ΝΤΟΤΖΕΡΣ
Τζέισον;
Τζέισον.
Η προσέλευση δεν είναι και στα καλύτερά της.
-Χαίρομαι που σε βλέπω. -Κι εγώ.
Λίγα πράγματα συγκρίνονται με το να είσαι σε γήπεδο του MLB.
Ναι, είναι τέλεια. Είμαι λίγο ψώνιο.
Πηγαίνω σε πολλούς αγώνες των Ντότζερς.
Έπαιζες;
Έπαιζα, αλλά όχι καλά.
Κρατάω ρεκόρ για τις πιο πολλές αποτυχημένες προσπάθειες με γέλια.
Ας δούμε τι γίνεται εδώ.
-Θα ρίξω μερικές μπαλιές. -Μπορώ να δώσω καλή παράσταση.
-Για να σε δούμε. -Έτοιμος;
Οι πρώτες θα είναι δύσκολες.
Όχι.
Ράιαν, χαμήλωσέ το λίγο, φίλε.
Γι' αυτό είμαι ο φροντιστής.
-Ντέιβ, ξέρεις τι κάνεις! -Φίλε!
-Κάθε Αμερικανός πρέπει να το ζήσει αυτό. -Συμφωνώ.
Άλλη μία και τελείωσα.
-Στέκεσαι πολύ κοντά. -Παραλίγο να με πετύχει.
-Πιάσ' την. -Είπα να τελειώσω δυνατά.
-Πόνεσε λίγο αυτό; -Ναι.
-Θέλω να πω κάτι. -Ακούστηκες γερός.
-Ξέρω. -Σ' το λέω.
Δεν ξέρω γιατί, αλλά το καταευχαριστήθηκα. Τι δηλώνει αυτό;
Ο ΕΠΟΜΕΝΟΣ ΚΑΛΕΣΜΕΝΟΣ ΜΟΥ ΔΕΝ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΣΥΣΤΑΣΕΙΣ
ΜΕ ΤΟΝ ΝΤΕΪΒΙΝΤ ΛΕΤΕΡΜΑΝ
Ευχαριστώ. Εντάξει.
Να 'στε καλά.
Ευχαριστώ. Εντάξει.
Πόσο ντροπιαστικό που σηκώθηκαν δώδεκα άτομα εκεί πέρα,
κι οι υπόλοιποι, εκτός κι αν είστε ανάπηροι,
δεν νιώσατε καμία ανάγκη ή επιθυμία να κάνετε το ίδιο;
Να 'στε καλά.
Τελειώσαμε μ' εσάς. Μπορείτε να φύγετε.
Ελάτε τώρα. Όχι. Είναι πολύ…
Πλάκα κάνω. Σας πειράζω.
Ευχαριστώ πολύ, κυρίες και κύριοι. Είναι τέλειο. Είστε τυχεροί που είστε εδώ,
επειδή αυτός που έρχεται…
Παρεμπιπτόντως, ξέρετε ποιος είναι;
Νόμιζα ότι ήταν μυστικό.
Ήξερα γι' αυτόν τον τύπο εδώ και πολύ καιρό.
Είχα ένα τηλεοπτικό σόου
κι αυτός ερχόταν συχνά καλεσμένος.
Τότε, ήταν απλώς ένας ακόμα καλεσμένος στο σόου.
Νόμιζα ότι ήταν το παιδί από το Leave It to Beaver.
Αποδείχθηκε ότι έκανα λάθος.
Στη συνέχεια, μέχρι σήμερα,
τον γνώρισα σταδιακά
και τον σέβομαι για όσα κάνει.
Είναι ταυτόχρονα ένας πολύ ταλαντούχος ηθοποιός,
σκηνοθέτης, σεναριογράφος, αφηγητής,
και επιπλέον, το πιο σημαντικό,
είναι ένας υπέροχος άνθρωπος.
Κυρίες και κύριοι, ο Τζέισον Μπέιτμαν.
Ευχαριστώ.
Γεια σου, Τζέισον.
-Γεια. -Χαίρομαι που σε βλέπω. Ευχαριστώ.
-Πού κάθομαι; -Εκεί πέρα.
Γεια!
-Ευχαριστώ. -Γεια.
-Τι κάνεις; -Καλά είμαι.
Ήμουν πίσω και σε έβλεπα να κάνεις την εισαγωγή σου…
Ας καθίσουμε.
Πώς νομίζετε ότι με κάνει να νιώθω αυτό;
Γιατί; Έκανα κάτι;
Όχι, σου αξίζει…
Βλέπεις εκείνους τους τέσσερις, τους αλλοπρόσαλλους εκεί πίσω;
Εμένα μόνο αυτοί με χειροκρότησαν.
Πιστεύω ότι είναι ένα τέλειο μέρος για τέτοιο σόου.
Το κοινό είναι καλό. Σωστό μέγεθος. Άνετο, με ενδιαφέρουσα ιστορία.
-Είχες ξανάρθει εδώ; -Όχι. Ζω στο Λος Άντζελες από το 1976.
Δεν ήξερα καν ότι υπήρχε αυτή η περιοχή, πόσο μάλλον αυτό το…
Αυτό το… Πέτυχες καλή τιμή, Ντέιβ;
Πλάκα κάνεις;
Σκηνοθέτης είσαι, ξέρεις πώς πάει.
-Όχι, είναι φοβερή τοποθεσία. -Πολύ ωραία.
-Είμαστε στο Χάιλαντ Παρκ. -Ναι.
Είναι πολύ ωραία.
Φυσικά και γνωρίζω το Χάιλαντ Παρκ.
Είναι κοντά στο στάδιο των αγαπημένων μου Ντότζερς.
Το κοινό χειροκροτεί την τοποθεσία του χώρου.
Μ' αρέσει αυτό.
-Η γυναίκα κι η κόρη μου είναι εκεί. -Πού;
-Η Μέιπλ, 13. Η Αμάντα. -Γεια. Χαίρω πολύ.
Άκου, Τζέισον. Σ' ευχαριστώ πολύ που ήρθες.
Ανέκαθεν με συνάρπαζε το θέμα των παιδιών ηθοποιών.
Δεν ξέρω πώς προκύπτει αυτό.
Έχω έναν γιο. Ποτέ δεν θα φανταζόμουν…
Πώς προκύπτει;
Συνέβη για σένα, και συνέβη για την αδερφή σου.
Είναι δύο χρόνια μεγαλύτερη;
-Τρία. Η Τζαστίν. -Τρία. Η Τζαστίν.
Πώς ξεκινά ως ηθοποιός ένα παιδί;
Η σύντομη εκδοχή, είχαμε έναν γείτονα ηθοποιό,
φίλο του μπαμπά μου.
Ήμουν έξω κι έπλενα το αμάξι με τον μπαμπά μου.
Ο γείτονας πήγαινε σε οντισιόν.
Με είδε δυστυχισμένο. Πρότεινε να με πάρει μαζί του.
-Δέχτηκα. -Πόσων ετών ήσουν;
-Ήμουν δέκα. -Δέκα.
Ήδη παιδική εργασία. Καταλαβαίνεις.
Και είπε "Μάθε αυτά τα λόγια, μπες μέσα και φέρσου σαν να ξέρεις τι κάνεις".
Πες "Τι; Δεν είμαι στη λίστα;
Θα έγινε λάθος. Ήρθα να διαβάσω…"
Διάβασα, πήρα τον ρόλο.
Γύρισα σπίτι, κι ο πατέρας μου γυάλιζε το αμάξι με το πετσί.
Του είπα "Πήρα τον ρόλο!"
Απάντησε "Απίστευτο. Μπράβο".
