SZKOŁA W HILLTOP, DZIEŃ ZIEMI
Angie? Angie D'Amato?
To ja, Will Cooper. Przyjaźnimy się.
- O co chodzi? - Udaję,
że cię nie poznaję, bo rzadko cię widzę.
Widzieliśmy się wczoraj.
Nie odpisałaś na wiadomość.
Na płaczące bliźniaczki Olsen reagowałaś od razu.
Colin wpadł z wizytą.
Żeby uczcić Dzień Ziemi,
odłączyliśmy prąd, zapaliliśmy świece i rozmawialiśmy.
I to bez rozbierania.
Podjarałam się.
Ty? W zdrowym związku?
Do tej pory miałam kiepski gust, gdy szło o facetów.
Myślałam, że już taki mój urok,
ale teraz wiem, że zasługuję na porządnego gościa.
To prawda. Ja też.
- Co? - Byłem w sklepie.
Poradziłem się specjalisty, podrasowałem stylówkę
i voilà, pojawia się Colin.
Podbił moją garderobę.
Nie mów mu,
ale czerpałem inspirację z jego wiosennych stylówek.
Cześć, Angie. Will.
Ładna kurtka.
O rety. Są identyczne.
Kto by pomyślał?
Ja. W końcu pytałeś mnie, gdzie ją kupiłem,
a potem poprosiłeś, żebym zapisał ci link do sklepu
- na ramieniu. - Fakt.
Angie, Will.
To moja była żona, Priscilla.
Cześć.
Urocze. Jak dwie krople wody.
No weź.
Bardzo dziękuję.
Robi się dziwnie, więc może już chodźmy.
Burberry, 100% wełny.
Trudno wyjść z nim gdziekolwiek.
Po rozwodzie wszystko się pogmatwało.
Nie bądź dla siebie zbyt surowa.
Sam jestem rozwodnikiem. Wiem, jak to jest.
Też posuwasz byłą żonę?
Zapowiada się wspaniały dzień.
Burberry, 100% wełny.
Poppy, chcesz mi o czymś powiedzieć?
Miggy! Czytałeś moje maile?
Nie zmieniaj tematu. To książki dla dzieci.
Jesteś w ciąży?
To dziecko Douglasa?
O Boże, nie jest Douglasa.
Willa?
Douglas się wścieknie.
Uspokój się. Nie jestem w ciąży.
Ale coś się zmieniło, kiedy zobaczyłam poród Sharon.
Chcę mieć kolejne dziecko.
Jesteś pewna? Przemyślałaś to?
Dzieciaki potrafią być jak wrzód na tyłku.
- Tyłek. - I nieustannie podsłuchują.
Myślałam, że skończę na Rorym.
Ale potem mnie wzięło.
Mam szansę przeżyć to wszystko z Douglasem,
facetem, któremu ufam.
Tworzymy świetny zespół.
Gadałaś z Douglasem?
Nie i trudno mi się skupić na przeprowadzce,
więc muszę to z nim obgadać.
Zrobię to dziś wieczorem.
Jak zareaguje?
O Douglasie wiem dwie rzeczy.
- Tak? - Jest wysoki i bogaty.
Zgadza się.
- A jak to się ma do sprawy? - Zapomniałem o trzeciej rzeczy.
On nie lubi dzieci.
Douglas się zmienił, odkąd się spotykamy.
Widziałem go roześmianego.
Zapytałem, co go tak bawi.
A on na to: „Coś ze Zwierzogrodu”.
On tak nie robi, ale lubi Zwierzogród.
Tak się śmiał.
Kurczę... Kolejne dziecko.
Nie wiem, czy dam radę, Poppy.
Tyłek!
- Szlag. - Szlag.
Muszę uważać na słowa.
Przez siedem lat naliczały mi się kary
za przetrzymanie Zakochanego Szekspira.
To tysiące dolarów.
Jeśli Blockbusterowi tak zależy,
to może mnie odwiedzić.
A nie, chwileczkę. Nie może. Już nie istnieje.
Angie, jesteś niezwykła.
To może... już wracajmy?
Hej.
Colin, boisz się gęsi?
Co? Skąd! Nie żartuj.
Po prostu jest ich dużo,
mają te pióra, oczy czarne jak smoła
i wielgachne korpusy.
Są niegroźne.
Karmię je z Willem.
No tak, Will.
