Het is zover. Poppy en Douglas zijn uit elkaar.
Rampscenario, mogelijk verwoestend. De hulpcentrale hielp ook niet.
Wat is er gebeurd? Op wie zijn we boos?
Poppy, Douglas, een sexy onbekende?
Ho, niemand treft schuld. Zij wil een kind, hij niet.
Jammer, ik hou van gemengde baby's. Half oud, half jong... Superschattig.
En Rory en de tweeling?
Die weten nog niks. Poppy en Douglas moeten het eerst zelf verwerken.
Daarom zitten we hier. School op zondag, geen kind te bekennen.
Weet je waar er ook geen kinderen zijn? Een café. Laten we naar een café gaan.
- Zoals gisteren en eergisteren? - Ja, en? We zijn single, jij betaalt.
Sinds het uit is met Colin zijn jullie wel vaak samen.
Hou op. We laten onze vrienden niet alleen.
We vormen samen de speciale beha die onze vrienden ondersteunt.
Ik doe Douglas. Mijn beste vriendin is logischer, ik was te snel.
Wij nemen Douglas. Emotioneel is hij een autoexec uit de jaren 50...
...dus we merken vast niet eens iets.
Wat moeten jullie?
- Was dit de juiste beslissing? - Tuurlijk.
Je wilt nog een kind, ik ken het. Zorg dat je bezwangerd wordt.
- Sorry, dat klonk raar. - Zeker, maar je hebt gelijk.
Je hebt nu eenmaal niet alle tijd. Kortom, het komt wel goed.
Beter nog, het wordt super. Misschien krijg je het wel te goed.
Wie weet word je wel vermoord, want zo gaan die dingen.
Dat is Derek. Hij komt Graham ophalen voor een fotoshoot...
...met z'n Lego Star Wars-dinges op bekende plekken. Eerste halte:
de Walk of Fame-ster waar Harrison Ford ligt.
Angie, die sterren zijn geen graven. En Harrison Ford is nog springlevend.
Dus ik ga Derek zien. Wat zal ik doen?
Complete bitch, beleefd maar kil of keiharde relschopper?
Eigenlijk gaat het best goed tussen ons. Hij draagt z'n steentje bij.
Hij huurt een bank, least een Honda, hij doet oprecht z'n best.
- Je hebt toch geen oogje op hem? - Nee.
- Je voelt niks voor hem? - Noppes.
Mag m'n vierdeursauto op je oprit staan? Vijf inclusief achterklep.
Zes met het benzineklepje.
Poppy. Angies vriendin, peettante van je kind.
Ik veegde wél z'n billen af. Sorry, ik begin opnieuw.
- Hoi, ik ben Poppy. - Ja, de kleine vertelt veel over je.
Zo weet ik dat je een blauw shirt hebt, al heb je het nu niet aan.
Kijk. Waar gaat deze rakker eerst heen?
De Hollywood-letters, het observatorium, de... Nee.
Nee. M'n levenswerk.
Waarom, God?
Dat is balen, maar weet je? Alles wat je nu voelt, kan iets nieuws creëren.
Gebruik die...
Kracht.
Ik heb het. O, man. Wacht maar af.
Dat van die Kracht was geweldig. Jouw idee?
Ja, ik denk het. Maar dat snel reageren heb ik van jou geleerd.
Dit is verkeerd. Hij wil ons hier niet.
- M'n gordelroos speelt op. - Miggy, hij heeft ons nodig.
Vertrouw op de expert. Sterk, mannelijk, maar aanwezig.
Let op.
- Hé, makker. Wat maak je? - Ontbijt.
Om 14.00 uur? Ja, man. Lekker Europees.
Als jij het zegt. Ik zou willen zeggen dat ik blij ben dat jullie er zijn...
...maar dat ben ik niet, dus laat me maar alleen.
Tuurlijk. Je liet je horen, we zullen niet storen.
- Kom mee naar dat roomkaasrestaurant. - Dat doen we later wel.
Je wil het niet, maar wij blijven hier stille kracht uitstralen tot...
Meen je dit?
Je denkt dat je alleen wil zijn, maar je hebt je maten nodig.
En die zijn er. Dus laten we erin duiken.
Goed dan. Misschien is gezelschap wel fijn. Ik ga me opfrissen.
Het scheerapparaat eroverheen, een schoon hemd en als ik terugkom...
- ...ben ik klaar om te genezen. - Mooi.
Bedankt, jongens.
We zijn trots op je.
Zie je? Het proces werkt.
- Zoende je je eigen schouder? - Dat mag jij ook doen, hoor.
