Dorian de Ouderling zei eens:
'Het verontrustendste geluid voor mensen is stilte...
...als de natuur om geweeklaag smeekt.'
Stilte bij een geboorte, stilte bij een overweldigend verdriet.
Stilte als er extreme pijn wordt toegebracht.
Je mag trots op jezelf zijn.
Je verzet is indrukwekkend.
Sommige mannen worden hier misschien zwak door.
Ze moeten hun medelijden bedwingen, worden minder vastberaden...
...enzovoort.
Laat me duidelijk zijn, die mannen zijn lafaards.
Er is een reden waarom ik dit werk doe en zij niet.
En over acht vingers...
...beginnen we met de tenen.
Ik doe dit elke dag tot je zegt waar mijn koningin is.
Ik weet waar de koningin gevangen wordt gehouden.
Ze verwachten ons niet.
Als we snel zijn, is het enkele dagen reizen.
De mannen maken zich klaar voor vertrek.
We moeten eerst nog een paar dingen oplossen.
'Oplossen'?
Ten eerste, de jongen.
Ik ben dankbaar dat hij de twee Schaduwen heeft helpen vangen.
Maar nu...
...wil ik graag weten hoe hij dat heeft geflikt.
Hij is geen zoon van je.
Dat werd duidelijk toen we hem hier bij jou brachten.
Maar hij kan ook zien, nietwaar?
Ja.
Nog een kind van Jerlamarel...
...met een andere vrouw.
Je verdiende beter.
Dat is niet de schuld van de jongen en zonder hem was je nergens.
Ik ben de Heksenzoeker, Maghra, en er zit er nu een in mijn tent.
Schuld staat hier los van. Ik kan niet negeren wie hij is.
Natuurlijk kun je dat.
Hij hoort bij mij.
Hij krijgt mijn bescherming. Ik ben de dochter van de koning.
Wat wil je nog meer oplossen?
Of hij met ons meekomt.
'Met ons meekomt'?
Ik verplaats dit leger. Ik kan je niet hier laten.
Geen sprake van. Ik ga pas als mijn gezin is gevonden.
Mijn verkenners hebben niets gevonden.
Je hebt het me beloofd. -Om te zoeken.
En die belofte heb ik gehouden.
Laat dan wat mannen hier. Ik zoek verder.
Ik heb geen keus in deze zaak en jij ook niet.
Jongen...
...ik heb meer mensen gedood dan je je voor kunt stellen.
Als je denkt dat je in het voordeel bent omdat je kunt zien...
...dan heb je het mis.
Het is oké.
Het is hier onbewoond. Er is hier weinig gevaar.
Met een paar man ben ik veilig.
Maghra, de koningin zit in moeilijkheden.
Misschien is ze uitgeschakeld. Misschien is ze dood.
We weten niet wie het koninkrijk bestuurt.
We weten niet of het koninkrijk wordt bestuurd.
Voor je familie op de troon kwam, was de chaos verschrikkelijk.
Talloze rivaliteiten, wraakpartijen en bloedvetes.
Als er geen Kane meer op de troon zit, steken die de kop weer op.
En rechtens ben je de volgende Kane voor de troonopvolging.
Ik laat een contingent hier om verder naar je gezin te zoeken.
Maar wat jouw aanwezigheid betreft...
...hebben we allebei geen keus.
Voer jij het bevel over de mannen hier?
Ja, hoogheid. Vier mannen onder mij.
Acht zou beter zijn.
Doe het.
Begrijp je hoe belangrijk je taak is?
Ja, mevrouw, natuurlijk.
Ze zijn mijn leven.
Ja, mevrouw.
Je moet met je vader praten.
Hij wil helemaal niet naar mij luisteren.
Daarom moet je met hem praten.
Waarom ik?
Haniwa, het maakt niet uit wie het eerst praat.
Zo bereik je wat.
Je denkt dat het simpel is.
Dat is het ook.
Verbreek de stilte nu dat nog kan.
Waarom stoppen we?
We kamperen hier vannacht. Je vader is op verkenning.
Hoe ver weg is het?
Hoe ver is wat?
