‎(ซีรีส์จาก NETFLIX)
‎(มีนาคม)
‎(เอฟ)
‎(ขอต้อนรับสู่เวลส์ลีย์)
‎(เมื่อขาดเธอ โดยจูเลีย วิทแมน)
‎(แด่มอนเซ่)
‎(สแตนฟอร์ด)
‎(ม.มิชิแกน) ‎(ม.คอร์เนล)
‎(เมษายน)
‎(เบิร์กลีย์)
‎(ซี)
‎(พฤษภาคม)
‎(เอ)
‎รูบี้ ฉันคุยด้วยไม่ได้ ‎ฉันกำลังจะไปประชุมกรรมการพรอมสาย
‎- นายสายก็ไม่มีใครสนหรอก ‎- ฉันต้องดำเนินการประชุม
‎งั้นนายพิมพ์ตัวเลือกมาให้ฉันแล้วกัน
‎ตัวเลือกเหรอ
‎ก็ลุคงานพรอมของฉันไง
‎ใช้สัญชาตญาณของนายหน่อย
‎นั่นแหละปัญหา ตอนนี้ฉันลังเลขึ้นมา
‎เรื่องที่ฉันถูกเสนอชื่อให้เป็นเดือนงานพรอม ‎แบบไม่คาดฝันทำให้ฉันสับสนไปหมด
‎ฉันจะลองดูให้หลังประชุมเสร็จ
‎ไม่ได้ ขอด่วน ฉันต้องรีบเลือก ‎เพื่อจะได้เอาชุดไปแก้
‎งั้นนายก็ไปซื้อชุดสำเร็จจากแผนกเด็กมาสิ
‎ได้ แต่ของมันขาดอยู่ตลอด
‎เพราะงั้นฉันถึงตัดตัวเลือกเหลือแค่ 33
‎ตั้ง 33 เลยเหรอ
‎ไอ้ตูด
‎สีเหมือนยางล้อ
‎เริ่มการประชุมได้
‎ทำให้ฉันประทับใจเร็ว
‎โอเค ธีมที่เราชอบ
‎แสดงถึงความรู้สึกที่นักเรียนทุกคนมี ‎ขณะที่ปีสุดท้ายกำลังจะสิ้นสุดลง
‎ธีมใต้น้ำ
‎ใต้น้ำ แค่นั้นเหรอ
‎แถมไม่ใช่ "ใต้ทะเล" ด้วย
‎ไม่ เราอยากจะทำลายสูตร
‎อ้อ ด้วยการทำให้มันห่วยลง
‎ไปต่อ
‎ถ้าเป็นอาหรับราตรีล่ะ
‎เดี๋ยวก็โดนข้อหาไม่เข้าใจวัฒนธรรม ไปต่อ
‎ฮาร์เปอร์ ฉันสาบานเลย ‎ถ้าเธอเสนอมูแลงรูจอีกครั้งล่ะก็…
‎ทุกคน
‎หัวใจของพรอมคือการเสียพรหมจรรย์
‎ไม่ใช่ความคิดสร้างสรรค์ของพวกนาย
‎ไอเดียพวกนี้ซ้ำซากและน่าสมเพช
‎ในฐานะประธานรุ่นและว่าที่เดือนงานพรอม
‎คืนนี้มันจะต้องอลังการ
‎ต้องมีมนตร์
‎พูดง่ายๆ ต้องเหมาะกับเดือนของงาน
‎พรอมคือจุดสูงสุด ‎ของประสบการณ์ม.ปลายของเรา
‎- ไม่ใช่พิธีจบเหรอ ‎- เฟร็ดดี้ ไม่ต้องแก้
‎อย่างที่บอก พรอมคือฉากปิดชีวิตม.ปลาย
‎มันมีหนังเรื่องพรอมไนท์ด้วยนะ
‎แต่หนังเกี่ยวกับพิธีจบมีไหม ไม่มี
‎อยากรู้ไหมว่าเพราะอะไร เพราะมันไม่ใช่พรอม
‎- อันที่จริงมันมีหนังเรื่อง… ‎- เฟร็ดดี้ หุบปาก
‎ส่วนคนที่เหลือ คิดต่อ
‎พรุ่งนี้เราจะมาประชุมกันใหม่กับธีมที่ฉันหวัง…
‎ไม่สิ
‎ฉันต้องการให้มันอลัง
‎สามารถดำเนินการได้รวดเร็ว
‎และประหยัดด้วย
‎เลือกยัง
‎ไม่เห็นมีใครบอกฉันเลยว่าหน้าที่ประธานรุ่น
‎มันรวมถึงการเป็นหัวหน้ากรรมการพรอมด้วย
‎ฉันน่าจะได้บอก แล้วตกลงเอาลุคไหน
