BİR NETFLIX DİZİSİ
Bence burada kalman güvenli değil.
Peşimdeyseler, nerede olsam beni bulurlar.
Mijo, bir şey gerekirse beni ara, günün her saati.
Okul biter bitmez seni ve yeğenimi görmeye geleceğim.
-Onunla ve ailenle tanışmaya can atıyorum. -Onlar artık senin de ailen.
Bir şey daha var.
Bunu al.
Kızının onu ziyaret edebileceği bir yere saç.
Olmaz.
Yapamam.
Neden?
Çünkü abinin benden çok sevdiği tek kişi sendin.
Sırada ne var?
Atılacakları atabilirsin.
Arlyn'ı odadan çıkarmaktaki amaç eşyalarına yer açmaktı,
onlardan kurtulmak değil.
-Bebeği geri mi taşısak ki? -Hayır.
Ha, bekle. Bir şey daha var.
-Bunu da mı atacaksın? -Evet.
Annenin kitabını. Neden?
Şu an doğru zaman olmayabilir ama bir gün ne dediğini merak edebilirsin.
Kalsın.
Arkalara bir yere at.
SEN OLMADAN YAZAN: JULIA WHITMAN
Şimdi ne yapacaksın?
Bilmem.
Küllerini saçarak Oscar'ın hayatını düzgünce nasıl onurlandırırım?
Bunu yapmak bana düşmez. Batıracağım.
Hayır, batırmayacaksın. Kendine güven, yeter.
Ama güvenmiyorum.
Yaptığım onca hatayı düşünmeden edemiyorum.
Riske attığım onca insanı…
Oscar'ın başına gelen senin suçun değildi.
Sırf Oscar'dan bahsetmiyorum.
Seni o kadar çok seviyordum ki seni tehlikeye atacağımı sanmazdım.
Ama attım.
Niyetim seni incitmek değildi.
Ama çok üzgünüm Monse.
Ben de.
Seni kaybettiğim için hâlâ kendimi affetmedim.
Beni kaybetmedin ki.
Birbirimizin DNA'sına işlemişiz.
Ne oldu?
Ne düşünüyorsun?
Hâlâ aynısın…
…ama farklısın da.
Galiba haklıymışım. Bana sorun çıkaracakmışsın.
Selam.
-Vero… -Sakın! Sakın ha!
Senin artıklarını istemem.
Aile payı yaparız sanmıştım.
Sadece hatunlarla yiyişirken tükürük değiştiğimi biliyorsun.
Ne yiyeceğim ben şimdi? Açlıktan ölüyorum.
-Burada olmak güvenli mi? -Hayır, güvenli değil. Gerçi hiç değildi.
-Farklı gün, aynı bok. Waffle? -Ne ara uysallaştın sen?
Yerin mutfak falan demiyorum. Sen neresi dersen orasıdır.
Donmuş waffle bastım.
-O ne? -Mücver. Mikrodalgada ısıttım.
-Neden tuhaf davranıyorsun? -Çünkü…
-Ufaklık kalktı. -Hepimizinki kalkar, ne olmuş yani?
Bu farklı.
Monse'ye kalktı.
İlk defa da olmuyor.
Tanrı'm.
Bunca zamandır ondan nefret ediyordum.
Aslında ona âşık mıydım yoksa?
Bana âşık değilsin.
Öyle deme. Seni seviyorum.
Pişman mısın?
Bildiğim iyi oldu.
-Seni üzdüğüme pişmanım. -O kadar mı?
-Tek sözün bu mu? -Hayır, sadece…
-Nasıl açıklarım, bilmiyorum. -Böyle olacağı belliydi.
İçime doğmuştu. Onu gördüğümüzden beri farklısın.
Bitti diyorsun ama bitmemiş. Muhtemelen daha başlamamış bile.
-Vero, yapma. Sadece… -Sen görürsün.
Bitirdin mi?
Ne?