Ik weet niet of ik opgelucht ben of hoopte dat we het nooit zouden vinden.
Ik zal het de anderen zeggen.
Thuis.
Hoe komt een koningin die haar paleis nooit verlaat...
...langs de weg terecht met alleen een dienstmaagd en een voerman?
Wilde iemand haar afzetten?
Ik kan me wel wat voorstellen.
Ik doe dat liever niet.
Ze had vijanden.
Dat hoort bij de kroon.
Voor sommigen meer.
Ze is mijn moeder. Dat weet je toch?
Hun gezichten, hun stemmen, zelfs hoe ze ademden.
Ik was jong toen mijn moeder stierf, maar toen wist ik het al.
Die twee waren exact gelijk.
Dus toen zij doodging...
...voelde het heel wreed dat elke keer als ik mijn zus...
...hoorde, rook, aanraakte...
...ik dan opeens weer om mijn moeder rouwde.
Voor mijn vader was het vast net zo.
Daarom kon hij zich er niet toe zetten om dat ene ding af te nemen...
...dat ze boven alles koesterde:
haar geboorterecht.
Ik heb eten voor haar, zoals je vroeg.
Je kunt haar noemen wat ze is. Dat heeft hier geen magische kracht.
Ik heb eten voor de koningin, zoals je vroeg.
Goed.
Het voldoet nog steeds niet aan je normen, hé?
Ik ken de verhalen over je koppigheid, over je neiging tot zelfdestructie zelfs.
Eerst leken die verhalen me absurd, ongeloofwaardig.
Maar nu...
Misschien kun je er een paar voor me bevestigen of ontkennen.
Ik heb gehoord dat je minnaars hebt vermoord omdat ze snurkten.
Bedienden, omdat je vond dat ze niet lekker roken.
Je hebt jonge maagden de tong uitgerukt...
...omdat ze je niet snel genoeg plezier gaven.
Ontken je die verhalen, of ben je er misschien trots op?
Je kent de regels.
De bel rinkelt, dus misschien probeer je te ontsnappen.
De bel rinkelt, dus we moeten reageren.
De bel rinkelt, dus je moet ervoor boeten.
Totdat je losgeld is betaald...
...ben je een bezit waar ik heel goed op pas.
Waarom ontspan je je niet gewoon?
Laten we verdergaan met ons gesprek, oké?
Weet je, hoewel ik deze verhalen erg boeiend vind...
...ben ik het meest geïnteresseerd in dat verhaal over die ene minnaar...
...die je hart brak en je toen verliet.
Haniwa.
Wat ik eerder zei...
Ik weet het.
Het is gewoon omdat... -Het is oké.
In de grot... -Ik begrijp het.
Echt?
Ja.
Waar denk je dat we heen gaan?
Ik denk dat je je verwachtingen wat moet temperen.
Dat je even negeert wat we van hem weten, oké?
Vergeet dat hij zijn kind liet misbruiken...
...dat een monster werd.
We weten niet wat er is... -Mama wilde dit niet.
Ze klonk altijd verdrietig als ze het over hem had.
Altijd als ze het hierover had, waarschuwde ze ons ervoor.
Daar moet een reden voor zijn geweest, Haniwa.
Vind je het niet vreemd dat ze ons nooit heeft verteld wat die reden was?
Ik weet niet...
...wat er in mama's hoofd zat.
Maar ik weet wel dat ze van hem hield.
Daar moet een reden voor zijn.
Je hoorde het in je slaap.
Is dat een uil?
Geen uil. Dat is een man.
We zijn in de Badlands, Baba. Een wetteloos land.
En je voelt je niet lekker.
Ik voel me oké.
Weten de kinderen het?
Die hoeven het niet te weten.
Ze weten altijd meer dan je denkt.
Heeft Haniwa met je gepraat?
Waarom?
Ze houdt iets in...
...iets wat ze niet kan uiten...
...en dat maakt haar bang.
Ze is in de rouw.
Kofun ook.
Maar hij is niet door dezelfde duisternis gegrepen.
Ze zijn anders. Op dit moment hebben ze andere dingen nodig.