‎แทนที่จะมาห่วงเรื่องชุด ‎นายควรห่วงเรื่องคนที่จะอยู่ข้างๆ นายนะ
‎- นายจะไปกับใคร ‎- ฉันไม่รู้
‎ฉันคิดว่าในเมื่อฉันเข้าชิงเดือนพรอม ‎เดี๋ยวก็คงมีคนชวนเองแหละ
‎ทะนงตัวไม่เบา
‎นายควรลดความเสี่ยง
‎ด้วยการชวนใครสักคนที่จะตอบตกลงแน่ๆ
‎เช่นใครล่ะ
‎นายมีแค่สองตัวเลือกเท่านั้น
‎ซึ่งนั่นน่ะยังไม่แย่
‎ลองคิดว่านายมีหลายตัวเลือกแบบฉันสิ
‎ฉันมีตัวเลือกเพียบจนไม่รู้จะทำยังไง
‎ฉันควรจัดตารางแข่งไหม ‎หรือให้ส่งใบสมัคร หรือว่าทั้งคู่
‎ช่างน่าสงสารจัง
‎ขอบใจนะ
‎การเป็นที่รักมันลำบาก
‎ยังไงก็เถอะ สำหรับฉัน มันสำคัญที่รูปถ่าย
‎ใครที่จะดูคู่ควร
‎แต่ไม่เกินหน้าเกินตาฉันที่เป็นเดือน
‎ถ้าฉันได้เป็นเดือนน่ะนะ
‎นายจะไปสนใจทำไม ‎แค่เป็นประธานรุ่นมันไม่พอหรือไง
‎- ไม่ ใครเขาสนใจเรื่องเป็นประธานรุ่นกันล่ะ ‎- ฉันไง
‎ฟังนะ ประธานรุ่นมีวาระ
‎แต่เดือนนั้นเจิดจรัสตลอดไป
‎ราชาจามาลจงเจริญ
‎ฉันควรเลือกจู๋หรือจิ๋ม
‎- เรื่องพรอมเหรอ ‎- เปล่า เรื่องหอ
‎ฉันควรเลือกหอหญิงหรือหอรวม
‎เดี๋ยว เธอต้องถามฉันจริงๆ เหรอ
‎จริงของเธอ จู๋ จู๋ต้องมาก่อนเสมอ
‎นี่แหละเพื่อนซี้ฉัน มาเถอะ
‎- แล้วเรื่องพรอมเธอจะทำไง ‎- ก็ไม่ทำไง
‎นั่นสินะ ฉันเองก็ยังไม่มีคู่เดท
‎ไม่ใช่ว่าต้องการ แต่ฉันเปิดรับ
‎แต่ในเมื่อฉันกะจะฉายเดี่ยว ‎และเธอก็จะฉายเดี่ยว
‎งั้นเราก็ฉายเดี่ยวด้วยกันเถอะ ‎ให้ตาย ฉันพูดอย่างกับเป็นเธอเลย
‎ใช่ เว้นแต่เรื่องที่เธอโอเคกับการฉายเดี่ยว
‎ส่วนฉันไม่
‎ถ้าไม่มีคู่เดท มันก็แค่งานเต้น ‎และฉันไม่คิดจะไปงานแบบนี้เพิ่ม
‎โดยเฉพาะถ้าไม่ได้ไปกับคนพิเศษ
‎โอเค ตอนนี้ฉันเหลือแค่สองแล้ว
‎สองเหรอ นึกว่าลบ 57 ซะอีก
‎ฉันไม่ได้พูดถึงโจทย์ปัญหาของนาย
‎ฉันพูดถึงพรอม ซึ่งถือเป็นโจทย์ปัญหาอีกแบบ
‎โดยเฉพาะกับฉัน
‎ฉันตัดตัวเลือกออกไปอีกสาม
‎ด้วยการเปรียบเทียบรูปในไอจีที่พวกเธอโพสต์
‎กับรูปที่พวกเธอโดนแท็กมา ‎ตอนนี้ฉันเลยเหลือคนที่มีแนวโน้มแค่สอง
‎ฉันยังงงอยู่ มีแนวโน้มเหรอ
‎ไม่เห็นต้องงงเลย
‎ลองดูโซฟี เอสตราด้าเป็นตัวอย่าง
‎รูปที่เธอลงเอง สุดยอด
‎แต่ในรูปที่แท็กมา…
‎โซฟีคนไหนกันแน่คือตัวจริง
‎จากนั้นก็คอร์รินา ซึ่งน่ารักน่าชัง
‎แต่ดูคล้ายๆ ฉันใส่วิก
‎และตอนแรกฉันก็ชอบเธอเพราะเรื่องนั้น
‎แต่ฉันพบว่าฉันไม่ใช่สเปคตัวเอง
‎และโลล่า
‎โลล่าสมบูรณ์แบบ
