ทีเอถามหาถึงเธอตอนเรียนเคมีน่ะ
ฉันบอกว่าเธอเป็นไข้น่ะ
ฉันเลยเอา...
โอ ออสซิลิโอ ออสคลิโอ...
ออคคลิโอ...
โอค โอคเนียม...
ออค ออคคลิโอสโคสเนียม
ออซซิโอ...
ออสคลิ โอคคลิโอโค ออสซิโลโคคเนียม
ออกเสียงแบบนั้นสินะ
เอ้านี่ หนึ่งเม็ดนะ
พระเจ้า สิริ โทรหา 911
- ฉันไม่เข้าใจค่ะ - สิริ
เมื่อคืนเธอยังโอเค
หลังจากนั้นเช้านี้
เธอบอกให้ฉันไปเอาไนควิลมาให้
ฉันบอกว่า ไนควิลเหรอ
ไม่ใช่ เดย์ควิลเหรอ
เพราะว่าเธอจะหลับไปเลยนะ
เธอบอกว่าอยากจะหลับทั้งวัน
หลังจากนั้น ฉันก็เอาโอเลสโคเลียมมาให้แทน
- เคลเคลียม - มีผู้คุมหอหรือใครไหมที่จะ...
- อะไรกัน ไหนบอกว่าเธอตายแล้วไง - เธอไม่มีชีพจร ฉันเช็กไปสามรอบแล้ว
พระเจ้า ขอโทษค่ะๆ
คิดเงินจากฉันนะคะ
เพราะฉันมีประกันของพ่อแม่
คุณตายไปแล้วนะ
ฉันไม่เป็นไรแล้วค่ะ ไม่เป็นไร
ฉันว่าคุณควรจะไปโรงพยาบาลนะคะ
ไม่ค่ะ ฉันโอเค
คุณไม่โอเคนะครับ
ผมผิดหวังไหมน่ะเหรอ ที่ยังไม่กลายเป็นแวมไพร์
ครับ
"กีเยร์โม สมุนของนันดอร์"
ใจสลายเลย
แต่มันน่าจะเพราะว่าผมต้องหัดอดทน
และนายท่านผมดีกับผมมากพักหลัง
เป็นไงบ้าง กีเยร์โม
เหมือนผมบินได้เลย นายท่าน
ฉันเป็นแวมไพร์แล้ว
ไม่ใช่สักหน่อย
เรามีอำนาจจากตรงนี้ถึงตรงนี้
ถนนสองเส้นสินะ
ถนนของเรา กับถนนแอชลีย์
ใช่ ฉันโกหกนิดหน่อยน่ะ
ที่จริง จากตรงนี้ถึงตรงนั้น
เราครองได้ห้าบ้านงั้นสินะ
เราจะต้องติดต่อแวมไพร์ตนอื่นๆ
คิดเรื่องร่วมอาณานิคม เพื่อครองอาณาจักร
ใช่
ไซมอนจอมหลอกลวงนั้น
เป็นแวมไพร์ ที่เรารู้จักมาหลายร้อยปีแล้ว
โลงศพของเราอยู่ด้วยกันบนเรือ
ที่ถูกขนมาที่อเมริกา
เราเคยซ่อนในนั้น
กระซิบเล่นมุกใส่กัน
คลานไปมา
จั๊กจี้กัน สนุกกันดี
หลังจากนั้นเราต้องปีนขึ้นไปบนเรือ
