Θα ποντάρουμε στη βολή;
-Πόσο λες να ποντάρουμε; -Μη ζοριστείς πολύ.
Έχεις μπόλικα λεφτά.
Σκεφτόμουν κάτι άλλο από λεφτά.
Εντάξει.
Αν το βάλω μέσα, θα περάσεις από τη λέσχη χωρίς μπλούζα.
Όχι, δεν είμαι ο Τζον Σίνα.
Δεν μπορώ πια να βγάζω την μπλούζα μου δημόσια.
Αυτό πάει πια.
Πρέπει να το βάλω μέσα.
Τι θα κάνουμε αν αστοχήσω;
Θα περάσεις από τη λέσχη χωρίς μπλούζα.
Όχι. Ο κόσμος θα αναγουλιάσει.
Αν περάσεις χωρίς μπλούζα,
όλοι λένε "Ο Τσακ ή ο Τσαρλς Μπάρκλεϊ".
-Θα ήταν… -"Είναι κορμάρα".
Όχι, θα έλεγαν "Αυτός ο τύπος έπαιζε στο ΝΒΑ;"
Ο ΕΠΟΜΕΝΟΣ ΚΑΛΕΣΜΕΝΟΣ ΜΟΥ ΔΕΝ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΣΥΣΤΑΣΕΙΣ
ΜΕ ΤΟΝ ΝΤΕΪΒΙΝΤ ΛΕΤΕΡΜΑΝ
ΚΕΝΤΡΟ ΠΑΡΑΣΤΑΤΙΚΩΝ ΤΕΧΝΩΝ ΜΠΑΡΟΥΧ ΝΕΑ ΥΟΡΚΗ
Ευχαριστώ.
Γεια σας. Ευχαριστώ.
Ελάτε τώρα.
Εμένα μ' αρέσει
μια δόση παθιασμένου χειροκροτήματος,
αλλά δεν ξέρω για τους άλλους.
Το 1993, αυτός ο τύπος ήταν ο πολυτιμότερος παίκτης του ΝΒΑ.
Έχει κερδίσει δύο χρυσά ολυμπιακά μετάλλια
και έχει προταθεί για την ομάδα αστέρων,
νομίζω 13 φορές στην καριέρα του.
Πλέον ανήκει στο Πάνθεο του μπάσκετ του ΝΒΑ.
Κυρίες και κύριοι, καλωσορίστε τον Τσαρλς Μπάρκλεϊ. Τσαρλς;
-Γεια, Τσαρλς! -Τι κάνεις;
-Καλώς τον. -Ευχαριστώ.
Εντάξει.
Τσαρλς, σ' ευχαριστώ που ήρθες σήμερα.
-Τιμή μου. -Η τιμή είναι δική μου.
Αυτοί δεν είχαν άλλη δουλειά απόψε.
Στη Νέα Υόρκη.
Είναι περιζήτητο εισιτήριο, φίλε.
Το εκτιμώ. Ευχαριστώ που με κάλεσες. Είναι τιμή μου.
Ευχαριστώ για τον χρόνο σου. Θα μπορούσες να παίξεις στο σημερινό ΝΒΑ;
-Σήμερα είναι πιο εύκολο γιατί… -Πιο εύκολο;
Δεν είναι τόσο σωματικό. Απλώς τρέχεις και σουτάρεις για τρίποντο.
Κι ο Ντρέιμοντ Γκριν που εμποδίζει κόσμο, κοπανά τον συμπαίκτη του;
Υπάρχουν και εξαιρέσεις.
Βασικά, είναι το τέλειο παράδειγμα.
Αν χτυπήσεις κάποιον, θα αποβληθείς για πέντε ή δέκα παιχνίδια.
Είδα το ντοκιμαντέρ για την τελευταία σεζόν του Τζόρνταν.
Για τα φάουλ που του έκαναν οι Πίστονς,
σήμερα θα τιμωρούνταν για πέντε με 15 αγώνες.
Όμως, έτσι παιζόταν το παιχνίδι.
Με στοιχειώνει κάτι. Θυμάμαι ότι από παιδί,
άκουγα τον Μπιλ Ράσελ να μιλά για μπάσκετ.
Δεν ξέρω ποια ήταν τα νούμερα εκείνη την εποχή.
-Ναι. -Ίσως ήταν 60, 68, 65, όχι 82.
Μιλούσε για το πώς το ότι έτρεχαν πέρα δώθε κάθε βράδυ, όλη τη σεζόν,
ήταν πολύ δύσκολο σωματικά.
Άρα, πώς ο κόσμος…
Έχεις αγώνες προετοιμασίας, έχεις πλέι-οφ,
έχεις το Τουρνουά της σεζόν που παραλίγο να κερδίσουν οι Πέισερς. Ευχαριστώ.
Οπότε, αυτά σε επιβαρύνουν, άσχετα από τις σωματικές απαιτήσεις.
Κάθε άθλημα… Το σώμα σου δεν είναι φτιαγμένο
να παίζει τόσο πολλά παιχνίδια.
-Μάλιστα. -Απλώς δεν είναι.
Μα μιλάνε για ξεκούραση των παικτών
για να μπορούν να παίξουν την υπόλοιπη σεζόν,
Για να μην τους βλέπουν να…
-Ναι. -Το κανόνισαν.
Το μισώ που ξεκουράζουν παίκτες. Εννοώ…
Εμείς το κάναμε για 2.000.000 δολάρια. Αυτοί ξεκουράζονται για 40-50.
Είναι πολύ καλή ξεκούραση.
-Σκεφτόμουν "Να πάρει!" -Ναι.
Δυτικά, αγώνες γίνονται μόνο μια φορά τον χρόνο.
Κάποιος στο Σαν Φρανσίσκο ή στο Λος Άντζελες
μπορεί να παίξει εκεί μόνο μία φορά τον χρόνο.
Ιδίως αν είσαι σπουδαίος παίκτης, θεωρώ ότι έχεις καθήκον
να παίζεις σε όλα αν είσαι υγιής.
Άλλο αν είσαι τραυματίας.
-Πόσο πάνε τώρα τα εισιτήρια; -Εξωφρενικά ποσά.
Εξαρτάται από την πόλη.
Στη Νέα Υόρκη, πληρώνουν 5.000 δολάρια γι' αυτό.
Οι Νικς δεν αξίζουν 5.000.
Ας το πούμε ευθέως. Οι Νικς δεν αξίζουν 5.000 δολάρια.
Όμως, ξέρεις, τα εισιτήρια πλέον είναι τόσο ακριβά
που ο απλός κόσμος δεν μπορεί να πάει. Αυτό είναι ατυχές.
Ο αθλητισμός είναι κάτι μοναδικό στον κόσμο.
Όλοι λατρεύουν την ομάδα τους, τον αγαπημένο τους παίκτη.
Θα έπρεπε να σε παίρνει να πας σε αγώνα ΝΒΑ.
Να, λογαριάζεις το παρκάρισμα…
Φαντάζεσαι να πάρεις την οικογένειά σου, να θες να πάρεις χοτ ντογκ, καμιά μπίρα;
Μιλάμε για εκατοντάδες δολάρια.
Λίγοι έχουν τόση οικονομική άνεση. Θλιβερό.
Ανέφερες ότι το ΝΒΑ είναι άθλημα για όλον τον κόσμο.
Ως μέλος Ολυμπιακών ομάδων,
δύο ομάδων που κέρδισαν χρυσά μετάλλια, και μετά η πρώτη,
πριν γίνουν επαγγελματικές ομάδες, εσύ δεν ήσουν σ' εκείνη.
Αυτό σου ράγισε λίγο την καρδιά, έτσι;
Ήταν…
Ναι, γιατί έπρεπε να είμαι στην ομάδα.
Ο Μπόμπι Νάιτ δεν με συμπαθούσε. Θεός σχωρέσ' τον.
-Εσείς… -Ακούγεται σαν να τον σκότωσες.
Σωστά.
Ποτέ δεν έχω πει κακή κουβέντα για τον Μπόμπι Νάιτ και…
Δημοσίως.
Αλλά ήταν τρελό.
Όταν πέθανε,
όλοι με έπαιρναν τηλέφωνο.
Είπα "Αν νομίζετε ότι θα πω κάτι κακό για έναν άνθρωπο που μόλις πέθανε,
δεν πρόκειται".
