A więc postanowiłaś oswoić się z myślą o zamieszkaniu ze mną
i dlatego postawiłaś kryształ na mojej szafce?
To ametyst.
Ja na swojej mam drobniaki i Skittlesy. Ta skała jest w dechę.
Co tu robi Miggy?
Moje drzwi stoją otworem dla każdego.
A ja nie lubię, gdy znajomi wałkonią się w moim łóżku,
obżerając się przy tym jogurtem.
Przemyśl tę przeprowadzkę, Poppy.
Widzisz? Dlatego nie chciałam się spieszyć.
Przeprowadzka to poważna sprawa, szczególnie przy dzieciach.
Musimy być pewni tej decyzji,
a nawet ametyst nas poróżnił.
Kochanie, z całym szacunkiem, ale jest... ogromny.
Fakt, całkiem spory.
Bez dzieci panuje tu taka cisza.
Pomyśl, co będzie za dziesięć lat.
Sami w domowym gniazdku, a dzieci na studiach.
Amy i Emma na Akademii Wojskowej albo na Akademii Marynarki.
Będzie nam ich brakowało,
ale będziemy też mieli dom na wyłączność.
I będziemy robić, co nam się żywnie podoba.
Cześć! Krótka piłka...
Poppy, nie wiesz, gdzie jest Ron? Będę rodzić.
- O mój Boże! - To wina kryształu.
Dziś harówka przed telewizorem. Jakie są zasady?
- Żadnych przerw na łazienkę. - Zgoda.
Co oglądamy?
Gavel Town. Prawdziwa perełka.
Pilot jest kiepski,
drugi odcinek to jakby inny serial.
Następne trzy nuda, szósty jest do bani,
za to w siódmym jest niesamowity zwrot akcji,
dla którego warto oglądać.
Jedyne sześć godzin nudy?
Spróbujmy.
I jazda.
Pamiętaj, pilot jest do kitu.
- Znienawidzisz go. - Super.
Na warsztatach z oddychania uczyłyśmy się doceniać ból.
Dziękuję, skurczu.
Proszę.
Fałszywy alarm. Mam rodzić za dwa tygodnie.
- To może... - Cóż,
bywa, że rodzą się wcześniej.
Rory o cały miesiąc.
Tak, ale Ron i ja mamy plan porodu.
Opracowaliśmy go z pomocą naszej położnej, Tabithy Q.
Będzie czatować przy wannie, kiedy będę rodzić.
Zamierzasz rodzić w wannie?
Tak. Woda jest dla mnie ważna.
„Narodzinom będzie towarzyszyć muzyka Steviego Wondera,
blask światła księżyca i aromat lawendowych świec”.
Trzeba przyznać, że mój były umie rysować.
Dzięki ci, zniewalający bólu. Namaste!
Boję się rodzenia.
Gdzie mój telefon?
Rob na pewno już dzwoni.
To android.
Mówiłam, że boję się rodzić?
Zabiorę kocyk z norki.
Dobra. Sharon to problem Rona, tak?
- Tak. - Nie nasz.
Znajdę go i tu przyprowadzę.
Nie zostawiaj mnie z nią.
No dobra. Więc...
Potrzebujesz...
podkładu?
Nie złość się. Ja po kapelusz.
Hej, Miggy! Witaj!
Weź w tym udział.
W czym?
O rany, ona będzie rodzić.
Napisałam do Rona.
Zawieziemy cię do szpitala, zgoda?
Bez Rona nigdzie nie jadę.
Wyjazdu do szpitala nie można odkładać.
Uwierz mi.
Przekonałem się o tym.
Tamtego lata poznałem Przyjaciół i miałem fryzurę na Rachel.
Czułem się i wyglądałem bosko.
Miałem fioła na punkcie nowej gry, Taxicab Honkers.
Woziło się gorące laski na lotnisko w godzinach szczytu.
- Miggy! - Nie mam kasy.
Zara miała niedługo rodzić i chyba działo się coś ważnego.
- Chodzi o coś ważnego! - Umysł kazał zapauzować,
ale serce wolało trąbić, bo laska spóźni się na swój samolot!
Pograłem jeszcze dziesięć minut i nie zdążyliśmy do szpitala.