‎เว้นแค่ว่าเธอกะพริบตา
‎นายเป็นคนฉาบฉวยไปตั้งแต่เมื่อไหร่
‎กับเรื่องรูปถ่าย เราต้องตัดคนที่กะพริบตาออก
‎เรามีโอกาสถ่ายรูปแค่รูปเดียว ‎มันคือภาพแทนลุคที่ดีที่สุดของเรา
‎และถ้าเธอกะพริบตา มันก็พัง
‎ฉันอยากจะดูเลิศ ไม่หลับตา
‎นายมีโอกาส 50 เปอร์เซ็นต์ที่เธอจะลืมตา
‎ฉันเสี่ยงกับเลขนั้นไม่ได้
‎ทำโจทย์แคลคูลัสถึงไหนแล้ว
‎ตอนนี้เรากำลังเจอโจทย์อื่น
‎ฉันอาจควรลองพิจารณาโซฟี ‎เธอเคยอยากหิ้วฉันแบบกระเป๋าเป้
‎- ฉันจะเป็นส่วนหนึ่งในลุคพรอมของเธอ ‎- ทำไมไม่ชวนจัสมินล่ะ
‎ตอนนี้เราอยู่ในสถานะเพื่อน ‎เราไม่ได้มีอะไรกันมาหลายเดือนแล้ว
‎แล้วทำไมถึงไปกับเพื่อนไม่ได้
‎นั่นสิ ไปสนุกกับเพื่อน มันอาจสนุกยิ่งกว่า
‎เพื่อนเหรอ
‎สนุกเหรอ
‎ไม่ ฉันอยากแอ้มสาว
‎เธอพร้อมรับช่วงต่อนะ ดี ‎ฉันต้องแก้ปัญหานี้ให้ได้ก่อนที่มันจะสายไป
‎สายไปยังไง
‎มันจะเหลือแค่คนกะพริบตา
‎ว้าว
‎ทำไมงานเต้นที่คนกรี๊ดกันเว่อเกิน ‎ถึงทำให้ใครๆ เป็นบ้าไปได้นะ
‎เห็นด้วย
‎เธอไปไหม
‎ฉันก็ด้วย
‎แล้วนายทำโจทย์ฟังก์ชันได้บ้างหรือยัง
‎แทบไม่รอด ฉันเกือบตกวิชานี้
‎และฉันก็คิดว่าฉันควรยอมแพ้ซะดีไหม ‎จะได้ไม่ต้องมาขายหน้าทีหลัง
‎ฉันเลิกคิดไม่ได้เลยว่า
‎ต่อให้ฉันจะเรียนจบ
‎เขาก็ไม่ได้อยู่เห็น
‎นายไม่ได้ทำแบบนี้เพื่อเขาหรือใครๆ ‎นายทำเพื่อตัวของนายเอง
‎และลิเดีย
‎ใช่ เธอจะมาที่นี่วันนี้
‎จริงๆ มาแล้วเมื่อเช้า
‎เชิญพบกับลิเดีย ดิแอซ
‎พระเจ้าช่วย
‎เดี๋ยว เธอน่ารักจังเลย
‎เธอเหมือนออสการ์เลย
‎แต่เธอจะไม่มีวันได้เจอเขา
‎ใช่ ไม่ได้เจอ
‎แต่เธอจะได้เจอกับอาคนโปรด ‎ซึ่งเรียนจบม.ปลาย มาเถอะ
‎นี่มันที่สุดของที่สุด
‎ในแง่ความสามัญธรรมดา
‎พวกนายมีเวลาคิดธีมทั้งวันนะ
‎ฉันเหนื่อยแล้ว
‎ฉันทำงานเองทั้งหมดไม่ไหว ‎พวกนายต้องมีส่วนร่วมบ้าง
‎เราไม่ใช่เครื่องจักรนักคิดแบบโนเอล อาโรมา
‎อย่าได้เอ่ยชื่อไอดอลฉันออกมาเชียว
‎- ทีนี้เดินไปซะ ‎- อะไรนะ
‎นายเป็นตัวถ่วงความสร้างสรรค์ของฉัน ‎ฉันต้องใช้ความคิด เดินไปซะ
‎- โอเค ‎- ไปอีกทาง
‎แต่บ้านฉันอยู่ถัดไปหกหลัง
‎ไม่ใช่วันนี้
‎(จามาล ‎เลื่อนเพื่อรับ)
‎ไง
‎เธอยังเข้าฐานข้อมูลตำรวจได้หรือเปล่า
‎สวัสดีเหมือนกันนะ
‎ฉันไม่มีเวลาจะมารักษามารยาท
‎ฉันต้องพิทักษ์งานพรอม ‎แถมยังมีรถแปลกๆ ตามฉันมาด้วย
‎ขอป้ายทะเบียน