Ζήτησα να με βγάλει μερικές φωτογραφίες
για να τις στείλουμε, να βρω ατζέντη.
Ο μπαμπάς μου ήταν σεναριογράφος, σκηνοθέτης, παραγωγός. Ακόμα είναι.
Αντί να με πηγαίνει στο πάρκο για να παίζουμε μπάλα,
με πήγαινε στον κινηματογράφο.
Και η μητέρα σου ήταν του χώρου;
Ήταν αεροσυνοδός στην Pan Am.
Ταξίδευε σε όλον τον κόσμο, δύο βδομάδες δουλειά, δύο ρεπό.
Περνούσα πολύ χρόνο με τον μπαμπά, όσο εκείνη έλειπε.
Κατάγεστε από το Ράι της Νέας Υόρκης;
Γεννήθηκα στο Ράι.
Έζησα εκεί ως τα δύο, Βοστόνη ως τα τέσσερα, Σολτ Λέικ ως τα επτά,
και μετά Λος Άντζελες από το '76.
Γιατί πήγατε στη Βοστόνη και το Σολτ Λέικ;
Για νομικούς λόγους. Ήθελε να ξεφύγει από τον νόμο.
Ο πατέρας μου έκανε διάφορες δουλειές σε post-production,
διηύθυνε εργαστήρια σε όλη τη χώρα.
Έψαχνε δουλειά ως σκηνοθέτης και σεναριογράφος.
Στάθηκα τυχερός κι έκανα διαφημίσεις από νωρίς,
και αρκετές μάλιστα.
Αχ, αυτά τα Golden Grahams Γεύση μέλι και δημητριακών
Υπέροχη γεύση μελιού!
Η Τζαστίν είδε ότι έβγαζα λεφτά, οπότε κι αυτή βρήκε ατζέντη.
Πόσα έβγαζες; Σ' αυτήν την ηλικία, μοίραζα εφημερίδες.
Ξέρω πόσα έβγαζα μ' αυτό. Εσύ πόσα έβγαζες;
Αυτό ήταν καλύτερο.
Αυτό…
Εκείνη την εποχή,
αν έκλεινες πανεθνική διαφήμιση, ας πούμε της Pepsi
ή των Honey Nut Cheerios ή κάτι τέτοιο,
θα περίμενες αυτή η διαφήμιση να αποφέρει 30.000 δολάρια
μέχρι να τελειώσει να προβάλλεται,
στη διάρκεια τριών, τεσσάρων μηνών.
Οπότε, αν έκανες μερικές διαφημίσεις, ο ατζέντης διαπίστωνε ότι δεν είσαι κακός.
Σε έστελνε ως γκεστ εμφάνιση σε κάποιο σίριαλ.
-Κι άρχισες να πετυχαίνεις; -Ναι.
Έκανα κωμωδίες όπως εκείνη με τον Ρίκι και μερικούς άλλους.
Μου άρεσε να δουλεύω στην τηλεόραση,
σε γυρίσματα με πολλές κάμερες, με ζωντανό κοινό.
Ρικ, χωρίς αμφιβολία, είσαι
ο πιο ευθύς, σωστός, καθωσπρέπει, αηδιαστικά τίμιος κολλητός που υπάρχει.
Με τον Ρίκι Σρόντερ σκαρφαλώναμε στις μόνιμες κατασκευές,
δηλαδή κάτι ξύλινα δοκάρια ψηλά,
όπου κρεμάνε τα φώτα, τις αλυσίδες, τον ηχητικό εξοπλισμό.
Στα 20 μέτρα πάνω από τη σκηνή.
Ανεβαίναμε εκεί την ώρα που έμπαινε το κοινό.
Ανεβαίναμε εκεί. Είχαμε αγοράσει κάτι μπρούντζινους φυσητήρες…
Μπρούντζινους;
-Ναι, το είδαμε επαγγελματικά. -Επαγγελματίες.
Ανεβαίναμε με μερικές κόλλες από διορθώσεις ή από το σενάριο.
Μασουλούσαμε ένα κομματάκι χαρτί και φτύναμε μπαλίτσες στο κοινό,
ενώ έπαιρναν τη θέση τους κι ετοιμάζονταν να…
-Στο κοινό! -Ήμασταν τέρατα.
-Ναι. -Υπέροχα.
Γυρίζαμε στα στούντιο της Universal.
Είχαμε τα ποδήλατά μας εκεί.
Έπρεπε να κάνουμε τη γυμναστική μας.
Τα καβαλούσαμε, πηγαίναμε πίσω από τα τρενάκια
και πιανόμασταν για να μην κάνουμε πετάλι.
Μας έσερναν μέχρι τη λίμνη του Jaws.
Εκεί κατεβαίναμε, σηκώναμε τα παντελόνια, μπαίναμε μέσα να μαζέψουμε χρυσόψαρα.
Η λίμνη ήταν γεμάτη χρυσόψαρα.
Αυτοί που οδηγούσαν το τρενάκι
έβλεπαν δύο 13χρονα να τσαλαβουτάνε στο νερό.
Η λίμνη έφτανε μέχρι εδώ.
Οπότε, έπαιρναν τους γονείς μας. Έλεγαν
"Μη σας κουράζουμε με τους λόγους, αλλά θέλουμε να τρομάζουμε τον κόσμο.
Όταν βλέπουν δύο πιτσιρίκια να μαζεύουν χρυσόψαρα στα ρηχά,
χαλάει λίγο το εφέ του μεγάλου λευκού καρχαρία".
Οπότε, έπρεπε να το κόψουμε.
Όσο μεγάλωνε η επιτυχία, απολάμβανες τη ζωή σου;
Την απολάμβανα πολύ. Πίστευα ότι είμαι φοβερός.
Πίστευα ότι είμαι ο πιο κουλ πιτσιρικάς.
Χτες σου έλεγα για την εκπομπή του Τζόνι Κάρσον.
Ήσουν 15 όταν πήγες στο The Tonight Show.
Σου χρωστώ μια συγγνώμη.
Απόψε, δύο φορές σε είπα Τζόζεφ.
Δεν πειράζει, Τζακ.
Είναι υπέροχο. Και είναι τόσο γλυκός…
Θα περίμενες ένας 50χρονος που πλέον είναι βετεράνος στον χώρο
-να είναι κυνικός. -Ένιωθα πολύ άνετα.
Αλλά ήταν γλυκός και ζεστός.
Κακώς ένιωθα τόσο άνετα.
Ήσουν 15, για όνομα του Θεού.
Πάντως, το θεώρησα αξιοθαύμαστο, αν κι όταν βλέπω παλιές φωτογραφίες,
κι εγώ νιώθω αμηχανία.
Όχι μόνο δικές σου, αλλά κι άλλες παλιές.
Είχες…
Πολλοί ηθοποιοί που ξεκίνησαν ως παιδιά συχνά λένε πως είχαν άσχημες εμπειρίες.
Ήταν έτσι και για σένα;
Ναι.
Δηλαδή, νομίζω ότι…
Ξέρω ότι… Ξαναλέω, θεωρούσα ότι είμαι φοβερός.
Σίγουρα κατά καιρούς θα φερόμουν σαν κακομαθημένο.
Πάντως, όχι τόσο κακομαθημένος όσο κάποιοι συνομήλικοί μου.
Ποιος, ας πούμε;
Ναι.
Μακάρι να υπήρχε κάτι διαφορετικό εδώ μέσα.
Δεν…
Δεν θα αναφέρω ονόματα,
αλλά έκανα μια σειρά με έναν τύπο
που μου δίδαξε πολλά για το τι να μην κάνω.
