MART 2020'DE, COVID-19 SALGININDAN ÖNCE KAYDEDİLMİŞTİR
GICIK KİŞİLİĞİMİN ASLA MODASI GEÇMEZ
Uzun zamandır böyle bir mağazaya girmemiştim.
CVS'e bayılırım.
Çünkü eskiden TV programım vardı…
…ve CVS'e gelmek…
Bir dakika. Dursana.
-Bak! Sanki televizyondayız. -Evet.
Herkese merhaba. Hemen döneceğiz.
NETFLIX ORİJİNAL SERİSİ
Bayanlar ve baylar, David Letterman.
Nasılsınız?
Çok teşekkürler. Teşekkürler. Lütfen.
Sizi görmek güzel. Daha önce buraya gelen var mı?
Alex'e ikinci gelişimiz. Daha önce gelmiş miydiniz?
Harika, geç gelenler var. Tanrı aşkına!
Gösteri saati yazmıyor muydu? Oturun.
Onlara bakmayı bırakın.
Bu seride yer almanın güzel yanı
şimdiye kadar pek bilgim olmayan konularda yeni şeyler öğrenmek
ve bu gece öğrenilecek çok şey var.
Çok heyecanlıyım ve biraz da tedirginim.
Bayanlar ve baylar, alkışlar Kimberly Noel Kardashian West için.
Merhaba.
-Beni ağırladığın için teşekkürler. -Geldiğin için teşekkürler.
-Nasılsın? -İyiyim.
Onu sen mi yaptın?
-Örgüyü mü? -Evet.
Hayır.
Hayır, kuaförlükten anlamam.
Bunu birisi mi yaptı?
Birisi saçını kesip bu uzun örgüyü yapmamızı sağladı.
Çift taraflı bantla mı tutturdunuz?
Hayır, içinde bir çengel var.
Onun etrafına tutkal sürülüyor.
-Hayır! -Evet, bu çok…
Gerçek saçım örgüyle birleşiyor.
Vay canına!
Olağanüstü bir şey ama bir sürü yeni soru doğurdu.
Öncelikle yasal mı?
Yasal bir şey, evet.
Bunun kaça mâl olduğunu sorabilir miyim?
Yanılmıyorsam bunun karşılığında bir Instagram paylaşımı yaptım.
Vay canına!
Bir ömürlük saç için bir Instagram paylaşımı.
O hâlde ne kadar ediyor?
Çeyrek milyon dolar falan mı?
Şaka yapıyorum.
Paradan bahsetmeyi sevmem.
Bazı durumlarda uygunsuz olabiliyor.
Bir ömürlük saç için ne yapabilirim?
-Bence ihtiyacın yok. -Evet, bunu hep unutuyorum.
-Yukarı alabilirim. -Böyle iyi.
-Kendi saçımı üretiyorum. -Keşke o kadar kolay olsa.
Yıllar önce çoğu kişi gibi ben de
programın hakkında şakalar yapmış olabilirim.
Çünkü bir şey bilmiyordum.
Espri yapmak için para alıyordum.
-Herkes gibi. -Evet.
Bugünlere geldik ve artık gülmüyoruz.
-Çünkü başarısı… -Evet.
Anlam veremediğim bir durum da
ünlü olmakla nam salmaktı.
Çünkü bu bir TV programı
ve programın yıldızlarından birisin.
Seni yıldız yapacak bir özelliğin olmasa o program başarılı olmazdı.
Yayında olmazdın, senin yerinde başka birisi olurdu.
Ünlü olduğu için ünlü olma fikri bana hep boş gelmiştir.
-Bana inandırıcı gelmemişti. -Evet.
Bana da tuhaf geliyor çünkü hep düşünmüşümdür ki…
Oyunculuk çok zor. Ben onu yapamam.
Ama bu bir karakter.
Filmi veya karakteri herkes sevmeyebilir.
Mühim değil.
Ama insanlar bizi biz olduğumuz için sevmeli.
Benim için daha zor olan şey hayatımı nasıl paylaşacağımdı.
-Kendin olarak başarmalısın. -Kendim olmalıyım.
Başından karar aldık.
Her şeyi gösterecektik ve kendimiz olacaktık.
Bizim durumumuzu farklı kılan şuydu,
genelde bir ailede
iş konusunda bir kişi öne çıkar
ama ben her aile ferdiyle her şeyi aynı anda yaşadım.
E! Network, bizi dünya turuna çıkardığında
bunu hep birlikte yaptık.
CBS'te 20 yıl çalıştım, beni hiçbir yere yollamadılar.
Senden iki kat yaşlıyım. Bunu vurgulamama gerek yok.
Hayatında yaşadığın olaylar…
Yedi, sekiz, dokuz, on tane hadiseden her biri
bir ömrü dolduracak nitelikte.
Baban bir avukattı ama mesleğini yapmıyordu.
Müzik sektöründeydi.
Arkadaşı OJ için avukatlığa geri döndü.
Onun davasına baktı ve…
Şunu da eklemek isterim ki OJ, vaftiz babandı.
"OJ amca" diyecek kadar yakındık.
Tamam, vaftiz baban değildi, OJ amcandı.
Babanın en iyi dostuydu.
-Evet, o… -Nicole de annenin en iyi dostuydu.
Evet. Olaydan bir hafta önce
ailecek Meksika'ya tatile gitmiştik.
Simpson ailesiyle birlikteydik.