Jij zou meer dan wie ook moeten weten wat ze nodig heeft.
Wat bedoel je?
Weet je onze kennismaking nog?
Hoe woedend en destructief ik was?
Ik was toen bang.
Bang om je te vertrouwen...
...bang om te geloven dat ik echt was ontsnapt en dat het waar was.
En weet je nog wat je zei toen ik het geloofde?
Ik zei dat als je nog iets van mij zou breken...
...ik je in je slaap zou vermoorden.
Ja. Maar daarna...
...weet je nog wat je toen deed?
Je zat bij me tot ik weer rustig kon ademhalen.
Je bleef, zodat ik wist dat ik niet alleen was.
Haniwa is verdwaald.
Haar toekomst is onzeker...
...met een moeder die er niet meer is en een nieuwe vader.
Maar ik zal haar ruimte geven.
En ik wil dat ze weet dat ze niet alleen is.
Paris, wat is er?
Geen lavendel meer.
Ik proef de dood.
Dagen geleden, weken misschien.
Het is menselijk, hè?
'Verderop ligt een nieuwe wereld.
Daar woont een nieuwe god.
Kom binnen en word gezien.
Kom binnen en word beoordeeld.
Kom binnen en vind de dood.
Kom binnen en word gezien.'
Jerlamarel.
Hij is helemaal gek geworden.
Misschien niet.
Misschien gebeurt zoiets...
...als je werk belangrijk is en je geen bezoekers wenst.
Ik weet het niet.
Je weet hoe gevaarlijk het is om in deze wereld gezien te worden.
Wat je wel niet moet doen om het op afstand te houden.
Ik ben het met Paris eens.
We zijn niet zo ver gekomen om dan om zoiets terug te gaan.
Ik wil dat jullie weten waarnaar we hebben gezocht.
Ik wil weten waarvoor we zo veel hebben opgeofferd.
Waar ik mijn vrouw voor heb opgeofferd.
Ik moet het weten.
Kom.
We gaan in ieder geval de juiste kant op.
Kofun.
We gaan verder.
Ik heb vier wachters gezien.
Een hier bij de ingang.
Twee andere...
...liepen tussen de zijdewerkers.
En eentje bij het tweede raam.
De werkers lopen niet rond? Alleen de wachters lopen?
Ja. En ze tikken met hun staf om te laten horen dat ze er zijn.
Wat voor schoenen dragen de wachters?
Wat voor schoenen? Van leer? Van hout?
Van leer, geloof ik.
En de koningin? Weet je waar ze is?
Ik weet niet hoe de koningin eruitziet.
Er lag een bebloede vrouw achterin.
Bebloed? Leeft ze?
Ik weet het niet.
Weet je het zeker? Vier wachters, met ruimte tussen ze in?
Dat heb ik gezien.
Dat heb je gezien.
Alsof je door te zien geen fouten kunt maken.
Heb je genoeg mannen om ze te overrompelen?
Zodra ze ons horen, zodra ze ons zien...
...en alarm slaan, is het voorbij.
Ze blijft alleen leven...
...als we onopgemerkt de wachters uitschakelen.
Eén man moet het doen, één voor één.
Ik doe het. Ik kan ze allemaal pakken.
Ik heb om je ogen gevraagd, heks, niet om je mening.
Het gaat om de toekomst van het koninkrijk.
Ik heb op jou vertrouwd voor zover nodig.
Tenzij jij hem vertrouwt, Maghra.
Vergeet dat ik het vroeg.
Vorm een voorhoede. Tekens, geen woorden.
De volgende die spreekt, ben ik als ik jullie roep.
Als er geen teken komt?
Dan is de koningin dood.
Dan branden jullie alles af...
...en brengen de prinses naar de troon in Kanzua.
Daar heb ik niet in toegestemd.
Als het zover komt, hoef je dat ook niet.
Gaat het zover komen?
Nee.
Snijder. Kom hier.
Wachters.
Er is een indringer. Iemand is hier.
Sta op, kreng.
Mijn mes.
Denk je dat ik haar zeg wie ik ben zonder een plan?
