SERIAL NETFLIX
Miałeś wstawać. Za dziesięć minut masz być w laboratorium.
Co? Jak się tu dostałeś?
Jestem w twojej głowie.
- Kim jesteś? - Nie pamiętasz mnie?
- Byłeś w szkole Diona. - Myśl dalej.
- Nie znamy się. - Nie pamiętasz mnie, ale ja ciebie tak.
Zabiłeś mojego tatę!
Uciekaj!
Uważaj!
Zbliża się!
Nie!
Tato!
- Brayden! - Tato!
- Uciekaj! - Nie!
To właśnie pamiętam.
To nie byłem ja.
Nie jestem taki.
Ludzie zawsze tak mówią po tym, gdy zrobią coś złego!
Ale to byłeś ty! Zabiłeś mojego tatę i ciocię.
I to nie wszystko!
Boże.
Masz tę energię.
Proszę.
Nie poddawaj się jej.
Musisz z nią walczyć.
Żeruje na twoich najgorszych emocjach. Na zazdrości i nienawiści.
Nie chcesz, by cię pochłonęła.
Sam jej chcesz!
Wcale nie.
Mogę odczytać twoje myśli!
Zniszczyła mi życie! Nie zbliżaj się do mnie!
Mówiłem, że jestem w twojej głowie!
To z niej wyjdź!
Muszę dokończyć to, po co tu przybyliśmy.
Jeśli komuś o mnie powiesz, wrócę po ciebie!
NUMER 205: TY KONTRA JA
Jesteśmy!
Absolutna izolacja w lesie.
Super.
Tevin, wiesz, że mój dziadek zbudował ten domek własnymi rękoma?
Tak? No to fajnie.
Dlatego wszystko jest tu stare. Poza nowymi oknami.
Potrafisz łowić? Możemy mieć jedzenie prosto z wody.
- Mamy też tuńczyka. Prosto z puszki. - To nie jest takie fajne.
Chodź!
Tevin, tylko się nie rozdzielajcie.
Nie martw się, ciociu, to tylko las. Ścigamy się?
No.
A wokół Atlanty grasują potwory.
Bez obaw, przypilnuję go.
To DNA Obdarzonego?
Tak.
Tak, to nasza komputerowa wizualizacja.
Dion i inni Obdarzeni mają potrójną helisę
w odróżnieniu od nas, mających…
Zwykłą podwójną. Daruj sobie protekcjonalne tłumaczenie.
Wybacz.
Chcę odwinąć łańcuch O-DNA Diona,
aby stworzyć terapię genową i wyleczyć twoją infekcję.
Może się udać.
Tak, to poniekąd wariacja tego, co zrobiłem jako Zgięty Człowiek.
Słucham?
Oczywiście to nie to samo.
Po prostu…
Po prostu był to podobny proces.
Potrzebowałem mocy Diona, a teraz ty ich potrzebujesz i…
Dobra, daruj sobie. Chciałeś zabić dziecko, by się ratować.
To nie to samo, co wykorzystanie próbki DNA.
No tak, masz rację.
- Nie mam złych zamiarów. - Zobaczymy.
- Kod piąty! - Zabezpieczyć korytarz!
Zabierzcie to do laboratorium i uśpijcie.
- Z drogi! - Suzanne?
- Wracaj do laboratorium! - Czysto!
Więzień zatrzymany.
- Suzanne? - Zapanujcie nad tym!
Ostrożnie.
- Co jest? - Chwila.
Udało się schwytać istotę z leja.
To ona cię zaatakowała?
Tak wyglądała, ale była o wiele większa.
Czyli jest ich więcej?
Pięknie tu.
Skoro tak mówisz.
Jest tu strumień ze skałami, robakami i nawet żabami.
Tevin? Co się stało?
Nic.
Wracajmy. Mamy sporo pracy.
Zaczniesz z tego miejsca, Di.
Nie chcę bawić się berka.
- To dla małych dzieci. - To część treningu.
Ścigamy się do domku.
- Dam ci fory. - Nie potrzebuję ich.
Taki jesteś pewny?
Tym większe moje zwycięstwo.
Trzy, dwa, jeden, start!
Uwaga!
Nie dogonisz mnie!
Zobaczymy.
- Musisz dotrzeć do mety! - Czyli?
Do cioci Kat. I uważaj na ścianę!
Za wolno je stawiasz!
Orientuj się.
Nie widziałeś?
- Chciałem cię wyprzedzić. - Pierwsza lekcja.