Γιατί θεωρείς ότι δεν σε πήρε στην Ολυμπιακή ομάδα του;
Ποιο ήταν το θέμα; Σαφώς μπορούσες να παίξεις.
Μάλλον το είδε από τη σκοπιά του πώς είμαι ως παίκτης.
-Ήσουν παιδί τότε. -Ναι.
-Πόσων χρονών ήσουν; -Ήμουν 18, 19.
Ίσως και 20 γιατί ήμουν δευτεροετής στο κολέγιο.
Το θέμα ήταν ότι δεν ήμουν σίγουρος πόσο καλός ήμουν ως μπασκετμπολίστας.
Κάλεσαν τους 120 καλύτερους παίκτες στη χώρα.
Τους περιόρισαν σε 100, 80, 60, 40, 20.
Μετά, τους περιόρισαν σε 16.
Όμως, το να παίξω εναντίον τους βοήθησε πολύ την αυτοπεποίθησή μου.
Παρόλο που δεν τα κατάφερα και απογοητεύτηκα,
ήταν κάτι πολύ καλό για μένα από άποψη αυτοπεποίθησης.
Μου φαίνεται ότι τώρα, ίσως ήταν και πριν και δεν το πρόσεξα,
οι παίκτες μπορούν σχεδόν να φτιάξουν τη δική τους ομάδα.
Ισχύει αυτή η άποψη;
Μισώ αυτήν την άποψη.
-Όμως, ισχύει. -Είναι αλήθεια.
Πλέον έχουν τόσα λεφτά και δύναμη. Πραγματικά μισώ αυτήν την άποψη.
Θες να κερδίζεις με τη δουλειά σου, όχι επειδή αγόρασες παίκτες.
Αυτό ξεκίνησε την εποχή του ΛεΜπρόν.
Είναι πολύ απογοητευτικό γιατί αν το ήξερα,
θα έφτιαχνα τη δική μου σούπερ ομάδα.
Ο Μπάρκλεϊ τον ξεγελά. Πέτυχε;
Ναι!
Ο Τσαρλς Μπάρκλεϊ! Δεν είναι άνθρωπος!
Έπαιξες σε τρεις ομάδες. Φιλαδέλφεια…
-Φοίνιξ και Χιούστον. -Ναι.
Πρόσφατα μίλησα με τον Ρέτζι Μίλερ.
Έπαιζε στους Ιντιάνα Πέισερς επί 18 χρόνια.
-Ναι. -Ναι. Αυτό είναι ανήκουστο τώρα.
Είναι απίστευτο. Είναι από τους καλύτερους παίκτες.
Από τα καλά παιδιά.
Του δόθηκαν ευκαιρίες. Μόνο αυτό θέλεις.
Μου δόθηκαν ευκαιρίες. Χάσαμε από τους Μπουλς στο πρωτάθλημα.
Κι από τους Ρόκετς, ενώ παίξαμε και τους επτά αγώνες
όταν πήραν το πρωτάθλημα.
-Είμαι καλά. -Μάλιστα.
Αλλά ξέρεις, ο Άνταμ Σίλβερ είπε κάτι έξυπνο.
Ναι, μπορεί τα πράγματα να μην είναι όπως ήταν,
αλλά είναι πολύ ωφέλιμο για τους φιλάθλους.
Τους αρέσει η ιδέα ο κόσμος να κυκλοφορεί,
οι ομάδες να παίζουν σε διάφορους διαγωνισμούς.
Κάνει λάθος.
Μάλιστα.
Είναι τέλειο για εκεί που πάνε.
Είναι χάλια για εκεί απ' όπου έφυγαν. Αυτό δεν κατανοεί ο κόσμος.
Αν κοιτάξεις την παράπλευρη ζημία,
με κάθε σούπερ σταρ
που έφυγε με το έτσι θέλω από μια ομάδα,
η ομάδα ρημαζόταν για πολλά χρόνια.
Όσο κι αν συμπαθώ τον Άνταμ, διαφωνώ μαζί του.
Σκέφτομαι το εξής. Όταν μιλάς για ομάδες
που επί χρόνια πασχίζουν να επανακάμψουν,
με κάθε ειλικρίνεια,
οι Νικς είναι ακόμα στο πρωτάθλημα, έτσι;
Είτε το πιστεύεις είτε όχι, αλλά φέτος είναι επίκαιροι.
Ναι! Ζήτω οι Νικς!
Θέλω να μάθω.
Ποιος θα νικήσει στο ΝΒΑ; Οι Πέισερς φέτος, σωστά;
Έχουν μια ευκαιρία, αλλά θα νικήσουν οι Μπόστον Σέλτικς.
-Έτσι λες; -Ναι. Έχουν την καλύτερη ομάδα.
Θα στοιχημάτιζες στον αγώνα;
Αν μου δινόταν η ευκαιρία, θα επέλεγα τους Σέλτικς.
Έχω μια αόριστη εντύπωση ότι σου αρέσει να στοιχηματίζεις.
Δεν θα τα πάρεις μαζί σου τα λεφτά.
Αυτό είναι το άλλο που ξέρω για σένα.
Ο στόχος σου, και ίσως έχει αλλάξει,
είναι ότι κάθε χρόνο θέλεις να δίνεις σε καλούς σκοπούς ένα εκατομμύριο δολάρια.
Καλά τα λέω;
Το κάνω εδώ και 20 χρόνια. Είναι ο στόχος μου.
Ήμουν πολύ τυχερός. Δεν το παίζω σεμνός. Ήμουν τυχερός κι ευλογημένος.
Ξεκίνησα από το λύκειό μου,
μερικά σχολεία στη γειτονιά μου που χρειάζονταν λεφτά,
μετά έδωσα σε μια οργάνωση βετεράνων.
Τα τελευταία οκτώ χρόνια δίνω σε μαύρα κολέγια και πανεπιστήμια.
Είμαστε οι πιο τυχεροί άνθρωποι στον κόσμο.
Όπως η δουλειά μου στην τηλεόραση.
Είπα "Μισό. Θα με πληρώνετε για να βλέπω μπάσκετ;"
Θα έβλεπα έτσι κι αλλιώς.
ΣΤΟΥΝΤΙΟ ΤΟΥ INSIDE THE NBA, ΑΤΛΑΝΤΑ
-Βαριέσαι να βλέπεις μπάσκετ; -Ναι.
-Ναι. Ξεκάθαρα, ναι. -Δεν βλέπει τους αγώνες.
-Σας παίρνει ο ύπνος εδώ μέσα; -Ναι! Σίγουρα μας παίρνει ο ύπνος.
-Οι τέσσερις τηλεοράσεις του. -Βλέπω…
Αυτές δεν παίζουν μπάσκετ.
Θα δω το Νόμος και Τάξη απόψε. Δεν βλέπω τους αγώνες.
-Μπορώ να κάτσω εδώ; -Ναι.
-Συγγνώμη. Μη σας ενοχλώ. -Ναι.
Υπάρχει πίεση σ' αυτό που κάνετε εκεί έξω;
-Όχι. -Εκεί έξω;
-Ναι. -Όχι.
Δεν γίνεται τίποτα που ο Τσαρλς, εγώ ή ο Σακ να μην κάναμε, είδαμε ή ακούσαμε.
Για να κάνεις εκπομπή, πρέπει να μάθεις πολλά για τους άλλους.
Είναι μόνο μπάσκετ. Ναι.
Σε εκπλήσσει που ο αθλητισμός φαίνεται ότι κυριάρχησε, ή αν όχι αυτό,
εντάχθηκε στην αμερικανική κουλτούρα;
Λοιπόν, φέρνει χαρά σε κάποιους ανθρώπους.
Όταν η ομάδα σου τα πάει καλά,
δεν έχεις θέματα στο σπίτι.
Αυτό εντείνεται στα πλέι-οφ.
Μένουν οι τελικές τρεις ή τέσσερις ομάδες. Είναι πολύ συναρπαστικό.
Αλλά όλη η πόλη τρελαίνεται.
Αυτή είναι η διαφορά.
Όταν ήμουν…
Οι Πέισερς με άφησαν να κάτσω εκεί
στη μία άκρη του γηπέδου.
-Μάλιστα. -Όλα εξελίσσονται ασταμάτητα.
Είναι σαν το Cirque du Soleil στα τάιμ άουτ και όλα αυτά.
Κάποια στιγμή, ήρθε η μασκότ. Είχε ένα τεράστιο κεφάλι.