-Ne baktın? Yüzümde bir şey mi var? -Sahi, neden ona bakıyorsun Jamal?
Evet, tam şuranda bir şey var aslında.
Dur, geçti mi?
-Boş ver, bıyığınmış. -Kıskandın mı?
Bıyığım her an tutam tutam çıkabilir. Neden mi?
Çünkü son birkaç yıldır gübreleniyorlar.
-Yaladığın götlerden mi? -Hayır.
Bıyık serumuyla.
-Menümde göt yok. -Denemeden eleme.
Ah, selam.
Ben davet ettim. Destek birlik iyi olur dedim.
-Okul yok mu? -Büyükanne izin aldı.
-Babam hasta olduğumu söyledi. -Başkan olarak kendime izin verdim.
Tam olarak ne için gelmiştik biz?
Oscar bende. Onu nereye bırakacağımı bulmalıyım.
El yapımı kum saatine ne dersin? Yanında olup sana zamanı gösterir.
Ya da küllerini uzaya yollayalım.
Milyarder teknoloji imparatoru Noel Aroma'nın tercihi o.
Öyle mi yapacak? Onun kadar zengin olmak çok acayiptir.
Tuhaf olmak da. Evet, Noel Aroma çok tuhaf biri.
Tuhaftan kastın zekiyse.
Peki. Çılgınca bir fikrim var. Mezarlığa ne dersin?
Mezarlıkta kül, şapka üstüne şapka takmak gibi. Pimp Bulvarı?
-Olmaz. -Hanımlar ona bayılırdı.
Sporcuyu, spor müzesine gömmek gibi.
Pimp Bulvarı'na saçmayacağız.
Evet, doğru. Orası tek gecelik yer, ömürlük değil.
Orada bolca kalıntısı vardır zaten.
İğrenç.
Niye tartışıyoruz ki? Buraya saçalım işte.
Burada yaşar, işini yürütür, sokağın karşısından beni korkuturdu.
Mükemmel.
Biraz verandaya serperiz, biraz mangala. Küller küllere.
Ruby haklı. Burası yuvasıydı.
Ve olmak istediği son yerdi.
Burayı istemiyorum.
-Ev senin olsun. -Senden bir şey istemem.
-Nereye gideceksin? -Neresi olursa. Üzgün Göz'de kalırım.
-Senin niye umurunda ki? -Niye mi umurumda?
Sen umurumdasın.
Öyle mi?
O kadar umurundayım ki atılmak için dayak mı yedin?
-Şimdi de gidiyorsun. -Mano, söylediğimde ciddiydim.
Benimle gel.
-Bakersfield'a gidip Ray'de kalalım. -Ne yaparım orada?
-Orada hayatım yok. -Burada hayatın yok.
Beni kendinle karıştırma.
Benim bir ailem var.
Bir amacım var.
Şimdi de…
…bir evim var.
Sağ kaldığın için tebrikler. Şimdi çek git buradan.
Onu buraya saçamayız. Olmak isteyeceği yer burası değil.
Peki. Arabasına ne dersin? Impala'sına çok düşkündü.
Onu da sattı. Kime sattığını hiç bilmiyorum.
Öğrenebilecek birini tanıyoruz.
Kırmızı modifiye yetmez. Cin miyim ben? Şasi nosu veya plakası lazım.
Fotoğrafı vardır illa.
Marka ve modeliyle aratayım.
-Impala, kaç modeldi? -1966.
-Bu akşam ne yapıyorsun? -Programıma bakmam gerek.
Doğru ya, idare etmen gereken sik randevuların var.
Uslu bir çocuk gibi sıramı beklemem lazım.
-Bu akşam onunla mısın? -Şey, ben…
Dur! Söyleme. Onunlaysan bilmek istemiyorum.
Beni karanlıkta tut, gözümü bağla ki diğer duyularım keskinleşsin.
Bana biraz alan tanı. Araştırmama odaklanmam lazım.
