ไม่นานมานี้ ผมเพิ่งกลับมารัก ศาสตร์การตกแต่งพุ่มไม้อีกครั้ง
ศาสตร์แห่งการแต่งพุ่ม
เรามีอนูบิส
เทพเจ้าแห่งความตายของอียิปต์
นี่ คิเมียรา
นี่คืออันที่ผมภูมิใจที่สุด
เจ้ากระต่าย
เพราะว่ามันออกมา เหมือนภาพที่ร่างเอาไว้ในหัวเป๊ะ
- และตรงนี้ - ไง ลาซ
ว่าไง ชอน
ยัยนั่นไล่ฉันออกมาอีกแล้ว เชื่อไหมล่ะ
เธอควรจะบีบคอนายให้ตาย
ด้วยกล้ามเนื้อหูรูดของนาย
นายว่าไงนะ
ฉันพูดในสิ่งที่นายจะเห็นด้วย
ใช่ ได้ยินนะพวก
มั่วสุดๆ
ฝันดี
เดี๋ยวก็คงโดนเมียฆ่าไปเอง
มาสู่เพศที่อ่อนโยนสวยงามกว่าดีกว่า
สิ่งที่คุณกำลังจะเห็นก็คือ
ตัวอย่างการตัดแต่งพุ่มโยนี
ของโสเภณีคนโปรด
และผู้หญิงที่ผมรัก
พอลลี่ นิโคลส์จากไวท์แชเปิล ปี 1888
นี่ภรรยาสาวแสนดีของผม นาดจา เธอคงไม่อยากเห็นเท่าไร
แต่ใครสนวะ
สวยงาม
สุดทางนั่นแนนซี่ เรแกน
ไม่ค่อยเรียบร้อยเท่าไร
มาถึงจุดเด่นของที่แห่งนี้
แม่ผมเอง
อะไรวะ
ล้อกันเล่น
นั่นฉี่มนุษย์หมาป่า
ฉี่มนุษย์หมาป่า
กล่องนี้เต็มไปด้วย กับดักมนุษย์หมาป่า
นี่ล่ะที่เราต้องการ
กับดักหมาป่า
อันนี้ล่ะช่วยเราได้
ผมตื่นเช้าหรือเปล่า
ขอตอบว่าใช่แบบตื่นเต้นเลย
ชอบตอนเช้ามาก
ดูหน่อย นันดอร์ทำอะไร
นันดอร์
ตื่นมาแล้วหิว แล้วก็กินทั้งวัน
ไปไกลๆ เถอะ คอลิน โรบินสัน
นันดอร์ ได้เวลาตั้งชื่อเพลงนี่แล้ว
กีเยร์โม ไล่เขาไป
ออกไปเถอะนะ
ฉันแต่งเองนะ
- ไม่เห็นเหรอ นอนอยู่ - คอลิน ออกไปเถอะ
นั่นล่ะคือกาแฟยามเช้าของผม
แดน สบายดีไหม
เวลาตอนเช้าน่ะ ได้กินพลังงานอิ่มเลย
คนยังไม่หัวเสียน่ะ
ถ้าไม่อยากจะมีลูก
ผมจะเอาโทรศัพท์นั่นไว้ในกระเป๋าคุณ
อาร์นี่ ผมคิดว่า...
การถกเรื่องที่แคะหูน่ะ
ที่เราเถียงกัน
วิทยาศาสตร์บอกว่า
เราไม่ควรเอาอะไร ที่เล็กกว่าข้อศอกยัดหู
มันจะทำให้โพรงหูเราพังน่ะ
- พูดถูกไหม - ผมไม่...
ไม่สิ แล้วก็...