Gość nie daje nam spokoju.
Wystarczy, że się odwrócę, a on... już tam jest.
Tak już ma.
Jest jak sprzedawca,
który czatuje obok przymierzalni.
Pytanie. Czy ma obsesję na moim punkcie?
Bo bardziej niż sprzedawcę
przypomina mi gościa, który mnie zabije,
a potem będzie naśladować.
Twój styl go inspiruje.
Zaufaj mi. On nie ma obsesji na twoim punkcie.
Dobrze.
Możesz temu zaprzeczać, ale potrzebujemy prywatności.
Znalazłem hotel ze śniadaniem w Camarillo.
Wybierzemy się?
Ja pierdzielę. Co?
Jest z tobą Colin?
Mam do niego ważną sprawę.
To kiepski moment. Wyjeżdżamy.
Zabiera mnie do hotelu w Camarillo.
- Pa! - Angie!
Nie zbliżajcie się, potwory!
Zanim zamówimy, chcę coś powiedzieć.
Niedługo wyjawimy dzieciom, że zamieszkamy razem,
a od tego nie będzie już odwrotu.
Naturalnie.
Na autostradzie naszego związku
ta kolacja jest niczym ostatni postój przed długą drogą.
Dokładnie.
Dlatego zanim pójdziemy o krok dalej,
powinniśmy jasno określić, jak widzimy przyszłość.
Douglas, co myślisz o...
Sekundę, kochanie.
Hidalgo, mój drogi.
Jak leci? Dobrze cię widzieć. Skąd ten tłum?
Doktorze Fogerty, normy.
Rany boskie.
Członkowie wydają określone sumy na jedzenie i drinki każdego miesiąca.
Jeśli dziś nie wyrobię normy, to stracę kasę.
Hidalgo, na czym stoję?
No nie gadaj!
Dobrze, Hidalgo. Zamawiam 12 homarów. Żywo!
Zapomnij na chwilę o normach. Musimy pogadać.
Musimy znaleźć wsparcie do michy.
Jasne, że pomogę.
Hej, Tony. Dzwonił D-Glass.
Potrzebuje naszych żołądków.
Masz włożyć luźne spodnie. Te od parkouru.
Wychodzisz? Zostaniemy bez dorosłych.
Nigdy nie zostaliśmy bez dorosłych.
Wyluzuj, Soph. Klub jest niedaleko,
a jeśli coś się wydarzy, schowajcie się w saunie.
Dobra, dobra. Komu przekazujesz pałeczkę?
Przypomnę tylko, że jestem najstarszy, a reszta z nich to nieudacznicy.
Możliwe, ale ty lubisz dręczyć,
więc teraz się zemszczę.
Graham, ty dowodzisz.
Ja?
Ja mam przejąć pałeczkę?
Jestem samcem beta.
Wcale nie. Rób, co mówię.
- Jasne, szefie. - Dobra!
Jack, zmywamy się.
To chyba spodnie Poppy, ale nadają się. Chodźmy coś zjeść.
No dobra.
Wskakujemy w piżamy, myjemy zęby
i czekamy na wyprawę do krainy snów.
Nie ma opcji.
Ale Miggy przekazał pałeczkę mnie.
„Ale Miggy przekazał pałeczkę mnie”.
Właśnie tak brzmisz.
Wszyscy odbieramy cię w ten sposób.
Dobra, słuchajcie.
Oto noc, na którą czekaliśmy.
Żadnych rodziców ani opiekunów.
Wreszcie złamiemy... najważniejszą zasadę.
Podziwiajcie, dzieciaczki.
Kraina obfitości.
- Pokój Douglasa. - Zakazana przestrzeń.
Z zakazanym łóżkiem.
Widzicie tę pościel?
Nigdy nie zaznała okruchów z jedzenia.
Dziś to się zmieni.
Jako przywódca apeluję, żebyście zachowali...
Dziś zaznamy życia!
- Stójcie! Nie! - Bitwa na poduszki!
Nie!
Angie nie może brnąć w ten związek, jeśli Colin ją zdradza.
A jeśli Priscilla kłamie?
Chciałbym pogadać z Colinem i poznać prawdę.
Błagam pana. Pracuję w sprzedaży.
Tę koszulkę chce pan w rozmiarze M czy L?
Nie kupię jej.
Ale to prawda, mam obsesję.