- Niet verdiend, maar... - Nee, laat maar.
Dit wordt een bijzondere dag voor Coop. Douglas helpen...
...jou laten zien hoe je een vriend helpt. Het is een goeie dag.
Een heel goeie dag.
Ja, hij rijdt weg.
Ik heb er vrede mee, omdat het eraan zat te komen.
We zijn zo verschillend. Ik moet verder, niet achteromkijken.
Als een hond met een kraag. Genezen zonder achteromkijken.
Au, mijn hoofd.
Mijn hemel. Dit arme Legopoppetje heeft geen gezicht.
Omgedraaid in z'n helm.
Poppy, ik wilde niet afluisteren, maar lijkt je dat nu gezond?
- Pardon? - Het verleden helpt ons groeien.
Als je om Douglas geeft, lijkt hem vergeten me oneerlijk voor allebei.
Derek, kunnen we even praten? Ik kom naar je toe.
- Kom je hier? - Ja.
- Hoi. Wat je net zei... - Stom, sorry.
Nee, het was gek genoeg best wijs. Het deed mij wel wat...
...maar dat is niet wat we nu doen. Valideren, niet confronteren.
Dus zeggen wat ze wil horen, als een echoput.
- Ja, precies. - Precies, precies...
Dit klinkt vast raar, maar je bent mooi in het onder-de-tafel-licht.
Ik ga weer naar boven.
Dat was vreemd. Maar goed, we dwaalden af.
- Onthoud: geen spijt. - Ja, ik trek het me niet aan.
Ik zei niet waarom ik het uitmaakte, wat dan nog?
Dat gaat hem niks... Wat?
Je hebt hem niet verteld dat je nog een kindje wil?
Nee. Hij wil het niet, dus waarom?
- Ik ga het hem nooit vertellen. - Ja, zwijgen is goud. Juist.
Nee, niet juist. Poppy, dat kun je niet maken.
Dat is best wel wreed.
Wel, zo te zien heb ik ze alle 17.002...
- Dus je vindt me wreed? - Heb je echt niks gezegd?
- Hij wordt vast gek. - Je hoort aan mijn kant te staan.
Dat wil ik ook, maar ik moet ook eerlijk tegen je zijn.
Als we eerlijk tegen elkaar gaan zijn...
- Jij vindt Derek leuk. - Helemaal niet.
Jawel. Hij is nu volwassen. Je vindt het heerlijk. Je wil het.
En niet zomaar voor de lol, maar een relatie.
Je wil op zaterdag samen naar de supermarkt.
- Bewijs het maar. - Kijk naar alles wat je zegt en doet.
Dat welles-nietes-gedoe?
- Je geeft relatievibes af. - Ga me nu geen vibes aanpraten.
Ik doe gewoon aardig.
V-I-B-E, tegen mij kun je niet liegen. Er zijn vibes, ja, ja, vibes.
Een klein hobbeltje. We vinden Douglas wel, levend.
Daar ging ik wel van uit, ja.
Hij wilde alleen zijn, jij negeerde dat, hij vertrok.
- Zouden we hem niet met rust laten? - Dat slaat nergens op. Ben je gek?
Doe rustig, man. Kijk naar mij.
- Ik ben positief en kalm. - Je bent niet kalm, je trilt.
Dat is omdat ik een Nespresso-capsule heb ingeslikt.
- Moet je naar een dokter? - Misschien. Eerst Douglas vinden.
Waar gaat een verdrietige Douglas heen?
- Huidige Douglas of jonge Dougie? - Douglas van nu. Om wie het gaat.
Ik dacht: student Douglas zou bij Delky's zijn.
- Delky's? - Een wings-tent. Het is Buffalo.
- Kom op. - Kom zelf op.
Douglas mag niet alleen zijn na z'n breuk met Poppy.
Z'n wat?
We hoorden jullie niet aankomen.
Jullie gingen toch surfen met Tony?
Tony trapte een pijlstaartrog dood. Voor Steve Irwin?
- Hij zit af te koelen in de auto. - Wat zei je? Een breuk?
Nee, dat ze het leuk maken.
Met een rollenspel. Kinky. Maar veilig.
Maar kinky.
Ja, oké. Ik geloof het meteen.
Want ik ben drie en heb een poepje in m'n trappelzak. Kom, zeg.
Wees eerlijk. We kunnen het wel aan.
We zagen hoe Tony de dood wreekte van iemand die hij niet kende.
Jullie ouders wilden het zelf vertellen, maar het is uit. Het spijt me.
Niet niks, hè, zuchtende man?
- Mannelijke onverschilligheid? - Nee, dat sla ik over.