Αυτό επηρέασε, ελπίζω, το πώς φέρομαι πια στα γυρίσματα,
ιδίως όταν είμαι σε θέση ευθύνης, όταν σκηνοθετώ ή κάτι…
Ποιος ήταν; Ο Ρίκι… Πώς τον έλεγαν;
Σε χάνω, Ντέιβ. Μπήκες σε φαράγγι;
Εμπρός;
-Μπήκα σε φαράγγι. -Μιλάμε μετά. Χάνεσαι.
Καλά, θα τα ξαναπούμε.
Νιώθεις ότι έχασες κάτι από την παιδική σου ηλικία;
Και θα απαντήσω εγώ.
Έκανες κάτι που αγαπούσες, οπότε εικάζω ότι δεν έχασες τίποτα.
Έχασα πολύ παιχνίδι,
επειδή δουλεύω από τα δέκα έως και τώρα.
Οπότε, έχασα πολύ παιχνίδι,
αλλά το αναπλήρωσα, Ντέιβ,
σε μια επιπόλαιη φάση όταν ήμουν 20.
Μάλιστα. Άρα όταν ήσουν στα 20.
Ξέρω τι υπονοείς. Τι το προκάλεσε αυτό;
Άρχισες να πειραματίζεσαι με ελεγχόμενες ουσίες.
-Δεν είναι αστείο. -Όχι. Καλά, θα μπορούσε.
Μπορώ να σου βρω κάτι για να γελάς όλη νύχτα.
Λοιπόν, ουσιαστικά αυτό ξεκίνησε από μια ανάγκη για κανονικότητα.
Γι' αυτό επέστρεφα στο σχολείο μου στο τέλος κάθε τηλεοπτικής σεζόν.
Έτσι, έκανα παρέα με όλους τους συμμαθητές μου στο λύκειο.
Και τι κάνουν στο λύκειο; Βγαίνουν έξω και διασκεδάζουν τα Σαββατοκύριακα.
Οπότε, το υιοθέτησα αυτό, γιατί είπα "Δουλεύω σκληρά, ας διασκεδάσω εξίσου".
Κι έτσι, ως τα 30 μου, είχα αναπληρώσει.
Δηλαδή, κράτησε χρόνια αυτό;
Ήταν μια δεκαετία διασκέδασης.
Υπέφερε η δουλειά σου;
-Και βέβαια, Ντέιβ. -Ναι.
Αλλά ναι. Και πάλι δούλευα λίγο, ίσα ίσα για να κρατιέμαι όρθιος.
Είχες ποτέ σοβαρό πρόβλημα, όπως ο Ρόμπερτ Ντάουνι Τζούνιορ;
Αυτός είχε φτάσει πολλές φορές στην άκρη του γκρεμού.
Συνήλθε και τα διόρθωσε όμως. Τώρα είναι ευτυχισμένος και πετυχημένος.
-Λοιπόν, εσύ… -Εγώ…
Το δικό μου…
Το δικό μου "Έπιασα πάτο" δεν αξίζει να το λες ως διασκεδαστική ιστορία.
Απλώς, όπως είπα πριν, αναπλήρωσα.
Η Αμάντα με βοήθησε πολύ. Είπε
"Φίλε, ξέρω ότι το κόβεις σιγά σιγά
και σε λίγα χρόνια θα το 'χεις σταματήσει εντελώς.
Αλλά τι λες να το κάνουμε τώρα; Ας προχωρήσουμε".
Πώς σε αντιμετώπιζε τότε το Χόλιγουντ και ο χώρος γενικώς;
Έλεγε ο κόσμος "Μη μας ζαλίζετε πια με τον Τζέισον";
-Ή έλεγαν "Χάθηκε"; -Αυτό ακριβώς.
-Ήταν ζόρικες εποχές. Ναι. -Ήταν το πρώτο;
-Αυτή ήταν η ζωή σου για πολύ καιρό. -Ναι.
-Δεν είχα σπουδάσει. Δεν ήξερα κάτι άλλο. -Μετάνιωσες;
-Ορίστε; -Μετάνιωσες που δεν σπούδασες;
Μόνο επειδή τώρα πια έχω περιέργεια για μάθηση.
Τότε δεν είχα. Η ιδέα οικειοθελώς να μελετώ κι άλλο
δεν μου φαινόταν λογική.
Το θέμα ήταν η καριέρα σου
ή απλώς δεν βόλευε χρονικά;
Δεν προλάβαινες να σπουδάσεις ή…
Τότε γύριζα τη βραβευμένη με Όσκαρ ταινία
Τιν Γουλφ 2 στο…
ΤΙΝ ΓΟΥΛΦ 2, 1987
Θέλω να αλλάξω μερικά μαθήματα.
Το γύριζα προς το τέλος του τελευταίου έτους στο σχολείο.
Τα γυρίσματα συνέπιπταν με τις τελικές εξετάσεις στο σχολείο.
Δεν πρόλαβα να δώσω δύο απ' τα τέσσερα μαθήματα,
οπότε δεν πήρα ποτέ απολυτήριο.
Δηλαδή, επισήμως δεν έχεις τελειώσει το λύκειο;
Ακριβώς. Ναι.
Παλιότερα, στο σόου καλούσαμε μόνο απόφοιτους λυκείου.
Ναι.
Ισχύει αυτό.
-Κάποτε ζούσες εδώ; -Ναι, ερχόμουν συχνά σε αγώνες.
Πότε ζούσες εδώ; Γιατί;
Μετακόμισα εδώ το '75 γιατί νόμιζα ότι θέλω να γίνω σεναριογράφος,
αλλά κατά βάθος, απλώς ήθελα να βγω στο The Tonight Show.
Θυμάμαι, αφότου πια είχα πετύχει
κάποια επιτυχία στον κόσμο της τηλεόρασης,
καθόμουν με τον φίλο μου Τομ Ντρίσεν, εκεί πίσω από τον πάγκο.
Τότε, ο Κερκ Γκίμπσον έπαιζε για τους Ντότζερς.
Πέτυχε ένα χόουμ ραν με σπασμένο πόδι.
-Ήμουν εδώ εκείνο το βράδυ. -Αλήθεια;
-Καθόμουν πίσω από την πρώτη βάση. Τρελό. -Ναι.
Απίστευτο.
Ήταν εξίσου καλό με το φετινό του Φρέντι Φρίμαν…
Το είδα κι έπεσα από το κρεβάτι από τα γέλια.
Αυτό είναι μπέιζμπολ! Ήταν…
Χοροπηδούσα σαν νικήτρια καλλιστείων.
-Ήταν απίστευτο. -Για δείξε μου πώς έκανες.
-Ναι! -Εντάξει. Σταμάτα.
Πρόσεχα να μη με πνίξει η κορδέλα.
Φτάνει. Λοιπόν, ήμασταν εκεί. Ο Γκίμπσον ήταν στο πρώτο inning.
Νομίζω τρίτος στη σειρά, δεν νομίζω να ήταν τέταρτος.
Ήταν τρίτος.
Ήδη είχαν προηγηθεί δύο out.
Βγήκε και έστειλε μια μπαλιά τόσο ψηλά
που νόμιζες ότι θα βγει από την ατμόσφαιρα.
Λαμπύριζε και σκεφτόσουν "Πώς τα ανάβουν αυτά…"
-Είναι η επανείσοδος. -Ναι, είναι τρελό.
Ήταν ένα πολύ βαρύ out.
Ο Κερκ, καθώς περπατούσε προς τον πάγκο,
χτύπησε το ρόπαλο με μεγάλο θυμό.
Κι ένα παιδί, ένα αγόρι, ένας φαν που έβλεπε, είπε
"Την άλλη φορά, Κερκ!"
Κι ο Κερκ απάντησε
"Να φας σκατά, μαλάκα". Ωραία φάση.
