ข้าจะไม่ตายเพื่อเมืองนี้ เมืองนี้ต่างหากที่ต้องตายเพื่อข้า
ไนรี
เจ้าพาอะไรมาให้ข้า
ข้าจะพูดกับเจ้า เจ้าได้ทำพลาดที่...
ข้าสงสัยว่าเจ้าเป็นใคร ถึงกล้ากล่าวอ้างเช่นนั้น
โอพายอล พวกมันคือคนที่ขโมยของเรา
ไม่มีใครอยู่ข้างล่างนั่น เหมือนถูกทิ้งร้างไว้
หยุดก่อน สัมผัสดู ตรงหน้าอกของเขา
เขามองเห็น
บูตส์คือลูกชายของเจอร์ลามาเรล น้องชายเรา
แม่อยู่ที่ไหน เกิดอะไรขึ้น
พวกมันจับตัวนางไปรึ
เปล่า นางปล่อยมือข้า
ทามัคที จุน
เจ้าหญิงมักห์รา...
แห่งบ้านตระกูลเคน
เชท เชท
เชท เชท เชท
มักห์รา
เอาล่ะ
พ่อ พ่อ
ลูกชาย
มีอีกหลายคนกำลังบุกมา เราจะถูกล้อมอยู่แล้ว
- พ่อ - เกิดอะไรขึ้น
เกิดอะไรขึ้น
ข้ามองไม่เห็น แต่เขาบอกว่าเขาเห็น แล้ว...
- เห็นอะไร - เห็นอะไร
นางพูดเรื่องอะไรน่ะ
เจ้าเจอแม่มั้ย
ข้าเห็นนางเดินออกจากป่า
ข้าเห็นนางกับพวกมันและ...
ข้าเห็นนางตาย
อะไรนะ อะไรกัน
นางถูกพาไปหาหัวหน้าพวกมัน
นางอ้อนวอนเขา
เขาเหมือนจะรับฟัง แต่แล้ว เขาก็ดึงดาบออกมาฟันนาง
ข... เขาฆ่านาง
ไม่ ไม่ นางยังไม่ตาย
- เขาโกหก - เปล่า
ทำไมข้าจะต้องเชื่อเขาด้วย
ข้าเองก็ไม่อยากเชื่อเหมือนกัน
ข้าไปตามหาแม่
และเจอสิ่งนี้
- ข้าพบถุงของนางเปื้อนเลือด - อะไรนะ
ข้าเห็นเองกับตา
ข้าเสียใจด้วย แต่เราต้องหนีแล้ว
ไม่ ไม่ ข้าไม่หนี
ข้าจะไม่ไปไหนทั้งนั้นจนกว่า เราจะเจอนักล่าแม่มดแล้วฆ่ามัน
- ไม่ได้ - พ่อ
เราต้องหนี
- อะไรนะ - ยังมีคราวหน้า
คราวที่เราเลือกได้ แต่ตอนนี้ข้าต้องดูแลเจ้าให้ปลอดภัย
- ไม่ ข้าจะไปก็ต่อเมื่อ... - ฟังข้าก่อน
ข้าต้องดูแลให้เจ้าปลอดภัย
เราต้องไปแล้ว เราต้องไป พวกมันกำลังมาทางนี้
ข้ารู้ที่ที่เราซ่อนตัวได้ปลอดภัย
ตามข้ามา
ท่านตายไปแล้ว และตอนนี้กลับไม่
เป็นไปได้ยังไง
ครอบครัวข้าอยู่ไหน
เด็กที่มองเห็นเหล่านี้ พวกเขาเป็นลูกท่าน...
ใช่มั้ย
ข้าจะไม่ตอบอะไร จนกว่าเจ้าจะรับปากข้า
ว่าครอบครัวข้าจะไม่เป็นอันตราย
ข้าได้รับคำสั่งมาให้จับตัวพวกเขา ไม่ว่าจะด้วยวิธีใดก็ตาม
ข้ากำลังออกคำสั่งอื่น กับเจ้าอยู่นี่ไง
ท่านไม่ใช่ราชินี
และนั่นเพราะความผิดใครกัน
บอกคนของเจ้าให้พา พวกเขามาเป็นๆ และไม่บาดเจ็บ
แล้วข้าจะบอกสิ่งที่เจ้าอยากรู้
แล้วข้าจะบอกเจ้าเรื่องอื่นๆ อีก
ท่านแม่ทัพ
ส่งข่าวไปในสนามรบ ว่าให้จับพวกที่หลบหนีเป็นๆ
ถ้าพวกเขาบาดเจ็บตรงไหน หนึ่งในสิบของทหารเราจะต้องโดนลงโทษ
โดยสุ่มเลือก
เข้าใจมั้ย
ครับ ท่านแม่ทัพ
ข้าออกคำสั่งแล้ว อย่างที่ท่านขอ
ท่านจะตอบคำถามข้าได้รึยัง
แต่ก่อนนั้น...
ถ้าข้ารับปากกับท่าน...
