Buraya taşınma fikrine ısınabilmek için
bu dev kristali dolabımın üzerine koydun yani öyle mi?
Bu bir ametist.
Benimkinin üstünde sadece bozuk para ve bonibon var.
Bu gayet güzel yani.
Niye Miggy burada?
Çünkü evimde kapım herkese açıktır.
Benim de arkadaşlarımı cinsel organları yatağa dönük şekilde uzanırken
tüpte meyveli yoğurt yedirmeme gibi bir kuralım var.
Poppy, bu taşınma işini bilemeyeceğim şimdi.
Bak, işte bu yüzden ağırdan alalım demiştim Douglas.
Taşınmak çok önemli bir şey, hem çocuklar da söz konusu.
Hazır olduğumuza emin olmalıyız çünkü daha ametistte bile anlaşamadık.
Seni üzmek istemem tatlım ama bu dev gibi.
Evet, büyük.
Çocuklar olmadan burası çok sessiz.
Tanrım, 10 yıl sonrasını düşünsene.
Evde çoluk çocuk yok, hepsi üniversitede.
Amy Kara Harp Okulu'nda, Emma ise Deniz Harp Okulu'nda.
Çocukları tabii ki özleyeceğiz
ama koca ev de bize kalmış olacak.
Ne istersek yapabileceğiz.
Selam! Bir soru soracaktım.
Ron nerede biliyor musun Poppy? Doğum başladı da.
- Aman tanrım! - Hepsi şu uğursuz ametistten!
BEKÂR EBEVEYNLER
Pekâlâ, yoğun bir televizyon günündeyiz. Plan yapmamız gerek.
- Mesele tuvalet molası vermemekte. - Güzel. Ne izliyoruz peki?
Gavel Town. Müthiş bir şey.
İlk bölüm kötü ama ikinciden itibaren bambaşka oluyor.
Üçten beşe dek idare eder, altı berbat.
Ama yedinci bölümde öyle bir şey oluyor ki hepsine değiyor.
Altı saate ancak güzel olan bir dizi demek?
Peki, bir şans verelim. Ve başlıyoruz!
Unutma, ilk bölüm berbat. Nefret edeceksin.
Harika.
Nefes alma egzersizlerinde acıya teşekkür etmeyi öğrendik.
Teşekkürler sancılar.
Al.
- Yalancı sancıdır. İki haftam daha var. - Ne güzel, o zaman...
Bebekler hep zamanında doğmazlar. Rory bir ay erken doğmuştu mesela.
Evet ama Ron'la doğum planımız vardı.
Tabitha adında bir ebenin rehberliğinde plan yaptık.
Doğum sırasında küvetin yanında duracak.
- Küvette mi doğuracaksın? - Evet, su benim için çok anlamlı.
"Stevie Wonder dinlenerek ay ışığında,
lavanta kokulu mumlar eşliğinde doğum yapılacak."
İstediğini de ama eski eşimin çizimi iyi.
Teşekkürler, korkunç acı.
Namaste!
Doğumdan çok korkuyorum.
Telefonumu gören var mı? Ron arıyordur.
Android telefon. Doğumdan korktuğumu söylemiş miydim?
Vizon kürkü oradan alayım.
Sharon, Ron'un sorunu tamam mı?
- Evet. - Bizim değil.
- Sharon'ı alması için onu bulacağım. - Tamam. Lütfen beni onunla bırakma.
Tamam.
Pekâlâ.
Şeye ihtiyacın var mı...
Bir mindere?
- Kızma hemen. Şapkamı unutmuşum. - Selam, Miggy! Hoş geldin.
Gel de katıl.
Neye katılayım?
Kahretsin, doğum yapıyor!
Ron'a mesaj attım. Hadi Sharon, seni hastaneye götürelim.
Ron'suz hiçbir yere gitmiyorum.
Yok, hastaneye gitmek için bekleyemezsin.
Güven bana.
