν...
μέσα σε μια στιγμή.
Ο κόσμος αλλάζει το δέρμα του, αποκαλύπτοντας κάτι καινούριο.
Ωστόσο, το μόνο που νιώθω είναι θλίψη.
Όποιες λέξεις κι αν παραθέσω για να το εκφράσω...
μου φαντάζουν ασήμαντες...
και ανάξιες μιας σπουδαίας ζωής.
Θα πω, λοιπόν, μόνο...
ότι η αποστολή της διαδοχής σου...
είναι καταδικασμένη να αποτύχει.
Είσαι αναντικατάστατος.
Θα βάλω τα δυνατά μου, όμως...
για να συντηρήσω όσα μου έχεις αφήσει, για να σε κάνω υπερήφανο.
Πλησίασε.
Μάγκρα;
Έλα, μη φοβάσαι. Εγώ είμαι εδώ.
Είμαι εδώ.
Τα πράγματα θα αλλάξουν.
Μα, αυτό που δεν θα αλλάξει ποτέ... είναι το εξής.
Θα σε φροντίσω εγώ.
Μάγκρα...
Είναι εντυπωσιακό πώς η πιο μικρή στιγμή μπορεί ν' αλλάξει έναν ολόκληρο κόσμο.
Πόσες ζωές μπορούν να ανατραπούν.
Βασίλεια. Ιστορία. Τα πάντα.
Ενεργοποιήθηκαν όλα από έναν ετοιμοθάνατο που ψέλλισε τέσσερις λέξεις στην κόρη του.
"Πρέπει να βασιλέψεις... σύντομα".
Αυτό που είπε, αν το είπε, ήταν πολύ λιγότερο ολέθριο από αυτό που έκανες.
Δική σου επιλογή, Μάγκρα.
"Αν" το είπε;
Υπήρξε καιρός που θα είχες βασιστεί στον λόγο μου.
Δεν έχω διάθεση για παιχνίδια.
Τι παιχνίδια;
Όταν ενηλικιώθηκα κι αναζήτησα υποστήριξη
για να εκθρονίσω την αδελφή μου, δεν το έβλεπα σαν παιχνίδι.
Όταν οι περισσότεροι στρατηγοί και η μισή αυλή ορκίστηκαν στήριξη
ώστε να γίνει η αλλαγή, σίγουρα ούτε εκείνοι το έβλεπαν σαν παιχνίδι.
Κι όταν κρατούσες τη μοίρα ολόκληρου του βασιλείου στα χέρια σου,
η μόνη απαραίτητη στήριξη για να εκπληρώσω την τελευταία επιθυμία ενός βασιλιά,
όταν θα μπορούσες να έχεις αλλάξει τον κόσμο με μία μόνο λέξη, το "ναι"...
εσύ είπες "όχι".
- Το έβλεπες σαν παιχνίδι τότε; - Ήσουν παιδί!
Ήμουν αρκετά μεγάλη ώστε να καταλάβω το προφανές για τον πατέρα.
Ότι η αδελφή μου ήταν ακατάλληλη για τον ρόλο.
Ότι το βάρος της εξουσίας θα επιδείνωνε όλες τις αδυναμίες της.
Την αγαπούσα την αδελφή μου, μα ήξερα πώς θα καταντούσε.
Και προσπάθησα να τη σώσω απ' αυτό.
Και έσφαλα;
Αν έσφαλες;
Ήσουν έξυπνη.
Ήσουν καλοσυνάτη και πιστή.
Και δεν ήσουν αρκετά δυνατή.
Ό, τι και να λες για την αδελφή σου,
ποτέ δεν ίσχυε κάτι τέτοιο για εκείνη.
Με υποτίμησες τότε, και το κάνεις πάλι τώρα.
Δεν τα επιδίωξα όλα αυτά.
Μου είπε πως ήσουν νεκρή.
Είπε σε όλους μας ότι σε σκότωσε ο Τζερλαμαρέλ. Γιατί;
Εφόσον απέτυχα, ήξερα ότι δεν μπορούσα να μείνω.
Έτσι, το έσκασα.
Εκείνη είπε ψέματα. Και να 'μαστε τώρα.
Δεν αποτόλμησες μόνο να υφαρπάξεις το στέμμα της.
Όχι μόνο το έσκασες όταν απέτυχες.
Πήρες μαζί και τον εκλεκτότερο σύζυγό της.