Stacja benzynowa?
Przyj!
Przynajmniej będziemy tankować za darmo!
Do 30 dolców.
Tamtego dnia się zmieniłem.
Dorosłem.
Oddałem gry i poduchę mojemu wrogowi i kumplowi zarazem, Dwayne'owi.
- Super. - Dzięki, ziom.
Pożegnałem dzieciaka, którym byłem...
i powitałem mężczyznę, którym jestem.
Tamta stacja benzynowa odmieniła moje życie.
Stałem się przywódcą.
Obsługa przyznała, że przebiłem innych ojców.
- Litości. - Jakich innych ojców?
Stacja jest tuż obok szpitala.
Przyjęli już siedem porodów.
Benzynowa Siódemka, którą łączy toaleta
i spóźnialscy rodzice.
- Dziękuję, Miggy. - Nie ma za co.
Teraz to już nigdzie nie pojadę.
Może powtórzę, tylko inaczej.
Już swoje zrobiłeś.
Wiesz, czego potrzebujemy? Historii pozytywnego porodu.
- Tak. - Prawda?
- Takiej, którą wszyscy dobrze znamy. - No nie.
Najgorsze, że on uwielbia ją opowiadać.
Naprawdę chcecie posłuchać?
Założę się, że już was od niej mdli.
Ale jak to mawia mój terapeuta:
„Spokojnie, Will! Może ludzie po prostu cię kochają”.
Możesz się streszczać?
Do zwrotu akcji w Gavel Town mamy jeszcze cztery odcinki.
- Lepszego nie widziałam! - Do dziś mam ciarki.
Nie przetrwam czterech odcinków tego serialu.
Nienawidzę go.
Tak ma być.
Żeby docenić ten zwrot, musisz pocierpieć.
Ja też lubię zwroty.
Niech opowiada.
Historię narodzin Sophii można porównać do powstania Ziemi...
Zaczęło się od światła.
Sophie urodziła się spowita blaskiem zachodzącego słońca.
Pięćset dwadzieścia pięć tysięcy sześćset minut
Pięćset dwadzieścia pięć tysięcy tak pięknych chwil
Ja, Will Cooper,
złapałem swoje dziecko w najbardziej niesamowitej chwili
w dziejach teatru muzycznego.
A może tak
Miłość!
A może tak
Miłość!
W miłości zmierzona
Mia, poznaj swoją córeczkę.
Cześć, kochanie.
Sharon, szpital to miejsce pełne cudów i piękna.
Zabierzemy cię tam.
Nie. Poczekam na Rona.
To mój telefon?
- Ron dzwoni? - Nie.
Spotkajmy się przy ścianie na szybką naradę.
Teraz!
Powinniśmy odejść dalej.
Ona leży tuż obok.
Ron odpisał Sharon. Jest na zakupach w Foot Lockerze.
Zbliżcie się.
W Foot Lockerze w Phoenix.
To daleko.
Owszem. Musimy wesprzeć nową żonę mojego byłego męża
podczas jej pierwszego porodu. Pomożecie?
- Oczywiście. - Kocham porody.
Te krakersy mają w sobie mnóstwo sodu.
Douglas!
Pomogę.
Nic mi nie jest.
Wszystko gra.
Nie martwcie się o mnie. Mam silne mięśnie.
Zatrzymam dziecko w środku.
Skoro Ron nie przyjedzie,
to, czy Sharon urodzi w szpitalu
czy na kanapie, zależy tylko od nas!
Wiecie, jak trudno zmyć łożysko z kanapy?
A ty?
Może przeniesiemy się z dyskusją
- dalej od Sharon. - Dobrze.
Dzięki. Nie chciałem tego mówić,
ale ojciec nie jest niezbędny.
Wiecie, co robiłem, gdy Rose rodziła bliźniaki?
POCZEKALNIA
JACHTY
- Nie wszedłeś tam? - Ale obciach.
Lekarz czytał o jachtach?
A wy niby jesteście idealni?
Angie spaliła dom.
Ale pierwszy poród to co innego.
Co z Xanderem?
To było co innego.
POCZEKALNIA
JACHTY
- Miałeś niezły fryz. - Gdzie tu różnica?