Nikt nie może wytrącić cię z równowagi.
Inaczej popełnisz błędy.
- Rozumiesz? - Tak.
Chodź.
- Jak prace nad lekiem? - Idę właśnie skontrolować Pata.
Słucham? Pat też nad tym pracuje? Nie mów, że mu ufasz.
Infekcja Nicole jest związana z jego energią.
Z jakiegoś powodu to wyczuwa.
- I nie zaalarmowało cię to? - Pewnie, że tak.
Ale dzięki temu może stwierdzić, czy coś działa.
Nie jest lekarzem, więc musi wiedzieć o medycznym punkcie widzenia.
Może pokonać chorobę, używając przeciwciał od tej istoty
albo może…
Poczekaj, połączę cię z nim i powiesz mu sama.
O nie, ani myślę z nim gadać.
Za to złożone nie jest twoje ego.
Doktor Neese.
Ustaliłeś już coś?
Mnie również jest miło. Nie, nadal nad tym siedzę.
Z własnych badań wiem, że masz kilka opcji leczenia.
Dzięki, Kat, ale pracuję nad DNA Obdarzonego,
co jest czymś o wiele bardziej złożonym niż wiedza ze studiów.
A złożone nie jest twoje ego.
Kat.
Pat, Nicole to moja ukochana siostra,
a ty uosabiasz złe rzeczy, które ją spotkały.
Jeśli jeszcze nie wiesz, jak jej pomóc, to zamknij się i słuchaj.
Może mam dość twojego świętoszkowatego tonu.
Ja też nie miałem lekko.
Opętanie, utrata przyjaciela, odrzucenie uczuć, a nawet śmierć.
Przestań robić z siebie ofiarę albo zaraz uduszę cię na odległość.
- Trzymajmy się nauki. - Właśnie.
Uważam, że należy przygotować antybiotyk.
Nie, już tego próbowałem.
Stawiam na leczenie terapią komórkową za pomocą O-DNA.
- O jaką moc chodzi? - Nadal nad tym myślę.
Są badania na temat terapii antybiotycznej z niklem.
Metal miałby być antybiotykiem?
Ma działanie magnetyczne.
Jeśli znajdziesz Obdarzonego, który ma wpływ na metale,
możesz znaleźć antidotum.
Brzmi to dobrze.
Ciociu, jestem głodny!
Daj mi potem znać.
Cześć.
- Dupku. - To nie było zbyt miłe.
- No to wiesz, co robić. - Ona uwielbia rozkazywać innym.
To był człowiek?
Tak, badania wykazały, że ten stwór ma w sobie ludzkie DNA.
Ludzkie?
Co to było?
Wygląda, że to pasożytnicze zarodniki, które infekują żywiciela,
żerują na jego materii i energii, a potem się rozmnażają.
Czyli to one przemieniły go z człowieka w tę groteskową istotę.
Właśnie. I to coś chce się rozmnażać poprzez roznoszenie tych zarodków.
Też się w to przemienię.
- Zamknijcie mnie. - Nicole.
Nie chcę nikogo zarazić.
Suzanne.
- Obejmijcie ją kwarantanną. - Tak jest.
A ja mówię ci
Że nie odchodzę
Cięcie.
Lepszego od ciebie
Nie ma mowy
Cięcie!
To dotyczy też muzyki, pani Bonnie.
Esperanza.
Tak?
Aby zrozumieć motywację tej postaci, musisz zrozumieć jej sytuację.
Jasne.
Czyli o co chodzi?
Grasz Effie.
To jedna z najbardziej kultowych postaci musicalowych.
Effie sporo wycierpiała.
Nikt nie jest tak utalentowany jak ona. Jest wyjątkowa.
Każdy jej zazdrości.
Jest nazywana diwą.
Wszyscy chcą się jej pozbyć, by nie mierzyć się z jej wyjątkowością.
To klątwa.
Ratuj!
Panie Kwame!
Chce pan zobaczyć zarys sceny? Ogarnąłem całą pirotechnikę.
- A to co? - Miotacze płomieni.
Chyba nie zamierzasz ich tu użyć?
Ten dywan wydaje się łatwopalny.
Nie będę wystawiał tej sztuki w zapyziałym domu kultury.
Liczę, że do premiery otworzą szkołę, zapewniając nam właściwą scenę.
- Tam też są przepisy przeciwpożarowe. - Olać.
Liczy się wspaniały występ. A ludzie lubią ogień.
Zgadzam się.
Cześć. Jestem Effie.
