(NETFLIX และ LEGENDARY PICTURES ขอเสนอ)
ทีนี้ เริ่มจากตรงไหนดีล่ะ
(ประเทศอังกฤษ)
(ฉันตอน 0 ขวบ)
เรื่องแรกที่คุณควรรู้ คือแม่ตั้งชื่อฉันว่า เอโนลา
เธอยืนกรานเลยแหละ
เอโนลา...
เอโนลา
ฉันรู้ว่ามันเป็นชื่อที่แปลก
แต่แม่ฉันชอบเกมสร้างคำมาก
- ประจำที่ - พร้อม
เริ่ม!
และถ้าสะกดเอโนลากลับหลัง ก็จะเป็น...
"อะโลน"
(ตัวคนเดียว)
ใช่จ้ะ!
แม่จะคอยบอกฉันเสมอว่า...
"ลูกจะอยู่คนเดียวได้สบายมาก เอโนลา"
แต่เราก็ยังอยู่ด้วยกันตลอดเวลา
- ไม่นะ - ได้สิคะ!
พ่อเสียตั้งแต่ฉันยังเด็ก
ฉันจำเขาไม่ค่อยได้นักหรอก
และหลังจากนั้นไม่นาน พี่ชายสองคนของฉันก็ย้ายออกไป
ฉันก็จำพวกเขาไม่ค่อยได้เหมือนกัน
เลยเหลือแค่เราสองคน
และมันยอดมาก
แม่ของฉันไม่เหมือนแม่ทั่วไป
แม่ไม่ได้สอนให้ฉันร้อยเปลือกหอยหรือฝึกปักผ้า
เราทำอย่างอื่นกัน
อ่านหนังสือ
วิทยาศาสตร์
กีฬา
และการฝึกทั้งหลายแหล่
ทั้งทางกาย...
และทางปัญญา
แม่บอกว่าเรามีอิสระ ที่จะทำอะไรก็ได้ในเฟิร์นเดล
โทษทีค่ะ คุณตา
และเป็นใครก็ได้
แม่คือโลกทั้งใบของฉัน
แต่แม่ไม่ได้เล่าทุกเรื่องของแม่ให้ฉันฟัง
ใช่แล้ว บทสรุปก็คือตัวเลือกของเรา
แบงค์เมน เม็ต
- เอนแทงเกิ้ล เฮิร์บ - หรือ...
- เอลลี่ เฮาส์แมน - โอ้ นั่นวิเศษมาก
- เห็นตรงกันนะ - ค่ะ
- ฉันคิดว่างั้น
เอลลี่ เฮาส์แมน
แน่นอน
แม่เชื่อว่าความเป็นส่วนตัวคือคุณธรรมที่สูงส่งที่สุด
และถูกละเมิดบ่อยที่สุดด้วย
ซึ่งนั่นนำฉันมาถึงเรื่องที่สองที่คุณควรรู้
อาทิตย์ก่อน ตอนเช้าวันเกิด อายุ 16 ปีของฉันในเดือนมิถุนายน
ฉันตื่นขึ้นมา...
แม่คะ
เพื่อที่จะพบว่าแม่ของฉันหายไป
แม่ไปจากเฟิร์นเดล ฮอลล์ บ้านของเรา
สักช่วงของกลางดึก
แม่คะ
และแม่ไม่กลับมา
แม่แทบไม่ทิ้งอะไรไว้
นอกจากของขวัญที่สั่งให้คุณนายเลน เอามาให้ฉันช่วงจิบชายามบ่าย
(ภาษาดอกไม้)
ของขวัญอะไรกันนี่
ดูนี่สิ เธอทำเองเลยนะ
(จงใช้ของขวัญพวกนี้อย่างชาญฉลาด)
เราเคยมีความสุขกัน
ใช่ไหมคะ คุณนายเลน
แม่น่าจะให้ของขวัญพวกนี้กับหนู ด้วยตัวเองไม่ใช่เหรอ
และเรื่องที่สามที่คุณควรรู้
และพวกคุณบางคนอาจเดาได้แล้ว
คือการขี่จักรยานไม่ใช่จุดแข็งของฉันเลย
แต่มันก็จำเป็นเมื่อคุณต้องรีบไปไหนสักแห่ง
เรื่องที่สี่ที่คุณควรรู้
คือฉันกำลังเดินทางไปรับพี่ชาย
ไมครอฟท์และเชอร์ล็อก
ชื่อซึ่งเมื่อสะกดย้อนหลังจะออกมาเป็น
ทโฟคิมและโคลเรส
บางทีคนเราก็ไม่ควรคิดมากเรื่อง "อะโลน" อะไรนั่นเลย
- ขอบคุณค่ะ - ใช่ค่ะ
เชอร์ล็อก โฮล์มส์
(นักสืบหนุ่มไขคดี)
นักสืบชื่อดัง นักปราชญ์ นักเคมี
นักไวโอลินยอดฝีมือ
นักแม่นปืนที่แสนชำนาญ
นักฟันดาบ นักสู้ไม้กระบอง
นักมวย
และนักคิดแบบนิรนัยแสนฉลาด
พี่ชายอัจฉริยะของฉัน
เขาต้องมีคำตอบทั้งหมดแน่
คุณโฮล์มส์คะ
และ... คุณโฮล์มส์
ครับ
พี่เรียกให้หนูมาใช่ไหมคะ
พี่ส่งโทรเลขมา
บอกให้หนูมาเจอพี่ที่นี่
และเรื่องที่ห้าที่คุณควรรู้
คือว่าพวกเขาไม่ได้เจอฉันมาสักพักแล้ว
เอโนลา
ให้ตายสิ
ดูเธอเข้า
สภาพดูไม่ได้เลยนะ
หมวกกับถุงมือหายไปไหน
หนูมีหมวกค่ะ
แต่มันทำหนูคันหัว และหนูไม่มีถุงมือ
เธอไม่มีถุงมือเหรอ
เห็นชัดอยู่ว่าไม่มี ไมครอฟท์
เราไม่ได้บอกให้เธอมา ยัยเด็กบื้อ เราบอกให้รถม้ามาต่างหาก
- แล้วเธอเอามารึเปล่า - รถม้าน่ะเหรอ
ใช่สิ
พี่อยากได้รถม้าแบบไหนล่ะคะ เพราะหนูมีภาพในหัวหลายแบบ...
รถม้าที่ฉันจ่ายเงินจ้างไง
ใช่สินะ
หนูว่าพี่อาจจำเราสับสนกับครอบครัวอื่นละ
พ่อหนุ่ม เรียกรถม้าให้เราที
ให้ไว!
อะไรกัน...
ให้ตายเถอะ ดูบ้านสิ
มันน่าทึ่งใช่ไหมคะ
ยัยนี่ล้อเล่นบ้าอะไรอยู่เนี่ย
สุภาพบุรุษคะ ยินดีต้อนรับกลับบ้าน
ไม่ได้เจอกันนานแล้วนะคะ
นี่คืออะไร
เทนนิสไงคะ
แม่บอกว่าหนูเริ่มเล่นเก่งแล้วนะ
แม่ว่าเกมจบแล้วแหละ
แล้วนี่แม่หายหัวไปไหนเนี่ย
ฉันว่ามันกำลังไปสวยเลยแหละค่ะ ว่าไหม
เตียงเธอยังไม่มีใครมาทำ
- ดอกเบญจมาศ - เสื้อผ้าก็ยังไม่ได้เก็บ
- ลอรัสทินัสกับควีนแอนส์เลซ - หยุดพูดเรื่องดอกไม้งี่เง่าสักที เชอร์ล็อก
แต่มันไม่ใช่อาชญากรรมหรอก
- ได้ไง นายแน่ใจเหรอ - ดินสอวาดรูปของแม่
กุดหมดแล้ว
แม่ตั้งใจที่จะไม่ซื้อใหม่
และหายากทีนายจะพบว่าเหยื่อลักพาตัว เป็นคนวางแผนการหายตัวไปเอง
แม่ไม่คิดจะกลับมา
แต่กลับซ่อนเจตนาของตัวเองไว้อย่างแนบเนียบ
งั้นนั่นก็เป็นข่าวดีสินะ
อยู่ที่ว่านายจะหวังให้แม่กลับมาไหม
ให้ตายเถอะ สตรีนิยม
บางทีแม่อาจเป็นบ้าหรือฟั่นเฟือน
แต่คนในบ้านเราเนี่ยนะเป็นบ้า ฉันว่าไม่น่าใช่หรอก
ฉันว่าเราเดาได้ จากการที่แม่ไม่ทิ้งเบาะแสที่ชัดเจนไว้
ว่าแม่ยังตื่นตัวเสมอเหมือนเคย
ผู้หญิงบ้าไม่มีทางรวบรวมบัญชี เหมือนที่แม่ส่งมาให้ฉันตลอดสิบปีได้หรอก
ทั้งละเอียด เป็นระเบียบ
อธิบายเรื่องห้องน้ำ
- ซึ่งไม่มีจริง - และชักโครก
- ไม่มีเหมือนกัน - และเงินเดือนที่เพิ่มขึ้นเรื่อยๆ
ของคนงาน แม่บ้านและคนครัว
- คนสวน ผู้ช่วยคนสวน - คุณน่าจะเข้าใจแล้ว
และสำหรับเอโนลา ครูสอนดนตรี
ครูสอนเต้น พี่เลี้ยง
เอโนลา อย่างน้อยเธอก็มีพี่เลี้ยงใช่ไหม
แม่คงไม่ชอบใจที่พี่เข้ามาที่นี่
ที่นี่เป็นพื้นที่ส่วนตัวของแม่
บอกฉันที ว่าอย่างน้อยแม่ก็ให้เธอได้เรียนหนังสือ
แม่เห็นคุณค่าของการศึกษา
แม่สอนหนูเอง
แม่บังคับให้หนูอ่านหนังสือทุกเล่ม ในห้องสมุดเฟิร์นเดล ฮอลล์
เชกสเปียร์ ล็อค
และสารานุกรม
แธกเกอร์เรและเรียงความของ แมรี โวลสโตนคราฟต์
และหนูอ่านเองคนเดียว
เพื่อการเรียนรู้ของตัวเอง
ซึ่งแม่บอกว่าเป็นวิธีที่ดีที่สุดในการจะเป็น...
หญิงสาว
แม่อยากให้เธอเป็นอย่างนี้เนี่ยนะ
- ไมครอฟท์ - อะไรล่ะ
หนูไม่รู้หรอกว่าแม่อยากให้หนูเป็นอะไร
แม่ก็ทิ้งหนูไปเหมือนกัน
แม่จะกลับมาใช่ไหมคะ พี่เชอร์ล็อก
ใช่ไหมคะ
แม่คิดอะไรของแม่อยู่ เชอร์ล็อก
แม่แก่เกินกว่าจะแต่งงานใหม่ และเท่าที่รู้ก็ไม่ได้ชอบหรือทะเยอทะยานอะไร
แม่แค่ต้องทำให้เอโนลามีอนาคตที่ดี
และใช้ชีวิตที่เหลืออย่างมีเกียรติ
นี่คือบ้านของฉัน ไม่ใช่ของแม่ และก็เป็นมาตั้งแต่พ่อเสีย
แม่ขอเวลา 16 ปีเพื่อเลี้ยงเอโนลาที่นี่
ฉันก็ให้แล้ว และฉันสมควร โดนปล้นเป็นการตอบแทนเหรอ
ฉันไม่ใช่คนร้ายในเรื่องนี้นะ
บางทีแม่อาจต้องใช้เงินนั่น
แต่นายไม่ต้องใช้นี่ หรือรัฐบาลลดเงินเดือนนายแล้ว
มันก็เหมือนเดิมทุกครั้งไม่ใช่เหรอ เหมือนเดิมทุกครั้ง
เราไม่ได้เจอกันมาเป็นเดือน และจู่ๆ นายก็โผล่มา
โดยไม่สนบ้าอะไรเลย และมาหลอกด่าฉัน
- แค่ถามเฉยๆ น่า - นายตัดสินฉันอยู่
นายกำลังตัดสิน เรื่องที่นายไม่มาร่วมรับผิดชอบด้วยเลยสักนิด
นายไม่เคยแสดงความสนใจในครอบครัวนี้เลย
ฉันไม่ได้ตั้งใจตัดสินนะ
เท่าที่ฉันเห็น เรามีปัญหาสองข้อ
ข้อแรก หาโรงเรียนประจำ
ที่พร้อมจะรับเอโนลาเข้าเรียน
เธอจะได้ไม่กลายเป็น คนล้มเหลวอย่างสิ้นเชิงในโลกนี้
ซึ่งฉันกำลังแก้ปัญหานั้นอยู่...
ด้วยความช่วยเหลือจากเพื่อนเก่า
และข้อสอง หาแม่ให้เจอ
ข้อแรกเป็นปัญหาของฉัน ข้อที่สองถือว่าเป็นปัญหาของนาย
สวัสดีครับ!