‎เก้า บราโว่ เดลต้า โฮเตล 237
‎ข้อมูลถูกล็อก ‎หมอนี่อาจมีคนรู้จักอยู่ในกรมยานยนต์
‎หรือไม่…
‎หรือไม่อะไร
‎หรือไม่ก็เป็นคนที่ไม่อยากให้ใครสอดรู้ ‎เรื่องงานที่ไม่ชอบมาพากลของมัน
‎มันอาจเป็นคนส่งจดหมายที่ไม่ระบุชื่อนั่น
‎ไหนว่าเรื่องนั้นคลี่คลายแล้ว ‎และออสการ์เป็นคนส่งไง
‎- เราไม่มีหลักฐาน เราแค่สันนิษฐาน ‎- และนายก็รู้ว่าการสันนิษฐานมันงี่เง่า
‎นี่อาจเป็นคนของกูชิโญสไม่ก็โพรเฟ็ต
‎อาจเป็นแก๊งมิจฉาชีพ
‎อาจเป็นฉันในอนาคต ‎ที่คิดจะเตือนฉันเรื่องตัวฉันเอง
‎ไม่ ไม่ใช่ที่พูดมาทั้งนั้นแหละ
‎เธอพูดถูก
‎ความเป็นไปได้มีไม่จำกัด ฉันจะไม่อยู่รอดูหรอก
‎ลบสายนี้ทิ้งด้วยนะ ‎พวกมันจะได้ไม่รู้ว่าเธอคุยกับใคร บาย
‎เกมเริ่มแล้ว
‎คนแรกที่ได้เข้ามหาวิทยาลัย
‎ป้าภูมิใจในตัวหลานมากเลย
‎เป็นอะไรไปคะป้า
‎เบโต้กับสามีเขากำลังจะย้ายไปดัลลัส
‎เขาได้งานใหญ่
‎ไม่นะ งั้นป้าก็จะไม่เหลือใครน่ะสิ
‎หนูเสียใจด้วยนะคะ แต่ไม่เป็นไร ‎เราจะกลับมาหาแน่ หนูสัญญา
‎หลานรัก เบโต้ไม่กลับมาแล้ว
‎เขาต้องกลับมาสิ ป้าเป็นแม่เขา
‎เขาไม่กลับมาเพราะป้าจะไปกับเขา
‎ป้าจะย้ายไปดัลลัส
‎แต่ใครจะดูแลพ่อล่ะคะ
‎ฉันค่อยโทรกลับได้ไหม
‎- ให้ตาย ฉันโทรมาผิดเวลาเหรอ ‎- นิดหน่อย
‎ย่าเข้าโรงพยาบาลอีกแล้ว ฉันเพิ่งมาถึง
‎ฉันเสียใจด้วยนะ
‎เดี๋ยวฉันโทรหา
‎จัสมิน
‎- ฉันไม่ได้ไปเบิร์กลีย์แล้ว ‎- พวกเขายกเลิกข้อเสนอเหรอ
‎ไม่ ป้าฉันจะย้ายไปดัลลัส ‎และป้าก็เอาฝันของฉันไปด้วย
‎ฉันต้องดูแลพ่อ
‎โธ่ ฉันเสียใจด้วย
‎ไม่ว่าฉันจะส่งพลังงานด้านบวก ‎ไปให้จักรวาลยังไง
‎จักรวาลก็ไม่ยอมให้ฉันชนะ
‎ฉันจะไม่ยอมให้เธอแพ้แน่ เดี๋ยวฉันโทรกลับ
‎อย่าเลย ไม่ต้องพูดอะไรกันแล้ว
‎เดี๋ยว ทำไมย่าใส่เฝือกล่ะ
‎เพราะหลานไง จำดัมเบลที่หลานให้ย่าได้ไหม
‎ย่าทำร่วง
‎- ผมขอโทษนะที่อยากให้ย่าแข็งแรง ‎- สมควรแล้ว
‎พวกหมอตั้งใจจะให้ย่ากลับบ้าน ‎แต่หัวแม่เท้าย่าดันติดเชื้อ
‎งั้นที่หมอให้ย่าอยู่ก็ไม่ใช่เพราะ
‎เรื่องอื่นสินะ
‎ย่าสบายดี และอีกเดี๋ยวก็ได้ออกแล้ว ‎หลานต้องคิดในแง่บวกหน่อย
‎ไปบอกจัสมินสิ
‎เธอเพิ่งรู้ว่าเธอจะไม่ได้ไปเบิร์กลีย์ ‎เพราะเธอต้องดูแลพ่อ
‎- แล้วหลานจะทำอะไรเพื่อเธอ ‎- ผมไม่รู้
‎ผมกำลังวุ่นอยู่กับเรื่องที่ว่า ‎ผมควรไปงานพรอมกับใคร…
‎ย่าทำอะไรน่ะ