Ik maak me vooral zorgen om Douglas. Die man kan hier niet mee omgaan.
- We moeten hem vinden. - Dat zei ik ook, maar waar kan hij zijn?
- Dat weet ik. - Echt? Een sigarenlounge?
De Delta-lounge? Burger Lounge? Welke lounge?
Er is maar één optie. In zware tijden keert hij zich tot een hogere macht.
Ik heb me al een tijdje niet gemeld, beste man.
Maar ik ben er nu en ik heb u nodig.
Ik wil geen relatie met Derek.
We stopten DNA in een kind en ik ben blij dat hij bijdraait, meer niet.
Meer wel. Ik herken jouw leugens.
Zogenaamd heb je vier yogabroeken. Onzin.
Ze slijten toevallig op dezelfde plek door een fabrieksfout.
- Schreeuw niet op m'n breukdag. - Vieren we dat ook een maand lang?
- Je bent dol op m'n verjaardagsmaand. - Hoe vaak kun je hibachi eten?
- Je bent gek op hibachi. - Ik haat het.
Raar gedoe. Je zit bij vreemden en het is vies.
Zeg, hou hibachi hierbuiten. Aan bachi kom je niet.
Je weet wel dat ik gelijk heb.
Oké, misschien denk ik aan een relatie met Derek...
en wil ik hem ergens zien ontbijten en praten over de luchtfilter.
- Het is verwarrend. - Dank je.
Maar jij bent Douglas een uitleg verschuldigd, dat weet je ook.
Dat zeg je alleen omdat je weet dat ik gelijk heb. Ik ben weg.
O ja, Derek staat achter je en heeft alles gehoord. Dag.
Klopt, maar ik laat m'n geheugen wissen als jij dat kan betalen.
- Papa's auto. - Geen auto, een herenslee.
Toon respect.
Ik ben onder de indruk, Rory. Je kent Douglas echt.
Zie je, Miggy? Eind goed, al goed. Oftewel: Will goed.
- Dat is niks, man. - Klopt, ik ken Douglas.
Ik heb hem goed leren kennen, we zijn close geworden.
Daarom is het zonde dat hij mama's hart brak en ik hem moet vermoorden.
- Snel. - Wacht, Rory.
- Rennen. - Moord is fout. Je moet ervan leren.
- Hoorde je het deel... - Ik hoorde alle delen.
Vooral het deel waarin je zei dat je iets met me wil?
Misschien. En ik had ruzie met m'n vriendin...
- ...dat is net dronkenschap. - Ontken het niet.
- Dit is duidelijk een sexy situatie. - Nee, dit is niet sexy.
- En zeker geen situatie. - Jammer, want...
Eerlijk gezegd wil ik dat ook.
- Ik wil bij je zijn. - Wat? Echt?
Echt. Heel graag zelfs.
We wennen net aan het co-ouderschap.
- Dat wil ik niet op het spel zetten. - Daar ben ik het mee eens.
Maar wat als we het nu 's gewoon deden? Luister:
Graham gaat straks op zomerkamp. Kom naar Barstow, dan kijken we wel.
Dan leer je Phoebe kennen. M'n schildpad.
Weet ik, ik kreeg een valentijnskaart van haar.
- Die was van mij. - Ja, dat dacht ik al.
Anders blijven we het ons afvragen.
Mam, Derek, kijk wat ik heb gemaakt. Zonder handleiding. Mooi, hè?
Was ik maar een Lego-poppetje, dan kon ik erin vliegen.
Zie je die oranje steentjes? Dit ding hier houdt laserstralen tegen.
- Laserstralen? - Ja. En dit...
- Hier eten ze snackjes. - De snackplek?
Ik blijf het in m'n hoofd afspelen en ik begrijp het niet, Dutch.
Ik dacht dat ze m'n Nancy was.
- Hallo, Douglas. - Wat doe jij hier, Rory?
- Ik kom je vermoorden. - En hoe wilde je dat doen?
Ik vind vast wel iets om naar je te gooien. Een zwaard wellicht?
Musea hebben vaak wel zwaarden.
- Ik ben gewoon kwaad op je. - Ik ook.
Je moeder is het beste in m'n leven en ik heb het verpest.
- Ze heeft het uitgemaakt. - Wacht. Zij zette er een punt achter?
- Waarom? - Dat zei ze niet...
...maar je moeder is slim, dus ze had vast een goede reden.
Is dit even balen.
- Ik mocht je heel lang niet. - Insgelijks.
- Maar nu wel. - Insgelijks.
We zijn zo ver gekomen, maar nu verdwijn je zomaar uit m'n leven?