ให้ผมช่วยนะครับ
รถยนต์นี่ เยี่ยมจริงๆ คุณแฮร์ริสัน
แหม ก็ฉันเป็นครูนี่คะ คุณโฮล์มส์
ฉันต้องนำสมัยไว้ก่อนสิ
เอโนลาอาจจะอยากอยู่ที่นี่มากกว่า
นายก็หาพี่เลี้ยงมาให้ได้นี่
เธอต้องการความเข้มงวดนะ เชอร์ล็อก
เธออยู่ไหนคะเนี่ย
อยู่ข้างในครับ แต่ผมต้องเตือนคุณก่อน
เธอไม่หัวอ่อนนะ
เดี๋ยวเราก็ได้รู้กัน
เราต้องทำให้เธอเป็นผู้เป็นคนขึ้นมา
ยืนหลังตรงสิ สาวน้อย
ค่อยดีขึ้นหน่อย
ตราบใดที่แม่หายไป
ฉันเป็นผู้ปกครองเธอ ไม่ใช่นาย
เอว 24 นิ้ว
- อก 33 นิ้ว - นั่นเล็กไปนะ
มันปกติดีค่ะ
สะโพก 35 นิ้ว
น่าผิดหวังจริง
เราต้องใช้ที่เสริมช่วย
ผู้หญิงที่อันตรายและไม่สนโลก ก็เลี้ยงเด็กผู้หญิงให้โตมาไม่สนโลกด้วย
เธอดูฉลาดออก
สะโพกก็เป็นแค่ส่วนหนึ่งของขาไม่ใช่เหรอคะ
ทำไมต้องมีที่เสริมด้วย
เธอนี่ปากเก่งจังเลยนะ ฉันต้องสนุกแน่
แต่หนูไม่สนุกกับการถูกขัง ในเสื้อผ้าประหลาดนั่นแน่
เสื้อผ้าพวกนี้ไม่ขังเธอหรอก
มันจะทำให้เธอเป็นอิสระ
มันจะทำให้เธอเข้ากับสังคม และมีส่วนร่วมกับความสนุกสนานมากมายได้
เพื่อเป็นที่สนใจ ดึงดูด
ด้วยความช่วยเหลือของคุณแฮร์ริสัน เราจะทำให้เธอเป็นที่ยอมรับของสังคม
พ่อคงนอนหงุดหงิดอยู่ในหลุมแน่
ที่โรงเรียนการเรือนของฉัน
เธอจะได้เรียนรู้วิธีเป็นหญิงสาว
และเธอจะได้เพื่อนใหม่มากมาย
หนูไม่ต้องการเพื่อน หนูมีเพื่อนอยู่แล้ว
เด็กไม่สนโลกที่ไม่มีการศึกษา
แต่งตัวแย่ และไม่รู้จักมารยาท
และหนูไม่ต้องไปโรงเรียนบ้าๆ ของคุณ
ไม่นะ! ได้โปรดอย่าทำแบบนี้กับหนู
ให้หนูได้มีความสุขต่อเถอะค่ะ หนูมีความสุขที่นี่
ตอนนี้เธอเป็นหญิงสาวแล้ว เอโนลา เธอต้องได้รับการศึกษา
ทดสอบหนูในเรื่องที่คิดว่าหนูต้องรู้
- เพื่อให้เพียงพอต่อการใช้ชีวิตสิคะ - ถ้าแม่สอนเธอมาดี
เธอคงไม่มายืนต่อหน้าฉันในชุดชั้นในหรอก
สภาพตอนนี้นี่ไม่ต้องหวังว่าจะหาสามีได้เลย
หนูไม่อยากได้สามี!
และนั่นเป็นอีกเรื่อง ที่เธอต้องได้รับการศึกษาเหมือนกัน
พี่เชอร์ล็อกคะ
- อย่าให้พี่เขาทำแบบนี้กับหนูเลย - เธออยู่ในปกครองของเขา
ทำให้หนูไปอยู่ในปกครองของพี่สิ
ชี้ทางหนู สอนหนู
- สำหรับเขา หนูน่ารำคาญ สำหรับพี่... - เอโนลา
ฉันขอโทษนะ
นี่มันเกินกำลังฉัน
เหมือนที่ความโหดร้ายของเขาต่อแม่ มันเกินกำลังพี่สินะ
แม่ไม่ได้อันตราย
แม่เป็นคนน่าทึ่งและเป็นอย่างนั้นมาเสมอ
และถ้าพวกพี่ยังมองไม่เห็น พี่สองคนก็ควรจะละอายแก่ใจ
น่าทึ่งเสียจนแม่ทิ้งเธอไว้ให้ฉันดูแลเลยไง
แหม เราคุยกันสนุกดีนะ ว่าไหม
ฉันบอกได้เลยว่าเราต้องเป็นเพื่อนซี้กันแน่
โอ้ คุณแฮร์ริสันครับ ผมซาบซึ้งในความมีเมตตาของคุณมาก
คุณโฮล์มส์คะ
เป็นเกียรติของฉันเลย
พรุ่งนี้ผมจะพาเธอไปส่งเอง
พาไปเองเหรอคะ
ดีเลย
ฉันก็ชอบวาดรูปนะ
ช่วยทำให้ฉันคิด
และประมวลความคิดได้ดี
ช่วยหนูแบบนั้นเหมือนกัน
การ์ตูนล้อเลียนนี่
คงดีกว่านะถ้าไมครอฟท์ไม่ได้เห็นมัน
- ตั้งใจจะอยู่บนนั้นตลอดไปเหรอ - หนูอยากได้ความเป็นส่วนตัว
รู้ไหม สิ่งสุดท้ายที่ฉันจำเธอได้ คือเธอเป็นเด็กขี้กลัว
เธอเอาลูกสนมาพันด้วยขนแกะ
และลากไปด้วยทุกที่ที่เธอไป
ตั้งชื่อมันว่า แดช
เพราะราชินีวิกตอเรีย มีหมาคาวาเลียร์ คิง ชาร์ลส์ สแปเนียล
ชื่อแดช และเธอก็อยากได้เหมือนกันขึ้นมา
และเราไม่เคยกล่อมเธอให้ใส่กางเกงได้เลย
ท่อนล่างเธอโล่งตลอด
ฉันว่านั่นคือความทรงจำทั้งหมดที่พวกเรามีกับเธอ
หนูจะขอบคุณมาก
ถ้าพี่จะช่วยลืมทั้งหมดนั่นไป
ลูกสนชื่อแดชเนี่ยนะ
ฟังดูน่าขันสิ้นดี
พ่อชอบวิ่งไล่เธอไปรอบๆ
และตะโกนว่า "เอาไอ้หมาบ้านั่นออกไปจากบ้านฉัน!"
ทำไมพี่ไม่เคยกลับมาเยี่ยมเลยล่ะ
ชีวิตฉันยุ่งน่ะ
ทำไมไม่เคยเขียนจดหมายมาเลย
เธอจะอยากได้จดหมายจากฉันเหรอ
หนูเก็บข่าวทุกข่าวของคดีพี่ที่หนูหาได้
น่าชื่นใจจัง
แต่ก็ต้องรอให้แม่หายไปก่อน กว่าพี่จะกลับมาบ้านได้
แม่ตั้งใจไป
แม่จะไม่กลับมาหรอก
ใช่
แต่ความจริงคือแม่มีเหตุผลเสมอสำหรับทุกอย่าง
มันเป็นนิสัยของแม่
และเงื่อนงำเหล่านั้นมันช่างสนุกเหลือเกินที่จะแก้
หนูไม่อยากได้เงื่อนงำค่ะ พี่เชอร์ล็อก
หนูอยากให้แม่กลับมา และให้ชีวิตกลับไปเป็นเหมือนเดิม
เธอกำลังใช้อารมณ์นะ
ซึ่งมันเข้าใจได้
แต่ไม่มีความจำเป็น
จงมองหาสิ่งที่มีอยู่
ไม่ใช่สิ่งที่เธออยากให้มี
อีกไม่นานเธอก็จะได้เห็นความจริงเอง
"เป็นนิสัยของแม่..."
ดูนี่สิ เธอทำเองเลยนะ
"อะโลน"
นั่นคือชื่อฉันนี่
เอ็ม... เอส...
เอ...
ซี
ลองกลับมันสิ
ทนกับฉันอีกหน่อยนะ
"ดอกเบญจมาศ
ของฉัน ใน ดู...
เอโนลา"
"เอโนลา ดู ใน ดอกเบญจมาศ ของฉัน"
หนูได้ยินแม่แล้วค่ะ
ดอกเบญจมาศ ดอกเบญจมาศ...
การมอบดอกเบญจมาศให้ สื่อถึงความผูกพันในครอบครัว
และโดยนัย ความรัก
"ดอกเบญจมาศของฉัน"
ไม่ใช่ดอกที่แม่ซื้อ
ดอกที่แม่วาดต่างหาก
(เอโนลา)
เงินนี่ แม่ต้องทิ้งข้อความไว้แน่ๆ
"อนาคตขึ้นอยู่กับตัวเรา"
อนาคตอะไร
มีทางเดินสองทางที่ลูกเลือกเดินได้ เอโนลา
ทางของลูกเอง...
หรือทางที่คนอื่นเลือกให้ลูกเดิน
"อนาคตขึ้นอยู่กับตัวเรา"
(เอส. โฮล์มส์)
เมื่อแม่สามารถหายตัวไปจากเฟิร์นเดลได้ ฉันก็ต้องทำได้เหมือนกัน
ด้วยเสื้อผ้าที่พี่เชอร์ล็อกใส่ตอนเป็นเด็ก
มันคือการเบนความสนใจที่จำเป็น
ฉันเริ่มจะเชี่ยวชาญแล้วนะ
ขั้นแรกของแผนสำเร็จแล้ว
หนูกำลังไปตามหาแม่นะคะ
เกมเริ่มต้นขึ้นแล้ว
(ตามหาแม่)
(ขั้นที่ 1)
(ขั้นที่ 2)
แน่ละ ฉันไปที่สถานีแถวบ้านไม่ได้
ฉันก็เลยเลือกใช้รถไฟสายอื่นแทน
เมื่อถูกพี่ตามตัวอยู่ ฉันไม่รู้เลยว่าพวกเขาจะหาที่ไหนบ้าง
ไม่เห็นเขาเลยครับ คุณผู้ชาย
สิ่งที่ฉันต้องการก็คือ ความมั่นใจว่าลูกชายฉันไม่...
เขาไม่ได้อยู่บนรถขบวนนี้ครับ
เขาต้องอยู่แน่นอน! คุณแค่ยังค้นไม่ทั่วพอ
คุณครับ ผมให้เจ้าหน้าที่ หาตั้งแต่หัวจรดท้ายของรถไฟขบวนนี้
- ลูกจ๋า บางทีเราน่าจะแค่... - แม่เงียบก่อนครับ
เขาให้รถม้ามาส่งที่นี่ตอนเช้า เขาต้องอยู่ที่ไหนสักที่ในนี้
เราไม่แน่ใจด้วยซ้ำว่าหลานอยู่บนรถไฟรึเปล่า
ขอโทษจริงๆ นะคะ นี่มันวุ่นวายไปหมด
รถไฟต้องออกแล้วครับ
เราสายมากแล้ว
- คุณไม่เข้าใจ นี่คือลูกชายฉันทั้งคนนะ - มันจะออกตอนนี้
อย่าให้รถไฟออกไปโดยไม่มีใครขึ้นไปดูนะ!
- ออกรถเลย! - ฉันขอยืนกราน!
เอโนลา! ได้เวลาไปแล้ว!
เอโนลา รถม้ารออยู่นะ
เอโนลา
เชอร์ล็อก!
สวัสดี
- ช่วยออกไปจากที่นั่งตู้นี้ด้วย - ไม่ได้หรอก
ฉันซ่อนตัวอยู่
วุ่นวายหน่อยน่ะ ต้องยัดเงิน พนง.รถไฟ ให้เอาฉันใส่กระเป๋าและพาขึ้นมาด้วย
กล้าหาญน่าดู
ออกไปจากที่นั่งตู้นี้เดี๋ยวนี้นะ
นาย...
เป็นสุภาพบุรุษที่ดูแปลกดีนะ
นายคิดว่าตัวเองดูปกติรึไง
เธอไม่ใช่เด็กผู้ชายเลย
ฉันอาจเป็นก็ได้
- เธอเป็นใครกัน - นายเป็นอะไรกัน
ฉันคือ ไวเคานต์ทิวส์เบอรี
มาร์ควิสแห่งแบซิลเวเธอร์
นายนี่ซื้อบื้อชะมัด
ฉันจะบอกเธอไว้นะ ว่าฉันเพิ่งหนีรอดมาอย่างกล้าหาญ...
นายไม่ได้หนีรอด มีผู้ชายสวมหมวกทรงกลมสีน้ำตาล
อยู่ในรถไฟขบวนนี้และกำลังตามหานาย และเมื่อเขาเจอนาย
เขาก็จะคิดว่าฉันช่วยนายซ่อนตัว และฉันก็จะซวยเพราะเรื่องนี้
ดังนั้น ฉันขอให้นายออกไปจากที่นั่งตู้นี้ซะ
เธอทำให้ฉันนึกถึงอาของฉันเลย
ฉันทิ้งเขาไว้ที่สถานี
เขาต้องอยู่แน่นอน! คุณแค่ยังค้นไม่ทั่วพอ
เขาเจ้ากี้เจ้าการเหมือนกัน
หนีมาให้หมด แม่ฉัน ย่าฉัน
แต่ฉันไม่เป็นไร ฉันเป็นอิสระ
ดี
งั้นก็ออกไปจากที่นั่งตู้นี้สิ
ผู้ชายสวมหมวกกลมสีน้ำตาลเหรอ
จะต้องไม่เป็นไร
(37 วินาทีถัดมา)
- เขามาแล้ว! - แน่ละ
- เขาเช็กที่นั่งทุกตู้เลย - เยี่ยม
เธอต้องช่วยฉันนะ
- เขายังไม่เห็นฉัน - เขาเห็นแล้ว
ดังนั้น ฉันลาตรงนี้เลยนะ
ไวเคานต์ทิวส์เบอรี มาร์ควิสแห่งแบซิลเวเธอร์
เธอนี่ทำให้ฉันนึกถึงอาจริงๆ สายตาเหมือนกันเปี๊ยบเลย
โอ้ คุณอยู่นี่นี่เอง
จงวาดรูปของตัวเอง เอโนลา
อย่าให้คนอื่นผลักออกนอกเส้นทาง
โดยเฉพาะพวกผู้ชาย
ช่วยด้วย!