Bunu zor yoldan öğrendim.
Friends'i keşfettiğim yaz ayıydı.
Kuaföre Rachel saçı yaptırmıştım. Bayılmıştım ve harika hissediyordum.
Seksi bir kadını yoğun trafikte havaalanına götürdüğüm
taksi sürdüğüm yeni video oyunuma kafayı takmıştım.
Miggy!
Zara'nın doğumu yakındı ve önemli bir şey olmuş gibiydi.
Çok önemli.
Beynim oyunu durdur dese de kalbim "Bas kornaya" diyordu.
Seksi kadın uçağı kaçıracaktı.
10 dakika daha oynamıştım ve hastaneye yetişememiştik.
Benzincide mi doğurdu?
İttir!
Olumlu düşün. Artık benzin bedava olacak!
30 dolara kadar.
Ama o gece her şeyin dönüm noktasıydı.
Olgunlaşmıştım.
Video oyunlarımı ve armut koltuğumu Dwayne'e verdim.
- Tamam. - Teşekkürler dostum.
O küçük çocuğa güle güle, ve bu olgun adama hoş geldin demiştim.
O benzincide her şey değişmişti.
Artık kontrol bendeydi. Liderdim.
- Çalışanlar "En iyi ebe sendin" demişti. - Ne kadar iyi olabilir ki?
- Başkaları da mı orada doğurmuş? - Benzinci hastanenin yanında.
Orada yedi bebek doğmuş. Benzincide yedi bebek!
Tuvalet kabininde doğan, zamanlaması berbat insanların çocukları.
- Teşekkürler Miggy. - Rica ederim.
Bunu duydum ya, hiçbir yere gitmiyorum.
- Peki ya daha farklı şekilde anlatsam? - Yok, yeter.
İhtiyacımız olan şey olumlu bir doğum hikayesi
- Evet. - Değil mi?
- O sık sık duyduğumuz hikayeyi. - Tanrım!
En kötüsü de sanki anlatmak istemiyor gibi davranması.
Gerçekten duymak istiyor musunuz? Eminim bunu dinlemekten bıkmışsınızdır.
Ama terapistim "Paranoyaklaşmayı bırak Will!
Belki de insanlar seni seviyordur" diyor.
Hızlıca anlatır mısın lütfen?
Çünkü Gavel Town'da beklenmedik olayın olmasına dört bölüm var.
- Hayatımın en zor anı! - Tüylerim ürperdi!
Çocuklar, dört bölüme daha dayanamam. Gerçekten nefret ediyorum.
Nefret etmen gerek çünkü acı çekmeyince "beklenmedik" kısmı anlamsız oluyor.
- Ne yani, beğenmiş olamaz mıyım? - Bırak da anlatsın.
Sophie'nin doğumu, aynı dünyanın doğumu gibi başlıyor.
Işıkla.
Sophie, akşam güneşi ışığında doğmuştu.
525 bin 600 dakika
525 bin 600 dakika tatlım
Ben, Will Cooper,
bebeğimi tam da
müzik tarihinin en güzel şarkısının en doğru anında dünyaya getirdim.
Peki ya
Aşk?
Peki ya
Aşk?
Aşkla ölçülür yıllar
Mia, kızınla tanış.
Merhaba tatlım.
Sharon, hastaneler güzelliklerin ve gizemin yeridir.
Bırak da seni götürelim.
Yok, Ron'u bekleyeceğim.
Benim Android'im mi o?
Ron mu?
Hayır.
Çocuklar, hemen buraya gelir misiniz?
Hemen.
Ondan biraz daha uzaklaşmalıydık. Hemen dibimizde.
Ron sonunda Sharon'a yanıt vermiş. Bir ayakkabı mağazasındaymış.
Yaklaşın.
Phoenix'teki bir mağazada ama.
Çok uzak.
Yani eski eşimin yeni eşinin ilk doğumunda ona duygusal destek olacağız.
