‪(ผลงานซีรีส์จาก NETFLIX)
‪(แอตแลนตา สองปีก่อน)
‪พ่อ
‪ไม่!
‪ตายซะ!
‪ตอนที่พลังของดิออนกระทบกับสายล่อฟ้า
‪ผมรู้สึกได้ว่าทุกอณูของร่างกายถูกฉีกเป็นชิ้นๆ
‪แล้วผมก็ลอยไป
‪ผมไม่เข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้น
‪ผมรู้แค่ว่านาทีที่แล้วผมตายไปแล้ว
‪และนาทีถัดมาผมไม่ตาย
‪ต้องใช้เวลาทั้งวันกว่าที่ร่างกายของผม ‪จะฟื้นตัวอย่างเต็มที่
‪และใช้เวลาอีกหนึ่งวัน ‪เพื่อเดินไปยังเมืองที่ใกล้ที่สุด
‪(แพท โรลลินส์)
‪มีที่เงียบๆ ที่อยู่ห่างไกลเมือง
‪ผมไม่รู้จักใคร แต่พวกเขาก็ไม่รู้จักผมเช่นกัน
‪ผมเลยคิดว่าจะเริ่มต้นใหม่ได้
‪เก็บทุกอย่างที่เกิดขึ้นไว้เบื้องหลัง
‪คุณเลยใช้เวลาสองปีในเมืองเล็กๆ นี้
‪แล้วยังไงต่อ
‪คุณได้รู้ว่าคุณอยากได้ชีวิตเก่าคืน ‪คุณถึงได้มาที่นี่เหรอ
‪ผมบอกคุณแล้วไงว่าผมเห็นคนร้ายใจคด
‪- คุณคือคนร้ายใจคด แพท ‪- ไม่ ผมไม่ใช่
‪ผมอยู่มาสองปีโดยไม่มี ‪เจ้าสิ่งชั่วร้ายน่ากลัวนั่นในตัวผม
‪ผมไม่ใช่เขาหรือ "มัน"
‪นั่นไม่ใช่ผม ‪และมันหายไปแล้ว ผมสาบานได้
‪แต่คุณเพิ่งเห็นมันนี่
‪ใช่ ไฟฟ้าเหมือนเดิม พลังงานเดิม
‪แต่มันอยู่ในตัวคนอื่น
‪เป็นไปไม่ได้
‪พลังได้มาจากดีเอ็นเอที่กลายพันธุ์ ‪มันโอนกันไม่ได้
‪ผมไม่มีพลังอีกต่อไปแล้ว
‪ผมเห็นวิดีโอของคนร้ายใจคดในข่าว
‪มันฆ่าคนในลานจอดรถ
‪พวกเขาบอกว่ามันเป็นสายฟ้าฟาด ‪แต่ผมรู้ว่ามันคืออะไร
‪ผู้คุมกำลังถือเครื่องยับยั้งประจุไอออน
‪บอกฉันมาว่าคุณมาที่นี่ทำไม
‪ไม่งั้นพวกเขาจะเหนี่ยวไก ‪และลดอุณหภูมิหลักของคุณลง 250 องศา
‪ซูซานน์ ผมพูดความจริงนะ ‪เราไม่มีเวลาสำหรับเรื่องนี้
‪ไอ้คนร้ายใจคดนั่นมันฆ่าคนและคุณเช็คดูได้เลย!
‪- หนาวมากเลย ‪- ขอบคุณ
‪เราพัฒนาปืนเพื่อทำให้ ‪ระบบไฟฟ้าของคุณใช้งานไม่ได้
‪ซึ่งจะได้ผลถ้าผมมีประจุไฟฟ้า
‪แต่ผมไม่มีเพราะผมบอกคุณแล้วว่าผมปกติ
‪คุณบอกว่าคุณไม่มีพลังเหรอ
‪เราจะทดสอบทุกอย่าง ‪เพื่อให้แน่ใจว่ามันเป็นอย่างนั้นจริง
‪อย่าแพร่งพรายเรื่องนี้
‪ฉันไม่อยากให้มีความวุ่นวายเกิดขึ้น ‪จากทุกคนที่ถูกเขาทำลายชีวิต
‪ซูซานน์
‪ซูซานน์ คุณต้องเชื่อผมนะ
‪มีคนร้ายใจคดอีกคน
‪ซูซานน์ ของร้องล่ะ!
‪แอลห้า
‪(ปัญหาที่ 202: ซานโกฟา)
‪การอ่านค่าปกติ
‪สิ่งที่พวกเขาเห็นบนจอเมื่อคืนมันหายไปแล้ว
‪นี่เป็นสิ่งที่แปลกไป
‪คุณเคยเห็นรากที่งอกขึ้นมาพวกนี้ไหม
‪ไม่นะ
‪มันเป็นรากใหม่
‪ให้ตายสิ นี่อะไร
‪มีคนลงมาที่นี่
‪หรืออาจจะเป็น รปภ.
