1
00:00:06,006 --> 00:00:07,173
(ด็อดเจอร์ส)

2
00:00:15,432 --> 00:00:16,766
เจสัน

3
00:00:17,392 --> 00:00:18,518
โอ้ เจสัน

4
00:00:19,894 --> 00:00:21,604
สนามดูโล่งๆ แปลกๆ

5
00:00:22,981 --> 00:00:24,941
- เจสัน ดีใจที่ได้เจอ
- เช่นกัน เดฟ

6
00:00:25,025 --> 00:00:27,777
มีไม่กี่อย่างที่ดีกว่าหรือดีเท่ากับ

7
00:00:27,861 --> 00:00:29,863
การได้มาอยู่ในสนามเบสบอลเมเจอร์ลีก

8
00:00:29,946 --> 00:00:32,365
ครับ เจ๋งมากเลย ผมคลั่งมาก

9
00:00:32,449 --> 00:00:34,784
ผมมาดูด็อดเจอร์สแข่งบ่อยมากแต่ละปี

10
00:00:34,868 --> 00:00:35,952
คุณได้เล่นไหม

11
00:00:36,036 --> 00:00:37,454
ผมเล่นได้ไม่ดี

12
00:00:37,537 --> 00:00:41,499
ผมว่าผมครองสถิติสไตรค์เอาท์
จากการหัวเราะบ่อยสุด

13
00:00:41,583 --> 00:00:43,001
มาดูกันว่าเราทำอะไรได้บ้าง

14
00:00:43,084 --> 00:00:44,127
ผมจะพยายามตีลูก

15
00:00:44,210 --> 00:00:45,462
(ไรอัน เจ้าหน้าที่ดูแลสนาม)

16
00:00:45,545 --> 00:00:46,671
ผมโชว์ฟอร์มเทพให้ดูได้

17
00:00:47,255 --> 00:00:48,965
- ไหนดูซิว่าคุณทำอะไร
- พร้อมไหม

18
00:00:49,049 --> 00:00:51,092
เอาละ ลูกแรกๆ จะยากหน่อยนะ

19
00:00:51,718 --> 00:00:52,927
ไม่

20
00:00:54,387 --> 00:00:57,057
ไรอัน ต้องเอาลงต่ำอีกสิ

21
00:00:57,140 --> 00:00:58,975
ผมถึงเป็นคนดูแลสนามไง

22
00:01:00,226 --> 00:01:02,353
- เดฟ คุณเล่นเป็นนี่
- โห เพื่อน

23
00:01:02,979 --> 00:01:04,731
คนอเมริกันทุกคนควรได้ทำแบบนี้

24
00:01:04,814 --> 00:01:05,982
เห็นด้วยเลย

25
00:01:06,066 --> 00:01:07,692
อีกลูกพอ

26
00:01:14,407 --> 00:01:16,993
- คุณยืนใกล้เกิน
- เกือบโดนผมเลย

27
00:01:17,077 --> 00:01:19,162
- จัดเลย เดฟ
- จะได้ให้มันเสร็จๆ ไป

28
00:01:19,245 --> 00:01:21,039
- เจ็บนิดนึงไหม
- ใช่

29
00:01:21,122 --> 00:01:23,291
- ผมอยากพูดอะไรหน่อย
- คุณพูดแบบมั่นใจมาก

30
00:01:23,374 --> 00:01:24,292
- ผมรู้
- อยากบอก

31
00:01:24,375 --> 00:01:27,796
ไม่รู้ทำไม ผมสนุกมากเลย มันแปลว่าอะไร

32
00:01:35,512 --> 00:01:40,058
(เสวนาฮาเฮกับเดวิด เลตเทอร์แมน)

33
00:01:49,234 --> 00:01:50,235
ขอบคุณ เอาละ

34
00:01:50,318 --> 00:01:52,445
ขอพระเจ้าอวยพร

35
00:01:55,323 --> 00:01:56,449
ขอบคุณ โอเค

36
00:01:58,243 --> 00:02:01,955
มันน่าอายไหมล่ะเนี่ยที่คนไม่ถึงสิบตรงนั้นยืนขึ้น

37
00:02:03,498 --> 00:02:06,334
ส่วนพวกคุณที่เหลือ ไม่นับคนที่ขยับตัวไม่ได้นะ

38
00:02:07,085 --> 00:02:10,255
ไม่ได้รู้สึกเลยว่าจำเป็นต้องยืน

39
00:02:10,338 --> 00:02:11,297
ขอพระเจ้าอวยพร

40
00:02:11,381 --> 00:02:14,050
เราหมดธุระกับพวกคุณแล้ว กลับบ้านได้

41
00:02:21,432 --> 00:02:23,643
ไม่ต้องแล้ว มัน…

42
00:02:24,644 --> 00:02:27,647
ล้อเล่นน่า ผมล้อเล่น

43
00:02:28,148 --> 00:02:31,568
ขอบคุณมาก ทุกท่าน ดีจังเลย

44
00:02:31,651 --> 00:02:34,946
พวกคุณโชคดีมากที่ได้มาอยู่ตรงนี้
เพราะคนที่กำลังจะขึ้นมา…

45
00:02:35,029 --> 00:02:37,282
ว่าแต่รู้ไหมว่าใครจะมา

46
00:02:44,330 --> 00:02:46,207
นึกว่าจะเป็นความลับซะอีก

47
00:02:47,500 --> 00:02:50,336
ผมรู้เรื่องผู้ชายคนนี้มานานมาก

48
00:02:50,420 --> 00:02:51,921
ผมเคยมีรายการทีวี

49
00:02:52,005 --> 00:02:54,757
แล้วเขาก็จะมาเป็นแขกรับเชิญ
ในรายการของผมเป็นครั้งคราว

50
00:02:54,841 --> 00:02:58,887
และตั้งแต่นั้น… แต่ตอนที่เขามาออกรายการ
เขาก็เป็นแค่แขกอีกคนที่มาออกรายการ

51
00:02:58,970 --> 00:03:00,096
และเป็นเวลานานมาก

52
00:03:00,180 --> 00:03:02,307
ที่ผมนึกว่าเขาเป็นเด็กในเรื่อง "ลีฟอิททูบีเวอร์"

53
00:03:02,390 --> 00:03:05,143
กลายเป็นว่าไม่ใช่ซะงั้น

54
00:03:05,226 --> 00:03:07,228
และต่อมาหลังจากช่วงนั้น

55
00:03:07,312 --> 00:03:09,480
ผมก็เริ่มรู้จักเขา

56
00:03:09,564 --> 00:03:11,983
นับถือในสิ่งที่เขาทำ

57
00:03:12,066 --> 00:03:15,695
เขาเป็นทั้งนักแสดงมากความสามารถ

58
00:03:15,778 --> 00:03:19,282
ผู้กำกับ นักเขียน นักเล่าเรื่องชวนติดตาม

59
00:03:19,365 --> 00:03:21,826
และที่สำคัญกว่านั้น

60
00:03:21,910 --> 00:03:24,245
ให้ตายเถอะ เขาเป็นคนที่น่ารักมาก

61
00:03:24,329 --> 00:03:26,748
ทุกท่านครับ เจสัน เบตแมน

62
00:03:28,583 --> 00:03:29,584
ขอบคุณ

63
00:03:31,753 --> 00:03:32,879
ไง เจสัน เป็นไงบ้าง

64
00:03:33,671 --> 00:03:35,924
- หวัดดีครับ
- ดีใจที่ได้เจอ ขอบคุณมาก

65
00:03:36,007 --> 00:03:38,176
- ผมนั่งไหน
- ตรงนั้นเลย

66
00:03:38,259 --> 00:03:39,802
หวัดดีครับ

67
00:03:42,055 --> 00:03:43,264
- ขอบคุณ
- หวัดดีครับ

68
00:03:46,017 --> 00:03:46,893
เป็นไงบ้าง

69
00:03:47,435 --> 00:03:48,353
ผมสบายดี

70
00:03:48,436 --> 00:03:51,773
ผมไม่รู้… ผมอยู่ข้างหลังดูคุณแนะนำ…

71
00:03:51,856 --> 00:03:52,815
นั่งได้นะ

72
00:03:52,899 --> 00:03:55,235
คิดว่าผมจะรู้สึกยังไง

73
00:03:56,611 --> 00:03:58,363
ทำไม ผม…

74
00:03:58,446 --> 00:04:01,032
ไม่ คุณคู่ควร…

75
00:04:01,115 --> 00:04:04,452
เห็นคนสี่คนที่ดูไม่เข้ากันข้างหลังนั้นไหม

76
00:04:04,535 --> 00:04:06,496
นั่นคือคนที่ยืนปรบมือให้ผม

77
00:04:07,497 --> 00:04:10,416
ผมว่านี่เป็นที่ที่น่าสนใจสำหรับโชว์แบบนี้

78
00:04:10,500 --> 00:04:14,337
ผู้ชมดีมาก ขนาดกำลังดี
สะดวกสบาย ประวัติศาสตร์น่าสนใจ

79
00:04:14,420 --> 00:04:17,757
- คุณเคยมาที่นี่ไหม
- ไม่ ผมอยู่ลอสแอนเจลิสมาตั้งแต่ปี 1976

80
00:04:17,840 --> 00:04:21,344
ไม่รู้เลยว่ามีส่วนนี้ของเมืองอยู่ด้วย อย่าว่าแต่…

81
00:04:21,844 --> 00:04:23,930
คุณดีลกันปุบปับเลยเหรอ เดฟ

82
00:04:24,013 --> 00:04:25,181
ล้อเล่นรึเปล่า

83
00:04:25,848 --> 00:04:28,184
คุณเป็นผู้กำกับ คุณก็รู้ว่าเป็นยังไง

84
00:04:28,268 --> 00:04:30,728
- ไม่ ที่นี่เป็นที่ที่เจ๋งมาก
- เจ๋งมาก

85
00:04:30,812 --> 00:04:33,398
- เราอยู่ที่ไฮแลนด์พาร์ก
- ใช่

86
00:04:33,481 --> 00:04:34,524
เจ๋งมาก

87
00:04:36,359 --> 00:04:38,486
แน่นอนว่าผมรู้เรื่องไฮแลนด์พาร์ก

88
00:04:38,569 --> 00:04:41,197
เพราะอยู่ใกล้ด็อดเจอร์สเตเดียมที่ผมรัก

89
00:04:43,074 --> 00:04:45,743
ผู้ชมปรบมือสถานที่จัดโชว์

90
00:04:45,827 --> 00:04:46,786
ชอบจังเลย

91
00:04:47,453 --> 00:04:49,914
- ภรรยากับลูกสาวผมอยู่โน่น ตรงนั้น
- ไหน

92
00:04:49,998 --> 00:04:52,125
- เมเปิ้ล อายุ 13 อแมนด้า
- สวัสดี

93
00:04:52,208 --> 00:04:53,459
ยินดีที่ได้พบ

94
00:04:55,211 --> 00:04:58,172
เจสัน ผมไม่รู้จะขอบคุณยังไงที่คุณมาที่นี่

95
00:04:58,256 --> 00:05:01,092
ผมทึ่งกับเรื่องนี้
เกือบตลอดชีวิตวัยผู้ใหญ่ของผม

96
00:05:01,175 --> 00:05:02,719
การเป็นดาราเด็ก

97
00:05:02,802 --> 00:05:05,221
ผมไม่รู้ว่าคุณมาเป็นได้ยังไง

98
00:05:05,305 --> 00:05:08,558
ผมมีลูกชาย แต่ก็ไม่เคยเป็นส่วนหนึ่งของ…

99
00:05:09,309 --> 00:05:10,435
มันเกิดขึ้นได้ยังไง

100
00:05:10,518 --> 00:05:13,229
มันเกิดขึ้นทั้งกับคุณ กับพี่สาวคุณ

101
00:05:13,313 --> 00:05:15,231
ที่แก่กว่าคุณสองปี ถูกไหม

102
00:05:15,315 --> 00:05:17,317
- สามปี จัสทีน
- แก่กว่าสามปี จัสทีน

103
00:05:17,400 --> 00:05:19,819
แล้วดาราเด็กทำงานยังไง

104
00:05:19,902 --> 00:05:22,822
สรุปสั้นๆ คือเรามีเพื่อนบ้านที่เป็นนักแสดง

105
00:05:22,905 --> 00:05:24,282
เป็นเพื่อนกับพ่อผม

106
00:05:24,365 --> 00:05:28,244
ผมอยู่หน้าบ้านกำลังล้างรถกับพ่อ รถพ่อผม

107
00:05:28,953 --> 00:05:30,872
แล้วเพื่อนบ้านคนนี้ก็กำลังจะไปออดิชั่น

108
00:05:30,955 --> 00:05:33,708
เขาถาม "เหมือนโดนบังคับให้ล้างรถเลย
ไปออดิชั่นด้วยกันไหม"

109
00:05:33,791 --> 00:05:35,585
- ผมก็ตอบตกลง
- ตอนนั้นคุณอายุเท่าไหร่

110
00:05:35,668 --> 00:05:37,378
- ตอนนั้นผมสิบขวบ
- สิบขวบ

111
00:05:37,879 --> 00:05:40,089
สิบขวบก็เป็นแรงงานเด็กซะแล้ว

112
00:05:41,132 --> 00:05:44,010
แล้วเขาก็พูดว่า "ท่องบทนี้แล้วเข้าไป

113
00:05:44,093 --> 00:05:46,179
แล้วทำให้ดูเหมือนว่าเธอทำเป็น"

114
00:05:46,262 --> 00:05:48,473
แค่พูดว่า "อะไรนะ ไม่มีชื่อผมเหรอ

115
00:05:48,556 --> 00:05:50,767
ขอโทษครับ ต้องมีอะไรผิดพลาดแน่ๆ
ผมมาอ่านบท…"

116
00:05:50,850 --> 00:05:52,393
ผมเลยเข้าไปอ่าน แล้วก็ได้บท

117
00:05:52,477 --> 00:05:53,853
พอกลับถึงบ้าน

118
00:05:53,936 --> 00:05:57,523
พ่อผมก็กำลังเอาผ้าชามัวร์รูดเช็ดรถอยู่…

119
00:05:57,607 --> 00:06:00,526
แล้วผมก็พูด "ผมออดิชั่นผ่าน"

120
00:06:00,610 --> 00:06:02,695
เขาก็บอก "เหลือเชื่อเลย เยี่ยมไปเลย"