Pogadam z Colinem, kiedy wrócą.
Cześć. Muszę rozmawiać z Colinem.
W co jest ubrany? Nie mów! Niech to będzie niespodzianka.
No dobra, trochę powiedz.
Wiesz co?
Przekonywałam go, że jesteś normalny
i że go nie małpujesz, ale nie ułatwiasz sprawy.
To trzeci hotel, w którym cię szukam,
więc to ważne.
Wiesz, ile poznałem kotów o imieniu Mister?
Albo ile wypiłem herbatek? Aż mnie trzęsie.
Choroba. Trzęsło mną.
Jesteś samotny? To moja wina? Mam ci znaleźć znajomych?
Jasne, to ty szukaj znajomych,
a w tym czasie ja pogadam z Colinem.
Czy wszystko...
Masz gościa. Powodzenia.
Cudny szlafrok.
Dam ci go, ale mnie nie krzywdź. Mam syna.
Nie chcę mieszać w głowie Angie plotkami,
więc odpowiedz mi szczerze.
Twoja była żona twierdzi, że dalej z nią sypiasz. To prawda?
Kłamie.
Nie skrzywdziłbym Angie.
Priscilla ma fioła na moim punkcie.
Akurat ty powinieneś to rozumieć.
Występy w telewizji co czwartek. Też mam grono stalkerów.
Jednego. W czerwcu wychodzi z paki.
Jak ten czas szybko leci.
Mówię o tobie, Will!
Masz obsesję na moim punkcie.
Wcale nie! To nie obsesja mnie tu przywiodła.
Angie?
Oczywiście.
To na jej punkcie masz fioła.
Co? Angie?
Angie D'Amato?
Brązowe włosy i wzrost do ramienia?
Fatygowałeś się tu, żeby zrujnować jej romantyczny wieczór.
Po prostu się o nią martwię.
Ona zasługuje na szczęście.
To najlepsza osoba, jaką znam.
Skończyliście już pajacować?
Tak.
Załatwiliśmy już nasze sprawy.
Wymelduję się.
Wynająłeś pokój?
Bez tego oberżysta by mnie nie wpuścił.
Oberżysta?
Dziwny z niego facet.
Powtarzasz to, jakbym zaprzeczała.
Dobra, skupcie się.
Tylko dania z wyższej półki.
Najlepsze steki, wykwintne małże.
Albo to, zestaw imprezowy Komodo Dragon.
Aż sześć dań.
Celujemy w takie przedziały, zrozumiano?
Ktoś ma ochotę na kawior płaszczki?
No proszę! Tony wchodzi do gry.
A czego się napijemy?
Ja podziękuję. Rano mam taniec.
Dzięki za pomoc, Miggy. Jesteś nieoceniony.
Reszta z nas będzie się musiała wysilić.
Hidalgo, zaczniemy od wołowiny Wagyu.
Dla wszystkich.
Przykro mi, doktorze Fogerty.
Inny klient zamówił ostatnie porcje steków.
- Kto? - Pan Dan Marino.
Marino. Ten wąż!
Myślałam, ze go lubisz.
Zrujnował mi seans Kształtu wody. Niewybaczalne.
Kształt wody sam się zrujnował.
Przestań, Miggy. Przestań.
Mój błąd.
Poważne dania wyszły,
więc musimy się posiłkować
burgerami i przystawkami.
- Hej, mała. - Tony, co sądzisz...
- Tak? - Hej.
- Tak? - Hej, mała.
- Co? - Hej.
Powiedziałaś Douglasowi o dziecku?
Próbowałam,
ale nie jest w stanie się skupić, dopóki nie wyrobi normy.
Może dziś sobie daruję.
Musisz to zrobić dziś.
Jutro przeprowadzka.
Musisz wiedzieć, co z dzieckiem.
Czyli nie mam wyboru.
Muszę napchać Douglasa klubowym jedzeniem. Wtedy pogadamy.
- Do dzieła. - Dobra.
Kochanie? Mam pomysł.
Te złamasy zamawiają najdroższe dania i przystawki.
Może odwrócimy sytuację?
Zjemy najtańsze.
- Nie. - Aha.
Zamówmy najdroższe desery teraz, kiedy jeszcze są dostępne,
a potem zamówimy to, co zostanie.
Jesteś genialna.
Randkuję z najbystrzejszą kobietą świata.