-Tabii. -Evet.
Tanrı'm! Tehlike ve ikircikliğin beni bu kadar azdıracağını bilmezdim.
-O neydi? -Hiç.
Öyle mi? Yüzünü okşadı gibi geldi de.
Tamam, pes ettim.
-Yelkenleri indirip bacakları açtım. -Kendinle ilgilenecektin.
Başta biraz o da vardı. İzlemeyi seviyor.
Ben kendime bakıyorum diye, o da bana bakmayacak değil.
Üzücü bir gerekçe. Ben de yenik düştüm.
S'nin üstüne mi? Kiminle?
Kim olacak?
-Jamal mı? -Hayır! Asla Jamal olmaz!
"Asla Jamal olmaz" diyen çok kız gördüm.
Dur, dur! Cesar mı yoksa?
-Sevgilisi ne olacak? -Ne olmuş?
-O kız şakaya gelmez. Çok korkutucu. -Ondan korkmuyorum.
Korkmasan da dayağı yersin.
Öyle bir şey olmayacak.
Onu sevmediğini bilmemesi beni üzüyor.
Tabii, ne de olsa seninle sevişti. Sevişmenin bir anlamı yok ki.
-Sence hâlâ ondan hoşlanıyor mu? -Dur, barıştınız mı?
-Neden bahsediyorsunuz? -Hiç.
-Monse sana da farklı görünüyor mu? -Parlıyor.
Aman iyi. Sen de fark etmişsin, sırf ben değil.
-Gerçekten parlıyor, değil mi? -Ruby de parlıyor ve bu bir sorun.
Katılıyorum. Böyle olmaz. Ne zaman söyleyeceğiz?
Asla. Sır olarak saklayacağız.
Sonsuza dek mi? Hiç o kadar sır tutmadım. Vücudum kaldırır mı, bilmem.
Benden vazgeçmek istemiyorum ama bizi özlüyorum.
Böyle ikisine de sahibim.
Dost olduğumuzu, senin diğeri olduğunu bilmese de olur.
Hiç diğer adam olmadım. Diğer kızlar için esas adam oldum.
-O hâlde bu gece rahat uyu. -Bak! Konu sırf ben değilim.
Tamam, benim. Ama Ruby'yi de düşün. Ona yalan söylemek kötü hissettirmiyor mu?
Değişir. Ya benden yanasın ya da dost değiliz.
-Dost olmamak istemiyorum. -Süper, sus o zaman!
VERO // KORKAKSIN! ÖZRÜNÜN ANLAMI YOK!!! YALANCI!!!
Her şey yolunda mı?
Değil.
Tamam, buldum.
Plakası D45AAO.
Bingo. Araba Reseda'da.
Buyurun bakalım.
-Emin misiniz? -Kesinlikle. Araba çok güzel.
Çok iyi bakılmış. Beni de döksünler isterdim.
Evet, fikri olan?
Sürücü koltuğu. Oscar direksiyon başında her şeye hâkimdi.
Arka koltuk derim. En iyi icraatlarını gerçekleştirdiği yer.
-Motora ne dersin? -Araç hareket edince yere saçılır.
-Bagaj. -Evet!
Karanlık, ses geçirmez, özel.
Yedek lastik boşluğuna koyarsak hiç rahatsız edilmez.
-Tamam, olur. -Güzel.
Dur.
Bir şeyler demeyecek misin?
Doğru. Düşüneyim.
Oscar çok…
Ay, kusura bakmayın. Elim değdi, lütfen devam edin.
-O ne için? -Dostunuz. Saçtıktan sonra temizleyeceğim.
Bana mı öyle geliyor, şu araç peşimizde mi?
Yok, sürücü adayı.
Bu böyle olmayacak, konsantre olamıyorum.
Vurulmamaya çalışırken bir de bunu çözemiyorum.
-Kimse peşinde değil. -Bilemezsin.