แล้วหายใจสูดอากาศจากทะเล
แล้วก็ล่อลวงฆ่ากะลาสี
เราไปที่สแตเท่นไอส์แลนด์
เขาไปที่มานาฮัตตา
หลังจากนั้น เขากลายเป็นราชาแวมไพร์แมนฮัตตันเลย
ตอนนั้นเขาอายุแค่ 107
ก็นะ เป็นเด็กที่ฉลาดมาก
ไม่ฉลาดขนาดนั้น
โอเค ใครฉลาดกว่า
สตาฟรอส ผู้เฉลียวฉลาด
เขาตายเพราะสะดุดผ้าคลุมตัวเอง ที่งานขายเสาไม้ที่สวนกลาง
ฐานทัพของไซมอนคือ
ไนท์คลับเจ๋งๆ ชื่อ เดอะแซซซี่แคทคลับในมานาฮัตตา
เราเคยไปที่นั่นตลอดเวลาในยุค 20
และเราจะมีอะไรกับพวกชาร์ลสตัน
แล้วก็พีบอดี้
เราจะดื่มเลือดอร่อยๆ จากแก้วหรูๆ
เราต้องใส่ผ้าคลุมเข้าไป
ทุกคนต้องใส่
ถ้าเราไม่ใส่
ก็จะเหมือนกับพวกชอบคุกเข่า
ลาซสโล
เขาพูดถูกนะ ถ้าไม่ใส่ จะดูเป็นพวกกระจอก
เป็นยังไงบ้างล่ะลุคนี้
เยี่ยม
เธอเหมือนกับภาพฝาผนังสวยๆ เลย
ต้องมีผ้าคลุม
- เหรอ - ใช่ ยิ่งใหญ่ยิ่งดี
วิ่ง เราจะเข้าเมืองกันคืนนี้
เราจะไปปาร์ตี้ ไปเต้นรำ
แล้วก็สร้างพันธมิตร
เพื่อที่จะกำจัดพวกมนุษย์ กับพวกแวมไพร์แมนฮัตตัน
ไม่ได้จะว่านะ
เจอแล้ว
คิดว่าไง
เหมือนมันมีชีวิต
ตาแหลม
มันคือหนังแม่มด 100 เปอร์เซ็นต์
ไซมอนอยากจะได้หมวกนี้มาตลอด
รอทนเห็นหน้ามัน ตอนเห็นหมวกนี่ไม่ไหวแล้ว
- อย่าใส่หมวกนั้นนะ - เก๋ไปเหรอ
ไม่ มันเป็นหมวกใบใหญ่โง่ๆ
แถมคำสาปน่ะสิ
ทุกครั้งที่เธอใส่มัน
จะต้องมีเรื่องโง่ๆ เกิดขึ้นเสมอ
ไร้สาระ
กิซโมชอบมันใช่ไหม
กีเยร์โมครับ
หมวกโง่ๆ ของลาซสโล
มันมีคำสาปสุดๆ
ฉันพยายามจะเอาโยนทิ้งหลายครั้ง
แต่มันก็กลับมาเองเสมอ
ไม่ได้พูดเล่น
ได้มันมาตอนที่ดื่มเลือด เฮกเซนเบรนเนอร์ชาวบาวาเรีย...
พวกเผาแม่มดนั่นแหละ
เขาน่าจะเห็นว่าผมอยากจะได้มัน
เพราะตอนเขาจะตาย เขาบอกว่า
"เอาหมวกไป มันเจ..."