Majesteit?
De koningin is hier.
Waarom zegt ze niets?
Ik ben zo moe.
Het is oké. U bent veilig.
Hoe is dit gebeurd?
Hoe hebben ze u gepakt?
Ik moest weggaan.
Iemand kwam in opstand. Wie was dat?
Zo veel.
U zult snel herstellen en dan gaan we terug naar Kanzua.
Maar eerst komt er een genezer.
Ze is hier.
Voorzichtig. -Natuurlijk.
Kennen we elkaar?
Het spijt me dat je dit is overkomen.
Ga niet weg, Maghra.
Niet tot je het nieuws hebt gehoord.
Wat voor nieuws, majesteit?
Ze kwamen allemaal in opstand.
Ze zeiden dat de goden aan hun kant waren.
En toen ze faalden, had ik de keus:
de ketterij door de vingers zien...
...of met mijn eigen ketterij reageren.
Wat bedoelt u?
Wil je me naar Kanzua terugbrengen?
Er is geen Kanzua.
Jarenlang hadden we macht op basis van de machines onder ons.
Als ze het deden, werden we aanbeden.
Als ze het niet deden, niet.
Ik wil geen koningin zijn omdat de machines werken.
Ik wil koningin zijn omdat ik dat ben.
Dus dit wordt het verhaal:
de goden hebben de dam tot zich genomen.
Ze hebben hem in een woedeaanval vernietigd...
...en daarmee ook de ketters opgeruimd.
De zwakken, de egoïsten, de achterlijken.
Mij hebben ze gespaard.
Alleen mij.
Je hebt het vernietigd.
Die soldaten daar...
...hebben je bevelen 20 jaar gevolgd met de belofte dat ze op een dag...
...weer naar hun thuis, hun gezinnen terugkeren.
Tijdens talloze oorlogen...
...en tegenslagen en verschrikkingen...
...hield dat ze op de been.
En dat heb je gewoon vernietigd.
Ik heb gedaan wat nodig was.
Ik heb onze dynastie gered.
Denk je dat ik naar buiten ga...
...en mijn mannen vertel dat iedereen dood is om je dynastie te redden...
...en dat ze dan gewoon verder zullen gaan als ik dat zeg?
Jouw mannen?
Mijn mannen.
En ik denk dat ze zullen doen wat ik zeg...
...want ik ben hun koningin.
Ik denk voor het eerst sinds lange tijd...
...dat we daar eens naar moeten kijken.
Wat?
Waarom stoppen we?
Iets voelt niet goed.
Wat ligt er voor ons? -Een bergpas.
Kunnen we eromheen lopen? -Nee, niet dat ik zie.
Paris.
Ik voel tegenstrijdige dingen.
Ik droom gevaar.
Ik weet niet waar het gevaar schuilt.
Misschien omdat er geen gevaar is.
We zoeken een andere weg.
Dat duurt dagen.
We zoeken een andere weg. -Er is hier niets.
Kofun, zeg dat hier niets is.
Papa, ik zie niets.
Ik ga wel.
Kofun, waar in de hemel is de Vlamgod?
Al achter de bergen.
Waarom is de zon belangrijk?
Ik wil alleen maar weten...
...wanneer het donker wordt en we niets meer aan je hebben.
Baba.
Geluidsvallen.
Wijs ze aan.
Ga.
Verroer je niet.
Er liggen een pijl en boog. Die hebben we nodig.
Wat doe je?
Ik maak geen geluid als ik beweeg. Jij wel.
Haniwa, nee. -Staakt het vuren.
Ben jij Haniwa?
Ja.
En jij die schreeuwde...
...hoe heet jij?
Kofun.
Kinderen van Jerlamarel...
...voorbij deze bomen is een brug.
Jullie mogen die brug oversteken naar het Huis der Verlichting.
Is er een genezer in het Huis der Verlichting?
Jullie mogen niet verder.
Je zei net dat we konden oversteken.
Alleen de kinderen van Jerlamarel mogen naar het Huis der Verlichting.
Er is maar één regel en daarmee uit.
Zeg Jerlamarel dat wij hier zijn. Hij zal het begrijpen.