ใครก็ได้ช่วยที!
เมื่อกี้ใครน่ะ เขาพยายามจะฆ่าฉัน!
ฉันยังไม่พร้อมตายบนรถไฟนะ
ฉันยังไม่พร้อมตายทุกที่ และไม่มีทางพร้อมจนมาเจอนาย
- เราจะไปไหนกัน - ฉันก็ยังไม่รู้ ขอคิดก่อน
ขอประทานโทษครับ
- นี่เป็นทางเลือกที่ดีที่สุดแล้วเหรอ - คิดทางอื่นออกไหมล่ะ
นายเชื่อใจฉันไหม
ไม่!
ถ้าเรากะเวลาถูก
- เราทิ้งให้เขาติดอยู่ได้เลย - กะเวลาอะไร
ฟังนะ ทิวส์เบอรี
เรามีสองทางเลือก
และอันไหนจะไม่ทำให้ฉันตายล่ะ
อันนี้!
นายนี่ชอบโวยวายมากเลยสินะ
ก็การถูกโยนลงมาจากรถไฟ
มันเจ็บกว่าที่คาดไว้มากเลยนี่
และกระดุมฉันหลุดไปเม็ดนึงด้วย
ทีนี้ก็หายไปกันหมดทั้งสองคน
ผมเดาว่าพวกนั้นคงไม่รู้ ว่าเธอหายไปไหนสินะครับ คุณนายเลน
ใช่ค่ะ พวกนั้นเจอจักรยานเธอ
ตั้งใจเอาไปวางไว้ หลอกให้เราไปผิดทาง
นี่มันไม่ได้สนุกเหมือนที่คุณคิดหรอกนะคะ คุณหนูเชอร์ล็อก
เธอมีไหวพริบเหมือนคุณ
เธอแกล้งฉันได้ง่ายๆ เหมือนที่คุณหนูเคยทำ แต่ว่า...
- แต่อะไรครับ - เธอไม่รู้จักโลกเลย
ฉันต้องยอมรับว่าเป็นห่วงเธอมากพอสมควรเลย
ไมครอฟท์จะหาเธอให้พบครับ
คุณไมครอฟท์ไม่ได้มีพรสวรรค์เหมือนคุณค่ะ
หรือเหมือนเธอ
ซึ่งเป็นสิ่งที่ทำให้เขาปวดใจมาก
และเป็นส่วนสำคัญของปัญหาวุ่นวายนี้ด้วย
เอโนลานั้นช่างพิเศษ
เธอมีจิตใจที่ดีมาก
เธอทิ้งเงินไว้ให้ที่โต๊ะข้างเตียงฉันด้วย
เงินเหรอ
คุณหนูเคยทิ้งเธอไปแล้วครั้งนึงนะคะ
ฉันขอไม่ให้คุณหนูทิ้งเธอไปอีกครั้ง
นายรู้ตัวรึเปล่าว่าทำแผนขั้นที่สามของฉันพัง
ขั้นอะไรนะ
เธอเป็นใครกันเนี่ย
ฉันว่าอย่างน้อยฉันควรได้รู้ชื่อเธอ จากประสบการณ์เฉียดตายล่าสุดนะ
เอโนลา โฮล์มส์
โฮล์มส์... เหมือนเชอร์ล็อกน่ะนะ
และฉันกำลังปลอมตัวอยู่ ฉันก็เลยลืมบอกข้อมูลส่วนนั้นกับนายไป
- ปลอมตัวเพื่อทำงานให้เขาเหรอ - ปลอมตัวเพื่อหนีเขา
- เพราะงั้นเธอถึงแต่งตัวเหมือนผู้ชาย... - เพราะงั้นนายจะต้องเงียบปากซะ
แล้วไง
อะไร
ขอบคุณหน่อยไหม
นายควรจะขอบคุณฉันสิ
สำหรับอะไร
เราควรคิดเรื่องหาที่นอนกันได้แล้ว
เราควรคิดเรื่องกินกันได้แล้ว
เราไม่มีอะไรให้กินเลย
มีสิ
อาร์กเทียม แลปปา หรือหญ้าเจ้าชู้
อร่อยมากนะ
แล้วก็ยังมีไทรโฟเลียม
หรือโคลเวอร์
และนั่นคือ...
ใช่ ว่าแล้วเชียว!
เห็ด!
แคนทาเรสลัส ซิบาเรียส
เห็ดชานเทอเรล
อร่อยมาก
ถ้าเธอจุดไฟได้
ฉันก็จัดปาร์ตี้ให้ได้เลย
ก็ได้
ฉันก็ไม่ได้ซื้อบื้อไปซะทุกเรื่องหรอกนะ
ฉันมาคิดๆ ดูแล้ว นายต้องปลอมตัวหน่อยนะ
- คิดยังไงกับผมตัวเองบ้าง - ฉันไม่เคยสนใจมันเลย
เอามีดตัดออก แน่สินะ
ใครสอนเธอให้ลับมีดแบบนั้น
แม่ฉันเอง
แม่เธอนี่ต่างกับแม่ฉันมากเลยนะ
- ใครสอนนายเรื่องดอกไม้กับสมุนไพร - พ่อฉัน
ฉันไม่เคยได้รู้จักพ่อเท่าไหร่หรอก
พ่อฉันก็เสียแล้วเหมือนกัน
เสียใจด้วยนะ
เธอหนีมาทำไม จากบ้านน่ะ
ฉันไม่อยากไปโรงเรียนการเรือนเพื่อหญิงสาว ของคุณแฮร์ริสัน
นายล่ะ
ก็...
มีกิ่งไม้ตกลงมาเหนือหัวฉัน ตอนที่ฉันกำลังเก็บเห็ดในป่า
มันน่าจะทับฉันเละแล้ว แต่ฉันพลิกตัวหนีทัน
และฉันก็เลยตระหนักได้ว่า...
อะไร
- เธอต้องหัวเราะเยาะฉันแน่ - ไม่หรอก
ภาพชีวิตที่ผ่านมาของฉันผุดขึ้นในหัว
ฉันตั้งใจจะเข้ารับตำแหน่งในสภาขุนนาง
ฉันมีแนวคิดเรื่องการพัฒนาทรัพย์สินที่ดิน
แต่ครอบครัวฉันตั้งใจแน่วแน่ให้ฉันเข้ากองทัพ
และไปเมืองนอกต่อ เหมือนคุณอาของฉัน
และฉันตระหนักได้ว่าฉันกลัว
กลัวว่าฉันจะเกลียดทุกวินาทีที่เหลือ ของชีวิตตัวเอง
ฉันจะหัวเราะทำไม
- ฉันไม่ฟังดูน่าสมเพชเหรอ - ไม่เลย
ทำไมพวกเขาถึงจะส่งเธอไปโรงเรียนการเรือน
เราต้องรีบออกเดินทางตั้งแต่เช้าตรู่
ผู้ชายใส่หมวกกลมนั่นต้องไล่ตามนาย...
แล้วจุดหมายของเธอคือที่ไหน ฉันจะไป...
ลอนดอน
งั้น...
เราก็ควรจะอยู่ด้วยกันไว้ไหม
ถ้าเธอโอเค
ไม่
เราจะไปถึงลอนดอน และแยกกันไปคนละทาง เข้าใจไหม
เข้าใจ
แจ่มแจ้งแดงแจ๋
เธอต้องรุนแรงกับผมขนาดนั้นเลยเหรอ
ใช่
ว่าแล้วว่านายต้องพูดแบบนั้น
- งั้นเราจะแยกกันตรงนี้ใช่ไหม - ใช่
งั้นก็ขอบคุณนะ เอโนลา โฮล์มส์ ที่ช่วยฉันเอาไว้
นายควรจะลืมชื่อนั้นไปซะนะ
งั้นเธอก็ต้องหาชื่อใหม่แล้วแหละ
เขาจะไม่เป็นไรหรอก
ลอนดอน
หัวใจของอังกฤษ
แม่ต้องอยู่ที่ไหนสักที่ที่นี่
และแม้ว่าแม่จะฝึกให้ฉันรับมือกับหลายเรื่อง...
โอ้ ลูกยังมีเวลาเหลืออีกมากสำหรับผจญโลก
ให้มันมาทำลายลูกทีหลังเถอะ
แต่โลกภายนอกไม่ใช่หนึ่งในนั้น
แต่แล้วฉันก็มาอยู่ที่นี่ ศูนย์กลางแห่งอารยธรรม
แหล่งของสังคมสุภาพชน...
หลบไปให้พ้น ไอ้หนู!
ของดนตรี
ของวรรณกรรม
อภิปรายในสภาสูงเรื่องร่างกฎหมายปฏิรูป คดีการหายตัวของมาร์ควิส
และสิ่งเลิศเลอทั้งหลายที่เงินจะซื้อได้
ชิ้นละชิลลิง ชิ้นละชิลลิง
(คนหาย ไวเคานต์ทิวส์เบอรี รางวัล 50 ปอนด์)
ฉันต้องยอมรับเลย ว่าลอนดอนไม่ค่อยเหมือนที่ฉันจินตนาการไว้
ผู้คนต่าง... ขี้ตื่นกว่าในต่างจังหวัดมาก
หากไม่มีการปฎิรูปนี้ ประเทศก็ไม่ใช่ของพวกเรา แต่เป็นของพวกเขา
เราต้องยื่นอุทธรณ์ต่อสภาสูง
และเราไม่ได้ทำเพื่อตัวเองเท่านั้น แต่ทำเพื่อลูกหลานของเราด้วย!
เลือกตั้งเพื่อเปลี่ยนแปลง!
ดังนั้นถ้าฉันจะทำตัวให้กลมกลืน และซ่อนตัวจากพี่ชายให้ได้
ฉันก็ต้องกลายเป็นสิ่งที่...
เหนือความคาดหมาย
นี่คือโอกาสของเรา! เรียกร้องให้มีการเลือกตั้ง!
ทุกคนมีสิทธิเลือกตั้ง!
(ร่างกฎหมายปฏิรูป สภาสูงกับการลงคะแนนครั้งสำคัญ)
บนรถไฟไม่เจอ
บนเรือไม่เจอ
ไม่เจอเลยสักที่
เด็กผู้หญิงคนนั้นหายตัวไปเฉยๆ
และแน่นอนว่ามันไม่ช่วยอะไรเลย
ที่อังกฤษเต็มไปด้วยข่าวมาร์ควิสบ้าๆ นี่
รับอะไรดีครับ
- ขอเหล้าเชอรี - ได้ครับ
ยังไม่มีใครเอามาเสนอให้นายใช่ไหม
อะไร
คดีมาร์ควิสน่ะสิ
ฉันรู้จักพ่อของเขา คนน่ารังเกียจ
เป็นนักเสรีนิยม แต่รวยล้นฟ้า
มีคนมาเสนอแล้ว และฉันปฏิเสธไปแล้ว
ฉันอยากใช้เวลาไปกับเรื่องอื่นมากกว่า
- อย่างการตามหาแม่น่ะเหรอ - อย่างการตามหาน้องเรา
ไม่
ฉันพูดชัดแล้วว่างานของนายคือการตามหาแม่
ฉันก็ตามหาแม่อยู่ด้วย ซึ่งเอโนลาก็คงเหมือนกัน
- นายไม่เห็นเคยสนใจเธอมาก่อนเลย - เธออายุแค่ 16 นะ
นายไม่ได้ลงชื่อเราในประกาศตามหาเธอใช่ไหม
ไม่อยู่แล้วสิ
ฉันไม่อยากให้ใครรู้เรื่องของเราไปมากกว่านาย
ไม่ต้องห่วงไป น้องชาย
เธออาจหนีเราไปได้ในตอนนี้
แต่ฉันให้ตำรวจที่เก่งที่สุดในลอนดอน
ตามหาเด็กที่รูปพรรณตรงกับเธอ
พวกนั้นจะต้องเจอยัยเด็กโง่นั้น และพากลับมาหาเรา
ปฏิรูป
พระเจ้าช่วยพวกเราด้วย ถ้ามันมีอะไรสักอย่างที่ประเทศเราไม่ต้องการ
ก็คือการเพิ่มขึ้นของ คนมีสิทธิออกเสียงที่ไร้การศึกษาเนี่ยแหละ
อังกฤษจะวายวอดแน่
และเด็กผู้ชายอย่างเธอจะทำอะไรกับของพวกนั้น
หนูต้องการคอร์เซตกระดูกปลาวาฬ
เธอไม่ต้องการอะไรพวกนั้นแน่
ร้านนี้เป็นที่เคารพนับถือ
- งั้นหนูก็จะนับถือมันไง - เธอดูจะไม่เป็นอย่างนั้นเลยนะ
กลิ่นเธอก็ดูจะไม่เป็นอย่างนั้น
และฉัน...