ใช่ มันเจ๋ง ผมคิดงั้นนะ
หมวกฟรี ดีจะตาย
คิดถึงสิ่งที่เกิดขึ้นสิ
ภาวะขาดมันฝรั่ง
ตอนที่ม้าตัวนั่นชนเธอแล้วกระทืบเธอ
- เปล่าสักหน่อย - แล้วมันก็เริ่มร่วมรักกับเธอ
แบบนั้นไม่ถือเป็นคำสาปนะ
- มันมีขนมนุษย์งอกออกมาด้วย - ใช่ไง
สมุนใหม่ของเรา เขาชอบนะ
ใช่ไหม ดัสติน
- จัสตินครับ - ใช่ ลองสัมผัสสิ
นั่นสมุนใหม่ของเรา
ลาก่อน
มันคือหมวกคำสาป ลาซสโล
มันไม่เกี่ยวกับหมวกหรอก
มันเพราะชั้นหนังสือ ฉันให้นายซ่อมมันแล้วนะ
มันไม่ใช่คำสาป หมวกนี่น่ะ
ไง ได้ยินมาว่านายจะไปแมนฮัตตัน
ฉันอยากไปด้วยนะ
ดูที่เส้นขอบฟ้าสิ กีเยร์โม
ครับนายท่าน
ค่อยๆ กีเยร์โม
มันสั่นนะ
ฉันไม่อยากจะให้น้ำเปื้อนผ้าคลุมฉัน
เดี๋ยวมันเปียกพอดี
ทำไมเราถึงเจอรถติดล่ะลาซสโล
- ไม่รู้สิ - หมวกคำสาป
ไอ้ชายคนนั้นมันดูเศร้าๆ นะ
เพราะคำสาป ทำไมรถนี่มันเหม็น
เพราะคำสาป
เธอพูดได้ทั้งคืน
แต่ฉันจะใส่หมวกนี่
ผมตื่นเต้นที่จะเจอไซมอนจริงๆ
สมัยก่อน ผมคงจะไม่มาเป็นพันธมิตรกับใคร
ผมจะฆ่าเพื่อนบ้านในสงคราม
แต่ตอนเราตื่นขึ้นมาแล้วคิดว่า
ไม่มีเพื่อนบ้านแล้ว
ถ้าเราอยากจะยืมของใช้ล่ะ
เราพร้อมเปลี่ยนแล้ว
หมูป่าเพื่อนยาก แบร์รี่
เขายิ้มเสมอ
ฉันพร้อมที่จะหาเพื่อนแล้ว
ฉันจะคุยเอง
ฉันเชิญนายเข้าไป
โทรมสุดๆ
ทุกคนเหมือนกับบิลลี่ ไอดอล
หรือมามาดุคเซ็กซี่ๆ
นี่มีชีวิตชีวามาก
เราเป็นกลุ่มเดียวที่ใส่ผ้าคลุม
ไปหาไซมอนจอมหลอกลวงดีไหม
ไปหาเพื่อนคุยรอคนอื่นกัน
คุยๆ
คุยกับเธอ
ว่าไง
ผมจะไปเข้าห้องน้ำก่อน
นี่ กีเยร์โม
ระวังนะ อย่าโดน...
ทำไมไม่ไปหาเพื่อนคุยล่ะ
ไม่คิดงั้นนะ
ท้องฉันรู้สึกแน่นๆ น่ะ
แก๊สมั้ง
ฉันอยู่กับนายดีกว่าคืนนี้
โอเค
- ลาซสโล ทำไมนานนักนะ - นี่ แท็กซี่
ผ้าคลุมฉันติดประตูรถ
ก็ดึงมันออกมาสิ
แล้วคิดว่าฉันพยายามทำอะไรล่ะ
ล้อกันเล่น
อยู่นั่นล่ะ
ฉันไปหาเอง
- โอ๊ย ให้ตายเถอะ - ไอ้หมวกเวรนั่น
เวรเอ๊ย
"ห้องจู๋จี๋"
"สมุน"
ยังไม่ได้ลองเหรอ มันแบบ หนึ่ง แล้วสอง แล้วสาม
จากนั้นก็แบบนั้นเลย
แต่มัน...
ใช่
ไง
โคลบี้นะ
สมุนของแซนทอสผู้โหดเหี้ยม
แล้วก็ราเดนกาผู้เหี้ยมโหด
นี่คือห้องของสมุน
ครับ
อมัลตา มิสชา เจเมอสัน แซม
- แซมเป็น... - แซมเป็นสมุนแวมไพร์
แซมเป็นแมว...
กีเยร์โม สมุนของนันดอร์จอมอำมหิต
ยินดีที่รู้จักครับ
เดี๋ยว นันดอร์จอมอำมหิต จากอัปเปอร์เวสต์ไซด์เหรอ
ไม่ นั่นคือแนนซี่จอมอำมหิต
คนคิดว่า เรามาจากสแตเท่นไอส์แลนด์
เจ๋ง
ฟังนะ เรามีถนนของเรา แล้วก็ถนนแอชลีย์
เรายุ่งมากที่สแตเท่นไอส์แลนด์
เราจะมาสร้างพันธมิตรกัน
บอกมาสิ...