‎ออกซิเจนมันคงไม่ไปเลี้ยงสมองหลาน ‎ไม่งั้นหลานก็คงรู้คำตอบแล้ว
‎จัสมินไง
‎ไม่ นั่นไม่ใช่ความคิดที่ดี
‎เราเป็นแค่เพื่อน ผมอยากได้คู่เดท
‎- หลานอยากจะเจาะไข่แดงเหรอ ‎- ใช่
‎เพราะงั้นหลานก็ควรชวนจัสมิน ‎พวกหลานมีอะไรกันประจำนี่
‎จริงด้วย แถมเรายังสนุกด้วยกัน
‎ผมตกลง ผมจะไปซื้อกุหลาบที่ร้านกิฟต์ช็อป
‎ย่าก็นึกว่าหลานฝีมือถึงขั้นปู่แล้วซะอีก
‎หลานเอ๋ย ถ้าปู่ของหลาน ‎ไปซื้อดอกไม้กิฟต์ช็อปเห่ยๆ มาให้ย่า
‎ย่าคงถ่มน้ำลายใส่มัน
‎แล้วถ่มใส่เขา ‎จากนั้นเขาก็จะทำให้อะไรๆ มันถูกต้อง
‎เขารู้วิธีทำให้อะไรๆ มันถูกต้องเสมอ
‎ย่าโอเคหรือเปล่า
‎โอเคสิ
‎แค่นึกเรื่องดีๆ ขึ้นมาได้ มานี่มา
‎หลานมีโอกาสฟาด ‎แม่ปิญญาตาแสนสวยนั่นครั้งเดียว
‎หลานฟาดเธอพอแล้ว เพราะย่าได้ยินเสียงอยู่
‎ทีนี้ถามตัวเอง
‎หลานเป็นเด็กหน้ามึนที่หวดลมอยู่มุมห้อง
‎หรือหลานคือลูกผู้ชายบ้านมาร์ติเนซตัวจริง
‎ซึ่งพร้อมจะฟาดให้ลูกกวาดของเธอโปรยปราย
‎ผมจะฟาดให้ลูกกวาดของเธอโปรยปราย
‎ทีนี้ก็ไปหาเธอซะ
‎นั่นห้องน้ำ
‎ครูใหญ่ริชาร์ดสันเรียกครูไปพบที่ห้องค่ะ
‎- โอเค ‎- ไปเร็ว
‎โอเค สุภาพสตรีและสุภาพบุรุษ
‎เรามาขัดจังหวะคาบเรียนน่าเบื่อนี่
‎เพราะเรามีงานนำเสนอสุดแสนพิเศษ
‎สำหรับคนที่พิเศษมากๆ
‎(แบบลดหย่อนภาษีแบบจำแนกรายการ)
‎อะไรที่ฉันชอบมากกว่า ‎แบบลดหย่อนภาษีจำแนกรายการ
‎อตอมิกฟรายส์ร้านดเวย์น ‎หรือเสื้อเชิ้ตแบบคลาสสิก
‎มีเพียงสิ่งพิเศษแค่อย่างเดียว
‎หรือพูดให้ถูก ต้องบอกว่าคนเดียว
‎จัสมิน ฟลอเรส
‎เพื่อน คนรัก
‎นักอาบแดด ตำรวจทดลองงาน ‎แฮมเบอร์เกอร์แสนอร่อย
‎ใช่ เธอคือทั้งหมดนั้น และเป็นมากกว่านั้น
‎เธอเป็นซอสแสนพิเศษของฉัน
‎เป็นซอสชามอยในชีโตสรสเผ็ดแซ่บ
‎และในวันที่ 15 พฤษภาคม…
‎จัสมิน เธอจะไปงานพรอมกับฉันไหม
‎ไม่
‎เข็นฉันออกไป
‎นี่คือบทสรุปของปีสุดท้ายที่ห่วยแตกที่สุด
‎ตอนแรกฉันก็แพ้เลือกตั้ง สองรอบ ‎มีใครบ้างที่แพ้ตั้งสองรอบ
‎วิลเลียม เจนนิงส์ ไบรอัน
‎มันเป็นคำถามที่ไม่ต้องการคำตอบ
‎จากนั้นฉันก็เสียจัสมินไป ‎เสียศักดิ์ศรีและอาจเสียตำแหน่งเดือนพรอม
‎ปีนี้แย่กว่าปี 2020 อีก
‎อือ มันเป็นปีที่หนักสำหรับนายจริงๆ
‎ฉันเห็นวิดีโอของนาย รูบี้
‎ขอเถอะ ฉันทนเรื่องบ้าๆ ได้ไม่มาก
‎ฉันอยากถามนายว่า ‎นายอยากไปงานพรอมกับฉันไหม
‎มาร์การิต้า ไม่ต้องมาสงสารฉัน