Magazyn o jachtach miał innego redaktora.
Zmieniła się cała zawartość.
Wiecie co? Skończmy ten temat.
Ron zadzwoni. Jestem pewna.
Widzieliście mój telefon?
- To android. - Wiemy!
- Hej... - Przepraszam.
Przepraszam.
Stare nawyki.
Nie wytrzymam.
Wyjdzie na jaw, że poślubiła błazna,
który dobrze tańczy, ale nie wspiera.
Powiem jej.
- Nie. - Stop!
Nie dokładaj jej.
Wybacz. Masz dziecko z Ronem?
Jest bezużyteczny.
Rory był wcześniakiem, a Rona obchodziło tylko,
że przegapił finał Zagubionych.
Potem było jeszcze gorzej...
Rory nie przybierał na wadze, więc został w szpitalu.
Żadnego przytulania.
Mogłam tylko uśmiechać się przez szybę.
Cześć. Słodki jest.
Już potrafi się uśmiechać.
Słodziak.
Ciekawe imię.
I wtedy to zobaczyłam.
CZARNY DYM
Ron miał tylko wymyślić imię.
Ale nie mógł przeboleć tego finału Zagubionych.
Przez pół roku mój syn miał na imię Czarny Dym.
Sharon musi wiedzieć, że nie może na nim polegać.
Może wtedy pojedzie do szpitala,
zanim zostawi łożysko na podłodze.
Przekonałaś mnie. Jedziemy.
Sharon...
Wiemy, gdzie jest Ron.
W Foot Lockerze w Phoenix.
Wiem. Odzyskałam mojego androida.
Pisaliśmy ze sobą.
To takie...
cholernie...
urocze!
- Że co? - Zwrot akcji.
Za pierwszym razem
chciałam włożyć dziecko w ogromną tenisówkę,
a na podeszwie napisać: „Przyszłam na świat w Guess”.
To dobre. Bardzo dobre.
Powiedziałam Ronowi, że ma kupić jak największą.
On na to, że Shaquille O'Neal nam pożyczy.
A ja: „Niemożliwe”.
Ale dziś rano zadzwonił kuzyn Rona, który pracuje w Foot Lockerze.
Powiedział, że Shaq wpadł w weekend
i zostawił dla mnie but!
Mój mężczyzna pojechał po niego do Arizony.
I tobie się to... podoba?
Jestem zachwycona.
Jest nieprzewidywalny.
No właśnie.
Nie potrzeba ci kogoś takiego przy porodzie.
Lepiej ci będzie z nami.
Ron chciał dać Rory'emu na imię „Czarny Dym”.
To z Zagubionych?
Ale czad!
Sharon jest szalona. Nowy plan.
To porwanie!
- Wdech. - Śmialiście się z auta,
ale kto wam teraz ratuje tyłki? Ja!
Ale Rona ominie poród.
To nic. Jest nieodpowiedzialny.
Czasem ci odpowiedzialni też przegapiają narodziny.
Nawet ja jakoś zdążyłem.
Ja zachowałem bezpieczny dystans, ale też byłem.
Tylko oferma to przegapi.
Nie jestem ofermą!
Muszę się do czegoś przyznać.
Moja historia to kłamstwo. Przegapiłem narodziny Sophie.
Tak naprawdę nie zaczęło się od światła...
tylko od deszczu.
To była burza stulecia.
Patrzyło na mnie całe Redondo Beach.
Co mogłem zrobić?
Ludzie byli przerażeni.
Potrzebowali pogodynki, czyli mnie.
Przekazałem ostrzeżenie pogodowe, oddałem głos Frankiemu
i ruszyłem pędem do szpitala.
Ale było już po wszystkim.
Poznaj swoją córkę, bohaterze.
Nie było łatwo, ale zrobiłem to, co należało.
Jasne.
- Główka wychodzi. - O Boże! Tam jest dziecko!
Spojrzałem mu w oczy.
Poród się zaczął!
Nie w moim aucie!
Ja tu jem.
Dobry Boże.
O rany.
Moja stacja benzynowa.
Witaj, stara przyjaciółko.
Tatuś wrócił.
Mam rzeczy, które chciała.