พอจะมีที่ให้หนูแต่งตัวไหมคะ
ข้างหลังเลยจ้ะ
คอร์เซต สัญลักษณ์แห่งการกดขี่ ของผู้คนที่ถูกบังคับให้ใส่มัน
แต่สำหรับฉันซึ่งเลือกใส่มันเอง
ที่เสริมหน้าอกและที่เสริมสะโพกนี้
จะช่วยซ่อนสมบัติที่แม่ให้ฉันมา
และในขณะเดียวกัน
มันก็จะทำให้ฉันดูเหมือนสิ่งที่เป็นไปไม่ได้แน่ๆ
สุภาพสตรี!
"เธอต้องไปโรงเรียนนะ เอโนลา"
"แต่หนูไม่อยากไปโรงเรียนการเรือนนี่คะ พี่ไมครอฟท์"
"งั้นจะให้เราทำอะไรกับเธอดีล่ะ
เธอเป็นเด็กผู้หญิงนะ!"
โอ้ ขอทีเถอะ ถามจริง
ทีนี้ หนูจะหาที่พักได้ที่ไหนนะคะ
หนูจะจ่ายให้อย่างงามเลยถ้ามันคุ้มเงิน
นี่คุ้มเงินจริงเหรอ
โอ้ คุ้มที่สุดที่จะหาได้แล้ว
เธอโชคดีนะที่เจอฉัน
นี่เลยจ้ะ
เยี่ยมไปเลยค่ะ
ทีนี้ฉันก็ได้ความเงียบและสงบให้ใช้ความคิดสักที
ได้เวลาของขั้นที่ห้าของแผนฉันแล้ว
(ขั้นที่ห้า)
หรืออาจจะขั้นที่สี่
(ขั้นที่สี่)
หรืออาจจะขั้นที่หก
ลืมไปแล้วว่าถึงไหนน่ะ
ได้เวลาตามหาแม่แล้ว
เพื่อตามมาหาแม่ อย่างแรกที่ฉันต้องทำ คือทิ้งรหัสลับไว้
ในหนังสือพิมพ์ทุกฉบับที่แม่อาจจะอ่าน
"ขอบคุณ ดอกเบญจมาศของฉัน
เธอกำลังบานอยู่รึเปล่า โปรดส่งดอกไอริสมาด้วย"
ไอริส หมายถึงข้อความ
ทีนี้ จะซ่อนข้อความพวกนี้ได้ยังไง
แม่ไขปริศนาทุกอย่างได้หมด ดังนั้นฉันต้องทำให้มันซับซ้อนที่สุด
ฉันใส่มันเอาไว้ในคอลัมน์โฆษณาส่วนตัว
ของเดอะ พัลล์ มัลล์ กาเซตต์
ซึ่งแม่ฉันแทบไม่เคยพลาด
กับนิตยสารโมเดิร์น วูแมนฮู้ด
(ค่าสินสอด จงรู้ค่าตัวเอง)
และวารสารเดรส รีฟอร์ม...
(ข้อเท้า เผยได้รึยัง)
สิ่งพิมพ์สองฉบับที่ฉันคิดว่าน่าจะทำให้แม่ขำได้
สุภาพบุรุษคนนี้ดูท่าจะได้รับความสนใจมากทีเดียว
ก็เขาเป็นถึงมาร์ควิส
จากนั้นก็ต้องหาว่าจริงๆ แล้วแม่เคยเป็นใคร
เป็น
เคยเป็น
แม่ฉันติดต่อกับที่อยู่แห่งเดียวอย่างสม่ำเสมอ
ฉันทำผิดที่ดูว่ามันจ่าหน้าหาใคร
และผิดมากๆ ที่ดันจำมันได้อีก
แต่เมื่อเราโตมาในต่างจังหวัด
ซึ่งมีเรื่องตื่นเต้นน้อยนิด
ดังนั้นเราจึงจดจ่อกับเรื่องที่เราหาได้
ขอมาการูนเพิ่มด้วยจ้ะ เจสัน
(ร้านน้ำชา)
สวัสดีค่ะ
สวัสดีจ้ะ
นั่นอะไรเหรอคะ
ผู้หญิงบ้าชอบส่งเสียงดังน่ะ
ไม่ แรงกว่านี้ อย่าไปกลัวหล่อนสิ
คราวนี้ก้าวไปข้างหน้าอีก ดี
สวัสดีจ้ะ
เธออยากเข้าร่วมเหรอ
เปล่าค่ะ
หนูกำลังตามหายูดอเรีย เวอร์เน็ต โฮล์มส์
เอโนลาเหรอ
เอโนลา โฮล์มส์
เธอเองใช่ไหมเนี่ย
ทำไมเธอแต่งตัวเหมือนพัฟแป้งฝุ่นเลย
ให้ตายสิ!
เธอดูเหมือนหล่อนเปี๊ยบเลย
คุณจำหนูได้เหรอคะ
แน่นอนสิ
ฉันเป็นครูคนแรกของเธอนี่
จำไม่ได้เหรอ
เธอพัฒนาขึ้นเยอะนี่ เห็นได้ชัดเลย
เธอมาคนเดียวเหรอ
ลอนดอนเนี่ยนะ
ใช่ค่ะ
ตอนแรกมีเด็กผู้ชายไม่ได้เรื่องอยู่คนนึง แต่หนูสลัดเขาไปแล้ว
หนูมีเงิน มีที่พัก หนูแค่ต้องหาแม่ให้เจอ
อะไรที่ทำให้เธอคิดว่า หล่อนอยากให้ใครหาเจอล่ะ
ยูดอเรียซ่อนตัวเองมาตลอดชีวิต
ถ้าหล่อนไม่อยากให้ใครเจอ ก็จะไม่มีใครหาเจอ
- และอีกอย่าง หล่อนมีงานต้องทำ - งานอะไรคะ
ฉันบอกไม่ได้หรอก
ถูกต้อง สาวๆ ตัวเลือกของเรา
แบงค์เมน เม็ต เอนแทงเกิ้ล เฮิร์บ
หรือเอลลี่ เฮาส์แมน
คุณอยู่ที่การประชุมนั่นด้วยนี่เอง
งั้นเราทุกคนเห็นตรงกันนะ เอลลี่ เฮาส์แมน
ใครคือเอลลี่ เฮาส์แมนคะ
- ฉันก็อยากช่วยเธอได้มากกว่านี้นะ - คุณช่วยได้ แต่คุณไม่ช่วย
ฉันต้องกลับไปหานักเรียนของฉันแล้ว
- เธอออกไปเองได้เลยนะ - นี่!
ท่าม้วนเกลียว
(ยิวยิตสู ศิลปะการต่อสู้)
(ท่าม้วนเกลียว)
เธอยังทำท่านั้นไม่สำเร็จสินะ
ถ้าเธออยากอยู่ในลอนดอน
จงแข็งแกร่งให้มาก
ใช้ชีวิต
แต่อย่าอยู่เพราะตามหาใครบางคน
จงอยู่เพื่อตามหาตัวเอง
ตัวเลือกของเรา
แบงค์เมน เม็ต
เอนแทงเกิ้ล เฮิร์บ หรือเอลลี่ เฮาส์แมน
"แบงค์เมน เม็ต"
แม่ฉันชอบเกมสร้างคำมาก
แม่บังคับให้หนูอ่านหนังสือทุกเล่ม ในห้องสมุดเฟิร์นเดล
(วิศวกรรมยุคใหม่)
"แบงค์เมน เม็ต"
แบงค์เมน... เม็ต
แบงค์เมน เม็ต...
เอ็มแบงค์เมนต์!
เราต้องตัดสินใจ
เอนแทงเกิ้ล เฮิร์บ
(แผนผังลอนดอน)
"เอนแทงเกิ้ล เฮิร์บ"
เอนแทงเกิ้ล เฮิร์บ...
เบ็ธนัล กรีน
ดังนั้นเราเห็นตรงกันนะ
- เอลลี่ เฮาส์แมน - เห็นตรงกันไหม
เอลลี่ เฮาส์แมน
- เอลลี่ เฮาส์แมน - เอลลี่ เฮาส์แมน
เอลลี่ เฮาส์... แมน
เฮาส์
ไลม์เฮาส์ เลน
เอลลี่ เฮาส์แมน
ทุกคนเห็นตรงกันนะ
ไลม์เฮาส์ เลน
(ไลม์เฮาส์ เลน)
เราจะกลับบ้านกันรึยังคะ
จ้ะ
หนูหิวข้าวแล้วค่ะ แม่
แม่รู้จ้ะ
พยายามรู้สึกตื่นเต้นไว้นะ ไม่ใช่ผิดหวัง
กับความเป็นไปได้ของสิ่งใหม่ๆ
(เวทีสาธารณะ สิทธิเลือกตั้งของสตรี ส่งเสียงของเรา)
(ดินปืน)
(ประท้วง ก่อหวอด และขัดขืน)
(สามอย่างนี้จะก่อเกิดการเปลี่ยนแปลงสุดขีด)
(ระเบิดออร์สินี)
พี่ไมครอฟท์พูดถูก
แม่อันตรายจริงๆ
(สิทธิเลือกตั้งของสตรี เวทีสาธารณะ)
และพี่เชอร์ล็อกก็พูดถูกเหมือนกัน
แม่วางแผนไว้
แม่วางแผนอะไรอยู่คะ
หนูอยากหาแม่เจอรึเปล่า
มาลองกันใหม่อีกครั้ง
ฉันจะถามเธออีกแค่ครั้งเดียวนะ มาร์ควิสอยู่ที่ไหน
พูดถึงใครกันเหรอ
เราแยกกันไปคนละทาง
ฉันไม่ได้เจอเขาอีก ฉันไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกับเขา
น่าเสียดายจังนะ
เธอเห็นหน้าฉันเข้าแล้วสิ
ไม่นะ หน้าของคุณจำได้ยากจะตาย!
ฉันไม่แน่ใจว่าเคยเล่าไหม
ว่าวันเรียนหนังสือปกติกับแม่ฉันเป็นยังไง
เริ่มจากประวัติศาสตร์ แม่พูดเสมอ...
มุมมองด้านประวัติศาสตร์ เป็นเพียงสิ่งเดียวที่ใช้เริ่มต้นวันใหม่ได้
จากนั้นก็ข้าวกลางวัน
และฉันก็จะเรียนฟิสิกส์
จากนั้นหลังกินข้าว ฉันก็จะฝึกร่างกาย
จับได้แล้ว!
ตามด้วยการต่อสู้เพื่อป้องกันตัว
ยกมือขึ้น!
ลุกขึ้นมา เร็วเข้า
ฉันว่าแล้วว่าสิ่งนี้ต้องมีประโยชน์กว่านั้น
ไม่เอาเรื่องเซอร์ไพรส์แล้วนะ
ไม่แล้ว ไม่
ตอนยังเด็ก ฉันทำหัวเข่าแตก
เพราะพยายามช่วยแกะไม่ให้ตกจากหน้าผา
จริงๆ แล้วฉันเกือบตายเลยแหละ
แม่โกรธมาก
โกรธมากจริงๆ
มันก็เป็นเรื่องดีที่เราใส่ใจคนที่อ่อนแอ
แต่อย่าทำถ้ามันหมายถึงต้องเสี่ยงชีวิตตัวเอง
บางครั้ง เราก็ต้องปล่อยไปตามยถากรรม
เข้าใจแม่ไหม
ความจริงแล้ว
ฉันไม่ได้ขอให้ไวเคานต์ทิวส์เบอรี มาร์ควิสแห่งแบซิลเวเธอร์เข้ามาอยู่ในชีวิต
ฉันไม่ได้อยากให้ไวเคานต์ทิวส์เบอรี มาร์ควิสแห่งแบซิลเวเธอร์เข้ามาอยู่ในชีวิต
แต่ทำไมฉันถึงรู้สึกเหมือนต้องมารับผิดชอบ
ไวเคานต์ทิวส์เบอรี มาร์ควิสแห่งแบซิลเวเธอร์ด้วยนะ
เพราะว่า...
มีคนที่ต้องการจะทำร้ายเขา
และเขาไม่แข็งแกร่งพอที่จะหยุดพวกนั้น
และฉันแข็งแกร่งพอ
แม่คงห้ามฉันยุ่งกับเขา
เขาทั้งบื้อ และทะนงตน และน่าขันสิ้นดี
แต่เขาอยู่ตรงขอบหน้าผา
แม่คะ แม่ต้องรอไปก่อนนะ
(ตามหาทิวส์เบอรี)
(ช่วยทิวส์เบอรี)
(แบซิลเวเธอร์ ฮอลล์)
(คฤหาสน์ประจำตระกูลและบ้านของ)
(มาร์ควิสแห่งแบซิลเวเธอร์)
(เซอร์วิมเบรล คุณอา)
(ท่านหญิงทิวส์เบอรี แม่ของเขา)
(หญิงหม้ายชราผู้สูงศักดิ์ ย่าของเขา)
(และบรรดาคนรับใช้)
เมื่อเราจะเดินทางโดยแฝงตัว
วิธีที่ปลอดภัยที่สุดคือปลอมตัวเป็นหญิงหม้าย
ผู้คนจะพยายามหลีกเลี่ยง บทสนทนาเรื่องความตายอยู่เสมอ
หญิงหม้ายทำให้พวกเขากลัว
และไม่สิ่งใดที่จะช่วยซ่อนเราได้ดีกว่าความกลัว
คุณเมย์ เบียทริซ โพซี่
ฉันเองค่ะ
ขอพบท่านหญิงทิวส์เบอรี
มาร์เชอเนสแห่งแบซิลเวเธอร์
คุณมีธุระอะไร
ฉันเป็นนักสืบเอกชนค่ะและฉันมาเพื่อเสนอบริการ
พี่สะใภ้ของฉันมีทุกอย่างที่เธอต้องการแล้ว เชิญหล่อนออกไปได้
- แต่ฉันเชื่อว่าฉันช่วยคุณได้ - เธอเป็นนักข่าว
- ของ นสพ.ซุบซิบพวกนั้น - ฉันเป็นนักสืบหญิงค่ะ
ได้โปรดกลับไปเถอะ
ก่อนที่เราจะไล่คุณไปเอง
ฉันทำงานให้กับเชอร์ล็อก โฮล์มส์ค่ะ
ฉัน...