มีคนใหม่มาด้วย
ถ้าเราล่าพวกเขา ก่อนที่พวกเขาจะโดนที่นี่เล่นงาน
เราจะได้พลังงานสดๆ เยอะเลย
ก๊อกๆ
ขอทำตัวเป็นคนต้อนรับแล้วกัน
ผมชื่อคอลิน โรบินสัน
คุณจะได้ยินเรื่องผมเยอะเลยค่ะ
- ไม่หรอกค่ะ - ไม่มีทาง คนชอบเม้าท์
ไม่ใช่เม้าท์กับฉัน
ดูนั่นสิ
มีป้ายชื่อตัวเองด้วย
ใช่ ฉันสั่งทำน่ะ
คนจำชื่อฉันไม่ค่อยได้
เราเข้ากันได้ดี
ขอผมแนะนำอะไรหน่อยนะ
น้ำพุดื่มของที่นี่น่ะ
ผมเชื่อว่ามันไม่ได้กรองมา
ฉันไม่กล้าเข้าใกล้น้ำพุหรอก
ถ้าทุกคนหัวเราะล่ะ
ทำไมพวกเขาต้องทำแบบนั้นล่ะ
คุณไม่รู้สินะ
ว่าฉันรอคำพูดดีๆ มานานแค่ไหน
ฉันตัวคนเดียวตั้งแต่แม่ตาย
ผมแค่คุยด้วยเฉยๆ
- นั่นไง - ขอบคุณ
คุยกันทีหลังนะ
- ได้ - จริงเหรอ
ใช่ แน่นอน
ฉันอยากจะคุยต่อน่ะ
อะไรกันน่ะ
ไม่ได้พลังงานอะไรจากเธอเลย
ไม่เลย
อีวี่ อาจจะมีอะไรแปลกๆ
นี่คือห้องของฉันกับลาซสโล
ฉันตกแต่งมันเอง
อันนี้พิเศษสำหรับฉันมาก
ตอนฉันเจอลาซสโลครั้งแรก
ฉันเดินเข้าไปในทุ่งโล่งกับเขา
และนกฮูกตัวนี้ก็บินมาแล้วข่วนหัวฉัน
และฉันบอกว่าฆ่านังนั่นที ลาซสโล
ถ้าฉันกับลาซสโลจะมีลูกกัน
ฉันอยากจะคิดว่า มันจะหน้าตาแบบนี้
เล็กๆ แข็งๆ
ฉันเกลียดแพะนี่
นั่นอะไรน่ะ
มนุษย์หมาป่าเหรอ
มาจากข้างนอก
มนุษย์หมาป่าตัวใหญ่ที่สนามหญ้า
เร็วเข้า
- ตัวใหญ่ด้วย - เร็วเข้า พามันเข้าไปข้างใน
เหม็นชะมัด
ทำไมเท้ามันติดกับดักล่ะ
ลาซสโล เธอวางกับดักเหรอ
ไม่ๆ ไม่เกี่ยวกับฉัน
เราเอามันออกจากหญ้าก่อน
ไม่เป็นไรๆ
เพื่อนบ้าน พวกเพื่อนบ้าน
- มันกำลังจะหมดสติ - นอนได้แล้ว
- นั่นล่ะๆ - ไปนอนซะ คุณมนุษย์หมาป่า
เอาล่ะ ทางนี้ ไปๆ
- ผู้ชายช่วยด้วยสิ - เขาช่วยอยู่
เราจะพาเขาไปไหน ใต้ดินเหรอ
- ห้องแฟนซี - แต่เราเพิ่งทำความสะอาดนะ
นายท่าน อยู่ใกล้ขนาดนี้ปลอดภัยเหรอ
อาจจะไม่นะ กีเยร์โม
- ถ้ามันตื่นขึ้นมา มันจะฆ่าผมไหม - ก็อาจจะ
แต่เรามีเรื่องสำคัญต้องคุยกัน
เราต้องกำจัดมัน
และตอนกำจัดมัน ฉันหมายถึง...