Δεν ένιωσα καμία ευχαρίστηση που την πλήγωσα έτσι.
Μα ο Τζερλαμαρέλ μπορούσε ν' αποκτήσει σημαντική δύναμη χάρη σ' εκείνη,
ωστόσο επέλεξε να γίνει φυγάς μαζί μου.
Αυτό θα έπρεπε να σου δείχνει πόσο λίγο ελέγχαμε εκείνη τη σχέση.
Ήταν απλώς πάνω από τις δυνάμεις μας να την απαρνηθούμε.
Και πού είναι ο Τζερλαμαρέλ τώρα;
Δεν ξέρω.
Έχω ν' ακούσω τη φωνή του πριν ακόμη γεννηθούν τα παιδιά.
Παιδιά που έχω καταδιώξει στα πέρατα της γης,
χωρίς ποτέ να ξέρω ποια ήταν πραγματικά.
Παιδιά που παραμένουν φυγάδες,
που μ' έχουν ορκίσει πάνω από τη μισή ζωή μου να αιχμαλωτίσω.
Τότε, ευθύνεται η βασίλισσα που σ' όρκισε να το κάνεις.
Σε ενθαρρύνω να επιστρέψεις και να την αντιμετωπίσεις.
Θα πω να σου φέρουν κάτι να φας.
Στο μεταξύ, θα σε παρακαλούσα να μείνεις μέσα.
Η παρουσία σου ανάμεσα στους άντρες μόνο θα τους μπερδέψει.
Ταμάκτι Τζουν.
Όταν τους βρείτε...
θα μας αφήσεις ήσυχους;
Κάποιος είναι εδώ!
Είστε απρόσκλητοι, ναι;
Γυναίκα. Ναι. Μα δεν σκοπεύαμε...
Ήρθατε σ' εμάς. Γιατί;
Μας παγίδεψε εδώ ένας άντρας που... Ένα αγόρι που μας πρόδωσε.
Γυρεύουμε μόνο μια διέξοδο.
Ένα αγόρι.
Είστε ευπρόσδεκτοι για όσο θελήσετε. Ελάτε.
Τι είναι εδώ; Ποια είσαι;
Ελάτε. Από εδώ.
Μη φοβάσαι. Δεν θα πάθεις κακό.
Πού είμαστε;
Ξυπνήσαμε όλοι εδώ κλειδωμένοι.
Κανείς δεν ξέρει κάτι περισσότερο.
Η γεύση στο στόμα σου είναι Βασιλικός Μίσχος.
Μανιτάρια που μουδιάζουν τις αισθήσεις.
Και τα φώτα;
Ποια φώτα;
Δεν τους το είπες, Κοφούν;
Κάτι σαν φωτεινά έντομα κρέμονται απ' την οροφή.
Υπάρχουν ιστορίες για φυλές που αναζήτησαν καταφύγιο κάτω απ' τη γη.
Κάποιες που είναι κρυμμένες τόσον καιρό...
που είναι κάτι διαφορετικό από άνθρωποι.
Όποιοι κι αν είναι, αν ήθελαν να μας σκοτώσουν, θα ήμασταν νεκροί.
Πώς ξέρουμε ότι δεν είμαστε νεκροί;
Γιατί η μαμά δεν είναι εδώ και πάλι.
Κι άλλο να θέλουν να μας σκοτώσουν, άλλο να μας θέλουν νεκρούς.
Ίσως μας άφησαν εδώ ν' αποτελειώσουμε ο ένας τον άλλον.
Θα απογοητευτούν πολύ,
γιατί για όσο είμαστε εδώ μέσα, θα παραμείνουμε ενωμένοι.
Θα επιβιώσουμε όλοι μαζί μέχρι να ελευθερωθούμε.
Αν δεν μας θέλουν νεκρούς, πρέπει να μας ταΐσουν.
Άρα, κάποια στιγμή, κάποιος θα ανοίξει την πόρτα.
Κι όταν ανοίξει εκείνη η πόρτα... θα βρω τρόπο να ξεφύγουμε.
Μα για πόσο καιρό;
Τι;
Για πόσο καιρό πιστεύεις πως θα επιβιώσουμε εδώ μέσα;
Πάρε εδώ. Είναι ζεστό.
Δεν θα γιατρέψει κάτι, μα ίσως σε βοηθήσει να κοιμηθείς.