- Anladınız mı? - Çok iyi anladım.
Doğumlara bayılırım.
- Bu krakerlerde inanılmaz sodyum varmış. - Douglas!
Sizinleyim.
İyiyim.
Her şey yolunda.
Sorun yok çocuklar. Çakralarım güçlüdür.
Bebeği içeride tutacağım.
Ron gelmediğine göre, Sharon'ın hastane yerine
Douglas'ın kanepesinde doğum yapmasını sadece biz engelleyebiliriz.
Deriden plasentayı çıkarmak çok zor!
Sen sereden biliyorsun?
- Pekâlâ, biraz Sharon'dan uzağa gitsek? - Tamam, tamam.
Sağ olun, orada söylemek istemedim
ama babasına gerek yok.
Rose ikizleri doğururken ne yapıyordum biliyor musunuz?
Doğumhane Bekleme Alanı
- Girmedin mi? - Karaktersiz!
- Tekne dergisi mi? Doktorsun sen! - Aman, sanki hepiniz mükemmelsiniz!
- Angie kendi evini yaktı! - İlk doğumda oradaydın ama, değil mi?
- Ya Xander? - O farklıydı.
Doğumhane Bekleme Alanı
Saçın kulağa muhteşem geliyor.
- Neresi farklı bunun? - Derginin editörü değişmişti.
Tüm tasarım farklıydı. Dergiye takılmasanız artık?
Ron arayacak, biliyorum.
Telefonumu gören var mı? Android'di.
Anladık, Android!
- Sakin. - Pardon.
Pardon, pardon.
Poppy geri geldi.
Kendimi tutamıyorum.
Dans pistinde harika ama kriz anlarında bir aptalla olduğunu bilmesi gerek.
- Ona söyleyeceğim. - Hayır, hayır!
Şu an çok zorlanıyor.
Aranızda Ron'dan bebeği olan var mı? O işe yaramazın teki!
Rory bir ay erken doğmuştu
ve Ron'un tek derdi Lost'un finalini kaçırmamaktı.
Ve bu daha başlangıçtı.
Rory ilk ay hiç kilo almadığından Yeni Doğan Ünitesi'nde kalıyordu.
Onu kucağıma alamıyordum. Tek yapabildiğim camdan gülmekti.
Selam!
Baksana şuna!
- Gözleriyle gülmeyi öğrendi bile. - Çok tatlı.
İsmi ilginçmiş ama.
Ve işte o an adını gördüm.
KARA DUMAN BANKS
Ron'un tek işi vardı. Bebeğin ismini yazdırmak.
Bebeğin adını Lost'un finalinden almıştı.
Altı ay boyunca çocuğumun resmi adı Kara Duman'dı.
Ron'un güvenilir biri olmadığını bilmesi gerek.
Hem onu hastaneye götürürsek Douglas'ın parkeleri plasentaya batmaz!
Plasenta dedin, beni bitirdin. Hadi gidelim.
Sharon.
Ron nerede biliyoruz.
Phoenix'teki ayakkabı mağazasında.
Biliyorum. Android'imi geri çaldım.
Mesajlaşıyorduk.
Tüm bunlar...
o kadar...
güzel ki!
- Ne? - İşte beklenmedik olay.
Doğum kartında dev bir spor ayakkabının içinde olacaktı
ve altında "Bakın kimler gelmiş!" yazacaktı.
İyiymiş. Gerçekten iyiymiş.
Ron'a dev bir ayakkabı almasını söyledim.
Shaquille O'Neal ayakkabısı lazım dedi.
Ben de onu bulman imkansız dedim.
Bu sabah ayakkabıcıda çalışan kuzeni
Shaquille O'Neal ayakkabılarının hafta sonu geldiğini
ve ona bir çift vereceğini söyledi,
ve Ron da Arizona'ya kadar onu almaya gitti.
Bu da senin... hoşuna mı gitti?
Bayıldım. Ron'u hiç tahmin edemiyorsun.