‪แกรี่เหรอ เมื่อคืนผมไม่เห็นเขาเลย
‪ผมจะโทรหาเขาดู
‪(ไบโอนา)
‪หวัดดี นี่แกรี่นะ ผมรับสายไม่ได้ตอนนี้...
‪คุณอยู่ไหน แกรี่
‪ดูเหมือนเราจะมีแขกลงมาในหลุมยุบ
‪ที่นี่ไม่มี รปภ. เลย ‪เราต้องพาคนมาที่นี่ให้เร็วที่สุด
‪- โอเค ‪- ห้ามให้เด็กนักเรียนลงมานะ
‪- รับทราบ ‪- โอเค
‪แม่คิดว่าพวกเขาทำอะไรในหลุม
‪แม่ว่าพวกเขาแค่ทดสอบ
‪ไม่รู้สิ ผมว่าแม่น่าจะถามคุณซูซานน์นะ
‪ซูซานน์บอกว่าไม่มีอะไร ไม่ต้องห่วงหรอก
‪- ลูกมีกระเป๋าเป้ไหม ‪- คุณซูซานน์เป็นเพื่อนแม่เหรอ
‪ตอนแรกก็ไม่หรอก
‪แต่ตอนนี้ก็ใช่ เราเป็นเพื่อนกัน
‪- ถ้าเธอมีความลับกับแม่ล่ะ ‪- นั่นจะขัดกับข้อตกลงของเรา
‪เราตกลงว่าในการร่วมมือกันที่ไบโอนา
‪เราจะซื่อสัตย์ต่อกัน ไม่มีความลับใดๆ
‪ทำไมล่ะ นี่มันเรื่องอะไรกัน
‪ลูกกับเพื่อนๆ มีปัญหาอะไรกันรึเปล่า
‪- ลูกมีความลับกับใครอยู่เหรอ ‪- ไม่
‪- นี่เกี่ยวกับละครเพลงเหรอ ‪- ไม่ แต่ผมยุ่งเกินกว่าจะแสดงละครเพลง
‪- ยุ่งกับอะไร ‪- ผมมีครูฝึกที่มีพลังพิเศษ!
‪ทำไมผมถึงต้องทำอย่างอื่นด้วย
‪- ลูกชอบเทวินเหรอ ‪- เขามีสนามพลังงาน
‪ใช่ แม่เห็นแล้ว
‪และเขาเร็วมาก เขาเป็นนักวิ่ง ‪บางทีผมน่าจะเริ่มวิ่งบ้าง
‪แม่ดีใจที่ลูกชอบเทวิน
‪และเอสเพอรันซาขอให้ลูกแสดงละครเพลง
‪เธออยู่เคียงข้างลูกเสมอ ‪อย่าทำให้เธอผิดหวังนะ เข้าใจไหม
‪เอาล่ะ ไปได้
‪- แม่รักลูก ‪- ผมก็รักแม่ฮะ
‪นั่นกล้ามท้องเหรอ
‪ไม่ มันเป็นตัวควบคุมพลังงานพิเศษ ‪ที่ช่วยให้เขาเคลื่อนที่เร็วขึ้น
‪โอเค
‪ช่วยกลับมาคุยงานกันได้ไหม
‪ดิออน เธอบอกแม่ ‪เรื่องความลับของหลุมยุบหรือยัง
‪ฉันทำไม่ได้ เพราะแม่จะรู้ ‪ว่าฉันแอบกลับไปเอาโทรศัพท์
‪แล้วเราจะรู้ได้ยังไงว่าความลับสุดยอดคืออะไร
‪เราแอบไปที่นั่นหลังเลิกเรียน ‪ก่อนจะมีใครมารับก็ได้
‪- ฉันเอาด้วย ‪- เยี่ยมมาก
‪ฉันจะเป็นคนคอยดูสถานการณ์เอง ‪มีเรื่องอื่นของไตรภาคีจะคุยอีกไหม
‪- คือ... ‪- เยี่ยม
‪ฉันรู้ว่าพวกเธอทั้งคู่กังวล ‪เรื่องการคัดตัว ฉันก็เลย...
‪- อะไรกันเนี่ย ‪- หา... นี่มันอะไรกัน
‪เพลงสำหรับการคัดตัวไง
‪ฉันไม่ต้องใช้มันหรอก ฉันรู้แล้วว่าจะทำอะไร
‪เลือกเพลงแล้วเหรอ
‪การคัดตัวของฉันต้องดีมากแน่ๆ ‪เชื่อฉันสิ มันจะยอดเยี่ยม
‪มิเคล่า นั่งลงจ้ะ
‪ทุกคนเข้าที่
‪เอาล่ะ นักเรียนทั้งหลาย
‪ครูอยากให้ทุกคนสนใจบนกระดานนี้
‪คุณบี หนูอยากฟังเรื่องการต่อสู้มากกว่านี้
‪เธอโชคดีนะ เอสเพอรันซา
‪เพราะบทเรียนวันนี้เป็นเรื่องของ...