Πώς λέγεται η μασκότ; Θάμπερ; Θαμπ; Χάμπερ;
-Πώς είναι; -Από την Ιντιάνα; Δεν ξέρω.
-Ναι. -Τέλος πάντων, αυτός. Ήρθε, λοιπόν.
Σκύβει για να μου μιλήσει,
όπως κάνεις για να πεις κάτι στο αυτί, μόνο που έχει την κεφάλα.
Ακόμα είμαστε σε τόση απόσταση. Μου λέει
"Πριν από 20 χρόνια, δούλευα με τη μητέρα σου".
Απάντησα "Ναι, πολλοί το έκαναν".
Ούτε καν… Αυτό δεν σημαίνει τίποτα.
Αλλά δεν ήξερα τι να πω στον τύπο με την κεφάλα.
Ήταν υπέροχη γυναίκα. Ναι.
Σακ! Θα βγούμε για ένα ποτό γιατί είμαστε λίγο τσιτωμένοι μετά την εκπομπή.
Πηγαίνουμε σε ένα μπαράκι πιο κάτω και ο Σακ δεν πίνει.
Λέει "Είστε μαλάκες. Δεν έχω τίποτα να κάνω μετά την εκπομπή".
Έρχεται μετά από δύο βδομάδες και λέει "Έλυσα το πρόβλημά μου.
Αγόρασα ένα μπαρ με ναργιλέ".
Αγόρασες μπαρ με ναργιλέ;
-Πάντα ανοιχτά στις δύο το πρωί. -Έτσι ξέρεις ότι έχει πολλά λεφτά.
Έχει δουλειά; Αφήνει καλά λεφτά το μπαρ;
-Ναι. -Αλήθεια;
-Θα ζαλιστώ; -Όχι.
Τι θα γινόταν;
Δεν σε επηρεάζει σε τίποτα.
Είναι χάσιμο χρόνου.
-Είσαι εθισμένος; -Ναι.
Αν κάνεις κάτι κάθε μέρα, είσαι.
-Μάλλον. -Μπορώ να σταματήσω όποτε θέλω.
Τι είπε! Θέλω λίγο από αυτό.
Θέλω λίγο.
"Μπορώ να σταματήσω όποτε θέλω".
-Θέλω λίγο. -Το κόβω όποτε θέλω.
Ποντάρω ότι δεν μπορείς.
Είναι μια συζήτηση που ποτέ δεν περίμενα να κάνω.
Μπορώ κι εγώ να πιάσω ένα λάστιχο;
-Ναι. -Και τι χρεώνεις;
Αν πάω εκεί, να πω "Δώστε μου το Σακ Σπέσιαλ";
-Εσύ; Τζάμπα. -Αν πήγαινα.
-Τζάμπα! -Για σένα.
Δόξα τω Θεώ!
Επιτέλους, αρχίζει να αποδίδει.
Κι ο φίλος σου ο Σακίλ Ο'Νιλ;
Ξέρεις, είναι πολύ καλός τύπος.
Πότε… Συνέπεσαν ποτέ οι καριέρες σας;
Ναι, αλλά το κουλό είναι ότι οι μαμάδες μας ήταν κολλητές.
Πάντα μαζεύουν τις μαμάδες, τις μαμάδες του ΝΒΑ, και για κάποιον λόγο,
η δική του και η δική μου ταίριαξαν.
Παλιά, συνέχεια φώναζα στη μαμά μου.
Γιατί είχα αποσυρθεί.
Κι αυτή έκανε τρεις, τέσσερις φορές διακοπές με τη δική του.
Της είπα "Μόλις πήρα τους λογαριασμούς σου".
Είπε "Μωρό μου, πρέπει να πληρώσω το μερίδιό μου".
Είπα "Δεν βγάζω όσα ο Σακ".
Η μαμά του Σακ, η κυρία Λουσίλ, είναι φοβερή.
Σ' έναν αγώνα, μαλώσαμε με τον Σακ.
Μπουνιά από τον Ο'Νιλ.
Και πριν φτάσουμε στα αποδυτήρια,
οι μαμάδες μας μάς είχαν πάρει κι είπαν
"Τι διάολο έχετε πάθει;
Τράβα και ζήτα συγγνώμη τώρα αμέσως".
Συναντηθήκαμε, λοιπόν, στον διάδρομο.
-"Πού πας;" -"Εσύ πού πας;"
"Η μαμά μου είπε να σου ζητήσω συγγνώμη".
Ακόμα και σήμερα γελάμε μ' αυτό.
Ας μιλήσουμε λίγο για την οικογένειά σου.
Η μαμά και η γιαγιά σου.
-Ναι. -Ναι.
Η γιαγιά μου είναι το πιο σπουδαίο άτομο. Η μαμά μου ακολουθεί με μικρή διαφορά.
Είμαι από μια κωμόπολη λίγων χιλιάδων κατοίκων.
-Λιντς. -Λιντς, Αλαμπάμα.
Μισή ώρα από το Μπέρμιγχαμ.
Η μαμά μου ήταν υπηρέτρια. Η γιαγιά δούλευε σε εργοστάσιο κρέατος.
Δούλευαν πολύ σκληρά.
Ένας αδελφός μου πέθανε σε νεαρή ηλικία.
Για να μεγαλώσουν τρία αγόρια σε εργατικές κατοικίες, ξεπατώνονταν.
Ο πατέρας σου ήταν παρών και μετά όχι;
-Ποτέ δεν ήταν παρών. -Ποτέ.
Έφυγε όταν ήμουν μικρός.
Ίσως έχει έρθει να με δει…
πέντε ή έξι φορές σ' όλη τη ζωή μου.
-Σε είδε ποτέ να παίζεις; -Ποτέ στο λύκειο.
Με είδε μόνο στο Λ.Α. γιατί μετακόμισε στην Καλιφόρνια.
Όχι παραδίπλα. Πήγε από την Αλαμπάμα στην Καλιφόρνια.
Ήμουν τόσο
μαλάκας στην αρχή της καριέρας μου
γιατί ήμουν θυμωμένος με τον κόσμο.
Έλεγα στον εαυτό μου πριν τον αγώνα
"Τσάκισέ τους όλους για να τους τη φέρεις".
Σε όλους τους νέους λέω το εξής.
Αν παίζεις στην άκρη, είναι θέμα χρόνου να πέσεις στον γκρεμό.
Ξεπέρασα τα όρια
πολλές φορές.
Και θυμάμαι που καθόμουν και έκλαιγα σκεπτόμενος "Ρε φίλε.
Τι διάολο έχεις πάθει;
Γιατί είσαι τόσο θυμωμένος; Είσαι φοβερός στο μπάσκετ.
Προς τι ο θυμός;"
Μιλούσα μόνος μου. Τόσο χαζός είμαι.
Μιλάω μόνος μου.
Εκείνο το βράδυ το αποφάσισα.
Πρέπει να αφήσω το θέμα με τον μπαμπά μου.
Δύσκολα αφήνεις κάτι τέτοιο.
Όμως, Ντέιβιντ, άλλαξε όλη τη ζωή μου.
Δεν μπορείς να παίζεις θυμωμένος.
Δεν ξέρω τι τρέχει με τον Ντρέιμοντ
ή με τον Ντένις Ρόντμαν,
τον Μάικ Τάισον που τον θεωρώ απλό φίλο.
Αν είσαι συνέχεια στη γραμμή,
θα την ξεπεράσεις πολλές φορές.
Αυτό ήταν το σημείο καμπής για μένα.
Αλλά όπως είπες, ήταν κάτι που δύσκολα αφήνεις πίσω.
Ιδίως όταν επιχείρησε να γυρίσει γιατί ήμουν πια σταρ.
Όταν πηγαίναμε στο Λ.Α., ήθελε να γνωρίσω τους φίλους του.
Με μόστραρε σαν να 'μαι πόνυ σε τσίρκο.
-Μάλιστα. -Είπα "Εντάξει.
Ηρέμησε. Είπες ότι θα το αφήσεις. Άσ' το". Μετά, εκείνος αρρώστησε.
Ένας φίλος μου είπε "Άκου, θέλω μια χάρη".
Ρώτησα "Τι;" Είπε "Να τα βρεις με τον μπαμπά σου.
Γιατί όταν ο μπαμπάς σου φύγει, δεν θα έχεις ποτέ ξανά μπαμπά".
Τον έπιασα και είπα "Παραείμαι μεγάλος για είσαι μπαμπάς μου.