121
00:06:02,779 --> 00:06:05,031
ผมพูด "ถ่ายรูปให้ผมหน่อย

122
00:06:05,114 --> 00:06:07,867
เราจะได้ส่งรูปให้เอเจนซี่ หรือหาตัวแทน"

123
00:06:07,950 --> 00:06:11,913
เพราะพ่อผมเป็นนักเขียน
ผู้กำกับ โปรดิวเซอร์ ตอนนี้ก็ยังเป็นอยู่

124
00:06:11,996 --> 00:06:15,500
และแทนที่เขาจะพาผมไปขว้างบอลที่สวน

125
00:06:15,583 --> 00:06:18,044
เขาพาผมไปดูหนัง

126
00:06:18,127 --> 00:06:20,296
แม่คุณก็ทำงานวงการบันเทิงด้วยไหม

127
00:06:20,380 --> 00:06:22,131
ตอนนั้นแม่เป็นแอร์โฮสเตสของแพนแอม

128
00:06:22,215 --> 00:06:25,843
เลยบินไปทั่วโลก
บินสองสัปดาห์ หยุดสองสัปดาห์ตลอด

129
00:06:25,927 --> 00:06:29,138
ผมกับพ่อเลยมีเวลา
อยู่ด้วยกันเยอะมากช่วงที่แม่ไม่อยู่

130
00:06:29,222 --> 00:06:31,849
ครอบครัวคุณมาจากไรย์ นิวยอร์กใช่ไหม

131
00:06:31,933 --> 00:06:34,811
ครับ เกิดที่ไรย์ อยู่ที่นั่นจนถึงสองขวบ

132
00:06:34,894 --> 00:06:39,232
อยู่บอสตันถึงสี่ขวบ อยู่ซอลต์เลกถึงเจ็ดขวบ
แล้วก็มาอยู่แอลเอตั้งแต่ปี 1976

133
00:06:39,315 --> 00:06:41,943
เหตุผลที่ย้ายไปบอสตัน
แล้วย้ายไปซอลต์เลกคืออะไร

134
00:06:42,026 --> 00:06:44,904
ส่วนใหญ่เป็นเรื่องกฎหมาย
เขาพยายามหนีกฎหมาย

135
00:06:44,987 --> 00:06:45,905
พวกเขา…

136
00:06:47,907 --> 00:06:52,328
พ่อกำลังหางานโพสต์โปรดักชั่นทั่วประเทศ

137
00:06:52,412 --> 00:06:55,039
ดูแลแล็บ สตูดิโอตัดต่อไปด้วย

138
00:06:55,123 --> 00:06:57,917
ระหว่างหางานเขียนกับงานกำกับ

139
00:06:59,085 --> 00:07:02,046
ช่วงเริ่มแรก ผมโชคดีมากที่ได้งานโฆษณา

140
00:07:02,130 --> 00:07:03,631
ได้เล่นเยอะมาก

141
00:07:03,714 --> 00:07:07,176
โอ้ โกลเด้นเกรแฮมส์
รสชาติเหมือนเกรแฮมน้ำผึ้ง

142
00:07:07,260 --> 00:07:09,011
รสเกรแฮมน้ำผึ้งแสนอร่อย

143
00:07:09,095 --> 00:07:11,514
แล้วจัสทีนเห็นว่างานแบบนี้ได้เงิน

144
00:07:11,597 --> 00:07:12,974
เธอเลยหาตัวแทนด้วย

145
00:07:13,057 --> 00:07:16,227
ได้เงินเท่าไหร่ ตอนวัยเท่าคุณ ผมส่งหนังสือพิมพ์

146
00:07:16,310 --> 00:07:19,981
ผมรู้ว่าได้เงินเท่าไหร่ งานคุณได้เงินเท่าไหร่

147
00:07:20,064 --> 00:07:21,649
งานนี้ได้เงินดีกว่า

148
00:07:21,732 --> 00:07:22,817
งานนี้…

149
00:07:23,526 --> 00:07:25,653
งานนี้… สมัยนั้น

150
00:07:25,736 --> 00:07:28,990
ถ้าใครได้เล่นโฆษณาที่ฉายทั่วประเทศอย่างเป๊ปซี่

151
00:07:29,073 --> 00:07:31,868
หรือฮันนี่นัทเชียร์ริโอส์อะไรสักอย่าง

152
00:07:31,951 --> 00:07:35,538
อย่างต่ำก็สามหมื่นดอลลาร์จากโฆษณาตัวเดียว

153
00:07:35,621 --> 00:07:37,707
หลังจากที่ออกอากาศไปแล้ว

154
00:07:37,790 --> 00:07:40,334
ประมาณสามถึงสี่เดือน

155
00:07:40,418 --> 00:07:43,421
ดังนั้นถ้าได้เล่นโฆษณาเยอะ

156
00:07:43,504 --> 00:07:45,465
ตัวแทนคุณก็จะแบบ "โอ้ คุณอาจไม่ได้ห่วยก็ได้

157
00:07:45,548 --> 00:07:49,343
ส่งคุณไปเป็นดารารับเชิญ
ในซิตคอมหรืออะไรสักอย่างดีกว่า"

158
00:07:49,427 --> 00:07:51,762
- เติมเต็มความสำเร็จ
- ใช่

159
00:07:51,846 --> 00:07:53,890
ผมเลยได้เล่นซิตคอมอย่างเรื่องที่เล่นกับริคกี้

160
00:07:53,973 --> 00:07:55,683
กับอีกหลายๆ คน

161
00:07:55,766 --> 00:07:58,644
ผมชอบทำงานโทรทัศน์มาก

162
00:07:58,728 --> 00:08:01,063
ถ่ายกล้องหลายๆ ตัวต่อหน้าผู้ชมในสตูดิโอ

163
00:08:02,231 --> 00:08:03,483
ริค แน่นอนว่านาย…

164
00:08:03,566 --> 00:08:04,901
(ซิลเวอร์สปูนส์ - ปี 1984)

165
00:08:04,984 --> 00:08:08,237
เป็นเพื่อนที่ซื่อตรงที่สุด
มีศีลธรรมที่สุด เคร่งที่สุด

166
00:08:08,321 --> 00:08:11,491
เถรตรงจนน่ารำคาญที่สุดที่คนคนนึงจะมีได้

167
00:08:12,700 --> 00:08:15,495
ผมกับริคกี้ ชโรเดอร์เคยขึ้นไปบนแพลตฟอร์ม

168
00:08:15,578 --> 00:08:18,539
โรงถ่ายจะมีแผ่นไม้อยู่ข้างบน

169
00:08:18,623 --> 00:08:23,085
หรือไม้สำหรับเดินที่แขวนโคมไฟ
โซ่ อุปกรณ์เสียงทั้งหลาย

170
00:08:23,169 --> 00:08:25,505
สูงจากพื้นขึ้นไปเกือบ 20 เมตร

171
00:08:25,588 --> 00:08:28,716
เราขึ้นไปบนนั้น แล้วทีมงาน
ก็พาผู้ชมเข้ามาในสตูดิโอก่อนเริ่มถ่ายทำ

172
00:08:28,799 --> 00:08:33,137
เราขึ้นไปบนนั้น เราซื้อที่เป่าถั่วทองเหลืองมา

173
00:08:33,638 --> 00:08:34,680
ทองเหลืองเหรอ

174
00:08:34,764 --> 00:08:37,767
- ครับ เราเริ่มโปรมากๆ แล้ว
- สำหรับมือโปร

175
00:08:37,850 --> 00:08:41,521
เราขึ้นไป เจอกองกระดาษสคริปต์แก้ใหม่
เป็นแผ่นๆ ไม่ได้เย็บ

176
00:08:41,604 --> 00:08:45,733
เราเคี้ยวแล้วบ้วนก้อนเล็กๆ ลงไปหาผู้ชม

177
00:08:45,816 --> 00:08:48,444
ตอนที่พวกเขากำลังนั่ง เตรียม…

178
00:08:48,528 --> 00:08:50,988
- ใส่ผู้ชมเหรอ
- เราซนมาก

179
00:08:51,072 --> 00:08:52,323
- ครับ
- น่ารักจัง

180
00:08:52,406 --> 00:08:55,368
เราถ่ายทำกันที่ยูนิเวอร์แซลสตูดิโอ

181
00:08:55,451 --> 00:08:58,454
เราเลยเอาจักรยานมาไว้ที่ลานสตูดิโอ

182
00:08:58,538 --> 00:09:01,165
เพราะต้องทำกิจกรรมพลศึกษาบ้าง

183
00:09:01,249 --> 00:09:04,293
แล้วเราก็จะขี่จักรยานตามหลังรถราง

184
00:09:04,377 --> 00:09:06,921
แล้วก็เกาะหลังรถรางจะได้ไม่ต้องถีบ

185
00:09:07,004 --> 00:09:10,091
แล้วให้มันลากเราไปจนถึงทะเลสาบจอว์ส

186
00:09:10,174 --> 00:09:13,469
แล้วเราก็ออกไปที่ทะเลสาบจอว์ส
พับขากางเกงขึ้น เข้าไป

187
00:09:13,553 --> 00:09:16,722
แล้วก็ตักปลาทองขึ้นมา
ทะเลสาบจอว์สมีปลาทองเยอะมาก

188
00:09:16,806 --> 00:09:19,684
คนที่ขับรถราง

189
00:09:19,767 --> 00:09:22,728
เห็นเด็กอายุ 13 สองคนออกมาเตร็ดเตร่ไปทั่ว

190
00:09:22,812 --> 00:09:24,689
ทะเลสาบจอว์สลึกแค่นี้

191
00:09:24,772 --> 00:09:27,775
พวกเขาเลยติดต่อพ่อแม่เรา แล้วบอก

192
00:09:27,858 --> 00:09:31,195
"เรามีเหตุผลที่ไม่อยากเล่าให้คุณเบื่อ
แต่เรากำลังพยายามทำให้คนกลัว

193
00:09:31,279 --> 00:09:35,658
แล้วเวลาคนเห็นเด็กสองคน
อยู่ในน้ำลึกแค่เข่า กำลังตักปลาทอง

194
00:09:35,741 --> 00:09:38,995
มันทำให้คนไม่ค่อยกลัว
พอดีเรามีฉลามขาวในนั้นด้วย"

195
00:09:39,078 --> 00:09:40,788
เราเลยต้องหยุดทำ

196
00:09:40,871 --> 00:09:45,001
ทีนี้ พอชีวิตรุ่งขึ้นเรื่อยๆ คุณสนุกกับชีวิตไหม

197
00:09:45,084 --> 00:09:49,171
ผมสนุกกับชีวิตมาก ครับ ผมคิดว่าผมเจ๋งสุดๆ

198
00:09:49,255 --> 00:09:52,550
คิดว่าผมเป็นเด็กที่เท่ระเบิด

199
00:09:52,633 --> 00:09:55,678
เมื่อวานผมคุยกับคุณเรื่องนี้
เรื่องที่ไปออกรายการจอห์นนี่ คาร์สัน

200
00:09:55,761 --> 00:09:58,264
คุณอายุ 15 ตอนไปออก "เดอะทูไนท์โชว์"

201
00:09:58,347 --> 00:09:59,473
(จอห์นนี่ คาร์สัน - ปี 1984)

202
00:09:59,557 --> 00:10:00,641
เจสัน ผมต้องขอโทษก่อน

203
00:10:00,725 --> 00:10:02,518
ผมเรียกคุณโจเซฟไปสองครั้งแล้วคืนนี้

204
00:10:02,602 --> 00:10:04,103
ไม่เป็นไร แจ็ค

205
00:10:05,855 --> 00:10:09,191
น่ารักมาก และเขาเป็นคนใจดี…

206
00:10:09,275 --> 00:10:13,029
คนอาจคิดว่าดารารุ่นเก๋าของวงการวัย 50

207
00:10:13,112 --> 00:10:15,364
- จะพูดจาเหน็บแนม พูดแรงๆ
- ผมสบายใจมาก

208
00:10:15,448 --> 00:10:17,783
แต่เขาน่ารักและพูดดีมาก

209
00:10:17,867 --> 00:10:19,910
ผมไม่ควรได้รู้สึกสบายใจขนาดนั้น

210
00:10:19,994 --> 00:10:22,204
คุณอายุ 15 นะ ให้ตายเถอะ

211
00:10:22,288 --> 00:10:24,749
ยังไงก็เถอะ ผมว่ามันน่าชื่นชมมาก แต่ผมเข้าใจ

212
00:10:24,832 --> 00:10:28,169
พอได้ดูรูปเก่าๆ
มันก็ทำให้ผมทั้งขำทั้งอายเหมือนกัน

213
00:10:28,252 --> 00:10:30,713
ไม่ใช่แค่รูปคุณ แต่ตอนได้ดูรูปเก่าคนอื่น

214
00:10:30,796 --> 00:10:31,839
คุณ…

215
00:10:32,632 --> 00:10:34,342
คนที่เคยเป็นนักแสดงเด็ก

216
00:10:34,425 --> 00:10:37,928
เรามักจะได้ยินเรื่องไม่ค่อยดีจากประสบการณ์นั้น

217
00:10:38,012 --> 00:10:40,389
มันเคยเป็นส่วนหนึ่งในชีวิตคุณไหม

218
00:10:41,307 --> 00:10:43,434
เคยครับ

219
00:10:43,517 --> 00:10:45,519
คือผมคิดว่า…

220
00:10:45,603 --> 00:10:49,273
ผมรู้ว่า… อย่างที่บอก ผมคิดว่าผมเจ๋งสุดๆ

221
00:10:49,357 --> 00:10:52,276
แล้วก็อาจจะเอาแต่ใจไปบ้าง

222
00:10:52,360 --> 00:10:57,365
แต่ผมว่าผมก็ไม่ได้เอาแต่ใจ
เท่าเด็กรุ่นเดียวกันบางคน