Alleen Kofun en Haniwa mogen oversteken.
Luister naar me...
Zoon.
Er is maar één regel en daarmee uit.
Zeg Jerlamarel dat zijn zoon en dochter hier waren...
...en weer zijn gegaan.
We gaan niet terug.
Waar heb je het over? We moeten terug.
Ze heeft een genezer nodig. -Nee. Ze heeft papa en Paris.
Ze kan naar een andere stam.
We laten haar niet achter.
Ze heeft ons niet allemaal nodig.
We blijven samen. -Kofun.
Genoeg. -Dit is idioot.
Genoeg.
Luister naar me.
Haniwa, Kofun...
...onze reis was lang en zwaar. We kunnen niet meer terug.
Ik heb hier lang over nagedacht.
Ik heb het nooit willen geloven, maar Paris heeft gelijk.
Ieder kind komt uiteindelijk bij een brug die het alleen moet oversteken.
Waar heb je het over?
Tijdens jullie geboorte stond ik op een muur om jullie te verdedigen.
Dat heb ik sindsdien elke dag gedaan.
Dat doet een vader voor zijn kinderen.
Een vader moet ook weten wanneer hij zijn kinderen moet laten gaan...
...zodat ze hun eigen weg vinden.
Dat moment is nu. -Niet waar.
Niet waar. Haniwa, zeg hem dat dat niet waar is.
Het is waar, Kofun.
Jij en ik leven in een andere wereld dan hij.
Dat is altijd zo geweest.
We zullen elkaar nooit echt begrijpen.
Hij bracht ons hier omdat hij dat wist.
Waarom zou je dat doen?
Omdat ik jullie vader ben.
O, papa.
Mijn kleine meisje.
Je vergist je.
We leven niet in andere werelden.
Jij en je broer...
...zijn de enige wereld waarin ik sinds jullie geboorte heb geleefd.
Kinderen, ik ben net zo blind als iedereen.
Maar ik zie jullie allebei.
Ik zal jullie blijven zien.
Maar ik had gelijk.
Deze dag moest komen en jullie moeten je vader ontmoeten.
Papa, jij bent mijn vader.
Ik hou van je, zoon.
Zien we je weer?
Ja.
Bow Lion.
Dit gaat even pijn doen.
Ja.
Goed.
Vergeet je moeder nooit.
Bescherm elkaar tegen elke prijs.
Papa. -Kofun, nee. Stop.
Nu is hij alleen.
Maghra zal altijd bij hem zijn.
En nu heeft hij jullie twee.
Ik ben bij hem.
Kijk naar je zus.
Zij weet het.
Oké...
...luister goed, jullie twee.
De gave van het zien kan je verblinden.
Jerlamarel is jullie vader...
...en hij kan zien.
Maar hij is geen god en jullie zijn dat ook niet.
Om deze wereld te bouwen...
...denk aan je moeder.
En denk aan Baba Voss, die jullie alles heeft geleerd.
Bouw deze nieuwe wereld voor de zienden en de niet-zienden.
En geen goden. Begrepen?
Begrijpen jullie me? -Ja.
Ja. -Oké.
O, mijn schatten.
Lees de boeken voor mij.
Jongeman.
Mijn staf.
Oké, ga. Ga nu.
Ga voordat het zo donker is dat jullie niets meer zien.
Ik kan niet geloven dat hij weg is.
Wij zijn weggegaan.
We komen nu, wij tweeën.
Haniwa en Kofun.
Jij en ik samen, broertje.
Altijd, zusje.
Klaar?
Nee.
Ik ook niet.
Laten we gaan.
Je hebt ze alleen gestuurd.
Soms bescherm je je kinderen het beste...
...als ze denken dat je dat niet meer doet.
Heeft Maghra je dat gezegd?
Ja.
Mijn enige thuis zijn die kinderen.
Ik heb geen andere plek.
Jij?
Blijven we in de buurt?
Ja.
We blijven in de buurt.
Wat nu?
Ik weet het niet.
Ik zie niets.
Ondertiteld door: Hans Moerbeek