ไม่ เราต้องไว้ชีวิตมัน
ไม่งั้น เราจะละเมิดการสงบสันติ
สันติเหรอ
- สันติเหรอ - ฉันเกลียดสันติ
เป็นเวลากว่าหลายสิบปี
แวมไพร์กับมนุษย์หมาป่า
อยู่อย่างสันติเพราะการสงบศึก
แวมไพร์จะไม่ทำร้ายมนุษย์หมาป่า
ถ้ามนุษย์หมาป่า ไม่มายุ่งกับเรื่องของแวมไพร์
เพื่อนของมันอาจรู้ว่าอยู่นี่
พวกมันจะมาหากันแน่
โอเค เอาปลอกคอใส่มันสิ
พามันไปที่สวน ผูกไว้กับม้านั่ง
มันตื่นแล้ว ตื่นแล้ว
โอ้ พระเจ้า ทำไมจะต้องวางกับดักหมาป่า
กับดักธรรมดานี่ล่ะ ที่สนามหญ้าน่ะ
เรารู้ว่าแกเป็นมนุษย์หมาป่าตัวใหญ่
ฉันเห็นแกไปป้วนเปี้ยนที่สวน
เหมือนหมาตัวเปียกน่าขยะแขยง
เห็นดีกัน ไอ้เลว
โชคดีสำหรับพวกแกนะ
ฉันมีคุณสมบัติการฟื้นตัว ที่เยี่ยมมาก
ฉันฟื้นตัวสมบูรณ์แล้ว
- มันจะขี้ - ไม่นะ
เมื่อเหล่าพี่น้องมนุษย์หมาป่า รู้เรื่องนี้
พวกเขาไม่พอใจแน่
ให้ตาย
มันทำลายหน้าต่างเรา
โอ๊ย ขาอีกข้าง
แย่ แย่มาก
- ใช่ แย่มาก - ฉันจะกลับมาทั้งฝูงเลย
ตอนนั้นฉันจะฟื้นตัวเต็มที่
ไม่ต้องห่วงเลย
มันฆ่าผมได้เลยนะ
อาจจะใช่ แต่ก็นะ
เรื่องมันเกิดขึ้นได้
ไง คามาล
สุดสัปดาห์นี้อ้วนขึ้นหรือเปล่า
ไง จีนนี่...
คำตรงข้ามกับคำว่าอิจฉาคืออะไร
เพราะตอนนี้ผมรู้สึกกับ ปริมาณงานคุณแบบนั้น
อาร์นี่ คุณจะฆ่าผมแน่
แต่ผมจะขอเปลี่ยนความคิด
เรื่องปริศนาที่เขี่ยหู ที่เราถกกันน่ะ
- อาร์นี่ ฟังอยู่ไหมน่ะ - หา คอลิน โทษที
ผมคุยกับสาวคนใหม่อยู่
เธอบอกเรื่องเล่าที่เศร้าที่สุด เกี่ยวกับหลานเธอ
เขาเกิดมาลูกตาหันไปด้านหลัง
เขาเห็นสมองตัวเองไหม
สาวคนใหม่น่าจะเป็นแวมไพร์อารมณ์
เป็นรูปแบบของแวมไพร์พลังงานชั้นสูง
แทนที่จะให้คนรำคาญเราเพื่อพลังงาน
เธอกินความสงสาร
ดูเธอสิ จะไม่มีอะไรเหลือเลย
พอเธอคุยกับเดฟเสร็จ ขอบอกเลย
ทั้งออฟฟิศนี่ไม่มีอะไรเหลือเลย
อีวี่ อีวี่
แวมไพร์อารมณ์ ให้ตายสิ
เจอกัน อีวี่ รัสเซลล์ เจอกันแน่
บิฟฟ์ ไง
บิฟฟ์คะ ขอคุยหน่อยสิ
บิฟฟ์ ขอเวลาหน่อย
- ผมจะไปห้องน้ำน่ะ - ถามอะไรหน่อยนะ
บิฟฟ์ ฉันมีอะไรจะถามน่ะ
- บิฟฟ์ เราต้องคุย... - รอผมเข้าห้องน้ำก่อนได้ไหม
- มันเกี่ยวกับเรื่องผู้หญิงน่ะ - บิฟฟ์ คุณต้อง...
ฉันไม่ค่อย...
- บิฟฟ์ๆ เดี๋ยวๆ - บิฟฟ์ ฉันไม่ค่อย...
ให้ตายเถอะ
บิฟฟ์ ฉันคิดว่า หมาฉันอาจเป็นออทิสติกน่ะ
- ฉันอยากหาใครมาฟังฉันระบาย - บิฟฟ์
- เถอะนะ บิฟฟ์ - อะไรกัน
- คอลิน - คิดว่าทิชชูใหม่ในห้องน้ำเป็นไง
ผมคิดว่า ปล่อยนะ
มันบ้ามาก
- คุณไม่ใช้ที่ตัดกระดาษทิชชูเหรอ - บิฟฟ์ ฉันอยากคุยด้วยจริงๆ
ไม่ใช้ที่คลุมชักโครกด้วยเหรอ
ฉันเศร้ามาก ไม่รู้จะทำยังไงดี
ผมไม่ค่อยสบายน่ะ อ่อนแรงมาก
รู้ไหม สำนวนกรีกของอาการโคม่า เรียกว่า...