‪ถ้าพี่ปวดท้องพี่ต้องโทรหาเธอ ‪หรือส่งข้อความหาเหรอ
‪เธอแค่เข้าไปในแอปแล้วขอนัด
‪เราวิดีโอแชทกันได้ถ้าต้องการ
‪เธอมีประกันสุขภาพที่จ่ายได้และรวดเร็ว ‪พี่ต้องเล่นโยคะดูแลตัวเอง
‪สาวน้อย กาแฟกับครีมอยู่ไหนและ...
‪สวีทแอนด์โลว์ล่ะ ‪ทำไมเธอถึงซื้อน้ำตาลปลอมนี่
‪ไม่มีอะไรในนี้อยู่ในที่ที่ควรอยู่
‪พี่หมายถึงฉันไม่ได้จัดห้องครัวแบบที่พี่ทำเหรอ
‪พี่จะบอกว่ามันมีหลักการในการจัดวางข้าวของ
‪เธอไม่เคยอ่านมารี คอนโดะเหรอ
‪ฉันมีประชุมทางวิดีโอในอีกไม่กี่นาทีนี้แล้ว ‪แต่ฉันไม่มีที่ให้นั่ง
‪โอ้ ไอศกรีมเชอร์รี่ การ์เซีย
‪- ใช่สาวน้อย ขอบคุณพระเจ้า ‪- ฉันน่าจะไปเรียนแพทย์
‪โอ้ ที่รัก ยังมีเวลาอยู่นะ ‪พ่อกับแม่คงจะดีใจ
‪เธอจะเข้ามาในขณะที่พี่จะออกไปพอดี
‪พี่ยังเป็นหมออยู่นี่
‪อาจจะไม่นาน
‪ชีวิตเก่าของพี่มันกำลังฆ่าพี่ นิค
‪พี่ไม่มีความสุขมานานแล้วก่อนที่ทุกอย่างจะพัง
‪บางครั้งพี่ก็จำไม่ได้ด้วยซ้ำ ‪ว่าทำไมถึงอยากเป็นหมอ
‪แต่แน่นอนว่าพ่อกับแม่อยากให้พี่ทำ พี่ก็เลย...
‪พี่เป็นลูกสาวที่ดีเสมอ
‪มีคำภาษากานา คำว่า "ซานโกฟา" ‪แปลว่ากลับไปเอามันมา
‪ฉันรู้ว่าซานโกฟาหมายถึงอะไร ‪ฉันฟังวงเดอะรูทส์
‪ตอนที่พี่ไม่อยู่ พี่ตัดสินใจกลับไปค้นหา
‪อะไรก็ตามที่พี่ทิ้งไว้
‪เพื่อคิดให้ออกว่าพี่ขาดอะไร
‪พี่จะได้ใช้ชีวิตอย่างที่ควรทำ
‪เธอน่าจะลองดูนะ
‪แล้วฉันขาดอะไรล่ะ
‪ไม่รู้สิ
‪อาจจะเป็นเควิน
‪พี่หมายถึงเทวินเหรอ
‪ถ้าเธอแก้ชื่อให้เขาได้ ‪งั้นเขาก็ควรค่าพอที่จะได้เบอร์เธอ
‪พี่อยากเห็นเธอมีความสุขอีกครั้ง
‪วันนี้เธอจะได้เจอเขา ‪ตอนที่เธอไปส่งดิออนใช่ไหม
‪เธอต้องใส่ชุดนำโชคของพี่
‪- เอาจริงเหรอ ‪- จริงสิที่รัก
‪นี่คือสิ่งที่พิสูจน์มาแล้ว
‪รู้ไหมว่าผู้ชายให้กำไลพี่กี่อันตอนที่สวมชุดนี้
‪สวยจัง
‪สวยเหมือนเธอเลย
‪เก็บผมซะ ให้เขาเห็นหน้าสวยๆ ของเธอ
‪ทำให้เขาตกตะลึงกับชุดนี้
‪- อาจจะ ‪- ไม่หรอก เธอจะใส่มัน
‪เธอจะต้องใส่มันให้ได้
‪- หิวจังเลย ‪- ฉันต้องไปแล้ว
‪- วันนี้พิซซ่าดูเหมือนสมอง ‪- เบรย์เดน
‪- น่าขนลุกจริงๆ ‪- เด็กนั่นตัวเหม็น
‪- เขาเป็นอะไร ‪- เขาดูน่ากลัว
‪นี่
‪- นายชื่อเบรย์เดนใช่ไหม ‪- ใช่
‪ฉันชื่อเอสเพอรันซา นั่นโจนาธาน และนั่นดิออน