ฉันเป็นผู้ช่วยของเขา
เขาส่งฉันมาล่วงหน้าเพื่อเตรียมตัวก่อน
เชอร์ล็อก โฮล์มส์สนใจคดีของเรางั้นเหรอ
- ใช่ค่ะ - และเขา...
ส่งหญิงหม้ายให้มาช่วยเตรียมการเนี่ยนะ
เป็นประเด็นแย้งที่ดีมาก
ฉันคงคิดเยอะไปหน่อยเรื่องแต่งตัว
การเป็นหม้ายไม่ได้กระทบต่อ ความสามารถในการทำงานของฉันค่ะ
เชอร์ล็อกเชื่อใจให้ฉัน...
เหลวไหลสิ้นดี!
ขอโทษ แต่ผมว่าเราฟังกันพอแล้ว
คุณไม่รู้จักเชอร์ล็อก โฮล์มส์
โอ้ เลสตราด ดีใจจังที่คุณได้มาพบกับหญิงสาวคนนี้
ผมคือเลสตราดแห่งสกอตแลนด์ยาร์ด
และผมเป็นเพื่อนสนิทกับเชอร์ล็อก โฮล์มส์
คุณอ้างเองนะ
- เขาไม่เคยพูดถึงชายคนนี้เลย - และคุณก็ไม่ใช่ผู้ช่วยของเขา
เขาไม่มีผู้ช่วย
เชอร์ล็อก โฮล์มส์ทำงานคนเดียวเสมอ
เขาเปลี่ยนวิธีทำงานตั้งแต่คุณอ้างว่ารู้จักเขาค่ะ
- เป็นไปไม่ได้ - ถามคำถามเรื่องเขามาสามข้อสิคะ
และฉันจะถามคุณสามข้อเหมือนกัน เราจะได้รู้กันว่าใครรู้จักเขาดีที่สุด ดีไหม
พอได้แล้ว! เรื่องไร้สาระพวกนี้ ไม่เหมาะสมกับตระกูลฉัน
เธอพูดถูก คุณทั้งคู่ออกไปเลย
แต่คุณนาย คุณรู้จักผม
ผมคือเลสตราด จากสกอตแลนด์ยาร์ด
และผมกำลังสืบคดี เรื่องการหายตัวไปของลูกชายคุณ
- เขาพิสูจน์ตัวแล้วนะว่ามีประโยชน์ - แม่ครับ
ต่อให้คุณมาจากสภาฉันก็ไม่สนค่ะ ออกไปจากบ้านฉันได้แล้ว
ฉันด้วยค่ะ
ขอบคุณที่ต้อนรับนะคะ
บุหรี่ยี่ห้อโปรดของเขา
แบล็กแชก
ของหวานที่ชอบ
พายพลัม
นักประพันธ์เพลงคนโปรดล่ะ
พากานินี
อาหารมื้อโปรดของวันล่ะ
มื้อเช้า
นี่มีแต่คำถามเรื่องอาหารรึไง
คดีโปรดของเขาล่ะ
คดีก่อนหน้า
เกมกระดานโปรดของเขา
คุณรู้จักเชอร์ล็อก โฮล์มส์ได้ยังไง
หมากรุก
แต่เฉพาะกับคู่แข่งที่คู่ควร
เอางี้ไหม!
ฉันจะให้คุณห้าปอนด์
เพื่อแลกเสื้อผ้ากับฉัน
คุณไม่ต้องใส่ชุดฉันก็ได้ถ้าไม่อยากใส่
คุณหนูน่ะ
เขาชอบอยู่นอกบ้าน ฉันพูดถูกใช่ไหม
บังคับให้เขาอยู่บ้านไม่ได้เลย
ปกติแล้วเขาจะไปไหน
ในป่าครับ
หยิบหนังสือไปนั่ง และเดี๋ยวฉันจะไปหาทันทีที่ฉันว่าง
ดีเลยครับ งั้นคุณอาจดื่มชากับผมได้
ผมขอแนะนำไม่ให้คุณ... เดินหนีไปนะ
แต่คุณก็เดินหนีไปอยู่ดี
ไม่ว่าคุณจะคิดว่ารู้อะไรนะ เชอร์ล็อก โฮล์มส์
โปรดรู้ไว้ด้วยว่าถ้าคุณรบกวนลูกค้าของฉัน แม้แต่คนเดียว...
คุณจะทำผมเจ็บหนักเหรอ
ผมรู้ถึงความสามารถของคุณดีครับ คุณเกรย์สตัน
คำถามคือ คุณจะเสี่ยงเจออะไร
ถ้าผมบอกเพื่อนในรัฐบาล
ให้ลองมาตรวจที่นี่หน่อย
ผมรู้ว่าพี่ชายผมคงยินดีมาก
ที่จะมาตรวจดูหนังสือต้องห้ามร้ายแรง ปลุกปั่นประชาชนของคุณ
เห็นไหมล่ะ
เราทำร้ายกันเองได้ทั้งคู่
ทีนี้ ช่วยวางกาน้ำชาในมือลงที มันเป็นอาวุธที่ทรงพลังมากเมื่ออยู่ในมือคุณ
ขอบคุณครับ คุณพอจะรู้ไหมว่าแม่ของผมอยู่ที่ไหน
คุณหาฉันเจอได้ยังไง
จดหมายของแม่ที่ซุกไว้บนเตาผิง
ขี้เถ้าที่พื้นรองเท้าแม่และผงถ่าน ช่วยนำผมไปเจอมัน
หล่อนชอบพูดอยู่เสมอว่าคุณไม่เคยพลาดอะไรเลย
เธอต้องกลับไปบ้าน
เธอมีลูกสาวที่ต้องการเธออยู่
เอโนลาดูเอาตัวรอดด้วยตัวเองได้ อย่างสบายมากเลยนะ
งั้นคุณก็ได้พบเธอแล้ว
- เธอปลอดภัยดีไหม - เธอมีเพื่อนอยู่ด้วย
เด็กผู้ชายไม่ได้เรื่อง
แต่ชัดเจนว่าเธอไม่ได้รู้สึกว่าเขามีความจำเป็น
เอโนลาเดินบนทางที่เลือกเอง
และไม่ว่าจะดีหรือร้าย ยูดอเรียก็เช่นเดียวกัน
- ไม่ว่าพวกคุณสองคนจะก่อเรื่องอะไร... - ก่อเรื่องเหรอ
เลือกคำได้แย่นะ
อย่าพูดจาเหมือนพี่ชายตัวเองนักเลย
คุณไม่มีทางเข้าใจเรื่องนี้ได้เลย รู้ตัวบ้างไหม
ชี้ทางให้ผมทีสิว่าทำไม
เพราะคุณไม่เข้าใจหรอก ว่าการไม่มีอำนาจมันเป็นยังไง
คุณไม่สนใจเรื่องการเมือง
- ทำไม - เพราะมันน่าเบื่อที่สุด
เพราะคุณไม่สนใจ
ที่จะเปลี่ยนแปลงโลกที่คุณอยู่สุขสบายดีอยู่แล้ว
- ฟังดูไพเราะมาก - น่ากลัวต่างหาก
คุณฉลาดพอที่จะรู้ว่าทุกคำที่ฉันพูดเป็นความจริง
เป็นครอบครัวที่น่าทึ่งเสียจริง!
เด็กหลงทาง ผู้เกลียดมนุษย์จอมทะนงตน
นักปฏิรูป แล้วก็คุณ
ไม่มีภรรยา ไม่มีเพื่อน
มีแค่อาชีพแปลกๆ
ที่หมกมุ่นอยู่กับรอยเท้าและผงถ่าน
คุณเห็นโลกในภาพที่ใกล้มาก
แต่คุณเห็นรึเปล่าว่ามันเปลี่ยนแปลงไปยังไง
ร่าง กม.ปฏิรูปเป็นเพียงแค่จุดเริ่มต้น
ถ้ามันผ่านออกมาได้
ฉันต้องกลับไปทำงานแล้ว คุณโฮล์มส์
มีลูกค้าต้องไปดูแล
มีเค้กต้องอบ
อย่างน้อยฉันก็ดีใจที่คุณสนใจบ้างนะ
ยูดอเรียนึกว่าคุณจะไม่สนใจน้องสาวเลย
เพราะคุณเป็นคนชอบหนีปัญหานี่
แต่ฉันคิดว่าเธอต้องการคุณนะ
ใครๆ ก็เอาแต่พูดแบบนั้นกับผมน่ะ
ขอโกนแบบเรียบๆ มาร์ติน
หล่อนชื่ออะไร
เมย์ เบียทริซ โพซี่
หน้าตายังไง
ตัวเล็ก ผิวสีแทน เด็ก
เด็กแค่ไหน
เพิ่งเลย 20 มานิดเดียว
สติปัญญาล่ะ
เฉียบแหลมอย่างกับมีด
และสิ่งที่เธอรู้เกี่ยวกับเชอร์ล็อก...
โอ้ เธอรู้เยอะงั้นเหรอ
เท่าผมเลยละ
โอ้ จอมเลียแข้งอีกคน
น่าตื่นเต้นเสียจริง
จะบอกผมไหมว่าหล่อนเป็นใคร
พอจะรู้ไหมว่าหล่อนหายไปไหน
โอ้ คุณอยากตามตัวเธอสินะ
ผมพยายามทำมาหลายวันแล้ว
แน่สินะ
เธอเป็นน้องสาวคุณนี่
หุบปากเอาไว้เลยนะ
ใช่แล้ว
และผมก็บอกคุณชัดเจนมากแล้วว่าให้ตามหาหล่อน
คุณบอกผมอย่างชัดเจน ว่าให้ตามหาเด็กสาวซอมซ่อจอมแก่น
นี่คือผู้หญิงที่สง่าสุดๆ เลย
โอ้ ใต้เปลือกนั้นคือความแก่นกะโหลก
ผมบอกได้เลย
หาหล่อนซะ
และคุณจะได้รางวัลตอบแทนอย่างงาม
มีกิ่งไม้ตกลงมาเหนือหัวฉัน ตอนที่ฉันกำลังเก็บเห็ดในป่า
มันน่าจะทับฉันเละแล้ว
ทิวส์เบอรีงั้นเหรอ
นี่สินะ ที่ที่นายใช้วางแผน
(ชีวิตกรรมกรที่ท่าเรือลอนดอน)
หรือนั่นอาจเป็นสิ่งที่นายอยากให้พวกเขาคิด
นายหลอกให้พวกเขาไปผิดทาง
(ท่าเรือลอนดอน)
(ไลม์เฮาส์)
นี่ต้องเป็นเหตุผลที่ไอ้หมวกกลมไปที่นั่นแน่
ตามรอยเศษขนมปังที่นายทิ้งไว้
งั้นแผนจริงๆ ของนายคืออะไรกัน
โอ้โฮ นายทำฉันขำเลย ไวเคานต์ทิวส์เบอรี
เจ้ามาร์ควิสแสนวิเศษ แห่งแบซิลเวเธอร์ที่กำลังผลิบาน
และนายฉลาดกว่าที่ฉันคิดไว้อีกนะ
บนนั้นมันไม่ได้แข็งแรงแบบที่เธอคิดหรอกนะ
กิ่งไม้พวกนั้นบางกิ่งมันไม่มั่นคงเอาเสียเลย
อรุณสวัสดิ์จ้ะ
ฉันว่าเราเคยพบกันแล้วนะ
แต่ตอนนั้นเธอไม่ได้แต่งตัวอย่างนี้
คุณคงเจอที่นี่ก่อนแล้วสินะคะ
เราเจอมันเมื่อไม่กี่วันก่อน
เธออยากลงมาไหม
เห็นอะไร ที่จะเอาไปรายงานกับ "เจ้านาย" ไหม
ไม่ค่ะ
เชอร์ล็อก
เขาอาจอยากมาที่นี่
เธอบอกว่าเธอชื่ออะไรนะ
เมย์ค่ะ
เมย์ เบียทริซ โพซี่
และเธออายุเท่าไหร่ล่ะ คุณโพซี่
ยี่สิบสองค่ะ
ฉันจะต้องไล่คนสวนออกที่ให้เธอยืมชุดของเขา
ไม่นะคะ หนูบังคับเขาเอง
จับเขามัดไว้
หนูเล่นยูยิตสูเป็นน่ะค่ะ
เป็นศิลปะป้องกันตัวแบบหนึ่ง
เธอนี่น่าทึ่งจริงๆ คุณโพซี่
หรือฉันควรเรียกว่า "คุณนาย" กันนะ
ยังไงฉันก็เสียใจด้วยนะ
สวยใช่ไหมล่ะ
ฉันรู้สึกเป็นเกียรติอยู่เสมอ
ที่ครอบครัวของฉันได้รับมอบ ที่ดินส่วนนี้ของอังกฤษเพื่อมาดูแลปกป้อง
ปกป้องเหรอคะ
การเป็นต้นตระกูลเจ้าของที่ดินก็เป็นเช่นนั้นแหละ
ในขณะที่โลกของเราไม่มั่นคงมากขึ้นเรื่อยๆ
มันก็ยิ่งจำต้องรักษาแนวคิดพวกนี้ของอังกฤษไว้
เพื่ออนาคตของประเทศที่ปลอดภัยและมั่นคง
ที่นี่สวยจังนะคะ
แต่เธอคงเป็นพวกหัวสมัยใหม่สินะ
ลูกชายฉันก็เป็นพวกหัวสมัยใหม่
ไม่เคยสนใจอดีตเลย
สนใจแค่ว่าอนาคตจะเป็นอะไรได้บ้าง
ฉันสังหรณ์ใจว่าหลานชายฉันก็คงเป็นเหมือนกัน
ความรุ่งโรจน์ที่แท้จริงของอังกฤษ... คือปัจจุบัน
เธอเห็นรึเปล่า
ฉันเห็นความงดงามเต็มไปหมดเลยค่ะ
ตอบได้ฉลาดมากนี่
ทีนี้ก็ไปได้แล้ว
ถ้าลูกชายหรือลูกสะใภ้ฉันมาเห็นเธอที่นี่เข้า พวกนั้นอาจเรียกตำรวจมาจับเธอได้
ถ้าเธอได้พบหลานชายฉันก่อนฉัน
ช่วยบอกเขาทีได้ไหมว่าฉันเป็นห่วงเขามาก
ได้ค่ะ
ไปเถอะ
(ตลาดโคเวนต์การ์เด้น)
ขอดอกไม้สีเหลืองสี่ดอก
ฟ้าสอง และแดงหนึ่ง
ฉันไม่สนว่าพันธุ์ไหน ดอกอะไรก็ได้
เธอมาทำอะไรที่นี่
ถ้านายหลงใหลดอกไม้ นายจะมาลอนดอนไปทำไม
- เพราะจะไม่มีใครหาฉันพบ - แต่ฉันก็ยังหานายเจออยู่ดี
แล้วเธอหาฉันทำไมล่ะ
เธอมาเพราะเงินรางวัลสินะ บ้านฉันประกาศเสนอให้
งั้นเหรอ
ไม่ยักรู้เลย
งั้นคงต้องจับนายมัดและเอาไปขึ้นเงินแล้ว!