ท่านจะเชื่อข้าโดยไม่ลังเล
นั่นมันเมื่อนานมาแล้ว
ใช่แล้ว
แต่พวกเราก็ยังเป็นคนเดิม
ไม่เวลาผ่านไปนานแค่ไหน ก็ไม่อาจเปลี่ยนแปลงได้
ถ้าท่านเชื่อใจข้าในตอนนั้น ก็จงเชื่อใจในตอนนี้
ได้โปรด...
บอกข้าว่าเกิดอะไรขึ้น
ทางนี้
เราอยู่ที่ไหน
ถ้ำ เหมาะสำหรับซ่อนตัว
ตอนเด็กๆ ข้าเคยเข้าไปเล่น
มันลึกและมืด ไม่มีใครหาเราเจอที่นี่แน่
ตรงนี้ยังมีอากาศ
- นี่เป็นทางตัน - ไม่เป็นไร เรามาถึงที่แล้ว
บูตส์
เจ้าทำอะไรน่ะ
- เปิดประตู - ไม่ได้
บูตส์
ฟังข้านะ เปิดประตู
อย่าทิ้งเราไว้ที่นี่
หยุดเถอะ
เจ้าทำแบบนี้ทำไม
เรารับเจ้าเป็นพวก ข้าขอให้พวกเขารับเจ้าเป็นพวก
แบบนี้ดีกว่า
พวกเจ้ามีหลายคนเกินกว่า ที่ข้าจะเชื่อใจได้หมด
คนเดียวดีกว่า
- ลาก่อน - พ่อหนุ่ม
- อย่า - พ่อหนุ่ม
- เปิดประตู - เฮ้
เปิดประตู
- บูตส์ - เปิดประตู
บูตส์
- ไม่จริง ต้องไม่ใช่แบบนี้ - ข้ารู้ว่ามันจะเป็นแบบนี้
เจ้าไม่เคยฟังเลย ไม่มีใครอยากฟัง
เราบอกเจ้าแล้วว่าอย่า
- เจ้าว่าอะไรนะ - นางได้ยินข้า
โคฟุน
เราบอกเจ้าแล้วว่า อย่าเข้าไปในหมู่บ้าน
เราบอกเจ้าแล้วว่าอย่าเชื่อเขา แต่เจ้าเคยสนใจซะที่ไหน
เจ้ามักจะมั่นใจว่า ตัวเองคิดถูกอยู่คนเดียว
ดูสิว่าตอนนี้พวกเรา ต้องมาเจออะไร ฮานิวา
เวรเอ๊ย
เกิดอะไรขึ้นน่ะ
มันกำลังเลื่อนลง
โคฟุน
ถ้าเราลงไปลึกสุด มันจะมืดสนิท
ข้ามีหินจุดไฟ ข้า... ข้าต้องใช้อะไรสักอย่างมาเผา
จดหมายไง
ถ้ากรงนี้เลื่อนลงมาได้ มันก็ต้องเลื่อนขึ้นได้
เจ้าเห็นอะไรที่พอจะใช้ เลื่อนขึ้นได้มั้ย
ไม่น่ามีนะ
มีใครบางคนอยู่ที่นี่
ข้าไม่เห็นใคร
เราอยู่ที่นี่ไม่ได้
ถ้าเราออกไปทางเดิมไม่ได้ เราจะต้องหาทางออกจากตรงนี้
อีกไม่นานมันจะมืดสนิทอีกครั้ง
ถ้างั้นตามข้ามา
เจ้าทำอะไรน่ะ
เจ้าสนใจด้วยรึ
เจ้าหยุดทำงาน
เดี๋ยวพวกเขาสังเกตเห็น เจ้าคงไม่อยากให้เป็นแบบนั้น
ดักแด้มันขยับ ทำไมถึงเป็นแบบนั้น
แย่เข้าไปอีก เจ้าต้องเรียกใครมาไวๆ พวกเขาจะได้เอาออกไป
เพื่ออะไร
หนอนพร้อมจะออกมาแล้ว
และถ้ามันออกมา มันจะให้เส้นไหมจากดักแด้เสียหาย
พวกผู้คุมงานคงไม่ชอบใจแน่
เจ้าชื่ออะไร
เจ้าสนใจด้วยรึ
เจ้าดูใส่ใจเรื่องสวัสดิภาพของข้ามาก แม้ว่าเราจะไม่เคยคุยกันมาก่อน
- ข้าอยากรู้ชื่อเจ้า - ข้าชื่อคอร่า
และข้าใส่ใจแต่สวัสดิภาพของข้าเอง ไม่ใช่เจ้า
ถ้าผู้คุมงาน หรือแย่กว่านั้น มืดมีด โมโหเราคนใดคนหนึ่ง
คนที่เหลือจะต้องซวยไปตามๆ กัน
ข้าจะพูดตามตรงกับเจ้า คอร่า
นี่ไม่ใช่ชีวิตที่ควรจะเป็น
เข้าใจละ เจ้าเป็นคนพวกนั้น
"พวกนั้น" รึ
เจ้าไม่ใช่ผู้หญิงร่ำรวยคนแรก ที่ต้องลดตัวมาใช้แรงงาน
คร่ำครวญถึงสถานภาพตนเองที่เปลี่ยนไป
อยู่ที่นี่ ข้าได้กิน มีที่พักอาศัย และไม่ถูกย่ำยี
มีชีวิตที่เลวร้ายกว่านี้อีกมาก ข้ารับรองได้เลย
บางทีเจ้าอาจจะปรารถนา อะไรที่มากกว่านั้น
ข้าไม่รู้สึกว่าในอนาคต ข้าจะต้องการอะไรไปมากกว่านี้
บางที ไม่ต่างจาก เพื่อนตัวน้อยของเราที่นี่
เจ้าอาจจะสร้างความสนใจใหม่ๆ ที่ช่วยให้รู้สึกปรารถนามากขึ้น
นี่เจ้า ทำไมอยู่ว่างๆ
ทำไมไม่ทำงาน
ข้าดีใจที่เจ้ามา
ข้าไม่แน่ใจว่าต้องทำยังไง และข้าอยากจะ...