Zamiast lawendowych świec mam wybielacz.
Stevie Wonder nie zagra,
ale znalazłam płytę Michaela Boltona.
- Super. - Była w aucie.
Trzymam ją na randki.
Serio? Znowu jachty?
Wybacz, przyzwyczajenie.
Widzicie? Miggy ma rację.
Jest tu w swoim żywiole.
Szybki telefon do szpitala, wciśnij czwórkę!
Steve, klucz do łazienki przytrocz do kołpaka,
nie packi na muchy.
Dajcie rodzącej trochę wołowiny na zagryzienie bólu!
Madge, łóżeczko gotowe?
Jesteś niezawodna, Madge.
Uwielbiam ten zespół! Dobra, do dzieła!
Mogłabym na niego polecieć.
Kto został z Sharon?
Jazda!
ŁAZIENKA PORODOWA
Kazali mi zapłacić za ten kubek.
Gryź wołowinę!
Jak do tego doszło?
Chcesz jakieś zdrapki?
Oryginalną czapkę z Hollywood?
A może... sztucznego Oscara?
Wezmę Oscara.
Przeprowadziłam się do Los Angeles, żeby zostać aktorką.
- Zabieraj go! - Schowaj gdzieś.
Nie wierzę, że jestem sama.
Rozumiem cię.
Nie tak to sobie wyobrażałaś, co?
Ze mną było inaczej,
bo wiedziałam, że będę rodzić sama.
Zdecydowałam, że urodzę tam,
gdzie inne grubsze, przepocone i zagubione dusze...
W Vegas.
Byłam w dziewiątym miesiącu i miałam życiową passę.
Hej, niebieskooki.
Będę rodzić.
Zgodnie z prawem muszę wezwać pogotowie.
A ja zgodnie z własnym sumieniem
muszę znowu wyrzucić siódemkę!
Tak!
Urodzę tylko i zaraz wracam!
Nagle znalazłam się w szpitalu w obcym mieście.
Żadnych przyjaciół ani rodziny.
Dotarło do mnie, że to nie był wcale taki dobry pomysł.
Czy jest tu ojciec dziecka?
Tylko ja.
Byłam naprawdę sama.
Nie tylko w Vegas czy w szpitalu.
Sama w życiu.
Cztery, pięć...
Dalej, przyj.
Potem wydarzyło się coś niesamowitego.
Nagle nie byłam już sama.
On był ze mną cały ten czas.
Zdarzył się prawdziwy cud.
Coś dla was mam.
Jego pierwszy pluszak.
Pomyślałem, że przyniosę też to.
Moje pieniądze!
Chodźcie do mamy.
Dziękuję... Graham.
Hej, mały. Chcesz mieć na imię Graham?
Przyzwyczaisz się.
Ten krupier to był twój anioł stróż.
Nie rozpędzajmy się tak.
Wziął pokaźne znaleźne.
Chodzi o to, że...
czasem musisz odpuścić swoje plany
i zdać się na przypadkową grupę dziwaków.
Pozwól nam być twoimi dziwakami, Cheryl.
Sharon.
Podajcie mi plan porodu.
Proszę.
NASZ PLAN PORODU
Kiedy przyjedzie to pogotowie, Madge?
- Douglas. - Czy jest na sali lekarz?
Spóźniłeś się tylko odrobinkę.
To jak, Poppy? Mam przyjąć ten poród czy nie?
Tak, proszę.
O rany.
Nareszcie.
Troje dzieci, a to mój pierwszy prawdziwy poród.
Nie wierzę, że go odebraliśmy.
Czyste szaleństwo.
Gdy jesteśmy razem...
Dobrze nam idzie.
Nie potrzebuję więcej czasu. Wiem, że chcę z tobą zamieszkać.
- Poważnie? - Tak.
Zabrzmi to dziwnie, ale jest do mnie podobna.
To niedorzeczne.
Raczej podobna do mnie!
Ron!
- To piękne dziecko! - Racja.
- O rany. - Cześć, skarbie.
Powinniśmy już iść.
Tak.
Wybrałem już imię.
Ja też.
- Shaquelyn. - Shaquelyn.
Co?
Ona jest żeńskim odpowiednikiem Rona.