Θα είμαστε φίλοι.
Σε συγχωρώ για τις μαλακίες που τράβηξα εξαιτίας σου".
Διότι ο κύριος λόγος που είχα θυμό,
για να είμαι ειλικρινής, ήταν ότι ήμασταν πολύ φτωχοί.
Ο πατέρας μου με έπαιρνε και έλεγε "Σας στέλνω λίγα λεφτά".
Ήμουν παιδάκι. Περίμενα δίπλα στο γραμματοκιβώτιο.
"Θα είναι εκεί, εδώ, εδώ ή εδώ".
Περίμενα κάθε μέρα στο γραμματοκιβώτιο.
Τα λεφτά δεν ήρθαν ποτέ.
Αλλά ήμουν παιδάκι. Προχωράς παρακάτω.
Η μαμά μου δούλευε, έτριβε ξένα πατώματα.
Έμπαινα στην εφηβεία. Ήμουν πολύ δυστυχισμένος.
Αλλά έπρεπε να τα ξεπεράσω όλα αυτά.
Είπαν ότι όλα αυτά έγιναν την τελευταία στιγμή…
-Για αυτούς, ναι. -Ναι.
Για μένα, ήμουν εδώ από τις 11 το πρωί.
Οπότε, όλη αυτή η προετοιμασία είναι ό,τι έχω κάνει εγώ.
-Κοίτα αυτό! -Οπότε…
Τι είναι αυτό; Όλοι οι αγώνες στο πρωτάθλημα;
Κάθε αγώνας μας εκείνο το βράδυ.
Οι ειδικοί της τηλεόρασης μού είπαν ότι η εκπομπή είναι…
Ότι εσύ είσαι και η τούρτα και το κερασάκι.
Κι ότι αυτοί είναι κεράκια που δυσκολεύεσαι να ανάψεις.
Αυτό μου είπαν. Εγώ δεν θα το έλεγα ποτέ.
Η καλύτερη περιγραφή που έχω ακούσει
είναι ότι είμαι μπαμπάς που οδηγεί μ' αυτούς τους τρεις στο πίσω κάθισμα
και λέει "Έτσι κι ακούσω κιχ, γυρίζω πίσω!"
Γιατί δεν είναι εκπομπή;
-Θα το έχεις προτείνει κάπου. -Όχι. Λυπάμαι που το ανέφερα.
Έχω περάσει σχεδόν δύο μέρες με τον Τσακ.
-Και… -Λυπάμαι.
Κάτι πάνω του σε μαγνητίζει.
-Είναι ιδέα μου; -Όχι, είναι κοινωνικός.
Αν τύχει να τον δεις έξω,
όλοι μαζεύονται γύρω του και αφιερώνει χρόνο σε όλους.
Πες τα δυνατά σημεία και τις αδυναμίες του Τσαρλς.
Λέει τη γνώμη του. Δεν διστάζει, όπως κι όταν ήταν παίκτης.
Το πιο αξιομνημόνευτο άτομο στο πρωτάθλημα. Και τώρα είναι έτσι.
Βλέπεις πολλούς αθλητές να μεταμορφώνομαι σε σχολιαστές
και ξαφνικά, όταν ανάψει το φως,
μαζεύονται, ενώ αυτός δεν το κάνει.
Δηλώνει ευθαρσώς όλα όσα θέλει.
Και μάλιστα, υπάρχουν πράγματα που μάλλον δεν θες να μάθεις
τα οποία τα μοιράζεται οικειοθελώς, όπως…
Όπως;
Να,
δεν φοράει εσώρουχα.
-Δεν φοράει εσώρουχα; -Είπε ότι κάποτε τα έκαψε όλα.
Δεν έχει χρησιμοποιήσει ποτέ ΑΤΜ.
Πάμε ξανά στα εσώρουχα. Κι εγώ δεν έχω χρησιμοποιήσει ΑΤΜ.
-Αλλά φοράω εσώρουχα. -Ναι. Κι εγώ το ίδιο.
Παιδιά; Εσώρουχα; Σηκώστε το χέρι.
Μοιράζεται πολλά. Είναι αδυναμία;
-Όχι, μας αρέσει. -Μάλιστα.
Άρα, για τον σκοπό σου, ο τύπος δεν έχει αδυναμίες.
-Εδώ και 20 χρόνια, δεν έχω δει καμία. -Απίστευτο.
Εκτός κι αν θεωρείς τα ντόνατ αδυναμία του.
Ας δούμε το εξής.
Ήσουν σε ένα ξενοδοχείο και ένιωθες αυτολύπηση.
Δεν ξέρω αν ήταν στο κολέγιο, στο λύκειο,
ή στο πρώτο σου παιχνίδι με τη Φιλαδέλφεια,
αλλά ο Μόουζες Μαλόουν
ήταν ένα σημαντικό άτομο για σένα.
Είναι το πιο σημαντικό άτομο στη ζωή μου ως παίκτης.
Το 1984, ήμουν ο πέμπτος που επελέγη για το NBA.
Όμως, δεν με έβαζαν να παίζω.
Έτυχε ο Μόουζες να μένει στο ίδιο κτίριο μ' εμένα.
Είπα "Μόουζες, να ανεβώ απόψε να σε δω;"
Είπε "Φυσικά, νεαρέ". Έτσι, πήγα επάνω.
Ρώτησα γιατί δεν με βάζουν να παίζω.
Είπε "Λοιπόν, νεαρέ, είσαι χοντρός και τεμπέλης".
Απάντησα "Τι εννοείς;"
Είπε "Ποιο σημείο δεν κατάλαβες;"
Είπε "Γιε μου, έχεις πολύ ταλέντο,
αλλά δεν είσαι σε φόρμα.
Ζυγίζεις 134 κιλά".
Έπαιζες ενώ ήσουν σχεδόν 135 κιλά;
-Ναι, στην αρχή. -Ναι.
Το πρόβλημα, Ντέιβιντ, είναι ότι στο κολέγιο τη γλίτωνα γι' αυτό,
αλλά όταν πας στο ΝΒΑ, παίζεις με τους καλύτερους.
Είπε "Αν θες, θα σε βοηθήσω να χάσεις βάρος".
Είπα "Εντάξει".
Με συναντούσε πριν, με συναντούσε μετά. Πήγα στα 132 κιλά.
Είπε "Χάσε άλλα πέντε κιλά". Πήγα στα 127.
Άρχισαν να με βάζουν να παίζω.
Είπε "Πάμε στα 122".
Εκατόν δεκαοχτώ.
Έφτασα στα 113 κιλά. Μ' αυτά έπαιζα.
Έφτασα στα 109,
αλλά δεν είχα δύναμη, και ένιωθα εξαντλημένος, οπότε είπε
"Τα 113 κιλά είναι το βάρος σου". Τα υπόλοιπα είναι γνωστά.
Είμαι πολύ ευγνώμων
σ' αυτόν, στους δρα Τζέι, Άντριου Τόνι, Μορίς Τσικς και Μπόμπι Τζόουνς.
Μου έμαθαν να ντύνομαι, πώς να εξοικονομώ χρήματα.
Έτσι, πάντα λέω ότι ο Μόουζες είναι το πιο σημαντικό άτομο.
Αν δεν με είχε πει χοντρό τεμπέλη… Καταλαβαίνεις.
Το έλεγα στον κόσμο. Ρωτούσαν τι έκανα μετά.
Είπα "Ό,τι θα έκανε κάθε άντρας. Κατέβηκα και έκλαψα".
Υπάρχουν πιο πολλοί σούπερ σταρ στο ΝΒΑ τώρα απ' ό,τι όταν έπαιζες
ή είναι περίπου το ίδιο;
Μάλλον λιγότεροι.
Υπάρχουν λιγότεροι σπουδαίοι παίκτες.
Δεν εξελίσσονται στο κολέγιο όπως θα έπρεπε.
Τώρα φεύγεις από το κολέγιο μετά από ένα έτος.
Εμείς μέναμε εκεί τρία ή τέσσερα χρόνια.
Και δεν υπάρχει κανένας εδώ μέσα…
Δεν ξέρω με τι ασχολούνται αυτοί εδώ, αλλά αν τους ρωτούσες…
Αν με προσλάμβαναν τώρα, μετά από έξι μήνες στο κολέγιο,
μάλλον θα αποτύχω ή δεν θα είμαι τόσο αποτελεσματικός.