การหลับลึก
บิฟฟ์ที่น่าสงสาร
หนึ่ง สอง...
กระสุนเงินสามนัด
มันจะฆ่าหมาป่าทั้งฝูงได้ไง
ด้วยกระสุนแค่สามนัด
แย่กว่านั้นอีก เราไม่มีปืนด้วยซ้ำ
ไม่มีปืนเหรอ
ฝูงหมาป่า
เธอมาแล้ว
อะไรกัน
ฟังนะ มนุษย์หมาป่าสองตัว
กล้านักนะ
ฉันรู้สึกว่ามีตัวหนึ่งด้านหลังฉัน
มันกำลังถ่ายที่พุ่มไม้
โอเค เรียบร้อยแล้วคืนนี้ก็พอแค่นี้
เปล่าเลย เราเพิ่งเริ่มเอง
เก่งมากเด็บ ฉี่แรงดี
เราต้องฉี่ ตอนนี้เราต้องการเลือด
พูดภาษาเดียวกันสักทีนะ
เตรียมพูดออกมาจากก้นแกเลย
นังจิตอ่อนเอ๊ย
- แอนจ์ - ทำอะไรน่ะ
เธออารมณ์ขึ้นเร็วนะ
เรามาตกลงกันก่อนดีไหม
ที่ฉันไม่เข้าใจคือ จะส่งข้อความหาเรา ปลุกเรา
บอกให้เรามาที่นี่ทำไม
แค่มาฉี่เหรอ
- จะเอายังไงเนี่ย - ไม่มีระบบเลยนะ
ฉันขอเวลาหน่อย
- เธอเอาอีกแล้วนะ บั่นทอนฉัน - ไม่ นายทำให้เราดูเหมือนขี้
เลิกมาร้องโวยวาย ที่สนามบ้านฉันได้ไหม
- ไว้คุยกันทีหลัง - โอเค ทีหลัง
สักทีสินะ
ขอพื้นที่ฉันหน่อย
แกต้องการมากกว่าพื้นที่แน่ ไอ้แก่
เอาเลย ลาซสโล
ไม่นะ
อย่ายุ่งกับกระต่ายของฉันนะ
ไม่ นั่นกระต่ายฉัน
นั่นมันงานชิ้นเอกของฉัน
- ปวดไปหมด - อย่าห่วง ที่รัก
เฮ้ยๆ
เอาล่ะ ตัวขัดความสนุกมาแล้ว
จะมาทะเลาะกับมนุษย์หมาป่า ที่สนามหญ้าไม่ได้นะ
มนุษย์แถวบ้านจะรู้ตัวกัน
หน้าบ้านเรามีป้ายรถเมล์นะ
ก็อย่าหายตัวมาแบบนี้สิ ไอ้บ้า
ตรงนั้นเกิดบ้าอะไรขึ้นน่ะ ลาซ
ไม่มีอะไร ชอน ทุกอย่างปกติดี
นั่นล่ะที่ฉันชอบ
เข้าบ้านก่อนล่ะ
แค่เพื่อนบ้านน่ะ ต่อได้เลย
ถ้าเราจะสู้กัน
เราต้องทำตามระเบียบการ
แน่นอน เราต้องทำตามระเบียบการ
- ระเบียบการ - ใช่
ตอนนี้หมามากมายจะเข้าบ้านฉัน
เวร มีกุญแจไหม
กดดันมาก แวมไพร์ มนุษย์หมาป่า
ขอเวลาหาบทความที่เกี่ยวข้อง
พวกมนุษย์หมาป่า เป็นพวกอินเดียนแดงหมดเลยเหรอ
- เอาอีกแล้ว - ไอ้ทไวไลท์
ไม่ เราไม่ใช่อินเดียน
ที่จริง ก็นะ ฉันอินเดียน
แต่นั่นเพราะพ่อฉันมาจากอินเดีย
ฉันว่าเธอไม่ได้พูดถึงอินเดียแบบนั้น
เธอคิดถึงชาวอเมริกันพื้นเมือง
- แบบมาร์คัส - ใช่