‪ฉันจำตอนที่เข้ามาเป็นเด็กใหม่ได้ ‪มันยากมากที่จะหาเพื่อน
‪นอกจากฉัน
‪ดิออนกับฉันเป็นเพื่อนซี้กันตั้งแต่วันแรก
‪- เราเลยคิดว่าเราจะช่วยนาย ‪- นายร้องเพลงได้ไหม
‪ทำไมล่ะ
‪จะมีการแสดงละครเพลง ‪และเราทุกคนจะร่วมแสดงมัน
‪พวกเขายังอยู่ในช่วงคัดตัวน่ะ
‪นายมาคัดตัวกับเราได้นะ
‪ไม่รู้สิ ฉันยังไม่รู้เลยว่าส่วนไหนเป็นส่วนไหน
‪จัดการเขา
‪พาเขาไปคนเดียว
‪นายพาฉันไปดูรอบๆ โรงเรียนได้มั้ย
‪ได้สิ
‪- ตอนนี้เหรอ ‪- ไม่ได้นะ เราจะไปวางแผนการคัดตัว
‪ให้เขาพาฉันไปชมโรงเรียนดีกว่านะ
‪ที่จริงมันน่าจะดีกว่า ‪ถ้าดิออนพานายไปชมโรงเรียน
‪เราจะทำเรื่องนั้นหลังเลิกเรียนกัน ใช่มั้ย
‪ก็ได้ มาเถอะ ฉันรู้ทุกอย่างเกี่ยวกับที่นี่
‪นักเรียนทุกคนโปรดทราบ ห้ามเข้าใกล้หลุมยุบ ‪จนกว่าจะมีการเปลี่ยนแปลง
‪ตรงนั้นคือห้องเรียนของคุณฟราย ‪เขาเป็นครูสอนวิทยาศาสตร์ที่เก่งมาก
‪แล้วทำไมนายถึงเพิ่งเริ่มเรียนตอนนี้
‪ฉันเพิ่งมาถึงแอตแลนตา
‪- แล้วนายมาจากไหน ‪- แอละแบมา
‪- อยู่ที่นั่นมานานแล้วเหรอ ‪- ตลอดชีวิตของฉัน จนกระทั่งสามเดือนก่อน
‪นายมาที่นี่ทำไม
‪เพื่อตามหานาย
‪ห้องทดลองวิทยาศาสตร์อยู่ในห้องโถงนี้
‪- อ้อ ใช่แล้ว และ... ‪- คุณจะทำอะไร
‪เขาเป็นของฉัน
‪อะไรน่ะ
‪- เกิดอะไรขึ้น ‪- ฉันไม่รู้
‪อยากไปดูโรงยิมไหม
‪อืม
‪หาตำแหน่งดิออน
‪หวัดดีค่ะ
‪คุณวอร์เรน สวัสดีค่ะ
‪หวัดดี ที่รัก เห็นดีมั้ยจ๊ะ
‪เขากับโจนาธานกำลัง ‪ทำงานพิเศษเพิ่มเกรดอยู่ค่ะ
‪ในช่วงหลังเลิกเรียน
‪และคุณดูดีมาก
‪ขอบใจจ้ะ
‪- เขาน่าจะบอกฉันว่าเขาจะมาสาย ‪- แต่นี่ทำให้เรามีโอกาสได้คุยกัน
‪แล้วหมู่นี้คุณไปทำอะไรมา
‪เราจะลงไปดูข้างในได้ยังไง
‪นี่ ขอโทษนะ
‪เธอไม่ควรมาที่นี่
‪- เธอมาทำอะไรที่นี่คนเดียว ‪- คุณเชื่อเรื่องวิทยาศาสตร์มั้ย
‪ผมพยายามกินกล้วยทั้งหวีเลยล่ะ
‪ยังไงก็เถอะ ขอบคุณที่ฟังนะ
‪ขอให้โชคดีกับวิทยาศาสตร์
‪คุณได้ช่วยดิออนเรื่องการคัดตัวมั้ยคะ
‪หนูคิดว่าเขาดูสับสนนิดหน่อย
‪เขาจะทำได้ ฉันจะช่วย ‪แล้วเธอล่ะ เธอจะแสดงเพลงอะไร
‪หนูคิดว่าจะแสดงเพลง "บิวติฟูล ดรีมเมอร์" ค่ะ
‪มันเป็นเพลงสุดท้ายที่สตีเวน ฟอสเตอร์แต่ง ‪ก่อนเขาตายในปี 1862
‪และแทนที่มันจะเป็นแบบนี้...
‪มันจะต่ำลงแบบนี้...