ตอนนี้เป็นพันธมิตร กับแวมไพร์คนอื่นเหรอ
ไม่นะ ไม่
- ขึ้นไปดาดฟ้ากัน - นี่
ทั้งสองคนรู้ไหม ว่าตึกนี้เคยเป็นอะไรมาก่อน
ตึกนี้เคยเป็นของ เฮสเชอร์ ชมิตซ์ แฟร์ริเออร์
มันเป็นที่ที่เอาไว้ ใช้ดูแลสุขภาพเท้าม้า
เหมือนกับไนกี้ของวงการม้าน่ะ
ใช่ทุกคนรู้ดี
ฟังนะ คอลิน
ทำไมนายจะต้องมาพูดแทรกฉัน
นายกำลังคุยกับใคร นันดอร์
ก็...
อะไรกัน...
- นี่มันอะไรกันน่ะ - พระเจ้า
นี่มันน่าขันชะมัด
ทำไมนานนัก
หมวกโง่ๆ ของเขาน่ะสิ
ทำไมพวกเขาไม่ใส่ผ้าคลุม
เหมือนว่าทุกคนก็เป็นแวมไพร์ได้สินะ
ในมานาฮัตตา ดูเขาสิ
ให้ตาย ไปหาเครื่องดื่มดีกว่า
แล้วเป็นสมุนมานานแค่ไหนแล้ว
นายดูไม่เหมือนสมุนแวมไพร์
แหม เข้าใจที่พูดอยู่นะ
สิบปี
- สิบปี - ใช่
ทศวรรษ
มันเป็นเหมือนกับผู้เชี่ยวชาญน่ะ
สำหรับบางคน
- โอเคได้ - แล้วห้องน้ำไปทางไหน
ผมจะเข้าห้องน้ำ
นายกำลังยืนอยู่บนนั้นน่ะ
นี่เหรอ
ถังนั่นน่ะ
พวกนั้นให้เรา ตอนคิดว่าเราจะมารวมตัวกัน
ไม่ได้หนังสือพิมพ์เหรอ
- มีหนังสือพิมพ์ด้วยเหรอ - มีสิ
- ผมเอาอีเมลให้ไหม - โคลบี้ ได้เวลาไปแล้ว
นั่นคือ
ฉันเป็นสมุนของพวกเธอน่ะ
พวกเธออายุประมาณ 400
แต่ฉันต้องเล่นเป็นพ่อแม่ ฉันเป็นพ่อของพวกเธอ
- จะได้ไม่มีใครสงสัย - เดี๋ยวนี้ โคลบี้
ไปดีกว่านะ
มาเถอะเด็กๆ
พ่อกำลังไปแล้ว
ไปกันเถอะ
โทษที แซม
โอเค บิ๊กวลาด ขอไฟหน่อย
มันบ้ามาก ใครจะทำแบบนี้
พร้อมไหมน่ะ
อับบาดอน ดูนะ ดูอยู่ไหม
เรากำลังสนุกกันคืนนี้
อย่าดูกลัวแบบนั้นสิ
เข้าใจได้นะ
ชีวิตเต็มไปด้วยปริศนา
และปริศนาถัดไป...
