SERIAL NETFLIX
Co tu robicie?
Słyszeliśmy.
Posrało się.
- To niesprawiedliwe. - Tak. Co u Cesara?
- A jak sądzisz? - Nie wiem.
Nie widziałam go, odkąd niedawno rozmawialiśmy.
Rozmawialiście?
My wszyscy. Ale to nie ma znaczenia. Chcieliśmy zapytać, co u Cesara.
Nie wiem. Nie mam pojęcia, gdzie jest.
Nie wiem, komu ufać ani kto to może być.
Może przyszli wtedy po mnie.
Mijo, twój brat to zostawił, a ulice mają długą pamięć.
Nie chodzi o ciebie.
Tak czy inaczej, ktoś musi zapłacić.
Bez wątpienia, ale musimy być mądrzy. Przemyśleć to.
Ray, zapomniałeś podpisać karty czasowe swojego działu.
Mój błąd.
Dobra, dzięki.
Nie wychylaj się stąd, póki nie wymyślę planu.
Mam się chować? Strzelec ucieknie.
Muszę go dorwać!
Nie dorwiesz tego, czego nie znasz. Podzwonię.
Dobra, ale idziemy dzisiaj wieczorem.
Dzisiaj.
Daj mi klamkę.
- O czym ty mówisz? - To zakład odwykowy.
Nie zezwalamy tu na broń. Mógłbym stracić pracę.
Jamal!
Co to jest?
NIE UCIEKNIESZ OD PRZESZŁOŚCI
Tak!
Dostałem list!
O cholera.
Dostałem list.
I dlatego, w razie wątpliwości,
mówimy o Wielkiej Stopie.
Cofnij się.
Do której części?
Kiedy Juanita się w tobie zakochała i musiałeś załatwić Julia?
Nie, Julio to gnom.
Kogo to obchodzi?
Ruby, czemu zadajesz się z szefem gangu?
Jakbym miał wybór!
Nie, porwała nas.
Gliny z jej listy płac.
Porwali cię?
Muszę się napić.
- Czemu miałaby was porwać? - Myślała, że damy radę.
W końcu pokonaliśmy Proroków.
Co? Gliny zwinęły ich za napad na bank.
Nie, my ich załatwiliśmy po znalezieniu kasy z RollerWorld.
Jamal! Ty znalazłeś.
To niemożliwe.
Możliwe. Szliśmy za wskazówkami.
Jak gra w podchody?
Mamo! Nie! Podchody są dla rezerwowych i dla Chivo.
- Ale on to tylko zadanie poboczne. - Który z nich to Chivo?
Kuzyn Małego Ricky’ego, ten od gnomów.
Tak, które są magiczne.
- Nie! - Tak.
Nie zgadzam się.
Sęk w tym, że RollerWorld to największa łamigłówka na świecie,
ale nie wiedzieliśmy, że jej twórca ma swoje problemy.
Dokładnie jego laska,
która nie dostała działki i groziła nam swoją klamką.
To ona wysłała listy?
- Nie! - Nie! Cuchillos nie żyje, pamiętasz?
- Chcecie schemat? - Jak mogłeś to ukrywać?
Nie ukrywałem. Mówiłem ci!
Jak cholera!
Język!
Sorki.
Ale pamiętasz tę noc, gdy byłeś w bieliźnie w garażu,
a ja w kostiumie ninja z łopatą? Powiedziałem:
„Tato, moje życie jest zagrożone i muszę rozkopać grób Małego Ricky’ego”.
O mój Boże. Wykopałeś ciało?
To był tylko szkielet gnoma.
- Dwayne, nie słuchasz swojego dziecka? - A ty słuchasz mnie?
- Mówiłem, że mnie porwano. - Kiedy?
Tamtej nocy! Wróciłem bardzo późno,
a ty i Abuelita się kłóciłyście. Wysłałaś mnie do łóżka.
Nagroda za Matkę Roku!
Monse, mówiłaś mi cokolwiek o tym?
- Nie. - Oszczędzasz mi zawału.
Na marginesie, nie mogliśmy tego zrobić sami.