Yaşanacak şeyleri hayal bile edemezdik.
Ama sonra…
…babamız bir taraftı savundu,
annemiz ise tam tersini savundu.
Bir keresinde telefon çaldı.
Yemek vaktiydi, herkes masadaydı.
Telefonu açtım. Cezaevinden arıyorlardı.
Arayan OJ'di.
Annemle konuşmak istedi. Telefonu anneme verdim.
Telefonda tartıştıklarını hatırlıyorum.
Annem, duygularını açıkça ifade etti.
-Ne düşünüyordu veya hissediyordu? -O…
Onun düşüncesine göre…
…o adam arkadaşını öldürmüştü.
Ve bu, onun için çok travmatikti.
Babamın evindeki durum bambaşkaydı.
Johnnie Cochran, Bob Shapiro, babam ve tüm ekip orada olurdu.
Çocuklar olarak kime inanacağımızı, kimin tarafını tutacağımızı bilemezdik.
Annemizi ya da babamızı incitmek istemiyorduk.
Bir gün babam bizi duruşmaya götürdü.
Annemden habersiz bizi okuldan aldı.
Annem, Nicole'ün ailesinin yanındaydı,
Kourtney ve ben de OJ'in tam arkasında oturuyorduk.
Anneme baktık ve öfkeden kudurduğunu gördük.
"Neden okulda değilsiniz? Burada ne işiniz var?" der gibiydi.
Kourtney ve ben "Karşıya bak, anneme bakma." dedik.
Mahkeme sürecinin ailemizi parçaladığını söyleyebilirim.
O dönemde 13 yaşında mıydın?
Evet, 13, 14 yaşındaydım.
Kararı izlemek için okula gitmediğimi hatırlıyorum.
Duruşmadan sonra babam bizi aradı
ve "Tanrı'm! OJ amcanın evine gel. Orada toplanacağız." dedi.
Kourtney'le oraya gittik.
14 yaşında olduğumu söyledim ama babam araba kullanmama izin verirdi.
Eve dönerken kapıya yaklaştığımda
evin önünde bir sürü kamera vardı.
Hard Copy'nin o geceki haberinde
"Robert Kardashian'ın metresi evine geliyor." yazıyordu.
"Aman Tanrı'm!" dedim.
Böyle bir şey uydurduklarına inanamadım.
Bu, ilk gerçek medya dersimdi.
İnsan ister istemez
trajik şekilde yitirilen hayatları ve geride kalan aileleri anımsıyor.
Suçluluğu veya masumiyetine dair ne düşünüyorsun?
Çocuklarına olan saygımdan ötürü
bu konudaki hislerimi hiç dile getirmedim.
Bir şey söylersem
birileri toplum önünde rencide olur.
Bana saldırırlarsa
ve kendimi veya ailemi korumam gerekirse işler değişir tabii.
Baban öldüğünde kaç yaşındaydın?
22.
22. Bu kayıp seni sarstı mı?
-Tabii. -Her şey değişti.
Evet. Onun ofisinde çalıştım.
Ondan çok şey öğrendim.
Baban bir avukattı ve şimdi de sen hukuk okuyorsun.
Bunların bağlantılı olduğunu söyleyebilir miyiz?
İlginç bir şey.
Babamla olan bağlantısı ortada
ama Beverly Hills'te,
refah içinde büyüdük.
Hayatımız harikaydı
ve belli bir yaşa kadar
insanların sorunlarından bihaberdim.
Sonra Alice Johnson'ın Twitter'da yazdığı bir şeyi gördüm.
Yazıkları son derece netti.
Basit bir uyuşturucu suçundan…
…ilk sabıkasını alan birisinin…
…Charles Manson'la aynı cezayı almasını
bir türlü aklım almadı.
Şiddet suçu işlememiş.
Müebbet hapis cezası aldı.
Bu olaya dikkat çekmek…
…benim için çok mühimdi.
HİÇ ADİL DEĞİL
Kim Kardashian West çarşamba günü Beyaz Saray'da.
Ses getiren Batı Kanadı buluşması
iki yıl önce olsa çoğu Amerikalı'nın ihtimal vermeyeceği bir olaydı.
Başkan Trump, aldığı kararla
Kim Kardashian'la yüz yüze görüştükten sonra
uyuşturucu suçundan hüküm giymiş bir mahkûmun,
Alabamalı yaşlı bir kadının müebbet cezasını kaldırdı.
Birden ülkedeki her eyaletten,
her cezaevinden, her mahkûmdan talep gelmeye mi başladı?
Öyle denebilir, evet.
Öyleyse bir ceza reformundan bahsediyoruz.
Yasalara tümüyle hâkim olmadığım için
birisine muhtaç olmak,
sürekli avukatla dolaşmak istemiyorum.
Çözüm üretmek istiyorum.
Hukuk fakültesinde misin?
Programın adı Kanun Okuma. California'da.
Böyle eğitim veren dört eyalet var.
Abraham Lincoln de böyle yapmıştı.
Yani, ciddi bir şey.
İnsanlar şöyle düşünebiliyor,
eğer evdeyseniz, bilirsiniz işte…
Ama haftanın neredeyse 20 saatini bir ofiste,
sizinle bu stajı yapan avukatlarla geçirmeniz gerekiyor.
Size yasaları öğretiyorlar. Haksız eylemlerden
hukuk usulüne kadar her şeyi öğrenmeniz gerekiyor.