งานนี้เร่งด่วน
สิ่งนี้อาจจะเสียหายได้
กลับไปทำงานต่อซะ
ข้าบอกว่ากลับไปทำงานต่อ
สนใจแต่งานตัวเองพอ
เจ้าจะลุกเองมั้ย
ตอนนี้เจ้าทำให้ข้าโกรธมาก
ข้าถามว่าเจ้าจะลุกเองมั้ย
ไม่
เจ้าเป็นเด็กใหม่ เดี๋ยวก็รู้
บอกข้าด้วยถ้านางฟื้น
เราจะลองอีกครั้ง
หลายสิ่งกำลังจะเปลี่ยนไป...
ในชั่วครู่เดียว
โลกใบนี้กำลังลอกคราบ เผยให้เห็นสิ่งใหม่ๆ
ทว่าข้ารู้สึกแต่ความเศร้า
คำพูดใดๆ ที่ข้าจะใช้อธิบายนั้น...
ช่างดูกระจิดริดต่อข้าเหลือเกิน...
และไม่ควรค่าต่อชีวิตอันยิ่งใหญ่
ข้าขอพูดแค่ว่า...
ภาระในการสืบทอดต่อจากท่าน...
จะต้องล้มเหลวแน่
ท่านไม่มีใครมาแทนได้
แต่ข้าจะทำให้ดีที่สุด...
ในการรักษาสิ่งที่ท่านทิ้งไว้ เพื่อทำให้ท่านภูมิใจ
มานี่
มักห์รา
ไม่เป็นไร ไม่ต้องกลัว ข้าอยู่นี่
ข้าอยู่ตรงนี้
สิ่งต่างๆ จะเปลี่ยนไป
แต่สิ่งที่ไม่เปลี่ยนก็คือ
ข้าจะดูแลเจ้าเอง
มักห์รา
ช่างน่าประหลาดที่ชั่วเวลาสั้นๆ กลับเปลี่ยนโลกทั้งใบได้
ชีวิตต่างๆ พลิกผันได้
อาณาจักร ประวัติศาสตร์ ทั้งหมดนั่น
ล้วนเริ่มต้นจากการที่ชายใกล้ตาย กระซิบ 4 คำแก่ลูกสาวของเขา
"เจ้าต้องปกครอง... ในไม่ช้า"
สิ่งที่เขาพูด ถ้าเขาพูดจริง เลวร้ายน้อยกว่าสิ่งที่ท่านทำเสียอีก
ทางเลือกของท่าน มักห์รา ไม่ใช่เขา
"ถ้า" เขาพูดงั้นรึ
แต่ก่อนเจ้าเคยเชื่อคำพูดข้าหมดใจ
ข้าไม่อยากเล่นเกมกับท่าน
เกมอะไร
ตอนที่ข้าโตขึ้นและ พยายามเรียกคนมาชุมนุม
เพื่อกำจัดพี่สาวข้าจากบัลลังก์ ข้าไม่ได้เล่นเกมอะไร
ตอนที่แม่ทัพแทบทุกคนและ ข้าราชสำนักกว่าครึ่งขอแรงสนับสนุน
เพื่อให้เกิดการเปลี่ยนแปลง พวกเขาก็ไม่ได้เล่นเกมเช่นกัน
แล้วตอนที่เจ้ากำชะตา ของทั้งอาณาจักรไว้ในมือ
เสียงสนับสนุนเดียวที่ข้าต้องการ เพื่อให้คำขอก่อนตายของราชาเป็นจริง
ตอนที่เจ้าสามารถเปลี่ยนแปลงโลกใบนี้ ได้ด้วยคำเดียวว่า "ได้"...
เจ้ากลับพูดว่า "ไม่"
- ตอนนั้นเจ้าเล่นเกมรึไง - ท่านยังเด็กนัก...
ข้าโตพอที่จะเข้าใจว่า พ่อข้ามองได้ทะลุปรุโปร่ง
ว่าพี่สาวของข้า ไม่เหมาะกับตำแหน่งนั้น...