‪และหนูทำแบบนี้ได้ดีกว่ามาก
‪โอเค
‪หนูต้องไปแล้วค่ะ ลาก่อน
‪ขอโทษที่มาช้าฮะ
‪ดิออน ลูกใช้พลังในที่สาธารณะไม่ได้
‪มันไม่ใช่ที่สาธารณะ ‪มันเป็นรถส่วนตัวของเราที่แม่เป็นเจ้าของ
‪แม่เช่า และนั่นก็ไม่ใช่ประเด็น ‪อาจมีคนเห็นลูกได้
‪คนเดียวที่เห็นคือแม่กับเอสเพอรันซา
‪และทั้งคู่รู้อยู่แล้วว่าผมมีพลัง
‪เรามีกฎนะ
‪ผมคิดว่าหนึ่งในกฏนั้น ‪ควรเป็นการที่ผมตัดสินใจได้
‪ว่าเมื่อไหร่ควรใช้พลังของตัวเอง
‪และแม่คิดว่าลูกลืมกฎในการพูดกับแม่ของตัวเอง
‪ผมขอโทษฮะ
‪ทำไมแต่งตัวสวยจัง แม่จะไปไหนเหรอ
‪แม่มีประชุม คาดเข็มขัดแล้วไปกันเถอะ
‪เฮ้
‪(ไบโอนา)
‪ไง เจ้าหนู
‪- ไปเปลี่ยนชุดซะ เราจะได้เริ่มกัน ‪- ได้ฮะ
‪เด็กคนนี้เก่งเกินคาด
‪พวกเขาบอกว่าเขาทรงพลัง ‪แต่ผมไม่คิดว่าจะขนาดนี้
‪- คุณกลัวเหรอ ‪- ไม่เลย
‪บอกตามตรง ผมอยากร่วมงานกับเขามาก
‪จินตนาการของเขาเหลือเชื่อ
‪ครั้งก่อนเขาแสดงพลังทั้งหมดให้ผมดู
‪- เขาทำแบบนั้นได้เหรอ ‪- ใช่
‪ผมเห็นมากับตา
‪ผมจะเอามันมารวมเป็นหลักสูตรการฝึกของเรา
‪ดีจังที่ได้ยินคนพูดเรื่องนี้ในแง่ดี
‪- และไม่ใช่เรื่องที่ต้องกลัว ‪- ผมไม่กลัว
‪ฉันอยากรู้ว่ามันรู้สึกยังไง
‪บางทีมันอาจเป็นเรื่องที่คุณกับผมควรคุยกัน
‪เราจะได้ร่วมด้วยช่วยกัน ‪บางทีเราอาจหาเวลาได้
‪อาจจะเป็น...
‪อย่าบอกว่ากาแฟนะ
‪มื้อเที่ยงเหรอ
‪นี่คุณจะบอกเป็นนัยๆ เหรอ
‪- เพราะมันดูอ่อนแอใช่ไหม ‪- อะไร
‪ถ้าอยากชวนฉันไปเดต ก็ว่ามาเลยสิ
‪โอเค อย่างนี้นี่เอง
‪ก็ได้
‪คุณดูดีมาก
‪และผมไม่ได้คิดว่านั่นเพื่อผม ‪แต่ผมก็แอบหวังแบบนั้น
‪โอเค
‪เจ๋ง งั้น...
‪มื้อเย็นเหรอ
‪ผมพร้อมแล้ว
‪เธอใส่ชุดอะไรอยู่
‪ชุดซูเปอร์ฮีโร่ของผม
‪ผมคือไมนด์มูฟเวอร์ ‪ผมใช้จิตเคลื่อนย้ายสิ่งต่างๆ
‪นั่นมันจริงมาก
‪โอเค ใช่ เราแค่ต้องปรับชุดอีกหน่อย
‪- ฉันว่าเขาน่ารักดีออก ‪- ใช่ มันไม่เป็นไร มันใช้งานได้
‪ว่ามั้ย เหมือนเคอร์รี่โฟร์
‪แต่เราก็อยากหาชุดที่มีสไตล์เหมือนไครี่ไฟว์
‪พวกคุณไม่ใช่พวกชอบรองเท้าผ้าใบเหรอ
‪โอเค เข้าใจแล้ว จริงเหรอ
‪- ฉันยังรอคำตอบอยู่นะ ‪- คุณจะได้รู้หลังเลิกฝึก
‪โอเค อีกทีนะ ทำได้ดีมาก เยี่ยม
‪จำไว้ว่ามันเป็นเรื่องของสมาธิ
‪- จาเนลล์ คุณโอเคไหม ‪- รหัสแดง ดีอาร์ทู
‪- เกิดอะไรขึ้น ‪- ผมเดินมาแล้วกระจกก็แตก
‪- ผมขอโทษ ‪- ทำไมยังเป็นแบบนี้อีก
‪เธออารมณ์ไม่ดี
‪โอเค ถอยไปก่อนนะครับ
‪- เราจะจัดการเรื่องนี้เอง ‪- ฉันไม่เข้าใจว่าคุณกำลังทำอะไร