Ας μιλήσουμε για το Arrested Development. Η ζωή σου έχει πολλές πτυχές.
Για μένα, ήταν κάτι τεράστιο.
ΝΕΚΡΟ ΠΕΡΙΣΤΕΡΙ - ΜΗΝ ΤΟ ΦΑΣ!
Δεν ξέρω τι περίμενα.
Το άρχισα και δεν μπορούσα να σταματήσω.
Ήταν μια καταπληκτική σειρά.
Συμμετείχαν τόσοι καλοί άνθρωποι. Ο Μιτς Χούρβιτς, πρώτα απ' όλα.
Ναι.
Ναι, ο Μιτς Χούρβιτς είναι ο άνθρωπος
που το δημιούργησε, το έγραψε όλο, το επέβλεπε.
Είναι ένα από τα πιο απίστευτα έξυπνα άτομα
με ένστικτο για την κωμωδία που έχω συνεργαστεί.
Επί πόσες σεζόν έπαιζε στο Fox; Πολλές, σωστά;
Νομίζω ότι ήταν 2,5 χρόνια στο Fox.
-Είχε επιτυχία; -Δεν είχε, Ντέιβ.
-Δεν είχε; -Όχι.
Γιατί τότε όλοι μόνο για το Arrested Development μιλούσαν.
Ναι, αλλά νομίζω ότι το έβλεπε μόνο ο κόσμος στις ακτές.
Η μεσαία Αμερική δεν το έβλεπε.
Η μεσαία Αμερική δεν μετρά.
Να τι θα μπει στο διαφημιστικό κλιπ.
Μίλησε ο…
-Ο αγαπημένος γιος της Ιντιάνα. -Ιντιάνα. Ναι.
Εγώ πάντως το βρήκα σπουδαίο. Περίμενα πώς και πώς.
Θεωρούσα ότι ο πραγματικός σταρ της σειράς ήταν ο Ρον Χάουαρντ, με την αφήγηση.
Ο Μάικλ ξέμεινε από επιλογές.
Ξέροντας την τάση του πατέρα του να κρύβει πολύτιμα πράγματα στους τοίχους,
αποφάσισε ένα τελευταίο, απελπισμένο κόλπο.
Αυτό είναι τρέλα. Τι κάνω; Χτυπάω με σφυρί προσπαθώντας να…
Είσαι τρελός;
Ήταν απίστευτος.
Αλλά το ωραίο είναι… Υπήρχαν πολλά ωραία σ' εκείνη τη σειρά.
Πρώτον, ήταν το "ηλεκτροσόκ" που επανέφερε την καριέρα μου.
Αλλά ήμουν μεγάλος φαν του Τσάρλι Ρόουζ. Τον έβλεπα συνεχώς.
Μια φορά, είχε τον Ρον Χάουαρντ.
Ήταν κατά την επιπόλαιη φάση της καριέρας μου, στα 20 μου.
Ένιωθα πολύ πεσμένος. Ήμουν πραγματικά…
Η καριέρα μου δεν πήγαινε καλά. Δεν έβρισκα δουλειά.
Που λες, έβλεπα τον Ρον Χάουαρντ να μιλά. Είναι γνωστό το πόσο προσηνής
και φιλικός, και κάπως…
Σαν σπασικλάκι, παραδεχόταν ότι είναι τόσο καλός.
Τον έβλεπα, τον πιο πετυχημένο άνθρωπο στον κόσμο,
και που ήταν έτσι… Και σκεφτόμουν
"Θεέ μου, αν ποτέ ξανά αποκτήσω
έστω λίγη επιτυχία, αναγνωρισιμότητα ή πρόσβαση,
το καλύτερο κομμάτι θα είναι ότι θα μπορώ να είμαι όσο ευγενικός θέλω,
χωρίς να παρερμηνεύεται ως υπερβολική λαχτάρα,
ως απελπισία ή δίψα για δουλειά.
Και ξαφνικά, μου δίνουν ρόλο στο Arrested Development,
τη σειρά του Ρον Χάουαρντ.
Είχα ένα δείπνο τετ-α-τετ μαζί του και του είπα
όχι μόνο τι σπόρους μού φύτεψε εκείνη η συνέντευξη,
αλλά και τι μου είχε δώσει η σειρά του.
Τώρα, μου έδινε την ευκαιρία να είμαι ακριβώς όπως εκείνος.
Έτσι, ήταν ένα υπέροχο αίσθημα ότι ο κύκλος μεταξύ μας είχε κλείσει.
Μ' αρέσει αυτή η ιστορία, γιατί πολλοί από εμάς, κι εγώ πρώτος,
αναζητάμε τις σπουδαίες στιγμές που άλλαξαν τη ζωή μας.
Δεν ξέρω, πρέπει να ψάξω σε πολλά μέρη,
μα είναι υπέροχο που εσύ είχες μια τέτοια στιγμή.
Ναι, με βοηθάει
να είμαι αυτός που είμαι σήμερα,
διότι, όπως όλοι, όταν φτάσεις στον πάτο,
κι άμα λάχει, φτάσ' τον δύο-τρεις φορές,
μπορείς και εκτιμάς ακόμα περισσότερο
τις ευκαιρίες που παρουσιάζονται μπροστά σου.
Εσύ… Γι' αυτό δουλεύω τόσο σκληρά τώρα.
-Ο Ρον Χάουαρντ είναι γνωστός μαλάκας. -Μα ναι!
Μην ξεχνάμε, είναι ηθοποιός μια ζωή.
Αυτό μου είπε. Δεν τελείωσα.
Στο δείπνο, είπε "Όλα μπούρδες ήταν".
-Πότε θα ξαναπάς σε αγώνα; -Το Σάββατο.
Με ποιον;
Τους Τζάιαντς.
Είναι πολύ ωραίο.
Ντέιβ, την τελευταία φορά που χτύπησα μπάλα
ήταν στο Celebrity Hollywood Stars Night και την έστειλα στο κενό μεταξύ αμυντικών.
Πέτυχα χόουμ ραν εντός γηπέδου, προσπερνώντας τον Λου Φερίγκνο.
Έτρεχε φουλ παλεύοντας με τα μπούτια του.
-Πρόλαβα και γύρισα το γήπεδο. -Ξαναδείξε τον Λου Φερίγκνο σου.
Πολύ ωραία.
-Κι εγώ που νόμιζα ότι καλύτερα δεν πάει. -Όχι, νιώθω ημι-άντρας τώρα.
Φαίνεται επαγγελματικό.
Τι έχεις εκεί; Μασάς καπνό;
Να μη σε νοιάζει.
Τώρα θα φτύσω εγώ.
Θες πρώτα την μπάλα;
Όχι, πρέπει να…
Εντάξει.
-Αυτό δεν είναι… -Ωραία.
Δοκίμασε ανάμεσα στα δόντια.
Δεν βάζεις φλέμα, έτσι; Για να σαλιώσεις την μπάλα, απλώς…
-Εξαρτάται από την εποχή. -Χρειάζομαι καπνό για μάσημα.
Ή ηλιόσπορους.
Ανεπαίσθητο φάουλ. Ζω ακόμα.
Θεέ μου!
Έγκυρο χτύπημα. Φεύγω μ' αυτό.
Σε έχω δει σε διάφορες φάσεις της καριέρας σου. Είδα το Η Χειραποσκευή.
Εκεί, κάποιος εκρήγνυται
με δηλητηριώδες νευροτοξικό αέριο σε αεροπλάνο.
-Ναι. -Εξαιρετική δουλειά.
Οι ρόλοι σου συχνά εστιάζουν στον διάλογο. Τους παίζεις πολύ ομαλά και πειστικά.