ว่าถ้านางมีอำนาจมากที่สุด ทุกข้อเสียของนางจะยิ่งร้ายแรงขึ้น
ข้ารักพี่สาวข้า แต่ข้ารู้ว่านางจะเป็นเช่นไร
และข้าพยายามช่วยนาง ไม่ให้เป็นเช่นนั้น
ข้าทำผิดงั้นรึ
ท่านผิดรึเปล่าน่ะหรือ
ท่านฉลาด
ท่านมีเมตตา และท่านจงรักภักดี
แต่ท่านก็ไม่เข้มแข็งพอ
ท่านจะกล่าวหาพี่สาวท่านว่าอะไรก็ตาม
แต่นางไม่ได้เป็นเช่นนั้นเลย
เจ้าสบประมาทข้าในตอนนั้น และตอนนี้เจ้าก็ทำอีกครั้ง
ข้าไม่ได้ถามเรื่องพวกนี้
ราชินีบอกข้าว่าท่านตายแล้ว
นางบอกเราทุกคนว่า เจอร์ลามาเรลฆ่าท่าน ทำไมล่ะ
ทันทีที่ข้าล้มเหลว ข้าก็รู้ว่าอยู่ไม่ได้
ข้าจึงหนีมา
นางโกหก เราถึงมาอยู่ที่นี่ไง
ท่านไม่ได้แค่จะแย่งชิงมงกุฎนาง
ท่านไม่ได้แค่หนีเมื่อล้มเหลว
แต่ท่านชิงเอาคู่ครองของนางไปด้วย
ข้าไม่ได้ยินดีแม้แต่น้อย ที่ทำร้ายนางเช่นนั้น
แต่เจอร์ลามาเรลมีโอกาสที่จะ บริหารอำนาจผ่านนางได้
เขากลับเลือกที่จะหนีตามมากับข้า
นั่นบอกได้ว่าในความสัมพันธ์นั้น เรากะเกณฑ์อะไรแทบไม่ได้เลย
เกินความสามารถที่เราจะต้านทานได้
แล้วตอนนี้เขาอยู่ไหน เจอร์ลามาเรลอยู่ไหน
ข้าไม่รู้
ข้าไม่ได้ยินเสียงเขา ตั้งแต่ก่อนลูกข้าเกิด
เด็กๆ ที่ข้าตามล่ามาสุดขอบโลก
โดยที่ไม่รู้เลยว่าพวกเขาเป็นใคร
เด็กๆ ที่ยังคงเป็นพวกหลบหนี
ที่ข้าใช้เวลากว่าครึ่งชีวิต สาบานว่าจะจับตัวให้ได้
คนที่เจ้าไม่พอใจควรจะเป็นราชินี ที่สั่งให้เจ้าสาบานต่างหากล่ะ
ข้าอยากให้เจ้ากลับบ้าน แล้วเผชิญหน้ากับนางเรื่องนี้
ข้าจะเอาของมาให้ท่านกิน
ระหว่างนี้ ถ้าท่านอยู่ข้างในนี้เฉยๆ จะเป็นพระคุณมาก
การปรากฏตัวของท่านในหมู่คน จะทำให้พวกเขาสับสน
ทามัคที จุน
เมื่อเจ้าเจอพวกเขา...
เจ้าจะปล่อยพวกเราไปมั้ย
ใครบางคนอยู่ที่นี่
เจ้าไม่ได้รับเชิญ ใช่มั้ย
ผู้หญิง ใช่ แต่เราไม่ได้ตั้งใจ...
เจ้ามาหาพวกเราทำไม
เราติดอยู่ที่นี่เพราะผู้ชายที่... เด็กหนุ่มที่หักหลังพวกเรา
เราแค่มาหาทางออก
เด็กหนุ่ม
พวกเจ้าอยู่ที่นี่ได้ตามที่พอใจ มานี่สิ
ที่นี่คือที่ไหน เจ้าเป็นใคร
มาทางนี้
ไม่เป็นไร เจ้าจะไม่เป็นไร
เราอยู่ที่ไหน
เราทุกคนตื่นขึ้นมาที่นี่ เจอประตูล็อก
เราก็ไม่รู้ไปมากกว่าเจ้า
สิ่งที่เจ้าลิ้มรสอยู่คือก้านราชินี
มันคือเห็ดที่ทำให้ประสาทชา
แล้วแสงล่ะ
แสงรึ
เจ้าไม่ได้บอกพวกเขารึ โคฟุน
มีแมลงเรืองแสงอยู่บนเพดาน
มีเรื่องเล่าของชนเผ่า ที่หลบหนีมาข้างล่าง
คนที่ลงไปอยู่ข้างล่างมายาวนาน...
พวกเขาแตกต่างจากมนุษย์อื่นๆ
ไม่ว่าพวกเขาจะเป็นใคร หากพวกเขา อยากฆ่าเรา เราก็คงตายไปนานแล้ว
รู้ได้ไงว่าเรายังไม่ตาย
เพราะแม่ไม่ได้อยู่ที่นี่
การอยากฆ่าเรา กับการอยากให้เราตาย มันไม่เหมือนกัน
บางทีพวกเขาทิ้งเราไว้ที่นี่ เพื่อให้เราฆ่ากันเอง
ถ้างั้นพวกเขาคงผิดหวังมากแน่
เพราะตราบที่เราอยู่ที่นี่ เราก็จะยังคงอยู่ด้วยกัน
เราจะอยู่รอดร่วมกัน จนกว่าเราจะเป็นอิสระ
ถ้าพวกเขาไม่ได้จะฆ่าเรา เขาก็ต้องให้อาหารเรา
ซึ่งหมายความว่า ณ เวลาหนึ่ง จะต้องมีคนเข้ามาทางประตูนั้น
และเมื่อประตูเปิด... ข้าจะพาพวกเราออกไป
แต่ได้นานเท่าไหร่ล่ะ
อะไรนะ
นานเท่าไหร่ที่ท่านคิดว่า เราจะอยู่รอดด้วยกันที่นี่
เอ้านี่ ช่วยให้อบอุ่น
มันช่วยรักษาแผลอะไรไม่ได้ แต่อย่างน้อยก็ช่วยให้เจ้าหลับได้
เจ้าช่วยข้าทำไม
ข้าเป็นลูกคนเล็กจากพี่น้อง 6 คน และพ่อของเราคือปิศาจ
เราทุกคนทรมานจากความโหดร้าย และความโกรธของเขา...