-Peki, o zaman erteleyelim. -Olmaz, bir an önce bitsin.
-İhtiyacım var. -Yeri seçmek için acelemiz yok.
-Benim çakmak için acelem var. -Ne dedin Jamal?
Seninle hemfikirim diyordum.
Külleri doğru bir yere çakmak… Saçmak…
Çok sert.
İnsanı sertleştiriyor.
-Bu yeni mi, aynısı mı? -Bilmem. Dalgalar hâlinde kalkıyor.
Bana göstermesene, kemerine gizle. Bu rezalete alet olmak istemiyorum.
Hadi gelin, Freeridge'de tur atalım.
İlham gelecektir.
Belki doğru yeri biz aramamalıyız, o bizi bulmalı.
Gidelim.
-Ne oldu? -Biri arabanı çalmış!
Biri değil.
Vero. Siktir!
-Arabamın anahtarları var onda. -Evinin de.
Vardır herhâlde.
Ne zaman geleceği belli olmaz.
Büyükanne'yi bul, arabaya gelsin. Arama yapmam gerek.
Vero'yla konuştun mu?
Açmıyor.
Öyle mi? Özür dilerim.
Senin suçun yok.
Ben olmasam arabanı çalmazdı.
Hey.
İstemediğim bir şey yapmadım.
Artık böyle olmaz.
-Sahnede miyiz? Rol mü yapıyoruz? -Hayır, bu gerçek.
Diğer eleman düşünmeme neden olan bir şey söyledi.
Sana dürüst davranmadım diye suçlu hissediyorum.
Seni kullanıyorum ama hoşuma gitmiyor.
Yani, hoşuma gidiyor tabii ama duygusal açıdan değil.
Anlıyorum.
Çok onurlu bir kadınsın ama
ben de koca adamım, tango iki kişiliktir.
Bizim durumumuzda sevişmek öyledir. Yancın olmak bana koymuyor.
Ben onu demiyorum.
-Sana gerçeği söylemem gerek. -Tamam bebeğim, söyle.
Kahretsin, "bebeğim" demesen olmaz mıydı?
Ruby…
Berkeley'ye gideceğim.
Yani bu yancı işinin bir son kullanma tarihi var.
Ha.
O yüzden hemen son vermeliyiz, değil mi?
Ya da olabildiğince yapalım, hazır iyi gidiyorken.
Tamam, bana uyar.
Büyükanne, sana çok büyük bir haberim var.
Bir şeyler hissetmeye başladım.
Kirli şeyler.
Asla o gözle bakmayacağımı sandığım bir kadın hakkında.
Kendimden iğreniyorum.
Jamal. Bana karşı hisler besleyen ne ilk adamsın ne de son adam olacaksın.
Ne? Monse'den bahsediyorum.
-Benim ondan ne eksiğim var? -Büyükanne, odaklan.
Rehin alınmış durumdayım.
"Küçük J" rehin alındı, isteği dışında harekete geçiyor.
İyi, işte sana tavsiyem.
Yediğin kaba sıçma.
-Havuza işeme. -Ne?
Sikini olmadık yerlere sokma, elini kangurunun kesesine daldırma.
-Her kuşun eti yenmez. -Biliyorum. Dikkatli olmam gerek.
Sen de kalk bakalım, bizi arabayla dolaştıracaksın.
Oscar'ın küllerini saçmamız gerek.
Aklında olsun, ulu orta saçılmak istemiyorum.
Bunu hiç söylemem sanırdım.
İnsanlar neden hüzünlü anmalar yapar ki?
Neden onun yerine büyük bir parti verip yaşamı kutlamıyorlar?
-Büyükanne, hazır mısın? -Hayır.
Anahtarları al, sen kullan.
-Büyükanne'de bir terslik var. -Öyle mi? Bana öyle gelmedi.
Bilmiyorum. Bir süredir garip davranıyor ve ha bire Ensure içiyor.