Γιατί με βοηθάς;
Ήμουν η μικρότερη από έξι παιδιά κι ο πατέρας μας ήταν ένα τέρας.
Όλοι υπομέναμε τη βαναυσότητα και τον θυμό του.
Τη λαγνεία του.
Τα υπομέναμε ξέροντας πως πιθανώς δεν θα τελείωναν ποτέ.
Το βράδυ που έκλεισα τα εννέα, δεν άντεχα άλλο.
Τον πλησίασα μέσα στη νύχτα... και του έμπηξα ένα μαχαίρι στην καρδιά.
Μετά, ξαναγύρισα στο κρεβάτι και κοιμήθηκα μακαρίως.
Ενδιαφέρον.
Θαρρείς πως είμαι αδύναμη.
Θαρρείς πως δεν αντιστέκομαι επειδή δεν έχω το κουράγιο.
Και κάνεις λάθος.
Εγώ ήμουν η μεγαλύτερη από δύο παιδιά.
Ο πατέρας ήταν καλοσυνάτος άνθρωπος...
με την αδελφή μου, τουλάχιστον.
Ποτέ δεν ένιωσα τον θυμό του, βία
ή βαναυσότητα ή τίποτα, ουσιαστικά.
Το μόνο που μου εξέπεμπε ήταν απόλυτη, παγερή αδιαφορία.
Ήμουν η μεγαλύτερη...
μα ήθελε να χαρίσει τα πρωτοτόκια μου στη μικρότερη αδελφή μου...
εκείνη που νοιαζόμουν και προστάτευα...
με όποιον τρόπο μπορούσα.
Ήθελε να της παραδώσει το μέλλον μου.
Τότε ήταν που έμαθα...
πως σ' αυτήν τη ζωή...
πρέπει να διεκδικείς τη ζωή που θέλεις.
Πήρα, λοιπόν, τα πάντα κι από τους δυο.
Τι εννοείς "τα πάντα"; Τι πήρες;
Περισσότερα απ' όσα φαντάζεσαι.
Πόσες είμαστε ακριβώς εδώ;
Οι εργάτριες; Σχεδόν τριάντα.
Κι εκείνοι πόσοι είναι;
Τέσσερις Επόπτριες και ο ίδιος ο Κάτερ.
Τι είδους όπλα έχουν;
Δεν ξέρω. Μαχαίρια και ρόπαλα.
Όσο για τις Σκιές, τις έχεις γνωρίσει. Παραμονεύουν απ' έξω.
Ποτέ δεν ξέρεις πού είναι.
Αν είμαστε αρκετές...
αν βάλουμε στο χέρι εκείνα τα όπλα, ίσως να μην έχει σημασία.
Ακολουθήστε με και θα φροντίσω να γίνει έτσι.
Γιατί να σ' ακολουθήσουμε; Καμιά δεν έχει ιδέα ποια είσαι.
Θαρρώ πως όταν τους πεις ποια είμαι, θα καταλάβουν.
Μα ούτε κι εγώ έχω ιδέα ποια είσαι.
Ας το διορθώσουμε αυτό. Τι λες;
Λοιπόν;
Έκανα αυτό που ζήτησες.
Κι έχω μαντάτα.
Κοιμούνται όλοι.
Το ξέρω. Ροχαλίζουν.
Όχι τόσο δυνατά όσο όταν ήταν μωρά, μα εγώ τ' ακούω ακόμη.
Είναι παρήγορο.
Τα γνωρίζω σχεδόν όσο καιρό ήξερα εσένα προτού να έρθουν εκείνα.
Δεν είναι έτσι.
Είναι δυνατόν;
Θυμάμαι την ημέρα που ήρθες.
Τόσο δυνατός...
μα τόσο κομματιασμένος.
Μπάμπα.
Θυμάμαι να σκέφτομαι...
"Τι φρικαλεότητες έχει υπομείνει αυτό το αγόρι;"
Είπα μέσα μου,
"Αχ, βρε Πάρις, μην τον υποβάλεις αυτόν
σε άλλα δεινά από 'κείνα που έχει ήδη υπομείνει".
Φοβάμαι... πως ακριβώς αυτό έχω κάνει.
Μπάμπα, λυπάμαι. Λυπάμαι πάρα πολύ.
Κρατούσα το χέρι της στο δικό μου. Το κρατούσα.
Ήταν ακριβώς εκεί.
Μη.
Μετά, εξαφανίστηκε!