คุณพระคุณเจ้าช่วย นายนี่ตลกจริงๆ เลยนะ
ฉันมาเพราะฉันชอบนายมากขึ้นเมื่อนายไม่อยู่
และเพราะดูเหมือนว่า ชีวิตของนายยังตกอยู่ในอันตรายน่ะ
อะไรทำให้เธอชอบฉันมากขึ้นล่ะ
ถามจริง นายจะถามเรื่องนั้นเหรอ ไม่ใช่ "ใครพยายามจะฆ่าฉัน" เหรอ
ฉันเห็นดอกไม้ทับแห้งของนาย สวยน่าดูเลยนะ
แน่ละว่าฉันไม่สนเรื่องดอกไม้อยู่แล้ว
- เพราะเธอมันเขลาไง - เขลาเหรอ นายกล้าดียังไง
เขลาและยินดีที่จะเขลาด้วย
- เราก็มองเด็กผู้ชายต่างไปได้ - ฉันไม่ใช่เด็กผู้ชาย ฉันคือชายหนุ่ม
นายจะเป็นชายหนุ่มก็ต่อเมื่อฉันบอกว่านายเป็น
ฉันต้องยอมรับว่าเธอใส่กางเกงแล้วดูดีกว่า
ฉันคิดถึงเธอนะ เอโนลา โฮล์มส์
ฉันก็อยากคิดถึงนาย
แต่มีเรื่องดึงฉันให้กลับไปหานายทุกที
ทีนี้ก็รีบไปได้แล้ว เราเสี่ยงชีวิตอยู่นะ เผื่อนายยังไม่รู้
(เด็กผู้หญิงหายตัว อาจปลอมตัวอยู่ - รางวัลสี่ปอนด์)
- เธอใช้ชีวิตแบบนี้เหรอ - แล้วนายเปิดห้องที่โรงแรมริทซ์รึไง
ฉันหาที่ซุกหัวนอนได้สะดวกสบายกว่านี้แล้วกัน
ก็ผู้หญิงที่ให้เช่าห้องนี้บอกฉันว่ามันเป็นห้องที่ดีนี่
ผู้หญิงที่ให้เช่าห้องโกหกไง
ฉันมีแค่เตียงเดี่ยว ดังนั้นนายจะต้องนอนพื้น
เก็บหนังสือพิมพ์เก่าด้วยเหรอ
ระวังหน่อย ฉันยังอ่านไม่จบนะ
ฉบับนี้ลงเรื่องฉันด้วย
- ใช่ไง - ดูสิ
ทำไมเธอถึงเก็บหนังสือพิมพ์เก่าพวกนี้ไว้ เอโนลา โฮล์มส์
แม่ฉันน่ะ
ฉันรอให้แม่ทิ้งข้อความไว้ให้อยู่
- แต่ยังเลย - "ข้อความ" เหรอ ยังไง...
แม่ฉันชอบรหัสลับน่ะ
ข้อความเข้ารหัสที่ต้องถูกไข
แล้วทำไมแม่ต้องทิ้งข้อความไว้ให้เธอด้วย
เพราะแม่ทิ้งฉันไป
ฉันนึกว่าแม่ตั้งใจให้ฉันตามหาแม่
แต่ตอนนี้ฉันไม่มั่นใจแล้ว
ฉันก็เลยทิ้งข้อความไว้ให้แม่ และหวังว่าจะได้ข้อความตอบมา
ฉันเก็บหนังสือพิมพ์ไว้ตรวจน่ะ
ฉันเก็บเอง
อย่ามองฉันแบบนั้นนะ
ขอโทษที
ฉันไม่ต้องการความสงสาร ทิวส์เบอรี
ถ้านายไม่เลิกมองฉันแบบนั้นนะ
ไวเคานต์น่าหงุดหงิด มาร์ควิสแห่งความน่ารำคาญ
ฉันจะฆ่านายเองเลย
คนดูไม่ค่อยต้องการเรากันนะ ว่าไหม
ใช่
แต่ก็นะ อย่างน้อยเราก็ยังมีกันและกัน
ฉันจะไปชงชาให้
งั้นเธอก็เชื่อจริงๆ เหรอ ว่าชีวิตฉันตกอยู่ในอันตราย
จากใครกัน
อดีตและอนาคตของนายไง
- หมายความว่าไง - ครอบครัวนาย
พวกนั้นไม่ได้ส่งนักสืบมาตามหานาย
จะส่งก็ได้แต่ไม่ได้ส่ง พวกเขากลับส่งนักฆ่ามาแทน
ทำไมถึงจะมีใครอยากให้ฉันตายด้วย
เหตุผลนับไม่ถ้วนเลยละ
นิสัยของนาย ทรงผมตลกๆ ของนาย
รอยยิ้มงี่เง่า
หรืออาจเพราะที่ดิน ทรัพย์สิน ตำแหน่ง ตระกูลของนาย
เหตุผลเดียวกับที่อยากให้พ่อนายตายแหละ
ความโลภทำให้คนทำเรื่องบ้าๆ ได้ ทิวส์เบอรี
งั้นเธอกำลังบอกว่า เธอคิดว่าพวกเขาฆ่าพ่อฉันเหรอ
ฉันไม่ได้คิด
ฉันรู้เลย
ไม่จริง เรื่องนี้มันไม่มีเหตุผลเอาซะเลย
พ่อฉันตายเพราะโดนปล้นและเหตุบานปลาย
และมันคงจะง่ายกว่าถ้าฆ่าฉันก่อนฉันหนีมา
- ไม่ใช่ตอนนี้... - เห็นด้วยที่สุด พวกเขาคงเคยแล้ว
ฉันเจอกิ่งไม้ที่เกือบฆ่านาย
- มันถูกตัดต่างหาก - ตัดเหรอ
งั้นเธอ...
ให้ตายสิวะ!
- โอ๊ย เธอ... - เร็วเข้า!
กลับมานี่นะ!
เขาเป็นใครกัน
- ไม่ได้ตัวเธอเหรอ คุณสารวัตร - หุบปากเลย!
ขยับหีบนั่นมา!
พวกนั้นอยู่ที่ไหน
เปิดประตูนะ คุณโพซี่!
หรือผมควรเรียกว่าคุณโฮล์มส์ล่ะ
สารวัตรเลสตราด ฉันขอแจ้งเหตุพยายามฆ่า
คุณควรอยู่ข้างเรานะ
ช่วยผมพังประตูนี่ที
ฉันจะช่วยคุณเมื่อฉันได้เงินของฉัน
- รางวัลหาคนหายน่ะ - คุณจะได้เงิน
ก็ต่อเมื่อเราจับเธอได้ เร็วเข้า!
เห็นหน้าต่างตรงนั้นไหม
มันตรงไปยังหลังคา
ฉันอยากให้นายปีนออกไป และหนีไปไหนก็ได้
และทิ้งเธอไว้เหรอ
- ฉันต้องจับประตูนี่ไว้ - แต่เธอก็ต้องหนีไปเหมือนกัน!
ถ้าเขาจับนายได้ ชีวิตนายจะอยู่ในอันตราย
ถ้าเขาจับฉันได้ ฉันก็แค่ต้อง ใช้ชีวิตแบบที่ฉันไม่ชอบ ทีนี้ไปได้แล้ว
ฉันไม่อยากทิ้งเธอ เอโนลา
ไปสิ! ไป!
มาช่วยผมเดี๋ยวนี้!
พวกผู้ชายไม่ได้เรื่อง
ไม่นะ!
เขามีค่ามากกว่า
แต่เธอทำให้ฉันสะใจมากกว่า
เธออาจไม่ชอบฉัน
เธออาจไม่คิดว่าสิ่งที่ฉันทำนั้นถูก
แต่แม้แต่แม่คนเก่งของเธอก็หาคู่ครองได้
แม้แต่แม่คนเก่งของเธอก็ได้แต่งงาน
ฉันอยากให้เธอมีความสุขนะ
ไม่ใช่
พี่อยากให้ตัวเองมีความสุขต่างหาก
พี่อยากให้หนูอยู่ในอาณัติ
เพราะไม่อย่างนั้นหนูจะทำให้พี่เสื่อมเสีย
เธอสร้างความเสื่อมเสียใหญ่หลวงไปแล้ว
เช่นเดียวกับพี่ชายนอกคอกของเธอ
ปล่อยหนูลงจากรถม้านี่ซะ
ไม่ว่าใครถาม หนูจะปฏิเสธว่าเป็นน้องของพี่
และจะปฏิเสธด้วยความเต็มใจเลย
เธอคือเด็กในปกครองของฉัน!
และเธอจะทำตามที่ฉันสั่ง!
ทีนี้ก็ส่งมาได้แล้ว
ยังไงซะมันก็เป็นเงินของฉัน
ดีมาก
เธอมาไม่ทันอาหารเย็น แต่ไม่เป็นไร อย่างเธอ ลดน้ำหนักได้อีกปอนด์สองปอนด์
ตระกูลโฮล์มส์มีความสำคัญต่อประเทศนี้
ที่โรงเรียนนี้ เธอจะมีโอกาสได้ทำตัวคู่ควรกับชื่อวงศ์ตระกูล
- แต่หนู... - เริ่มจากเงียบปากก่อนเลยละกัน
ครั้งหน้าที่เธอได้พบกับพี่ชาย พวกเขาจะได้มีเหตุผลที่จะภูมิใจในตัวเธอ
ยินดีต้อนรับนะ
สาวๆ
พวกเธอมาอยู่ที่นี่เพราะเหตุผลเดียว
และเหตุผลเดียวเท่านั้น
เธอมาที่นี่เพื่อถูกปั้นให้เป็นกุลสตรีแรกแย้ม
เราหัวเราะยังไงน่ะเหรอ
เราหัวเราะอย่างสุภาพ
พวกเธอทุกคนมีศักยภาพ
แต่พวกเธอยังไม่เคยถูกใช้งาน ไม่เคยถูกทดสอบ
และที่สำคัญที่สุด ยังไม่เคยถูกฝึก
เดินตามที่เราแสดงให้ดู
มองตรงๆ!
พูดตามที่เราบอก
ทหารถือปืนแบกปูนไปโบกตึก
แสดงออก คิด เป็นตามที่เราบอก
และพวกเธอจะเป็นภรรยาที่ได้รับการยอมรับ
อีกทั้งเป็นแม่ที่มีความรับผิดชอบ
เดินตามวิถีของเด็กผู้หญิงมากมาย
ที่เคยยืนอยู่จุดเดียวกับเธอมาก่อน
และเหมือนที่เราหล่อหลอมพวกเขาขึ้นมา...