‎เพื่อน นายหมายตามาร์การิต้า ‎มาตั้งแต่เข้าปีหนึ่งแล้วนะ
‎- ทำไมไปว่าเธอล่ะ ‎- ฉันไม่ใช่เครื่องทำบุญ
‎เธอชอบนาย ดูรอบๆ สิ
‎ไม่ใช่แค่เธอคนเดียวด้วย
‎ทุกคนมองนายอยู่ เพื่อนเอ๋ย
‎- เพราะฉันเป็นตัวตลกไง ‎- โอเค
‎ทุกคนรักตัวตลกหลวง ‎แต่ไม่มีใครอยากอึ๊บกับเขา
‎ใช่แล้ว สาวๆ
‎ตัวตลกก็อึ๊บเป็น
‎ปากัวมาเพนกวินป็อปเหรอ
‎ฉันไม่รู้ว่ามันคืออะไร
‎และไม่อยากรู้ด้วย
‎ขอล่ะ อย่าโทรหาฉันอีกนะ
‎โทรมาขายของล่ะสิ
‎เปล่า เรื่องพรอม
‎- ลูกพ่อเนื้อหอมเหรอเนี่ย ‎- ไม่ใช่หนู รูบี้ต่างหาก
‎- รูบี้น่ะนะ ‎- ค่ะ
‎เขากลายเป็นหนุ่มฮอตของปีนี้ ‎ทุกคนอยากรู้ว่าจะได้เขามายังไง
‎- แล้วลูกล่ะ ‎- อย่าหวังเลย
‎จริงๆ เขาก็ไม่ได้หวัง ขอบคุณพระเจ้า
‎พ่อไม่ได้หมายถึงเรื่องนั้น
‎- ลูกอยากไปกับใคร ‎- ไม่มี
‎มันไม่สำคัญหรอก
‎ต่อให้หนูอยากไป หนูก็ไม่ไป
‎- ทำไมล่ะ ‎- ไม่มีใครชวนหนู
‎- แล้ว ‎- แล้วอะไร
‎นี่ไม่ใช่ยุค 1950 นะ
‎พ่อไม่ได้เลี้ยงลูกสาวให้ขี้อาย
‎ผมมาถึงแล้ว ย่าจะเอาอะไร
‎เชื้อราที่เท้าย่ามันรุนแรงมาก
‎ย่าครับ ผมรักย่าและเชื้อราของย่า ‎แต่ผมต้องลงมือแล้ว รีบหน่อย
‎ใจเย็น จามาล
‎จามาลเย็นไม่ได้
‎เขาต้องวางแผนงานพรอม ‎ต้องหาคู่ไปงาน แถมเขายังถูกสะกดรอยตาม
‎ย่าสับสนไปหมดแล้ว
‎ผมด้วย ผมไม่รู้ว่าพวกมันเป็นใคร ‎หรือนี่มันเรื่องอะไร
‎โอเค พูดมาสักทีเถอะ
‎ย่าจะให้ผมมาเอาอะไร ‎ที่ครอบครัวเอาให้ย่าไม่ได้
‎ยา
‎ที่โรงพยาบาลก็มียาให้ย่านี่นา
‎แต่ไม่ใช่ยาดี
‎เอาของที่อยู่ใต้เตียงมาซะ
‎ยังไงล่ะ ผมอยู่ข้างนอก
‎ดูใต้ก้อนหินสีชมพู ย่าซ่อนกุญแจไว้
‎เพื่อให้มิเกลใช้ตอนที่เขาเข้าเมือง
‎- มิเกลนี่ใคร ‎- ไม่สิ
‎ที่ใช้น่ะปาสกวล เขาใช้ทุกอย่างและทุกคน
‎เธอต้องปีนเข้าทางหน้าต่าง
‎หือ ย่าเมายาเหรอ
‎ก็เพราะยังไม่เมา เธอถึงต้องมุดหน้าต่างเข้าไป
‎เอานิ้วหัวแม่โป้งกับนิ้วชี้
‎ดันที่ขอบหน้าต่างด้านบน
‎จากนั้นด้วยเท้าขวา ดันหน้าต่างขึ้นช้าๆ
‎แต่อย่าช้าเกินไป
‎- มันติด ‎- รู้อะไรไหม
‎เข้าทางประตูแล้วกัน
‎ย่าไม่ได้ล็อก
‎โอเค ผมเข้ามาแล้ว
‎ช้าไปไหม
‎ไปที่ใต้เตียงย่า
‎ขยับรองเท้าแตะย่า
‎เจอแล้ว
‎- ในกล่องที่มีชื่อย่อของย่าใช่ไหม ‎- อย่าเปิดมันนะ
‎- มันต้องสาป ‎- แล้วย่ายังเก็บมันไว้ทำไม
‎ก็ถ้าทิ้งของต้องสาป คำสาปจะยิ่งหนักข้อ
‎เห็นเป้ลายพรางย่าไหม