Εγώ είμαι εκείνη που παροτρύνει τα παιδιά να ζητούν περισσότερα,
να χρειάζονται περισσότερα.
Εδώ οδήγησε όλο αυτό!
Πάρις, σταμάτα. Σε παρακαλώ, σταμάτα.
Σταμάτα.
Πρέπει να παραμείνω ψύχραιμος.
Να βοηθήσω και τα παιδιά να παραμείνουν ψύχραιμα.
Αν, για τον παραμικρό λόγο, πιστέψουν πως καταρρέω...
Αν το διαισθανθούν, έστω για μια στιγμή, τότε, τελείωσαν όλα.
Εντάξει; Μόνο αγάπη τούς έχεις προσφέρει.
Δεν θα σου επιτρέψω να απολογηθείς γι' αυτό.
Αυτό που συνέβη δεν ήταν... Δεν έφταιγες εσύ.
Τότε, ποιος έφταιγε;
Όχι!
Όχι! Αφήστε με, που να πάρει! Παλιο...
Μεγαλειοτάτη.
Όταν σε έφεραν σ' εμένα,
αμφέβαλλα, ομολογώ, πως θα μου χρησίμευες σε κάτι.
Μας είχαν ξανάρθει εύποροι, και, ειλικρινά, ποτέ δεν αντέχουν για πολύ.
Μα εσύ δεν είσαι απλώς εύπορη.
Είσαι κάτι τελείως διαφορετικό.
Ο στρατός μου θα έρθει να με γυρέψει.
Και τότε...
θα μετανιώσεις για την παραμικρή μοχθηρία μέσα σου,
γαμημένο απόβρασμα!
Θα διατάξω να σε σκοτώσουν!
Θα κάνω καθετί δυνατό
για να σου πάρω τη γαμημένη σου τη δύναμη!
Μόνο να φανταστώ μπορώ πόσο πολλοί έχουν ονειρευτεί να σου το κάνουν αυτό.
Ο Ανιχνευτής Μάγων είναι μακριά από δω.
Μα φεύγοντας, κατέστησε σαφές πού πήγαινε και για ποιον λόγο,
στην απίθανη περίπτωση που ίσως έχουμε κάποια πληροφορία
που θα 'χε αξία για εκείνον.
Νομίζω πως θα συμφωνούσαμε ότι το πολυτιμότερο πράγμα στον κόσμο του
βρίσκεται πλέον στην κατοχή μου.
Το μόνο ερώτημα είναι πώς θα του το αποδείξω.
Άκουσα μια ιστορία κάποτε. Ίσως μπορείς να μου την επιβεβαιώσεις.
Άκουσα πως όταν ένας Παγιάν μονάρχης ανεβαίνει στον θρόνο,
το γεγονός γιορτάζεται με μια τελετή.
Και σ' εκείνη την τελετή,
ένα φυλακτό, κάτω από το δέρμα του εν ενεργεία μονάρχη,
αφαιρείται και εμφυτεύεται στον διάδοχό του.
Τραπέζι.
Ένα φυλακτό που βρίσκεται ακριβώς πάνω από την καρδιά.
Άραγε να ισχύει κάτι τέτοιο;
Για φαντάσου. Πράγματι ισχύει.
Σ' ευχαριστώ γι' αυτό.
Και τώρα, ας ανακαλύψουμε τι μπορεί να κάνει.
Περίμενε, σε παρακαλώ!
Θα μας βοηθήσεις να το σκάσουμε.
Ακριβώς γι' αυτό ήρθα.
Απαγορεύεται αυτό.
Αν μας ακούσουν, κινδυνεύουμε όλοι.
Σε παρακαλώ. Άσε με να σου πω όσα γνωρίζω.
Με λένε Ντέλια.
Αυτό το μέρος όπου βρίσκεστε είναι γαλήνιο, ήρεμο,
μα τόσο αφιλόξενο.
Για να προστατευτεί, δεν πρέπει ποτέ να έρθει σε επαφή με τον επάνω κόσμο.
Γι' αυτό, όποιος εισέρχεται δεν πρέπει να φεύγει.
Έχουν υπάρξει κι άλλοι απρόσκλητοι στο παρελθόν.
Και τους επιτράπηκε να αποφασίσουν να ζήσουν μαζί μας,
μα όχι σύντομα, όχι προτού περάσει αρκετός καιρός.