- Czyli ze mną. - Hidalgo.
Poprosimy dużą tacę
najlepszego tiramisu z kakao Porcelana.
Miłego Dnia Ziemi, Dan Marino.
Jesteście jak zwierzęta.
Ciastka Ritz?
Tu ktoś śpi! Okażcie nieco szacunku.
Sophie, ten materac ma pamięć kształtu.
Zapamięta cię!
Podajcie mi napój.
Urządzę tu ulewę!
Jeśli nas złapią, to mnie się oberwie.
Jestem przywódcą!
Co nam zrobisz? Utulisz na śmierć?
Jestem Graham D'Amato, potomek sycylijskiej rodziny D'Amato.
Jako wasz szef nakazuję wam zejść z łóżka. Już!
Już spisałem cię na straty, a ty mnie zaskakujesz.
Jazda!
Szybko!
Nie martwcie się.
Resztę tej akcji nagramy kamerą.
- Oberżysto. - Proszę, mów mi Josh.
- Oberżysto Joshu. - Nie.
Nie będę potrzebował dziś pokoju.
Nie przyjmujemy zwrotów. Wystawię rachunek.
Proszę wpisać się do księgi
i rozkoszować herbatką.
Dobrze. Zamierzam głośno mieszać.
COLIN I PRISCILLA
O mój Boże.
Przeczytasz to? Za dużo herbaty.
Chyba mam zwidy.
Colin i Priscilla.
Byli tu tydzień temu.
Okłamał mnie.
Gorzej. Okłamał Angie.
Proszę nie podnosić głosu.
To przeszkadza innym w zdradzaniu.
Lecimy na ostro.
Zamówiłem nam butelkę Port i wysłałem dwie do stolika Marino.
Za zdrowie jego i pierścienia Super Bowl, którego nie zdobył.
Tony, czyń honory.
Otóż to!
Przepraszam was. Mały Jack nakasztanił.
Muszę go przebrać.
- Wybornie. - Tony, pomożesz?
Pamiętasz te dni? Pieluchy, kupy?
I to dobrze. W zasadzie
- pomyślałam... - Biedny drań.
Nieprzespane noce, 15 toreb gratów na każdy wyjazd
i te okruchy w samochodzie.
Boże, te okruchy.
Całe szczęście, że to już za nami.
Niby tak, ale mały Jack jest taki słodki.
Nie tęskno ci?
Nie. Przerabiałem to dwa razy.
Najpierw z Xanderem,
a potem dodatkowo z Amy i bliźniaczką.
Już mi wystarczy.
Co jest lepszego od rodzicielstwa?
Wiele rzeczy.
I nie chcę przerabiać z dziećmi szkoły, kiedy będę miał 70 lat.
A co miałby powiedzieć Tony?
Możemy żyć jak we śnie.
Robić, co chcemy i gdzie chcemy. Całkowita swoboda.
Chwileczkę. Co to ma być?
Pan Marino przesyła pozdrowienia.
Hidalgo, jeśli postawisz tu te żeberka, wykreślę cię z testamentu.
Poppy, dasz wiarę?
Poppy?
Ale...
Marino.
Chwila. Will jechał tu taki kawał, żeby zapytać,
czy jadłeś kiedyś w Sonic?
Może faktycznie mu odbiło.
Powiadomić jego mamę?
Możemy przestać wreszcie gadać o Willu?
Wystarczy mi go na resztę życia.
Gdzie on jest?
Nie sposób cię wybronić.
Patrząc mi w oczy, obiecałeś, że jej nie skrzywdzisz.
O co chodzi?
Colin wciąż sypia z byłą żoną.
- Co? - „Colin i Priscilla”.
„Colin i Priscilla”.
„Colin i Prissy”.
Co to ma być? Kiepska ksywka?
Pokaż.
Byłeś tu z nią w zeszły weekend?
- Angie... - Jak śmiałeś
mieszać mi w głowie, gdy jej broniłem?
Pojechałbym nawet do San Diego...
Może przesadziłem, korki były straszne,
ale nie będę miał wyrzutów, bo chciałem chronić Angie.
Will, poradzę sobie.
Colin.
Myślałam, że nam się układa.
I to naprawdę dobrze.
Spacerowaliśmy.
Dla ciebie kopnęłam gęś.
Przepraszam, ale daj spokój.
Musiałaś wiedzieć, że to była kwestia pocieszenia.