‎เธอเจอหรือยัง
‎ผมว่าเจอแล้วล่ะ
‎ดี
‎แค่นี้นะ พวกเขาจะเจาะเลือดย่า
‎(เธอโกหก)
‎ในที่สุด
‎เมืองมรกตมาแล้ว
‎มีอะไรอยากบอกผมไหม
‎เรื่องที่ผิวเธอสวยเหรอ
‎ย่าส่งจดหมายนั่น
‎- จดหมายอะไร ‎- อย่าแกล้งโง่นะยัยแก่
‎นี่อยู่ในห้องของย่า
‎- ไม่ใช่ของย่า ‎- จริงเหรอ มันจ่าหน้าซองถึงย่านี่นา
‎มาริซอล มาร์ติเนซมีตั้งกี่คน เธอรู้ไหม
‎ก็ได้ ย่าเอามาติดกระดานวางแผนอนาคต
‎โกหก ย่ายังไม่เคยมา ‎ปาร์ตี้ติดกระดานของผมเลย
‎เรานึกว่าออสการ์เป็นคนส่ง แต่ที่แท้ก็ฝีมือย่า
‎ทำไมกัน
‎พูดมานะ ไม่งั้นผมโยนทิ้ง
‎- ไม่ ‎- พูด
‎โอเค ฉันส่งเอง
‎ทำไมกัน
‎ก็มันจำเป็น
‎ย่ารู้จักพวกเธอตั้งแต่พวกเธอยังเป็นเด็กจอมป่วน
‎ย่าเห็นพวกเธอโตมาด้วยกัน รักกัน ‎แต่แล้วพวกเธอก็เลิกคุยกัน
‎ย่าเลยคิดว่าถ้าย่าสร้างปริศนาขึ้นมา ‎พวกเธออาจกลับมาคุยกันอีกครั้ง
‎ปริศนาเหรอ
‎นี่มันไม่ใช่ปริศนา
‎แต่นี่มันวิสัยฆาตกรต่อเนื่อง
‎แต่มันก็ทำให้พวกเธอคุยกันได้
‎เห็นไหม
‎ย่ารู้จักพวกเธอ
‎เมืองมรกตช่วยให้หายวิตกกังวลไหม
‎ไม่เห็นต้องกังวลเลย เธอไขปริศนาได้แล้ว
‎งั้นทำไมถึงมีรถตามผมล่ะ
‎ใช่คนของกูชิโญสหรือตำรวจหรือเปล่า
‎ไม่ใช่ตำรวจแน่นอน ย่าคุยกับพวกเขาแล้ว
‎แต่คนของกูชิโญส นั่นก็อีกเรื่อง
‎เรื่องดีหรือเรื่องร้าย
‎ไม่ใช่ทั้งคู่ ไม่ใช่พวกนั้นหรอก
‎เพราะว่าถ้าใช่ พวกมันก็ฆ่าเธอไปแล้ว
‎ฟังแล้วไม่น่าสบายใจแปลกๆ นะ
‎เธอไม่เป็นไรหรอก
‎ที่เราคิดไปเองเป็นการตอบสนองโดยธรรมชาติ
‎แต่จริงๆ มันไม่มีอะไรเลย
‎มันอยู่ที่ตรงนี้ล้วนๆ
‎เราควรทำแบบนี้ใกล้กับออกซิเจนหรือเปล่า
‎ไม่
‎เข้ามา
‎โทษที
‎เกิดอะไรขึ้นเนี่ย
‎ฉันไม่รู้
‎สงสัยสาวๆ ชอบรักแท้
‎สาวๆ ทุกคนยกเว้นเธอ
‎- โทษที ฉันใช้คำผิดไป ‎- รูบี้ ฉันรักรักแท้
‎และวิธีที่เธอชวนฉันไปพรอม ‎คือสิ่งที่น่ารักที่สุดที่เคยมีใครทำให้ฉัน
‎โอเค งั้นช่วยอธิบาย ‎ที่เธอปฏิเสธคำชวนของฉันหน่อย
‎รอแป๊บ
‎ไลล่าที่เรียนวิชาฟิสิกส์กับคุณอยากรู้ว่า ‎"คุณอยากจะไปงานพรอมกับเธอไหม"
‎ขอบคุณ
‎ไลล่าฉลาดเนอะ
‎ว่าไงก็ว่างั้น ฉันว่ามันบ้านๆ ไปหน่อย
‎- อย่าทำลายความสนุกฉันสิ ‎- ฉันขอโทษ
‎ตอนนี้ฉันอยู่ในจุดที่แย่สุดๆ และฉันโกรธ
‎ฉันโกรธจักรวาล และฉันอาจเป็นคู่เดทที่ห่วยแตก
‎ฉันไม่อยากจะทำลายงานพรอมของนาย
‎ขอบคุณ
‎จัสมิน ไม่ต้องขอโทษหรอก