ไซมอน
นาดจา
นาดจา แปลกใจจริงๆ
- ไม่ได้เจอมาหลายปี - ไซมอน
ดูเธอสิ
เธอดูเก๋มาก
บริการเลือดไหม
ฉันอยากจะได้ตั้งแต่ห้านาทีก่อนแล้ว
ตอนนี้ฉันคุยกับนาดจาอยู่
ไปได้แล้ว
เอาล่ะ เป็นไงบ้าง
ฉันอยู่ที่สแตเท่นไอส์แลนด์
และอะไรๆ ก็เป็นไปได้ดีมากๆ
- ดีเหรอ ดีแล้ว - ดีมาก ใช่
โล่งใจเลย ฉันห่วงเธอจริงๆ
มาเถอะ มาๆ
ฉันห่วงเธอจริงๆ นะ
เพราะว่าฉันได้ยิน เรื่องราวแวมไพร์ที่กำลังหมดไฟ
ที่ไปติดอยู่กับที่เดิมๆ
แล้วก็จางหายไป
แต่ไม่ใช่เธอ
ไม่ใช่เลย
เธออยู่ที่สแตเท่นไอส์แลนด์
- ใช่แล้ว - แล้วลาซสโลกับนันดอร์ล่ะ
ได้ติดต่อพวกนั้นบ้างไหม
ก็นะ ที่จริงพวกเขามาที่นี่
- ไม่เอาน่า - จริง
ไม่จริงน่า มาดื่มกันหน่อยเถอะ
อยากคุยกับพวกนั้นมาก
อยู่นี่เอง
ฉันจับตาดูนายทั้งคืนแล้วหนุ่มน้อย
ผม ผมเพิ่ง...
ใช่ ไม่ว่านายจะเพิ่งอะไรมา
นายเพิ่งเจอเนี่ยแหละ การปลดปล่อยอันหอมหวานจากชีวิต
ผมชอบชีวิต ผมแค่...
กีเยร์โม
มีอะไรจะให้ช่วยไหม
ก็ไม่เชิงนะ
อ๋อ นี่นายอยากจะ...
- ไม่ๆ - เพราะฉันคิดว่า...
- โอเค แต่อย่าทำแบบนั้นดีกว่า - เนอะ
- ทำไม - เพราะเขาเป็น...
- สมุนฉัน - จะรู้ได้ยังไง
ไม่ มันเป็นอะไรที่พลาดกันได้
- ไม่ต้องขอโทษ - ฉันต้องขอโทษ
- เสียใจจริงๆ - ไม่ ถ้านายอยากจะกินเลือดเขาแล้ว
- อย่ามาให้ฉันขวางทาง - ฉันอยากจะ...
ไม่ๆ ฉันเสียมารยาท ขอโทษจริงๆ
ฉันโอเคนะ จะกินเลือดก็เอา
ไม่ๆ ขอโทษนะ เชียร์ส
โอเคนะ ร็อกแอนด์โรล
ว้าว
ฉันไม่ปล่อยให้เขากินนายหรอกน่า
กีเยร์โม
ไซมอนจอมหลอกลวงอยากจะเจอน่ะ
โอเค มือนายเลือดไหลน่ะ
ฉันรู้
เราต้องฆ่าคนในแฮมป์ตันส์เพื่อ...
ลาซสโล นันดอร์
ดีจริงที่ได้เจอ
ยินดีที่ได้เจออีกนะไซมอน
แล้วดูนายสิ
นาดจาบอกว่าพวกนายสบายดี
ตอนนี้พวกนายใส่ผ้าคลุมมา
ฉันคิดเลยว่า พวกนายอารมณ์ขันไม่เปลี่ยน
- แต่งงานแล้วเหรอ - ใช่
ก็นะ สิ่งที่นายเคยทำกับฉัน
ไม่ทำให้ฉันคิดว่านายแต่งงานแล้วนะ
ไม่ๆ
ฉันลืมไปเลย เพราะว่าเธอเคยทำอะไรกับฉันเอาไว้
ครั้งล่าสุดที่เราอยู่ด้วยกัน เมื่อไหร่นะ
สองร้อยปีก่อนใช่ไหม ปี 1976
ตอนที่นายเล่นมุกให้พวกกะลาสีฟัง
ใช่ มันเหมือนกับ บุฟเฟต์หนุ่มๆ แห่งทะเลเลย
พอกันที
แต่ฉันยังไม่ได้แนะนำ ให้นายรู้จักกับพวกฉันเลย
กลุ่มผิวหนัง
ด้านหลังนายนั่นบิ๊กวลาด
อับบาดอน เอมปูซ่า
แล้วตรงนั้นก็มีพี่น้องจอมพิลึก
สองพี่น้อง ที่ไม่ได้เป็นพี่น้องกันจริงๆ
ส่วนนั่นลิตเติ้ลวลาด
หมอนั่นมันโรคจิตขั้นสุด
แล้วก็มิสเตอร์ฟิฟตี้
นั่นคือเอส เพราะว่าเธอชื่อซาร่า
แล้วก็ อีวิล สตีฟ
ฟรีคเฟสต์ โทนี่
นั่นไงเขาล่ะ บลาฟแกลดผู้ซดเลือด
และแน่นอน เดอะไซเลนท์วัน
ไง
ไปตรงนั้นต่อก็จะมีเอเชียน ไมค์
นั่นชันท์ เจน ผู้ไร้วิญญาณ
เอลแกรดที่ห้า
ฮอร์วอค เดอะพิทมาสเตอร์
กอนทราปาล แล้วก็น้องชายเขา คริลแซค...