Dla mnie to było coś więcej.
Powinieneś już iść.
Jasne.
Założę tylko portki.
Tutaj mówimy „spodnie”.
A ty na nie nie zasługujesz.
Teraz...
Oby były w moim rozmiarze.
Tak!
Hej, ferajna. Jak minął wieczór?
- Nie lubi, kiedy hałasujemy. - Kto?
- Graham? - Pięć minut.
Prosiłem o pięć minut!
Poppy, to tylko ty.
Wszystko gra? Coś mnie ominęło?
Wiesz co? Wolę nie wiedzieć.
To i tak był trudny dzień.
Coś o tym wiem.
Łyczka?
Nie, dzięki.
Mój żołądek dochodzi do siebie.
W sumie to cały mój organizm dochodzi do siebie.
Rozumiem cię, mała.
Życie bywa zabawne.
Gdy tylko sobie wszystko poukładasz,
ono wywraca to do góry nogami. I jak tu żyć?
Rezygnując z marzeń i planów?
A jeśli nie możesz?
W moim środowisku jest takie powiedzenie.
„Bądź szczery wobec siebie, a wszystko się ułoży”.
Ale jeśli przez tę szczerość stracisz to, co kochasz?
Mogę dać ci narzędzia, Poppy,
ale nie zbuduję za ciebie domu.
Tylko się upewnię. To sok jabłkowy, tak?
Tak.
Jestem zła na siebie.
Myślałam, że między mną i Colinem się ułoży,
ale zapomniałam, że przyciągam łachudrów.
Albo po prostu dookoła nas jest wielu takich typów,
a ty masz wyjątkowego pecha.
Nawet nie powiedziałam ci, ile razy udawałam dla nich kogoś innego.
Nierzadko.
Nie jesteś taka.
Jesteś... niesamowita.
Któregoś dnia
poznasz miłego gościa, który o ciebie zadba.
Albo zostaniesz koniarą.
Zajmiesz się końmi.
Mówiłeś, że Colin mieszał ci w głowie?
Chciał mnie spławić.
Rzucał wymyślne teorie spiskowe.
Jakie?
Sugerował,
że na ciebie lecę albo...
Takie rzeczy.
- No tak. - Tak.
- Wariat. - Właśnie.
Ohydne wino.
Zgadzam się.
Dzięki, że mnie broniłeś.
Jak prawdziwy przyjaciel.
Nawet bez wyjazdu do San Diego.
Nie pojechałbym.
Cała ta dzicz i ruch...
- Nawet szybkim pasem? - W życiu.
Ja bym pojechała.
Może mnie teraz ponosi,
ale mam ochotę zrobić Colinowi krzywdę. Wycisnąć z niego krew.
Niedobre wino na jego koszt
to marna pociecha.
Skoro tak, to mam pewien pomysł.
Kradzież jego ubrań nie wchodzi w grę.
No to wymyśl coś lepszego.
Jesteś! Wszędzie cię szukałem.
Odchodziłem od zmysłów. Nawet Hidalgo oberwał.
- Douglas... - Rozumiem, dlaczego wyszłaś.
Przepraszam.
Wiem, że przed przeprowadzką musimy wyzbyć się wątpliwości,
a ja byłem rozkojarzony przez tę sprawę z jedzeniem.
Wyobraź sobie, że o normie zaważyło dziesięć centów.
Tak czy siak, nie próbowałem uniknąć rozmowy.
Spaprałem kolację.
Ale pomyśl.
Czeka nas jeszcze wiele wspólnych kolacji
i obiecuję, że będziesz miała
całą moją uwagę podczas każdej z nich.
Douglas, nie będzie już wspólnych kolacji.
Co? Dlaczego?
Myślę, że powinniśmy zerwać.
Poppy...
Nawiązując do wczoraj.
Liczę, że nie wpłynie to negatywnie na nasze kontakty w szkole.
Wiesz, przemyślałam to i nie mam z tym problemu.
Spoko. Było, minęło.
Dzięki za wskazówki modowe,
ale sam odnajdę swój styl.
Powodzenia.
Do zobaczenia, Angie.
Colin? Jedź ostrożnie.
Nie.
Ty skrzydlaty draniu.
Nie!
Jakim cudem masz taką skrętną szyję!
No nie!
Nie!
Tekst polski: Konrad Tekliński