Η φοίτηση για τρία ή τέσσερα χρόνια
-είναι φοβερό πλεονέκτημα. -Ναι.
-Ωριμάζεις από πολλές απόψεις. -Ναι.
Διανοητικά και σωματικά.
Δεν ξέρω αν μπορείς να γυρίσεις πίσω το ποτάμι.
Ο κόσμος πλέον πηγαίνει στο κολέγιο για ένα έτος.
Δεν νομίζω ότι είναι το καλύτερο σύστημα.
Δεν είναι το καλύτερο σύστημα, αλλά είχα βαρεθεί να βλέπω
αθλητές κολεγίων σε όλα τα αθλήματα
να υπομένουν τραυματισμούς και να μην είναι σε θέση
να έχουν λεφτά για τη ζωή μετά το κολέγιο.
Ενώ για κάποιον ήταν μια βιομηχανία πολλών δισεκατομμυρίων.
Ναι. Αυτή είναι η μεγάλη αντιπαράθεση τώρα.
Χαίρομαι που οι παίκτες παίρνουν κάποια λεφτά.
Δεν ξέρω αν το σύστημα που έχουμε είναι ό,τι καλύτερο.
Το να πληρώνονται μερικά άτομα στην ομάδα τρία, τέσσερα, πέντε εκατομμύρια…
Οι πιο πολλές σχολές δεν έχουν τόσα λεφτά.
Οι μεγάλες ομάδες πάντα θα μπορούν να μαζέψουν πολλά λεφτά.
Το πανεπιστήμιο Μπολ Στέιτ δεν θα πληρώσει πολλούς παίκτες.
Επιστρέφουμε σε λίγο.
Ένα άλλο θέμα τώρα, αν και συνεχώς παρεκκλίνω.
Ανέφερες το WNBA.
Η πιο ακριβοπληρωμένη αθλήτρια στο WNBA
παίρνει 230.000, 240.000 δολάρια ετησίως.
Ο Στεφ Κάρι που παίζει στους Γκόλντεν Στέιτ
βγάζει πάνω από 50 εκατομμύρια τον χρόνο.
-Ναι. -Θέλω να πω…
Τέλος πάντων. Δεν θα το λύσουμε τώρα. Δεν νομίζω.
Δεν νομίζω ότι θα το λύσεις, γιατί, πρώτον,
πρέπει να δίνουμε πιο πολλά στις παίκτριες του WNBA.
Αυτό που θα έχει πολύ ενδιαφέρον… Το ρώτησες αυτό.
Ναι.
Αυτό που θα έχει πολύ ενδιαφέρον…
Η καλύτερη παίκτρια στη χώρα αυτήν τη στιγμή είναι η Κέιτλιν Κλαρκ.
Είναι απίστευτη.
Θα είναι η πρώτη επιλογή.
Βασικά, το διεξάγει η ομάδα σου στην Ιντιάνα.
-Η Φίβερ; -Σαν να λέμε πυρετό.
Ναι, γιατί αν ποτέ περάσεις χρόνο στην Ιντιάνα,
σίγουρα θα φύγεις με πυρετό.
Όμως, το ενδιαφέρον γι' αυτήν είναι ότι η Φίβερ διάλεγε πρώτη.
Προφανώς θα πάρουν αυτή γιατί είναι η καλύτερη.
Αλλά μόλις είπες,
οι πιο ακριβοπληρωμένες παίκτριες του WNBA παίρνουν 200.000 δολάρια.
Μάλλον βγάζει τρία με πέντε εκατομμύρια στο κολέγιο.
Εγώ…
Πρέπει να μείνεις στο κολέγιο.
Όχι, το εννοώ.
Θα πρέπει να πάρει αυτήν την απόφαση και θα σκεφτεί
"Δεν θέλω να δείξω ασέβεια προς τον κόσμο στην Ιντιάνα,
μα δεν μπορώ να αφήσω το κολέγιο, ενώ βγάζω τρία με πέντε εκατομμύρια
για 200.000". Αυτά τα νούμερα δεν ταιριάζουν.
Δεν κουράζεσαι να παίζεις 18 τρύπες; Παίζεις πριν πας στη δουλειά;
Συνήθως όχι.
Αλλά παίζω σχεδόν κάθε μέρα που έχω ρεπό.
-Θα είναι εντάξει εδώ, Τσακ; -Ναι, μια χαρά.
-Να πάρω ένα μπαστούνι για putt; -Έχει εκεί.
Έχεις δύο τέτοια. Τόσο καλός είσαι.
Ναι, γιατί δεν έχω καταλήξει αν είμαι αριστερόχειρας ή δεξιόχειρας.
Πρέπει να το ξέρεις.
Ναι, αλλά στο μπέιζμπολ μπορώ να σταθώ όπου θέλω στη βάση.
Τόσο καλός είσαι;
Αν είμαι, λέει!
-Φοβερή βολή. Κοίτα εδώ! -Μπορεί να μπει.
Μπορεί να μπει.
-Τσάκι! -Ήταν πολύ καλό.
Ωραία.
Μπορεί να μπει αυτό.
-Θα είχε μπει, έτσι; -Νομίζω ότι θα είχε μπει.
Σαν να παίζουμε μπότσε, Τσακ.
Ακούω πολλούς να λένε
"Αν δεις τον Τσαρλς, ρώτα για το γκολφ".
Είχα μια νευρική σύσπαση.
-Σαν τρέμουλο; -Πήγαινα να…
Είχα πάθει άσχημο τρέμουλο. Ένας νέος δάσκαλος μού άλλαξε τη ζωή.
Πλέον σ' όλη τη χώρα επενδύουν σε κλινικές για το τρέμουλο.
Θα πάθω τρέμουλο από το γκολφ.
-Σε παρακαλώ, κάνε ησυχία. -Εντάξει.
Με κούρασε η φλυαρία σου.
Άλλαξε πορεία, καταραμένο!
Έλεος!
Να πάρει. Ωραία, τελείωσε εδώ.
Εντάξει, πάμε.
-Είναι… -Μέχρι στιγμής, ισοβαθμούμε.
-Ωραία. -Εντάξει. Ισοβαθμούσαμε.
Το ΝΒΑ μού έχει δώσει όλα όσα έχω στη ζωή μου.
Λατρεύω το μπάσκετ γι' αυτό.
Έχω την αίσθηση ότι το παιδάκι που γεννήθηκε στο Λιντς της Αλαμπάμα
θα είχε βρει την επιτυχία, ό,τι κι αν αποφάσιζε να κάνει.
Να, αλλά δεν θα ήταν το ίδιο.
-Δεν το ξέρεις αυτό. -Όχι. Να, επειδή…
Άκου με. Είδα τους βαθμούς μου.
Οι βαθμοί είναι άσχετοι. Δες εμένα, ήμουν μέτριος μαθητής.
Ναι, αλλά έχεις ταλέντο.
Κανένας παρουσιαστής τοκ σόου
δεν θα ήταν ακόμα εδώ αν δεν ήταν καλός σ' ό,τι κάνει.
Πιστεύω ότι εσύ θα είχες διαπρέψει ό,τι κι αν γινόταν.
Αν ήσουν ο υδραυλικός Ντέιβιντ Λέτερμαν, μάλλον δεν θα μιλούσαμε εδώ.
Θα ήμουν ο καλύτερος…
Χριστέ μου! Τι είναι αυτό;
Το μαλακισμένο είναι στοιχειωμένο. Τρέξε!
Όταν ήσουν παιδί, δεν έμοιαζες από φυσικού σου για αθλητής, έτσι;
Ξέρεις, είναι πολύ ενδιαφέρον.
Η μαμά μου με τσιγκλούσε πολύ.
Ως μωρό, παραλίγο να πεθάνω. Είχα αναιμία.
Χρειάστηκα έγχυση αίματος. Ξέχασα πώς το λένε.
-Μετάγγιση. -Κάτι τέτοιο. Είναι κι ένα ποτό αυτό.
Είμαι το μόνο ψηλό άτομο στο σόι.
Η μαμά μου αστειευόταν "Δεν ξέρω τι αίμα σού έδωσαν,
αλλά ευτυχώς το έκαναν γιατί είσαι ο μόνος ψηλός…
Βγάζεις καλά λεφτά με αυτό".