Jestem Effie i macie niezłe szczęście.
Jestem najlepsza i dziś dla was zaśpiewam.
Co?
Nie możecie znieść mojej wspaniałości?
No to macie problem, bo…
jestem wspaniała.
Mogę wam coś wyznać? Nie jestem wspaniała.
Śpiewam w domu i podoba się to mojemu tacie.
Uznałam, że chciałby zobaczyć mój występ,
ale nie będzie mógł się zjawić, a ja się boję,
choć każdy oczekuje, że sprostam temu…
Esperanza, pięć minut.
Chcę wracać do domu.
W końcu mamy przerwę.
Pan Kwame daje nam w kość.
Dion, chcę się przekonać, jak idą ci próby w domu.
Dobrze.
Chyba nie dam rady.
- Pewnie, że dasz. - Nie wiadomo.
Pamiętasz, że zawsze wiedziałem o mocach?
I tak samo wiem, że sobie poradzisz.
- Dobra. - Tak trzymać.
A właśnie, jeszcze bilety.
Pan Kwane powiedział, że mamy po jednym bezpłatnym bilecie.
Super, twój tata usiądzie z moją mamą.
Tata pracuje poza miastem.
I przegapi twoja piosenkę?
- Masz kogoś innego? - Nikomu innemu na tym nie zależy.
A pan Gary?
Racja, zapytam go.
Wracamy do pracy! Z życiem!
Dziękuję.
Dion! Kanapki same się nie zjedzą.
Idę!
Dlaczego czarni zawsze lubią urlopować poza miastem?
W lesie może coś czyhać.
A widziałaś coś?
Nie, ale horrory pokazują, że zawsze coś czyha w lesie.
Jak zombie?
Albo wsioki.
Nic nam nie grozi.
Czyli trener mojego siostrzeńca jest najlepszym czarnym na świecie?
Tego bym nie powiedział. Na pewno nie najlepszym.
Ładny unik z odpowiedzią.
Nicole mówiła, że potrafisz tworzyć bariery.
- Nie lubię o sobie gadać. - Czyli coś ukrywasz.
Wiem, o czym mówicie!
Myślałem, że jesteś lesbijką.
Wiem, że różnie bywa, no ale sama wiesz.
Nie pytam w swoim imieniu, panie wścibski.
- Po prostu coś zauważyłam. - Tak czy siak, przynudzacie.
Nie za daleko.
- To jak jest z tobą? - To znaczy?
- W sumie nie ma na razie o czym gadać. - Na pewno jest.
Mówię tylko, że Nicole nie ma lekko.
Syn z mocami, potwór z tamtej dziury. Nie ma czasu na głupoty.
Jeśli ci się podoba, to pamiętaj, że liczą się czyny.
- Zrozumiałem. - I dobrze.
Zombie czy wsioki?
To pewnie nic takiego. Popilnuj przez chwilę Diona.
Tylko ja oglądałam jakiś horror?
Czarni nie powinni wchodzić do lasu.
Zostaw wiadomość.
Cześć, mamo.
Wiem, że jesteś zajęta, ale tak tylko chciałem pogadać.
Nie mówiłem ci o wczorajszym dniu.
Pamiętasz Braydena?
Jest trochę…
Nie wiem, skomplikowany.
Pogadamy, gdy oddzwonisz. Na razie.
Nie oddalaj się!
Infekcja pasożytnicza?
Jest gorzej, niż myślałem. Kto wie, ile osób zostało już zarażonych.
Dlatego musimy się pośpieszyć.
- Wyizolowałeś gen kontrolujący metal? - Suzanne…
Nadal nie mogę wydzielić trzeciego łańcucha.
A bez tego nie ruszymy dalej.
DROGI PANIE GARY, TO BILET NA MÓJ WYSTĘP
Myślałam, że jesteś już w drodze do domu.
Chciałam wziąć z kuchni jakieś ciastko na drogę.
- Chcesz też? - Nie.
- Muszę to dokończyć. - A co to takiego?
Zaproszenie dla pana Gary’ego na rewię.
Pracownika ochrony?
Lubimy rozmawiać o kwiatach. Dlatego je namalowałam.
To bardzo miłe.
I… gotowe.
Teraz muszę podrzucić je do szkoły.
Skarbie, szkoła jest zamknięta. Dlatego spotkaliśmy się tutaj.
Zapomniałam.
To jak dostarczę zaproszenie?
Nie znam jego numeru, e-maila ani Instagrama.