‪คุณควรจะช่วยเราหยุดเรื่องนี้
‪เราจะมาที่นี่ทำไมถ้าคุณช่วยเธอไม่ได้
‪- บางครั้งก็มีอุปสรรค ‪- คุณโอเคมั้ยคะ
‪มันอยู่ในกระบวนการ
‪อลอนโซ ไม่เป็นไร ดูแลเธอเถอะ
‪- ฉันสบายดี ‪- สวัสดีค่ะ ฉันนิโคล ลูกชายฉันฝึกที่นี่
‪ซิโมน
‪ฉันไม่เคยเห็นแม่ที่พาลูกมาเหมือนฉันที่นี่เลย
‪- พลังของลูกสาวคุณคืออะไร ‪- เธอทำลายข้าวของ
‪ฉันไม่รู้จะอธิบายมันยังไง
‪หนึ่งนาทีก่อนมีหนังสืออยู่บนโต๊ะ ‪แว่บต่อมามันก็กลายเป็นฝุ่น
‪อือ ฟังดูน่าสนุกนะ
‪ใช่ พวก ไบโอนาบอกว่าช่วยได้
‪แต่เรามาที่นี่ได้หนึ่งสัปดาห์แล้ว ‪แต่เธอก็ยังทำลายของ
‪ฉันรู้ว่ามันรู้สึกยังไง
‪ฉันยังมีแผลเป็นที่ไหล่ ‪จากตอนที่ลูกชายวัยเจ็ดขวบของฉัน
‪สร้างพายุของเล่นจากเลโก้
‪เจ็ด
‪คุณรับมือกับเด็กเจ็ดขวบที่มีพลังพิเศษได้ยังไง
‪ฉันไม่แน่ใจว่าฉันทำรึเปล่านะ
‪อือ
‪ฉันรู้ว่าที่นี่อาจจะดูแปลกๆ ‪แต่คนที่นี่ทำงานได้ดี
‪และฉันอยู่ในคณะกรรมการที่ปรึกษา ‪ดังนั้นถ้าคุณต้องการอะไร
‪หรือแค่อยากคุยก็ติดต่อมาได้
‪นิโคล
‪- มันจะไม่เป็นไร เชื่อฉันนะคะ ‪- ขอบคุณ
‪ว่าไง
‪ฉันมีบางอย่างให้คุณดู
‪ทำไมถึงเอาวิดีโอแพทมาให้ฉันดู
‪มันเป็นไลฟ์สด
‪เป็นไปไม่ได้
‪เขามาที่นี่เมื่อคืน
‪เราขังเขาไว้และเราจะระวังทุกทาง
‪จนกว่าจะยืนยันได้ว่าเขาไม่ใช่ภัยคุกคาม
‪- ฉันอยากเจอเขา ‪- ไม่
‪เขาอยู่ไหน แอลห้าเหรอ
‪นี่เป็นความคิดที่แย่มาก
‪ฉันรู้แล้ว ทีนี้พาฉันไปหาเขา
‪นิโคล ผม...
‪ผมไม่รู้ว่าคุณอยู่ที่นี่หรือมาเยี่ยมผม
‪หวัดดี
‪ผมอยากให้คุณรู้ว่าผมเสียใจกับทุกอย่างที่เกิดขึ้น
‪คุณทำถูกแล้วที่แทงผมด้วยสายล่อฟ้านั่น
‪และผมอยากให้คุณรู้ว่าผมไม่ใช่เจ้านั่นแล้ว
‪ผมอธิบายไม่ได้แต่มันเหมือน
‪ทุกอย่างทำให้ผมสับสนก่อนที่ผมจะมีพลัง
‪ความอิจฉาและอะไรก็ตามแต่ ‪เรื่องพวกนั้นทั้งหมดหายไปแล้ว
‪และเมื่อผมรู้ว่าผมไม่ได้ป่วยแล้ว
‪ผมเสียใจในสิ่งที่ผมทำกับคุณไว้
‪และกับดิออน
‪เขาเป็นยังไงบ้าง
‪ไม่
‪ไม่ นายไม่มีสิทธิ์คิดถึงเขา
‪นายไม่มีสิทธิ์คิดหรือพูดถึงเขา
‪ได้สิ ผมเข้าใจ
‪ไม่ นายไม่เข้าใจ ฉันไม่ใช่เพื่อนนายนะแพท
‪ฉันมาที่นี่เพื่อดูห้องที่พวกเขาเก็บนายไว้
‪ฉันจะได้แน่ใจว่านายจะออกไปไม่ได้
‪ผมเข้าใจว่าสุดท้ายผมจะได้ออกไป
‪เมื่อพวกเขายืนยันว่าผมไม่ใช่ภัยคุกคาม
‪พวกเขาจะปล่อยผมออกไปเพื่อให้ผมช่วย
‪ด้วยอะไร
‪ผมเห็นคนร้ายใจคดในข่าว
‪ผมรู้ว่ามันแปลก
‪แต่มีคนอื่นที่มีพลังด้านมืดและกำลังทำเรื่องไม่ดี