223
00:10:57,448 --> 00:10:58,449
อย่างเช่นใคร

224
00:10:58,532 --> 00:10:59,575
นั่นสิ

225
00:11:03,663 --> 00:11:06,248
ถ้าในนี้เป็นอย่างอื่นคงพูดไปแล้ว

226
00:11:07,541 --> 00:11:08,626
ผม…

227
00:11:09,293 --> 00:11:11,212
ผมขอไม่เอ่ยชื่อละกัน

228
00:11:11,295 --> 00:11:14,423
แต่ผมเคยเล่นเรื่องนึงกับผู้ชายคนนึง

229
00:11:14,507 --> 00:11:17,802
ที่ทำให้ผมเห็นว่าอะไรที่ไม่ควรทำ

230
00:11:17,885 --> 00:11:21,764
แล้วมันก็ทำให้ผมระวัง
เรื่องการวางตัวในกองถ่าย

231
00:11:21,847 --> 00:11:24,266
ตอนที่ผมโชคดีได้อยู่ในตำแหน่ง

232
00:11:24,350 --> 00:11:26,560
ผู้นำหรือผู้กำกับอะไรสักอย่าง

233
00:11:26,644 --> 00:11:28,938
ผู้ชายคนนั้นชื่ออะไร ริคกี้… เขาชื่ออะไรนะ

234
00:11:32,316 --> 00:11:34,652
เดฟ เสียงคุณขาดๆ หายๆ
กำลังขับข้ามหุบเขาเหรอ

235
00:11:37,405 --> 00:11:38,406
ฮัลโหล

236
00:11:38,489 --> 00:11:40,991
- ข้ามหุบเขา
- เดี๋ยวผมโทรกลับนะ สัญญาณไม่ดี

237
00:11:41,075 --> 00:11:42,326
โอเค ไว้คุยกัน

238
00:11:44,203 --> 00:11:46,872
รู้สึกว่าพลาดอะไรไปในวัยเด็กไหม

239
00:11:46,956 --> 00:11:50,042
ผมจะตอบให้เอง คุณทำสิ่งที่คุณรัก

240
00:11:50,126 --> 00:11:53,045
ผมเดาว่าไม่ คุณไม่ได้รู้สึกว่าพลาดอะไรไป

241
00:11:53,129 --> 00:11:55,715
ผมพลาดโอกาสเล่นไปเยอะเลย

242
00:11:55,798 --> 00:11:59,635
เพราะผมทำงานตั้งแต่สิบขวบจนถึงตอนนี้

243
00:12:00,177 --> 00:12:03,139
ก็เลยพลาดโอกาสเล่นไปเยอะ

244
00:12:03,222 --> 00:12:05,224
แต่ผมก็ได้เล่นชดเชยทีหลังแหละ เดฟ

245
00:12:05,307 --> 00:12:07,685
ช่วงวัย 20 ที่ชีวิตไม่ค่อยมีสาระ

246
00:12:07,768 --> 00:12:10,396
โอเค งั้นตอนคุณอยู่ในวัย 20

247
00:12:10,479 --> 00:12:13,274
ผมรู้ว่าคุณกำลังพูดถึงอะไร อะไรเป็นตัวจุดชนวน

248
00:12:13,357 --> 00:12:17,319
คุณเริ่มทดลองกับยาควบคุมพิเศษ

249
00:12:18,571 --> 00:12:21,490
- เรื่องนี้ไม่มีอะไรตลกเลยนะ
- ครับ แต่ก็มีได้นะ

250
00:12:22,450 --> 00:12:25,453
- ผมช่วยหาของที่ทำให้คุณหัวเราะทั้งคืนได้
- ไม่เป็นไร

251
00:12:27,580 --> 00:12:32,168
สิ่งที่จุดชนวนคือความโหยหาการเป็นคนธรรมดา

252
00:12:32,251 --> 00:12:35,588
ผมเลยกลับไปเรียนต่อ

253
00:12:35,671 --> 00:12:37,423
หลังถ่ายจบแต่ละซีซั่น

254
00:12:37,506 --> 00:12:41,218
ผมได้แฮงเอาท์กับเพื่อนม.ปลายทุกคน

255
00:12:41,302 --> 00:12:45,514
แล้วเด็กม.ปลายทำอะไรกัน
ก็เที่ยวกันจัดเต็มวันเสาร์อาทิตย์

256
00:12:45,598 --> 00:12:48,434
ผมเลยเอาตัวเองเข้าไปอยู่ตรงนั้น

257
00:12:48,517 --> 00:12:50,811
เพราะผมคิดว่า
ผมทำงานหนัก ผมก็ต้องเล่นให้หนัก

258
00:12:50,895 --> 00:12:53,647
พออายุ 30 ผมก็ได้เล่นจนพอใจแล้ว

259
00:12:53,731 --> 00:12:57,401
เรียกว่าพักยาวหลายปีเลยนะ

260
00:12:57,485 --> 00:12:59,487
มันเป็นทศวรรษของการเล่นสนุก

261
00:12:59,570 --> 00:13:01,363
มันไปกระทบกับงานไหมช่วงนั้น

262
00:13:01,447 --> 00:13:03,073
- กระทบอยู่แล้ว เดฟ
- อืม

263
00:13:05,868 --> 00:13:08,287
แต่คือผมก็ยังทำงานอยู่นิดหน่อย

264
00:13:08,370 --> 00:13:10,206
แค่พอให้อยู่รอด

265
00:13:10,289 --> 00:13:14,418
คุณเจอปัญหาหนัก
แบบโรเบิร์ต ดาวนีย์ จูเนียร์รึเปล่า

266
00:13:14,502 --> 00:13:18,714
- เขาเกือบจะตกลงเหวหลายครั้งมาก
- ไม่ครับ

267
00:13:18,798 --> 00:13:20,883
แต่ยังดึงตัวเองกลับขึ้นมาได้

268
00:13:20,966 --> 00:13:23,052
และตอนนี้ก็มีชีวิตดี
มีความสุข ประสบความสำเร็จ

269
00:13:23,636 --> 00:13:24,762
- คุณ…
- ผม…

270
00:13:24,845 --> 00:13:27,056
จุดตกต่ำของผม

271
00:13:27,139 --> 00:13:31,685
ไม่ได้มีเรื่องราวสนุกอยู่ในนั้นเลย

272
00:13:31,769 --> 00:13:35,356
มันก็แค่… อย่างที่บอกไป ผมตามเก็บตก

273
00:13:35,439 --> 00:13:38,484
แล้วอแมนด้าก็ช่วยผมได้มากที่พูดว่า

274
00:13:39,068 --> 00:13:41,487
"ฉันรู้ว่าตอนนี้คุณกำลังเพลาๆ ลงแล้ว

275
00:13:41,570 --> 00:13:44,448
แล้วคุณก็คงจะเลิกไปเลยในอีกสองสามปี

276
00:13:44,532 --> 00:13:46,242
แต่เลิกตอนนี้เลยเป็นไง

277
00:13:46,325 --> 00:13:47,660
มาเริ่มกันเลยดีกว่า"

278
00:13:47,743 --> 00:13:51,038
คุณมีความรู้สึกยังไงต่อฮอลลีวูดกับวงการบันเทิง

279
00:13:51,121 --> 00:13:54,375
คนคิดแบบนี้ไหม แบบ "ไม่ต้องพูดถึงเจสันแล้ว"

280
00:13:54,458 --> 00:13:56,794
- หรือแบบ "ไม่ได้เห็นเขานานเลย"
- แบบนั้นเลย

281
00:13:56,877 --> 00:13:59,547
- มันเป็นช่วงที่ยากลำบากมาก ครับ
- แบบแรกเหรอ

282
00:13:59,630 --> 00:14:02,466
- ก็คือชีวิตคุณเป็นแบบนั้นอยู่นานมาก
- นั่นแหละชีวิตผม

283
00:14:02,550 --> 00:14:04,593
ไม่ได้เรียนมหาลัย ไม่มีอย่างอื่นที่ทำได้แล้ว

284
00:14:04,677 --> 00:14:07,847
- เสียดายไหมที่ไม่ได้เรียนมหาลัย
- อะไรนะครับ

285
00:14:07,930 --> 00:14:10,724
แค่เพราะว่าตอนนี้ผมชอบเรียนรู้อะไรใหม่ๆ

286
00:14:10,808 --> 00:14:13,686
แต่ตอนนั้นไม่ แนวคิดเรื่องเรียนต่อแบบสมัครใจ

287
00:14:13,769 --> 00:14:15,604
ผมเข้าไม่ถึงเลยจริงๆ

288
00:14:16,272 --> 00:14:18,774
เป็นเพราะงานคุณ

289
00:14:18,858 --> 00:14:21,527
หรือแค่เวลาไม่เอื้อ

290
00:14:21,610 --> 00:14:24,154
คุณยุ่งมากจนเรียนมหาลัยไม่ได้ หรือว่า…

291
00:14:24,238 --> 00:14:27,199
ตอนนั้นผมเล่นหนังที่ได้รางวัลออสการ์

292
00:14:27,283 --> 00:14:29,285
"ทีนวูล์ฟทู" ที่…

293
00:14:33,789 --> 00:14:35,249
(ทีนวูล์ฟทู - ปี 1987)

294
00:14:35,332 --> 00:14:39,169
ผมอยากเปลี่ยนวิชาเรียน

295
00:14:43,632 --> 00:14:47,177
ผมเล่นเรื่องนั้นช่วงที่เรียนเกรด 12
ช่วงปลายเกรด 12

296
00:14:47,261 --> 00:14:51,974
แล้วเราก็ถ่ายทำกันช่วงที่มีสอบปลายภาค

297
00:14:52,057 --> 00:14:55,853
แล้วผมก็ไม่มีเวลาสอบสองวิชาจากสี่วิชา

298
00:14:55,936 --> 00:14:57,980
ผมเลยไม่มีวุฒิม.ปลาย

299
00:14:58,063 --> 00:15:01,108
แปลว่าในระบบ คุณเรียนไม่จบม.ปลายเหรอ

300
00:15:01,191 --> 00:15:02,526
ใช่ครับ

301
00:15:02,610 --> 00:15:03,986
- โห
- ใช่

302
00:15:04,069 --> 00:15:07,740
งั้นก่อนหน้านี้รายการเรา
ก็คงให้เฉพาะแขกที่จบม.ปลายมา

303
00:15:08,324 --> 00:15:09,325
ครับ

304
00:15:10,284 --> 00:15:12,453
ก็จริง

305
00:15:18,918 --> 00:15:21,879
- คุณเคยอยู่ที่นี่ใช่ไหม
- ใช่ เคยมาดูบ่อยมาก

306
00:15:21,962 --> 00:15:23,505
อยู่ตอนไหน ทำไมมาอยู่

307
00:15:23,589 --> 00:15:27,509
ย้ายมาที่นี่ปี 1975
เพราะคิดว่าอยากเป็นนักเขียนทีวี

308
00:15:27,593 --> 00:15:30,262
แต่ลึกๆ ผมรู้ว่า
ผมแค่อยากไปออก "เดอะทูไนท์โชว์"

309
00:15:31,513 --> 00:15:32,640
และผมจำได้

310
00:15:32,723 --> 00:15:37,519
หลังจากที่ประสบความสำเร็จ
ในวงการทีวีมาบ้างแล้ว

311
00:15:37,603 --> 00:15:41,523
ผมกับเพื่อนชื่อทอม ดรีเซน
นั่งอยู่ตรงนั้นหลังที่นั่งนักกีฬา

312
00:15:41,607 --> 00:15:44,985
แล้วตอนนั้นเคิร์ก กิ๊บสันเล่นให้ทีมด็อดเจอร์ส

313
00:15:45,069 --> 00:15:48,072
และเขาตีโฮมรันได้ทั้งที่ขาหัก

314
00:15:48,155 --> 00:15:50,366
- คืนนั้นผมก็มาดู ครับ
- งั้นเหรอ

315
00:15:50,449 --> 00:15:52,451
ผมนั่งหลังโฮมเพลทเลย อย่างบ้าเลย

316
00:15:52,534 --> 00:15:53,953
- ใช่
- เหลือเชื่อ

317
00:15:54,036 --> 00:15:56,747
เทียบชั้นโฮมรันของเฟรดดี้ ฟรีแมนปีนี้ได้เลย

318
00:15:56,830 --> 00:16:00,751
ผมจำได้ตอนที่ดูอยู่ ผมขำจนกลิ้งตกเตียง

319
00:16:00,834 --> 00:16:04,088
แน่นอนว่านี่เบสบอล มัน…

320
00:16:04,171 --> 00:16:07,132
ผมกระโดดโลดเต้น
เหมือนเด็กน้อยได้มงนางงามเลย

321
00:16:07,216 --> 00:16:09,677
- มันเหลือเชื่อมาก
- ขอดูหน่อยว่าเป็นยังไง

322
00:16:09,760 --> 00:16:11,345
- เย่!
- โอเค หยุด

323
00:16:11,428 --> 00:16:14,056
ต้องคอยจับสายสะพาย กลัวมันจะพันคอ

324
00:16:14,139 --> 00:16:16,100
เห็นเยอะพอแล้ว โอเค เราอยู่ตรงนั้น

325
00:16:16,183 --> 00:16:18,060
แล้วเคิร์ก กิ๊บสันก็ขึ้นตีอินนิ่งแรก

326
00:16:18,143 --> 00:16:21,605
เหมือนเขาตีลำดับสาม ไม่น่าจะใช่ลำดับสี่

327
00:16:21,689 --> 00:16:24,900
แต่เขาตีลำดับสาม แล้วก็เอาท์ไปสองแล้ว

328
00:16:25,609 --> 00:16:28,195
แล้วเขาก็ขึ้นตี ตีลอยสูงมาก

329
00:16:28,278 --> 00:16:31,115
จนเหมือนจะออกไปนอกชั้นบรรยากาศ

330
00:16:31,198 --> 00:16:34,493
แล้วลูกบอลก็ส่องแสง
แล้วเราก็คิด "จุดติดไฟได้ไง"

331
00:16:34,576 --> 00:16:37,496
- ตอนกลับลงมา
- ใช่ บ้ามาก

332
00:16:37,579 --> 00:16:38,998
แล้วเป็นเอาท์สำคัญเลย

333
00:16:39,707 --> 00:16:42,876
แล้วเคิร์กก็กลับไปนั่งที่พัก

334
00:16:42,960 --> 00:16:45,629
ฟาดไม้ลง โมโหสุดๆ

335
00:16:45,713 --> 00:16:48,632
แล้วเด็กผู้ชายที่เป็นแฟนดูอยู่บอกว่า

336
00:16:48,716 --> 00:16:50,050
"ครั้งหน้าเอาใหม่ เคิร์ก"

337
00:16:50,843 --> 00:16:53,762
เคิร์กพูด "ไปกินขี้ไป ไอ้เด็กเวร"