Aynen.
Yani hastanede tahmin edilemeyen birini istemezsin.
Bizimle daha iyi olursun.
Ron, Rory'nin adını Kara Duman koymuştu.
Lost'tan mı o?
Harikaymış!
Evet, Sharon da kafayı yemiş. Yeni plan.
- Bu adam kaçırma! - Nefes al.
Minivanımla dalga geçiyordunuz. Bakın günü kim kurtarıyor ama? Angie!
Ron'un doğumu kaçıracak.
Elbette. O sorumsuzun teki.
Sorumlu biri olsan da doğumu kaçırabilirsin.
- Ben bile doğumu kaçırmamıştım. - Evet, aynen.
Güvenli bir mesafedeydim ama oradaydım. Gitmemişsen sorumsuzun tekisindir.
Sorumsuz falan değilim ben!
Pekâlâ, itiraf etmem gerek.
O hikaye tamamen yalandı. Sophie'nin doğumunu kaçırmıştım.
Asıl hikaye ışıkla değil,
yağmurla başlıyordu.
Yüzyılın fırtınası patlak vermişti.
Tüm Redondo bölgesi televizyonda beni bekliyordu.
Ne yapabilirdim ki?
İnsanlar korkuyordu.
Bir hava durumu sunucusuna ihtiyaçları vardı, yani bana.
Sel uyarısını yapıp, spor haberleri için
mikrofonu Frankie'ye verdikten sonra hastaneye koştum,
ama artık çok geçti.
Kızınla tanış, kahraman.
Kolay olmamıştı ama doğru olanın bu olduğunu biliyordum.
Evet.
Başı çıktı.
Aman tanrım!
Bebek orada! Göz teması kurdum!
Doğuyor!
Minivanımda olmaz!
Yemek yiyorum burada!
Tanrım!
Vay canına!
Tanrım!
Canım benzinliğim.
Merhaba eski dostum.
Babacık geri döndü.
Sharon'ın istediklerini aldım.
Lavanta kokulu mum yok ama limonlu çamaşır suyu var.
Güzel, ben de Stevie Wonder olmasa da bir Michael Bolton CD'si aldım.
- Güzel. - Kendi arabamdan.
- Benim, sevişirken açıyorum. - Tamam.
- Yine mi tekne dergisi? - Pardon, alışkanlıklar işte.
Baksanıza, Miggy doğru diyormuş. Harika iş çıkarıyor.
Ambulansı aradınız mı? Hızlı aramada dörtte.
Steve, tuvaletin anahtarını sinek öldürücüye değil janta asmalısın.
Acıyı bastırması için ısırmalık kurutulmuş et de lazım.
Madge, karyola hazır mı?
Harikasın Madge!
Güzel, bu takıma bayılıyorum. Hadi başlayalım!
Çocuklar, Miggy'den hoşlanıyor olabilirim.
Sharon nerede?
Koş, koş, koş!
Doğum Tuvaleti
Nasıl bardak için ücret alırlar?
- Isır şu kurutulmuş eti. - Tanrım, al canımı!
Pekâlâ, kazı kazan ister misin?
Veya güzel bir Hollywood şapkası?
- Ya da sahte bir Oscar ödülü? - Oscar'ı alırım.
Oyuncu olmak için Los Angeles'a gelmiştim!
- Götür şunu, götür! - Sakla onu.
Yalnız olduğuma inanamıyorum.
Bak.
Seni anlıyorum.
Böyle olacağını düşünmemişsindir.
Benim durumum farklıydı tabii, tek doğuracağımı başından beri biliyordum.
Kilolu, terli ve kaybolmuş ruhların olduğu bir yerde doğurmaya karar vermiştim.
Vegas, bebeğim.
Dokuz aylık hamileydim ve galibiyet serisindeydim.
Şans tanrıları yanımda
Bu galibiyet serisini sakın unutma
Çıkardı beni yıldızlara
Bitmesin bugün asla
Dolduruyor ceplerimi parayla
bu çılgın anlarda
Selam, mavi göz.