Μοιάζει πολύ δύσκολη δουλειά.
Είσαι καλύτερος ηθοποιός τώρα
απ' ό,τι όταν με τον Ρίκι πετούσατε μπαλίτσες στο κοινό;
Το ελπίζω, Ντέιβ.
Είμαι πολύ τυχερός
που διάλεξα ένα επάγγελμα
που προχωρά ηλικιακά μαζί μου.
Πάντα θα υπάρχουν ρόλοι για παππούδες,
κι αυτούς θα παίζω όταν γεράσω.
Όλο σε αποκαλώ πρωταγωνιστή και σταρ.
-Όχι. -Σπουδαίο ηθοποιό, σκηνοθέτη.
Αλλά τι βλέπεις… Εσύ τι θα έλεγες;
Η ελπίδα μου είναι να με βλέπω ως…
Μ' αρέσει να παίζω "εμάς".
Μου αρέσει να παίζω τον πρωταγωνιστή,
το άτομο που η κάμερα κόβει πάνω του
για να δείξει το πρόσωπο του χαρακτήρα
που αντιδρά σ' όλο το χάος που είδες,
είτε κωμικό είτε δραματικό.
Να είμαι ο αντιπρόσωπος του κοινού. Γι' αυτό και στράφηκα στη σκηνοθεσία.
Ο σκηνοθέτης διαμορφώνει την εμπειρία σου.
Σε κάνει η υποκριτική καλύτερο σκηνοθέτη; Και αντίστροφα;
Έτσι πιστεύω.
-Ποιο από τα δύο; -Και τα δύο.
Οι περισσότεροι σκηνοθέτες μάλλον πρέπει να κάνουν μερικά μαθήματα υποκριτικής,
για να καταλάβουν
τι σκέφτονται οι παλαβοί ηθοποιοί και πώς να τους μιλάνε,
και, ξέρεις…
Και οι ηθοποιοί δεν κατανοούν πλήρως τι κάνει ένας σκηνοθέτης,
παρά μόνο όταν βρεθούν στα βαθιά.
Οι περισσότεροι ηθοποιοί… Ας μιλήσω για μένα.
Πίστευα ότι η δουλειά ξεκινούσε την πρώτη μέρα των γυρισμάτων.
Ο σκηνοθέτης και το συνεργείο έχουν πάει στην τοποθεσία έξι φορές πριν.
Μάλλον ήταν εδώ πριν τρεις βδομάδες για να στήσουν τα φώτα και…
Εγώ ήρθα χθες το απόγευμα.
Μα εσύ… Πόσων ετών ήσουν;
Ο νεότερος σκηνοθέτης γραμμένος στο Σωματείο Σκηνοθετών.
Πόσο ήσουν και ποιο ήταν το έργο;
Ήμουν 18 και ήταν το Τhe Hogan Family.
Σκηνοθετούσες μια κωμωδία καταστάσεων;
-Ακριβώς. -Και έπαιζες κιόλας.
Μιλάμε για ζογκλέρ με τρία χέρια.
Αν υπάρχει κάτι τέτοιο, ξέρω γω. Τι είναι αυτό; Υπάρχει αυτό;
Έχω διαπιστώσει ότι νιώθω τόσο άνετα με την υποκριτική,
μια και το κάνω εδώ και καιρό,
που μπορούσα να παρατηρώ τα άλλα στοιχεία της διαδικασίας.
Οπότε, μπορώ… Για μένα είναι πιο αποδοτικό
να παίζω όσο σκηνοθετώ,
επειδή δεν χρειάζεται να με σκηνοθετώ.
Ένας ηθοποιός λιγότερος.
Αλλά υπάρχει κάποιος στο πλατό
που να πει στο αστέρι, στον σκηνοθέτη…
"Παίζεις χάλια στη σκηνή".
Ίσως "Ας το ξανακάνουμε".
Ναι. Όχι, τους έχω απομακρύνει.
Όχι… Ναι, φυσικά υπάρχουν.
Ας μιλήσουμε λίγο για σένα.
Από πολύ νωρίς ανέφερες,
και τη βίωσα κιόλας, την αγάπη σου για τους Ντότζερς.
-Μια ζωή φαν των Ντότζερς. Πες τα μου όλα… -Ναι.
Νυν πρωταθλητής στο World Series.
Πού κάθεσαι όταν πας στους αγώνες;
Είμαι κάτω. Είμαι μπροστά μπροστά, Ντέιβ.
Πόσες σειρές μακριά από τον διαιτητή;
Καμία.
-Ο κύριος "Πρώτη Σειρά". -Μα…
Ντέιβιντ, εγώ…
Βλέπεις πολύ περισσότερα από μπροστά.
Κάθεσαι εκεί λοιπόν.
Είμαι κολλητά στο τοίχωμα του πάγκου των φιλοξενούμενων.
Κολλάς στους αντιπάλους;
Καλά, δεν κάνει να βρίζεις. Αν βρίζεις, θα σε διώξουν.
Αλλά αν σκεφτείς κάτι
που θα τους αποσυντονίσει,
ας πούμε "Εισπνέεις ή εκπνέεις όταν χτυπάς την μπάλα;" Τέτοια πράγματα.
-Στοίχημα ότι… Έτσι; -Ιδιοφυές.
Ή "Δεν θέλω να μου αγχώνεσαι. Δεν σε βλέπουν 40 εκατομμύρια άτομα.
Μόνο πέντε ή έξι εκατομμύρια. Οπότε, μην αγχώνεσαι".
Κάτι τέτοια που σε αποσυντονίζουν.
Καταλαβαίνεις αν τους έχεις επηρεάσει
ή αν παραμένουν απόλυτα ψύχραιμοι κι εσύ δεν υπάρχεις;
Από τις αντιδράσεις των συμπαικτών που στέκονται δίπλα τους.
Αυτοί το άκουσαν. Εκείνος κάνει ότι δεν άκουσε.
Με κοιτάνε σαν να ρωτάνε "Τι κάνεις;"
-Ναι. -Αυτό που…
Τους λέω "Είστε η αντίπαλη ομάδα!"
Μου φαίνεσαι ένας φυσιολογικός άνθρωπος, όχι μόνο κάποιος σούπερ σταρ.
Είναι κι αυτό κομμάτι της ζωής σου; Να πηγαίνεις τα παιδιά στο γήπεδο;
Ναι, υπάρχουν πολλά…
Το μπέιζμπολ κρύβει μια φυσιολογικότητα.
Μ' αρέσει η γαλήνη ενός αγώνα.
Κάποιοι το αποκαλούν βαρεμάρα, αλλά εγώ έχω ραδιόφωνο στο αυτί.
Το άλλο ακούει το άτομο με το οποίο κάθομαι.
Δεν κρατάω το σκορ, αλλά ακούω τα σχόλ…
Είναι παιχνίδι, όχι άθλημα.
Παλιά, παρακολουθούσα λίγο απ' όλα.
Πριν 30 χρόνια, είδα το ντοκιμαντέρ του Κεν Μπερνς για το μπέιζμπολ.
Τώρα παρακολουθώ πολύ μπέιζμπολ.
Είμαι ο επίτροπος στο δικό μου πρωτάθλημα μπέιζμπολ φαντασίας.
Είμαι κολλημένος μ' αυτό και το λατρεύω.
Μα τον Θεό, δεν έχεις χρόνο για μπέιζμπολ φαντασίας.
Το ξέρω, αλλά… Με κρατάει μακριά από τους δρόμους.
Ξυπνάω νωρίς το πρωί για να τσεκάρω το σκορ μου.
-Κάτι πρέπει να κάνεις. -Κάτι πρέπει να κάνω.