แต่ฉันไม่ใช่มนุษย์หมาป่า
- เพราะฉันเป็นอเมริกันพื้นเมืองนะ - ใช่
มันไม่เกี่ยวกับเชื้อชาติ
แค่คนเดียว
เราต่างกันหมด
- ฉันคนอเมริกันเชื้อสายแอฟริกัน - ใช่
ฉันคนแคนาดาเชื้อสายแคริบเบียน
ซาสคาทูนว่ะ
ใช่
ฉัน คอเคเชียน
ใช่ๆ นั่นแชด
ถ้าใครสนใจ
- ฉันเจอบทความที่เกี่ยวข้องกับ... - ได้ จัดการเลย
มันถูกเขียนในปี 1993
มันกล่าวว่า ถ้าฝูงมนุษย์หมาป่า
ทะเลาะกันที่บ้านแวมไพร์
พวกเรา
สองกลุ่มนี้จะสู้กันไม่ได้
แต่ต้องเลือกคนที่แกร่งที่สุด
นักสู้ทั้งสองฝ่าย
- จะปะทะกันแบบตัวต่อตัวแบบยุติธรรม - ไม่
โอเคไหม กลุ่มสนับสนุนมนุษย์หมาป่า สแตเท่นไอส์แลนด์
แวมไพร์ในห้องนี้ล่ะ
ไม่ใช่นาย กีเยร์โม
เจอกัน อีวี่ รัสเซลล์ เจอกันแน่
- อีวี่ รัสเซลล์ - คอลิน โรบินสัน
- ทำงานดึกเหรอ - ต้องทำ เพราะงานไม่ทัน
ผมชอบกระโปรงคุณ
คุณควรจะระวังนะ เพราะว่าสีม่วงอ่อนมันเรียกผึ้ง
ฉันใส่กระโปรงนี้ ตอนพี่ฉันตรวจเจอมะเร็ง
ปกติไม่ใช่มะเร็งที่ฆ่าเรา
มันคือการรักษาต่างหาก
เธอโดนคนขับรถเมาฆ่าตาย
เขาเป็นคู่หมั้นฉัน
ความรุนแรงเริ่มที่บ้านทั้งนั้น
งานวิจัยว่าเอาไว้
ฉันไม่เคยมีบ้าน
อย่าลืมเตือนให้ผมอีเมลลิงก์บทความ
เกี่ยวกับวิกฤติ การซื้อบ้านของเด็กยุคใหม่
ฉันไม่ใช้อีเมล
ไม่ตั้งแต่คอมฉันโดนแฮก
และขโมยตัวตน
แฮกเกอร์กับจอนนี่ ลี มิลเลอร์
แล้วก็ฟิชเชอร์ สตีเวนส์
คือหนึ่งในหนังจาก 1995 ไม่กี่เรื่องที่ยังดีอยู่
ฉันโดนเอาปืนขู่ ตอนเข้าแถวดูหนังเรื่องนั้น
แต่พวกมันไม่เอาเงินฉันไป
แต่ทำเพื่อความสนุก
ร่างมนุษย์
มาเลย
เร็วไปห้านาที
เราไม่ต้องเป็นศัตรูกัน
เคยคิดจะล่ากับคู่หูไหม
เพิ่งคิดได้ไม่นานมานี้
รอนด้า ช่วยไขความกระจ่างที
คืนนี้เหมาะแก่การตาย
ผมไม่อยากให้คุณตาย
ไม่ใช่ฉัน คนอื่นต่างๆ
แต่อย่าพูดแบบนั้นสิ
ก็ได้
คืนนี้ เหมาะกับการตาย
ของพวกมัน ไม่ใช่ฉัน
พวกมันมาแล้ว
โทษที เรามาสาย โทษที
สะพานมันโหดสุดๆ
ไงพวกหมาบ้า
นังผีสิงบ้าน
เราเจอกันที่ดาดฟ้าร้าง ของเซอร์กิตซิตี้
ตามระเบียบการข้อตกลงร่วม