Doğum yapıyorum.
- Ambulans çağırmam yasal bir zorunluluk. - Benim de ahlaki zorunluluğum
bir tane daha yedi atmak!
Şans tanrıları yanımda
Evet!
Kaybetmeyeceğim asla
Bebeği doğurup hemen geliyorum.
Birden kendimi, bilmediğim bir şekilde yapayalnız halde bir hastanede bulmuştum,
ve artık bu kötü bir fikir gibi görünmeye başlamıştı.
Baba burada mı?
Tek benim.
Tam anlamıyla yapayalnızdım.
Sadece Vegas'ta ya da o hastanede değil, hayatta yapayalnızdım.
Dört, beş.
Hadi, ittir.
Ama sonra inanılmaz bir şey oldu.
Yalnız olmadığımı fark ettim.
O hep benimleydi.
Sonra da bir mucize gerçekleşti.
Sana bir şey getirdik.
İlk oyuncağı.
Bunu da istersin diye düşündüm.
Param!
Gel anneciğine!
Vay canına.
Teşekkürler...
Graham.
Bebeğim, adın Graham olsun mu?
Zamanla alışırsın.
O kumarhane görevlisi mucizendi.
Abartmayalım tamam mı? Fazlasıyla bahşiş almıştı.
Demek istediğim şu, bazen planlarının gerçekleşmemesini kabullenip,
bir grup acayip insanın seni kucaklamasına izin vermelisin.
Bırak da acayip tiplerin biz olalım, Cheryl.
Sharon.
- Doğum planımı verin. - Tamam, al.
DOĞUM PLANIMIZ
Evet!
Ambulansın tahmini varış süresi ne Madge?
- Douglas. - Doktor yok mu?
Tüh, tam bir saniyeyle kaçırdın.
Pekâlâ Poppy, bebeği doğurmaya yardım ediyor musun?
Ediyorum.
Geldi zamanım
Bekliyor gemiyi limanım
Bakar dururum ufuklara
Aman tanrım!
Korkma diyorsun bana
Aç kalbini
Dolsun ışık içine
Anlamıyor musun
Vardı hep bir planım
Sonunda.
Gerçek hayatımın başlamasını bekliyorum
Üç çocuğumun ardından ilk defa odadayım.
Bebeği doğurttuğumuza inanamıyorum.
Bu çılgınca!
Biz birlikteyken...
Bir takımız.
Ağırdan almaya gerek yok, Douglas. Sana taşınmak istiyorum.
- Gerçekten mi? - Evet!
- Delice ama bana benziyor. - Yok, cidden delice.
Kesin bana benziyordur!
Ron!
- Çok güzelmiş, hayatım! - Bebeğimiz de öyle.
- Aman tanrım! - Hoş geldin tatlım.
Gitsek iyi olur gibi, ne dersiniz?
- Evet. - Evet.
- Adını buldum sanırım. - Benim de aklımda bir isim var.
- Shaquelyn. - Shaquelyn.
Ne?
Aynı Ron'un erkek hali, değil mi?
- Korkutucu. - Evet, Poppy.
Şimdi lütfen
Shaquelyn'i al ve Rory'nin kız kardeşiyle tanış.
- Tebrikler Ron. - Sağ ol.
Doğumu kaçırdığıma inanamıyorum.
Hem de bir ayakkabı için. Bunu ona nasıl açıklayacağım?
Açıklamayacaksın! Hep yalan söyleyeceksin.
Çocuklar, bir itirafım daha olacak.
- Anlattığım ikinci hikaye de yalandı. - Tabii ki yalandı.
Dokuz yıldır sakladığım bir sebepten Sophie'nin doğumunu kaçırdım.
Ron'la dayanışma olsun diye her şeyi anlatacağım.
Hiç gerek yok aslında.