İlk yıldan sonra
baro sınavının bir günlük versiyonuna giriyorsunuz.
Temel sınav olarak bilinen bu sınavı geçmeniz gerekiyor.
Önümüzdeki dört, beş yıl boyunca programın epey yoğun olacak.
Evet.
Hukuk sınavına girerken yanına alabileceğin
-bazı şeyler var. Tamam. -Belli şeyler. Evet.
Ne olduklarını biliyorsan…
Bir şeyim yok!
Sağ ol. Her şey yolunda.
Buraya geldiğimde…
…sağlık sorunlarımı açıkça dile getirmeyi severim.
Mesela, eczanede birini görürsem derim ki
"İrin dolu, kırmızı çıbanlarım var.
Bunun için bir kreminiz var mı?"
Genelde bunun ardından mağaza bana kalır.
Mükemmel kalemi bulmalıyım.
Delice, biliyorum.
Bazıları çok mürekkepli. Hepsini açacağım.
-Çok zor… -Açıp deneyelim.
Benim malım değil.
Sınav ne kadar sürecek?
-Bir gün. Yani, uzun sürecek. -Bunu rüyamda görmüştüm.
Kim Kardashian'la birlikte eczanede yerde oturuyordum.
Sürekli rüyalarıma girer.
Saatler sürecek.
-Sınav mı? -Evet, yaklaşık 10 saat sürecek.
O yüzden mükemmel kalemi bulmalıyım.
-Bunları açayım mı? -Evet, lütfen.
-Peki. -Adını yazacağım.
Tamam. Çok hoş.
Bunu dene. Aynı olabilir.
Hayır, değil. Şimdiden belli.
-Mürekkebi görüyor musun? -Dağılıyor.
Dur. Bunlar benim sevdiğim kalemlerden.
-Aradaki fark ne? -Peki ya pil?
-Pil gerekiyor mu? -Bence pile gerek yok.
Pil hep iş görür.
Jel mürekkep sevmiyorum.
Dikkat, çekilin, geliyor.
Diğeri biraz daha koyu.
Sanırım koyu olanı alacağım.
Kalem alışverişi.
Tansiyonumuzu ölçelim. İster misin?
-Sence bu temiz mi? -Hayır.
-Temiz olmadığına eminim. -Evet.
-Ne oluyor? -Bir şey çıktı mı?
Makinayı bozdun.
Tansiyon ölçme aleti için yardım eder misiniz?
-İşte! -Şimdi oldu. İyi mi?
Evet. Nabzın biraz yüksek.
-Kendime pay çıkarıyorum. -Cidden mi?
-Kayıtta olmanın heyecanı da var. -Kesinlikle.
İşe yarar bir şey aldık mı?
-Old Spice alacağım. -Tamam.
Şuna bak.
Beş dolara 625 kulak pamuğu. Şaka mı bu?
CVS müşterilerinin dikkatine,
kulak pamukları bugün bedava!
Devasa kulak pamuğu varilimize mutlaka uğrayın.
CVS'in en iyi kısmı şeker reyonu.
Aklımı okudun.
-Tanrı'm! -Çocuklar banyo topu sever.
Resmen gözüm döndü.
Amacımız buydu. Amerikalı olduğumuz için buradayız.
İhtiyacın olan bir şey alacak mıyız?
Evet, masa saati alacağız.
Sınav ne zaman?
Haziran sonu.
Sınava odaklanmak için işlerime altı hafta ara vereceğim.
Saat, ikiye iki ölçüde olmalı.
Mükemmel. Güzel.
Şimdiye kadar kaç sınava girdin?
Deneme sınavı çözdüm ama sınava girmedim.
Öyleyse bu, ilk resmî sınavın olacak.
-Evet. -Bol şans.
-Yolun açık olsun. -Teşekkürler.
10 yıl içinde kendin ve ailen için ne istiyorsun?
Beklentin ne? Ne yapacaksın?
Gelecekteki hükümetlerde Beyaz Saray'la işbirliği içinde
ceza affı alanında çalışmayı umuyorum.
Bu hükümet tarafından yürütülen
ceza reformu alanındaki çalışmalar
sence demokratik dengenin korunmasına…
…olanak sağlıyor mu?
Ne dediğini anlamadım.
Teşekkürler. Çok teşekkürler.
-Ben de bilmiyorum. -Henüz mezun olmadım.
Tekrar deneyeyim.
Yaptığın şey için minnettarım.
Ama şu anki hükümet konusunda bana kendimi daha iyi hissettirmiyor.
Anlıyorum.
Sana bir soru sorayım. Kime oy vereceksin?
Ben kime oy vereceğimi biliyorum.
İnan bana, herkes beni arayıp
"Beyaz Saray'a adım atarsan itibarın biter." dedi.
Ben de dedim ki "Bu insanları kurtarmak için
oraya gitmek zorundayım."
-Hayat kurtarmak mı, itibar mı? -Evet.
Bana göre…
Yaptığın iyilik çok etkileyici.
Yarattığı pozitif etki
başkanın kabul edilemez bulduğum tavrını ikinci plana atıyor.
Hedef odaklıyım
ve ceza reformu çalışmalarından ötürü bu hükümete gerçekten çok minnettarım.
Kimsenin hakkını yemek istemem.
Elimden gelen şeylere odaklanacağım.
Yapabileceğim tek şey bu.
Niye böyle değilim?