เราก็จะหล่อหลอมเธอเช่นกัน
รู้ไหมว่าทำไมฉันถึงมาเป็นครู
เพราะว่าฉันอยากทำให้ผู้คนมีความสุข
ฉันอยากให้เธอได้มีชีวิตที่สดใสสมบูรณ์
ไม่ใช่เต็มไปด้วยความโกรธ และคำถามที่ไม่มีที่สิ้นสุด
แต่เต็มไปด้วยคำตอบ
ฉันเตรียมเหล่าสาวๆ ให้พร้อมสำหรับโลก
สำหรับโลกที่แท้จริง
ฉันจะไม่มีวันทิ้งเธอ...
ทำให้เธอต้องปกป้องตัวเองอย่างโดดเดี่ยว
ใช่แล้ว
ไมครอฟท์บอกฉัน
แม่หนูมีเหตุผลที่ทำแบบนั้น
ฉันก็มั่นใจว่าหล่อนมี
ฉันรู้จักแม่ของเธอ
เราเคยเป็นเพื่อนกันอยู่พักนึง
ที่โรงเรียน
หล่อนไม่เหมือนใครเลยจริงๆ
คาดเดาไม่ได้เสมอ ท้าทายอยู่ตลอด
หล่อนไม่เคยใส่ใจอะไรจริงๆ เลย นอกจากเรื่อง...
ความคิดแปลกๆ ของตัวเอง
แต่เธอใส่ใจหนู
อย่างนั้นทำไมหล่อนถึงทิ้งเธอไปล่ะ
ผู้ช่วยจะมารับส่งเธอไปเรียน
ประตูบานนี้จะล็อกไว้เสมอ
สักวันหนึ่ง... เธอจะนึกขอบคุณฉัน
เมื่อเธอได้แต่งงานอย่างมีความสุข และมีลูกชายที่แข็งแรงสักสองคน
ราตรีสวัสดิ์ เอโนลา
พี่ชายเธอมาที่นี่
แต่งตัวให้เหมาะล่ะ
คุณโฮล์มส์คะ
พี่
ขอบคุณครับ คุณแฮร์ริสัน
ยินดีค่ะ
ฉันไม่เคยเห็นนิยายรักมากขนาดนี้มาก่อนในชีวิต
พอจะทำให้อยากอ่านหนังสือพิมพ์แทนเลย
เธอหาอะไรของเธอนักหนา
เธอจะมาสนคอลัมน์โฆษณาส่วนตัวทำไม เธอสติไม่ดีไปแล้วนะ
หนูมีสิทธิ์ที่จะสติไม่ดีในที่แห่งนี้นะ
ตอนเด็กๆ ฉันถูกบังคับให้คัดลายมือ
เกลียดเลยแหละ แต่ลายมือคนอื่น
ก็มักจะบอกเรื่องที่ฉันอยากรู้ได้เสมอ
แล้วหนูน่าจะเรียนรู้อะไรได้จากกิริยามารยาท
ท่าทางที่คนเรายืนอาจปิดบังตัวตนที่แท้จริง
ไม่มีอะไรสูญเปล่าหรอก
พี่เจอแม่รึยังคะ
ยัง ยังเลย
ฉันไปที่ร้านน้ำชา เจออีดิธเอากาน้ำชาขู่ฉัน
และไลม์เฮาส์ด้วย
ฉันเชื่อว่าเธอก็ไปมาเหมือนกัน
เธอกลายเป็นนักสืบคนเก่งไปแล้วนะ เอโนลา
พี่เจอดินปืนรึเปล่าคะ
- และระเบิดด้วย - ฉันเจอ
- ทำไมแม่ถึง... - ฉันไม่กล้าคิดหรอก
บางทีแม่อาจจะอยากเปลี่ยนแปลงโลก
บางทีโลกต่างหากที่จำเป็นต้องเปลี่ยน
พี่จะหยุดแม่ไหมตะ
ฉันไม่เข้าไปยุ่งกับเรื่องการเมือง
หรือแม้แต่คน ยกเว้นว่ามันจะเป็นเบาะแส
- พี่ช่วยพี่ไมครอฟท์จับหนูไหม - เปล่า
แต่พี่รู้เรื่องเงิน พี่บอกเขา
เธอหายตัวไปนะ
- เราต้องรู้ว่าเธอจะหนีไปได้ไกลแค่ไหน - หนูก็เป็นแค่คดีนึงของพี่งั้นสิ
ความสงสัยใคร่รู้ พี่มาเพราะเรื่องนั้นสินะ มาหาข้อมูลจากหนู
- ไม่ใช่ - หรืออาจเพราะพี่รู้สึกผิด
ฉันมาเพราะฉันเป็นห่วงเธอ
พี่กำลังใช้อารมณ์นะ
ซึ่งมันเข้าใจได้ แต่ไม่มีความจำเป็น
มันช่างลึกลับใช่ไหมล่ะ
อารมณ์เหรอคะ
คดีทิวส์เบอรีน่ะ
ซับซ้อนกว่าคดีหายตัวทั่วๆ ไป
เขากระโดดออกจากรถไฟ
พร้อมเด็กผู้ชายอีกคน
เธอคิดว่าพวกเขาถูกไล่ตามรึเปล่า
พี่รู้ได้ยังไง
ฉันตามรอยไปเจอว่า เธอออกจากสถานีเดียวกับเขา
อีดิธพูดถึง "เด็กผู้ชายไม่ได้เรื่อง"
และฉันก็ได้รับโทรเลขเรื่องผู้ช่วยสาวของฉัน
ที่ไปคฤหาสน์ทิวส์เบอรี
เธอไขได้รึยัง
ยังค่ะ
คำแนะนำเดียวที่ฉันจะให้ได้
จากนักสืบคนหนึ่งสู่อีกคนคือ
บางครั้งเธอก็ต้องแกว่งเท้าในน้ำ
เพื่อล่อฉลามบ้าง
นั่นคือเหตุผลที่พี่มาที่นี่เหรอ
มาสอนเรื่องฉลาม
เปล่า
ฉันมาเพื่อมอบสิ่งนี้ให้เธอ
ฉันเจอมันอยู่ใต้หมอนแม่
แม่เก็บมันไว้น่ะ
แดช...
อาจฟังดูอ่อนไหวนะ แต่แม่...
แม่มองว่าเธอพิเศษมาตลอด
ซึ่งฉันก็คิดเหมือนกัน เอโนลา โฮล์มส์
เธอตัดสินใจเลือกเองได้เสมอ
ไม่ว่าสังคมจะว่ายังไง
มันก็ควบคุมเธอไม่ได้หรอก
เหมือนที่แม่ได้พิสูจน์แล้ว
เก็บหนังสือพิมพ์ไว้ได้เลย
แม่มองว่าฉันพิเศษ
พิเศษ...
(ร่าง กม.ปฏิรูป สภาตกลงกันไม่ได้)
สภา...
(โอกาสสุดท้ายที่จะเปลี่ยนแปลง)
(ความหวังเลือนรางสำหรับขุนนางหนุ่ม)
ขุนนาง
"ทุกเสียงมีค่า"
ของมาส่งจากเฟิร์นเดล ฮอลล์
จากคุณไมครอฟท์ โฮล์มส์
เขาต้องการอะไร
ก็...
ไม่ว่ามันจะคืออะไร
มันหนักเลยแหละ
พี่ไมครอฟท์ต้องการอะไรกันแน่
ทิวส์เบอรี!
เธอควรจะช่วยดึงฉันออกไปนะ ไม่ใช่เข้ามาในตะกร้ากับฉัน
นายหาฉันเจอได้ไง
เธอเคยบอกว่าเธอไม่อยากมา
โรงเรียนการเรือนเพื่อหญิงสาวของคุณแฮร์ริสัน
ฉันก็มีความจำที่ดีมากนะเวลาที่ฉันเลือกจะใช้มัน
ฉันเลยคิดว่าเราน่าจะออกไป วิธีเดียวกับที่ฉันเข้ามา
ฉันสวมโค้ตที่ดูซอมซ่อที่สุดที่มีมาเลยด้วยซ้ำ
เป็นความคิดที่ยอดไปเลย!
ไม่! ดึงฉันขึ้นไป
คุณแฮร์ริสันจะต้องมองนายทะลุปรุโปร่ง
ว่าแล้วเชียวว่ามันมีข้อบกพร่อง!
ขอฉันคิดก่อน
คุณมีความคิดอะไรบ้างไหม
เงียบๆ สิ!
หยุดเลย
เธอเป็นใครกัน
เธอได้รับอนุญาตให้เข้ามาในโรงเรียนนี้เหรอ
ผมแค่เอาพัสดุมาส่งน่ะครับ
ให้กับคุณครูใหญ่
คุณช่วยพาผมไปที่ห้องของท่านหน่อยได้ไหมครับ
ฉันนี่แหละ ครูใหญ่ของที่นี่
งั้นนี่ก็สำหรับคุณเลยครับ
เปิดสิ ให้ฉันดูหน่อยว่ามีอะไรข้างใน
ไม่ได้ครับ ผมได้รับคำสั่งเจาะจง
ว่าสิ่งนี้ต้องเปิดในที่รโหฐานเท่านั้น
- เหลวไหลสิ้นดี - จากเจ้านายของผมน่ะครับ
ซึ่งคือใครกัน
คุณไมครอฟท์ โฮล์มส์ครับ
ไมครอฟท์ โฮล์มส์...
สาวๆ ช่วยเอาพัสดุชิ้นนี้ไปไว้ที่ห้องฉัน
เพื่อที่ฉันจะได้เปิดทีหลังด้วย
อย่ามัวแต่พิรี้พิไร
นี่หนักชะมัดเลย!
- ทำไมหนักขนาดนี้ - แล้ว...
เธอรออะไรอยู่ล่ะ ทิปหรือไง
ไปสิ ไปได้แล้ว
เธอขับไอ้เจ้านี่ได้จริงเหรอ
ฉันรู้หลักการพื้นฐานน่ะ
รถยนต์ของฉัน!
ซ้ายขวา ระวังนะ เอโนลา!
- ไม่นะ! - พุ่มไม้!
- เอโนลา! - ฉันยังไม่จบการเรือนหรอกนะ!
ขอบใจนะ นั่นมัน...
นายช่วยฉันไว้
ส่วนที่ดีที่สุดนั่นเป็นความคิดของฉัน แต่นายก็ช่วยฉันไว้อยู่ดี
ด้วยความยินดีมั้ง
ฉันไม่ชอบโรงเรียนนั่นเลย
ไม่อยู่แล้วแหละ
ทีนี้ก็กลับไปลอนดอนและหาที่ซ่อนดีๆ กันเถอะ
เราหยุดกันทำไมล่ะ
เอโนลา ไม่ว่าเธอจะวางแผนอะไร...
มันจะมีช่วงเวลา
ที่เราต้องตัดสินใจเรื่องสำคัญ
- เอโนลา... - และในช่วงเวลานั้นเอง
ที่ลูกจะค้นพบนิสัยใจคอที่แท้จริงของตนเอง
พบว่าลูกพร้อมจะเสี่ยงกับอะไร
สำหรับสิ่งที่มีความหมายต่อลูก
ตาลูกแล้ว เอโนลา
เราต้องไปแบซิลเวเธอร์
อะไรนะ
เกิดความอยุติธรรมขึ้น ได้เวลาแก้ไขผิดให้เป็นถูกแล้ว
ถ้าอยากจับตัวคนร้ายก็ต้องหาแรงจูงใจให้เจอ
(สภาเจอทางตันเมื่อใกล้เลือกตั้ง)
- ฉันไม่เห็นเข้าใจเลย - นายควรจะต้อง
- เข้ารับตำแหน่งในสภาเมื่อไหร่ - ฉันคือไวเคานต์ทิวส์เบอรี
- ก็เขาเป็นถึงมาร์ควิส - เร็วๆ นี้
นายจะโหวตร่าง กม.ปฏิรูปยังไง
ทุกคนมีสิทธิลงคะแนน!
- เหมือนกับพ่อฉันไง ฉันจะยอมรับ - มีใครรู้เรื่องนี้บ้าง
ฉันมีแนวคิด...
แต่ครอบครัวฉันตั้งใจแน่วแน่ ให้ฉันเข้ากองทัพและไปเมืองนอกต่อ
และใครจะได้ทรัพย์สมบัติไปถ้าพ่อและนายตาย
อาของฉัน
พี่สะใภ้ของฉันมีทุกอย่างที่เธอต้องการแล้ว เชิญหล่อนออกไปได้
เธอคิดว่านี่เป็นฝีมือของอาฉันเหรอ
ทุกอย่างก็สมเหตุสมผลนี่
แต่เขาเป็นคนที่มีอำนาจมาก เราจะทำอะไรกันได้
ไขคดีอาชญากรรมไงล่ะ
เอโนลา เราสองคนโชคดีมากๆ
ที่มีชีวิตอยู่ได้จนป่านนี้
แล้วเธออยากพาเราเข้าไปในที่ ที่มีอันตรายที่สุดเนี่ยนะ
บางครั้งนะ ลอร์ดทิวส์เบอรี
นายก็ต้องแกว่งเท้าในน้ำเพื่อล่อฉลามบ้าง
ทำไมเราจะต้องอยากล่อฉลามด้วย
พูดดีมีประเด็น
นี่เป็นความคิดที่แย่มากๆ
ยิ่งเราเข้าใกล้ที่นี่มากเท่าไหร่ ความคิดนี้ก็ยิ่งแย่
เราทำแบบนี้กันทำไม
ต่างจากกุลสตรีที่ถูกอบรมมาดี
ไม่เคยมีใครสอนให้ฉันปักผ้า
ฉันไม่เคยหล่อกุหลาบจากขี้ผึ้ง สอยผ้าเช็ดหน้า
หรือร้อยเปลือกหอย
ฉันถูกสอนให้คอยดูและฟัง ฉันถูกสอนให้ต่อสู้
แม่สอนฉันมาเพื่อสิ่งนี้
เชื่อฉันสิ... เพื่อหาคำตอบที่เราต้องการ
เธอไม่รู้วิธีปักผ้าเหรอ
เราต้องทำเรื่องนี้
นายต้องทำเรื่องนี้ เรา... จะทำแบบนี้
มาเถอะ
คนรับใช้หายไปไหนหมด
ยินดีต้อนรับสู่อนาคต
แม่ครับ
เกิดอะไรขึ้น
พวกนั้นรู้ว่าเรามาที่นี่
หมอบ!