-Και… -Πώς λέγεται η ομάδα σου;
Αυτό θα έχει πλάκα.
Ξέρεις το τραγούδι του Έλτον Τζον, το "Tiny Dancer";
-Είναι… -Tiny Dancer.
Όχι, είναι οι Ohtani Dancers.
Ξέρεις, από τον Σόχεϊ Οτάνι.
Είμαι στην τρίτη θέση, στα μισά της σεζόν.
-Κερδίζεις κάτι στο τέλος της σεζόν; -Εκατό δολάρια.
-Έτσι, για το γούστο. -Ναι.
Έχουμε μια θέση για του χρόνου, αν θες.
-Μόνο Εθνική Λίγκα. -Όχι. Δεν το πιάνω. Κι ούτε θέλω.
Δεν ξέρω. Ναι, έτσι είμαι εγώ.
Την άλλη φορά θα σε πάω σε αγώνα.
-Δεν θα υπάρξει άλλη φορά. Όχι. -Έλα τώρα.
-Θέλω να μιλήσουμε για το Όζαρκ. -Εντάξει.
Ευχαριστώ.
ΟΖΑΡΚ, 2022
Ποιανού ιδέα ήταν αυτή; Συμμετείχες στη δημιουργία;
Όχι. Αναζητούσαν σκηνοθέτη.
Ο ατζέντης μου, Μάικλ Κούπερ, είπε
"Αυτά τα δύο σενάρια που διάβασα είναι ό,τι καλύτερο έχω διαβάσει".
Οπότε, τα διάβασα και σκέφτηκα "Θεέ μου, είναι τέλειο.
Θα ήθελα να το σκηνοθετήσω".
-Και… -Να σε διακόψω λίγο.
Εκτός από το Hogan's Heroes ή ό,τι ήταν, τέλος πάντων,
τι άλλο είχες σκηνοθετήσει μέχρι τότε;
Μερικές άλλες κωμωδίες.
Δυο ταινίες για φεστιβάλ, ανεξάρτητες, μικρού προϋπολογισμού.
Αλλά πραγματικά ήθελα να αναλάβω περισσότερες ευθύνες…
Το καταλαβαίνω,
αλλά πώς αντέδρασαν από την άλλη πλευρά;
"Μάλιστα, αυτός ο τύπος".
Είπαν ότι ψάχνουν…
Δεν θα πω ονόματα, αλλά μιλάμε για τρεις κορυφαίους σκηνοθέτες.
Φαντάσου. Μ' αυτούς μιλούσαν.
Είπα "Δεν θα αυτοπροταθώ. Θα γελάσουν".
Είπε "Κάν' το. Δες…
Αν σε φέρω σε επαφή με τον Μόντι Γουίτσικ που διευθύνει τη MRC…"
Ευτυχώς που τον άκουσε.
Πίστεψε τις μπούρδες μου και είπε "Θα σ' το δώσουμε".
Ποιοι ήταν οι τρεις κορυφαίοι σκηνοθέτες;
Μιλάμε για… Όχι, δεν μπορώ να αναφέρω το όνομα
γιατί προφανώς είπαν όχι και…
Όχι… Εντάξει. Μπορώ να ρίξω μερικά ονόματα; Όπως…
-Να δοκιμάσω; -Εμπρός.
-Ρίκι Σρόντερ; -Όχι.
Μάρτιν Σκορσέζε.
-Δεν ήταν διαθέσιμος. -Δεν ήταν…
Πάντως, είσαι κοντά.
-Ρον Χάουαρντ. Ο Ρον; -Δεν ήταν διαθέσιμος.
Ήταν στο επίπεδο του Σκορσέζε;
Ακριβώς.
Στα είκοσί μου, δεν θα είχα ποτέ το θάρρος να κάνω κάτι τέτοιο.
Τελικά έγινε ένα από τα μεγαλύτερα streaming γεγονότα.
Στο ίδιο επίπεδο με το Squid Game;
-Δεν ξέρω. -Δεν ξέρω. Αλλά…
-Ήταν τεράστια επιτυχία. Και παραμένει. -Άρεσε σε μερικούς.
Λάτρεψα την πρώτη σεζόν.
Σκέφτηκα "Θεούλη μου, αυτό είναι απίθανο".
Ευχαριστώ.
Και μετά άρχισα να σκέφτομαι…
-Άρχισε να καταρρέει. -Ναι. Όχι.
Αλλά μετά, στη συνέχεια,
άρχισα να αναρωτιέμαι "Πόσα πτώματα έχει η σειρά;
Πόσους σκοτώσαμε, έτσι για πλάκα, με νέους, δημιουργικούς τρόπους;"
Υπήρχε βία στη σειρά. Αλλά ήταν…
Θέλω ένα νούμερο. Σκασίλα μου για τη βία.
Ο απίστευτος σεναριογράφος Κρις Μάντι θα ήξερε τη σωστή απάντηση σ' αυτό.
Αλλά συνήθως ήταν ένας θάνατος ανά επεισόδιο, νομίζω.
Έμπαινε ένας θάνατος στο σενάριο.
Κι όταν φτάναμε να το γυρίσουμε, έλεγα
"Θεέ μου… Μια σφαίρα στο κούτελο, το έχουμε δει…"
Φυσικά. Το έχουμε σκυλοβαρεθεί.
Έπαιρνα τον Κρις από το πλατό.
Του έλεγα "Κρις, γυρίζουμε στο πλατό.
Είμαστε μπροστά σε ένα όμορφο τζάκι. Υπάρχει μια μασιά για τη φωτιά.
Έχει μια υπέροχη μυτερή άκρη.
Τι λες να την καρφώσουμε στον λαιμό του τύπου;"
-Ναι. -Απαντούσε "Τέλεια, κάν' το".
Δεν πήρε ποτέ τηλέφωνο κανείς από τη λίμνη Όζαρκ να πει…
-Να πει "Τι σκατά;" -Ναι.
Δεν σκοτώνουμε κόσμο ασύστολα εδώ πέρα!
Παραδόξως, συμφωνούσαν απόλυτα.
-Είπαν… -Άρχισαν να πουλάνε ακίνητα σαν τρελοί.
Είπαν "Μα κάνετε το μέρος να φαίνεται υπέροχο".
Μάλλον μιλούσαν για την όμορφη φωτογραφία.
Ναι. Από την αρχή ως το τέλος, πόσο κράτησε όλο αυτό;
Όλο μαζί;
-Πέντε χρόνια. Ίσως. -Πέντε χρόνια;
-Ναι. -Τεράστια δέσμευση.
Έλειπες πολύ από το σπίτι.
Ναι, πολύ.
Αλλά γυρνούσα σπίτι κάθε Σαββατοκύριακο για να τις βλέπω.
"Για να τις βλέπω", λέει.
Λείπει μία. Η Φράνι, 18 ετών.
Γιατί δεν είναι εδώ;
Είναι στο αγόρι της, στο Ρόουντ Άιλαντ.
Τα παιδιά μεγαλώνουν, ξέρεις, και θέλουν…
Στο Ρόουντ Άιλαντ.
Ελπίζω αυτό να μείνει στο επεισόδιο, γιατί θέλω το δόλιο παιδί
να ντροπιαστεί μέχρι δακρύων που μιλάμε γι' αυτή στην εκπομπή.
Αν το έκανα αυτό στον γιο μου, δεν θα τον ξαναβλέπαμε.
Αλήθεια; Ξέρεις,
η Φράνι και η Μέιπλ δεν είναι ντροπαλές. Σωστά;
Η Μέιπλ κυκλοφορεί. Είναι αστέρι του μπάσκετ.
Ωραία.