Brawa dla Abuelity
za przekonanie mnie, żebym ruszył za RollerWorld!
- Po tym, jak wyciągnęła mnie ze szkoły. - Była świetnym kierowcą.
- Tak… - Odebrała nas z Alei Alfonsów.
Po tym, jak pomogła nam wyprać pieniądze!
Chwila. Pamiętacie, jak wyciągnęła nóż na mnie i Cesara?
Moja herbata jest gotowa!
O nie. Najpierw coś nam powiesz!
- Ruby, idź do swojego pokoju! - Dlaczego?
Masz iść do swojego pokoju.
Jamal! Idź do pokoju Ruby’ego.
Tak. To ja już pójdę.
Gdyby to nie było uznawane za znęcanie się, przywaliłabym ci!
Dawaj, suko.
- Pokażę ci znęcanie się. - Dość.
Nie!
Chuda, mała…
Dobra.
A jeśli ludzie Cuchillos chcą tymi listami wysłać wiadomość?
Oni nie wycinają gazet.
Wycinają serca.
To co robimy?
Skończyłeś?
Musisz coś zjeść.
No już. Zrobiłem twoje ulubione danie.
Nadal nie rozumiem, czemu się poddajesz.
Umowa oznacza, że posiedzę kilka miesięcy.
- Inaczej to mogą być lata. - Ale będę sam.
Już to przerabialiśmy.
Święci się tobą zajmą.
To moja rodzina, a teraz i twoja.
Zajmą się rachunkami, przyniosą jedzenie.
Co masz mówić opiece społecznej?
Cesar, to ważne. Co im powiesz?
Wujek Manny jest ze mną, ale jest teraz w pracy.
Dasz sobie radę.
Nie chcę, żebyś odszedł.
Hej, spójrz na mnie.
To, że mnie tu nie ma, nie znaczy, że o ciebie nie dbam.
Chronię cię. Zawsze.
Oscar.
Musimy iść.
Musimy go stąd zabrać.
- Dokąd? - Do Jalisco!
Do twojej szalonej rodziny?
Możemy sprzedać dom i wyjechać!
Albo wsadzić go na jedną z rakiet Noela Aromy w kosmos!
- Przesadzasz. - Naprawdę?
Mamy dziecko. Nie możemy ot tak wyjechać.
Idę na policję, jak powinienem był.
I co im powiesz?
Wszystko!
Że Hamal rozkopał grób?
- Kim jest Hamal? - Co? Hamal!
Tak?
Wracaj tam!
Och!
W grobie nikogo nie było, więc to nie przestępstwo.
Może nie, ale oszustwo tak.
Dobra.
Cóż, „Hamal” nie ma 18 lat.
To pierwszy raz, więc tylko dostanie po łapach.
A współudział w zabójstwie? Albo gliny z listy płac Cuchillos?
Skoro miała jednego, musi mieć więcej.
Więc gliny odpadają.
Nadal myślę, że Ruby’emu będzie lepiej w Jalisco, daleko stąd!
A co potem?
Nie lekceważcie ich.
Te dzieci przetrwały gorsze rzeczy
i razem są bezpieczniejsze niż osobno.
Mogą być tylko dziećmi, ale są dla siebie najlepszą ochroną.
Ma rację.
Wiem, dlatego ja pójdę na policję.
Powiedziałaś, że gliny to zły pomysł.
I znowu nie słuchasz!
Mówiłam „ty”.
Jeśli wy byście poszli, to byłby zły pomysł.
Dlatego ja tam pójdę
i powiem im tylko to, co powinni wiedzieć.
Połączenie przekierowane…
Czemu Cesar nie odbiera?
Pewnie ma mnóstwo telefonów. Do nas pierwszych nie oddzwoni.
Nic mu nie będzie.
Nic mu nie jest. Manifestuję to.
Musimy martwić się o rodziców. Nie dali rady tego ogarnąć.
My też nie. Wciąż nie wiemy, kto wysłał te listy.
Monse, idziemy.
Hej.
Nie wiemy, czy tylko my je dostaliśmy.
Dobra.