338
00:16:54,263 --> 00:16:55,097
เอาเรื่องเลย

339
00:16:59,893 --> 00:17:02,104
มาคุยเรื่อง "แอเรสเต็ดเดเวลอปเมนต์" บ้าง

340
00:17:02,187 --> 00:17:04,064
ชีวิตคุณมีหลายด้านมาก

341
00:17:04,148 --> 00:17:06,734
"แอเรสเต็ดเดเวลอปเมนต์" เป็นส่วนสำคัญมาก

342
00:17:07,484 --> 00:17:10,029
(แอเรสเต็ดเดเวลอปเมนต์ - ปี 2003)

343
00:17:13,073 --> 00:17:14,700
ไม่รู้ฉันคาดหวังอะไร

344
00:17:14,783 --> 00:17:17,369
พอได้เริ่มดู ผมหยุดดูไม่ได้เลย

345
00:17:17,453 --> 00:17:19,121
เป็นซิตคอมที่ดีมาก

346
00:17:19,204 --> 00:17:21,373
มีคนดีๆ เยอะแยะเลยที่มามีส่วนร่วม

347
00:17:21,457 --> 00:17:23,042
คนแรกเลยคือมิตช์ เฮอร์วิทซ์

348
00:17:23,667 --> 00:17:24,501
ใช่

349
00:17:26,920 --> 00:17:29,298
ครับ มิตช์ เฮอร์วิทซ์เป็นทั้ง

350
00:17:29,381 --> 00:17:34,136
คนสร้าง คนเขียนทุกอย่าง
และเป็นคนดูแลทั้งหมด

351
00:17:34,219 --> 00:17:37,306
เขาเป็นคนที่ฉลาดสุดๆ

352
00:17:37,389 --> 00:17:39,975
มีอารมณ์ขันลึกซึ้งที่สุดคนหนึ่ง
ที่ผมเคยร่วมงานด้วย

353
00:17:40,059 --> 00:17:43,353
ฟ็อกซ์ฉายไปกี่ซีซั่น หลายซีซั่นเลยใช่ไหม

354
00:17:43,437 --> 00:17:45,647
เหมือนจะสองปีครึ่งทางฟ็อกซ์

355
00:17:45,731 --> 00:17:48,984
- ประสบความสำเร็จเรื่องเรตติ้งไหม
- ไม่ เดฟ

356
00:17:49,068 --> 00:17:50,027
- ไม่เหรอ
- ครับ

357
00:17:50,110 --> 00:17:53,530
เพราะตอนนั้น
คนพูดถึงแต่ "แอเรสเต็ดเดเวลอปเมนต์"

358
00:17:53,614 --> 00:17:58,452
แต่ผมว่าคนดูมีแค่คนที่อยู่
แถบชายฝั่งทั้งสองของอเมริกา

359
00:17:58,535 --> 00:18:00,788
แล้วคนที่อยู่ตรงกลางไม่ดู

360
00:18:00,871 --> 00:18:03,165
คนที่อยู่ตรงกลางไม่สำคัญหรอก

361
00:18:05,334 --> 00:18:09,296
เรามีคลิป มีคลิปอยู่

362
00:18:10,547 --> 00:18:11,840
จากปากคนที่…

363
00:18:11,924 --> 00:18:14,885
- ลูกรักของอินเดียนา
- อินเดียนา ใช่

364
00:18:16,720 --> 00:18:19,681
ผมว่ามันสนุกมาก สนุกจนรอไม่ไหว

365
00:18:19,765 --> 00:18:24,686
แล้วผมก็คิดว่าดาวเด่นของเรื่อง
คือรอน ฮาเวิร์ด ที่เป็นคนพากย์บรรยาย

366
00:18:24,770 --> 00:18:25,729
ไมเคิลไม่มีทางเลือก

367
00:18:25,813 --> 00:18:28,774
(แอเรสเต็ดเดเวลอปเมนต์ - ปี 2004
ผู้บรรยาย: รอน ฮาเวิร์ด)

368
00:18:28,857 --> 00:18:33,070
เขารู้ว่าพ่อของเขาชอบซ่อนของมีค่าไว้ในผนัง

369
00:18:33,153 --> 00:18:35,364
เขาเลยลองใช้กลยุทธ์สุดท้าย

370
00:18:35,864 --> 00:18:39,535
บ้าไปแล้ว ทำอะไรอยู่เนี่ย จะเอาค้อนมา…

371
00:18:44,665 --> 00:18:45,999
บ้าไปแล้วเหรอ

372
00:18:46,083 --> 00:18:47,084
เขาเก่งมาก

373
00:18:47,167 --> 00:18:50,587
แต่ที่เจ๋งคือ…
ซิตคอมเรื่องนี้มีอะไรเจ๋งๆ เยอะมาก

374
00:18:50,671 --> 00:18:53,215
หนึ่งเลยคือ มันเหมือนเครื่องกระตุกหัวใจ

375
00:18:53,298 --> 00:18:55,551
ให้อาชีพผมฟื้นขึ้นมาอีกครั้ง

376
00:18:56,718 --> 00:18:59,638
แต่ผมเป็นแฟนตัวยงของชาร์ลี โรส

377
00:18:59,721 --> 00:19:01,682
ดูชาร์ลี โรสตลอดไม่เคยพลาด

378
00:19:01,765 --> 00:19:03,475
มีครั้งนึงที่รอน ฮาเวิร์ดไปออกรายการ

379
00:19:04,017 --> 00:19:08,313
แล้วตอนนั้นคือช่วงวัย 20 ของผมที่ไม่ค่อยมีสาระ

380
00:19:08,397 --> 00:19:10,607
ผมหดหู่มาก ผม…

381
00:19:11,692 --> 00:19:14,528
งานไม่รุ่ง หางานไม่ได้

382
00:19:14,611 --> 00:19:19,158
ผมดูรอน ฮาเวิร์ดถูกสัมภาษณ์
และก็เป็นที่รู้กันว่าเขาเข้ากับคนง่ายมาก

383
00:19:19,241 --> 00:19:22,911
เป็นมิตรมาก แล้วแบบว่า

384
00:19:22,995 --> 00:19:26,456
เขาจะยอมรับว่า
เขาออกเนิร์ดๆ แต่น่ารักมาก

385
00:19:26,540 --> 00:19:29,793
ผมดูเขา แล้วเขาก็เป็น
คนที่ประสบความสำเร็จที่สุดในโลก

386
00:19:29,877 --> 00:19:32,296
แล้วเขามี… ผมก็คิด

387
00:19:32,379 --> 00:19:36,300
"โห ถ้าฉันกลับมา
ประสบความสำเร็จหรือมีชื่อเสียง

388
00:19:36,383 --> 00:19:38,677
หรือเข้าถึงโอกาสสักเสี้ยวนึงได้อีกครั้ง

389
00:19:39,303 --> 00:19:43,390
ส่วนที่ดีที่สุดของต้นทุนนั้น
คือฉันจะทำตัวดีได้เท่าที่อยากเป็น

390
00:19:43,473 --> 00:19:46,393
และมันจะไม่มีวันถูกตีความว่ากระตือรือร้นเกิน

391
00:19:46,476 --> 00:19:49,730
หรือจนตรอก หรือกระหายงาน"

392
00:19:49,813 --> 00:19:53,108
ตัดมาที่ผมได้งานแสดง
"แอเรสเต็ดเดเวลอปเมนต์"

393
00:19:53,192 --> 00:19:54,818
ซึ่งเป็นซิตคอมของรอน ฮาเวิร์ด

394
00:19:54,902 --> 00:19:58,697
ผมมีนัดกินมื้อค่ำกับเขาสองคน ผมบอกเขา

395
00:19:59,239 --> 00:20:02,868
ไม่ใช่แค่ว่าบทสัมภาษณ์นั้นปลูกฝังอะไรในตัวผม

396
00:20:02,951 --> 00:20:06,038
แต่บอกด้วยว่าซิตคอมของเขาให้อะไรผม

397
00:20:06,121 --> 00:20:10,584
และตอนนี้มันกำลังให้โอกาสผม
ได้เป็นอย่างที่เขาเป็น

398
00:20:10,667 --> 00:20:15,214
มันเลยเป็นวงจรที่สวยงามของผมกับเขา

399
00:20:15,297 --> 00:20:19,509
ผมชอบเรื่องนี้เพราะพวกเราหลายคน
รวมถึงผมด้วยที่อยู่อันดับต้นๆ

400
00:20:19,593 --> 00:20:22,596
ที่กำลังมองหาเหตุการณ์ดีๆ ที่จะเปลี่ยนชีวิต

401
00:20:22,679 --> 00:20:25,307
ผมไม่รู้ ผมต้องไปโน่นนี่ตามหา

402
00:20:25,390 --> 00:20:28,060
แต่มันดีมากที่คุณมีเหตุการณ์เปลี่ยนชีวิตแบบนี้

403
00:20:28,143 --> 00:20:31,230
ครับ มันช่วยให้ผม

404
00:20:31,980 --> 00:20:34,483
เป็นและทำตัวแบบตัวผมในวันนี้

405
00:20:34,566 --> 00:20:37,945
เพราะเหมือนกับทุกคน เวลาชีวิตถึงจุดต่ำสุด

406
00:20:38,528 --> 00:20:41,073
สักสองสามครั้ง

407
00:20:41,156 --> 00:20:43,659
มันก็ทำให้เราเห็นคุณค่า

408
00:20:43,742 --> 00:20:48,038
โอกาสที่เข้ามาในชีวิตมากขึ้น

409
00:20:48,121 --> 00:20:50,749
เรา… ผมถึงทุ่มเทมากตอนนี้

410
00:20:50,832 --> 00:20:52,751
รอน ฮาเวิร์ดเป็นไอ้งั่งที่ใครๆ ก็รู้จัก

411
00:20:52,834 --> 00:20:53,669
ใช่

412
00:20:54,753 --> 00:20:57,464
อย่าลืมว่าเขาเป็นนักแสดงมาทั้งชีวิต

413
00:20:57,547 --> 00:20:59,466
เขาพูดกับผมแบบนั้น โทษที ผมพูดไม่จบ

414
00:20:59,549 --> 00:21:01,593
ตอนมื้อค่ำ เขาบอก "ตอแหลทั้งนั้น"

415
00:21:05,264 --> 00:21:07,933
- จะมาดูแข่งอีกทีวันไหน
- คืนวันเสาร์

416
00:21:08,892 --> 00:21:09,726
แข่งกับใคร

417
00:21:09,810 --> 00:21:10,936
ไจแอนต์ส

418
00:21:15,274 --> 00:21:16,817
รู้สึกดีจัง

419
00:21:16,900 --> 00:21:19,444
เดฟ ล่าสุดที่ผมสวิงไม้

420
00:21:19,528 --> 00:21:24,491
ผมตีบอลเข้าช่องว่าง
ในงานคืนดาราฮอลลีวูดคนดัง

421
00:21:24,574 --> 00:21:28,120
แล้ววิ่งรอบสนามได้โฮมรัน
แซงลู เฟอร์ริกโนที่กำลังวิ่งเต็มสปีด

422
00:21:28,203 --> 00:21:30,706
สุดแรงเกิด แล้วเขาก็ทำขาสลับดุ๊กดิ๊ก

423
00:21:30,789 --> 00:21:34,126
- ผมวิ่งครบทุกฐาน
- ทำท่าลู เฟอร์ริกโนให้ดูอีกทีหน่อย

424
00:21:35,085 --> 00:21:36,336
ดีมาก

425
00:21:36,878 --> 00:21:38,964
ผมนึกว่าพวกเขาเก่งกว่านี้ไม่ได้แล้ว

426
00:21:39,047 --> 00:21:42,259
ไม่ ตอนนี้ผมรู้สึกเหมือนเป็นครึ่งคน

427
00:21:43,760 --> 00:21:44,636
ว้าว

428
00:21:45,387 --> 00:21:47,055
ดูโปรจังเลย

429
00:21:47,139 --> 00:21:50,183
เฮ้ คุณเคี้ยวอะไร ยาสูบเหรอ

430
00:21:50,267 --> 00:21:51,601
ไม่ต้องรู้หรอก

431
00:21:51,685 --> 00:21:53,145
ตาผมบ้วนบ้าง

432
00:21:53,228 --> 00:21:54,646
อยากได้บอลก่อนไหม

433
00:21:54,730 --> 00:21:55,897
ไม่ ผมต้อง…

434
00:21:55,981 --> 00:21:56,815
โอเค

435
00:21:58,025 --> 00:21:59,484
- เมื่อกี้ไม่…
- ดี

436
00:21:59,568 --> 00:22:01,028
ลองระหว่างฟันดู

437
00:22:01,111 --> 00:22:04,114
ไม่ต้องขากเสลดใช่ไหม
บ้วนแบบนักเบสบอล แค่…

438
00:22:04,197 --> 00:22:07,492
- แล้วแต่ว่าเป็นช่วงไหนของปี
- แต่จะทำงั้น ผมต้องเคี้ยวยาสูบ

439
00:22:07,576 --> 00:22:09,328
หรือเมล็ดทานตะวัน

440
00:22:10,203 --> 00:22:12,122
โอเค ฟาวล์ทิป ผมยังไม่ตาย

441
00:22:17,502 --> 00:22:18,795
พระเจ้าช่วย

442
00:22:20,255 --> 00:22:22,924
อันนี้เบสฮิต ลูกนี้ไม่ตีละกัน

443
00:22:24,384 --> 00:22:26,970
ผมเห็นคุณผ่านช่วงต่างๆ ในเส้นทางอาชีพ

444
00:22:27,054 --> 00:22:28,680
ผมดูหนังเรื่อง "แครี่ออน"

445
00:22:28,764 --> 00:22:29,973
(แครี่ออน - ปี 2024)