Κάνει μαγικά στο βόλεϊ και με το σκέιτμπορντ… Απίθανη.
Ήταν η πρώτη κοπέλα
στην ομάδα μπάσκετ αγοριών στο σχολείο της.
Αυτό δεν είναι…
Αλήθεια;
Έχει ταλέντο. Θα μπορούσε να παίξει και μαζί σου.
Ο Ντέιβ είναι άσος στο παιχνίδι.
Τον έχεις δει;
Είναι από την Ιντιάνα, έχει φοβερό τζαμπ σουτ.
Πόσα ματς βλέπεις τη σεζόν;
Είκοσι ή τριάντα.
Ναι.
Το καλοκαίρι έχει και κουίζ, Kiss Cam. Σε βάζουν να φιλιέσαι στην κάμερα;
Τους λέω να μη με βάζουν, με φέρνει σε δύσκολη θέση.
Σου έχουμε κι εμείς ένα κουίζ, στη γιγαντοοθόνη εδώ.
-Αλήθεια; -Ναι. Θα τα πας καλά, πιστεύω.
-Ωραία. Να δείξουμε την πρώτη ερώτηση; -Θεέ μου.
Να δούμε τι είναι.
-Τζέισον. -Μούκι. Απίστευτο, είπε το όνομά μου.
Ποιος παίκτης έχει κερδίσει MVP και στη National και στην American League,
σε συνεχόμενες σεζόν;
-Τι ήταν; MVP; Ο Σόχεϊ. -Ο Σόχεϊ.
-Θα πω τον Σόχεϊ. -Λέμε τον Σόχεϊ.
Η απάντηση, ο Σόχεϊ Οτάνι.
-Μπουμ! -Βγάλε την μπλούζα σου.
-Μισό, παίζουμε και στριπ πόκερ; -Ας ακούσουμε την επόμενη.
Τζέισον.
Ποιος είναι ο μόνος πίτσερ
που έχει κερδίσει τον τίτλο του MVP στο NLCS,
του MVP στο World Series και το βραβείο Cy Young την ίδια χρονιά;
Ο Σάντι Κόφαξ, νομίζω. Πες αυτόν.
-Ο Ντέιβ λέει τον Σάντι Κόφαξ. -Σάντι Κόφαξ.
-Η απάντηση είναι Ορλ Χέρσαϊζερ. -Σκατά.
Να πάρει.
-Έπρεπε να το ξέρω. Ήταν το 1988. -Ήταν ο Φρέντι Φρίμαν.
-Κι αυτός είπε "Τζέισον". -Έχει κι άλλα.
Τζέισον. Πριν από έναν αγώνα στο στάδιο Ντότζερς,
ποιος θρυλικός αθλητικός σχολιαστής απέρριψε την πρόσκληση του Λέτερμαν
για το The Tonight Show;
Ο Κλέι Κέρσοου.
-Να βγει στο The Tonight Show; -Ναι.
-Παρουσίαζες ως καλεσμένος… -Μια φορά παρουσίασα το The Tonight Show.
Το ABC είχε το Monday Night Football τότε.
Πλησίασα αυτό το άτομο και του είπα
"Θα ήταν υπέροχο και θα το ήθελα πολύ να σε έχω στο The Tonight Show.
Θα έχει πλάκα".
Κι αυτός απάντησε "Όχι, δεν θα έχει".
Με βοήθησες με την εκπομπή του ABC.
-Ο Χάουαρντ Κόσελ ήταν; -Ναι.
-Γιατί θεώρησε ότι δεν θα έχει πλάκα; -Ήμουν ένας χαζός, ήταν ο Χάουαρντ Κοσέλ.
-Είχε δει το σόου σου; -Μάλλον ναι.
Τι βλάκας!
Ας το επιβεβαιώσουμε.
-Ο Χάουαρντ Κόσελ. -Ναι.
Ευχαριστώ.
-Άλλη. -Μόνο μία χάσαμε.
Νομίζω ότι τα έχω κάνει μαντάρα.
-Εσύ έφταιγες. Εσύ τα διάλεξες. -Θέλω μπελάδες. Άλλη μία.
Στα τέλη της δεκαετίας του '80, στο στάδιο Ντότζερς,
σε ποιον είπε ο θρυλικός, αυταρχικός διαιτητής "Καουμπόι Τζο" Γουεστ,
αφού τον σύστησε ο Τόμι Λασόρντα,
"Έπρεπε να είχες ξυριστεί";
Κερτ Γκίμπσον;
Ας δούμε την απάντηση.
Η απάντηση είναι ο Ντέιβιντ Λέτερμαν.
Ναι!
Έγινε εκεί κάτω. Μπήκαμε από εκείνη την πύλη, αριστερά στο γήπεδο.
Ήμουν εγώ, ο Τομ Ντρίσον, ο Τόμι Λασόρντα. Ήρθε ο Τζο Γουέστ.
Τον ήξερα σαν όνομα, όχι προσωπικά.
Έκανα διάλειμμα από το σόου και δεν είχα ξυριστεί δυο μέρες.
Δεν ήταν έτσι.
Ο Τόμι είπε "Τζο, από δω ο Ντέιβ".
"Χάρηκα για τη γνωριμία".
Εκείνος είπε "Ναι, πρέπει να ξυριστείς".
Απάντησα "Είναι κανόνας αυτό;"
Μου είπε "Θα το ψάξω".
Αν παίζεις στους Γιάνκις, είναι.
Ας μιλήσουμε για το SmartLess.
Εντάξει. Ναι.
Μόνο με μπίρα κατάλαβα τι θα πει πόντκαστ.
Το πρώτο που πρόσεξα ήταν με τον Μαρκ Μάρον.
Ύστερα έμαθα για σένα και τους φίλους σου, Σον και Γουίλ,
και μετά άκουσα και ένα ποσό που το συνόδευε αυτό.
Τότε άρχισα να δίνω βάση.
Πώς… Μάλλον θα έχεις βαρεθεί να εξηγείς πώς ξεκίνησε όλο αυτό.
Όχι ακριβώς, γιατί είμαι ευγνώμων σε όποιον το ακούει. Ευχαριστώ.
Είναι…
Είναι μια ευκαιρία
για μένα και δύο κολλητούς μου, τους Γουίλ και Σον,
να τα λέμε μία φορά τη βδομάδα.
Ξεκινήσαμε με Zoom.
Ο Γουίλ σκόπευε να κάνει ένα πόντκαστ
για τη νηφαλιότητα ονόματι Το Ταξίδι.
Είπα "Κανείς δεν θέλει να ακούσει το πόντκαστ σου για πεζοπορία.
Ας το κάνουμε μαζί. Θα λέμε βλακείες και θα περνάμε καλά".
-Είναι αστείος. Ανέκαθεν τον θαύμαζα. -Ο Γουίλ Αρνέτ. Με τρελαίνει.
Γαμώτο, είναι αστείος.
Να σε ρωτήσω κάτι άλλο. Πας στο σπίτι του.
Ας πούμε, του λες να ανοίξει την πόρτα του γκαράζ.
Είναι τίγκα στα Reese's Peanut Butter Cups;
Καλά, έχει κι απ' αυτά, αλλά όχι μόνο.
Ό,τι σαβούρα φαΐ θες, θα το βρεις στο σπίτι του Γουίλ Αρνέτ.
-Ωραία. -Είναι να τρελαίνεσαι.
Έχει δυο έφηβους γιους, οπότε πρέπει να έχει προμήθειες.
Αλλά δεν είναι γι' αυτούς.
-Πώς έγινε επιτυχία; -Δεν ξέρω.
Ήταν την περίοδο της καραντίνας. Όλοι ψάχναμε τρόπους να συνδεθούμε.