Tylko my je dostaliśmy.
A jeśli się mylisz? Jeśli nie tylko my?
Jasmine nie dostała.
Nie wiesz tego!
Może ją też ktoś ściga.
Powinienem jej powiedzieć.
- A nie gadaliście już? - Mówiłem ci o tym?
Tak! Skąd bym niby wiedział?
Rany. Smutek naprawdę płata w umyśle figle.
- Nie wiedziałem, że o tym wspominałem. - Na pewno.
Powiedziała ci coś o swojej przyszłości?
Z nowym chłopakiem? Tak.
Ale czy on ją ochroni? Muszę być pewny, że nic jej nie jest.
Rozumiem cię.
Na twoim miejscu czułbym się tak samo
i pochwalam twoją rycerskość.
Ale pośpiech sprawia, że wyglądasz na spragnionego.
Wcale nie.
Twoje czyny mówią, że jesteś. Pomyśl nad tym przez godzinę, może dwie.
Jeśli nic się nie zmieni, zadzwoń do mnie i pomyślimy razem.
Dobry pomysł.
Dobry z ciebie przyjaciel. Zawsze jesteś szczery.
Więc zacznij myśleć, ja zrobię to samo,
a może za dwie godziny zadzwoń, to zdecydujemy, jak to przełknąć.
- Źle to zabrzmiało. - Wiem.
Jakieś wieści?
Jeszcze nie. Zbieranie informacji trochę trwa.
Kończy nam się czas.
Mówiłem, że potrzebujemy planu.
A ja mówiłem, że on może uciec!
Dobrze, to idź.
Pójdziesz tam i kropniesz kogoś na oślep?
Wyważysz wszystkie drzwi, aż znajdziesz strzelca?
Ktokolwiek to zrobił, wie, że będziesz go szukać.
Może uda ci się oddać strzał, zanim umrzesz.
Nie mam nic do stracenia.
Ale ja tak! Nie mogę stracić was obu!
Myślisz, że nie jestem tak samo zły, jak ty?
Że nie czuję tego samego, co ty?
Ktokolwiek to zrobił, nie tylko odebrał życie.
Zabrał część ciebie
i część mnie.
Więc co mam robić?
Zaufać mnie.
Daj mi czas, którego potrzebuję.
I zacznij tworzyć alibi.
Niech ludzie widzą, jak pracujesz.
Dam ci znać, jak tylko się czegoś dowiem.
Słyszałem o twoim bracie. Przykro mi.
Wydawał się być spoko.
Jakbyś chciał pogadać,
jestem Starks.
PROROCY
Miałaś zmylić Ruby’ego!
Nie moja wina, że nie łyknął
Myślał, że mówiłaś o F, a nie o UK!
„Fiut”, „Uniwersytet Kalifornijski”? Nadążaj, kobieto.
Cholera, już rozumiem dlaczego.
Musimy się przyznać!
Wyjawiłem kolejną tajemnicę, więc mam dwie,
w tym nasz związek bez związku
i tajemnicę, której nie mogę wyjawić. I Berkeley.
Cholera! To są wciąż trzy tajemnice.
To niezdrowe.
Powoduje zaparcia.
Potrzebuję lewatywy.
O ile nie ja będę ją robić.
Ależ owszem. Ty.
Dlatego tu jestem, bo jeśli zrzucę dwójkę,
dwa sekrety, i powiem Ruby’emu, będę gościem z jednym sekretem,
a z tym sobie poradzę i nie skrzywdzimy Ruby’ego!
Mam dość martwienia się o jego uczucia.
W końcu zrozumiałam, czym jest dbanie o siebie,
nie ciągłym martwieniem się o innych!
Zawsze byłam tak zauroczona Rubym!
Zauroczona?
Oczarowana, zafascynowana. To trudne słowo.
Dobra, czaję cię, Berkeley!
Tak, ale ja nie czaiłam Ruby’ego!
Ale teraz, kiedy mogę się skupić na własnym szczęściu
i mieć inną perspektywę, widzę jego egoizm.
Mam dość.
A jeśli już go nie zobaczę ani nie usłyszę, przeżyję to.