446
00:22:30,057 --> 00:22:32,684
ที่มีคนระเบิดแก๊สพิษ

447
00:22:32,768 --> 00:22:36,605
ที่เป็นพิษต่อระบบประสาทบนเครื่องบิน

448
00:22:36,688 --> 00:22:37,814
- ครับ
- ทำได้ดีมาก

449
00:22:39,649 --> 00:22:41,401
หลายๆ ผลงานของคุณเน้นบทพูด

450
00:22:41,485 --> 00:22:46,281
คุณทำได้เนียน สมจริงมากๆ

451
00:22:46,365 --> 00:22:48,867
จนดูเหมือนเป็นงานที่ยากมาก

452
00:22:48,950 --> 00:22:50,702
ตอนนี้คุณแสดงเก่งกว่า

453
00:22:50,786 --> 00:22:53,997
สมัยที่คุณกับริคกี้ยิงถั่วใส่คนดูไหม

454
00:22:54,581 --> 00:22:56,416
ก็หวังว่าจะเก่งกว่านะ เดฟ

455
00:22:57,334 --> 00:22:59,461
ผมว่าผมโชคดีมาก

456
00:22:59,544 --> 00:23:02,255
ที่ผมเลือกอาชีพ

457
00:23:02,339 --> 00:23:04,466
ที่จะแก่ไปพร้อมกับผม

458
00:23:05,300 --> 00:23:08,887
อาชีพที่จะมีบทคนที่เล่นเป็นปู่

459
00:23:08,970 --> 00:23:11,348
พอผมถึงวัยนั้น ผมก็ยังเล่นบทพวกนั้นได้

460
00:23:11,431 --> 00:23:15,185
ผมเอาแต่พูดถึงคุณ
ในฐานะนักแสดงนำกับดาราหนัง

461
00:23:15,268 --> 00:23:16,937
- ไม่
- นักแสดงฝีมือดี ผู้กำกับ

462
00:23:17,020 --> 00:23:20,023
แต่คุณมองยังไง คุณเป็นสายไหน คิดว่าไง

463
00:23:20,107 --> 00:23:24,027
ผมมองตัวเองว่าเป็น…

464
00:23:24,111 --> 00:23:28,240
ผมชอบเล่นเป็นเรา
ผมชอบเล่นเป็นตัวเอกของเรื่อง

465
00:23:28,323 --> 00:23:30,867
คนที่กล้องตัดไป

466
00:23:30,951 --> 00:23:33,578
เป็นหน้าตัวละครตัวนั้น

467
00:23:33,662 --> 00:23:36,206
ตอนที่กำลังประมวลผลเรื่องบ้าๆ ที่เพิ่งเห็น

468
00:23:36,289 --> 00:23:38,208
ไม่ว่าจะตลกหรือดราม่า

469
00:23:38,291 --> 00:23:42,671
ผมชอบเป็นตัวแทนคนดู ผมถึงได้สนใจงานกำกับ

470
00:23:42,754 --> 00:23:45,841
เพราะนั่นคือคนที่หล่อหลอมประสบการณ์คนดู

471
00:23:45,924 --> 00:23:48,176
การแสดงทำให้เป็นผู้กำกับเก่งขึ้นไหม

472
00:23:48,260 --> 00:23:50,303
แล้วการเป็นผู้กำกับทำให้แสดงเก่งขึ้นไหม

473
00:23:50,387 --> 00:23:51,304
ผมคิดงั้นนะ แน่นอน

474
00:23:51,388 --> 00:23:53,849
- ทางไหน ทั้งสองเลยเหรอ
- ไม่ทางใดก็ทางหนึ่ง

475
00:23:53,932 --> 00:23:57,352
ผมว่าถ้าไปคุยกับผู้กำกับส่วนใหญ่ พวกเขาคง

476
00:23:57,436 --> 00:24:00,480
อยากเรียนการแสดงแค่เพื่อให้เข้าใจว่า

477
00:24:00,564 --> 00:24:03,358
นักแสดงบ้าๆ อย่างเราๆ คิดอะไร

478
00:24:03,442 --> 00:24:06,486
แล้วจะพูดกับพวกเขายังไง

479
00:24:06,570 --> 00:24:09,531
และนักแสดงก็ไม่ได้เข้าใจร้อยเปอร์เซ็นต์

480
00:24:09,614 --> 00:24:13,410
ว่าผู้กำกับทำงานอะไร จนกว่าจะได้เข้าไปลุย

481
00:24:13,493 --> 00:24:16,371
เพราะนักแสดงส่วนใหญ่ ผมขอพูดถึงตัวเองละกัน

482
00:24:16,455 --> 00:24:19,875
ผมเคยคิดว่างานเริ่มวันแรกของการถ่ายทำ

483
00:24:20,625 --> 00:24:24,421
ผู้กำกับกับทีมงานที่เหลือไปที่นั่นมาแล้วหกครั้ง

484
00:24:24,504 --> 00:24:26,798
ทีมงานของคุณก็คงมาที่นี่ตั้งแต่สามอาทิตย์ก่อนแล้ว

485
00:24:26,882 --> 00:24:28,258
จัดไฟ เตรียม…

486
00:24:28,341 --> 00:24:30,135
ผมเข้ามาเมื่อวานตอนบ่าย

487
00:24:31,386 --> 00:24:35,348
แต่คุณอายุเท่าไหร่ตอนได้เป็น
ผู้กำกับที่อายุน้อยสุดของสมาคมผู้กำกับอเมริกา

488
00:24:35,432 --> 00:24:38,477
ผู้กำกับที่จดทะเบียนแล้ว
ตอนนั้นอายุเท่าไหร่ ทำโปรเจกต์อะไร

489
00:24:38,560 --> 00:24:40,854
ตอนนั้นผมอายุ 18 กำกับ "เดอะโฮแกนแฟมิลี่"

490
00:24:40,937 --> 00:24:43,190
งั้นคุณก็กำกับซิตคอมครึ่งชั่วโมง

491
00:24:43,273 --> 00:24:45,192
- ใช่ครับ
- แล้วคุณก็กำกับตัวเองด้วย

492
00:24:45,275 --> 00:24:48,320
ทีนี้มาพูดถึงนักเล่นปาหี่สามแขน

493
00:24:48,403 --> 00:24:51,948
ว่ามันมีอยู่จริงไหม ผมไม่รู้
มันคืออะไร มันมีอยู่จริงไหม

494
00:24:52,032 --> 00:24:55,160
ผมรู้สึกว่าผมแสดงได้แบบสบายๆ

495
00:24:55,243 --> 00:24:57,370
เพราะผมทำมานานมาก

496
00:24:57,454 --> 00:25:00,665
จนทำให้ผมเห็นถึงส่วนอื่นๆ ของกระบวนการ

497
00:25:00,749 --> 00:25:04,503
เพื่อที่ผมจะได้… มันมีประสิทธิภาพมากกว่า

498
00:25:04,586 --> 00:25:06,588
ที่แสดงแล้วกำกับไปด้วย

499
00:25:06,671 --> 00:25:09,257
เพราะหนึ่งเลย ผมไม่จำเป็นต้องกำกับหมอนี่

500
00:25:09,341 --> 00:25:10,926
เบาใจไปแล้วหนึ่งคน

501
00:25:11,009 --> 00:25:15,055
แต่มีใครในกองไหมที่ใกล้ชิดดารากับผู้กำกับ

502
00:25:15,138 --> 00:25:17,641
แล้วพูดกับดาราหรือผู้กำกับ

503
00:25:17,724 --> 00:25:19,434
"ฉากนี้คุณเล่นแย่มาก"

504
00:25:19,518 --> 00:25:21,102
เอาเป็น "เราขอลองใหม่" ดีกว่า

505
00:25:21,186 --> 00:25:22,604
ไม่ ผมไล่ออกเลย

506
00:25:24,648 --> 00:25:26,233
ไม่ พวกเขา… ครับ แน่นอน

507
00:25:26,316 --> 00:25:28,151
มาคุยเรื่องคุณกันสักหน่อย

508
00:25:28,235 --> 00:25:30,153
คุณพูดตั้งแต่ต้นแล้ว

509
00:25:30,237 --> 00:25:33,448
แล้วผมก็ได้สัมผัสมานิดนึง
ความรักที่คุณมีต่อทีมด็อดเจอร์ส

510
00:25:33,532 --> 00:25:36,618
- แฟนด็อดเจอร์สมาตลอดชีวิต เล่ามาให้หมด
- ครับ

511
00:25:38,078 --> 00:25:39,329
(เกมดาราเซเลบ - ปี 1991)

512
00:25:39,412 --> 00:25:41,164
ป้องกันแชมป์เวิลด์ซีรีส์

513
00:25:41,248 --> 00:25:42,999
คุณนั่งตรงไหนตอนไปดูเกม

514
00:25:43,625 --> 00:25:46,461
ผมนั่งแถวล่าง หน้าๆ เลย เดฟ

515
00:25:46,545 --> 00:25:50,048
ห่างจากกรรมการกี่แถว

516
00:25:50,966 --> 00:25:52,676
ไม่ห่างสักแถวเลย

517
00:25:53,385 --> 00:25:56,346
- อ้อ แถวหน้าสุดเลย
- แต่…

518
00:25:56,429 --> 00:25:57,973
เดวิด ผม…

519
00:25:58,056 --> 00:26:00,976
อยู่แถวหน้ามันเห็นอะไรได้เยอะกว่ามากๆ

520
00:26:01,977 --> 00:26:03,353
งั้นคุณก็อยู่ตรงนั้น

521
00:26:03,436 --> 00:26:04,563
ผมอยู่ตรงนั้นเลย

522
00:26:04,646 --> 00:26:06,773
ตรงกำแพงที่พักนักกีฬาทีมเยือน

523
00:26:06,856 --> 00:26:08,900
คุณตะโกนแซวแบตเตอร์ทีมคู่แข่งไหม

524
00:26:08,984 --> 00:26:13,488
ครับ แต่จะสบถไม่ได้
ถ้าสบถจะโดนไล่ออกสนามเลย

525
00:26:13,572 --> 00:26:16,157
แต่ถ้าคิดคำพูดที่แบบว่า

526
00:26:16,241 --> 00:26:19,578
จะทำให้เสียสมาธิ อย่างเช่น

527
00:26:19,661 --> 00:26:23,873
"นี่ ตอนสวิง
หายใจเข้าหรือหายใจออก" แบบ…

528
00:26:27,043 --> 00:26:29,462
- แน่นอนว่าเขา… ใช่ไหมล่ะ
- อัจฉริยะสุดๆ

529
00:26:29,546 --> 00:26:34,718
หรือ "ไม่ต้องคิดตามนะ
แต่มีคนดูไม่ถึง 40 ล้านคนหรอก

530
00:26:34,801 --> 00:26:37,929
มีแค่ห้าหกล้านคนเอง ไม่ต้องตื่นเต้น"

531
00:26:38,013 --> 00:26:40,890
อะไรแบบนั้น มันก็พอกวนสมาธิได้

532
00:26:40,974 --> 00:26:43,685
เห็นไหมว่าพวกเขาได้รับสารแล้ว

533
00:26:43,768 --> 00:26:47,063
หรือว่าจดจ่อไม่สะทกสะท้าน
ทำเหมือนคุณไม่มีตัวตน

534
00:26:47,606 --> 00:26:51,192
ดูจากปฏิกิริยา
เพื่อนร่วมทีมที่ยืนอยู่ข้างพวกเขา

535
00:26:51,276 --> 00:26:54,070
ที่ได้ยิน แล้วมีอีกคนที่แกล้งทำเป็นไม่ได้ยิน

536
00:26:54,154 --> 00:26:56,615
หันมามองผมแล้วแบบ "ทำอะไรน่ะ"

537
00:26:57,866 --> 00:26:58,825
- ใช่
- คุณ…

538
00:26:58,908 --> 00:27:01,244
แล้วผมก็พูด "คุณเป็นทีมคู่แข่ง"

539
00:27:06,124 --> 00:27:08,126
สำหรับผม คุณดูเป็นผู้ชายธรรมดา

540
00:27:08,209 --> 00:27:10,837
แล้วก็เป็นผู้ชายที่ไม่ต้องเป็นซูเปอร์สตาร์ก็ได้

541
00:27:10,920 --> 00:27:14,758
นี่คือด้านผู้ชายธรรมดา
ที่พาลูกๆ มาสนามเบสบอลรึเปล่า

542
00:27:14,841 --> 00:27:16,384
ครับ มีหลาย…

543
00:27:16,468 --> 00:27:19,596
เบสบอลทำให้ผมรู้สึกถึงความธรรมดา

544
00:27:20,180 --> 00:27:22,265
ผมชอบความสงบของการแข่งเบสบอล

545
00:27:22,349 --> 00:27:25,977
บางคนบอกว่าน่าเบื่อ แต่ผมใส่วิทยุหูข้างนี้

546
00:27:26,061 --> 00:27:28,688
ข้างนี้เอาไว้ฟังคนที่ผมนั่งด้วย

547
00:27:28,772 --> 00:27:32,275
ผมไม่ได้ติดตามคะแนน แต่ผมกำลังฟังพากย์…

548
00:27:32,359 --> 00:27:34,027
มันเป็นเกม ไม่ใช่กีฬา

549
00:27:34,110 --> 00:27:36,446
ผมเคยติดตามกีฬาทุกชนิดบ้างเล็กน้อย

550
00:27:36,529 --> 00:27:38,657
แล้วผมก็ได้มาดูสารคดีเบสบอลของเคน เบิร์นส์

551
00:27:38,740 --> 00:27:43,036
เมื่อประมาณ 30 ปีก่อน
แล้วตอนนี้ผมติดตามเบสบอลเยอะมาก

552
00:27:43,119 --> 00:27:46,790
ผมเป็นผู้บริหารลีกเบสบอลแฟนตาซีของผม

553
00:27:46,873 --> 00:27:49,250
ผมเนิร์ดเต็มที่ ผมชอบมาก

554
00:27:49,334 --> 00:27:53,421
ลีกเบสบอลแฟนตาซี บอกตามตรง
คุณยุ่งเกินกว่าจะมาทำแบบนี้นะ

555
00:27:53,505 --> 00:27:56,591
ผมรู้ แต่มันทำให้ผมไม่ร่อนเร่ เดฟ

556
00:27:56,675 --> 00:27:59,886
ผมตื่นมาตอนเช้า ดูคะแนนของผม

557
00:27:59,969 --> 00:28:03,098
- ต้องทำอะไรสักอย่าง
- ผมต้องทำอะไรสักอย่าง

558
00:28:03,181 --> 00:28:05,767
- แล้ว…
- ทีมคุณชื่ออะไร

559
00:28:06,851 --> 00:28:07,936
ต้องดีแน่

560
00:28:11,314 --> 00:28:15,068
รู้จักเพลงของเอลตัน จอห์นไหม
"ไทนี่แดนเซอร์" อะไรสักอย่าง