ความใคร่ในกาม
พวกเราต่างทนทุกข์เพราะรู้ว่า มันอาจจะไม่มีวันจบลง
คืนวันที่ข้าอายุ 9 ขวบ ข้าก็ทนต่อไปไม่ไหว
ข้าตรงไปหาพ่อในเวลากลางคืน แล้วแทงมีดทะลุหัวใจเขา
จากนั้น ข้าก็กลับมาที่เตียง แล้วก็หลับสนิท
น่าสนใจนี่
เจ้าคิดว่าข้าอ่อนแอ
เจ้าคิดว่าข้าไม่ต่อต้าน เพราะข้าไม่กล้าพอ
เจ้าคิดผิด
ข้าเป็นพี่คนโตจากพี่น้อง 2 คน
พ่อของข้าเป็นคนที่มีเมตตา...
สำหรับน้องสาวข้าน่ะนะ
สำหรับข้า ข้าไม่เคยเจอพ่อโกรธ หรือลงมือรุนแรง
หรือความโหดร้าย หรืออะไรเลย
สิ่งเดียวที่ข้ารับรู้จากเขา ก็คือความเย็นชา ไม่แยแสใดๆ
ข้าคือลูกคนโต...
แต่พ่ออยากยกสิทธิ์แต่กำเนิดที่ข้ามี แก่น้องสาวของข้า...
น้องสาวที่ข้าใส่ใจและปกป้อง...
ทุกวิธีที่ข้าทำได้
พ่ออยากยกอนาคตของข้าให้นาง
ตอนนั้นเองที่ข้าเรียนรู้...
ในชีวิตนี้...
เราต้องชิงเอาชีวิตที่เราต้องการ
ข้าเลยชิงทุกอย่างจากพวกเขาทั้งคู่
"ทุกอย่าง" ที่ว่าคืออะไร เจ้าเอาอะไรไป
มากมายเกินกว่าเจ้าจะนึกได้
พวกเรามีทั้งหมดกี่คนที่นี่
คนงานน่ะเหรอ พวกเรามีกันเกือบ 30 คน
แล้วพวกมันมีกี่คน
ผู้คุมงาน 4 คน และตัวมือมีดเอง
พวกมันมีอาวุธอะไรบ้าง
ข้าไม่รู้ มีดกับไม้กระบองล่ะมั้ง
แถมยังมีพวกมนุษย์เงา พวกนั้นซุ่มอยู่ข้างนอก
ไม่มีใครรู้ว่าพวกเขาอยู่ไหน
ถ้าพวกเรามีจำนวนเพียงพอ...
ถ้าเราเข้าถึงอาวุธพวกนั้นได้ มันก็ไม่สำคัญ
เชื่อฟังข้าแล้วข้าจะจัดการให้
ทำไมเราจะต้องเชื่อเจ้าด้วย ไม่มีใครรู้ว่าเจ้าเป็นใคร
ข้าเชื่อว่าถ้าเจ้าบอกพวกเขา ว่าข้าเป็นใคร พวกเขาจะเข้าใจ
ข้าเองก็ไม่รู้ว่า เจ้าเป็นใครเหมือนกัน
งั้นแก้ไขเรื่องนั้นก่อน ดีมั้ย
ว่าไง
ข้าทำตามที่เจ้าสั่งแล้ว
และข้ามีข่าวใหม่
พวกเขาหลับกันหมด
ข้ารู้ พวกเขากรน
ไม่ดังเท่าสมัยที่พวกเขาเป็นเด็กทารก แต่ข้าก็ยังได้ยิน
ฟังแล้วใจสงบ
ข้ารู้จักพวกเขาเกือบจะเท่ากับ ที่ข้ารู้จักเจ้าก่อนพวกเขาจะมา
ไม่ใช่หรอก
ใช่เหรอ
ข้าจำวันที่เจ้ามาถึงได้
แข็งแกร่งมาก...
แต่จิตใจแตกสลาย
บาบา
ข้าจำได้ว่าเคยคิดว่า...