เวสลีย์ ไซคส์ แล้วก็เดสเดโมน่าจอมโหยหวน
ใช่ และนั่นเลน นักบัญชีของฉัน
แล้วก็เคานต์ราปูลา
"300 ปีที่พี่อยู่ในนิวยอร์ก"
"แต่ยังไม่เริ่มแร็ป จนถึงปี 1991"
เขาเริ่มแร็ปในปี 1991
แล้วก็ นี่ทีมของเรา
นันดอร์
เมียฉัน นาดจา ที่นายรู้จักดี
แล้วก็ตัวฉัน เราชอบมีกลุ่มเล็กๆ ไว้ก่อน
ไง ทุกคน...
ฉันอยู่กับพวกเขาด้วย
- ใครน่ะ - ไม่มีตัวตน
ฉันอยู่กับพวกเขา
ตอนนี้ เรารู้จักกันมานานพอแล้ว
ที่จะรู้ว่านี่ไม่ใช่แค่การพบปะปกติ
ไม่ผิดนะ นายอาจจะได้ยินมาว่า
บารอนมาหาเรา
บารอนไปหานาย ที่สแตเท่นไอส์แลนด์เหรอ
ใช่ เราคิดว่า เพราะเราครองที่นั่นได้แล้ว
นาย ไซมอน นายครองแมนฮัตตันได้อย่างดี
ก็ใช่
ฉันคิดว่าเราอาจจะต้องร่วมพลังกัน
แบ่งสันปันส่วนนิวยอร์ก
มันรวมไปถึงถนนของเรา ถนนแอชลีย์ด้วย
แสดงว่า ให้ฉันแบ่งแมนฮัตตัน
แล้วนายจะแบ่ง...
ถนนของเรา
- ถนนแอชลีย์ - และถนนแอชลีย์
ใช่
มันฟังน่าสนใจมากนะ
ฉันว่า เรามาเริ่มการเจรจากัน
โดยการเอาหมวกนั่นมาให้ฉันก่อน
ว่าแล้วว่าต้องเป็นงี้
- ไม่มีทาง - ลาซสโล
ไซมอน นายไม่อยากได้หมวกนั้นหรอก
- มันไม่ดี - ไม่
- เอาให้เขา - ไม่
ฉันดูนายเดินรอบเรือนั่น
ใส่หมวกนั่นอยู่เสมอแล้วคิดว่า
"ไอ้แวมไพร์นั่นไม่คู่ควรกับหมวกนั้น
ฉันต่างหาก"
ฉันบอกอะไรให้นะ
ถ้านายอยากจะได้หมวกนี่
นายต้องตัดหัวฉันก่อน
ลาซสโล
ได้ บิ๊กวลาดด้านหลังนาย เขามีมีดพร้า
ให้เขาตัดหัวนาย
หรือว่าให้เดอะไซเลนท์วันดี
หรือลิตเติ้ลวลาดดี เขาเป็นพวกโรคจิต
เราให้มิสเตอร์ฟิฟตี้ช่วยก็ได้นะ
หรือว่านักซดเลือดดี
ไหนดูหน่อย ทุกคนมาอยู่กันพร้อม
โอเคๆ นายพูดชัดเจนแล้ว อย่ายุ่งกับฉัน
เอาหมวกไปเลย
ขอบคุณนะ
แล้วทำไมที่หลังหัวฉัน
มันรู้สึกแปลกๆ เหมือนโดนดูด