Ma w ogóle Instagrama?
Daj mi je.
Podjadę do niego i wrzucę mu je do skrzynki.
Wie pani, gdzie on mieszka?
W każdy środowy wieczór jeździmy razem na naukę salsy.
No co? Nie możemy mieć życia poza szkołą?
Daj mi je.
- Dziękuję. - Nie ma sprawy.
- Będzie wniebowzięty. - Naprawdę?
Jest trochę…
Nie wiem, skomplikowany.
Pogadamy, gdy oddzwonisz. Na razie.
Jest tutaj.
- Cześć. Jak się czujesz? - Jakoś daję radę.
To lunch?
Z Tasilli’s?
Janelle znalazła numer do nich.
Zaproponowała, żebyśmy kupili jakieś rarytasy.
Pytam: „Wegańskie?”. A ona: „Afroamerykańskie”.
Uwielbiam ich wrapy.
Janelle już od 12 godzin niczego nie zniszczyła.
Niczego nie niszczę.
Nawet nie zaczynaj.
Przecież mam oczy.
Im szybciej zapanuje nad mocami, tym prędzej wrócimy do domu.
Nie martw się, skarbie. Rozumiem, co nas czeka.
Nie rozumiesz mnie. Ani ty, ani nikt inny.
- Kiedyś byśmy tak nie pogadały. - Czego ludzie w tobie nie rozumieją?
Odpowiedz.
Może gdy w pełni pojmiesz, co umożliwiają ci twoje moce…
Jak widać, umożliwiają mi tylko niszczenie.
A gdybyś miała zrobić coś innego, co by to było?
Widzę to, ale nie potrafię tego opisać.
Spróbuj.
Czuję się, jakbym tkwiła w środku, gdzie wszystko jest jasne i oczywiste,
a ja w pełni to rozumiem.
I jestem tego częścią.
Wierzę ci.
Na pewno wielu Obdarzonych tak właśnie się czuje.
Niezrozumianymi.
Może mogłabyś być ich głosem.
W jakim sensie?
BIONA chce, bym była ich rzeczniczką poprzez radę doradczą,
ale powinni być reprezentowani przez jedno z nich.
Powinniście mieć wpływ na podejmowane decyzje.
Zgodziłabyś się na to?
O ile mama nie ma nic przeciwko.
To jej decyzja.
- Tak. - Świetnie.
Pogadam z nim.
Nicole! Wybaczcie, potrzebuję…
Próbowałem już wszystkiego.
Zmieniłem ustawienia w wirówce,
by odizolować nitki O-DNA na poziomie molekularnym.
Próbowałem wszystkiego i nadal nic z tego.
Starałem się tego dokonać, choć nikt nigdy tego nie próbował.
Może udałoby mi się za tydzień albo miesiąc.
Może pomogłyby odpowiednie narzędzia, ale…
Boże, jest coraz gorzej.
Chcę to powstrzymać przed…
Potrzebuję więcej czasu.
Nie potrafię tego cofnąć. Przykro mi.
Janelle, dokąd idziesz?
Poczekaj!
- Zatrzymaj się! - Niczego nie dotykajcie!
WYNIKI ANALIZY
OSIĄGNIĘTO SPÓJNOŚĆ
Udało jej się wyodrębnić O-DNA.
Teraz mogę stworzyć lek.
Chciałaś to zrobić?
Spokojnie. Nic tam nie ma.
Myśl, Tevin.
Wiesz, o co tu chodzi.
To twoje lęki.
Ogarnij się.
Zabij go. Zabij Diona.
Jest niebezpieczny. Zabij Diona, zanim on zabije ciebie.
Nie jest tym, za kogo go masz.
- Co? - Dion zabije nas wszystkich.
Nie jest tym, za kogo go masz. Musimy go zabić.
Tevin!
Dion?
Nie jest tym, za kogo go masz.
Idziesz?
Tak, chodźmy.
Mamo. Nie wiedziałam, gdzie jesteś.
Nadal pracują nad lekiem. Na razie nic nie wiadomo.
Co robisz?
Mój tata nie rozumiał, dlaczego nie interesowałam się nauką.
Był inżynierem w marynarce, a później nauczycielem chemii w liceum.
Potem się urodziłaś.
Kochałaś to samo, co on.
Gdy miałam cztery lata, kupił mi zestaw naukowy.
Był tam mikroskop i inne sprzęty. Pamiętasz?
Pokazał mi, jak zrobić wulkan na bazie sody oczyszczonej.