Rory, ik verdwijn nooit uit je leven. Kijk me aan.
- Ik kijk recht in je ogen. - Dat weet ik, maar het klonk goed.
Wat er ook gebeurt tussen mij en je moeder, verandert niks tussen ons.
Je blijft altijd deel uitmaken van m'n leven en ik ben er voor je.
- Nee, daar hebben we 't nooit meer over. - Waarover?
Netjes.
Je bent geen opgever. Als je Poppy terug wil, moet je ervoor gaan.
Zeg, hoe racistisch was die kerel?
Je mag weer gaan.
Onze vriend wil een andere vriend vermoorden, dat moeten we voorkomen.
- Hebt u gereserveerd? - Voor de Ronnie-ruimte?
Zo veel overheidscontrole zou de Gipper niet willen en dat weet je.
Kom mee dingen aanraken.
Je had gelijk. Douglas wil dat we uit z'n buurt blijven.
Wat een puinhoop. Daarom moeten vrienden niks beginnen.
- Ik begin er niet aan. - Daar ben ik het niet mee eens.
Respect voor Poppy en Douglas. Ze hebben het geprobeerd.
Die gevoelens opkroppen is nog erger dan een breuk.
Ik zou het niet kunnen. Jij wel?
- Oké, ik ga de T-rexen bekijken. - Zo'n museum is het niet.
Ik vind ze wel.
Het spijt me.
Je had gelijk. Ik heb nog gevoelens voor Derek. En hij ook voor mij.
- Wat? Zei hij dat? - Daar kom ik later op terug.
Ik wilde de waarheid niet horen, maar een goede vriendin is altijd eerlijk.
Jij ook. Ik weet dat ik met Douglas moet praten, maar waar begin ik?
Jij kent hem het beste. Praat gewoon. Zelfs als het taaie kost is.
- Zoals een hibachi-steak. - Het gaat om de ervaring.
Je had ook gelijk over m'n yogabroek. Ik heb er maar eentje.
Ik weet het, lieverd.
- Is die koffie voor mij? - Ja, er staat Poopy op.
- Sorry. Ik zie het ook nu pas. - Ik heb ook koffie voor jou.
- We hoopten elkaar dus tegen te komen. - Ja.
- Ruilen? - Luister, ik kan luchtig beginnen...
...maar ik weet wat ik wil. Jou. Ik doe alles om je terug te winnen.
- Dat kun je niet beloven. - Jawel.
Wil je dat ik ontslag neem? Doe ik. Wil je verhuizen? Ik ga mee.
Alleen niet naar Santa Fe. Zo'n enge plek.
Oké, voor jou zou ik zelfs naar Santa Fe verhuizen.
Douglas, ik wil nog een kind.
Een kind? Wauw, dat is...
Zo eentje waar je achttien jaar voor moet zorgen?
Oké, dan doen we dat gewoon. We nemen een kind.
- Kom op. Dat wil je toch niet? - Ik wil ons.
Ik ook, maar ik wil je niet dwingen. Dat maakt niemand gelukkig.
- Oké. Dus dan is het... - Een naar, onoplosbaar probleem.
Tjonge, ja. De ergste soort.
- Sorry. - Je hoeft je niet te verontschuldigen.
Ik hou van je.
Ik hou ook van jou.
Dank je.
- O, mijn god. Je stond er al. - Ja, je fileparkeert nogal luid.
Schrapende velgen op de stoep en dan het gevloek en getier...
'Meneer, kunt u me helpen? Ben ik er al? Ver van de stoep? Oké, bedankt.'
Enzovoorts.
- Kunnen we even praten? - Ja, over Poppy en Douglas?
Zweet je nu zo? Heb je bodyspray op?
Ja, dank je. Ik wilde het niet over hen hebben...
...hoewel ik door hun breuk veel heb nagedacht over vriendschap.
En relaties en ingewikkelde zaken.
Ik weet niet, het voelde gewoon... Ik wilde naar je toe.
- Is dat gek? - Nee, ik ben blij dat je er bent.
- Echt? - Ja, ik moet je iets geks vertellen.
Derek wil dat ik de zomer bij hem in Barstow doorbreng.
Ik zou erover nadenken.
Het klinkt vast bizar, maar ik denk dat ik het doe.
Dat... is bizar.
- En weet je... Ik ga maar. - Waarheen? Je bent er net.
- Naar het strand. - Het is negen uur 's avonds.
Precies. Geen files, alle parkeerruimte.
Wat is er? Nu zweet je echt.
Ook dat kan opgelost worden op het strand.