Ήσουν το πρώτο μαύρο μωρό σ' εκείνο το νοσοκομείο;
-Ναι. -Αυτό είναι κομμάτι του παζλ ή…
Τι σήμαινε τότε; Τι σημαίνει τώρα;
Κάτι, τίποτα;
Ένας από τους λόγους που παθιάζομαι με το θέμα της φυλής
και πάντα παλεύω κατά του ρατσισμού…
Μ' αρέσει να το συζητώ.
Μ' αρέσει…
Κρατώ τους πάντες υπόλογους.
Στενοχωρήθηκα
όταν αναφέρατε πως δεν θεωρείτε ότι στην Αμερική
υπάρχει ρατσισμός.
Όταν ήμουν στην εκπομπή της Γκέιλ, μιλούσαμε για τη Νίκι Χέιλι.
Είπε ότι στην Αμερική ποτέ δεν υπήρχε ρατσισμός.
Είπα "Είναι ένα καλό επιχείρημα".
Αν αφαιρέσεις τη δουλεία. Τον φυλετικό διαχωρισμό.
-Τους νόμους του Τζιμ Κρόου. -Ναι.
Έχει δίκιο. Ήταν τέλεια για τους μαύρους.
Και προφανώς…
Με τσάντισε για λίγο…
Επειδή τώρα παρατηρούμε έντονο αντισημιτισμό.
Τα τελευταία χρόνια, υπήρχε μίσος κατά των Ασιατών.
Είπα "Τα λόγια έχουν σημασία".
Ως παιδί στην Αλαμπάμα,
γεννήθηκα τη χρονιά που βομβάρδισαν την εκκλησία στο Μπέρμιγχαμ.
Μετά ήταν η σφαγή της Σέλμα.
Ήμουν κι από τους πρώτους μαύρους μαθητές που ενσωματώθηκαν σε άλλο σχολείο.
Η γιαγιά μου είπε
"Όταν μεγαλώσεις και καταλαβαίνεις,
να μάθεις και να μιλάς γι' αυτά, να μην τα ξεχνάς.
Θέλω να διαβάσεις γι' αυτόν τον τύπο.
Για τον δρα Μάρτιν Λούθερ Κινγκ".
Ρώτησα ποιος είναι. Είπε "Να γιατί πρέπει να διαβάζεις.
Πρέπει να τα ξέρεις όλα αυτά.
Κάποτε θα έχεις μια διαφορετική ζωή από μας.
Αλλά μην ξεχνάς τις καταβολές σου.
Είναι σημαντικό".
Όταν είσαι από την Αλαμπάμα, πρέπει να τα ξέρεις αυτά.
Τα πράγματα είναι διαφορετικά τώρα για σένα ως ενήλικας
από αυτό που περιέγραψες ως νεαρός στην Αλαμπάμα;
Οι μαύροι διάσημοι, οι πλούσιοι μαύροι
δεν έχουν την ίδια αντιμετώπιση με τους κοινούς μαύρους.
Δεν εννοώ το "κοινούς" ως "ασήμαντους".
Δεν θέλω να λέτε στην τηλεόραση
"Να, το είπε. Αυτό εννοούσε".
Ξέρω τι εννοούσα, γαμώτο. Ξέρω τι είπα.
Με τρελαίνει αυτό.
Λοιπόν, είναι πολύ σημαντικό
να μιλήσουμε για…
Εμένα δεν μου φέρονται όπως στους απλούς μαύρους.
Έτσι είναι για κάθε πλούσιο ή διάσημο.
Η Αμερική
πάντα είχε φυλετικό πρόβλημα.
Έχει βελτιωθεί; 100%.
Αλλά θέλω να πούμε για τον οικονομικό ρατσισμό.
Είτε είστε λευκοί και φτωχοί είτε μαύροι και φτωχοί, έχετε την ίδια μοίρα.
Θα γεννηθείτε σε μια άθλια γειτονιά.
Θα πάτε σε υποδεέστερο σχολείο.
Έχω την αναλογία του μπέιζμπολ. Ναι, θα υπάρξουν κάποιες εξαιρέσεις.
Μα αν βάλεις διάφορα άτομα να χτυπούν την μπάλα με το ρόπαλο
και έχουν δύο στράικ,
οι περισσότεροι θα αποτύχουν.
Οι μαύροι και οι φτωχοί λευκοί
αξίζουν μια ευκαιρία να πετύχουν.
Μέχρι να το λύσουμε αυτό,
δεν θα γίνουμε η ολοκληρωμένη χώρα που μας αξίζει να είμαστε.
Είσαι…
Ας πούμε, πλησιάζουν οι εκλογές κι ο κόσμος λέει
"Είναι σημαντικές γιατί ίσως σημάνουν το τέλος της δημοκρατίας".
Υποθέτω ότι ισχύει.
Από την άλλη, η δημοκρατία μάς οδήγησε σε αυτό που ίσως την καταλύσει.
-Ναι. -Σε αγχώνει πολύ αυτό;
Δεν φαίνεσαι άνθρωπος που αγχώνεται για πολλά,
αλλά έχοντας αυτό μπροστά μας…
Ναι, ξέρεις,
με προβληματίζει πολύ το πολιτικό κλίμα.
Θα χρειαστώ ονόματα.
-Όλοι οι πολιτικοί. -Εντάξει.
Μπορώ να διαλέξω οποιονδήποτε από το κοινό τώρα.
Αν κάναμε μια λογική συζήτηση, δεν θα διαφωνούσαμε σε όλα.
Και τα δύο κόμματα είναι χάλια. Ξεκάθαρα.
-Και τα δύο είναι χάλια. -Χάλια.
Δεκτό.
Τσακώνονται σαν παιδάκια.
"Θέλεις κάτι. Θα διαφωνήσω μόνο για να διαφωνήσω".
Δεν θα έπρεπε να είναι έτσι ο κόσμος.
Πάντα θα τρέφω ελπίδα
γιατί διαφορετικά είσαι απαισιόδοξος.
Τρέφεις ελπίδα τώρα, ξέροντας ότι έχουμε εκλογές φέτος;
Δύο άντρες άνω των 80 ετών.
-Λοιπόν… -Είμαι πολύ κοντά σ' αυτό.
Οπότε, μπορώ να το λέω, αλλά εσύ τρέφεις ελπίδα;
Όχι, δεν μ' αρέσει κανείς τους.
Δεν θα προτιμούσες να είχαμε κάποιον νεότερο;
-Εννοείται. -Εκατέρωθεν.
Ο Πρόεδρος Μπάιντεν πάντα ήταν καλός άνθρωπος.
Υπηρέτησε τη χώρα. Απλώς είναι γέρος.
Ο δε Πρόεδρος Τραμπ… Αυτή η συμπεριφορά δεν αρμόζει σε πρόεδρο.
-Συγγνώμη, αλλά ναι! -Ναι.
Μα ναι!
Δηλαδή…
Σκεφτόμουν "Είσαι ο πρόεδρος των ΗΠΑ.
Άσχετα αν συμφωνώ με την πολιτική σου, εκπροσωπείς τις Ηνωμένες…
Οφείλεις να φέρεσαι όπως αρμόζει".
Αλλά ας πούμε ότι κερδίζει.
Σε προβληματίζει αυτό;
Ναι, για τον απλό λόγο
ότι σ' όλη τη θητεία του μάλλον θα κυνηγά εχθρούς.
Αυτό δεν πληρώνει τους λογαριασμούς.
-Ανησυχείς για το τέλος της δημοκρατίας; -Όχι, εγώ ποτέ… Όχι, δεν…
Όχι.
Δημοκρατία θα πει "Ψήφισε όποιον θες".
-Σωστά. -Αυτό θα πει.
Εκατομμύρια άνθρωποι τον ψήφισαν. Αυτή είναι η ομορφιά της…
Σωστά. Δημοκρατία στην πράξη.
Αλλά αν ο τύπος λέει ότι θα βάλει τέλος στην ελευθερία της ψήφου, αυτό είναι άλλο.
Δεν μ' αρέσει ο εκφοβισμός.
-Ναι, αλλά εγώ φοβάμαι, όμως… -Καλά, κι εγώ φοβάμαι. Ανησυχώ.
Έχουμε πιο πολλούς καλούς παρά κακούς ανθρώπους.
Συμφωνώ κι επαυξάνω.
Απλώς, ό,τι άνθρωπος κι αν είσαι,
προσπάθησε να 'σαι πιστός στον εαυτό σου
και πορεύσου ευγενικά μ' αυτό το κίνητρο.