Senin kadar iyi birisi olmadığım için mi?
-Bence… -Artık susayım.
Buna vakit ayırman çok hoş
çünkü sen meşgul ve güçlü bir kadınsın
ve dört çocuğundan en büyük olanın yaşı…
-Altı. -Altı.
Söylesene, o işler nasıl gidiyor? Çocuklar nasıl?
Dünyanın en büyülü, çılgın, eğlenceli,
muhteşem ve yoğun tempolu hissi.
Tıpkı çocukluğumdan hatırladığım gibi.
Deneyimime dayanarak şunu söyleyebilirim,
dünyadaki her ebeveynle ortak bir noktamız var.
O da şu ki
çocuklarımız söz konusu olduğunda
tarifsiz bir endişe ve kaygı duyarız.
-Evet. -Asla bitmez.
Ama o kadar eğlencelidir ki her şeyi bir kenara koyarsın.
Kesinlikle. Anne olunca her şeyi düşünmeye başlıyorsunuz.
Bugünlerde özellikle şunu düşünüyorum,
"Okulda nasıllar? Herkesle anlaşıyorlar mı?"
Kızımızı okul dansına götürdük.
Dans yarışması vardı.
"Kazanırsa ne hisseder? Kazanamazsa ne hisseder?" dedik.
Bu düşünceler sizi tüketiyor.
Dans yarışması nasıl geçti?
O ve Kanye, iki yıldır yarışmayı kazanıyor.
-Yani… -Bir dakika.
-Babalar kızlarıyla mı dans ediyor? -Evet.
Evet.
Ama prova yaptılar, koreografi buldular.
Özel hareketleri var.
İçinize su serpilmiştir.
-Değil mi? -Evet.
Bana bütün aile bireylerini tanıtır mısın?
-Hadi. Herkesi say. -Torunları da mı?
Ailedeki herkesi.
-Küçükten büyüğe mi? -Nasıl istersen.
-Farkı anlamam. -Tamam.
Psalm, sekiz aylık.
Chicago, iki yaşında. Saint, dört yaşında.
North, altı yaşında. Ben 39 yaşındayım. Kanye var.
Bir de Kourtney…
İşler şimdiden karıştı.
Scott, çocukları Mason, Penelope ve Reign.
Bir de Khloé ve kızı True var.
Bir de Rob ve Dream adında bir kızı var.
Bir de Kendall var. Onun çocuğu yok.
Kylie ve kızı Stormi var.
Annem, Kris ve büyükannem MJ var.
Brody'yi duymadım.
Bir de Caitlyn'in çocukları var. Burt, Brandon, Brody ve Casey.
Caitlyn Jenner'dan bahsettin.
Onu Bruce Jenner olarak tanıdım.
1976 Olimpiyatları'nda dekatlon altın madalyası almıştı.
Senin üvey babandı.
Ve şimdi de Caitlyn Jenner.
Bu, nasıl bir deneyimdi?
Bruce, muhteşem bir üvey babaydı.
İnanılmazdı.
26 yaşındaydım, annem şehir dışına çıkmıştı…
…ve onlarla yaşıyorum.
Ve…
…garaja girdiğimde…
…Bruce'u kadın kıyafetleri içinde gördüm.
Peruğu, makyajı, elbisesi, topuklu ayakkabıları, kıyafetleri…
Bunu ilk görüşün müydü?
Evet.
Onun yanından geçtim…
…ve odama gidip hızla eşyalarımı topladım
ve Kourtney'i arayıp "Sana gelmem gerek." dedim.
"Aman Tanrı'm! Bruce, annemi aldatıyor mu?" dedi.
"Keşke öyle olsa." dedim.
"Birazdan görüşürüz."
Oraya gittim.
Bilgisayarı açıp araştırmaya başladık.
Bunun anlamı neydi?
İnternette bulduğumuz tek şey…
…Oprah'nın bir bölümüydü.
Trans bir kadının hikâyesini anlatıyordu.
Ama buna rağmen ne anlama geldiğini anlamamıştık.
Sonra Bruce beni aradı ve dedi ki
"Hazır olduğunda oturup konuşmak isterim
ama şimdilik kimseye söyleme.
Annenin haberi yok, beni öldürür."
Kafamız karışmıştı.
Hepimiz ona destek olmak istiyorduk
ama annemize de destek olmak istiyorduk.
22 yıldır evli olmalarına rağmen onun bundan haberi yoktu.
Kalbi kırılmıştı,
çocukları vardı.
Onun için ağır bir darbeydi.
Böyle bir şeyi herkesle aynı anda öğrendi.
Ama hatırlıyorum da 30 yaşına geldiğimde
Caitlyn geldi ve dedi ki
"Bunu ilk hissettiğimde dört yaşında bir çocuktum."
Ancak bu yaşına geldiğinde kendisi gibi olma cesaretini bulabilmişti.
Düşünsene! Kaç yaşındaydı bilmiyorum
ama o zamana kadar huzursuzluk içinde yaşamış.
Kimse böyle yaşasın istemezsin.
Bence bazı engelleri kaldırdı
ve insanların bunu anlaması için yeni bir yol açtı.
Ne kadar cesaret ve yürek gerektirdiğini
oğlumun okulundaki etkinlikler anlamamı sağladı.
Bu konuda verilen eğitim,
senin okuduğun yıllardakine kıyasla
fersah fersah önde.
Tabii, ben o yaştayken okul falan yoktu.