Çiğnemek abartılıyor zaten.
Sürekli uyuyor.
Günün istediği saati kestiremeyecekse
yaşlı olmanın ne anlamı kalır ki? Onu da elinden almayalım.
Buna ne diyorsun? Arabasını kimseye vermez.
Hele ki bana. Ehliyetim geçici.
Niye aşırı analiz ediyorsun ki? Araba kullanacaksın.
Tamam, şimdi oldu. Nereye gidiyoruz?
FREERIDGE REKREASYON ALANI
Beyzbol. Oscar'ın gizli tutkusu.
Nereye saçıyoruz? Ana kale, kulübenin arkası.
-Yoksa tüm kaleleri dönerek döksek mi? -Hangi pozisyonda oynardı?
-Bilmiyorum. -Her yere biraz saçalım.
Olmaz, doğru noktayı bulmalıyız. Ebedî istirahatgâhı olacak.
Yoksa bize musallat olabilir
ve ben o riski alamam. Onu temiz bir şekilde yollamalıyız.
Söylüyorum. Bu saha yeterince iyi değil bence.
Çim eğri büğrü.
Sahadaki desenler eşit değil,
toprağın dokusuna da hiç girmeyeyim. Sanki şey…
Jamal haklı. Burası bayağı dandik.
Daha büyük düşünmeliyiz.
Dodger Stadı nasıl olur? Maç izlemeye gider miydi oraya?
-Bilmem. -Kesin gidiyordur.
-Evet. -Dodgers'ı mı, Angels'ı mı tutardı?
-Hangisi, Cesar? -Bilmem.
Beyzbol sevdiğine emin miyiz? Beyzbol şapkası taktığını hiç görmedim.
Santoların kıyafetine aykırı olduğundandır.
Bilmiyorum, tamam mı? Bilmiyorum!
Tek bildiğim, bunu benim yapmamam gerektiği.
Abimi tanıyor muydum ki? Bilmiyorum! Tamam mı? Buna layık değilim.
Fırsatı varken gitmeliydi ama benim yüzümden kaldı.
Benim yüzümden öldü.
Onu görmeye gitmeseydim…
Daha önce gitmiş olsaydı…
En başından onu dinleseydim…
Benim yüzümden.
Hepsi benim yüzümden.
Bunu yapamam.
Cesar.
-Biz sana yardım ederiz. -Gidin.
Benden bu kadar.
Peşinden gitsek mi?
Yok.
Sakinleşsin. Ben arabadayım.
Vay canına.
Değil mi ama?
Şu yürüyüşe baksana.
Duruşu sağlam, yürüyüşü manalı.
Kül kabını taşıyor.
Kap taşımasını bilen kadına bayılırım.
Bir eşte olmazsa olmazlarımdandır.
Monse'ye karışık duygular besliyorsun çünkü platonik kız… Burada duraksıyorum…
Arkadaşın olmayalı çok oldu.
Hatta o, sahip olduğun tek kız… Burada duraksıyorum… Arkadaşın.
Yanlış. Jasmine'le sürekli takılıyoruz. O benim gizli…
-Şey yani, keşke benim gizli… -Aman Tanrı'm.
Siktir.
-Diğer eleman sensin. -Hayır, değilim!
Yani evet, diğer elemanım ama daha çok diğer arkadaşıyım.
Seninle barışsın diye ikna etmeye gittim, kendine bakma olayında çok iyi bağ kurduk.
Birbirimize hesap falan sorduk.
Biraz mesajlaşmayla başladı,
sonra düzenli sabah yürüyüşlerine evrildi,
oradan da akşam yoga derslerine.
Ama… Bir de ortak Costco üyeliğimiz var.
-Ama sadece arkadaşız! Tamamen platonik. -Sadece arkadaşsınız.
Sadece arkadaş. Tanrı'm, bu beni çok…
Kızdırdı mı? Biliyorum, çok kötüyüm. Arkandan…
Hayır! Rahatlattı! Tam yapman gerekeni yapmışsın!