Ήταν μια πολύ ζόρικη εποχή.
Καλούσαμε κάποιους διάσημους φίλους μας.
Ο Νταξ ήταν ο πρώτος μας καλεσμένος.
Και ο Γουίλ Φέρελ ήρθε στις αρχές.
Ο Τζίμι Κίμελ ήρθε στις αρχές. Εσένα δεν μπορέσαμε να σε κλείσουμε.
Αλλά… Όχι, αστειεύομαι. Ο Ντέιβ ήταν ευγενέστατος.
Το έκανε μάλιστα από κοντά, όταν γυρίζαμε το ντοκιμαντέρ για το HBO.
Αυτό σήμαινε πολλά για μένα.
Η εκπομπή έπαιζε ήδη τέσσερα χρόνια όταν με καλέσατε.
Ξέραμε με ποιον είχαμε να κάνουμε. Έπρεπε να οργανωθούμε πρώτα.
Να σε ρωτήσω γι' αυτό. Ξεκινάει ως χόμπι που γίνεται…
Υπάρχει καλύτερη ιστορία για εργασία που έγινε χόμπι
από το "Το κάναμε τζάμπα, το γουστάραμε, περνούσαμε τέλεια και ήταν χρήσιμο";
Όχι μόνο για εμάς. Μετά, έρχεται κάποιος και λέει "Αυτό αξίζει 100 εκατ. δολάρια".
Καλά, εννοώ…
-Όχι. Τι εννοείς; -Λοιπόν…
Τι εννοείς;
Τα οικονομικά στο να κάνεις πόντκαστ, Ντέιβιντ, είναι ένα μυστήριο για μένα.
-Και για μένα. Αλλά να το θέμα. -Έτσι;
Δεν μετατρέπεται αυτό από χαλαρό, φιλικό χόμπι,
όπως το τραπέζι της Κυριακής,
στη φρίκη του να λες "Χριστέ μου, 100 εκατομμύρια;"
Κάπως έτσι.
Ουσιαστικά, το συνειδητοποιήσαμε όταν ήρθε ο Πολ ΜακΚάρτνεϊ στο σόου.
-Κατάλαβες; Και μετά… -Πώς είχε μάθει για την εκπομπή;
Αυτό ήταν το θέμα.
Τελειώσαμε τη συνέντευξη… Ήταν καλεσμένος του Σον.
Στο τέλος, κάναμε ένα χαζό δίλεπτο κλείσιμο.
"Φοβερός καλεσμένος!"
Είπα "Σον, πώς ξέρεις τον Πολ ΜακΚάρτνεϊ;"
Είπε "Δεν τον ξέρω, εκείνος μας κάλεσε".
Τότε καταλάβαμε ότι το σόου είχε γίνει επιτυχία,
επειδή η ομάδα του το είχε επιλέξει.
Προφανώς τα νούμερά μας ήταν τέτοια που άξιζε να έρθει.
Οπότε, σταθήκαμε πολύ τυχεροί.
Τι άλλο μπορούμε να πούμε για σένα και την τρελή επιτυχία σου;
Υπάρχει κάτι νέο στο Netflix. Μόλις το τελείωσα.
Είμαι περήφανος. Λέγεται Black Rabbit.
Το Black Rabbit. Ήμουν πολύ κοντά, πάρα πολύ κοντά στο να παίξω εκεί.
-Πολύ κοντά. -Σωστά!
Ο Ντέιβ μένει κοντά στο σημείο που γυρίζαμε μια μέρα.
Έτυχε να μη δουλεύω τότε,
αλλά φαίνεται πως πέρασες από κει κι είπες "Γεια, τι γυρίζετε;"
Και κάθισε μπροστά στις οθόνες, εκεί όπου συνήθως κάθεται ο σκηνοθέτης.
Σου έδωσαν ακουστικά; Είχες παρατηρήσεις;
Ήθελα πάρα πολύ να παίξω σε αυτήν τη σειρά. Και να το…
-Το ζήτησες; -Φυσικά και το ζήτησα!
Ήμουν στο Ομοσπονδιακό Δικαστήριο της Νέας Υόρκης, Τρίτη Περιφέρεια.
Είχα κληθεί ως ένορκος.
-Έλα τώρα. -Ναι.
Και μετά από… Απαιτώ δικαιοσύνη.
Μετά από διάφορα ευτράπελα, εν τέλει περπατούσα για να γυρίσω σπίτι.
Εκεί που έφτανα σπίτι μου,
είδα ένα τεράστιο κινηματογραφικό συνεργείο.
Κάθισα, ζήτησα από μια βοηθό να δανειστώ το κινητό της.
Είχα μόνο τα κλειδιά. Ήθελα να μπω σπίτι μου.
Είπε "Βεβαίως". Έπαιρνα διάφορους για να μπω σπίτι.
Όσο μιλούσα, τη ρώτησα τι γυρίζουν.
Μου εξήγησε και είπα "Θέλω να παίξω κομπάρσος εδώ"
Εκείνη είπε "Δεν έχω θέμα". Δεν την ένοιαζε.
Αλλά… Τελικά δεν βρέθηκες μπροστά στην κάμερα;
Όχι. Ήταν όλοι πολύ ευγενικοί.
Θεώρησαν ότι θα είχε πλάκα να ρημάξουν το γύρισμα βάζοντάς με μέσα.
Ήταν η τελευταία σκηνή της σειράς.
-Ξέρω ποια λες. -Ναι.
Τέλος πάντων, αυτό κάνεις. Τώρα είναι στο μοντάζ.
Είσαι ο σκηνοθέτης, ο παραγωγός.
Ναι. Με τον Τζουντ Λο παίζουμε δύο αδέρφια που έχουν ένα νυχτερινό κλαμπ.
Κάτι πάει στραβά, πεθαίνουν μερικοί, και ψάχνουμε ποιος το έκανε,
μέσα σε οχτώ επεισόδια.
Εντάξει. Τέλος πάντων, συγχαρητήρια γι' αυτό.
-Ευχαριστώ. -Εντάξει.
Λοιπόν, πες μου αν παρέλειψα κάτι,
τι έκανα, αν αγνόησα κάτι.
Θέλεις να πεις εσύ κάτι;
Ευχαριστώ τον κόσμο που ήρθε εδώ.
Τα καταφέραμε;
-Είμαστε καλά. -Τα καταφέραμε;
Χάρηκα πολύ που σε είδα. Κι εσένα. Κρίμα που δεν είχαμε ξανασυναντηθεί.
Και καλή τύχη στην άλλη κόρη σας,
στην αδερφή σου στο Ρόουντ Άιλαντ, με το αγόρι της, τον Τζιμ.
-Ευχαριστώ που ήρθατε. -Σας ευχαριστώ.
Στο επόμενο Ο Επόμενος Καλεσμένος μου δεν Χρειάζεται Συστάσεις.
-Θες κι άλλη μπαλιά; -Θα δοκιμάσω.
Ο Ντέιβ και ο Τζέισον συνεχίζουν να χτίζουν αυτοπεποίθηση στο γήπεδο.
Πάντα είχα δύναμη για δεύτερη βάση.
Δεν είχε.
-Ορίστε. -Θα πέσει.
-Θα προλάβαινα τη δεύτερη. -Δεν θα την προλάβαινε.
-Φεύγω με αυτό. -Δεν έφυγε.
-Άλλες τρεις. -Ας τελειώσουμε το καλάθι.
Να η πολεμική σου κραυγή.
Και για να το ξεκαθαρίσουμε: ο Ρον Χάουαρντ δεν είναι γνωστός μαλάκας.
Υποτιτλισμός: Λιουμπίνκα Δημητρόβα