Jasmine!
Miał mi dać godzinę albo dwie. Nie minęło 45 minut.
Co? Zastawiłeś na mnie pułapkę?
Wiesz, co jeszcze nie było częścią mojego planu? Emocjonalne uwięzienie!
- Co, ja… - To znaczy…
Wiem. Też znam trudne słowa.
Jasmine! Otwórz drzwi!
- Powiedzmy mu prawdę. - Dziękuję!
Że się spotykamy, nie chcę go widzieć i że to samolubny kutas!
Nie! Dobra, popracujmy nad tym.
To bez znaczenia,
bo gdy się o nas dowie, nie będzie chciał cię znać.
Nie mówmy mu. Schowam się.
- Schowaj się. - Dobra.
- To cholerny Prorok! - Były Prorok.
Z tego, co wiadomo, jeden z jego kumpli zabił Oscara, a on pewnie wie kto!
To nie tak.
Co on tu w ogóle robi?
To samo, co my wszyscy!
To samo, co robił tu twój brat.
Zaczyna od nowa.
Wszyscy w tym tkwiliśmy,
a teraz próbujemy żyć własnym życiem. Tym prawdziwym.
Nie ufam mu.
Zaufanie wymaga czasu, ale na razie musisz się uspokoić.
Kapuję.
Nigdzie nie dzwoniłeś.
Zwodziłeś mnie
odkąd trafiłem do tej cholernej chlebowej bajki.
Mijo, musisz mi zaufać.
Zaufać ci? Nie wierzę, że dałem ci się tu ściągnąć.
Przyszedłeś tu sam. Wiedziałeś, co to za miejsce.
Jakby twój brat ci nie mówił. On przynajmniej słuchał.
Wiesz, co? To był błąd.
Nigdy cię przy nas nie było.
Nigdy.
A teraz
jest tak samo.
Wal się.
Puszczaj!
Jesteś cholernym zdrajcą.
Litości.
Ray, ty sukinsynu.
MONSE NIEUDANE POŁĄCZENIE
Jasny szlag!
To zły moment.
- Ktoś tu jest? - Nie.
Dobrze, bo muszę z tobą pogadać.
Przepraszam!
- Dostałaś ostatnio coś dziwnego? - Poza tą wizytą?
Mówię poważnie. Coś dziwnego w listach.
Gadasz bez sensu.
- On tu jest. - O czym ty mówisz?
Pieniądze nie kupią gustu.
- Jest w szafie? - Nie otwieraj!
Nie jest tak schludnie, jak zwykle.
To sztuczka. Dla ciebie czysto ma być wyłącznie w parze.
Nie, nie patrz!
Jestem dziś bardzo zajęta, więc jeśli mógłbyś…
Przyszedłem tu, bo martwiłem się o twoje bezpieczeństwo,
nie byłem ze sobą szczery, ani z tobą.
Chciałem, żebyś zapamiętała, jak mnie lubiłaś,
i miałem nadzieję, że trochę bardziej niż tego nowego.
Taka jest prawda.
I chcę, żebyś poznała prawdę, bo zawsze mówisz mi prawdę.
Nigdy niczego nie ukrywasz.
Tylko się przyjaźnimy.
- To nic poważnego? - Tego nie powiedziałam.
Dobra.
Po odejściu Oscara mam nowy punkt widzenia.
Jest tyle rzeczy, których nie mówiłem. Nie chcę, żeby tak było z nami.
Co chcesz mi powiedzieć?
Chcę ciebie
widzieć szczęśliwą.
Nawet jeśli beze mnie.
Mam być szczęśliwa?
Nawet z moim nowym chłopakiem?
To twój chłopak?
W teorii. Nie nazwaliśmy tego jeszcze, ale to zrobimy.
- Czy to cię martwi? - To by mnie zniszczyło.
Ale nie chodzi o mnie.
Chodzi o ciebie i to, czego ty chcesz.
Czego ja chcę?
To ze współczucia? Bo mi to pasuje.
Nie.
Chcesz współczucia?