Cesaret verici bir şey.
Bu eğitim sürecine katkılarından dolayı
takdiri hak ediyor.
İlk konumuza dönecek olursak,
sen küçükken,
Keeping Up with the Kardashians yeni başlarken…
…bir video yayınlandı.
Suç muydu bilmiyorum ama kesinlikle bir hak ihlaliydi.
Evet.
O durum karşısında çok incinmiş olmalısın.
Ve utandım.
-Bilemiyorum. Bence… -20'li yaşlarımın başındaydım.
Herkesin gençliğinde aptalca seçimleri ve kararları vardır.
Bence sen yanlış bir şey yapmamışsın.
Bir saldırıya uğradın ve bunu atlattın.
Evet, ailem bana destek oldu.
Büyükannem bile…
O dönemde çok üzgündüm.
Büyükannem bana destek oldu.
Olanları onunla ve annemle konuştum
ve herkes bana çok destek oldu.
Bu, benim için dünyalara bedeldi.
İlk günden beri,
ilk büyük skandalımızdan beri
bu, hep böyleydi.
Sorunları hep böyle aştık, birbirimize kenetlendik.
Ailem benimle ve önemli olan da bu.
Ben o yaştayken
o kadar utanç verici şeyler yaptım ki
ömrün boyunca yaşayacaklarından bin kat beter olduklarına eminim.
Çünkü şapşalın tekiydim.
Ve hep sarhoştum.
O yüzden sarhoşken aptalca şeyler yapıp duruyordum.
Çevremdekilere güvenemeyeceğime dair
içimde en ufak bir kuşku ya da şüphe olsa
-ki senin durumunda öyleymiş… -Evet.
…çok yıpratıcı olurdu.
Bir de günümüzde olduğunu düşün.
Herkesin telefonu var, herkesin kamerası var.
İnsanlar çılgın, utanç verici fotoğraflarınızı çekmeden
ağız tadıyla yemek bile yiyemiyorsunuz.
Kendimi hiç çıplak görmedim.
Selam, millet.
Evet, millet. Kontur çekip aydınlatıcı süreceğim.
Görmeniz için birkaç kıyafet seçtim.
Kahverengi rengini severim. Onu giyerdim.
Size buzdolabımı göstereceğim.
Hoşça kal, Choo-choo!
-Wyoming'den aldıklarımı sevdiniz mi? -Evet.
Büyük bir sosyal medya başarısısın.
Instagram rakamları korkutucu.
Korkutucu.
Tam zamanlı bir iş gibi, değil mi?
-Öyle. -Instagram'da ne sıklıkta görünüyorsun?
Günde en az bir kez.
Geçiş evresinin başındayız.
Geleneksel medyadan
sosyal medyaya doğru bir geçiş var.
Bu işler için Leno ve Letterman'a çıkmamız gereken dönem
benim için güzel bir deneyimdi.
-Hatta… -Gereklilikten.
Gereklilik değildi, bir onurdu.
Yani, bir ürünü tanıtmak istediğinizde
-röportaj yapardınız ve… -Evet.
Bana ilginç gelen de bu. O, benim dünyam
ve bu rakamlar Instagram takipçilerinle kıyaslandığında
çok düşük kalıyor.
Umarım alınmazsın
ama Kendall ve Kylie'ye
"Letterman'a çıkacağım." dediğimde
"Kim? Ne?" dediler.
Çünkü…
Çünkü sadece sosyal medya işi yapıyorlar.
"Ne?" diyerek tepki vermeleri bana çok ilginç geldi.
Bir ay önce neredeyse boğuluyordum.
Instagram işini biliyorsun.
Evet.
Instagram'da kaç takipçin var?
-162 milyon. -162 milyon.
Bu tırnak makasını Instagram'a koyarsan, hop!
-Birden sansasyona mı dönüşür? -Olabilir.
Instagram hesabımı yeni açtım.
-Öyle mi? -Evet.
Bir kişiyi takip ediyorum, o da sensin.
-Olamaz. -Telefonumu alabilir miyim?
Atabilirsin.
-Instagram hesabın var. -Al, tekrar at.
Tanrı'm!
-Çok iyi yakalarım. -Telefonumu bana at.
-Al, ben atayım. -Beyzbol maçında iki aptal gibiyiz.
Instagram'ı nasıl açacağım?
Bu ne? Ve telefonun neden…
-Bu… -…Noel hediyesi gibi kaplı?
Gerçekten telefonun bu mu?
-Evet. -Olamaz.
Telefonun neden böyle? Çekim için mi?
-Hayır, yaratıcı bir insanım. -Hayır.
Selfie çekmek istersen eski usul çekmen gerek.
Selam. Merhaba.
-Emin misin? -Bilmiyorum.
Hayır, burada bir düğme var ama ona ulaşamıyorum.
Tamam, bakalım.
-Bak, Kim! -İşte bu kadar.
İçler acısı.
-Evet, öyle. -Adeta…
-Öyle. -İtiraz etmedin. Teşekkürler.
Anlayamıyorum.
-Işığın farkını görüyor musun? -Şimdi oldu.
-Harika! -AirDrop'la yollayacağım.
AirDrop'u duydun mu?
-Tabii. -Tamam.
Tanrı'm! Beni takip ediyorsun.
Tanrı'm!
"Pili yuttum. Ne yapmalıyım?" demek istiyorum.
Ama insanlar nefret etsin istemiyorum.