Αν είσαι μαλάκας, κι από τα δύο κόμματα,
δούλεψε λίγο και διόρθωσέ το.
-Ναι. -Με πιάνεις;
Συμφωνώ. Το να συζητάμε ποιος είναι κακός,
για να πω την αλήθεια, με έχει κουράσει αυτή η μπούρδα.
Ας φροντίσουμε ο κόσμος να έχει μια καλή δουλειά,
τα παιδιά να 'ναι ασφαλή, να μορφώνονται.
Αυτό θέλουν οι περισσότεροι.
Όταν λες μπούρδα, τι ακριβώς εννοείς;
-Ενδιαφέρον. -Πες το, Τσαρλς!
Μου αρέσει να είμαι σε εκπομπές όπου μπορώ να βρίζω.
Να μπορώ να πω "μαλακίες".
-Ορίστε! -Ναι.
Νωρίτερα, ανέφερες τον ρατσισμό, τον αντισημιτισμό,
την προκατάληψη κατά των Ασιατών.
Φαίνεται ότι…
Ας πούμε ότι ο κόσμος έχει δουλέψει συλλογικά
για να υπάρχει ισότητα για όλους.
Αναρωτιέμαι αν αυτό χάνεται.
Πρώτον, έπρεπε να ασχοληθούμε νωρίτερα.
-Ναι, ακριβώς. -Βλέπεις, όμως, τώρα το σπίτι καίγεται.
Έπρεπε να ασχοληθούμε μ' αυτά πολύ πιο παλιά και να πούμε
"Θα πληρώσεις για οποιοδήποτε έγκλημα μίσους".
Αλλά τώρα ο κόσμος νιώθει άνετα να φέρεται ρατσιστικά.
Θα πω το εξής, και το λέω συνέχεια.
Οποιοσδήποτε
είναι ρατσιστής
είναι μαλάκας.
Δεν είμαι πρότυπο.
Απλώς επειδή βάζω ένα καλάθι…
δεν θα πει να ανατρέφω τα παιδιά σας.
Πριν από χρόνια, πήγες στη Nike για διαφημιστική καμπάνια.
Το "Δεν είμαι πρότυπο".
Η ιδέα ήταν "Ναι, παίζω μπάσκετ,
και ναι, βγάζω πολλά λεφτά, αλλά δεν είμαι πρότυπο".
Ήταν αποτελεσματική επειδή ξεκίνησε μια συζήτηση.
Αλλά η αλήθεια είναι, λόγω του ποιος είσαι,
άσχετα αν δέχεσαι αυτήν την ευθύνη ή όχι,
ότι θα συμβεί.
Νιώθεις διαφορετικά γι' αυτό τώρα;
Όχι, γιατί κατάλαβες τον σκοπό. Άνοιξε μια συζήτηση.
Πολλοί παίκτες του ΝΒΑ και αθλητές πηγαίνουν να μιλήσουν σε διάφορα σχολεία.
Προφανώς, σε πολλά σχολεία εδώ υπάρχει φυλετικός διαχωρισμός.
Αλλά πρόσεξα κάτι.
Όταν πήγαινα σε ένα κυρίως λευκό σχολείο,
ρωτούσα "Πόσοι θέλουν να παίξουν αθλήματα επαγγελματικά;"
Μόνο το 5% σήκωνε το χέρι.
Ο ένας θέλει να γίνει γιατρός.
Ο άλλος, δικηγόρος. Μηχανικός. Δάσκαλος, πυροσβέστης, αστυνομικός.
Το πρόβλημα, Ντέιβ, είναι πως στα μαύρα σχολεία,
όταν ρωτούσα το ίδιο πράγμα,
το 95% σήκωνε το χέρι.
Εν τέλει, μετά από 30 ή 40 σχολεία, είπα
"Τα μαύρα παιδιά έχουν υποστεί πλύση εγκεφάλου.
Πιστεύουν ότι θα πετύχουν μόνο με τα αθλήματα".
Γι' αυτό έκανα τη διαφήμιση. Για να ξεκινήσει συζήτηση.
Θέλω να ξέρουν ότι μπορούν να γίνουν γιατροί.
Μπορούν να γίνουν δικηγόροι. Μηχανικοί. Δάσκαλοι. Πυροσβέστες.
Πόσων ετών την έκανες; Ήσουν παιδί, έτσι;
-Ήμουν 26, 27. -Ναι.
Πάντως, δώσε τα εύσημα στη Nike.
Η Nike με πήρε μετά από έναν χρόνο. Είπαν "Κάναμε λάθος".
Το 95% των επιστολών που πήραμε ήταν θετικές.
Σ' όλη τη χώρα, με πλησίαζαν γονείς.
Με ευχαριστούσαν που έκανα τη διαφήμιση.
Έως και σήμερα είμαι πολύ περήφανος γι' αυτό.
Μιλάς πολύ για άμυνα.
Τσακ!
Μιλώ γι' αυτό. Δεν έπαιζα πολύ.
Αλλά το γκολφ χρειάζεται κάποιον που να παίζει άμυνα.
Όχι.
Όλα θα άλλαζαν αν κάποιος σε φυλούσε.
Είναι πολύ δύσκολο ακόμα κι αν παίζεις μόνος.
Δες το ως εξτρίμ σπορ.
Πας για την πρώτη βολή. Κάποιος σε εμποδίζει.
Δεν νομίζω ότι θέλεις να είσαι εκεί όταν κουνάω το μπαστούνι.
Θέλει σωστά προστατευτικά. Μη σε απασχολεί.
-Έχεις παίξει ποτέ στο Πεμπλ Μπιτς; -Ναι.
Προχθές, πριν έρθουμε εδώ, ήξερα ότι θα το κάναμε αυτό.
-Το Σπάιγκλας. Τερμάτισα με 64 βολές. -Ναι.
-Όχι, δεν το έκανες. -Με λες ψεύτη;
Ας πούμε "παραμυθά".
-Εσύ, 64… -Ξέρεις τον υπεύθυνο, Γκάρι; Πάρ' τον.
Πες μου ότι σκαρφίστηκες τον Γκάρι!
Πώς είναι τα εγγόνια;
Απ' όλα τα πράγματα που έχω στη ζωή μου,
το να είμαι παππούς των Χένρι και Τσάρλι είναι το καλύτερο…
Μιλάμε για πριν από τρεις μήνες.
Μετά έμαθε να περπατάει.
Κι έγινε χαμός.
Αρχικά, ήταν γλύκας. Ξάπλωνε στο μπράτσο μου.
Είχα μπίρα στο ένα χέρι, αυτόν στο άλλο. Τον φιλούσα κάθε 15 δευτερόλεπτα.
Μετά, πριν από έξι μήνες, έμαθε να περπατάει και να τρέχει.
Δεν λέει να κάτσει ήσυχος για κανέναν λόγο.
Όλη η μέρα μου προγραμματίζεται γύρω από τον υπνάκο.
Διότι, όταν γεράσεις, κάνεις δύο πράγματα.
Όποτε τρως, μετά θες υπνάκο.
Και μετά, όποτε παίζεις για μεγάλο χρονικό διάστημα,
θες κι άλλον υπνάκο.
-Πόσων ετών είσαι, Τσακ; -Θα γίνω 61 στις 20 Φεβρουαρίου.
-Χριστέ μου. -Είναι…
Έχει ενδιαφέρον να γερνάς.
Ναι. Να 'σαι καλά.
Έχει πλάκα. Μόλις είδα τον δρα Τζέι.
Ήπιαμε ένα ποτό. Μου είπε
"Θυμάσαι που μου κολλούσες όταν ήμουν 35;"
Γιατί όταν πας στο ΝΒΑ, είσαι 19, 20.
Τον λέγαμε "θείο", "παππού".
Είπε "Και τώρα είσαι 60".
Είπα "Ναι, δεν έχει πια τόσο πλάκα".
-Πήρε δρόμο αυτό. -Δεν ήταν καλό.
Δεν ήταν καλό.
Η υψηλή θερμοκρασία.
Δεν ήταν καλό.
Και πάλι δεν είναι καλό.
Ας πούμε για τους Πέισερς. Θα πάρουν το πρωτάθλημα.
-Δεν είπα ότι θα το πάρουν. -Το λέω εγώ.
-Δεν θα… -Όχι, το παιδί γύρισε. Παίζει φοβερά.