-Arkamdan iş çevirip arkamı kolladın. -Kesinlikle. Hepsi senin içindi.
Artık güpegündüz üçlü yapabiliriz. Tamam, yanlış ifade ettim.
Geç olmadan hamlemi yapmalıyım.
Onun için mücadele etmedim. Hiç şansım yok sandım.
Ama rakibim yoksa kazanabilirim!
Harika. Sen, Jasmine'le barışırsın, ben de Monse'yle takılırım.
Bir bakmışsın beraber takılıp çifte bandırıyoruz.
Cipsi dip sosa, birbirimize değil.
Siktir. Arabayı mı çalıştırdı o?
Monse, o arabayı benden başkası kullanamaz!
Haberler harika. Bana teşekkür etmekten çekinme.
Ruby bizi öğrendi ama kızmadı!
Heyecanlandı!
Artık resmen arkadaşız.
Bir sır daha hafifledim, sen de Ruby'yle barışabileceksin.
Her istediğimiz olabilirmiş kız.
Şu an Ruby'yle barışmak istemiyorum ki.
Meşgulüm.
Kendimle ilişki yaşıyorum ve hiç kolay biri değilim.
-Geri almalısın. -Geri alamam.
Bir sır açığa çıktı mı kendi hayatını yaşamaya başlar.
Barışmak istemediğimi sen söyle ona.
-Neden ben? -Dilini tutamadığından.
Tutamadığımdan mı? Olmaz.
Senin dilin bizi bu duruma düşürdü.
Ruby'nin kalbini kırmaya götün yemiyor diye suçu bana atma.
Evet, öyle dedim. Ruby mahvolacak.
Öğrendiği zaman yüzünün alacağı şekille senin baş etmen gerekecek.
Benim değil!
Siktir.
Hey, Küçük Spooky.
Nerelerdesin? İyi misin?
Hayır, iyi değilim.
Kendi abim dururken sana güvendim, bak ne oldu!
Beni de onu da yarı yolda bıraktınız.
Çıkmak istiyorum.
Dövüp atın.
Aileyiz diyorsunuz ama aileler üyelerine engel olmaz.
Siz yalansınız.
Bir avuç korkaksınız.
Ne yaptığını biliyorum ama olmayacak. Çıkmak istiyorsan çıktın. Borcun ödendi.
Siktir lan. Kendi borcumu kendim öderim.
Hadi!
Vur bana! Vursana!
Spooky çıkarken neden ölümden döndü? Sırf kendisi için yumruk yemiyordu.
Bunu neden yapsın ki?
-Kurtarılmaya değer değildim. -Yok, sen ters anlamışsın.
Onun boynu sana karşı büküktü.
Hadi, yürü git buradan.
Güvenli değil.
Dalgalar geliyor.
Dalgalar.
Hep Freeridge'den gitmek isterdi.
Orada hiç özgür hissetmedi. Ama burada özgür hissederdi.
Hapisten çıktıktan sonra ilk geldiği yer burası oldu.
Kızı onu burada ziyaret etsin isterdi.
Oscar.
Başlattığın şeyi bitirip olmak istediğin adam olacağım.
Senin hak ettiğin hayatı ben inşa edeceğim.
Oscar sizinle iletişime geçmemi isterdi.
Lafını hiç dinlemedim. Birbirimize ihtiyacımız olduğunu biliyordu.
Acaba mektupları o mu yolladı?
-Bizi bir araya getirmek için. -Çünkü hep bizi gözetirdi.
Şimdi bizi kim gözetecek?
Sen.
Onca zaman Oscar'ı örnek aldın, bir yandan o da seni örnek alıyordu.
Oscar'a.
-Oscar'a. -Oscar'a.
Oha! Amma sertmiş lan.
Alt yazı çevirmeni: Yurdakul Gündoğdu