ของแวมไพร์กับมนุษย์หมาป่า สแตเท่นไอส์แลนด์ ปี 1993
เริ่มกันได้เลย
เลือกตัวแทนของนายมาหรือยัง
ใช่สิ เราเลือก โทบี้
โอ้
ใหญ่มากนะนั่น
จำไม่ได้ หน้าใหม่เหรอ
ใช่ เขาเป็นมนุษย์หมาป่ายักษ์คนใหม่
แล้วนี่ไม่ใช่ขนาดเต็มนะ
นี่แค่โทบี้ทั่วไป เขาใหญ่ได้ประมาณนี้
เรามีคนของเราเหมือนกัน
เขาชื่อ นันดอร์จอมอำมหิต
- ไง - เขาจัดการแกแน่ โทบี้
อย่าทำให้เขาเป็นตัวร้ายสิ นาดจา
แกไปทำลายสวนโยนีของฉัน
กล่าวคือ โยนีของแม่ฉัน
แกทำให้มันเป็นสีน้ำตาลและหลวม
- แกทำให้มันเหมือนของน้องสาวเขา - ใช่
ชายแบบไหนกัน ที่จะยอมให้มนุษย์หมาป่าสกปรก
มาหยามกันแบบนั้น
พระเจ้า
นั่นไงล่ะ
- เรามาเริ่มกันเลยเถอะ - ฉันจะเล่นงานแก
แหงล่ะ ยัยอังกฤษ ฉันจะจัดการแก
อะไรนะ
เลิกพูดจามากความ แล้วมาสู้กันจนตายเถอะ
ไม่รู้สิ
ไก่งวงนี่ตัดออกมาสดๆ จากอกไหม
หรือว่ามันเป็นแบบสำเร็จรูป
เนื้อของเราหั่นสดหมดครับ
อยากได้แบบหลังมากกว่า
ขอล่ะอย่า
ฉันไม่อยากจะเถียงกันต่อหน้าคนอื่น
เราแต่งงานกันเพื่อผลประโยชน์
ฉันเป็นโรคอยากให้ผู้อื่นป่วย
ฉันบอกผู้คนว่าเขาเป็นโรค ตัวเองจะได้รู้สึกดีขึ้น
แต่ผมดันป่วยจริง และตอนผมป่วย
คนก็ไม่เชื่อว่าป่วย
เพราะพวกเขารู้ว่า เธอชอบทำแบบนี้ตลอดเวลา
พวกคุณอยากจะกินอะไรไหม
- เรากำลังกินอยู่นี่ไง - เรากำลังกินอยู่นี่ไง
แวมไพร์ กับมนุษย์หมาป่า
นี่คือการต่อสู้ที่สู้กันด้วยเกียรติ มาเป็นพันปี
ใช่ เป็นพันปี
และคืนนี้...
ฉันจะไม่ทำแล้วนะ ถ้าคนของแกฉี่ใส่กำแพง
ไอ้พวกเหยียด
โอเค ไม่ ไม่ต้องไร้สาระแล้ว
เราสู้กัน
ฉันเห็นด้วยกับนังหมาป่า
ขอบคุณ
- เอาเลยโทบี้ - ขึ้นอยู่กับนาย
ฉันอยากให้ยอมแพ้นะ
แต่มันเล่นแม่ฉัน
- ตัวใหญ่นะนั่น - เอาเลย โทบี้
ไม่เอาน่า นันดอร์ ทำได้อยู่แล้ว
เราต้องการพรมใหม่ที่บ้าน
ใช่
นึกว่าจะแปลงร่างได้ เฉพาะเวลาพระจันทร์เต็มดวง
มันนึกภาพพระจันทร์เองได้
จินตนาการมันลึกล้ำ
เยี่ยม โทบี้
- เอาล่ะ ไม่ต้องห่วง จัดการให้ - ไม่ใช่มวยเปลื้องผ้าใช่ไหม
คิดว่าไม่ใช่นะ
ฟังนะ เราแค่...