Η παρόρμηση της επιστροφής παραείναι ισχυρή. Δεν αποτινάζεται.
Πόσον καιρό;
Όταν ήρθα εγώ, πέρασαν πέντε χειμώνες και καλοκαίρια ώσπου να με δεχτούν.
Δεν μπορεί να ήρθες μόνο γι' αυτό.
Τι ζητάς εδώ;
Σας πιστεύω
ότι σας παρέσυρε εδώ... ένα αγόρι.
Αν και... μάλλον είναι περισσότερο άντρας, παρά αγόρι, όπως όταν παρέσυρε κι εμένα.
Ο Μπουτς. Τον γνωρίζεις;
Ο γιος μου είναι.
Μετά τη γέννησή του, δεν άργησα να καταλάβω ότι ήταν διαφορετικός.
Ούτε και το υπόλοιπο χωριό άργησε να το καταλάβει.
Προσπάθησα να τον προστατέψω.
Ικέτευσα τους άλλους για κατανόηση και έλεος.
Ένα απλό αγόρι ήταν. Η κατάρα του, απλώς ένα ατύχημα της φύσης.
Τον χλεύαζαν, τον έφτυναν, τον χτυπούσαν...
Ενίοτε χειρότερα.
Πού ήταν ο πατέρας του;
Είχε φύγει.
Είχε έρθει πρόσφατα στο χωριό μας,
και το αγόρι ήταν πολύ μικρό ακόμη.
Έφυγε μια μέρα. Δεν επέστρεψε ποτέ.
Το αγόρι γινόταν όλο πιο ήσυχο μεγαλώνοντας, και πιο θυμωμένο...
ώσπου κάποια μέρα δεν άντεξε άλλο.
Τι τους έκανε;
Άρχισε μ' όσους του είχαν φερθεί πιο βίαια.
Σκότωσε κάποιους στον ύπνο.
Άλλους τους κυνήγησε καθώς έτρεχαν πανικόβλητοι και έντρομοι.
Μετά, περιέλαβε εκείνους που απλώς του μιλούσαν άσχημα.
Όταν τελείωσε το μακελειό πια, οι μόνοι Οπαγιόλ που απέμειναν ήμασταν εμείς.
Γιατί μας τα λες αυτά;
Για το παιδί φταίω εγώ.
Γι' αυτό και η παρουσία σας εδώ είναι δικό μου φταίξιμο.
Όποιος από εσάς καταφέρει να ξεφύγει από δω ζωντανός...
σας ορκίζω να βρείτε το αγόρι...
να βρείτε τον γιο μου...
και να τον σκοτώσετε.
Θα το κάνω εγώ.
Οι πρεσβύτεροι απαγορεύουν αυτό το μέρος,
μα έχω νιώσει τη δύναμη του Θεού Φλόγα από ψηλά.
Χάνιβα! Γιατί έμεινες πίσω;
Συγγνώμη. Κάτι είδα.
Τι είδες;
Δεν θα καταλάβαινες.
Είδε. Να είσαι πολύ προσεκτικός μαζί της.
Μπαμπά; Νομίζω ότι ξέρω πώς λειτουργεί αυτό.
Πρέπει να τραβήξουμε αυτό μέχρι να ανέβει επάνω ο ανελκυστήρας.
Το ελέγχουμε από πάνω. Το ξαναστέλνουμε κάτω.
Μα κάποιος πρέπει να μείνει να κρατάει αυτό.
Πόσοι θαρρείς πως είναι;
Πάρα πολλοί. Θα τους καθυστερήσω όπως μπορώ.
Μπείτε όλοι μέσα.
- Όχι, θα σε βοηθήσω. - Μπες μέσα, μικρέ!
- Μπήκες; - Ναι.
Μπαμπά, θα το ξαναστείλουμε αμέσως κάτω.
Φτάσαμε. Ελάτε, πάμε.
Μπαμπά, το στέλνουμε πάλι κάτω!
Βοήθα με!
Όχι!
Μπαμπά, κάνε πέρα!
- Κοφούν! - Μπαμπά!
Χάνιβα!
Μπαμπά!
Μπαμπά, είμαστε εδώ!
- Μπαμπά! - Σκαρφαλώνει.
Εδώ είμαστε, μπαμπά. Όλα καλά.
Μας ακούς; Είμαστε εδώ.
Ακολούθα τις φωνές μας!
Όλα καλά.