"เด็กหนุ่มนั่นผ่าน เรื่องน่ากลัวอะไรมากันนะ"
ข้าบอกกับตัวเอง
"โอ พาริส อย่าปล่อยให้คนนี้ต้องเจอ
กับความทุกข์ทรมานอย่างที่ เขาได้ผ่านพ้นมาแล้วเลย"
ข้ากลัวว่า... ข้าจะทำให้เจ้าต้องทุกข์เสียเอง
บาบา ข้าขอโทษ ข้าขอโทษจริงๆ
ข้าจับมือนางไว้ จับไว้แล้ว
นางอยู่ตรงนั้นแท้ๆ
อย่า
แล้วนางก็จากไป
ข้าคือคนที่ทำให้ เด็กๆ ปรารถนามากขึ้น
ต้องการมากขึ้น
จึงทำให้เกิดแบบนี้
พาริส พอเถอะ หยุดเถอะ
หยุดเถอะ หยุด
ข้าต้องผ่านพ้นไปด้วยกันให้ได้
ข้าต้องพาพวกเขาผ่านพ้นไปให้ได้
ถ้าพวกเขามีเหตุผลอะไร ที่ทำให้คิดว่าข้าสิ้นหวัง...
ถ้าพวกเขารู้สึกได้ แค่ชั่วขณะเดียว ทั้งหมดก็จะจบลง
เข้าใจนะ เจ้าไม่ได้ทำอะไร นอกจากมอบความรักให้พวกเขา
ข้าจะไม่ยอมให้เจ้า รู้สึกผิดเรื่องนั้น
สิ่งที่เกิดขึ้นไม่ได้... ไม่ใช่ความผิดเจ้า
แล้วความผิดใครกันล่ะ
ไม่นะ อย่า
อย่า อย่า ปล่อยข้าเดี๋ยวนี้ ไอ้พวก...
ฝ่าบาท
ตอนที่พวกเขาพาท่านมาหาข้าครั้งแรก
ข้าก็สงสัยอยู่ ข้ายอมรับ ว่าท่านจะมีประโยชน์อะไรหรือไม่
เราเคยเจอคนรวยมาก่อน และบอกตามตรง พวกเขาทนได้ไม่นาน
แต่ท่านไม่ใช่แค่ร่ำรวย
ท่านพิเศษยิ่งกว่านั้น
กองทัพของข้าจะกลับมาหาข้า
และเมื่อพวกเขามา...
เจ้าจะต้องเสียใจอย่างสุดซึ้ง ลึกถึงไขกระดูกอันชั่วร้าย
ไอ้พวกสารเลว
ข้าจะสั่งประหารพวกเจ้า
ข้าจะทำทุกอย่างที่ทำได้
เพื่อเอาชีวิตไอ้พวกชั่วอย่างเจ้า
ข้าคิดว่าคงมีคนหลายคนที่เฝ้าฝัน ว่าจะทำแบบนี้กับท่าน
นักล่าแม่มดอยู่ไกลจากที่นี่
เมื่อเขาจากไป เขาพูดชัดเจนว่า เขาจะไปที่ไหน เพื่อทำอะไร
ถ้าพวกเราเกิดได้ข้อมูลอะไรมา
ที่จะเป็นประโยชน์ต่อเขา
ข้าว่าเราคงเห็นพ้องต้องกัน ว่าของมีค่าที่สุดในโลกของเขา
ตอนนี้เป็นสมบัติของข้าแล้ว
คำถามเดียวก็คือ จะพิสูจน์เรื่องนี้กับเขายังไง
ข้าเคยได้ยินเรื่องราวหนึ่ง บางทีท่านอาจบอกได้ว่าจริงหรือไม่
ข้าได้ยินว่าเมื่อกษัตริย์แห่งพายัน ขึ้นครองบัลลังก์
จะมีการจัดงานฉลอง เพื่อเป็นเกียรติแก่วาระนั้น
และในงานฉลองนั้น
เครื่องรางที่ฝังอยู่ใต้ผิวหนัง ของกษัตริย์ที่ครองบัลลังก์
ได้ถูกเอาออกและปลูกใหม่ ให้กับรัชทายาทของเขา
ขึงบนโต๊ะ
เครื่องรางนั้นอยู่เหนือหัวใจ
เป็นเรื่องจริงรึเปล่านะ
ใครจะไปคิด มันคือเรื่องจริง
ขอบพระทัยสำหรับสิ่งนี้
เอาล่ะ เรามาดูกัน ว่ามันทำอะไรได้บ้าง
เดี๋ยวก่อน ได้โปรด
เจ้าจะต้องช่วยเราออกจากที่นี่
ข้ามาด้วยเหตุผลนั้นนั่นล่ะ
ข้าถูกห้ามไม่ให้ทำแบบนี้
ถ้าพวกเขาได้ยินเรา ข้าก็จะเป็นอันตรายพอๆ กับพวกเจ้า
ได้โปรด ให้ข้าเล่าสิ่งที่ข้ารู้
ข้าชื่อดีเลีย
สถานที่ที่เจ้าอยู่นี้ สงบและสันติสุข
แต่ก็ไร้ความปราณีอย่างยิ่ง
ในการจะปกป้องสถานที่นี้ จะต้องไม่ไปแตะต้องโลกเบื้องบน
เพราะฉะนั้นคนที่เข้ามาจะออกไปไม่ได้
เคยมีแขกที่ไม่ได้รับเชิญในอดีต
ในอดีตนั้น พวกเขาได้รับอนุญาตให้ ตัดสินใจว่าเข้าร่วมกับพวกเรามั้ย
แต่ไม่ช้า ไม่นานนัก
ความปรารถนาที่จะกลับไปแรงกล้ามาก จนไม่อาจเสื่อมหายไปได้
นานเท่าไหร่
ตอนที่ข้ามาถึง 5 ฤดูหนาวและฤดูร้อน ผ่านพ้นไปก่อนที่ประตูจะเปิดให้ข้า
เจ้าคงไม่ได้มาบอกด้วยเรื่องแค่นี้
เจ้ามาที่นี่ทำไม
ข้าเชื่อเจ้า...