Evet.
Nefret etmesinler.
Tamam.
Sen dene.
Pil yuttuğumu mu söyleyeyim?
-Evet. -Instagram'dan mı?
Evet. Bakalım ne olacak.
-İyi olacak. -Instagram hikâyesi olacak.
Evet.
-Selam millet. -Selam millet. Çıkayım mı?
-İstersen. -Tamam.
-Selam millet. -Selam.
Birimiz pili yuttu. CVS'teyiz. Sizce bunu hangimiz yaptı?
Pili yuttum. AA pillerdendi.
Tıbbi bir sorun olur mu? Bilmiyorum.
Buradayken eczacıya sorabiliriz.
Evet, eczaneye gideceğiz.
Selam millet.
Selam millet. Çıkayım mı?
-İstersen. -Harika!
Şuna bak!
Kendi pasaport fotoğrafını çekebileceğini biliyor muydun?
Telefonun, Grinch yeşili bir iz bırakıyor.
TV programım vardı.
Her gece yayındaydım ve 300 kadar takipçim vardı
ama hepsi seyirciydi.
Fenomen sayılırım, değil mi?
Çocuklar sosyal medyaya bağımlı olurlarsa
televizyon karşısında pinekleme yetilerini kaybederler diye korkuyorum.
Umursamadığın ürünleri öylesine tanıttığın oluyor mu?
Hayır ama eskiden yapardım.
Kendimle çelişirdim.
Kilo verdiren ürünleri desteklerdim ama sonraki durak…
…Carl's Jr.
İkisini aynı anda yapardım.
-Çok şeydi… -Vay canına!
Bu, bende kalsın.
-Başlığını yazmadık. -Evet, başlığım.
"İmdat, pili yuttum!"
Paylaşalım ve ambulansın ne kadar hızlı geleceğini görelim.
İMDAT! PİLİ YUTTUM
-Sence benim için çok mu geç? -Açıkçası biraz öyle.
Öyle söyledim çünkü Instagram'a ayak uydurabileceğini düşünmüyorum.
O yüzden…
-Bence çok meşakkatli bir iş. -Öyle.
Bu gerçek mi? Gerçekten telefonun bu mu?
-Bence bu… -Bana baksana!
-Bazı harflere basılmıyor. -Bir dakika, bu…
-Ekran gitti. -Tamam.
Sıfır beğeni.
Birisi lanet telefonumu kırdı.
Sosyal medyada marka yaratabilirsiniz.
Evet, Skims'i o şekilde kurmuşsun.
-Evet. -Açık konuşacağım.
Bir ay öncesine kadar…
…şekillendirici giysi fikrine yabancıydım.
Bilmiyorum. Hâlâ da…
Hiç duymamıştım. Sonra birisi "Spanx mi?" diye sordu.
"Hayır, Spanx değil." dedim.
Ama sonra Instagram hesabından dedin ki
"Duydunuz mu? Herkese göre korse var."
Geldiğiniz için hepinize teşekkür ederiz.
Rica ederiz!
Ve bir dakika içinde
dört milyon şekillendirici giysi satıldı.
Böyle mi oluyor?
-Aşağı yukarı. -Vay canına!
Vay canına!
Kendi hayatımdan bir hikâye anlatayım.
Geçenlerde oğlumla kayak yapıyorduk,
kaldığımız yerden 160 km uzaktaydık.
İçimde de uzun içlik vardı.
Ve yaşımdan ötürü sıkça…
Tuvaletin geliyor.
Evet.
Resmen imkânsız.
Bu sorun çözüldü mü?
Kadınlar ürünlerimize
tuvalet deliği olan korseler ekleyeceğiz.
-Program yayınlanana kadar hazır olur. -Hadi, alkışları duyalım!
Şunu söylemeliyim ki
deliğin büyüklüğünü belirlemek için
-testler yaptık… -Tamam!
…ve ilginç bir deneyim oldu.
Hiç şüphem yok.
Ekim ayı Moda Haftası için kardeşleriyle Paris'e gelen Kardashian'ın
on milyon dolarlık mücevheri çalındı.
Durumu nasıl?
Paris'teydin.
Bir soygun yaşandı.
Ama "soygun" kelimesi
yaşanan kâbusu anlatmak için yetersiz kalıyor.
Evet.
-Öleceğini sandın. -Evet.
Ne kadar önceydi? Üç yıl mı?
Üç yıl önce, Moda Haftası esnasındaydı.
Bütün mücevherlerimi topladım. Bunu ilk yapışımdı.
Bütün mücevherlerimi bir kutuya koydum
ve yanıma aldım çünkü dedim ki
"Paris'teyiz. Her şeyin en iyisi olmalı."
Bir hafta öncesinde…
…Kanye bana yeni bir yüzük almıştı.
Çok heyecanlı ve gururluydum.
Video çekip yüzüğümü sosyal medyada paylaşmıştım.
Kanye, kıyafetimi beğenmediği için yanıma geldi.
Moda tüyosu vermek için yanıma geldi.
Kanye nereden geldi?
ABD'deki turnesinden.
-Hatırlamıyorum. -Bir yerlerden.
-Boise'deydi. -Evet.
Idaho. Evet, Boise.
-Kıyafetini görünce… -Kıyafetimin fotoğrafını gördü
ve "İlk uçakla oradayım." dedi.
Ve…
Hadi ama! Bayanlar ve baylar!