561
00:28:15,151 --> 00:28:16,528
- ทีมผมชื่อ…
- ไทนี่แดนเซอร์

562
00:28:16,611 --> 00:28:18,321
ไม่ ทีมผมชื่อโอตานิแดนเซอร์ส

563
00:28:19,197 --> 00:28:20,615
ก็นั่นแหละ โชเฮ โอตานิ

564
00:28:20,699 --> 00:28:23,368
ตอนนี้ผมอยู่อันดับสาม เราผ่านมาครึ่งฤดูกาลแล้ว

565
00:28:23,451 --> 00:28:25,370
ได้รางวัลอะไรไหมตอนจบฤดูกาล

566
00:28:25,453 --> 00:28:26,287
ร้อยเหรียญ

567
00:28:27,038 --> 00:28:29,040
- แค่ขำๆ
- อืม

568
00:28:29,124 --> 00:28:31,376
เรามีตำแหน่งว่างปีหน้า ถ้าอยากเข้าร่วม

569
00:28:31,459 --> 00:28:32,877
- เฉพาะเนชันนัลลีก
- ไม่

570
00:28:32,961 --> 00:28:34,671
ผมไม่เข้าใจ ไม่อยากเข้าใจ

571
00:28:34,754 --> 00:28:36,423
ผมไม่รู้

572
00:28:37,006 --> 00:28:37,841
นั่นแหละผม

573
00:28:37,924 --> 00:28:40,135
ครั้งหน้าถ้าคุณมาที่นี่ ผมจะลากคุณมาดูสักเกม

574
00:28:40,218 --> 00:28:42,637
- ไม่มีครั้งหน้าแล้ว ไม่
- ไม่เอาน่า

575
00:28:45,807 --> 00:28:47,767
- ผมอยากคุยเรื่อง "โอซาร์ก"
- โอเค

576
00:28:50,895 --> 00:28:52,063
ขอบคุณ

577
00:28:52,147 --> 00:28:54,607
(โอซาร์ก - ปี 2022)

578
00:28:54,691 --> 00:28:57,610
ความคิดใคร คุณมีส่วนในการสร้างไหม

579
00:28:57,694 --> 00:29:02,157
ไม่ครับ พวกเขาหาผู้กำกับ

580
00:29:02,240 --> 00:29:05,243
แล้วไมเคิล คูเปอร์ ตัวแทนของผมบอกว่า

581
00:29:05,869 --> 00:29:07,454
"มีสองสคริปต์ที่ผมอ่าน

582
00:29:07,537 --> 00:29:09,873
ดีอันดับต้นๆ ที่เคยอ่านมาในชีวิตเลย"

583
00:29:09,956 --> 00:29:14,043
ผมอ่านแล้วคิด "โห ดีมาก

584
00:29:14,127 --> 00:29:16,755
อยากกำกับเลย"

585
00:29:17,672 --> 00:29:19,799
- และ…
- ขอแทรกอีกที

586
00:29:19,883 --> 00:29:23,928
นอกเหนือจาก "โฮแกนส์ฮีโร่ส์"
หรือ "โฮแกนส์แฟมิลี่ส์" อะไรสักอย่าง

587
00:29:24,804 --> 00:29:27,557
มีเรื่องอะไรอีกที่คุณกำกับมาจนถึงตอนนี้

588
00:29:27,640 --> 00:29:29,768
ผมกำกับซิตคอมเรื่องอื่น

589
00:29:29,851 --> 00:29:33,688
ผมกำกับหนังเทศกาลสองเรื่อง หนังอินดี้เล็กๆ

590
00:29:34,522 --> 00:29:38,234
แต่ผมอยากทำงานที่มีความรับผิดชอบมากขึ้น…

591
00:29:38,318 --> 00:29:39,444
โอเค ผมเข้าใจ

592
00:29:39,527 --> 00:29:42,030
แต่ปฏิกิริยาของคนที่อยู่อีกฝั่งของโต๊ะเป็นไง

593
00:29:42,113 --> 00:29:43,740
"โอ้ หมอนั่นเหรอ"

594
00:29:43,823 --> 00:29:45,074
พวกเขาบอกว่ากำลังหา…

595
00:29:45,158 --> 00:29:48,995
ผมขอไม่บอกชื่อ
แต่เป็นสามผู้กำกับตัวท็อปของโลก

596
00:29:49,078 --> 00:29:51,122
ลองคิดดู นั่นแหละคนที่พวกเขาคุยด้วย

597
00:29:51,206 --> 00:29:53,416
ผมบอก "ผมไม่เสนอตัวนะ
โดนหัวเราะเยาะแน่"

598
00:29:53,500 --> 00:29:55,126
เขาบอก "เอาเลย ดูว่า…"

599
00:29:55,210 --> 00:29:58,671
"ถ้าผมเอาคุณไปอยู่ในห้องเดียว
กับคนที่บริหารเอ็มอาร์ซี โมดี วิชชิค…"

600
00:29:58,755 --> 00:30:00,924
ขอบคุณพระเจ้าที่เขาฟัง

601
00:30:01,007 --> 00:30:04,219
แล้วเชื่อคำพูดเพ้อเจ้อของผม
แล้วบอก "เราจะให้คุณทำ"

602
00:30:04,302 --> 00:30:07,388
สามผู้กำกับตัวท็อปของโลกที่ว่าเป็นใคร
เรากำลังพูดเรื่องอะไร

603
00:30:07,472 --> 00:30:10,099
เรากำลังพูดถึง… ผมบอกชื่อไม่ได้

604
00:30:10,183 --> 00:30:12,435
เพราะเขาปฏิเสธ แล้ว…

605
00:30:12,519 --> 00:30:15,939
ไม่ โอเค ขอผมพูดชื่อได้ไหม แบบ…

606
00:30:17,816 --> 00:30:19,108
- ขอลองได้ไหม
- ว่ามา

607
00:30:19,192 --> 00:30:20,777
- ริคกี้ ชโรเดอร์
- ไม่ใช่

608
00:30:24,030 --> 00:30:25,657
มาร์ติน สกอร์เซซี่

609
00:30:25,740 --> 00:30:27,283
- ขอไม่พูดถึง
- ขอไม่พูดถึง

610
00:30:28,868 --> 00:30:30,954
แต่คุณมาถูกทางแล้ว คือผม…

611
00:30:31,037 --> 00:30:33,832
- รอน ฮาเวิร์ด ใช่รอนไหม
- ขอไม่พูดถึง

612
00:30:33,915 --> 00:30:36,000
อยู่ระดับสกอร์เซซี่เหรอ

613
00:30:36,084 --> 00:30:37,252
ใช่ครับ

614
00:30:37,335 --> 00:30:40,088
ผมในวัย 20 คงไม่มีวัน

615
00:30:40,171 --> 00:30:42,298
กล้าพอที่จะทำอะไรแบบนั้น

616
00:30:42,382 --> 00:30:45,760
และมันก็เป็นหนึ่งใน
ปรากฏการณ์สตรีมติ่งที่ใหญ่ที่สุด

617
00:30:45,844 --> 00:30:47,971
เทียบชั้น "สควิดเกม" ได้เลยใช่ไหม

618
00:30:48,054 --> 00:30:50,056
- ผมไม่รู้
- อันนั้นไม่รู้ แต่…

619
00:30:50,139 --> 00:30:53,184
- ประสบความสำเร็จมาก ตอนนี้ก็ด้วย
- บางคนก็ชอบ

620
00:30:53,268 --> 00:30:55,186
โห ผมชอบซีซั่นแรกมาก

621
00:30:55,270 --> 00:30:58,231
ผมคิด "แม่เจ้า สุดยอดไปเลย"

622
00:30:58,314 --> 00:30:59,357
ขอบคุณครับ

623
00:30:59,440 --> 00:31:03,862
แล้วผมก็เริ่มคิด นี่มัน…

624
00:31:03,945 --> 00:31:06,573
- มันเริ่มออกทะเล
- ไม่ๆ

625
00:31:07,991 --> 00:31:10,869
แต่จากนั้น พอดูต่อ

626
00:31:10,952 --> 00:31:14,622
ผมเริ่มสงสัย "เรื่องนี้มีศพกี่ศพ"

627
00:31:14,706 --> 00:31:16,541
เรากำจัดไปกี่คน

628
00:31:16,624 --> 00:31:19,919
ด้วยวิธีสนุกๆ แปลกใหม่ น่าสนใจ

629
00:31:20,003 --> 00:31:22,171
มีความรุนแรงในเรื่อง ใช่ครับ แต่มัน…

630
00:31:22,255 --> 00:31:24,674
ผมแค่อยากได้ตัวเลข
ผมไม่สนเรื่องความรุนแรง

631
00:31:25,800 --> 00:31:30,388
คริส มันดี้ นักเขียนคนเก่งคงรู้คำตอบที่ถูกต้อง

632
00:31:30,471 --> 00:31:33,933
แต่ปกติก็น่าจะตอนละคน

633
00:31:34,017 --> 00:31:37,604
เราจะมีคนตายเข้ามาในสคริปต์

634
00:31:37,687 --> 00:31:40,732
แล้วเราก็จะพร้อมถ่าย ผมก็จะพูด

635
00:31:40,815 --> 00:31:44,277
"เอ๊า กระสุนฝังหน้าผาก เราเห็นมันมาแล้ว…"

636
00:31:44,360 --> 00:31:46,362
แน่นอน เราเบื่อแล้ว

637
00:31:46,446 --> 00:31:49,449
ผมเลยโทรหาคริสจากกองถ่าย

638
00:31:49,532 --> 00:31:52,410
ผมพูด "คริส เรากำลังถ่ายทำกันอยู่ที่กอง

639
00:31:52,493 --> 00:31:56,414
เราอยู่หน้าเตาผิงสวยๆ มีเหล็กเขี่ยฟืนอยู่

640
00:31:56,497 --> 00:31:59,584
ปลายแหลมสวยมาก

641
00:31:59,667 --> 00:32:02,629
เราเอาแทงทะลุคอเขาดีไหม"

642
00:32:02,712 --> 00:32:05,256
- อืม
- เขาก็แบบ "ดีเหมือนกัน เอาเลย"

643
00:32:05,340 --> 00:32:07,717
มีช่วงที่ตัวแทน

644
00:32:07,800 --> 00:32:10,720
ของทะเลสาบโอซาร์กโทรหาใครสักคน…

645
00:32:10,803 --> 00:32:12,555
- แล้วบอก "นี่ คุณ"
- ใช่

646
00:32:12,639 --> 00:32:15,600
ที่นี่เราไม่ได้ฆ่าคนเป็นว่าเล่นนะ

647
00:32:15,683 --> 00:32:19,437
ที่น่าแปลกคือพวกเขาเอาด้วย

648
00:32:19,520 --> 00:32:23,274
- พวกเขาบอกว่า…
- เริ่มขายที่กันรัวๆ

649
00:32:23,358 --> 00:32:26,069
พวกเขาบอก "แต่คุณทำให้ที่นี่ดูดีมาก"

650
00:32:26,152 --> 00:32:28,780
น่าจะหมายถึงภาพหนังสวยๆ

651
00:32:28,863 --> 00:32:32,367
ใช่ ตั้งแต่เริ่มถ่าย
จนถึงปิดกล้องใช้เวลานานแค่ไหน

652
00:32:32,909 --> 00:32:34,202
ถ้าตั้งแต่ต้นจนจบ

653
00:32:34,702 --> 00:32:37,413
- ก็ห้าปีได้
- ห้าปีเลยเหรอ ว้าว

654
00:32:37,497 --> 00:32:38,998
- ใช่
- อุทิศตัวมากๆ

655
00:32:39,082 --> 00:32:40,750
ต้องอยู่ไกลบ้านบ่อยเลย

656
00:32:40,833 --> 00:32:41,793
ครับ บ่อยเลย

657
00:32:41,876 --> 00:32:45,171
แต่ผมบินกลับบ้านทุกสุดสัปดาห์
ไปหาเจ้าพวกนี้

658
00:32:45,254 --> 00:32:46,839
"หาเจ้าพวกนี้" เขาพูด

659
00:32:46,923 --> 00:32:49,175
ขาดไปหนึ่งคน แฟรนนี่ อายุ 18

660
00:32:49,258 --> 00:32:50,593
ทำไมแฟรนนี่ไม่มาด้วย

661
00:32:50,677 --> 00:32:53,054
อยู่กับแฟนที่โรดไอแลนด์

662
00:32:53,137 --> 00:32:56,057
เด็กพวกนี้โตขึ้นก็อยาก…

663
00:32:56,140 --> 00:32:57,100
ที่โรดไอแลนด์

664
00:32:57,183 --> 00:33:00,937
ผมอยากให้ฉากนี้อยู่ในเทปต่อไปนานๆ
เพราะผมอยากให้เด็กน้อยน่าสงสารคนนี้

665
00:33:01,020 --> 00:33:02,772
อายจนต้องปล่อยโฮ

666
00:33:03,481 --> 00:33:06,859
ที่ถูกเราพูดถึงในรายการนี้

667
00:33:06,943 --> 00:33:11,864
เพราะถ้าผมทำแบบนั้นกับลูกชายผม
โห เราคงไม่ได้เจอเขาอีกเลย

668
00:33:11,948 --> 00:33:13,408
จริงเหรอ ก็นะ

669
00:33:13,992 --> 00:33:17,662
แฟรนนี่กับเมเปิ้ลไม่ขี้อายใช่ไหม

670
00:33:17,745 --> 00:33:21,290
เมเปิ้ลเข้าสังคมเก่งมาก เป็นดาวบาสเกตบอล

671
00:33:21,374 --> 00:33:22,375
ดีเลย

672
00:33:22,458 --> 00:33:27,463
เป็นเซียนวอลเลย์บอล
เล่นสเกตบอร์ดก็เก่ง มากความสามารถ

673
00:33:27,964 --> 00:33:29,507
เธอเป็นเด็กคนแรก

674
00:33:29,590 --> 00:33:32,301
ที่ได้เล่นทีมบาสเกตบอลชายที่โรงเรียน

675
00:33:32,385 --> 00:33:33,302
นั่นไม่…

676
00:33:34,721 --> 00:33:35,805
จริงเหรอ

677
00:33:37,015 --> 00:33:39,934
เธอมีทักษะ เธออาจจะสู้คุณได้

678
00:33:40,018 --> 00:33:42,145
เดฟเล่นเก่งมาก

679
00:33:42,228 --> 00:33:46,107
เคยเห็นเขาไหม
เขามาจากอินเดียนา กระโดดชู้ตสวยมาก