ว่าเจ้าถูกหลอกให้มาที่นี่... โดยเด็กหนุ่ม
เขาคงดูเป็นหนุ่มมากขึ้นกว่า สมัยที่เขาหลอกให้ข้ามาที่นี่
บูตส์ เจ้ารู้จักเขารึ
เขาคือลูกชายข้า
ไม่นานนักหลังจากที่เขาเกิด ข้าก็รู้ว่าเขาแตกต่าง
ไม่นานนักหลังจากนั้น คนทั้งหมู่บ้านก็รู้เช่นกัน
ข้าพยายามปกป้องเขา
ข้าขอร้องให้คนอื่นเข้าใจและมีเมตตา
เขาเป็นแค่เด็กผู้ชายคนหนึ่ง คำสาปที่เขาเจอคือธรรมชาติเล่นตลก
พวกนั้นล้อเลียนเขา ถ่มน้ำลายใส่ ทุบตีเขา...
บางครั้งก็เลวร้ายกว่านั้น
พ่อของเขาอยู่ไหน
เขาจากไปแล้ว
ผู้ชายคนที่มาอยู่ ที่หมู่บ้านเราเพียงไม่นาน
ตอนที่เด็กชายยังเล็กมาก
เขาจากไปในวันหนึ่ง เขาไม่เคยกลับมา
เมื่อเด็กชายโตขึ้น เขาก็พูดน้อยลง และขี้โมโหมากขึ้น
กระทั่งวันหนึ่ง เขาทนทุกข์อีกต่อไปไม่ไหว
เขาทำอะไรกับคนพวกนั้น
เขาเริ่มจากคนที่ลงมือ รุนแรงกับเขาก่อน
ฆ่าพวกเขาตอนที่หลับ
เขาไล่ล่าบางคนที่วิ่งหนี ด้วยความตกใจและหวาดกลัว
เมื่อฆ่าหมดแล้ว เขาก็เปลี่ยนไปฆ่า คนที่แค่พูดไม่ดีกับเขา
เมื่อการนองเลือดจบลง ชาวโอพายอล ที่เหลือก็มีเพียงเขากับข้า
เจ้าเล่าเรื่องนี้ให้เราฟังทำไม
เด็กคนนั้นเป็นความผิดของข้า
ดังนั้น การที่พวกเจ้ามาอยู่นี่ ก็เป็นความผิดข้าเช่นกัน
พวกเจ้าคนใดก็ตามที่หนี ออกจากที่นี่ไปสำเร็จ...
ช่วยสาบานกับข้าด้วยว่า เจ้าจะตามหาเด็กคนนั้น
ตามหาลูกชายข้า...
แล้วฆ่าเขาซะ
ข้าจะทำ
ที่แห่งนี้พวกผู้อาวุโสไม่อนุญาต
แต่ข้ารู้สึกถึงพลังของ เทพแห่งเพลิงจากเบื้องบน
ฮานิวา ทำไมเจ้าเดินรั้งท้าย
ขอโทษค่ะ ข้าเห็นบางอย่าง
เห็นอะไร
ท่านคงไม่เข้าใจ
นางมองเห็น เพราะงั้นต้องระวังนางด้วย
พ่อ พ่อ ข้ารู้แล้วว่าไอ้นี่ทำงานยังไง
เราต้องดึงอันนี้ จนกระทั่งลิฟต์ยกขึ้นถึงข้างบนสุด
เราควบคุมจากข้างบนได้ แล้วส่งมันลงมา
แต่ต้องมีคนอยู่ข้างล่างนี้ แล้วจับสิ่งนี้ไว้
เจ้าคิดว่ามีทั้งหมดกี่คน
มากมายเกินนับ ข้าจะพยายามถ่วงเวลาพวกเขา
โอเค ทุกคนเข้าไป
- ไม่ พ่อ ข้าช่วยท่านได้ - เข้าไป ลูกชาย
- เข้าไปรึยัง - ครับ
พ่อ ข้าจะส่งมันลงมาทันที
เรามาถึงแล้ว เราถึงแล้ว โอเค เร็วเข้า
พ่อ เรากำลังส่งมันกลับลงไป
ช่วยข้าหน่อย
ไม่นะ
พ่อ หลบ
- โคฟุน - พ่อ
ฮานิวา
พ่อ พ่อ
พ่อ เราอยู่นี่ เราอยู่นี่
- พ่อ - เขากำลังปีน
เราอยู่ตรงนี้ พ่อ พ่อไม่เป็นไรนะ
พ่อได้ยินเรามั้ย เราอยู่ตรงนี้
ตามเสียงพวกเรามา
พ่อไม่เป็นไรแล้ว ไม่เป็นไร
เราอยู่ตรงนี้ เราอยู่ตรงนี้
เราอยู่นี่
มาเร็ว ไม่เป็นไรนะ ไม่เป็นไร เราใกล้กันแล้ว
อดทนไว้ อดทนไว้
พ่อ อดทนไว้นะคะ
ทางขวา
พ่อ ทางขวามือมีแนวหิน
ไม่นะ พ่อ
เราอยู่ตรงนี้
พ่อเกือบถึงแล้ว
มาเร็ว พ่อ ใกล้ถึงตรงนี้แล้ว
ข้าไม่รู้ว่า...