‎รูบี้ ฉันรู้สึกเหมือนฉันเป็นตัวซวย
‎เธอไม่ใช่ตัวซวย
‎งั้นทำไมเรื่องห่วยๆ ถึงเอาแต่เกิดขึ้นกับฉัน
‎มันอาจจะไม่ใช่เพราะจักรวาล มันเป็นเพราะฉัน
‎ไม่จริงสักหน่อย
‎ไม่ครับ ขอบคุณ
‎เคยมีคนฉลาดคนหนึ่งบอกกับฉันว่า ‎เรื่องร้ายมักเกิดกับคนดี
‎แต่การต้องดูแลพ่อไม่ใช่เรื่องร้าย
‎- มันไม่ใช่ ‎- ฉันจำเป็นต้องดูแลเขา
‎ฉันอยากดูแลพ่อ เพราะฉันดูแลพ่อได้ดีที่สุด
‎เหมือนที่พ่อก็เคยดูแลฉันได้ดีที่สุด
‎เธอฉลาด
‎ฉันติดเบิร์กลีย์ ฉันฉลาดพอที่จะรู้ว่า ‎ฉันไปอยู่ไหน มันก็ไม่สำคัญหรอก
‎ไม่ว่าอยู่ที่ไหน ฉันก็จะไปได้ดี
‎มันเป็นอย่างนั้นอยู่แล้ว
‎ใช่เลย
‎นายจะไปพรอมกับฉันไหม
‎จริงเหรอ เธอจะทำแค่นั้นน่ะนะ
‎เทคสอง
‎รูเบน มาร์ติเนซ
‎จะไปงานพรอมกับฉันไหม
‎มีชามอยหรือเปล่า
‎อย่างกับฉันจะลืมงั้นแหละ
‎เจอกันวันนั้น
‎สวัสดี
‎ไง
‎ฉันควรโทรมาก่อน โทษที
‎- ฉันไปล่ะ ‎- เฮ่ เดี๋ยวสิ
‎นี่ฉันให้
‎ฉันตั้งใจจะเซอร์ไพรส์เธอ เพราะงั้น…
‎เซอร์ไพรส์
‎- เนื่องในโอกาสอะไร ‎- เพื่อขอบใจน่ะ
‎ฉันได้เต็มวิชาแคลคูลัส
‎งั้นนายก็เรียนจบสิ
‎ฉันว่าอยู่แล้วเชียว
‎ฉันว่าแล้วว่านายต้องทำได้
‎ใช่เลย ตั้งแต่วันแรก ‎เธอก็รู้ว่าชีวิตฉันจะเป็นได้มากกว่านั้น
‎มันเป็นแล้ว
‎ฉันไม่เคยรู้สึกตื่นเต้นกับชีวิตขนาดนี้…
‎มาก่อน
‎เห็นนายมีความสุข ฉันก็มีความสุข
‎เธอโอเคไหม
‎หัวใจเธอเต้นแรงเชียว
‎ใช่ ฉันประหม่าน่ะ
‎เพราะอะไร
‎เพราะเรื่องที่ฉันกำลังคิดอยู่
‎เธอคิดอะไรอยู่
‎โทษที ฉันมันเพี้ยนจริงๆ
‎ตอนมาที่นี่ฉันกังวลมากเลย ‎แล้วพอเห็นนายกับดอกไม้
‎ฉันก็ใจแป้ว
‎ฉันคิดเรื่องงานพรอมและเรื่องที่ฉันไม่อยากไป
‎แต่ความจริงก็คือฉันอยาก
‎ฉันอยากไป
‎แต่ฉันไม่อยากไป ถ้าไม่ได้ไปกับนาย
‎ซีซาร์ อยากไปงานพรอมกับฉันไหม
‎ฉันขอโทษ
‎ฉันต้องไปกับเวโร่
‎เธอชวนฉันแล้ว
‎ผมว่าย่าพูดถูก
‎ผมตื่นตูมเกินเหตุเรื่องรถคันนั้น
‎และผมไม่รู้สึกถึงเท้าตัวเองเลย
‎จะเอาเท้าย่าไปแทนก็ได้นะ
‎ผมไม่ได้เมาขนาดนั้น
‎ย่าปวดฉี่
‎งั้นผมขอลา
‎ขอกระโถน
‎บนหัวเธอนั่นไง
‎ยัยนี่
‎- ทำไมไม่พูดให้มันเร็วๆ เล่า ‎- ย่าไม่รู้ว่าเธอชอบอะไร โทษที
‎และขอโทษด้วยที่จดหมายย่าทำให้เธอกลัว
‎ย่ายังเป็นย่าคนโปรดของเธอหรือเปล่า
‎ใช่
‎ตลอดไปเลย
‎เพราะย่ากับยายผมตายหมดแล้ว
‎คำบรรยายโดย วรพล ถาวรวรานนท์