แล้วกิซโมล่ะ
ใคร
นักสู้เลือกอาวุธของพวกนายได้
ไม่เอาเงินนะ
ฉันจะให้ผู้ท้าชิงของฉันเลือกก่อน
เขาเลือกฟันกับกรงเล็บ
เขาตะปบดิลโด้ออกจากหัวแกแน่
โอเค ฉันขอเลือก
กระบองสองท่อน ดาบเสี้ยว
- นี่ - อะไรน่ะ
- ไม่นะ นันดอร์ - ไม่นะ
- นี่ - อะไร
ไม่ โทบี้ ไม่
โทบี้
- คุณพระ - อะไรวะนั่น
- โกงนี่ - เก่งนี่
โอ้ ไม่นะ
- โทบี้ เพื่อน - ให้ตาย
- ไม่ต้องห่วงนะ โทบี้ - ฉันชนะเหรอ
เดี๋ยวแผลก็หาย เพื่อน
- ฉันว่าฉันชนะนะ - ยังไงก็ตาม
ฉันว่าแวมไพร์ชนะนะ
- โอเค - ปล่อยให้เราเลียแผลตัวเองได้ไหม
- ได้สิ - โทบ
โทบี้ อย่าเลียแผลตัวเองนะ
- ค้างคาว เจอกันที่บ้านนะ - อย่านะนายท่าน
เหมือนกับว่า
เอาจริงๆ มันดูดีกว่าห้านาทีก่อน
ไม่เอาน่า โทบี้ นายผ่านมันไปได้
- เราจะเดินทางไปซาสคาทูน - เฮ้ย
เฮ้ย นาย
เราเก็บกระดูกได้ไหม
- ได้ๆ โอเคนะ - ได้นะ
โอเคดี เอาล่ะ แยกกันเลย
เราไปหาไอ้นั่นกัน
เดินระวังนะ
ถ้าได้ยินเสียงเอี๊ยดๆ อาจจะไปเหยียบของเล่นเข้า
ฉันอยู่กับโทบี้นี่แหละ เขาโอเคแน่
เขาเริ่มฟื้นตัวแล้ว
การคบกับอีวี่ไม่เคยเบื่อเลย
เธอรู้ว่าจะเรียกร้องความสนใจคนยังไง
ไม่ว่าจะเป็นการเป็นลม
หรือว่าปัญหาเรื่องรถ
หรือว่าเรื่องระหว่างเธอกับแมวของเธอ
หลายคนน่าจะรู้
ฉันจ่ายเงินรักษาต้อหินแมวฉันเองตลอด
และตอนนี้ค่าใช้จ่าย มันเริ่มไปกระทบเงินเก็บของฉันแล้ว
ตั้งแต่เจอเธอ
ปู่ย่าของเธอตายไปหกคู่อย่างต่ำ
เหมือนกับว่าฉันจะต้องนอนที่ทำงานนี่
จนกว่าจะมีอะไรอัปเดต
ฉันถามแฟนฉันคอลิน ว่าไปอยู่กับเขาได้ไหม
เขาว่าไง
เขาบอกว่าเขาไม่พร้อมน่ะ
พระเจ้า
ฉันไม่ได้ใช้บัตรเครดิตนั่น มาหกเดือนแล้ว
ไว้โทรกลับนะ
- ไง อีวี่ - ไง
ฟังนะ หลายสัปดาห์ที่ผ่านมา
มันเยี่ยมมาก
ไม่เคยรู้มาก่อนว่า ผมจะมีอารมณ์ที่ลึกซึ้งได้
ความทรมานสุดๆ
แต่ผมว่ามันไม่ดีนะ
คอลิน
โทษทีนะ
ผมไม่ขออะไร
นอกจากให้คุณมีการกินพลังงาน
จากพวกสมองตาย ที่เสียเวลาชีวิตรอบตัวเรา
แต่ผมอยู่กับคุณไม่ได้แล้ว
ถ้าเธอทิ้งฉัน ฉันจะฆ่าตัวตาย
ฉันทำแน่ ฉันไม่เหลืออะไรแล้วถ้าไม่มีเธอ
ไม่จริงเลย มีสิ
คุณมีพลังชีวิตมากมาย
ที่ให้ดูดจากพวกโง่พวกนี้
มา เราจะหาทางออกเอง
อดใจไม่ได้เลยสินะ
อยากจะชิมเป็นครั้งสุดท้ายน่ะ
บายอีวี่ รัสเซลล์
บาย คอลิน โรบินสัน
คอลิน อย่าทิ้งฉันไป
ล้อเล่นน่ะ ไปเถอะ
คอลิน...
ไปได้แล้ว
ขอล่ะ
แต่...
ไง ฉันโทษทีนะ แฟนฉันเพิ่งทิ้งฉันน่ะ
ใช่ ฉันจะโทรไปเรื่องการซักแห้งน่ะ
เรียบร้อยแล้วแม่ กลับมาสวยอีกครั้ง
เหมือนที่เบทโฮเฟินเคยพูดไว้
พุ่มพวกนี้ตัดแต่งตัวเองไม่ได้หรอก
แต่ก็นั่นแหละ
เขาชอบพูดไร้สาระแบบนั้นตลอด
คำบรรยายโดย วริศรา โชติชีวสุนทร