Sophie'nin doğum hikayesinde ne ışık ne de yağmur vardı.
Simit vardı.
Mia 15 saattir doğumhanedeydi,
ben de acıktığımdan yiyecek bir şey almaya gitmiştim
ve işte o an onu gördüm.
Regis Philbin. Öylece karşımda kahve alıyordu.
Telefonda konuştuğu kişi ise...
Gelman, duyabiliyor musun?
Telefonun çektiği bir yer bulacağım.
Mıknatıs gibi insanı çekiyordu.
Elimden bir şey gelmiyordu, akıntısına kapılmıştım.
Gelman, telefon tek diş çekiyor.
Gelman!
Ve ilerlemeye başlamıştı.
Gelman. Gelman!
İlerliyordu.
Telefon çekmiyor.
Bu telefonun nesi var böyle?
Ta ki pes edene dek.
Sen!
Telefonun çekiyor mu? Bir arkadaşımı aramaya çalışıyorum.
Benimle konuşmuştu. Mia'ya anlatmak için koştum!
Mia! Regis Philbin'le tanıştım ve... Sen kızgın görünüyorsun.
Sen Regis'le tanış. Ben de bebeğimizle. İkimiz için de büyük bir gün.
Kameraya alan oldu mu?
O günden sonra Sophie'nin hayatında hiçbir şeyi kaçırmamaya ant içtim.
Kaçırmadım da. Balkabağı yarışması hariç tabii.
Onu çok içimde kaldı!
Teşekkürler.
Hikayen benimkinden çok daha aptalcaymış.
Artık daha iyi hissediyorum.
Tamam, durmayın. Geçin dalganızı.
Bu hikayede...
insan vardı.
Regis bu, elbette gidecektin.
Evet, bu kadar çılgın olmana şaşırmamalı.
Gel buraya seni beceriksiz!
Aman tanrım!
Sence bebeği verirler mi?
Bebeği mi?
Vermezler!
Sharon ve Ron'un hediyemi reddettiklerine inanabiliyor musun?
Hem de sırf bunu boş bir hastane odasında buldum diye.
Konuşabilir miyiz, duygusallaştım.
Evet. Tabii ki eski eşinin bebeğinin olmasını görmek kolay değildir.
Hayır, mesele o değil. Ron adına mutluyum.
Bebeği kucağıma aldığımda benim de istediğimi fark ettim.
İstiyorum derken bildiğin bebek mi istiyorsun?
- İstemiyorsun sanıyordum. - Ben de öyle.
Bilemiyorum, bir şeyler oldu ve değiştim.
Açıklayamıyorum Angie ama sanırım Douglas'tan bir bebek istiyorum.
- Douglas istiyor mu peki? - Bilmiyorum.
- Tamam sus, geliyor. - Müsaadenle Angie.
Poppy'yle evimize gideceğiz.
Sabahtan beri şu huzurlu ev düşlerimize dönmek için sabırsızlanıyorum.
Sadece sen ve ben. Başka kimsecikler yok.
Rüyamız.
Doğru, rüyamız.
Kara Duman mı? Ciddi misin Ron? Sorunun ne senin?
Dizinin önemli bir anı olduğunu biliyorum ama mesele oğlumuzun adı!
Adına doğru kararlar verilmesi gereken küçücük bir bebeğe
biri "Kara" olmak üzere iki kelimelik bir ad verdin!
Hamile misin?
İkiz mi?
İşte Fogerty genleri! İkiz kız kardeşlerim Donna ve Lenore'yi biliyorsun.
Huzur içinde yatsınlar.
- Tamam, Rose. Sakin ol. - Sakin falan olmayacağım!
Tabii ki tanga sana yine yakışır. Hem Los Angeles'dayız.
Kıçını istediğin şekle sokabilirler.
- Pardon. - Affedersiniz.
Dinle, gitmem lazım.
- Seni seviyorum. - Ben de seni.
Eliyle caz hareketi yapıyor!