Είμαστε εδώ.
Εδώ.
Σε παρακαλώ! Τα πας καλά, είμαστε κοντά.
Βάστα γερά!
Κρατήσου, σε παρακαλώ!
Στα δεξιά σου.
Έχει μια προεξοχή στα δεξιά σου.
Όχι! Μπαμπά!
Είμαστε εδώ!
Πλησιάζεις.
Έλα, μπαμπά, κοντεύεις.
Δεν ξέρω τι...
Είσαι τόσο κοντά!
Είναι πολύ μακριά!
- Κοφούν, τον φτάνεις; - Απλώνω το χέρι μου.
Μπαμπά! Πιάσε το χέρι μου!
Μπαμπά! Δεν μπορώ... Δεν σε φτάνω!
Δεν σε φτάνω, είναι πολύ ψηλά.
Εντάξει.
Μπαμπά!
Κρατήσου!
- Κρατήσου! - Σε παρακαλώ! Κρατήσου, μπαμπά!
Σε κρατάμε!
Σε παρακαλώ, κρατήσου!
- Μπαμπά! - Αγόρι μου!
Το χέρι σου!
Μπορείς!
Σε κρατάω!
Εντοπίστηκε ένα μέλος της συντροφιάς σου.
Είναι εδώ.
Μάγκρα.
Δεν είναι ένας από τους δικούς σας;
Ναι. Είναι.
Άφησέ μας.
Σε παρακαλώ.
Πού είναι η οικογένειά μου;
- Δεν ξέρω. - Τους εγκατέλειψες.
Έγινε μάχη.
Προσπάθησα να τους βοηθήσω, μα σαν έψαξα, είχαν εξαφανιστεί.
Ήρθα να βοηθήσω εσένα.
Αν θες να με βοηθήσεις, βρες τον άντρα και τα παιδιά μου.
Προσπάθησα.
Θα προσπαθήσω και πάλι, αν αυτό ζητάς,
μα να ξέρεις ότι υπάρχουν κι άλλοι τρόποι να σε βοηθήσω.
Δεν θέλω τίποτα άλλο.
Τους είδα να γονατίζουν μπροστά σου.
Σε θεωρούν σημαντική. Ναι;
Για να είσαι σημαντική, πρέπει να είσαι δυνατή.
Μπορώ να σε κάνω δυνατή.
Μπορώ να κάνω πράγματα που κανείς άλλος εδώ δεν μπορεί.
Αν ήμουν στις υπηρεσίες σου, κι εσύ θα έκανες πράγματα που κανείς εδώ δεν μπορεί.
Καλύτερα να μη χρειαστεί να πιστέψουν πως είσαι σημαντική.
Καλύτερα να είσαι αρκετά δυνατή ώστε να τ' αποδείξεις.
Θα αφοσιωνόμουν στην υπηρεσία σου...
και θα σου ζητούσα μόνο ένα πράγμα.
Τι;
Να υποσχεθείς πως δεν θα μου φερθείς άσχημα.
Τι συμβαίνει;
Γύρνα στη σκηνή, σε παρακαλώ.
- Θα έρθω αμέσως. - Δεν πάω πουθενά.
Πες μου τι έγινε.
Ο αποστολέας του μηνύματος ισχυρίζεται πως κρατά τη βασίλισσα. Την αδελφή σου.
Λύτρα;
Ισχυρίζονται πως αν δεν παραδώσουμε το απαιτούμενο ποσό
στο σημείο που αναφέρει...
Απάτη είναι.
Πώς είναι δυνατόν να απήγαγαν τη βασίλισσα μέσα από το Κάνζουα;
Την προστατεύει στρατιά ολόκληρη.
Άσε με λίγο να συσκεφθώ με τους υπαρχηγούς μου.
Θα σε συναντήσω μέσα εντός ολίγου.
Άσε με να σε βοηθήσω.
Τι;
Ξέρω ποιος άφησε εκείνο το μήνυμα.
Ποιος κρατά την αδελφή σου.
Πώς είναι δυνατόν;
Γιατί είναι ακόμη εδώ.
Τους βλέπω.
Πες μου πως θα με δεχτείς στην υπηρεσία σου ως υπαρχηγό σου.
Μόνο εγώ μπορώ να σε βοηθήσω εδώ.
Μόνο πες το "ναι", και θα το κάνω.
Υποτιτλισμός: Εύα Τανταλίδου