-Έχασαν έναν ζόρικο αγώνα. -Μου έλεγες
ότι θεωρείς τον ΛεΜπρόν πολύ μεγάλο.
Μα είναι μεγάλος.
-Όχι, είπες "Είναι πολύ μεγάλος". -Ο ΛεΜπρόν είναι πολύ μεγάλος.
Ναι, είναι. Συμφωνώ μ' αυτό.
Εντάξει, πάμε.
Χριστέ μου.
Συγγνώμη! Συγγνώμη, κύριε!
-Καλό ήταν, έτσι, Τσακ; -Όχι, καθόλου.
Μα η ίδια η βολή;
-Όχι, ήταν… -Συγγνώμη!
Ο Τσακ, αυτός έκανε τη βολή.
-Μπράβο, Τσακ! -Ναι.
Έρχεται κι άλλη.
-Γύρνα καλά το μπαστούνι. -Εσύ γύρνα καλά.
-Γύρνα το καλά. -Είναι καλά!
Έτσι όπως το κρατάς, θα σου βγει αυτό.
Όμως, εσύ θες αυτό.
Έτσι. Οπότε, γύρνα καλά το μπαστούνι.
Ωραία, είναι πολύ καλά τώρα.
Ναι.
Χριστέ μου!
Υπέγραψες την παραίτηση από αξιώσεις;
Δεν ήσουν σε ομάδα που κέρδισε πρωτάθλημα;
Δεν σε πειράζει αυτό; Ξέρω ότι είναι χαζή ερώτηση.
Εκείνη την εποχή… Όχι, σε έχει τσακίσει.
-Ακόμα και MVP, που για μένα είναι… -Είναι ενδιαφέρον όταν με ρωτάνε αυτό.
Ναι, είμαι απογοητευμένος ότι δεν πήρα πρωτάθλημα.
Αλλά πρώτον, είναι ομαδικό παιχνίδι.
Αλλά δεν ξέρω…
Αν θέλετε να στενοχωριέμαι,
δεν πρόκειται.
Η ζωή μου είναι καλή.
Είχα μια καλή πορεία.
Ας έχω λίγα δευτερόλεπτα πριν φύγω
για να πω "Φίλε. Μα τι ταξίδι! Τι κούρσα!"
Ξέρεις, γιατί εγώ…
Όταν είσαι στην κωμόπολη των 2.000 κατοίκων, λες
"Πού θα πάει αυτό το πράγμα;"
Επειδή υπάρχουν πολλοί κύκλοι.
Στάθηκα τυχερός, πήρα υποτροφία για να πάω στο κολέγιο.
Μετά πήγα στο ΝΒΑ και σκεφτόμουν
"Δεν έχω ιδέα πώς θα εξελιχθεί αυτό το πράγμα".
-Μετά έγινα φοβερός παίκτης. -Πάνθεον.
Ναι, το έκανα επί 16 χρόνια. Μετά, αναρωτιέσαι τι ακολουθεί.
Μετά έγινα απατεώνας που κλέβει λεφτά στην τηλεόραση.
ΣΤΟΝ ΑΕΡΑ
Κάπου εδώ;
Κυρίες και κύριοι, ένας θρύλος.
Γεια σας, παιδιά.
Πώς είστε;
-Να κάτσω εδώ; -Ναι, για σένα είναι.
Είναι πολύ καλό.
Πρέπει να έρθω λίγο πιο κοντά γιατί όταν πηγαίνω σε εστιατόρια,
συνήθως με βάζουν σε ειδική καρέκλα.
Εντάξει, λοιπόν.
Είμαι καλά.
-Μην ανησυχείς. -Τέσσερα, τρία, δύο.
Είναι μεγάλη μας τιμή εδώ στο Inside the NBA
να έχουμε τον Ντέιβιντ Λέτερμαν.
Έχει πλάκα να είμαι εδώ.
Ως παιδί που γεννήθηκε στην Ινδιανάπολη,
ήσουν το αρχέτυπο για το "Όλοι στην Ιντιάνα έχουν μπασκέτα στη αυλή";
-Πάντα παίζουν. -Ναι. Έτσι ακριβώς.
Ανησυχώ ότι με τα χρόνια,
κάποιος σφετερίστηκε αυτόν τον θρύλο.
Κατηγορώ τους καλούς μου φίλους, τους Ιντιάνα Πέισερς.
Άσχετα, ο Τσακ λέει ότι θα κερδίσουν το πρωτάθλημα.
Κύριε Λέτερμαν, έτσι είναι η σύνταξη για σας;
Αυτό… Πλάκα μού κάνεις;
Πρώτον, είμαι έξω από το σπίτι. Είναι τέλειο.
Και μ' αρέσει να βγαίνω στην τηλεόραση.
Αυτό είναι το διαμάντι του στέμματος, φίλε μου.
Ξέρεις μια από τις παραδόσεις μας εδώ; Όταν ο Τσακ εγγυάται…
Κάτι άκουσα. Είναι συναρπαστικό.
Του πετάμε πράγματα από το ταβάνι.
Απόψε, ίσως είναι σφυριά.
Μισό, πρέπει να εγγυηθείς.
Είσαι πολύ καλός στην επικοινωνία.
Αυτό είναι χάρισμα, άρα έχεις διπλή ευλογία.
Λες ότι δεν πιστεύεις να είσαι στην τηλεόραση στα 70 σου.
Διαφωνώ.
Νομίζω ότι σου βγαίνει τόσο εύκολα,
τόσο φυσικά, όχι μόνο στον χώρο του μπάσκετ,
όχι μόνο στον αθλητισμό,
αλλά απ' όσο σ' έχω δει, και σε άλλους τομείς.
Οπότε μου λες ότι δεν θα δουλεύεις στα 70 σου.
Σίγουρα ελπίζω πως όχι.
Γιατί το λες αυτό;
Πού θα πήγαινες για να μιλάς με τον κόσμο;
-Μάλλον, οπουδήποτε. -Όχι. Ξέρεις…
Όταν με πλησιάζουν, κάποιοι μου λένε
"Είσαι ο πιο προσιτός σταρ".
Λέω "Ρε φίλε.
Αν κάποιος κάνει τον κόπο να με χαιρετήσει, θα τον χαιρετήσω".
Δεν θα πω "Είμαι πολύ φίρμα.
Ξέρετε γιατί; Επειδή έπαιζα μπάσκετ".
Δεν είμαι δάσκαλος.
Ούτε πυροσβέστης.
Ούτε αστυνομικός.
Ούτε κάποιος στις ένοπλες δυνάμεις.
Αυτές είναι σημαντικές δουλειές.
Η δική μας δεν είναι πραγματική!
Μας πληρώνουν πολλά,
δουλεύουμε λίγο.
Είμαστε πολύ τυχερά καθάρματα.
Είπα "Σκέψου το.
Και να χάσουμε, η ζωή μας δεν είναι χάλια.
Ακόμα πληρωνόμαστε,
γυρίζουμε στα μεγάλα σπίτια μας.
Είμαστε υπερκερδισμένοι από κάθε άποψη".
Είναι ωραία να ξεσηκώνεις μια πόλη, να φτιάχνεις τη μέρα του κόσμου,
αλλά αν αρχίσεις να το παίρνεις πολύ σοβαρά,
πρέπει να κοιτάξεις τον εαυτό σου.
Θέλω να σε ευχαριστήσω για όλα.
Ήσουν φιλικός. Ήσουν γενναιόδωρος.
Είχαμε μια ευχάριστη συζήτηση. Εκτιμώ τα πάντα.
Ευχαριστώ. Δούλεψε το παιχνίδι σου. Ίσως σε δω σε έξι μήνες.
Θα σε πάρω αύριο.
Θα παίξουμε με λεφτά, φίλε μου.
Θέλω την προκαταβολή μου για το αμαξίδιο.
Έγινε.
Αντίο.
-Αντίο. Ευχαριστώ. -Ευχαριστώ.
Ξέρεις τι ήθελα να επισημάνω στους νέους που σκέφτονται να ασχοληθούν με γκολφ;
Ο Τσακ θα με στηρίξει.
Στο γκολφ, η πρώτη βολή είναι για μόστρα…
-Κι η τελευταία είναι για χρήμα. -Ναι.
Τι κάνεις στην παγίδα με άμμο; Την αποφεύγεις;
Τι ρήση να πούμε γι' αυτό;
Σταμάτα, Τσακ!
Υποτιτλισμός: Λιουμπίνκα Δημητρόβα