ใกล้มากแล้ว
เขาอยู่ไกลไป
- โคฟุน เจ้าเอื้อมถึงพ่อมั้ย - ข้ากำลังเหยียดสุดแขน
พ่อ จับมือข้าไว้
พ่อ... ข้าเอื้อมไม่ถึง ข้าเอื้อมไม่ถึงท่าน
ข้าเอื้อมไม่ถึงท่าน มันสูงเกินไป
โอเค โอเค
พ่อ
จับไว้
- พ่อจับไว้นะ - ได้โปรด อดทนไว้ พ่อ
เราจะได้ตัวท่านแล้ว
อดทนไว้ก่อน ได้โปรด
- พ่อ - ลูกชาย
ส่งมือมาให้ข้า
ท่านต้องทำได้
ข้าได้ตัวท่านแล้ว ได้แล้ว
เจอตัวสมาชิกในกลุ่มของเจ้าแล้ว
เขาอยู่ที่นี่
มักห์รา
คนนี้ใช่คนของเจ้าหรือไม่
ใช่แล้ว
ขอเราอยู่ตามลำพัง
ขอร้องล่ะ
ครอบครัวข้าอยู่ไหน
- ข้าไม่รู้ - เจ้าทิ้งพวกเขา
มีการสู้รบ
ข้าพยายามช่วยพวกเขา แต่พอข้าหันไปอีกที พวกเขาก็หายไป
ข้ามาที่นี่เพื่อช่วยท่าน
ถ้าเจ้าต้องการช่วยข้า ไปตามหาสามีกับลูกๆ ข้า
ข้าพยายามแล้ว
ข้าจะพยายามอีกครั้ง ถ้านั่นคือสิ่งที่ท่านขอ
แต่โปรดรู้ไว้ว่า มีทางอื่นที่ข้าจะช่วยท่านได้อีก
ข้าไม่ต้องการสิ่งอื่นใด
ข้าเห็นพวกเขาคุกเข่าให้ท่าน
พวกนั้นเชื่อว่า ท่านเป็นคนสำคัญใช่มั้ย
การจะเป็นคนสำคัญ ท่านต้องเข้มแข็ง
ข้าทำให้ท่านเข้มแข็งได้
ข้าทำสิ่งที่คนอื่นในที่นี้ทำไม่ได้
ถ้าข้ารับใช้ท่าน ท่านก็ทำสิ่งที่คนอื่นที่นี่ทำไม่ได้
ย่อมดีกว่าแน่ถ้าพวกเขา ไม่จำต้องเชื่อว่าท่านสำคัญ
ย่อมดีกว่าแน่ ถ้าเราแข็งแกร่งพอที่จะพิสูจน์
ข้าจะอุทิศตนเพื่อรับใช้ท่าน...
และข้าขอเพียงสิ่งเดียวจากท่าน
อะไร
ขอให้ท่านสัญญาว่าจะไม่ใจร้ายต่อข้า
เกิดอะไรหรือ
โปรดกลับไปที่เต้นท์ด้วย
- เดี๋ยวข้าจะตามท่านไป - ข้าไม่ไปไหนทั้งนั้น
บอกมาว่าเกิดอะไรขึ้น
คนเขียนข้อความนี้อ้างว่า จับตัวราชินีได้ พี่สาวท่าน
เรียกค่าไถ่รึ
พวกเขาอ้างเช่นนั้นจนกว่า เราจะส่งเงินที่พวกเขาขอ
ไปยังสถานที่ที่ระบุ...
หลอกหลวงชัดๆ
ใครจะไปลักพาตัวราชินี จากในคันซูอาได้
ที่นั่นมีกองทัพปกป้องนาง
ข้าขอเวลาปรึกษากับพวกนายพลของข้า
เดี๋ยวข้าจะไปหาท่านข้างในเอง
ให้ข้าช่วยท่านเถอะ
อะไรนะ
ข้ารู้ว่าใครส่งข้อความนั่นมา
คนที่ได้ตัวพี่สาวท่าน
เจ้ารู้ได้ยังไง
เพราะพวกเขายังอยู่ที่นี่
ข้าเห็นพวกเขา
บอกสิว่าท่านจะยอมให้ข้ารับใช้ ในฐานะนายพลของท่าน
ข้าคือคนเดียวที่นี่ที่ช่วยท่านได้
แค่ตอบตกลง แล้วข้าจะจัดการให้
คำบรรยายโดย ศันสนีย์ บวรกีรติขจร