‪และผมอยากช่วยหยุดพวกเขา
‪นายคือคนร้ายใจคด แพท
‪นายคือคนที่มีด้านมืดในตัวนาย
‪นายคือคนที่อยากเป็นมาร์ค
‪จนถึงตอนที่นายฆ่าเขา
‪ถึงนายจะมีหรือไม่มีพลัง มันก็ไม่มีวันเปลี่ยนหรอก
‪- คุณปล่อยเขาออกจากห้องขังไม่ได้ ‪- ฉันจะไม่ทำ
‪และดิออนจะไม่มีวันรู้ว่าเขาอยู่ที่นี่
‪- ไม่หรอก ‪- สัญญาสิ
‪นิโคล ฉันสัญญา
‪ฉันไม่เข้าใจ
‪เราก็เหมือนกัน แต่ตอนนี้เรากำลังทดสอบอยู่
‪ไม่ ฉันไม่ได้หมายถึงอย่างนั้น
‪ในบรรดาคนที่เราเสียไปทำไมเขาถึงได้กลับมา
‪ฉันไม่เคยรู้จักใครที่มีพลังมากกว่าหนึ่งอย่าง
‪และมีน้อยคนที่จะสร้างพลังเองได้
‪พลังใหม่ๆ เกิดขึ้นเมื่อผมต้องการบางอย่าง
‪- และตอนที่ผมพยายามจะช่วยใครสักคนด้วย ‪- เหรอ มันทำงานยังไง
‪ครั้งหนึ่งตอนแม่ผมเศร้า
‪ผมเล่นกับแสงให้แม่ดูเพื่อให้เธอรู้สึกดีขึ้น
‪เล่นกับแสงเหรอ
‪แบบว่าแสงวิบวับลอยอยู่กลางอากาศ
‪แสดงให้ฉันดูตอนนี้ได้ไหม
‪ผมไม่ทำแบบนั้นแล้ว มันของเด็กๆ
‪การทำให้ใครสักคนรู้สึกดีขึ้นโดยเฉพาะแม่
‪เป็นสิ่งที่ผู้ใหญ่ทำได้
‪- ไง เราแค่พักเฉยๆ ‪- ดิออนเก็บของเลย เราต้องไปแล้ว
‪- แต่ผมยังคุยกับเทวินไม่จบเลย ‪- ดิออน เดี๋ยวนี้!
‪ทุกอย่างโอเคไหม ผมนึกว่าเราจะคุยกัน
‪ขอโทษนะฉันแค่...
‪เราต้องไปแล้ว
‪- แม่ ผมยังฝึกไม่เสร็จเลย ‪- ดิออน หยุดพูดเถอะ
‪เราจะรีบกลับทำไม ‪ผมยังคุยกับเทวินไม่จบเลย
‪แม่ต้องไปแล้วและเมื่อแม่ต้องไป ลูกก็ต้องไปด้วย
‪- แต่ทำไมล่ะ ‪- เพราะแม่สั่งไง
‪แต่เมื่อไหร่ผมจะได้สั่งบ้าง ‪ผมไม่ใช่เด็กเล็กๆ แล้วนะ
‪สักวันหนึ่ง ลูกจะทำอะไรก็ได้
‪และไม่ต้องฟังแม่ ‪แต่วันนี้ไม่ใช่วันนั้น ทีนี้ไปได้แล้ว
‪คุณน่าจะยังตายอยู่
‪มันจะง่ายกว่าสำหรับทุกคน โดยเฉพาะนิโคล
‪หรือคุณกลับมาเพราะคิดว่า ‪จะฟื้นฟูอะไรๆ กับเธอได้
‪ผมไม่เคยเลิกสนใจเธอเลย
‪แม้แต่ตอนที่คุณพยายามฆ่าเธอเหรอ
‪แต่ผมไม่ได้กลับมาเพราะนิโคล
‪คุณเจอคลิปวิดีโอคนร้ายใจคดหรือยัง
‪ยังไม่หยุดอ้างเรื่องนั้นอีกนะ
‪สิ่งเลวร้ายกำลังจะเกิดขึ้น ซูซานน์
‪ไม่ว่าคุณจะชอบหรือไม่ คุณต้องให้ผมช่วย
‪มีการบ้านอีกมั้ย
‪นี่
‪มานี่หน่อย
‪เราคุยกันเรื่องวันนี้ได้มั้ย
‪- แม่ทำแบบนั้นทำไม ‪- แม่หงุดหงิด
‪เรื่องอะไร
‪- ลูกเคยคิดเรื่องคนร้ายใจคดไหม ‪- แม่หมายถึงแพทเหรอ
‪จริงเหรอ เมื่อไหร่
‪ผมเคยฝันร้ายเกี่ยวกับธานอสหรือโวลเดอมอร์
‪แต่ตอนนี้ฝันร้ายของผมจะเกี่ยวกับคนร้ายใจคด
‪มันเกิดขึ้นบ่อยไหม
‪- ทำไมลูกไม่พูดอะไรเลย ‪ - เพราะว่า