Bu, gerçek aşk değilse…
Sonra ne oldu?
İlginçtir ki o gün Kourtney, Stephanie ve Simone'la öğle yemeği yedik.
O gün arkadaşlarımla yemek yemiştim.
Ve "Soyulsaydınız ne yapardınız? Eşyalarınızı verir miydiniz?" demiştim.
Bundan bahsetmiş olmamız inanılmaz.
"'Her şeyi alın.' derdim." dedim.
"Her şeyi alın.
Hiçbiri önemli değil."
Sonra o gece,
Kayne, turnesi olduğu için geri döndü.
Kourtney de bir gece kulübüne gitti.
Yanımızda bir tane koruma vardı.
"Dışarı çıkacaksın, korumayı sen al. Ben odadayım." dedim.
Sonra gece 03.00 sularında…
…birisinin merdivenden çıktığını duydum.
Kourtney ve arkadaşım Stephanie'nin eve sarhoş geldiğini
ve gürültü yaptıklarını düşündüm.
Birkaç kez onlara bağırdım.
Ve bana cevap vermediklerini fark ettim.
O an paniğe kapıldım.
Eve birisinin girdiğini anladım.
Bana zarar verecek birisiydi.
İnsan bunu hissediyor.
911'i arayacaktım ama…
911'in Fransa'daki karşılığını bilemedim.
Oradaki numara farklı.
-O yüzden… -Fransız rakamlarını kullanıyorlar.
Korumamı aradım…
…ama kapı anında açıldı ve karşımda polisleri gördüm.
Başta öyle sandım. Telefonumu aldılar.
Telefonumu alıp götürmüş de olabilirler.
Hırsızlar polis kılığına girmişler.
-Doğru mu anladım? -Evet.
-Evet, maskeli polisler. -Odada kaç hırsız vardı?
-İki. -Sadece ikisi.
Ama girişteki görevliyi kelepçeli hâlde yukarı getirmişlerdi.
Silah zoruyla.
Bağırarak Fransızca bir şey söylüyorlardı.
Olduğum yerde doğruldum ve…
Arka arkaya "Yüzük!" diyorlardı.
O kadar korkmuştum ki sadece "Ne?" diyebildim.
Bir an için anlam veremedim.
Sonra adam "Yüzük!" dedi.
Yüzüğü yatağımın yanına koymuştum.
Yüzüğü adama verdim ve adam beni yakaladı.
Üzerimde bornoz vardı ve içimde başka bir şey yoktu.
Ağlamak istemiyorum.
Hayır.
İyi misin?
Makyajımı bozmak istemiyorum.
Sorun yok. Makyajın bozulmadı.
Tamam.
Beni tuttu ve kendine doğru çekti.
Üzerimdeki tek şey bornozdu.
İçimden dedim ki "Bugün tecavüze uğrayacağım.
Bunu kabullen. Kurtuluşun yok."
Anlatabildim mi?
"Kendini hazırla."
Kendimi hazırladım ve sonra…
Neden ağladığımı bilmiyorum. Bunu ilk anlatışım değil.
Sonra beni kelepçe, plastik kelepçe ve bantla bağladı.
Sonra ağzımı ve gözlerimi bantladı.
Gözlerimi kapatmadan önce şeyi gördüm…
Gözlerimi bantlamadan önce gördüğüm son şey…
…adamın "İşte!" dermişçesine mücevher kutusunu kaldırışıydı.
"Bulduk." der gibi.
Görevliye bakıp durdum çünkü onun kim olduğunu bilmiyordum.
"Ne oluyor? Ölecek miyiz?
Anne olduğunu söyle.
Bebeklerim, kocam, ailem var.
Eve dönmeliyim.
Her şeyi alsınlar.
Onları gördüğümü söylemem. Her şeyi alsınlar." demek istedim.
Sonra…
Silahını bana doğrulttuğunu görünce "Tamam, buraya kadarmış." dedim.
Sürekli Kourtney'i düşündüm.
Eve geleceğini ve beni ölü olarak bulacağını düşündüm.
Ve bunu asla…
Beni öyle görseydi bunun travmasını atlatamazdı.
Aynı odada kalıyorduk. Onun yatağındaydım.
Sonumun öyle olacağını düşündüm.
Sonra adam beni…
"Sorun yok." diye fısıldayıp duruyordu.
Yani, elinde silah olmayan diğer adam.
"Sus. Susarsan sorun olmayacak."
Çat pat İngilizce konuşsa da beni düşündürdü.
"Acaba bana işaret mi veriyor?" dedim.
Aklımdan bir sürü şey geçti.
Ve gerçek bir polisiye tutkunuyumdur.
O yüzden kendi kendime dedim ki
"Gözlerine bak. Göz ve saç rengi ne?"
Sizden bekleneni yapmaya çalışıyorsunuz
ama hiçbiri kâr etmiyor.
Hiçbiri kâr etmiyor.
Beni kaldırdı ve küvete soktu.
Sonra beni tekrar kaldırdı ve beni yere koyup kaçtı.
Dedektifler, Paris'teki bir daireye ve bir kır evine baskın düzenledi.
Bu hafta 17 kişi tutuklandı.
Şüphelilerin çoğu 50'li yaşlarda, biri ise 70'li yaşlarda.
Şüpheliler tutuklandığında ifadelerini okuma fırsatım oldu.
Beni iki yıl boyunca takip ettiklerini
itirafları okuyunca anladım.