680
00:33:52,363 --> 00:33:54,032
แต่ละฤดูกาล คุณมาดูกี่ครั้ง

681
00:33:54,115 --> 00:33:55,241
ยี่สิบถึงสามสิบ

682
00:33:55,908 --> 00:33:56,743
- ว้าว
- ใช่

683
00:33:56,826 --> 00:33:59,412
คืนฤดูร้อนอากาศกำลังดี คุณเล่นเกมถามตอบ

684
00:33:59,495 --> 00:34:01,664
แล้วก็ได้ขึ้นจอคนจูบกัน เคยมีแบบนั้นไหม

685
00:34:01,748 --> 00:34:04,667
ผมบอกทีมงานว่าอย่าเอาผมขึ้นจอเพราะผมเขิน

686
00:34:04,751 --> 00:34:08,129
เรามีเกมถามตอบมาให้เล่น
บนจอยักษ์ของด็อดเจอร์

687
00:34:08,212 --> 00:34:10,590
- จริงเหรอ
- จริง ดูเหมือนคุณจะตอบเก่ง

688
00:34:10,673 --> 00:34:13,468
- ตายละหว่า
- ขึ้นคำถามข้อแรกเลย

689
00:34:13,551 --> 00:34:14,719
จะได้เห็นว่าเป็นใคร

690
00:34:15,470 --> 00:34:16,679
- เจสัน
- มุกกี้

691
00:34:16,763 --> 00:34:18,306
ไม่อยากเชื่อเลยว่ามุกกี้จะพูดชื่อผม

692
00:34:18,389 --> 00:34:21,517
ใครคือผู้เล่นคนเดียวที่ได้รางวัลเอ็มวีพี
ในอเมริกันลีก

693
00:34:21,601 --> 00:34:23,978
และเนชันนัลลีกสองฤดูกาลติดต่อกัน

694
00:34:27,106 --> 00:34:29,400
- อะไรนะ เอ็มวีพีเหรอ โชเฮ
- โชเฮ

695
00:34:29,484 --> 00:34:31,736
- ผมขอตอบโชเฮ
- เราคิดว่าเป็นโชเฮ

696
00:34:31,819 --> 00:34:33,613
คำตอบคือโชเฮ โอตานิ

697
00:34:33,696 --> 00:34:35,198
- ไชโย!
- เยี่ยม ถอดเสื้อเลย

698
00:34:36,324 --> 00:34:39,744
- เดี๋ยว ถอดเสื้อผ้าด้วยเหรอ
- ยังไม่จบ มาต่ออีกข้อกัน

699
00:34:41,037 --> 00:34:41,871
เจสัน

700
00:34:42,580 --> 00:34:44,832
ใครคือพิตเชอร์คนเดียว
ในประวัติศาสตร์เอ็มแอลบี

701
00:34:44,916 --> 00:34:47,418
ที่ชนะรางวัลเอ็มวีพีเอ็นแอลซีเอส

702
00:34:47,502 --> 00:34:51,756
เอ็มวีพีเวิลด์ซีรีส์และไซ ยังในฤดูกาลเดียวกัน

703
00:34:53,841 --> 00:34:56,636
ผมว่าแซนดี้ โคแฟ็กซ์ ลองตอบแซนดี้ โคแฟ็กซ์

704
00:34:57,136 --> 00:34:59,680
- เดฟบอกว่าแซนดี้ โคแฟ็กซ์
- แซนดี้ โคแฟ็กซ์

705
00:35:00,890 --> 00:35:03,684
- คำตอบคือโอเรล เฮอร์ไชเซอร์
- บ้าเอ๊ย

706
00:35:04,560 --> 00:35:05,603
ปัดโธ่เอ๊ย

707
00:35:06,104 --> 00:35:09,065
- ผมน่าจะรู้ นั่นตอนปี 1988
- แต่นั่นมันเฟรดดี้ ฟรีแมน

708
00:35:09,148 --> 00:35:10,441
แต่เขาพูดว่า "เจสัน" ด้วย

709
00:35:10,525 --> 00:35:11,484
มีอีกสองสามข้อ

710
00:35:12,068 --> 00:35:14,862
เจสัน ในยุค 80
ก่อนเกมที่ด็อดเจอร์สเตเดียม

711
00:35:14,946 --> 00:35:18,950
นักพากย์กีฬาในตำนานคนไหน
ปฏิเสธคำเชิญของเดวิด เลตเทอร์แมน

712
00:35:19,033 --> 00:35:21,327
ที่ให้ไปเป็นแขกรับเชิญใน "เดอะทูไนท์โชว์"

713
00:35:22,495 --> 00:35:23,704
เคลย์ เคอร์ชอว์

714
00:35:23,788 --> 00:35:26,082
- ไปเป็นแขกรับเชิญ "เดอะทูไนท์โชว์" เหรอ
- ใช่

715
00:35:26,165 --> 00:35:27,083
คุณเป็นพิธีกรรับเชิญ…

716
00:35:27,166 --> 00:35:30,419
ผมเป็นพิธีกรรับเชิญ "เดอะทูไนท์โชว์"
ปีไหนไม่รู้ที่เกิดเหตุการณ์นี้

717
00:35:30,503 --> 00:35:33,506
สมัยนั้นเอบีซีมี "มันเดย์ไนท์ฟุตบอล"

718
00:35:33,589 --> 00:35:36,884
ผมเดินเข้าไปหาคนนี้แล้วพูด

719
00:35:36,968 --> 00:35:38,886
"คงจะดีมากเลย ผมอยากให้คุณ

720
00:35:38,970 --> 00:35:41,097
มาเป็นแขกรับเชิญใน 'เดอะทูไนท์โชว์'

721
00:35:41,180 --> 00:35:42,431
งานนี้สนุกแน่"

722
00:35:42,515 --> 00:35:45,601
แล้วคนนี้ก็บอก "ไม่สนุกหรอก"

723
00:35:46,102 --> 00:35:48,771
คุณบอกใบ้ผมแล้วกับ "มันเดย์ไนท์" ของเอบีซี

724
00:35:48,855 --> 00:35:50,398
- ฮาเวิร์ด โคเซลล์รึเปล่า
- ใช่

725
00:35:50,481 --> 00:35:52,567
ทำไมเขาคิดว่าจะไม่สนุก

726
00:35:52,650 --> 00:35:54,902
ผมเป็นแค่มือใหม่
ส่วนเขาเป็นถึงฮาเวิร์ด โคเซลล์

727
00:35:54,986 --> 00:35:57,238
- เขาเคยดูรายการคุณไหม
- น่าจะเคย

728
00:35:57,321 --> 00:35:58,531
งี่เง่าจังเลย

729
00:35:58,614 --> 00:36:00,616
ไหนดูซิ ขอคำตอบยืนยัน

730
00:36:00,700 --> 00:36:02,577
- ฮาเวิร์ด โคเซลล์
- ใช่

731
00:36:02,660 --> 00:36:03,536
ขอบคุณ

732
00:36:04,036 --> 00:36:05,538
- มีอีกข้อ
- ตอบผิดข้อเดียวเอง

733
00:36:05,621 --> 00:36:07,582
ผมว่าผมทำพังหมด

734
00:36:07,665 --> 00:36:09,208
ความผิดคุณ คุณเลือก

735
00:36:09,292 --> 00:36:11,002
ผมแค่มาก่อปัญหา มีอีกข้อ

736
00:36:12,211 --> 00:36:15,590
ช่วงปลายยุค 80 ที่ด็อดเจอร์สเตเดียม

737
00:36:16,090 --> 00:36:20,636
ใครโดนกรรมการในตำนานจอมเผด็จการ

738
00:36:20,720 --> 00:36:22,889
คาวบอยโจ เวสต์แซวว่า

739
00:36:23,431 --> 00:36:26,142
"คุณน่าจะโกนหนวดเคราหน่อยนะ"

740
00:36:26,809 --> 00:36:28,686
หลังจากทอมมี่ ลาซอร์ดาแนะนำ

741
00:36:32,648 --> 00:36:33,774
เคิร์ก กิ๊บสัน

742
00:36:34,358 --> 00:36:36,110
ไปดูคำตอบกัน

743
00:36:36,194 --> 00:36:37,445
คำตอบคือ

744
00:36:38,029 --> 00:36:38,946
เดวิด เลตเทอร์แมน

745
00:36:39,030 --> 00:36:39,864
ใช่แล้ว

746
00:36:41,407 --> 00:36:45,661
มันเกิดขึ้นตรงนั้น
เราเข้าประตูตรงนั้นตรงสนามฝั่งซ้าย

747
00:36:45,745 --> 00:36:47,413
มีผม ทอม ดรีเซน

748
00:36:47,496 --> 00:36:49,415
ทอมมี่ ลาซอร์ดา แล้วโจ เวสต์ก็มา

749
00:36:49,498 --> 00:36:51,751
ผมรู้ว่าเขาเป็นใคร ผมไม่เคยเจอเขา

750
00:36:51,834 --> 00:36:55,338
ผมอยู่ระหว่างพักจากรายการ
ไม่ได้โกนหนวดเครามาวันสองวัน

751
00:36:55,421 --> 00:36:56,923
ไม่ใช่แบบนี้นะ

752
00:36:57,423 --> 00:36:59,425
ทอมมี่บอก "โจ อยากแนะนำเดฟให้รู้จัก"

753
00:36:59,508 --> 00:37:01,093
"สวัสดีครับ ยินดีที่ได้รู้จัก"

754
00:37:01,177 --> 00:37:04,347
เขาบอก "หืม ต้องโกนหนวดเคราแล้วนะ"

755
00:37:05,014 --> 00:37:07,308
ผมถาม "เป็นกฎเหรอ"

756
00:37:07,892 --> 00:37:09,894
เขาตอบ "เดี๋ยวดูให้"

757
00:37:09,977 --> 00:37:11,687
ถ้าเล่นให้แยงกี้ส์น่ะใช่

758
00:37:20,279 --> 00:37:22,114
มาคุยเรื่อง "สมาร์ทเลส" กัน

759
00:37:22,198 --> 00:37:23,449
โอเค อ้อใช่

760
00:37:23,532 --> 00:37:26,035
ผมต้องดื่มเบียร์สองแก้ว
ถึงจะเข้าใจว่าพอดแคสต์คืออะไร

761
00:37:26,118 --> 00:37:29,455
- และคนแรกที่ผมสนใจคือมาร์ค แมร์ริตต์
- ผมเหมือนกัน

762
00:37:29,538 --> 00:37:33,042
แล้วผมก็ได้ยินเรื่องคุณกับเพื่อนของคุณ ฌอนกับวิล

763
00:37:33,125 --> 00:37:36,337
แล้วก็ได้ยินว่ามีเงินเข้ามาเกี่ยว

764
00:37:36,420 --> 00:37:38,214
ตอนนั้นแหละที่ผมเริ่มสนใจ

765
00:37:39,465 --> 00:37:44,136
คุณเริ่ม… คุณคงเบื่อแล้ว
ที่ต้องอธิบายจุดเริ่มต้นของโปรเจกต์นี้

766
00:37:44,220 --> 00:37:47,473
ก็ไม่เชิง เพราะผมซาบซึ้งมาก

767
00:37:47,556 --> 00:37:49,433
ที่มีคนในนี้ฟัง ขอบคุณ

768
00:37:49,517 --> 00:37:50,893
มันเป็น…

769
00:37:51,769 --> 00:37:53,562
มันเป็นโอกาส

770
00:37:53,646 --> 00:37:56,649
สำหรับเพื่อนรักของผมสองคน วิลกับฌอน

771
00:37:56,732 --> 00:37:58,526
ให้เราได้มาคุยกันอาทิตย์ละครั้ง

772
00:37:58,609 --> 00:38:00,111
เราเริ่มคุยผ่านซูมกัน

773
00:38:00,194 --> 00:38:03,364
แล้ววิลก็จะทำพอดแคสต์

774
00:38:03,447 --> 00:38:05,908
เรื่องการเลิกเหล้าชื่อว่า "การเดินทาง"

775
00:38:05,992 --> 00:38:09,662
ผมก็แบบ "เพื่อน ไม่มีใครอยากฟัง
พอดแคสต์เดินป่าของนายหรอก"

776
00:38:10,830 --> 00:38:13,708
ผมบอก "ให้ฉันมาพูดก็พอ

777
00:38:13,791 --> 00:38:15,835
แล้วก็ปั้นเรื่อง สนุกแน่นอน"

778
00:38:15,918 --> 00:38:16,752
เขาตลกมาก

779
00:38:16,836 --> 00:38:18,754
- ผมชื่นชมเขามานานแล้ว
- วิล อาร์เน็ตต์

780
00:38:18,838 --> 00:38:20,631
เขารู้ใจผมดีมาก

781
00:38:20,715 --> 00:38:22,216
ให้ตาย เขาตลกเป็นบ้า

782
00:38:22,758 --> 00:38:25,678
ขอถามอีกคำถาม คุณไปที่บ้านเขา

783
00:38:25,761 --> 00:38:28,556
สมมติว่าคุณหลอกล่อให้เขาเปิดประตูโรงรถได้

784
00:38:28,639 --> 00:38:31,559
ในนั้นมีรีสพีนัทบัตเตอร์คัพอยู่เต็มเลยไหม

785
00:38:33,060 --> 00:38:35,396
ก็มีบ้าง แต่มี…

786
00:38:35,479 --> 00:38:38,983
อาหารขยะไม่ว่าจะแบบไหน
ไปที่บ้านวิล อาร์เน็ตต์แล้วคุณจะเจอ

787
00:38:39,066 --> 00:38:41,360
- ดีเลย
- มันเป็นดงอาหารขยะเลย

788
00:38:41,444 --> 00:38:44,822
เขามีลูกวัยรุ่นสองคน
เขาเลยต้องเก็บเสบียงไว้ในนั่น