‪แม่กลัว
‪แม่กลัวเหรอ
‪นั่นคือเหตุผลที่แม่เริ่มชกมวยใช่มั้ย
‪แต่แม่ไม่ต้องห่วง ‪ถ้าเกิดอะไรขึ้น ผมจะปกป้องแม่เอง
‪ลูกรัก
‪ทุกอย่างจะเรียบร้อย โอเคนะ
‪แม่ขอโทษที่พูดอะไรไม่ดีไป
‪ไปนอนเถอะ
‪มันเรื่องอะไรเหรอ
‪แพทยังไม่ตาย
‪อะไรกัน เธอพูดเรื่องอะไรเนี่ย
‪พูดเบาๆ หน่อย
‪เขาอยู่ในห้องขังที่ไบโอนาและเรื่องมันยาว
‪แต่ดิออนจะรู้เรื่องนี้ไม่ได้
‪งั้นเธอจะโกหกเขาเหรอ
‪พี่ได้ยินหรือเปล่า
‪ฉันไม่อยากให้เขาฝันร้ายยิ่งไปกว่านี้อีก
‪เขาเป็นเด็กฉลาดนะนิโคล เธอคุยกับเขาได้
‪เขาคิดว่าเขาควรจะดูแลฉันนะ
‪มันเละเทะไปหมด
‪ฉันต้องปกป้องเขามากกว่านี้
‪ที่รัก พี่ไม่คิดว่าเธอ ‪จะปกป้องได้มากกว่านี้แล้ว
‪แพทอยู่ในห้องขังและเขาจะไม่มีวันได้ออกมา
‪และดิออนจะไม่มีวันรู้เรื่องนี้
‪ฉันจะไปพาเขาเข้านอน
‪- นี่ ‪- ไง
‪ผมได้ยินว่าแม่ของดิออน วอร์เรนมีปัญหากับ
‪แพท โรลลินส์แขกคนใหม่ของเรา
‪พวกเขามีประวัติร่วมกัน
‪ผมอ่านแฟ้มแล้ว
‪นี่คือแพท โรลลินส์ในรูปแบบ ‪คนร้ายใจคดของเขาเมื่อสองปีก่อน
‪เขาบอกว่าตอนนี้มีคนอื่นที่เป็นคนร้ายใจคดแล้ว
‪และมันกำลังมาที่นี่
‪ต้องใช้เวลาค้นหาหน่อย ‪แต่ฉันเจอคลิปข่าวที่เขาพูดถึง
‪สิ่งมีชีวิตสองตัวดูต่างกันแต่ว่า
‪พวกมันมีรูปแบบพลัง ‪ของคนร้ายใจคดเหมือนแพท
‪โอเค แต่คุณพูดเองว่าคนร้ายใจคดคือแพท ‪มันคือดีเอ็นเอของเขานะ
‪ฉันรู้ว่ามันไม่มีเหตุผล
‪แต่ไม่ว่าด้วยเหตุผลใด มีคนอื่นที่มีพลังนั้น ‪และด้วยจุดประสงค์บางอย่าง
‪พวกเขานำมันมาที่แอตแลนตา
‪(ขาย บ้านตัวอย่าง)
‪คุณทำแบบนั้นทำไม
‪ทำไมคุณถึงพยายามทำร้ายเขา ‪ถ้าคุณทำไม่ได้
‪เกือบได้แล้วเชียว
‪ผมนึกว่าคุณแข็งแกร่งขึ้นแล้วแท้ๆ
‪นายทำให้ฉันแข็งแกร่งขึ้นทุกวัน
‪กองทัพของเรากำลังเติบโต
‪ทำไมคุณต้องมีกองทัพเพื่อสู้กับดิออน
‪เขาเอาชนะฉันได้ครั้งหนึ่ง
‪ทำให้ฉันแตกเป็นเสี่ยงๆ
‪แต่เธอจะช่วยฉันทำลายเขา
‪- แล้วจากนั้นจะเกิดอะไรขึ้น ‪- ความเป็นหนึ่งเดียว
‪จากนั้นคุณจะให้ผมอยู่กับคุณ ‪และผมจะไม่โดดเดี่ยว
‪ใช่
‪จะให้ผมทำอะไร
‪ทำลายเขา
‪จากข้างใน
‪ดิออน
‪นายมาทำบ้าอะไรที่นี่ ‪นายบุกเข้าห้องของฉันเหรอ
‪มันไม่ใช่อย่างนั้นนะ ฉันแค่ตกใจน่ะ
‪ฉันไม่ได้อยู่ในห้องนาย
‪แต่ฉันจ้องนายอยู่นะ
‪ฉันอยู่ในหัวนาย
‪หมายความว่ายังไง
‪หา
‪ฉันอยู่ในหัวนาย
‪นายทำได้ยังไง
‪ฉันมีความลับ ดิออน
‪ฉันมีพลัง
‪เหมือนนายเลย
‪ฉันว่าเราต้องเป็นเพื่อนซี้กันแน่
‪(คำบรรยายโดย เบญจพร กวินทร์)