Nigdy nie byłem tym drugim. Czuję się niebezpiecznie.
Chwila, łamiemy jakieś przykazania?
Nie kwestionuj tego. Po prostu się poddaj.
Szlag. Miałem zadzwonić do Jamala.
Zadzwoń później.
Mój przewodniczący klasy.
Chwała wodzowi.
Hej, oszalałeś?
Nie grzeb w silniku, jeśli nie wiesz, czego szukasz.
Inaczej stracisz rękę.
Pomóc ci?
Pokaż.
Myślisz, że naprawienie jednego rozwiąże twoje problemy,
a potem zdajesz sobie sprawę, że otworzyłeś nowe pudło z problemami.
Kiedyś odnowiłem Chevroleta Stylemaster z 1948 roku.
Moja Bomba, tylko z nowoczesnym brzmieniem.
Założyłem stylowe głośniki Alpine z subwooferem Rockford Fosgate.
Wisi mi to.
Naprawisz to czy nie?
Dziwne, że twój brat cię tego nie nauczył.
Chyba że nie chciał, żebyś dotykał jego Impali.
Właśnie doświadczyłem najbardziej niepokojącej rzeczy,
jakiej doświadczył jakikolwiek człowiek!
Nie chodzi tylko o to, co widziałem.
Tylko co słyszałem
i wąchałem.
To jest zupełnie bez sensu.
Jak to, co słyszałem.
To było tak obleśne, że nawet nie mogę o tym mówić.
Skoro nie możesz, to jak mogę ci pomóc?
Właśnie to zrobiłaś.
Myślałem, że nabijałaś się wtedy ze mnie.
Mówię ostatni raz, nie.
Ale ta chwila zmieniła całe moje spojrzenie na siebie.
Powinienem ci dziękować za te słowa,
albo chociaż dać ci szansę, żeby to obgadać.
Przepraszam.
Nie chcę już nie być kumplami.
To twoja wina, Jamal.
- Nie przestałam być twoją kumpelą. - Serio?
Tak. Wiedziałam, że wrócisz.
Więc nie chcesz mnie uderzyć?
Chcę cię przytulić.
Wiem.
Był całkiem zdolny w kuchni.
A jak mówi o jedzeniu.
Kiedyś przez kilka godzin
mówił o różnicy między cebulą a szalotką.
O tobie też dużo mówił.
O tym, jak nawaliłem?
Nie słuchałem?
- Wybrałem Świętych, a nie jego? - Nie.
Powiedział, że jesteś najmądrzejszą osobą, jaką znał,
że kiedyś zrobisz wielkie rzeczy.
Może w innym życiu.
Myślał, że cię zawiódł,
jakby był odpowiedzialny za całe zło, jakie cię spotkało.
To nie wina Oscara. Każdy kroczy własną ścieżką.
Więc jak to zrobisz?
Widziałem tę minę więcej razy, niż chcę pamiętać.
Miałem taką samą.
Podkradniesz się do głupka i odstrzelisz go?
A może serią z auta w jego ziomali?
Chcę, żeby zobaczył moją twarz.
Tak?
Tak.
Podkradnę się na niego i przystawię mu klamkę do czoła,
żeby suka zobaczyła mój uśmiech, zanim pociągnę za spust.
A co potem?
I tu jest pies pogrzebany.
Wszyscy myślą o tej chwili. Taka jest ludzka natura.
Powtarzamy to sobie w myślach,
ale nikt nie myśli o następstwach.
Następstwach?
Wyświadczysz mu przysługę.
Jeśli go zabijesz, koniec z oczami wokół głowy,
nocnych potów, koniec z groźbą 25 lat do dożywocia w La Pincie.
To wszystko nie jest już jego zmartwieniem.
Tylko twoim.
Takie są następstwa.
W każdym razie…
rozmawiamy o tym, a nawet się nie poznaliśmy.
Mały Straszak.
Nie używamy tu ksywek. Prawdziwe imię.
Cesar.
Miło cię poznać.
Prowadzę to miejsce.
Jestem Ricky.
Ricky Galindo.
Napisy: Grzegorz Marczyk