789
00:38:44,905 --> 00:38:46,407
แต่ไม่ใช่ให้ลูกเขาหรอก

790
00:38:48,534 --> 00:38:50,828
- ความนิยมเพิ่มขึ้นได้ยังไง
- ไม่แน่ใจ

791
00:38:50,911 --> 00:38:54,582
ตอนนั้นเป็นช่วงโควิด คนก็เลยลองทำทุกอย่าง

792
00:38:54,665 --> 00:38:57,168
เพื่อเชื่อมต่อกับคนอื่น

793
00:38:57,251 --> 00:39:00,171
ผมว่ามันเป็นช่วงที่มืดมน

794
00:39:00,254 --> 00:39:03,049
แล้วเราก็ได้เพื่อนคนดังของเรามาร่วมรายการ

795
00:39:03,132 --> 00:39:05,676
แด็กซ์เป็นแขกคนแรกของเรา

796
00:39:05,760 --> 00:39:08,137
วิล เฟอร์เรลมาร่วมช่วงแรกๆ

797
00:39:08,220 --> 00:39:10,139
จิมมี่ คิมเมลก็มาร่วมช่วงแรกๆ

798
00:39:10,639 --> 00:39:12,141
เราดีลกับคุณไม่ได้

799
00:39:12,725 --> 00:39:14,393
แต่… ไม่หรอก ผมล้อเล่น

800
00:39:14,477 --> 00:39:17,271
เดฟน่ารักมาก เขามาด้วยตัวเองเลย

801
00:39:17,355 --> 00:39:20,649
ตอนที่เราทำสารคดีเล็กๆ ของเรา
ทางเอชบีโอ แบบ…

802
00:39:21,525 --> 00:39:25,196
มันเป็นอะไรที่… ยิ่งใหญ่มากสำหรับผม

803
00:39:25,279 --> 00:39:28,783
รายการนี้มีมาสี่ปีแล้วตอนที่ผมได้รับเชิญ

804
00:39:30,201 --> 00:39:31,577
เรารู้ว่าเรากำลังรับมือกับใคร

805
00:39:31,660 --> 00:39:34,080
เราต้องจัดการตัวเองให้ดีก่อนจะโทรหาคุณ

806
00:39:34,163 --> 00:39:37,750
ขอถามเรื่องนั้นหน่อย
มันเริ่มจากงานอดิเรกที่กลายมาเป็น…

807
00:39:37,833 --> 00:39:41,337
เรื่องงานอดิเรกที่เป็นงานด้วยเนี่ย
มีเรื่องไหนดีกว่านี้ไหม

808
00:39:41,420 --> 00:39:43,756
ที่ว่า "เราทำอย่างที่ทำมาฟรีๆ แล้วก็รักมัน

809
00:39:43,839 --> 00:39:45,674
เราสนุกและมันมีประโยชน์"

810
00:39:45,758 --> 00:39:46,592
ไม่ใช่แค่กับเรา

811
00:39:46,675 --> 00:39:48,719
แล้วก็มีคนมาบอกว่า

812
00:39:48,803 --> 00:39:50,846
"รู้ไหม ที่ทำอยู่นี่มีมูลค่าร้อยล้านดอลลาร์"

813
00:39:50,930 --> 00:39:52,223
คือมัน…

814
00:39:52,306 --> 00:39:54,100
- ไม่ มันอะไร
- ก็…

815
00:39:54,183 --> 00:39:55,434
มันอะไร

816
00:39:56,352 --> 00:40:00,022
เดวิด เรื่องเศรษฐศาสตร์ของการทำพอดแคสต์

817
00:40:00,106 --> 00:40:01,190
เป็นปริศนาสำหรับผม

818
00:40:01,273 --> 00:40:03,526
- สำหรับผมด้วย แต่ประเด็นคืองี้
- ใช่ไหม

819
00:40:03,609 --> 00:40:06,946
งั้นมันก็กลายเป็นงานอดิเรกที่ได้สนุกกับเพื่อนฝูง

820
00:40:07,029 --> 00:40:08,656
เหมือนมื้อค่ำวันอาทิตย์

821
00:40:08,739 --> 00:40:11,742
จากนั้นก็ "แม่เจ้า ร้อยล้าน" ใช่ไหม

822
00:40:11,826 --> 00:40:14,954
ใช่ครับ ที่เกิดขึ้นคือ

823
00:40:15,746 --> 00:40:17,164
พอล แมคคาร์ทนีย์ทำรายการ

824
00:40:17,248 --> 00:40:18,165
ว้าว

825
00:40:18,249 --> 00:40:20,751
- และหลังจาก…
- แล้วเขารู้เรื่องรายการได้ยังไง

826
00:40:20,835 --> 00:40:24,088
ก็นั่นแหละครับ ทันทีที่เราสัมภาษณ์เสร็จ

827
00:40:24,171 --> 00:40:25,423
เขาเป็นแขกของฌอน

828
00:40:25,506 --> 00:40:28,300
แล้วเราก็คุยส่งท้ายสองนาทีแบบขำๆ

829
00:40:28,384 --> 00:40:29,969
"โห แขกคนนั้นเยี่ยมมาก"

830
00:40:30,052 --> 00:40:33,848
ผมถาม "ฌอน รู้จักพอล แมคคาร์ทนีย์ได้ยังไง"

831
00:40:33,931 --> 00:40:36,225
เขาตอบ "ไม่รู้จัก นั่นสายโทรเข้า"

832
00:40:36,308 --> 00:40:39,270
เราเลยรู้ว่า… นั่นเป็นครั้งแรกที่ผมรู้ว่า

833
00:40:39,353 --> 00:40:42,648
รายการเราดังแล้ว เพราะคนของเขา

834
00:40:42,731 --> 00:40:45,359
เลือกรายการเรา เรตติ้งของเราก็คงสูงพอ

835
00:40:45,443 --> 00:40:47,361
ถึงขึ้นที่คู่ควรกับพอล แมคคาร์ทนีย์

836
00:40:47,445 --> 00:40:50,489
ถือว่าโชคดีมาก

837
00:40:50,573 --> 00:40:54,118
เราคุยอะไรได้อีกเกี่ยวกับคุณ
และความสำเร็จสุดว้าวของคุณ

838
00:40:54,785 --> 00:40:57,955
มีซีรีส์เรื่องใหม่ทาง Netflix
ที่ผมเพิ่งถ่ายเสร็จไป

839
00:40:58,038 --> 00:41:00,291
ผมภูมิใจสุดๆ ชื่อว่า "แบล็กแรบบิต"

840
00:41:00,374 --> 00:41:02,835
"แบล็กแรบบิต" เกือบแล้วอีกนิดเดียว

841
00:41:02,918 --> 00:41:04,879
ผมเกือบได้เล่น "แบล็กแรบบิต"

842
00:41:05,463 --> 00:41:06,672
- เกือบแล้ว
- จริงด้วย

843
00:41:06,755 --> 00:41:09,884
เดฟอยู่แถวที่เรากำลังถ่ายทำวันนึง

844
00:41:09,967 --> 00:41:11,927
น่าเสียดายที่วันนั้นผมไม่ได้ทำงาน

845
00:41:12,011 --> 00:41:14,430
แต่เหมือนคุณจะเดินผ่านกองถ่ายแล้วพูด

846
00:41:14,513 --> 00:41:17,475
"ไง ถ่ายอะไรกัน" แล้วเขาก็นั่งอยู่ตรงมุมดูจอ

847
00:41:17,558 --> 00:41:20,186
ตรงหน้าจอมอนิเตอร์ที่ผู้กำกับนั่ง

848
00:41:20,269 --> 00:41:23,272
พวกเขาให้หูฟังคุณไหม คุณมีคอมเมนต์ไหม

849
00:41:23,355 --> 00:41:26,984
ผมอยากมีส่วนร่วมกับเรื่องนั้นมากๆ

850
00:41:27,067 --> 00:41:29,820
- แล้ว… ถามสิ
- คุณถามไหม

851
00:41:31,071 --> 00:41:34,158
ผมเคยไปศาลรัฐบาลกลางนิวยอร์ก

852
00:41:34,241 --> 00:41:37,661
เขตสามหรืออะไรก็ตามที่เขาเรียกกัน
อาทิตย์นั้นผมเป็นลูกขุน

853
00:41:37,745 --> 00:41:38,746
- เอาดีๆ
- จริง

854
00:41:38,829 --> 00:41:40,831
ผมเลยเรียกร้องความยุติธรรม

855
00:41:40,915 --> 00:41:45,711
หลังจากเจอเรื่องวุ่นต่อๆ กัน
สุดท้ายผมเดินกลับบ้าน

856
00:41:45,794 --> 00:41:47,379
ผมกลับไปที่บ้านผม

857
00:41:47,463 --> 00:41:51,300
แล้วมีโปรดักชั่นหนังใหญ่ยักษ์

858
00:41:51,383 --> 00:41:54,553
ผมนั่งลงขอยืม… มีผู้ช่วยกองถ่าย
ผมถาม "ขอใช้โทรศัพท์หน่อยได้ไหม

859
00:41:54,637 --> 00:41:57,389
ผมไม่มีโทรศัพท์ ผมมีกุญแจ ผมต้องเข้าบ้าน"

860
00:41:57,473 --> 00:42:00,601
เธอบอก "ได้สิ"
ผมเลยโทรหาคน พยายามจะเข้าบ้าน

861
00:42:00,684 --> 00:42:03,020
ระหว่างนั้นผมถาม "นี่อะไร ทำอะไรกัน"

862
00:42:03,103 --> 00:42:06,899
เธอก็เล่าให้ผมฟังหมด
ผมก็บอก "ผมอยากเล่นเป็นตัวประกอบ"

863
00:42:06,982 --> 00:42:10,069
แล้วเธอก็พูด "ฉันโอเคนะ" เธอไม่สน

864
00:42:10,653 --> 00:42:13,322
แต่ว่า… สรุปไม่ได้ไปอยู่หน้ากล้องเหรอ

865
00:42:13,405 --> 00:42:15,950
ไม่ เพราะทุกคนเป็นคนดีกันมาก

866
00:42:16,033 --> 00:42:18,369
ทุกคนคิดว่าคงจะฮาน่าดู ถ้าจะทำทั้งเรื่องพัง

867
00:42:18,452 --> 00:42:20,037
ที่เอาผมเข้าไปอยู่ในฉาก

868
00:42:20,120 --> 00:42:22,373
นั่นช็อตสุดท้ายของซีรีส์

869
00:42:22,456 --> 00:42:24,208
- อ๋อ รู้แล้วช็อตไหน
- ใช่

870
00:42:24,291 --> 00:42:27,127
เอาเป็นว่า นั่นคือที่คุณทำอยู่
ตอนนี้กำลังตัดต่อ

871
00:42:27,211 --> 00:42:29,338
คุณเป็นผู้กำกับ เป็นโปรดิวเซอร์

872
00:42:29,421 --> 00:42:31,590
ครับ ผมกับจู๊ด ลอว์เล่นเป็น

873
00:42:31,674 --> 00:42:33,133
พี่น้องที่ดูแล

874
00:42:33,217 --> 00:42:34,760
ไนต์คลับแถบโลเวอร์อีสต์ไซด์

875
00:42:34,843 --> 00:42:36,762
แล้วมีบางอย่างผิดพลาด

876
00:42:36,845 --> 00:42:39,390
มีคนตายสองสามคน พยายามหาว่าใครเป็นคนทำ

877
00:42:39,473 --> 00:42:41,183
ตลอดแปดตอน

878
00:42:41,267 --> 00:42:44,603
โอเค ยังไงก็ยินดีด้วยกับซีรีส์เรื่องนี้

879
00:42:44,687 --> 00:42:45,646
- ขอบคุณครับ
- โอเค

880
00:42:45,729 --> 00:42:49,066
ผมอยากรู้ว่าผมลืมอะไรไป

881
00:42:49,149 --> 00:42:52,027
ทำอะไรไป ตกหล่นตรงไหนไป

882
00:42:52,111 --> 00:42:54,530
มีอะไรอยากเชิญชวนไหม

883
00:42:55,197 --> 00:42:58,617
ขอบคุณคนดูที่น่ารักที่นี่ที่มา

884
00:43:00,369 --> 00:43:01,203
สำเร็จลุล่วงดีไหม

885
00:43:01,287 --> 00:43:03,330
- ผมว่าเราโอเคนะ
- สำเร็จลุล่วงดีไหม

886
00:43:03,414 --> 00:43:06,667
ดีใจมากที่ได้เจอคุณ คุณด้วย

887
00:43:06,750 --> 00:43:08,752
ขอโทษด้วยที่เราไม่เคยเจอกันที่นี่มาก่อน

888
00:43:08,836 --> 00:43:11,171
ขอให้ลูกสาวอีกคนของคุณโชคดี

889
00:43:11,255 --> 00:43:14,550
พี่สาวที่โรดไอแลนด์ที่อยู่กับแฟนชื่อจิม

890
00:43:16,760 --> 00:43:19,179
- ขอบคุณที่มาดู
- ขอบคุณทุกคน

891
00:43:19,263 --> 00:43:23,726
"เสวนาฮาเฮ" ตอนหน้า

892
00:43:23,809 --> 00:43:25,477
- ตีอีกไม้ไหม
- ขอลองอีกไม้

893
00:43:26,186 --> 00:43:30,357
เดฟกับเจสันยังคง
เสริมสร้างความมั่นใจที่เพลทกันต่อไป

894
00:43:31,317 --> 00:43:33,611
ใช่ ผมตีดีพอจะไปถึงฐานสองตลอด

895
00:43:33,694 --> 00:43:35,070
ไม่จริงหรอก

896
00:43:35,821 --> 00:43:37,906
- นั่นไง
- ลูกนั้นน่าจะตกพื้น

897
00:43:37,990 --> 00:43:41,452
- ผมตีได้ไปถึงฐานสองแน่
- นี่ก็ไม่จริง

898
00:43:41,535 --> 00:43:43,829
- ลูกนี้ไม่ตีละกัน
- นี่ก็ไม่จริงอีก

899
00:43:43,912 --> 00:43:46,457
- ขออีกสาม
- ไม่ เอาถังนี้ให้หมด

900
00:43:46,540 --> 00:43:48,334
เอาถังนี้ให้หมด คำพูดปลุกใจคุณสินะ

901
00:43:48,417 --> 00:43:53,005
และขอชี้แจงไว้ตรงนี้
รอน ฮาเวิร์ดไม่ใช่ไอ้งั่งที่ใครๆ ก็รู้จัก

902
00:44:32,461 --> 00:44:35,422
คำบรรยายโดย พิชชาพงศ์ ทองเพ็ญ