-Hırsızlar mı? -Evet.
Sonradan öğrendim ki biri asansörde beklemiş,
biri ön kapıdaymış, biri kamerayı sökmüş,
biri kapıyı kırmış, biri de arabada beklemiş.
Bir grup insan bu işi planlamış.
Fevri bir kararla işlenmiş bir suç değil.
Son seyahatimde de denemişler
ama Kanye orada olduğu için korkmuşlar.
Sosyal medyada beni takip ederken…
…yeni büyük yüzüğümü görmüşler.
Ve ben…
Ben mücevher çalmam.
-Daha önce hiç… -Güzel.
Daha önce hiç mücevherim çalınmadı.
Bu kadar değerli şeyleri elden çıkarmak zor olsa gerek.
-Ne kadara… -Düşününce öyle geliyor.
Ama karaborsada satıldığına eminim.
Çok büyük bir operasyon düzenlediler.
Hepsi şu an hapiste ve yargılanmayı bekliyor.
Ne kadar sürdüğünü merak ettim çünkü bir miktar da olsa…
Bir miktar da değil bol miktarda şok, korku ve travma sonrası stres
olayın kurbanlarını etkisi altına alıyor.
Dünya çapında tanınan,
sosyal medyada çılgınca takip edilen bir kişisin.
Yaklaşık bir yıl boyunca…
…nerede olduğumu herkesin bilmesi beni paranoyaya sürükledi.
Restorana gitmek bile istemedim.
"Restoranda olduğumu görüp fotoğrafımı çekecekler.
Evde olmadığım anlaşılacak. Çocuklarım orada." diye düşündüm.
Her şeye karşı…
…büyük bir korku besliyordum.
Geceleri uyuyabilmem için…
…evde yarım düzine koruma olması gerek.
Bu, benim gerçekliğim oldu, bunu sorun etmiyorum.
Asıl mesele sorun olup olmadığı.
Benim için sorun olurdu.
Az önce ağlamış olsam da gayet iyiyim.
Gerçekten iyiyim.
Arabadayken kardeşlerimi aradım.
Toplu görüşmede dedim ki "Kızlar, iyi ki benim başıma geldi.
Zihinsel olarak çok güçlüyüm
ve bu olay sizin başınıza gelseydi ömür boyu etkisinden çıkamazdınız."
Maddi kayıplara rağmen gayet iyisin.
Şükürler olsun ki hayattasın ve çocukların annesiz kalmayacak.
Yayında "siktir" diyebileceğini söylediler mi?
Üzgünüm, hayır.
Bu konuda kimse…
Netflix'teyiz, değil mi?
Bana "Ne dersen de 'siktir' deme." dediler.
Tamam.
En sevdiğim argo kelimedir.
Kanye'yi çok az tanıyorum
ama müthiş bir enerjisi var.
Müthiş bir zekâ.
Kim daha çok para kazanıyor?
Muhtemelen o.
-Muhtemelen mi? -Muhtemelen.
Ne kadar fark var?
Eşitiz.
Güzel.
İkimiz de çok şanslıyız ve çok başarılıyız.
Ve çok minnettarım.
Bugüne kadar başardığın her şeyi
Cincinnati'li olsan da başarabilir miydin?
Mümkün olur muydu?
Keeping Up with the Kardashians olmadan yapabilir miydin?
Paris Hilton'ın stilisti olmasan bunları yapabilir miydin?
Stilist nedir bilmem. O iş nasıl bulunur bilmem.
Programın ve çekimlerin ötesinde
bir hayatımız olsa da…
…o program biziz.
Bence uzun yıllar boyunca havalı olduğumuzu kanıtlamaya çalıştık.
Ünlü olmak, tanınmak istedik.
Şimdiyse normal olduğumuzu, sıradan bir aile olduğumuzu gösteriyoruz.
İşler tamamen tersine döndü.
Söyleyecek çok şeyim var.
Öncelikle, yakın zamanda normal ailenin videosunu izledim.
Bize 18 buzdolabını gezdirdin.
Kendime dedim ki "Bu, normal bir aile değil."
Bunu onlar istedi.
Kiramı bile zor ödediğim günleri bilirler.
Keeping Up with the Kardashians olmasa bugün burada olmazdık.
Bu yüzden hayatımızı paylaşmayı sürdüreceğiz.
Hâlbuki bir sosyal medya paylaşımımız bir sezonundan çok kazandırıyor.
Biz buyuz ve aile olarak bizi bir araya getiren şey bu.
Bütün hayal kırıklıklarına ve üzüntülere rağmen…
…zorlukları aşmayı başardınız.
Başarılarından ötürü seni tebrik ederim.
Kendine harika bir hayat inşa ettin
ve umarım bundan sonra attığın her adım sana mutluluk getirir.
-Sağ ol. -Yolun açık olsun.
-Çok teşekkürler. -Teşekkürler.
İyi günler.
Büyük bir onur ve zevkti.
Çok teşekkürler. Kanye'ye selamlar.
-Sağ ol. İleteceğim. -Sağ ol.
-Teşekkürler. -Bayanlar ve baylar, Kim Kardashian.
Bu ne? Mikrofonlu kulak tıpası mı?
Bu şey de ne?
Bu ne?
Telefon için.
Ama senin telefonuna bağlanacağını sanmam.
Alt yazı çevirmeni: Begüm Hanağasıoğlu