Pewnie, że pamiętam.
Zawsze po was sprzątałam.
Przyjaźniliście się.
Był z ciebie dumny.
Dlatego gdy zapytał,
czy mogą zabrać cię na zorzę do jego dawnej bazy na Islandii,
odpowiedziałam: „Pewnie. Zabierzcie tę sześciolatkę na Islandię”.
- Chciałam, byś leciała z nami. - Nie.
Unikam samolotów.
Każdego dnia bałam się o ciebie.
Nie tylko dlatego, że byłaś tak daleko,
ale też dlatego, że czułam się, jakby uciekał mi kawałek twojego życia.
- Nie… - Bałam się, że ta podróż cię zmieni.
I tak się stało.
Ten deszcz meteorytów…
był przepięknym zjawiskiem.
Zaczęłam płakać.
Dziadek mówił, że to nic strasznego i naprawdę się nie bałam.
Żałowałam tylko, że też tego nie widzisz.
Nie rozumiem, co się dzieje. I nie wiem, co mam robić.
Rób to, co zawsze. Jesteś moją mamą.
Ale nie mogę ci z tym pomóc.
To pomóż z czymś innym.
Na przykład? Mam cię wozić i sprzątać po kolejnych wulkanach?
- Jest taki chłopak… - O Boże, Janelle.
- No co? - Chłopcy? To dobry moment?
- Mam prawie 16 lat. - Wiem, ale…
możemy załatwiać wszystko po kolei?
Właśnie dowiedziałam się, że jesteś geniuszem.
- A Nicole jest chora… - Dobra, nieważne.
Możemy porozmawiać o tym innym razem.
Zajrzę do Nicole.
Kocham cię.
Dion, lekcja czwarta. Skup się na swoim otoczeniu.
Jeśli ci nie wyjdzie, spróbuj z góry.
Po co?
Nazwijmy to „inteligencją przestrzenną”.
Oglądałem Karate Kida. Miałeś mnie nauczyć fajnych rzeczy.
- Nie każda supermoc jest nadprzyrodzona. - Ani dobra.
Co masz na myśli?
Nic.
Powiesz mi, o co chodzi?
Chcę być dobry, ale co, jeśli zrobiłbym coś złego?
Mów dalej.
Wczoraj złamałem zasady mamy przez kumpla ze szkoły.
- Ma jakieś imię? - Brayden?
Chciałem się przyznać, ale mama nie wróciła na noc.
I cały czas nie oddzwania.
Po prostu… popełniłem błąd.
Wytrącił mnie z równowagi i mama będzie miała to spojrzenie.
Spojrzenie?
O w mordę.
- Srogie spojrzenie. - Coś o tym wiem.
Każdy popełnia błędy.
Nie mój tata.
- Na pewno jakieś popełnił… - Nie wiesz, bo go nie znałeś.
Masz rację.
Ale słyszałem, że był wspaniałym gościem.
W takim razie powiem o sobie. Popełniłem sporo błędów.
Ale staram się na nich uczyć.
- Nigdy nie jest za późno. - A co, jeśli jestem zły?
- Nie wierzę, że takie osoby istnieją. - Pewnie, że istnieją!
Darth Vader.
Przed śmiercią odrzucił ciemną stronę Mocy,
co pokazuje, że zawsze miał w sobie dobro.
O co chodziło z tym kolegą?
Dostał się do mojej głowy.
To presja rówieśnicza.
Usiądź.
Kontakt ze złym dzieciakiem nie sprawi, że sam taki się staniesz.
- Masz wybór. - Ale wybrałem źle.
No to wybierz znowu.
Zabij go.
- Wszystko gra? - Tak.
Zrób to, Tevin.
Jest zły.
Zniszcz go.
- Co robisz? - Zanim zniszczy nas wszystkich.
Nie możesz dłużej zwlekać!
Nie!
Planuje cię zabić.
Zrób to!
Uciekaj!
Przestań!
Próbna dawka serum O-DNA podana.
Powinno to tak wyglądać?
Z serum, które dopiero co powstało i nigdy nie było testowane?
Ciśnienie się stabilizuje.
Wykonaj C4.
- Tętno stabilne. Funkcje życiowe? - Sprawdzam.
Infekcja łagodnieje. Widzicie wyniki gazometrii?
To chyba działa
Odzyskuje przytomność.
Proszę, pomóżcie…
Muszę wam powiedzieć…
Nie żyje.
Nie…
Zostawcie mnie!
Napisy: Krzysiek Igielski