มันคือรูตูดแม่มด
ใช่ นั่นล่ะนะ ตอนนี้ได้หมวกมาแล้ว
พาพวกนี้ไปจากที่นี่ซะ
- อะไรนะ - อะไรนะ
ไสหัวออกไปจากที่นี่
ไปจากคลับฉัน
ฉันเชิญนายมาที่นี่เพื่อเอาหมวกนี่
ตอนนี้ได้เวลาไปแล้ว
"โย่ ถึงเวลาต้องเผ่น"
"ตรงไปทางออกเลย"
"สัมผัสฉันมันของแท้"
"ดีแน่ไม่มีแย่"
ไงล่ะ ขอบคุณ
- น่าขายหน้า - ขอบคุณๆ
แล้วที่นี่ก็ไม่ประทับตราจอดรถให้นะ
แต่พวกนายไม่มีรถนี่
เพราะพวกนายเป็นแวมไพร์ขี้แพ้ ใส่ผ้าคลุมแสนน่าสมเพช
หมวกนี่ทำให้รู้สึกเหมือนโรบิน ฮู้ด
บิ๊กวลาด ธนูของฉัน
- แตะท้องฟ้า - แตะท้องฟ้า
ไอ้เกรียนนิสัยเสีย
จำไม่ได้ว่าเขาขี้หลอกลวงขนาดนี้
เขาชื่อไซมอนจอมหลอกลวงนะ
- เวรเอ๊ย - เวร
- ให้ตาย ที่รักจ๊ะ - ว่าไง
ฉันว่าหมวกของฉันต้องสาป
ค้างคาว
กีเยร์โม
ยังโกรธเรื่อง ที่จะโดนแวมไพร์กินอยู่เหรอ
- ใช่ - อย่าปฏิเสธน่า
- ฉันมองออก - ผมบอกว่าใช่
ว่าแล้ว กีเยร์โม
ขอโทษนะที่ฉันทำไม่ดีกับนายคืนนี้
ฉันซาบซึ้งในตัวนาย
จริงๆ นะ
คุณมีวิธีแสดงความรักแปลกๆ นะ
ขอบคุณนะ แต่ฉันจะชดเชยให้นายคืนนี้
มันเยี่ยมมากนายท่าน
ขอให้สนุก กีเยร์โม
นายได้บินจริงๆ
มันเป็นค่ำคืนที่ดีที่สุดในชีวิตผม
น่าเศร้านะ
แต่ก็สวยงามทีเดียว
- ผมรู้สึกเหมือนแวมไพร์จริงๆ เลย - อย่าพยายาม
- นั่นอะไรน่ะ - ตรงไหน
ตึกเอ็มไพร์สเตต ผมว่านะ ใช่ไหมน่ะ
อะไรนะ ตรงนั้นเหรอ
ให้ตาย
เงียบๆ กีเยร์โม
อย่าลำบากเลย
เขาโชคดีนะ
ต้นไม้ที่หนาที่สุดรับเขาไว้
แล้วเขาก็ไปลงบนหลังคารถขายอาหารร้าง
อยากจะให้รู้นะ ว่านายคือเพื่อนฉัน
รู้สึกไม่ใช่นะ
นายต้องลืมทุกอย่างที่ฉันพูด
ไปเถอะ
อะไรน่ะ
นั่นหมวกฉันนี่
นายหรือเปล่าที่โดนพันหน้า ไซมอน
ฉันจะเอาหมวกคืนนะ
ไอ้ซากตอตะโก
เอ่อ...
คำบรรยายโดย วริศรา โชติชีวสุนทร