วิ่ง!
มันล็อกไว้!
หมอบ!
รออยู่นี่นะ
เอโนลา
อย่ากลัวไป
เอโนลา...
ลูกไม่ได้ตัวคนเดียว
แกทำงานให้ใคร
อังกฤษ
- ย่าเหรอครับ - ใช่แล้ว
จำเป็นน่ะ
ดูเหมือนว่าถ้าเราต้องการให้งานสำเร็จ
เราก็ต้องลงมือเอง
ไม่นะ เอโนลา
แม่ผมอยู่ไหน
ในลอนดอน
กับอาของหลาน
ตามหาหลานไง
พวกนั้นไม่เคยเข้าใจเลย
ย่าขอโทษจริงๆ นะจ๊ะ
มันมีอนาคตของประเทศนี้เป็นเดิมพัน
ไม่นะ!
มันจบแล้ว มันจบแล้ว
ทิวส์เบอรี!
ไม่นะ! ทิวส์เบอรี!
ตื่นขึ้นสิ เร็วเข้า
ไม่นะ...
ไม่
ทิวส์เบอรี
ระวังนะ
ฉันก็ไม่ได้โง่ขนาดนั้นนะ
เธอถูกสอนมาเพื่อสู้จริงๆ
ยุคสมัยของย่าจบแล้วครับ
- ฉันตกใจมากๆ เลย - ครับ
- คุณครับ - อย่าหือ
เลสตราด
เชอร์ล็อก โฮล์มส์
- พบกันอีกแล้วนะ - เชิญครับ
คุณนี่สร้างชื่อเสียงให้ตัวเองไว้ไม่เบาเลยนะ
ถึงแม้ว่าจะพยายาม
- หลีกเลี่ยงสื่อเต็มที่ - คดีมาร์ควิส
คุณต้องจับย่าของเขา หญิงหม้ายชราผู้สูงศักดิ์
หล่อนพยายามจะฆ่าเขา
เหมือนที่ฆ่าพ่อของเขา
สองคำถามนะ
คุณไขถึงข้อสรุปนั้นได้ยังไง
มันเป็นปัญหาเรื่องการแบ่งฝ่ายภักดี และการสืบทอดตำแหน่ง
ถ้าเด็กนั่นตาย อาก็จะเข้ารับตำแหน่งที่ว่างอยู่ในสภาขุนนาง
และลงชื่อคัดค้านร่าง กม.ปฏิรูป และขยายสิทธิเลือกตั้ง
ตามที่หญิงหม้ายชราปรารถนา
ผมเดาว่าเด็กคงไม่คัดค้าน และพ่อของเขาก็เช่นกัน
อย่างนั้นทำไมคนฆ่าถึงไม่ใช่อาล่ะ
ฆ่าพ่อหรือลูกล่ะ
พ่อ
ชุดเครื่องแบบของเขาในรูปนี้
ดูเหรียญตราบนอกของเขาสิ
เขาไม่ได้อยู่ในประเทศตอนที่พ่อของเด็กถูกฆ่า
เพราะไปเข้ารบสงครามอัฟกัน
ความจริงมันอยู่ตรงหน้าเราเสมอแหละ
ใช่ครับ
เราแค่ต้องมองหามันให้เจอ
คำถามที่สอง
ทำไมน้องสาวคุณถึงไขคดีได้ก่อนล่ะ
อะไรนะครับ
เขาดูดีแล้ว อย่าวุ่นวายกับเขาเลย แคโรไลน์
- ขอเถอะครับ แม่ - ขอแม่แค่...
ไม่เอาน่า ผมอยากให้คนพวกนี้เคารพผมนะ
- มันเป็นสไตล์น่ะครับ - โอเคจ้ะ
แม่ว่ามันก็ช่วยขับหน้าลูกดีแหละ
พ่อคงภูมิใจในตัวหลานมาก
ยินดีด้วยนะ
ในที่สุดนายก็ดูซื้อบื้อสมฐานันดรสักที
ไม่หรอก
นายดูดีเลย
นี่... ดีเลย
จะมีการลงเสียงกันในอีกหนึ่งชั่วโมง เรื่องสำคัญน่าดู
ฉันไม่ต้องก้มหัวทำความเคารพนายหรอกมั้ง เมื่อตอนนี้นายมีตำแหน่งแล้ว
ก็... ถ้าพูดให้ถูก เธอต้องก้มหัวเสมอ
เธอแค่... เลือกที่จะไม่ทำเอง
แล้วเธอปลอดภัยไหม สุขสบายดีรึเปล่า
เธอคงไม่ได้ยังอยู่ที่
- ห้องซอมซ่อนั่นใช่ไหม - เปล่า
ฉันใช้เงินรางวัลที่แม่นายให้ไว้...
- ซึ่งเธอก็ดูลังเลใจที่จะรับไปมาก - และหาที่พักใหม่ได้น่ะ
แต่... แม่ฉันบอกว่าบ้านเรามีที่ให้เธอเสมอ
เห็นได้ชัดว่าแม่นายยังใช้เวลากับฉันไม่มากพอ
แล้วถ้าเป็นฉัน... ที่ขอให้เธออยู่ล่ะ
เป็นข้อเสนอที่มีน้ำใจมาก
แต่ฉันคงต้องปฏิเสธ
แล้วฉันจะ...
ฉันจะได้เจอเธออีกครั้งเมื่อไหร่
นายยังสลัดฉันไม่หลุดหรอก
ไวเคานต์ทิวส์เบอรี มาร์ควิสแห่งแบซิลเวเธอร์
ขอบใจ
ขอบคุณค่ะ
แม่
ขอยืมดินสอหน่อยได้ไหมคะ
ขอบคุณค่ะ
ตัวเลขกลายเป็นตัวอักษร
ซึ่งประกอบเป็น...
"มาเจอกันที่รอยัล อะคาเดมี่ ห้าโมงเย็นนี้ แม่เอง"
แหม
คาดไม่ถึงเลยแฮะ
ขอบคุณค่ะ
มีความคิดผุดขึ้นมาในหัวฉันทันทีสามข้อ
ข้อแรกคือแม่จะไม่ลงชื่อว่า "แม่เอง" แต่เป็น "ดอกเบญจมาศ"
และข้อสอง รอยัล อะคาเดมี่คือชื่อสถาบัน
ซึ่งละเลยการมีส่วนร่วมของผู้หญิงเสมอมา
แม่ไม่มีทางเลือกให้เป็นสถานที่นัดเจอแน่
และข้อสุดท้ายคือฉันอาจจะเผยความลับ
ต่อหน้าพี่ชายเมื่อตอนที่ตรวจหนังสือพิมพ์
นี่คือฝีมือพี่เชอร์ล็อก โฮล์มส์
แต่กระนั้น ความจริงก็ไม่ได้ทำให้เลิกหวัง
ฉันจะจ่ายให้ห้าปอนด์ถ้าคุณแลกเสื้อผ้ากับฉัน
มีวี่แววไหม
ไม่เลย
เธอเอาชนะนายมาแล้วครั้งนึง ไอ้น้องชาย
ครั้งนี้เธอก็อาจจะทำอีก
โอ้ ฉันเชื่อว่าเธอรู้ว่าเป็นฝีมือฉัน
แต่ฉันก็เชื่อว่าเธอจะอยากรู้มาก
จนไม่มาไม่ได้เช่นกัน
โชคร้ายหน่อยที่นายคิดผิด
เป็นไปได้นะ
แต่ถึงกระนั้น ถ้าเราเจอเธออีกครั้ง
ฉันอยากให้เธออยู่ในการปกครองของฉัน ฉันจะดูแลเธอเอง
งั้นนายก็รับผลกรรมไปเลย
ฉันตัดหางเธอแล้ว
ตามนั้น
ยิ่งดีขึ้นไปอีก
นายนี่มันแปลกคนจริงๆ น้องชาย
นายก็ขี้บ่นจริง พี่ชาย
นี่คงอารมณ์ดีมากเพราะผลลงคะแนนเสียงสินะ
ผ่านด้วยคะแนนนำหนึ่งเสียง
ไอ้เด็กเหลือขอที่โผล่มาอีกครั้ง ไอ้มาร์ควิสแห่งทิวส์เบอรีนั่น
และเสียงของเขาเป็นเสียงตัดสิน
ทีนี้ แม้ฉันจะสนุกกับ การยืนข้างนอกรอยัล อะคาเดมี่แค่ไหน...
เขาเป็นคนที่น่าสนใจมากเลยนะ
และฉันสงสัยว่าเขาน่าจะชอบเอโนลาด้วย
งั้นเขาก็ควรแต่งงานกับเธอซะสิ จะได้เชื่องขึ้นทั้งคู่
ไปดื่มกันที่คลับเพื่อแสดงความเห็นใจฉันหน่อยไหม
ได้สิ ฉันเลี้ยงนายเอง ไมครอฟท์
มาเร็วเข้า เชอร์ล็อก!
นายมัวแต่ทำอะไรอยู่
นึกว่าเห็นอะไรบางอย่างน่ะ
- สวัสดีจ้ะ เอโนลา - สวัสดีค่ะ
มีแขกมาหาแน่ะ
ห้องนี้น่าอยู่เหลือเชื่อเลย
แม่ชอบการตกแต่งนะ
แม่อยู่นานไม่ได้นะ
อาจมีใครจับตามองอยู่ก็ได้
ลูกไปหาเจ้านั่นเจอจากที่ไหน
พี่เชอร์ล็อกหาเจอน่ะค่ะ
แม่นึกว่าลูกลืมมันไปแล้วซะอีก
ตอนเด็กๆ ลูกไม่ยอมปล่อยมันเลย
- ลูกชอบลากมันไปข้างหลังรอบๆ... - พี่เชอร์ล็อกเล่าแล้วค่ะ
- ลูกได้ยินว่าราชินีวิกตอเรียมี... - พี่เชอร์ล็อกก็เล่าเรื่องนี้แล้ว
โอ้
ดีจังที่ลูกสองคนได้คุยกัน
แม่ขอโทษนะ
แม่ขอโทษ
แม่อยากบอกลูกว่าแม่จะไปไหน
แต่มันไม่ปลอดภัย
แล้วตอนนี้แม่ปลอดภัยรึยังคะ
แม่ไม่ได้ทิ้งลูกไปเพราะแม่ไม่รักลูก
แม่จากไปเพื่อลูกเอง...
เพราะแม่ทนให้โลกแบบนี้เป็นอนาคตของลูกไม่ได้
แม่เลยต้องสู้
เราต้องส่งเสียง
ถ้าเราอยากให้คนอื่นรับฟัง
น่าขันดีนะ
แม่นึกว่า...
แม่จะเป็นคนที่เปลี่ยนแปลงโลกนี้
ร่าง กม.ปฏิรูปนั่น
เรื่องที่ลูกทำมันจริงรึเปล่า
ลูกกลายเป็นผู้หญิงที่น่าทึ่งนัก
ขอบใจสำหรับดอกไอริสของลูกนะจ๊ะ
จากนี้ ถ้าเมื่อไหร่ที่ลูกต้องการแม่
แม่จะคอยมองหามัน
แม่ต้องไปแล้วค่ะ
ใช่จ้ะ แต่...
ขออยู่อย่างนี้สักพักเถอะนะ
หนูเห็นด้วยค่ะ
ดังนั้น จะสรุปเรื่องยังไงดีล่ะ
ฉันชื่อเอโนลา
ซึ่งสะกดย้อนหลังเป็นคำว่า "อะโลน"
จะเป็นคนตระกูลโฮล์มส์ เราต้องหาเส้นทางตัวเอง
พี่ชายของฉันเจอแล้ว
แม่ของฉันเจอแล้ว
และฉันก็ต้องเจอเหมือนกัน
แต่ตอนนี้ฉันรู้แล้วว่าการอยู่คนเดียว ไม่ได้แปลว่าฉันต้องโดดเดี่ยว
แม่ไม่เคยอยากให้เป็นแบบนั้น
เธออยากให้ฉันมีอิสระ
มีอนาคต
และเป้าหมายของตัวเอง
ฉันคือนักสืบ
ฉันคือนักถอดรหัส
และฉันคือผู้ตามหาวิญญาณที่หลงทาง
ชีวิตฉันเป็นของฉันเอง
และอนาคตขึ้นอยู่กับตัวเรา
คำบรรยายโดย ณัฏฐ์อัปสร เลิศธีระกุล