- Przerażające. - Poppy.
Chciałbym,
żebyś potrzymała Shaquelyn.
Poznaj siostrę Rory'ego.
- Gratuluję, Ron. - Dzięki.
Nie wierzę, że przegapiłem poród.
Z powodu buta.
Jak to wyjaśnię małej Shaquelyn?
Nie zdołasz! Będziesz kłamać bez końca.
Znów muszę wam coś wyznać.
Druga wersja też była kłamstwem.
Wiedziałem.
Przez dziewięć lat ukrywałem, dlaczego nie zdążyłem na narodziny Sophie.
Ale dziś powiem wam prawdę, na znak solidarności z Ronem.
Naprawdę nie musisz.
Historia jej narodzin nie zaczyna się od światła czy deszczu.
Tylko od bajgla.
Mia rodziła już piętnastą godzinę,
a ja byłem głodny i poszedłem coś zjeść.
I wtedy go zobaczyłem...
- Regis Philbin. - Słyszysz?
Stał sobie po prostu z kawą.
Dotarło do mnie, że rozmawia z...
Gelman! Słyszysz mnie?
Poszukam lepszego sygnału.
Był jak magnes.
Nie mogłem się powstrzymać. Poszedłem za nim.
Gelman! Mam jedną kreskę zasięgu!
Gelman!
I tak szedł.
Gelman.
I szedł.
Nie mam zasięgu!
Co się dzieje, do diabła?
I nagle zrezygnował.
Hej. Masz tu zasięg?
Muszę zadzwonić do znajomego.
Odezwał się do mnie! Pobiegłem powiedzieć Mii.
O rany, Mia! Poznałem Regisa Philbina i...
Jesteś zła.
Ty poznałeś Regisa, ja nasze dziecko.
Dzień wielkich spotkań.
Ktoś to nagrał?
Wtedy przysięgłem, że nie przegapię ani chwili
z życia Sophie.
I nie przegapiłem.
Nie licząc tego konkursu z dyniami. Do dziś się tym gryzę.
Dzięki.
Twoja historia jest głupsza niż moja.
Poczułem się lepiej.
Proszę. Śmiało, naśmiewajcie się ze mnie.
Z tej historii bije... człowieczeństwo.
Kto by nie poszedł za Regisem.
Pewnie! Nic dziwnego, że jesteś taki szalony.
Przytul się, wielka ofermo.
O rany...
Sądzisz, że je zatrzymają?
Dziecko?
Tak.
Jak Sharon i Ron mogli nie przyjąć mojego prezentu?
Tylko dlatego, że znalazłam go w innej sali?
Możemy pogadać?
Jasne.
Widok byłego męża z nowym dzieckiem musi być trudny.
Nie o to chodzi. Kibicuję Ronowi.
Ale gdy trzymałam to dziecko,
zdałam sobie sprawę, że też chcę.
Że też chcesz... dziecko?
- Myślałam, że dałaś sobie spokój. - Ja też,
ale coś się zmieniło.
Nie umiem tego wyjaśnić, ale chcę mieć dziecko z Douglasem.
A Douglas chce mieć dziecko?
Nie wiem...
Cicho, idzie.
Wybacz, Angie, ale Poppy i ja wracamy do naszego domu.
Wrócimy do fantazjowania o pustym domowym gniazdku.
Tylko ty, ja i nikt więcej.
Sen na jawie.
Jasne, sen.
Czarny Dym? Poważnie? Co ty odwalasz, Ron?
Wiem, że to kluczowy moment w serialu,
ale chodzi o imię naszego syna!
Małego człowieczka,
który ufa, że będziemy o niego dbać.
A ty dałeś mu potworne, dwuczłonowe imię.
Jesteś w ciąży?
Bliźniaczej?
DNA Fogertych.
Znałaś moje siostry bliźniaczki?
Panie świeć nad nimi...
- Rose, uspokój się. - Nie uspokoję się!
Nadal będziesz mieć fajną pupę.
To LA! Tu zrobią ci każdą operację.
Przepraszam.
Muszę kończyć.
- Kocham cię. - Ja ciebie też.
Poruszył rączkami!
Tekst polski: Konrad Tekliński